Barbarians

Επανερχόμαστε.
Σε νέο χρόνο. Ρίχνοντας σαν αιχμηρά, πρωτόγονα, "βαρβαρικά" βέλη τα δικά μας μαζί με τα λόγια κάποιου άλλου.
Πάνω στα τείχη, τα φτιαγμένα από τόνους συστηματικών και συστημικών ψεμάτων, στρεβλώσεων, κίβδηλων αφηγήσεων "για το καλό μας" - οπότε είμαστε σίγουροι ότι ισχύει το άκρως αντίθετο!-  και σκουπιδο-πληροφοριών. Αυτά είναι τα περιοριστικά τείχη μιας απονεκρωτικής πολιτισμικής φυλακής, μαζικής κλίμακας.

"Φιλιά στο Χάος"!

"Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ’ όλους τους σωτήρες· αυτή ‘ναι η ανώτατη λευτεριά, η πιο αψηλή, όπου με δυσκολία αναπνέει ο άνθρωπος. Αντέχεις;"  Νίκος Καζαντζάκης

Οι άνθρωποι πιστεύουν αυτό που δεν βλέπουν και δεν πιστεύουν αυτό που βλέπουν...

Οι άνθρωποι φοβούνται τις κυβερνήσεις αντί να συμβαίνει το αντίθετο...;

Οι άνθρωποι, σύμφωνα με την "επιστήμη updated", αναπνέουν πολύ, εκπνέοντας too much διοξείδιο του άνθρακα, άρα απειλούν(!) την κλιματική ισορροπία της πα-ΓΗ-δας, ενώ άγνωστοι "ιοί" συνωμοτούν στα σκιώδη μέρη της Ζώνης του (πλανητικού) Λυκόφωτος για την επέλαση της επόμενης "πλανδημίας".

Οι αλλεπάλληλες ενέσεις πειραματικών και όχι επαρκώς ελεγμένων ουσιών και η βρώση εντόμων και γενετικά τροποποιημένων οργανισμών είναι υγεία και επισιτιστική ασφάλεια. Η πρωτογενής οικοδίαιτη παραγωγή αποτελεί έγκλημα, οι φυσικοί σπόροι που καρπίζουν και την επόμενη χρονιά είναι ο δυσεύρετος χρυσός που φρουρείται από σαρκοφάγους δράκους και η ελευθερία κινήσεων και βούλησης ταυτίζεται με τις φαντασιώσεις ενός αντικοινωνικά ονειροπόλου νου...(Gooooooooooodmorning...slaves !)

Το να φλερτάρεις μπορεί να σημαίνει ότι αφήνεσαι στην ποινικά κολάσιμη κατρακύλα του σεξισμού, το να αμφισβητείς σημαίνει ότι είσαι φορέας μιας διαταραγμένης προσωπικότητας, αλίμονό σου αν ερευνάς διατηρώντας συνάμα την ψυχραιμία και τον έλεγχο των συναισθημάτων σου, για να κατανοήσεις ίσως τελικά πόσο πολύ η εγκεκριμένη ύπαρξη  και οι νόρμες της ..."is

"Θου, Κύριε, Φυλακήν Τω Στόματί Μου"

Καταραμένες λέξεις! Σατανικές οι προοπτικές τους! 

"Θου, Κύριε, Φυλακήν Τω Στόματί Μου"! Ο Αόρατος Κύριος μέσω των ιερέων του (Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, για παράδειγμα, και με την τεχνητή νοημοσύνη ως νέο μεσσία...) "έχει ευλογήσει" μια "φυσική τάξη" για τα λασπανθρωπάκια του που τέτοια "βλασφημία" την διασαλεύει! Αλίμονο στους δούλους θεού κι επί λεηλατημένης Γης εκπροσώπων του αν οι ταπεινές μάζες ξεχάσουν ποια είναι η θεάρεστη και χουντάρεστη θέση τους και φαντασιώνονται ανίερες καταστάσεις. Που συνεπάγονται κάποια νοήματα, όπως τα "ξερνούν" κάποιες φράσεις και λέξεις αιρετικές, απόβλητες, δαιμονοποιημένες. Είναι σαν απρόβλεπτες εστίες φωτιάς μέσα στο Πανοπτικόν Σύστημα...

Απορούν, σκιάζονται και "βραχυκυκλώνουν". Τα κάθε παραλλαγής κι ετικέτας ιερατεία, oι φανατικά θιασώτες της "αποψίλωσης πληθυσμών", οι αφέντες, οι μονάρχες, οι άρχοντες και οι πολιτικοί επόπτες τους, οι εμπνευστές των αστικών φυλακών των 15 λεπτών, οι διαφημιστές των τεχνοσκουπιδιών, "λαμπιονιών" και γκάτζετς, οι σπόνσορες των πρέποντων θεαμάτων και των εγκεκριμένων νορμών, οι προπαγανδιστές και κατασκευαστές των σωματικών δηλητηρίων και των νοητικών μπλακ-άουτ, οι κομματάρχες και οι έμποροι έτοιμων συνταγών κονσερβαρισμένου βίου και διασποράς αντι-νόησης, οι μπάτσοι και οι νομοθέτες στην υπηρεσία ελίτ και συνεργατών, οι χαφιέδες και οι σπιούνοι, οι δειλοί και οι γεννημένοι υποταγμένοι, το σταρ σύστεμ και οι ποδοσφαιρικές αρένες, οι οπαδοί και οι κομματικές αγέλες, οι βολεμένοι και οι θυματοποιημένοι, οι φιλήσυχοι μέχρι εξόντωσής τους νοικοκυραίοι, οι ζώσες εκφράσεις του "μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι" σε όλες τις παραλλαγές και οι απελπιστικά ελλειμματικοί σε φαντασία, οι διόλου σπάνια καθολικά αμόρφωτοι ασχέτως ανώτερης εκπαίδευσης και περγαμηνών (και με έμφυτη σχεδόν απέχθεια προς τις αλλαγές μέσω αυτοδημιούργητων διαδικασιών διαρκούς μόρφωσης του εαυτού), οι σε μυαλό και πράξη ανελεύθεροι, οι ευθυνόφοβοι και όλοι όσοι φοβούνται και τη σκιά τους. Ενισχύοντας ακόμη περισσότερο την σκλαβιά των σκιών του πλατωνικού σπηλαίου, οι οποίες εκλαμβάνονται ως μοναδική κι άρα παγιωμένη πραγματικότητα...

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΝΟΥ: Μια φράση βασίλισσα στη θεωρία αλλά πένητας στην πράξη, ως προς το μέγεθος σε κοινωνικοπολιτική εξαργύρωση του αστείρευτου πλούτου που περιέχει από τη φύση της πνευματικής της μεγαλοπρέπειας... Που προϋποθέτει πνευματική ελευθερία η οποία με τη σειρά της προϋποθέτει σύγκλιση ατομικού και συλλογικού συμφέροντος, μέσω και-γιατί όχι; διεργασιών αυτοδιαχείρισης με ανάλογες στην πράξη δομές και με εμφανές το κοινωνικό πρόταγμα. Που εκλύει φωτεινά ανθρώπινα ερεθίσματα , χωρίς όμως να ισοπεδώνει την εξέχουσα αξία της ατομικότητας, την ελευθερία της  σκέψης της και τις εναλλακτικές της ιδέες. Χα! Αυτό κι αν είναι βόμβα στα σάπια θεμέλια μιας ολέθριας και βαθιά άρρωστης κοινωνικής οργάνωσης και πολιτισμικής παράκρουσης της τσιμενταρισμένης-αυτοματοποιημένης ζωής των σε επιθανάτιο ρόγχο καιρών μας....

"SHOW MUST GO ON"...

 Welcome to their show...Sorry, αλλά το παρακάτω video ήταν το πρώτο πράγμα που μας ήρθε στο μυαλό μόλις ακούσαμε για την προκήρυξη "βουλευτικών εκλογών" :

Ώστε εκλογές στις 21 Μαΐου..."πρώτη κάλπη"..."first shot"...με συνθήματα όπως "καλό βόλι", "υπεύθυνη ψήφο" κτλ...(KAΙ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ...τι;;;) Κι αν υπάρξει "δεύτερη Κυριακή" αυτή θα μεταφερθεί μέσα στον Ιούλιο, ώστε το κυβερνόν ΚΩΜΑ (το οποίο απορροφάει σαν ηλεκτρική σκούπα ψηφοφόρους του και μη) να ποντάρει, όπως γράφεται, στις εποχικές "εργασίες" (όχι πλήρεις βέβαια! πού ζούμε για να μιλάμε για πλήρη εργασία με ασφάλιση και όλο το πακέτο, γενικώς;) στις οποίες θα ξεγελάνε τον πασά της ανεργίας οι νέοι σε ηλικία ραγιάδες. Να θυμηθούμε και την Τουρκοκρατία και τον ζυγό που ποτέ δεν εγκατέλειψε τα υποζύγια, απλά άλλαξε μορφές...Οπότε, μάλλον δεν θα έχουν τον χρόνο και τη διάθεση να πάνε στις κάλπες να καταψηφίσουν το διεφθαρμένο και σαθρό μα απέθαντο καθεστώς... Αυτό που είχε επιχειρήσει σε ρεσιτάλ δημοκρατικού μεγαλείου να τους εκμαυλίσει, προσφέροντας και τη γενναιόδωρη δωροεπιταγή των 150 ευρώ , ώστε όλο χαρά να σπεύσουν να εμβολιαστούν με τα επιβλαβή και τοξικά πειραματικά σκευάσματα (όπως όλες οι εξελίξεις, οι στατιστικές και οι λαλίστατες πια ιατρικές φωνές και σοβαρές έρευνες αποδεικνύουν αφοπλιστικά ανά τον κόσμο) των ψυχοπαθών της Big Pharma ...

"Εξυπνούλικο", έτσι;

Dancers

 

Δεν πιστεύουμε σε κανέναν μικρόψυχο και συνάμα σαδιστή θεό, που μάλιστα δεν ξέρει να...χορεύει! Ακολουθώντας τα βήματα του Χορού της Ύπαρξης ! 

Δεν πιστεύουμε σε καμία "αλήθεια" που δεν μιλάει κατευθείαν στην καρδιά μας, που υποτιμά τη νοημοσύνη μας (το πιο πολύτιμο εφόδιό μας), που καταπιέζει τα ένστικτά μας...

Δεν πιστεύουμε σε καμία ύπουλη, γαμημένη τυραννία περί "ισότητας", που βλέπει διαφορετικά πράγματα και πολύπλοκα συστήματα όπως τα ανθρώπινα όντα, με ΙΔΙΟ και απαράλλαχτο τρόπο και όχι με διαφορετικό τρόπο... Οικοδομώντας και συντηρώντας απονεκρωτικά κλειστά συστήματα κοινωνικής δυστοπίας, βαθιά υποκριτικά και όλως τυχαίως αντιεπιβιωτικά...

Δεν πιστεύουμε στον έρωτα που δεν διεγείρει το πνεύμα μας παράλληλα με το σώμα μας. Καλώς ή κακώς, καβλώνουμε με τους δικούς μας τρόπους...

Δεν πιστεύουμε σε καμία "επιστήμη" που δεν υπηρετεί το συμφέρον του ανθρώπου αλλά τις σκοτεινές κι ανομολόγητες ατζέντες βαθιά μισάνθρωπων προπαγανδιστών ψυχοπαθών. Που θάβει τη θεραπεία και προκρίνει τη διασπορά της νοσηρότητας...

Δεν πιστεύουμε σε καμία "εκπαίδευση" που στήνεται για τη μαζική παραγωγή υποτελών μαζών, υπαλληλίσκων και επιστημονίσκων

Το άνοιγμα της Πόρτας ενός νέου χρόνου..

 

Ο εφιάλτης τελειώνει, όπως κάθε αποκρουστικό όνειρο που διήρκησε περισσότερο από τις αντοχές, σωματικές και ψυχικές, του καθηλωμένου στην κλίνη..

Όμως..θα ξυπνήσουμε σε έναν διαφορετικό χρόνο που θα παρασύρει και τη μορφή του χώρου.

Οι μπαμπούλες με σάρκα και οστά, που εδραίωσαν την παρασιτική τους υπόσταση με τη συναίνεση των υποτελών τους, οι ορκισμένοι πίστη στους βδελυγματικούς θεούς τους εχθροί της ανθρωπότητας θα ξεθωριάσουν, θα αποτελέσουν μαύρα μόρια σκόνης που παρασύρουν οι άνεμοι της ζωής και της αναγέννησης. Εκείνης της ζωοδότρας δύναμης που εδράζεται στο αθάνατο πνεύμα του ανθρώπου.

Η ανθρώπινη ψυχοπάθεια μαζικής κλίμακας ή θα παρασύρει τους δούλους μαζί με τα αφεντικά τους στην άβυσσο της ανυπαρξίας ή θα αντιστραφεί με τα απανωτά σοκ που θα συγκλονίσουν τον κόσμο και θα μεταλλαχτεί σε αναγεννημένη από τις στάχτες της διαύγεια ελεύθερων πια μυαλών, απαλλαγμένων από τα ξόρκια της κατάληψης. Συστατικά της έχει τη Μνήμη, τη Διάκριση, την Προσοχή, τη Φαντασία, την πανίσχυρη βούληση αυτόνομων ατόμων έξω από αυτοματοποιημένα κλειστά συστήματα.

Θα υπάρξει φωτοχυσία μέσα στο αντιεπιβιωτικό σκοτάδι που διαδέχθηκε το σκοτάδι του φεουδαρχικού Μεσαίωνα και έκανε τη σκλαβιά των χωρικών-δουλοπάροικων σε μεγαλοϊδιοκτήτες και εκκλησίες -ο ιστορικά πιο άπληστος ιδιοκτήτης γης και ανθρώπων- να μοιάζει με μικρό αδελφάκι του σύγχρονου μεσαίωνα.

Προχωράμε !

 

Και ματώσαμε, και κατηγορηθήκαμε ως αιρετικοί -ευτυχώς που καταργήθηκε, επισήμως τουλάχιστον, η πυρά της Ιεράς Εξέτασης- και χλευαστήκαμε, κι απομονωθήκαμε από τους normis. Μα στο ελάχιστο δεν θορυβηθήκαμε, ούτε από τους βρυχηθμούς των ξεδοντιασμένων θηρίων και από τους ήχους των μαστιγίων των εκπαιδευτών των ανθρώπινων ζώων στο Μεγάλο τους τσίρκο. Είχαμε κάτι που κανείς τους δεν μπόρεσε να μας πάρει, να μας ξεριζώσει από τα πρόσωπα και τις καρδιές μας: το, όσο κι αν συχνά ήταν εύθραυστο, πιο αυθεντικό μας χαμόγελο - Η μικρή Ελπίδα- και την πίστη. Πίστη στη δική μας Αλήθεια. Δεν τους νομιμοποιήσαμε με καμία ψήφο, απήχαμε πιο συνειδητά από ποτέ από σφυγμομετρήσεις καθημερινής φλυαρίας στον καφενέ και συζητήσεις πολιτικής κενότητας. Σταματήσαμε να μιλάμε σε όσους καταλάβαμε, με προσωπικό μερικές φορές συναισθηματικό κόστος, ότι δεν είχαν τις προδιαγραφές να ακούνε αυτά που θέλαμε να πούμε χωρίς καμία διάθεση προσηλυτισμού ή διασποράς ενοχικών συνδρόμων. Αν και είμαστε ένοχοι εμείς οι ίδιοι. Που αργήσαμε έστω και λίγο να παραδεχτούμε με τι

ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ ...

 (Η αφορμή για το...νέο "παραλήρημά μας": http://antidras.blogspot.com/2021/12/tv.html )

Κάποιες χαζομάρες, ασυναρτησίες (καλύτερες πάντως από αυτές της κυρίαρχης αφήγησης), από εμάς, που μας βαραίνουν την καρδιά και μας ροκανίζουν την ψυχή. "Μαμουνίζοντας" με βόμβο (σημάδι του ότι είμαστε υγιείς!) μέσα και στο μυαλό μας. Αυτό το βαλλόμενο από ριπές μέσα κι έξω από οθόνες, από διαγγέλματα, από υποχρεωτικότητες απόκτησης "ελευθερίας με δελτίο" και με ψηφιακές άδειες κυκλοφορίας, από καταιγίδες ψυχοβγαλτικών εκβιασμών, εμπνευσμένων από πρακτικές και νοοτροπίες οργανωμένου εγκλήματος. Ένα μυαλό που πασχίζουμε να διατηρήσουμε στα λογικά του, μέσα σε μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα παράνοιας, μισανθρωπισμού και διαστροφής, μιας τοξικής και αντιεπιβιωτικής νέας "κανονικότητας"...ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΜΕ ΚΑΘΕ ΠΟΡΟ ΤΟΥ ΚΟΡΜΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΜΑΣ:

A message to real human beings ....

"I'm Mad As Hell and I'm Not Gonna Take This Anymore!"

Vaccine Passport is not FREEDOM! Police State is Tyranny, not democracy... Sanitary apartheid is obscurantism, it has nothing to do with medicine and culture... Human beings are not the experimental animals of any mad scientist...Paranoia cannot become common sense...An entire planet cannot become a digital prison...

God damn! We were born to be FREE!

Do not lose your soul !!

"Ωδή στη Χαρά". Μια απάντηση μέσα από εικόνα, ήχο, δονήσεις δημιουργικής συνάθροισης.

Απαντάμε με έναν δικό μας τρόπο σε όλους αυτούς τους ατάλαντους και ψυχολογικά διαταραγμένους, που ολοφάνερα εκδηλώνουν μίσος. Οξύ μίσος προς όλους τους "άπιστους", τους "αιρετικούς", τους αμφισβητίες, αγνοώντας προκλητικά κι όλα όσα σοβαρά και

Έξοδος από τη "Χώρα των Θαυμάτων"

Eμείς οι "απλοί άνθρωποι", the people, οι φυλακισμένοι, οι εκτοπισμένοι, οι διωγμένοι από καριέρες με πιστοποιητικά φρονημάτων και QR codes , οι εμμονικά ανεμβολίαστοι και ατσιπάριστοι, αυτοί που ξυπνάνε από το λήθαργο, αυτοί που αρνούνται τις διδαχές του παραλόγου, αυτοί που δεν συζητούν καν την ανάγκη για σεβασμό της αξιοπρέπειάς τους και δεν διαπραγματεύονται ούτε ένα επιπλέον χιλιοστό της ελευθερίας τους. Αυτοί που προτιμούν να γριπιαστούν, να ανεβάσουν ίσως πυρετό και να επανέλθουν δριμύτεροι και αισιόδοξοι μέσα σε περιβάλλον μη απανθρωποίησης και ακατάπαυστων ριπών φόβου.  Αυτοί που δεν φοβούνται να συνυπάρξουν ελεύθεροι με τα μικρόβια όπως έκανε αιώνες η ανθρωπότητα τώρα, περνώντας μέσα από συμπληγάδες που κάνουν το παραχαραγμένο σήμερα, παραδομένο στην προπαγάνδα και την παραφιλολογία μιας τόσο αποτυχημένης όσο κι απογοητευτικής ως προς το καθήκον της επιστήμη, να μοιάζει στις συγκρίσεις με παιδική χαρά. Αυτοί που δεν παραλείπουν να συμβουλεύουν τις ευπαθείς ομάδες συνανθρώπων τους να παίρνουν όλα τα μέτρα αυτο-προστασίας και δεσμεύονται και οι ίδιοι να βοηθήσουν όπως μπορούνε σε αυτό με τη στάση τους, χωρίς να χρησιμοποιείται όμως αυτή η ανάγκη προστασίας ως δικαιολογία μίας πρωτοφανούς κι επονείδιστης επιβολής τεχνοφασισμού. Αυτοί που δεν ξεπουλάνε τον ίδιο τους τον εαυτό για σχιζοφρενική προστασία από επικίνδυνα άτομα, που απροκάλυπτα μας βλέπουν ως αναλώσιμες μάζες για πειραματισμoύς τύπου ρώσικης ρουλέτας και διαχρονικούς στόχους εκφυλιστικών mind games. Αυτοί όλοι που αρνούνται να εισχωρήσουν στο γλοιωδώς μασκοφορεμένο μέλλον. Το αναβαπτισμένο στις κολυμπήθρες της COVID-19 και αύριο COVID-21 "μέλλον", που ετοιμάζεται εν μία νυκτί γι' αυτούς ερήμην αυτών: μόνιμοι περιορισμοί στις μετακινήσεις, στην ίδια την επιλογή και άνεση της κίνησης και σημεία αυστηρών ελέγχων μεταξύ πόλεων κι ολόκληρων περιφερειών, επιβολή μαζικού βασικού -εξευτελιστικού- εισοδήματος και ολοκληρωτική απώλεια αυτοδιάθεσης και στοιχειώδους έστω ιδιωτικότητας και μόνιμη στάθμευση στρατιωτικών δυνάμεων μέσα σε μητροπόλεις-φυλακές. 

Εμείς κάνουμε τον πλανήτη να γυρίζει ακόμη, εμείς παλεύουμε να γίνουμε τα αφεντικά του χρόνου και όχι τα υποζύγιά του, εμείς

Περί άρνησης - Ο ανατριχιαστικός επιθανάτιος ρόγχος του περίφημου Δυτικού Πολιτισμού

(Διορθωμένο και εμπλουτισμένο σε σχέση με την αρχική δημοσίευση)

Δεν είμαι αρνητής για την άρνηση. Αυτό θα σήμαινε ότι αρνούμαι να λειτουργώ ως έλλογο ον, ως φορέας φαιάς ουσίας με περιεχόμενο που δεν μοιάζει με την τροφή των συμπαθών αμνών, αυτό θα σήμαινε ότι είμαι ένα τέρας εγωισμού αν θέλεις, ένας ισχυρογνώμων ξερόλας, για να μην πω βλάκας με κορώνα.

Αρνούμαι όμως αντιλήψεις και νοοτροπίες που επιφέρουν συγκεκριμένες συνέπειες και θεωρώ κρίσιμης σημασίας το γεγονός να μην συντελούν στην παγίωση συγκεκριμένων καταστάσεων και "θέσφατων" συνθηκών επί του ατομικού και συλλογικού βίου. Μάλιστα με δογματικό ζήλο και παντελή περιφρόνηση ειλικρινούς δημοκρατικού διαλόγου με σοβαρούς εμπλεκόμενους κοινωνικούς κι επιστημονικούς φορείς διαφοροποίησης και διαφωνίας. Καταστάσεις δυσχερείς για μια ισορροπημένη ζωή μέσα σε μια κοινωνία που θα όφειλε, υποτίθεται, να μεριμνά για την πνευματική ισορροπία, για την ψυχοσωματική υγεία και για την υλική ευημερία των μελών της. Τα οποία αποδεικνύει έμπρακτα ότι σέβεται, ακόμη και ... σε επίπεδο έστω τήρησης στοιχειωδών προσχημάτων...

Αρνούμαι να μου στερούν το δικαίωμα της όποιας άρνησης με επιχειρηματολογία, που τροφοδοτείται από την αγωνία μου για μια ισορροπημένη ζωή και οι σκέψεις μου και ο ειρμός τους, η ίδια η υπόστασή μου, να

The place is here and the time is now

Ο χρόνος είναι τώρα, στο σημείο αυτό που το παρόν γεφυρώνει τους κόσμους του παρελθόντος και του μέλλοντος. ΤΩΡΑ! Είναι η κομβική, είναι η ιστορική στιγμή για να αφήσουμε τις κερκίδες και να παίξουμε μπάλα.

Δεν είναι απλά μια οπισθοδρόμηση σε παλιότερες εποχές.
Δεν είναι απλά μια βίαιη απώλεια όλων των κατακτήσεων μέσα από επίμονους κι αιματηρούς κοινωνικούς αγώνες.
Δεν έχει μόνο να κάνει με ένα παρανοϊκό σχέδιο διατήρησης κι αέναης συσσώρευσης κέρδους πάνω σε πτώματα κοινωνιών. Πάνω σε εκατομμύρια καθημερινές ιστορίες ατομικών και συλλογικών δραμάτων, δυστυχίας, απελπισίας και ατέρμονου πόνου, που κάνει και τ' αστέρια να χλωμιάζουν για την πτώση του ανθρώπου.

Δεν θέλουμε να είμαστε ούτε οι μεν ούτε οι δε. Είμαστε μάλλον οι ΔΕΝ...

(της "διάφανης παρέας των ΔΕΝ" )

Δεν υποτιμάμε το χώμα, θέλουμε να πατάμε γερά πάνω σε αυτό κι όχι να σερνόμαστε σαν σκουλήκια.

  Οι ατέλειες και τα λάθη μας προσπαθούμε να αποτελούν ευκαιρίες διαρκούς μάθησης για εμάς. Κάτι, που για να είμαστε ειλικρινεις, δεν  είναι και το πιο απλό ή εύκολο πράγμα που μπορεί ο άνθρωπος να καταφέρει.

Με ήχους και χρώματα

Η μουσική! Νότες που κοινωνούν σ'ένα καθολικό μήνυμα μιας νέας ανάσας και χαράς για ζωή.
Εσύ, μόνο εσύ! Εαυτέ μου δίδαξέ μου να συνθέτω μια τέτοια μουσική! Αντηχεί στους ψιθύρους και ήχους των πιο ανείπωτων ονείρων, των πιο συναρπαστικών ιστοριών.
Έρχεται απ'τα σπλάχνα της γης, απ'τα δικά μας σπλάχνα! Στροβιλίζεται με τον αέρα, τη μεταφέρει η αστραπή. Σιγοτραγουδιέται από στόμα σε στόμα.

Παρανοϊκοί και "αιρετικοί"...

" Even the most primitive of societies have an innate respect for the insane." - The Motorcycle Boy
 "Aκόμα και οι πιο πρωτόγονες κοινωνίες έτρεφαν έναν έμφυτο σεβασμό για τους παρανοϊκούς"
Ατάκα από την περίφημη ταινία Rumble Fish του Φράνσις Φορντ Κόππολα, του 1983

Είμαστε παρανοϊκοί.
Δεν χάνουμε πολύτιμο χρόνο μπροστά σε smart τηλεοράσεις και αναλύσεις "ειδικών" της παγκοσμιοποιημένης-χρηματοπιστωτικής-ψευδοεπιστημονικής-μηχανορράφας κοντής ψωλής. Προτιμούμε να εκπαιδευόμαστε στην οπισθοδρομική διαπροσωπική επαφή, θα καταργήσουμε και τα κινητά, θα γκρεμίσουμε και τoυς πύργους της ακτινοβολίας θανάτου με τον εύηχο τίτλο 5G. Θα επικοινωνούμε καλλιεργώντας την έμφυτη τηλεπάθεια μας, θα εξασκηθούμε εντατικά στα σήματα καπνού που θα υψώνουμε με δικής μας έμπνευσης τελετουργικές κινήσεις πάνω από τα φλεγόμενα οδοφράγματα της καρδιάς και του μυαλού μας. Όταν η κανονικότητα στέλνει τους επαγγελματίες μπράβους της και τους "αναμορφωτές" και τους χρήσιμους ηλιθίους της για να μας θυμίσουν πως η σιωπή και επιθυμητή στραβομάρα που συνοδεύει τα κάτεργα των αποκαρδιωτικά εξαγορασμένων ημερών είναι το μόνο μας πεπρωμένο.

Ω! Είμαστε τόσο παρανοϊκοί!

Η κατάρα μας: Τα θέλουμε όλα κι ακόμα περισσότερα...

“είμαστε εμείς που χτίζουμε τις πολιτείες και δεν έχουμε σπίτι

εμείς που ζυμώνουμε και δεν έχουμε ψωμί

εμείς που βγάζουμε το κάρβουνο και κρυώνουμε

είμαστε εμείς που δεν έχουμε τίποτα

κι ερχόμαστε να πάρουμε τον κόσμο”

                    ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

Είμαστε εμείς που γευτήκαμε την αδικία και τις αδυσώπητες, διαρκείς και πάντα με πολύ μεγάλες δόσεις ειρωνείας, παραφωνίες της Ιστορίας!

Που θρέψαμε με τον ιδρώτα, το χρόνο, τις αγνότερες των προθέσεων και το αίμα μας όλους εκείνους που γέμιζαν τα στομάχια και τις τροπαιοθήκες τους με τις σάρκες μας, τα όνειρα, τους πόθους και τους καημούς μας και έχτιζαν παλάτια πάνω στα κόκκαλά μας.

Οργή χέρι χέρι με σκέψη θετική...

Όχι, τα πάντα δεν έχουν χρηματική αξία, αλλά πνευματική! Η Φύση και το πνεύμα του ανθρώπου δεν μπορεί παρά να είναι ενωμένα κι όχι βιαίως διαχωρισμένα.

 Δεν φοβόμαστε τα ρολόγια και το χρόνο, ξέρουμε πως είναι άχρονος και πως εμείς είμαστε οι δημιουργοί του κάθε στιγμή και οι δείκτες του.

Aρνούμαστε να αποδεχτούμε και να οικειοποιηθούμε τον όρο "προλετάριος", που στη λατινική γλώσσα (απ'όπου και προέρχεται) σήμαινε αυτόν που είχε φτάσει σε τέτοια ένδεια και εξαθλίωση ώστε δεν μπορούσε να πληρώσει φόρους στο κράτος (της ρωμαϊκής "αυτοκρατορίας που ποτέ δεν τελείωσε", να θυμηθούμε και τον μεγάλο Φίλιπ Ντικ), παρά μόνο να του παραχωρήσει τους απογόνους του ως γρανάζια της στρατιωτικής μηχανής του. Δεν θέλουμε να είμαστε ούτε εργατικά μυρμήγκια ούτε "άνθρωποι του μόχθου" που το προϊόν του μόχθου τους καρπώνονται οι κυφήνες, οι μεγαλοτσιφλικάδες και βαρώνοι, οι ορατοί και αόρατοι αφεντάδες. Και με τους διάφορους εργατοπατέρες και καθοδηγητές να φιλοδοξούν να γίνουν κι αυτοί διευθυντές, γαμώντας μια και καλή την "εργατιά". Η οποία αρέσκεται να παραμένει ανακουφισμένη με τα ψιχουλάκια που της πετούν για να καταναλώνει τόσο όσο να  εξακολουθεί να θρέφει ψευδαισθήσεις. "Η μη αυθεντική ζωή τρέφεται από μη αυθεντικές επιθυμίες" (Ραούλ Βάνεγκεμ) και οι κενοί νοήματος και ζωής ρόλοι προέρχονται από τα στερεότυπα που, υπακούοντας στην αρχή της ιεραρχίας, μας συρρικνώνουν την αντίληψη και ακυρώνουν τις αστείρευτες προοπτικές μας για χειραφέτηση, αυτοδιαχείριση, ανεξαρτησία σκέψης και κινήσεων, δημιουργίας και αφύπνισης ενάντια στο λήθαργο.

Έχουμε βαθιά περιφρόνηση απέναντι σε κάθε λογής στερεότυπα, αυτές τις "εκφυλισμένες μορφές αρχαίων ηθικών κατηγοριών: ο ήρωας, ο ιππότης, ο άγιος, ο αμαρτωλός, ο προδότης, ο έμπιστος ακόλουθος, ο τίμιος άνθρωπος" (και πάλι Βάνεγκεμ). Η συνείδησή μας δεν είναι ταξική, γιατί αυτό συνεπάγεται εγκλωβισμό της ενέργειάς μας μέσα σε ένα στενό αγωγό προβλέψιμης πορείας κι ελεγχόμενο  (κι από τους ποδηγέτες κάθε επανάστασης και όχι μόνο). Μας ταιριάζει πιότερο η αταξική συνείδηση...

 "Ο εργατης γινεται επαναστατης οχι οταν γινεται περισσοτερο εργατης, αλλα οταν καταστρεφει την ‘‘εργατοσυνη’’ του… Το ιδιο ισχυει και για το γεωργο, το φοιτητη, τον υπαλληλο, το στρατιωτη, το γραφειοκρατη, τον επαγγελματια― και το μαρξιστη. Ο εργατης δεν ειναι λιγοτερο ‘‘αστος’’ απο το γεωργο, το φοιτητη, τον υπαλληλο, το στρατιωτη, το γραφειοκρατη, τον επαγγελματια― και το μαρξιστη.

Η ‘‘εργατοσυνη’’ του ειναι η αρρωστια απο την οποια υποφερει, η κοινωνικη επιδημια σμικρυμενη σε ατομικες διαστασεις. (Ο Λενιν το αντιληφθηκε αυτο στο ‘‘Τι να Κανουμε’’, αλλα περασε λαθραια την παλια ιεραρχια κατω απο μια κοκκινη σημαια και αρκετη φλυαρια περι επαναστασης.) 

Tο να χτυπάς τα χέρια σου σαν φτερά...

"Οι άνθρωποι δεν είναι δέντρα επομένως είναι λάθος να μιλάμε για ρίζες"
Ποιος το είχε γράψει; πού το είχα διαβάσει; Τι σημασία έχει πια αυτό μπροστά στη μεγαλειώδη απλότητα αυτής της αλήθειας!

Χωρίς ίχνος ταπεινότητας και χωρίς τους υπολογισμούς και τους συμβιβασμούς της δειλίας, μας είναι πολύ δύσκολο έως αδύνατο να συμβιβαστούμε με τη δική τους άποψη για το πώς πρέπει να είναι ο κόσμος.

Γεμάτος από καταφύγια για να κλειδώνονται μέσα οι άνθρωποι και να προστατεύονται από τη μεγαλοσύνη και αρμονία του Χάους που ανατρέπει, αναδημιουργεί και αναμορφοποιεί κάθε παγιωμένη τάξη, κάθε κλειστό ή κλειστοφοβικό σύστημα. "Καταφύγια" που οι κλειδοκράτορές τους (και κατασκευαστές τους από τόσους πολλούς αιώνες όση και η παρουσία του ανθρώπου σ'ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο γήινο περιβάλλον) φροντίζουν να τους δίνουν ονόματα που ακόμη και το υποσυνείδητο καθηλώνουν και καταλαμβάνουν σαν νοητικοί ιοί:

Τα ξερά τα δίπολα

" Kλείστε τα σύνορα! - Ανοίξτε τα σύνορα!  Όχι στα σύνορα! - Ναι στα σύνορα! "

Τα ξερά δίπολα κυριαρχούν και στο θέμα αντιμετώπισης του προσφυγικού - μεταναστευτικού.

 Κάποτε οι μεγάλες μεταναστεύσεις των λαών στη γη συνδέονταν με την έμφυτη εξερευνητική ανησυχία του ανθρώπου, με τις επεκτατικές του τάσεις (μήπως οι αρχαίοι λαοί σύμφωνα με τις σημερινές επαγγελματικές συχνά αντιλήψεις ήταν...φασίστες ή σιωνιστές;), με την αναζήτηση πιο εύφορων και γόνιμων εδαφών και κατέληγαν σε αναπόφευκτες συγκρούσεις, όπου πολλοί λαοί χάθηκαν τελείως από το πρόσωπο του πλανήτη. Σήμερα αυτό που συμβαίνει οφείλεται σε άλλους λόγους, πιο "πολιτισμένους" και δουλεμένους από αυτό το κολοσσιαίο project που oνομάζεται κοινωνική μηχανική. Τρόπους ενορχηστρωμένους και στρατηγικά σχεδιασμένους από τις κυρίαρχες και αντιμαχόμενες και μεταξύ τους ελίτ, που γνωρίζουν πολύ καλά πώς να καταστρέφουν χώρες για να τις "εκδημοκρατίσουν", να υποβαθμίζουν με τα σύγχρονα τεχνολογικά μοντέλα ακόμα και το κλίμα τους παράλληλα με την αρπαγή των πόρων τους, να εμπορεύονται ολόκληρους πληθυσμούς, να εκμεταλλεύονται τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις μέσω παπών-αρχιεπισκόπων- "αγίων"-ραβίνων-μουλάδων-ιμάμηδων, να υποδαυλίζουν πάθη και να γιγαντώνουν το φανατισμό. Να διαιρούν για να βασιλεύουν. 

Μα το πρόβλημα είναι να καταργηθούν ή να κλείσουν σαν φυλακές όσων ήδη βρίσκονται μέσα, γηγενών και μη, τα υπάρχοντα σύνορα; Ή να καταργηθούν απόλυτα συγκεκριμένες αντιλήψεις που θα υπάρχουν είτε εντός είτε ελλείψει συνόρων;
Όπως η εκμετάλλευση του ασθενέστερου, ο εργασιακός εξευτελισμός, οι τόσες μορφές σύγχρονης δουλείας. Η ημιμάθεια και η γνώση που εξυπηρετεί τις κυρίαρχες ατζέντες και τα μονοπώλια ερμηνείας και διαμόρφωσης της πραγματικότητας. Η θεοκρατία, είτε πρόκειται για το χριστιανικό σκοταδισμό, που ακόμα προσκυνάει λείψανα νεκρών και τρέμει την μεταθανάτια τιμωρία, είτε για τη μουσουλμανική σαρία με τον ευτελισμό της ελεύθερης από τη φύση της ανθρώπινης φύσης. Η κατοχή του ανθρώπου από τα αντικείμενα κι όχι από υψηλές κοινωνικές αξίες, η συσσώρευση κέρδους, η κατασκευή ασθενειών και η αποκόμμιση τεράστιων κερδών από τη βιομηχανία του πόνου. Η κυριαρχία του ψεύδους, της απάτης, της μικροψυχίας, της στενοκεφαλιάς, της εθελοδουλίας, του ιδεολογικού-θρησκευτικου-επιστημονικού δογματισμού. Ακόμη και η σχεδόν ιδεοληψία ότι όλοι ανεξαιρέτως οι άνθρωποι μπορούν με απλή προσφορά αλληλεγγύης να εκδηλώσουν κοινωνική και πολιτική συνειδητότητα και να ξεριζώσουν όλα τα εγωιστικά και παρασιτικά τερατουργήματα από μέσα τους (έχετε δει τη φοβερή ταινία του Λουίς Μπουνιουέλ "Βιριδιάνα";)

Πώς, αποβάλλονται αυτές οι νοοτροπίες, πώς ξεριζώνονται αυτές οι κρυσταλλώσεις από τη μια στιγμή στην άλλη;
Όπως αυτές που χρειάζονται σύνορα-"κάστρα" υπό την αιγίδα ψυχαναγκαστικών "οικόσημων" για τον έλεγχο των αντανακλαστικών των μαζών, τσιφλικάδων και ανθρώπινων και μη θεών-προστατών. Κι όπου θεοποιείται ως ύψιστη αξία το "έχειν" (ακόμη κι από τους μη έχοντες) και όχι το "είναι"...
Έτσι αντιλαμβανόμαστε εμείς εδώ την έννοια της "πατρίδας"