Δεν είναι απλά κοροϊδία, είναι κόλαφος της ίδιας της λογικής...

To αλεξίπτωτο ανέβασε πριν λίγες μέρες το δηλωθέν εισόδημα για το οικονομικό έτος 2012 τριών "βιοπαλαιστών" συμπατριωτών μας: Κόκκαλης 26.770 ευρώ, Αλαφούζος 26.160 ευρώ, Βγενόπουλος 18.217 ευρώ! Μην ανησυχείτε όμως! Οι εισπρακτικοί μηχανισμοί επαγρυπνούν, η φοροδιαφυγή κυνηγιέται ανελέητα και η "ανάπτυξη" βρίσκεται στα σκαριά! Πάνω στα κουφάρια του συντριπτικού ποσοστού των θυμάτων-πολιτών, που απαρτίζουν αυτό που κάποιοι ακόμα προσδιορίζουν (πάντως όχι εμείς) ως  δημοκρατική κοινωνία...
 Την ίδια στιγμή, άλλη ανάρτηση του ίδιου ιστότοπου αναφέρει ότι περιουσία που αγγίζει τα 60 δισεκατομμύρια διαθέτουν 505 Έλληνες, η οποία μάλιστα έχει αυξηθεί σε σχέση με το 2012.
 Μήπως κάποιοι θησαυρίζουν από την κρίση (πάνω απ'όλα πνευματική και διανοητική, αφού όλ'αυτά γίνονται ακόμη ανεκτά απ'τους μαζοποιημένους πληθυσμούς κι...αυγατίζουν απρόσκοπτα!) και από τις "ευκαιρίες" που αυτή προσφέρει;
 Από "την άλλη όχθη του ποταμού" και "στη χώρα που γέννησε την άμεση δημοκρατία" λαμβάνουν χώρα γεγονότα σαν τα παρακάτω, που προωθούν την περιβόητη "ανάπτυξη" και "διαφάνεια" των θεσμών, άρα και την ευημερία κι ευτυχία των πολιτών, πρωταρχικό μέλημα κάθε εύρυθμης δημοκρατίας:

Το Ελληνικό Μοντέλο Ανάπτυξης, τώρα και σε video...
Μαθήματα μνημονιακής οικονομίας
"Αν δεν έχεις να πληρώσεις την εφορία πούλα το σπίτι σου;"
Το μεγάλο "στάλαγκ"
Υγειονομική καταστροφή στην Ελλάδα,  
Ιστορίες επιτυχίας  
H "συντεταγμένη Πολιτεία" που βλέπει με μίσος τους πολίτες της
Με εγκύκλιο πρόκληση οι βουλευτές και δήμαρχοι κάνουν αύξηση στις συντάξεις τους 
Άνθρωποι και Κτήνη και Το δόγμα του αμόκ 

Με λίγα λόγια λοιπόν: Η φράση "μας δουλεύουν ψιλό γαζί" ωχριά μπροστά στο μέγεθος της κοροϊδίας κι εξαπάτησης του "περήφανου κι απείθαρχου λαού". Κι όπως "τον παλιό καλό καιρό" της φεουδαρχίας των μεγαλογαιοκτημόνων και των βασιλιάδων, είναι σαφές ότι απόλυτα εξαθλιωμένοι κι εξουθενωμένοι ψυχικά πληθυσμοί χειραγωγούνται, ελέγχονται κι εξοντώνονται (μαζικά) πολύ πιο εύκολα...

ανιχνευτής

Ρίξτε μια ματιά και σ'αυτό:  Μια "εξτρεμιστική" ιδέα...

Τα σώου με ευγενικές χορηγίες και η υποκρισία που κατέχει τη χώρα, ως βασικό εργαλείο των νέων κατοχικών δυνάμεων...

 "αν ήξερα ότι οι Έλληνες είναι τόσο ζώα θα τους κυβερνούσα από την εποχή που ήμουν δεκανέας"
(Στρατηγός Γεώργιος Κονδύλης, 1925)
"Κουράγιο δεν είναι η έλλειψη φόβου. Είναι να δρας σε πείσμα του φόβου" Μαρκ Τουαίην
 "Αυτός που σκύβει μπροστά στο μαστίγιο δεν αξίζει παραπάνω απ'αυτόν που το κρατάει!"
Emile Armand

Η α-νοησία, δηλ. η έλλειψη νοήματος, που επικρατεί σε κάθε πτυχή του δημόσιου βίου σε αφήνει πραγματικά το λιγότερο αμήχανο! Όχι ότι αυτό δεν ίσχυε και παλιότερα, εισχωρώντας ως το μεδούλι σχεδόν του νεοελληνικού πολιτικού και κοινωνικού γίγνεσθαι, αλλά πλέον η κατάσταση διεκδικεί τις "δάφνες ολυμπιονίκη". Στο δημοφιλέστατο "άθλημα" της υποκρισίας που συνοδεύεται πάντα κι από ανάλογα επικρατούσα βλακεία.

Ώστε η παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, των μηχανοκίνητων και αεριωθούμενων του ελληνικού στρατού-φρουρού της δημοκρατίας (ο οποίος φρουρός βαράει κι αυτός προσοχές στα κελεύσματα της τρόικας και των ολιγαρχών) θα τελεστεί με την ευγενική χορηγία, μέσω προσφοράς καυσίμων, γνωστής μεγαλοεπιχειρηματικής και εφοπλιστικής οικογένειας!
 Χμ! Εφοπλιστές! Οι "εθνικοί ευεργέτες" με τις 58 περίπου προκλητικές φοροαπαλλαγές, τα αστρονομικά κέρδη, τους μισθούς πείνας και πολύ σκληρές συνθήκες εργασίας των πληρωμάτων. Που στις 5/11/2012 η υποκριτική κυβερνητική πρόταση  για "οικειοθελή συνεισφορά" του αστείου ποσού των 80 εκατ.ευρώ μέσω "φορολόγησης" των εφοπλιστών", εισέπραξε την έντονη αντίδραση του βουλευτή της χρυσής αυγής Γιώργου Γερμενή. Που μίλησε για κυβερνητική "συμβολή στην καταστροφή του κλάδου της ναυτιλίας που στηρίζει την ελληνική οικονομία", λες και θα καταστρέφονταν οι εφοπλιστές με τα 80εκ.ευρώ κι όταν από άλλες πολύ-μα πολύ λιγότερο προνομιούχες κοινωνικές ομάδες αντλούνται, τελείως άδικα και παράλογα, εκατομμύρια ευρώ. Οδηγώντας τες "δημοκρατικά" σε κατάσταση κοινωνικής δολοφονίας!

Αλλά πέρα απ'αυτά: Η παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου θα κάνει τον ρημαγμένο στην πλειοψηφία του ελληνικό λαό (υπάρχουν βέβαια και οι αλώβητοι και οι θησαυρίζοντες από τη "μνημονιάδα") να αισθανθεί περηφάνια; Ως κάτι σαν ενίσχυση της δικής του καταρρακωμένης αξιοπρέπειας, άρα κι ως ένα είδος φαντασιακής σημασίας που επιχειρεί να νοηματοδοτήσει το δυσοίωνο και μίζερο ιστορικό παρόν; Μήπως ο ταλαιπωρημένος ανθρωπάκος αναβαθμίζεται ψυχικά στη διαπίστωση προγονικών, σχεδόν μυθοποιημένων, μεγαλείων; Για να εξιλεωθεί, και πάλι μήπως, για το δικό του βροντερό τίποτα ή, αλλιώς, τη δική του απουσία-ανυπαρξία σε δύσκολες και κρίσιμες γι'αυτόν ιστορικές περιόδους;
 Και σε τελική ανάλυση, η μαθητική (όταν καταβαραθρώνεται η δημόσια δωρεάν Παιδεία και το μέλλον των νέων στη χώρα) και η στρατιωτική παρέλαση (όταν ο στρατός προέρχεται μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, "Γράμμα φαντάρων από τον Έβρο: " ο εχθρός δεν είναι ορατός") αντιπροσωπεύει κάποια διαβεβαίωση ή εγγύηση για την ευημερία και την ασφάλεια της ελληνικής κοινωνίας και των νιάτων της;

ΟΤΑΝ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΑΥΤΑ:

Δυο λόγια περί εθνικισμού και διεθνισμού

Ο εθνικισμός*(μπόλικος ή ολίγος) συνήθως αποτελεί ένα ιδεολόγημα εξόφθαλμα βλακώδες. Άλλοτε όμως, κι ένα εύχρηστο ιστορικό εργαλείο ("Ανάγκα και Θεοί πείθονται...") για πολιτικές διεργασίες. Όπως, π.χ., η χρησιμοποίηση με επιτυχία από τον "πατερούλη" Στάλιν του ρώσικου εθνικισμού κατά το Β'Παγκόσμιο Πόλεμο, εναντίον των κατακτητών ναζί. Ή η εμφάνιση, τα τελευταία σχετικά χρόνια, ενός είδους αριστερού εθνικισμού (Συνέντευξη με έναν Αριστερό Εθνικιστή. Ά μέρος.) στο πλευρό του βαλλόμενου εργαζόμενου. Συνήθως ως σθεναρό ανάχωμα στην ανεξέλεγκτη επέκταση, ιμπεριαλιστικού τύπου, των πολυεθνικών εταιρειών και οικονομικών πολυεθνικών σχημάτων (ΔΝΤ, Π.Ο.Ε. κτλ.) και των στρατιωτικών και πολιτικο-κοινωνικών μηχανισμών που προωθούν τα σχέδιά τους...

 (Διαβάστε κι αυτές τις απόψεις:  http://www.gazzetta.gr/gnomes/article/307596-o-ethnikismos-tis-aristeras και Η Κύπρος και ο Αριστερός Εθνικισμός )

σίγουρα δεν είναι αυτή η ενοποιημένη εικόνα του πλανήτη που ονειρευόμαστε...

Διεθνισμός, απ'την άλλη, δεν σημαίνει πάντα προοδευτισμός. Γιατί, σε τούτη την περίπτωση, όλα εξαρτώνται από το είδος και κυρίως τους σκοπούς των πολυεθνικών σχημάτων ή συνασπισμών. Π.χ. όσον αφορά την αλόγιστη ανάπτυξη των πολυεθνικών σε βάρος των τοπικών οικονομιών και κοινωνιών, σαφώς και δεν πρέπει να δηλώνεις διεθνιστής. Όπως πολύ θα το επιθυμούσε ο καπιταλισμός (από το capital = κεφάλαιο, όπου καπιταλισμός = φασισμός και τούμπαλιν) και η πληθώρα δημαγωγών και γραφιάδων του. Υπέρ ενός παγκοσμιοποιημένου οικονομικού(κι επερχόμενου, ως επόμενο βήμα, πολιτικού)ολοκληρωτισμού.

Πρέπει να είμαστε πολύ προσεχτικοί και καθόλου απόλυτοι με τους ορισμούς, που σε καμιά περίπτωση δεν αποτελούν ιδεολογική πανάκεια. Και, καθόλου σπάνια, μπορεί να χρησιμεύσουν και ως κερκόπορτα. Για να εισβάλλουν τα ασκέρια της δικτατορικής γραφειοκρατίας με μανδύα προλεταριακής επανάστασης, της ακαμψίας με μανδύα προοδευτισμού, της αδιαλλαξίας με προσωπείο κατάργησης των προκαταλήψεων, της βαρβαρότητας με προσωπείο απελευθέρωσης και των σημαδεμένων ατζέντων με μανδύα μεταρρυθμίσεων. Κι εξάλλου, πόσες φορές οι ορισμοί και οι έννοιες που αυτοί προσδιορίζουν, δεν καταντούν λάστιχο που ξεχειλώνει από το καιροσκοπικό τράβηγμα "ιδεολόγων"...

Σε τελική ανάλυση, το ποιος είναι (ή δεν είναι) ο καθένας επιβεβαιώνεται από τη διαρκή βιωματική πράξη του. Διαφορετικά θα δικαιώνεται αέναα ο μακαρίτης ο Τσαρούχης και η κλασική ατάκα του "στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώνεις".
Και ίσως θα πρέπει κανείς να επεξεργαστεί, με μεγάλη ειλικρίνεια στα κίνητρά του, τη διαπίστωση του μεγάλου (και κυνηγημένου όσο λίγοι επιστήμονες από το μισάνθρωπο Σύστημα) Βίλχελμ Ράιχ: 
" Ο εθνικισμός, πέρα και  πάνω από τις ποικίλες εφαρμογές του, είναι μια ύπουλη ψυχική νόσος" 

* ο εθνικισμός δημιουργήθηκε ιστορικά την εποχή του Διαφωτισμού, από την αστική τάξη, για να χτυπηθεί η φεουδαρχία και τα υπερεθνικά (ή πολυεθνικά) αυτοκρατορικά καθεστώτα. Τα εθνικά κράτη είναι γεννήματα του εθνικισμού.

ανιχνευτής

Ποια Ανώτατη Εκπαίδευση; Αυτά είναι πολυτέλειες "για την παράγκα του Καραγκιόζη"...

Σε ποιον χρειάζονται οι γνώσεις; Η αγάπη για την επιστημονική έρευνα, η πνευματική καλλιέργεια, η ανάπτυξη όλων των δυνατοτήτων και δεξιοτήτων μέσω της καλά οργανωμένης δωρεάν δημόσιας Παιδείας. Κάτι που αποτελεί σαφώς και υποχρέωση κάθε ευνομούμενης δημοκρατικής Πολιτείας, ή όχι;

Σίγουρα τα παραπάνω δεν αφορούν τη νεολαία του αποικιοκρατικού νεοελληνικού προτεκτοράτου-παραγωγέα στρατιών από ανειδίκευτους εργασιακούς ομήρους κι άνεργους πτυχιούχους, επιστήμονες. Που φεύγουν αηδιασμένοι στο εξωτερικό και ο τελευταίος δεν κλείνει ούτε την πόρτα πίσω του! Γιατί ξέρει καλά πως δεν θα σταματήσει το κύμα μετανάστευσης ειδικευμένων εργαζόμενων κι ανέργων, που θυμίζει το τεράστιο κύμα φυγής στην Ελλάδα μετά τον Εμφύλιο και τη δεκαετία του'60, για βιοποριστικούς λόγους.

Στα πλαίσια μιας αντίστροφης "ανάπτυξης", λοιπόν, οι γεμάτοι "έμπνευση για το μέλλον" ιθύνοντες νόες της χώρας: με μεθοδεύσεις, που διαλύουν (αντί να ενισχύουν και να προστατεύουν ως κόρη οφθαλμού) την Ανώτατη Εκπαίδευση, εξαναγκάζουν τις Συγκλήτους των σπουδαιότερων και μεγαλύτερων πανεπιστημίων να ανακοινώσουν την αδυναμία λειτουργίας τους! Λόγω πλήρους αδυναμίας της εκπαιδευτικής, ερευνητικής και διοικητικής λειτουργίας τους. Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Μετσόβιο Πολυτεχνείο, το Αριστοτέλειο Θεσσαλονίκης, το Πανεπιστήμιο Πατρών και το Πανεπιστήμιο Κρήτης (από τα πλέον πρωτοπόρα παγκοσμίως στον τομέα της έρευνας και προωθημένης τεχνολογίας).

Διαβάστε:
 Εκτακτο: Κλείνει το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
 Η κυβέρνηση έκλεισε και τα πανεπιστήμια

Κατά τ'άλλα, μέσα σε ένα γενικό κλίμα φόβου που κυριαρχείται από το μότο "ο σώζων εαυτώ σωθήτω", οι κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών αναστέλλονται (δείτε κι αυτό: Κύριε και κυρία εκπαιδευτικέ..) και έτσι οι μαθητές δεν "θα μείνουν πίσω στην ύλη"...

Κύριε και κυρία εκπαιδευτικέ...

 του ανιχνευτή

Κύριε και κυρία εκπαιδευτικέ: εσύ που δεν έκανες ούτε μια μέρα απεργία, ή μία μόνο μέρα "για τα μάτια" ποιων; του κόσμου ή τα δικά σου; (καλύτερα να μην έκανες καθόλου!) Και που οι κινητοποιήσεις αυτές πλέον φυλλορροούν...

Έχεις συνείδηση ταξική; Έχεις κοινωνικές ευαισθησίες; Έχεις όραμα για μια καλύτερη μελλοντική κοινωνία (δες κι αυτό: Σταμάτησαν το σχολείο λόγω έλλειψης μεταφορικού μέσου),
όπου θα κυριαρχεί η γνώση και η δικαιοσύνη; Τι έχεις τελικά να δώσεις και τι σκοπεύεις να μεταλαμπαδεύσεις στα παιδιά; Την απάθεια και τη δουλικότητα, την αποδοχή της οικονομικής και κοινωνικής βαρβαρότητας και την ενσωμάτωσή τους σε μια κοινωνία εργασιακών ομήρων και ανθρώπινων ερειπίων;
 Και τι θα πεις σύντομα στους μαθητές σου όταν έρθει η ώρα να οργανώσεις ή να μιλήσεις σε "εθνικές επετείους" και αντιφασιστικές εξεγέρσεις της νεολαίας; Άραγε σήμερα δεν ζούμε σε μια απροκάλυπτα φασιστική δυστοπία; όπου η παρανομία βαφτίζεται δημοκρατική νομιμότητα; Ή μήπως κι αυτό δεν το βλέπεις;
 Τι θα πεις λοιπόν στους μαθητές σου; Να σου μοιάσουν; Που δεν κατεβαίνεις ποτέ (ή καμιά φορά "για τα μάτια" πάλι) στο δρόμο και δεν διεκδικείς αυτά που βίαια στερούν κι από εσένα κι από τις οικογένειες των μαθητών σου; Ή μήπως είσαι απλά ένας ξερός διεκπεραιωτής κάποιας σχολικής ύλης και ζεις έξω από την κοινωνία;
 Τι θα πεις λοιπόν στους μαθητές που θα μπορούσαν να έχουν την αφεντιά σου για πρότυπο;

Ποιος θα μας προστατεύσει από τους ασυγκράτητους προστάτες της "νομιμότητας;"

Πόσους τόνους υποκρισίας, φαυλοκρατίας και αναλγησίας δύναται να ανεχτεί, να αποδεχτεί σιωπηλά (κι άρα συνενοχικά) ή και να αφομοιώσει ψυχή τε και σώματι, ο νεοέλλην;
 Ή μήπως έχει καταστεί κουφός και δεν ακούει, τυφλός και δεν βλέπει, τελείως αδαής μέσα στην προσωπική του άχλη και δεν γνωρίζει τι συμβαίνει έξω απ'αυτόν και τον μικρόκοσμό του;

Ποια είναι τελικά τα χαρακτηριστικά που προσδιορίζουν (κρινόμενα πρώτιστα από την αδιαμφισβήτητη υφή της πράξης) μια "επικίνδυνη οργάνωση με ροπή στις εγκληματικές πράξεις"; Που απειλούν την ασφάλεια, ειρήνη και ευρυθμία μιας κοινωνίας;

 Και κατά πόσο αυτά έχουν σχέση με τις ροπαλοκρανοφόρες (κι όχι μόνο) μονάδες διασφάλισης της "έννομης τάξης;" Και, κατ'επέκταση, με τους εντολοδότες τους; (εκτός κι αν τα εκτελεστικά όργανα των εντολών από πάνω, ηδονίζονται μονίμως με το να επιδεικνύουν "υπερβάλλοντα ζήλο" κατά την εκτέλεση των εντολών)

Θυμάστε, ας πούμε, τους 15χρονους δολοφονηθέντες, απ'το ένστολο κράτος, Μιχ. Καλτεζά κι Αλέξη Γρηγορόπουλο και τον παραλίγο δολοφονηθέντα (που τη γλίτωσε τελικά ως εκ θαύματος) Γιάννη Καυκά; Και πόσοι άλλοι θα εξακολουθούν να βασανίζονται στα χέρια της "νομιμότητας", θα σακατεύονται απ'αυτά, θα κακοποιούνται ψυχοσωματικά;

Πρόσφατα, στα γεγονότα της περασμένης Τετάρτης στο Κερατσίνι, στη διαμαρτυρία (υποτίθεται συνταγματικά  κατοχυρωμένο δικαίωμα του πολίτη, θυμηθείτε και το "πάρτυ της καταστολής" στην πλατεία Συνταγματος στις 28-29/06/2011) για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, οι προστάτες της "νομιμότητας" άνδρες των ΜΑΤ εγκλώβισαν χιλιάδες κόσμου, έριξαν τόνους δακρυγόνων και βάρεσαν αλύπητα. Έτσι όπως ανέκαθεν τους φτιάχνει. Και από ρίψη δακρυγόνου σε ευθεία βολή(!!!και δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά) ένα παλικάρι 31 χρονών από τον Πειραιά δέχτηκε το δακρυγόνο στο κεφάλι. Με αποτέλεσμα να καταλήξει στο νοσοκομείο, όπου παρά τις προσπάθειες των γιατρών, απώλεσε οριστικά την όρασή του από το ένα του μάτι!(τουλάχιστον σώθηκε το ίδιο το μάτι και δεν θα χρειαστεί...γυάλινο). Το συμβάν είναι απόλυτα έγκυρο και το πληροφορήθηκα από γνωστούς που ξέρουν το παιδί και βρίσκονταν κι αυτοί μέσα στα γεγονότα εκείνης της μέρας.
 (Ονομαστικά στοιχεία δεν παραθέτω, σεβόμενος και την πιθανή ίσως επιθυμία του ίδιου να μη δημοσιοποιηθούν, τουλάχιστον ως τώρα).

Και για πολλοστή φορά τίθεται το ερώτημα: Μέσα σε μια κοινωνία που μετατρέπεται ολοταχώς σε δουλεμπορική γαλέρα, με το "αναιμικό τσούρμο" να μαστιγώνεται και να σβήνει πάνω στο κουπί, ποιος θα μας προστατεύσει από τους "προστάτες της τάξης;"

ανιχνευτής

Ω! Τι θαύμα! Η τηλεόραση και οι ιδιοκτήτες της απέκτησαν κοινωνικές ευαισθησίες και...μένος κατά της χρυσής αυγής...

Ξαφνικά ΟΛΑ  τα βοθροκάναλα, στυγνά όργανα κι εργαλεία της κατεστημένης προπαγάνδας και βαρβαρότητας, ανακάλυψαν την Αμερική! Ότι δηλ. η χρυσή αυγή είναι νεοναζιστική κι εγκληματική οργάνωση, παραστρατιωτικού τύπου. Και η διαπίστωση αυτή, που διατυμπανίζεται κι ανακυκλώνεται διαρκώς αυτές τις μέρες, φτάνει μέσω της τηλεβρώμας και στην πιο απομακρυσμένη γωνιά του χώρου-πρώην σιγά σιγά χώρας και νυν αποθηκευτικού χώρου εξανδραποδισμένων δουλοπάροικων. Ώστε να εμπεδωθεί κι από τον τελευταίο ψηφοφοράκο-υποχείριο, ανεξαρτήτου ηλικίας, απολιτίκ ή "αναποφάσιστο" (χαρακτηριστικός τύπος ανεπίδεκτου στην απόκτηση κρίσης κι ανάληψης της ευθύνης των επιλογών) ή, έστω, όχι και με τόσο ενεργό ενδιαφέρον για τις διαδικασίες που προσδιορίζουν το κοινό γίγνεσθαι (λες και δεν τον αφορούν!), το εξής: πως η Χ.Α. δεν είναι πλέον πολιτικά και κοινωνικά ορθό να στηρίζεται και πως πρέπει όλοι να δουν τη...φριχτή αλήθεια.

(Σημείωση: Το καλοκαίρι είχα βρεθεί για λίγο σ'ένα χωριό και πιάνοντας την κουβέντα με κάτι ντόπιους, που όπως μου είπαν ψήφιζαν ανελλιπώς ως τότε Δεξιά, τους άκουσα να δηλώνουν με βεβαιότητα ότι η Χ.Α.: αποτελεί πια, μέσα στο συνάφι των δημόσιων κλεφτών, "τη μόνη ελπίδα για να σωθεί η χώρα και να δει άσπρη μέρα!". Κι όταν τους μίλησα για τις ναζιστικές καταβολές της "εθνικής σωτηρίας"-τοχωριό είχε περάσει ουκ ολίγα στην Κατοχή- με κοίταζαν με ανοιχτό το στόμα, γιατί απλά...δεν το ήξεραν! Κι αν δεν υπάρχει η άνετη πρόσβαση στην εναλλακτική πληροφόρηση κι αντιπληροφόρηση που προσφέρει -τουλάχιστον ακόμα- το διαδίκτυο, τότε η μόνη ουσιαστική πηγή "ενημέρωσης" για πολλούς είναι ο "τηλεμύλος που όλα τα αλέθει")

Τώρα πια, όποιος δηλώνει (ή πως επιθυμεί να γίνει) ψηφοφόρος της Χ.Α., θα εισπράττει και με τηλεοπτική βούλα την κοινωνική κατακραυγή μια κι "έπεσαν οι μάσκες του εγκληματικού τέρατος!" Που δεν είναι καθόλου άσχημα να την εισπράττει, αλλά κάτω από τι είδους διεργασίες που προωθούνται από όλες τις "δημοκρατικές" πλευρές; Αλλά γιατί δεν είχε γίνει το ίδιο και νωρίτερα από τα "γεμάτα κοινωνικές ευαισθησίες" κανάλια; Ευκαιρίες; Πολλές! Π.χ., γιατί δεν ξεσηκώθηκαν και δεν κατήγγειλαν με ανάλογους (όπως τώρα) χαρακτηρισμούς  τη Χ.Α. όταν μέλη της σκότωναν άνανδρα τον μετανάστη στα Πετράλωνα, αν θυμάμαι καλά το μέρος, που πήγαινε με το ποδήλατο για δουλειά; Αυτό το περιστατικό, άραγε, δεν είχε την ίδια βαρύτητα με τη δολοφονία του παλικαριού στο Κερατσίνι; Ή μήπως ΔΕΝ ΗΤΑΝ Ο ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΣ ΧΡΟΝΟΣ τότε για να καταγγελθεί δημόσια από το δημοσιοκαφρικό ιερατείο το εγκληματικό πρόσωπο της Χ.Α. με τον ίδιο ζήλο;

Η σύγκλιση και οι μαζικές κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών είναι αναγκαιότητα και παράδειγμα για ΟΛΟΥΣ πια τους κλάδους.

Θεωρώ το  επάγγελμα του εκπαιδευτικού ως κοινωνικό λειτουργημα και την Παιδεία ως βάση ενός κοινωνικού ιστού, που θέλει ως μέλη του ελεύθερους και δημιουργικούς ανθρώπους κι όχι απαθή, άβουλα, εξανδραποδισμένα ζόμπι, χωρίς ενσυνείδητη υπόσταση.  Έχω κάποιους καλούς φίλους εκπαιδευτικούς που δραστηριοποιούνται και στην περιφέρεια και γνωρίζω τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν κι αναγνωρίζω το νευραλγικό κοινωνικό τους ρόλο. Γι'αυτό οφείλουν να ευθυγραμμιστούν απόλυτα και οι δάσκαλοι με την αποφασισμένη διαρκή απεργιακή πορεία των καθηγητών! , που πρέπει να κρατήσει και να ενισχυθεί από γονείς, μαθητές, φοιτητές και όλους τους άλλους κλάδους οι οποίοι πλήττονται βάρβαρα σε αυτή τη χυδαία ολομέτωπη επίθεση ισοπέδωσης των πάντων!

 Είναι κάτι παραπάνω από εμφανής η αναγκαιότητα των μαζικών κινητοποιήσεων που θα έχουν διάφανο όραμα και σθένος και οργάνωση από τα κάτω, από τους συλλόγους των απλών εργαζόμενων. Που ίσως χρειαστεί να υπερκεράσουν εκείνες τις κλίκες των διπρόσωπων συνδικαλιστών (δεν τους ρίχνουμε όλους στο ίδιο τσουβάλι γιατί υπάρχουν και κάποια λίγα ηθικά και αγωνιστικά άτομα ανάμεσά τους) και να τις φέρουν προ των ευθυνών του ρόλου τους . Και προ τετελεσμένων γεγονότων στα οποία θα αναγκαστούν να συμμετάσχουν και να ματώσουν ως ενεργές μονάδες ενός ευρύτερου μαχητικού συνόλου. Ή να πάνε στα σπιτάκια τους και στα βολικά γραφεία και τις καρεκλίτσες τους!

 Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι αν γιγαντωθούν οι κινητοποιήσεις κι αυξηθεί το ανυποχώρητο της πίεσής τους προς τους "ξεπωλητές" όλων των υποδομών κι εργαζομένων της χώρας, τότε οι πλείστοι μηχανισμοί προπαγάνδας και άτυπης καταστολής-νανουρίσματος θα κάνουν τα δυνατά αδύνατα να τις υποβαθμίσουν, μετριάσουν και να "αιμορραγήσουν" τη διαμορφούμενη δυναμική τους. Πχ το γνωστό και μη εξαιρετέο στήριγμα του κράτους και των κατασταλτικών του δυνάμεων, το ΠΑ.ΜΕ., που σε συνέλευση μεγάλου συλλόγου δασκάλων της Αθήνας, έμαθα από φίλο εκπαιδευτικό που παρευρισκόταν, πως ο εκπρόσωπός του πρότεινε 48ωρη απεργία των δασκάλων για να "εκτιμήσουν (!!!πόσες εκτιμήσεις χρειάζονται ακόμη ρε γαμώτο;) την κατάσταση" και συμβούλεψε τους συγκεντρωμένους να κατεβούν στο δρόμο με το ΠΑΜΕ..!
 (ή "ΕΛΑ" που όποτε κατεβαίνει σε δρόμους και πορείες και έρθει σε επαφή με τα πλήθη του κόσμου τότε μετατρέπεται σε..."ΦΕΥΓΑ"... Το βίντεο αυτό: http://youtu.be/Gv9MVxGuyUA (η αποκαλυπτική, προς τοτέλος του βίντεο, μαρτυρία των ματατζήδων για τη συνεργασία-διαπλοκή με το ΠΑΜΕ στα γεγονότα της 20/10/2011 είναι χαρακτηριστική) το βρήκαμε στο youtube. Και το αφιερώνουμε στους διαχρονικούς "αγώνες" εκείνων  που πρόσφεραν καλές υπηρεσίες στη χούντα των συνταγματαρχών κατά την εξέγερση του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973-μιλώντας και για "προβοκάτορες"- και αποκατέστησαν πρόσφατα και τη μνήμη του Άρη Βελουχιώτη, αλλά μόνο ιστορικά και όχι κο(ω)μματικά, κάτι που σαφώς θα ταράξει το πνεύμα του Άρη...)

Όλοι μαζί ενωμένοι, και χωρίς ηλίθιους κατακερματισμούς να μας αποπροσανατολίζουν και να μας εξασθενούν, μπορούμε να νικήσουμε!
 Όσοι δεν έχουν διάθεση να κουνήσουν πραγματικά ούτε το δαχτυλάκι τους ή απλώς ικανοποιούνται με καμιά "επαναστατική περατζάδα" γύρω από τη βουλή και πίσω στο "μαντρί"...Όσοι βολεύονται ή αποδέχονται παθητικά (και άρα συνεργούν στη συντήρηση και απρόσκοπτη συνέχεια της) αυτή την κατάσταση: "AYTO TO AΙΣΧΟΣ ΠΑΥΕΙ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ. ΚΑΙ ΜΟΙΑΖΕΙ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΜΕ ΧΩΜΑΤΕΡΗ ΠΕΡΙΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΖΩΝΤΑΝΩΝ-ΝΕΚΡΩΝ!" ...
... Ε! ας κλείσουν μια και καλή το στόμα, απαλάσσοντάς μας από τον άσχημο ήχο της α-νόητης γκρίνιας και της ανούσιας (ή και δήθεν)κριτικής στα "κακώς κείμενα"(=η ισοπέδωση κάθε νοήματος στη ζωή, με φορέα μια πολύπλευρη "κρίση"-οδοστρωτήρα)

Κι επειδή μας αρέσει και ο κινηματογράφος, θα κλείσουμε με μια ατάκα του Γκάνταλφ από τον "άρχοντα των δαχτυλιδιών": το μόνο που έχουμε να αποφασίσουμε είναι τι πρέπει να κάνουμε με το χρόνο που μας έχει δοθεί και μας απομένει.

ανιχνευτής

AYTO TO AΙΣΧΟΣ ΠΑΥΕΙ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ. ΚΑΙ ΜΟΙΑΖΕΙ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΜΕ ΧΩΜΑΤΕΡΗ ΠΕΡΙΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΖΩΝΤΑΝΩΝ-ΝΕΚΡΩΝ!

 Eίναι πράγματα που τα'χω αναφέρει σε προηγούμενα άρθρα, ξανά και ξανά, με πιθανότητα να χαρακτηριστώ και επίμονα κουραστικός. Καθώς, αυτά όμως, δε σταματούν να χορεύουν τόσο μέσα στο κεφάλι μου όσο κι έξω απ'αυτό, ολόγυρά μου/μας. Σαν δαίμονες θαρρείς που δραπέτευσαν από τα σκοτάδια της κόλασης στη γη και κατέλαβαν τους ιθαγενείς της...

Σε τούτους λοιπόν τους κομβικούς καιρούς, όχι μόνο η χώρα αλλά κι ένα τεράστιο κομμάτι του πλανήτη βρίσκεται στα πρόθυρα του βουλιάγματος μέσα στη "μεγάλη νύχτα" της ανθρωπότητας. Η οποία επελαύνει όχι μόνο στο ελληνικό "πείραμα", αλλά σε βάρος τόσων λαών με μια ύπουλα ολοκληρωτική άσκηση εξουσίας. Η οποία μοιράζεται ανάμεσα στην οικονομική μέγγενη-φορέα απόλυτης εξαθλίωσης και στην "απελευθέρωση" όσων δεν υιοθετούν εν λευκώ την ατάκα-κλειδί των καιρών: "yes men!"

Γι' αυτό θα επιμείνω για άλλη μια φορά (και σίγουρα όχι τελευταία):

Πόσες συζητήσεις επί συζητήσεων, εκτιμήσεις, συνελεύσεις και διαδικασίες επί διαδικασιών απαιτούνται ακόμη; Ώστε ο καθένας από εμάς, που δεν κερδοσκοπεί κι επωφελείται τα μάλα από το διεστραμμένο "κοινωνικό πείραμα" του σοκ και του αμόκ συνάμα, να εμπεδώσει το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ.

Το "ντου" που θα έκανα αν ήμουν κι εγώ δάσκαλος...

του ανιχνευτή

Aν ήμουν δάσκαλος;

Α! Θα έκανα ένα μεγαλοπρεπές "ντου" σε μια από τις αμέσως προσεχείς συνεδριάσεις της ΔΟΕ, τις επόμενες μέρες των προγραμματισμένων απεργιών (κι άργησαν και πολύ! τι περίμεναν; το πλήρες απροχώρητο των πραγμάτων;).Θα στεκόμουν  απέναντι στην ηγεσία της, ως ένας απλός δάσκαλος που δίνει τον καθημερινό αγώνα στην τάξη, με τα παιδιά που δεν είναι άψυχα χαρτιά για να τα βρίσκεις και την επόμενη μέρα πάνω στο γραφείο έτσι όπως τα'χες αφήσει. Και θα έσκιζα το πτυχίο μου!
Απέναντι σε όλους αυτούς τους καρεκλάκηδες συνδικαλιστικούς, γεμάτους αγωνιστική φλόγα κι επαναστατικά οράματα φωστήρες...
 Που ίσως συγκλίνουν με τις προσδοκίες του υπουργείου τους ότι οι δάσκαλοι, κάτω από τις διαμορφούμενες συνθήκες πλήρους διάλυσης των υποδομών της όποιας εκπαίδευσης, οφείλουν να παραγάγουν μαθητές-φωστήρες. Για μια θέση στην αρένα ή τα αζήτητα της "αγοράς δουλείας"(όχι πια εργασίας).

 Ειδικά οι νεοδιόριστοι δάσκαλοι (διορισμένοι ή  κυρίως πια αναπληρωτές,  αφού οι διορισμοί ολοένα και σπανίζουν), που μπορεί να τοποθετηθούν σε οποιοδήποτε σημείο της επικράτειας. Στη μακρινή ας πούμε επαρχία κι όπου έχουν απομείνει σχολεία που δεν έχουν κλείσει ή συγχωνευτεί και οι μαθητές (δηλ. οι γονείς τους) πρέπει να βρίσκουν τρόπους για να μετακινούνται ουκ ολίγα χιλιόμετρα, σε άλλα χωριά ή κωμοπόλεις, για λίγα ψίχουλα μόρφωσης. Αυτοί οι δάσκαλοι που με 670-700 ευρώ θα πρέπει να πληρώνουν νοίκια, έξοδα σίτισης, βενζίνες (κι αν έχουν αυτοκίνητο και δεν εξυπηρετούν ή υπάρχουν καν ΜΜΜ), λογαριασμούς και βέβαια να...διδάσκουν. Ποιος σκέφτεται τι θα κάνουν αν δεν έχουν κάνα φράγκο στην άκρη ή γονείς με δυνατότητα οικονομικής ενίσχυσης...Και το φιλότιμο δεν αρκεί όταν το στομάχι γουργουρίζει περίεργα...

Στους μαχόμενους συνδικαλιστές της ΔΟΕ θα θύμιζα και κάποια άλλα που ίσως να μη τα ζύγιασαν όσο θα'πρεπε:

Το αίμα κυλάει...και τα τσιγκέλια φορτώνονται...

Οι άνθρωποι καταντούν κρέατα κρεμασμένα σε τσιγκέλια χασάπηδων που τους αγοράζουν και πουλάνε, με προκαθορισμένες αρμοδιότητες και ρόλους: πολιτικοί, διευθυντάδες, γραμματείς, μεσάζοντες των "αγορών", μάνατζερ πολυεθνικών, πρόεδροι οίκων αξιολόγησης, ιδιοκτήτες και ειδικοί χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, "επενδυτές"...
Και οι σφυγμομετρητές των παραπάνω, οι ειδικοί της ενημέρωσης και πληροφοριακής ροής, οι "διαμορφωτές των εμπορικών προβλέψεων" και της έντασης του επιθανάτιου ρόγχου των ανθρώπινων "κρεάτων", υπολογίζουν και ενημερώνουν εμπόρους, χασάπηδες και...το ίδιο το αναλώσιμο εμπόρευμα:

Πόσο λίπος απομένει στους κρεμασμένους στα τσιγκέλια, σε παγκόσμια θέα;

Πόσα κομμάτια έχουν την άνεση να κόψουν ακόμα από τα απισχνασμένα, αιμορραγούντα κορμιά οι ..."κρεατέμποροι;" Πόσες αφαιμάξεις, περικοπές και κουρέματα απαιτούνται για να...σωθούν από τη μίζερη ύπαρξή τους τα ανθρώπινα εμπορεύματα; Πόσοι θα αφήσουν την τελευταία πνοή στο σφαγείο μην αντέχοντας άλλο τον πόνο και την οσμή του αίματος που κυλάει από τα κορμιά τους; Και την έλλειψη κάθε ουσιαστικής προοπτικής εξόδου από το σφαγείο, της δυστοπικής και όλο και πιο μακάβριας μοίρας τους που διεκδικεί και τα παιδιά και τα παιδιά των παιδιών τους;

Ποιων έρχεται η σειρά να σφαχτούν, που ενώ βλέπουν τα χασαπομάχαιρα να τους σιμώνουν ή ήδη να τους χαρακώνουν, βολεύονται στη νοσηρή ψευδαίσθηση του "αντέχω ακόμη, δεν θα με πετσοκόψουν, κάτι θα γίνει και θα τη σκαπουλάρω..."

Ποιοι παραμένουν αλώβητοι; Ποιοι θησαυρίζουν από τη σφαγή και το αίμα που συλλέγουν, που εκμεταλλεύονται, που ενοικιάζουν μέσα στα χασάπικα, από τα μη κερδοσκοπικά συνεταιράκια και υποτιθέμενα  φιλεργατικά δουλεμπορικά...Και κάνουν με μηδενικό σχεδόν κόστος τις μπίζνες τους...
 Στο βωμό της πιο λαομίσητης και διαστρεβλωμένης λέξης των καιρών: της "ανάπτυξης!" Ποιων όμως ανάπτυξη;

Και κάποιοι αμετανόητοι "γραφικοί", "πολεμοχαρείς" (για τους συντηρητές της "φυσικής τάξης πραγμάτων") μέσα στην ειρηνόφιλη δημοκρατική χασαποχαύνωση μιλούν, υποδεικνύουν έννοιες αποκηρυγμένες, τις διαπραγματεύονται με θράσος και κουράγιο και επιχειρήματα και όραμα. Που ένα μεγάλο μέρος των προς πώληση και τεμαχισμό εμπορευμάτων μάλλον ζορίζονται ακόμα, παρά την κατάστασή τους(ή μήπως λόγω της ψυχικής φθοράς που επιφέρει η κατάστασή τους;), να συλλάβουν...Και να τις επεξεργαστούν. Ως έλλογα όντα! Με τη σπίθα να ξεπετιέται, μέσα από τις φαινομενικές στάχτες της ανθρώπινης βούλησης, αλώβητη από λογής σωτήριους ψαλμωδούς και  "πυροσβεστικούς κρουνούς"-δικλείδες ασφαλείας του "χασάπικου":

ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ- ΑΦΟΒΙΑ- ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΣΚΕΨΗ- ΕΜΠΝΕΥΣΗ- ΡΙΣΚΟ- ΞΕΒΟΛΕΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΟΙΚΕΙΟ (όπως είναι και η δουλικότητα)- ΑΝΑΛΗΨΗ ΕΥΘΥΝΩΝ ΧΩΡΙΣ ΜΕΣΑΖΟΝΤΕΣ- ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΠΛΗΡΗΣ ΑΓΝΟΗΣΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΦΑΙΜΑΞΗΣ ΤΟΥ "ΠΟΛΙΤΗ" - ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΑΛΛΗΛΟΣΤΗΡΙΞΗ- ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΙΔΕΩΝ ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΡΑΣΕΩΝ...ΚΑΤΑΒΑΡΑΘΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΛΙΟΥ ΣΚΟΥΛΗΚΙΑΣΜΕΝΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΠΑΙΣΙΩΝ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΩΝ ΤΟΥ...
...ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ: ενάντια στη μικροψυχία, τη στενοκεφαλιά, τη διανοητική τύφλωση, τις στρατιές των Σειρήνων στη δούλεψη των μισάνθρωπων "θεών και θεΐσκων"...Ενάντια στον ίδιο τον εαυτό, τους αυτοματισμούς του, τις προβλέψιμες κινήσεις του, τις εμμονές και τις ιδεοληψίες του...

Ένα κβαντικό άλμα συνείδησης από το στάδιο του δίποδου σφαχταριού στο αστείρευτων προοπτικών πεδίο του Ανθρώπου!

 ανιχνευτής

Η εγχώρια Λερναία Ύδρα και το πάγωμα των θυμάτων της

του ανιχνευτή

         Αυτές οι μνημονιακές κυβερνήσεις χρησιμοποιούν πολλές γλώσσες:

• όσον αφορά την αντιμετώπιση του δημοκρατικά κατοχυρωμένου δικαιώματος των πολιτών στη διαμαρτυρία, αρέσκονται με ζήλο στην..."ξύλινη" γλώσσα: ξύλο στους αγανακτισμένους του Συντάγματος, ξύλο σε καταλήψεις-πορείες-διαδηλώσεις-συγκεντρώσεις όλων των κοινωνικών ομάδων και...ηλικιών, ξύλο σε συλληφθέντες και κρατούμενους, ξύλο σε κατοίκους που θέλουν να προστατεύσουν τις περιοχές τους από την υποβάθμιση και ιδιωτική λεηλασία κερδοσκόπων και πολυεθνικών

• όσον αφορά την επιχειρηματικότητα, τις υποδομές και τους βασικούς άξονες του κοινωνικού ιστού χρησιμοποιούν...μεταλλική γλώσσα: Λουκέτο σε επιχειρήσεις και καταστήματα, λουκέτο σε δημόσιους οργανισμούς και υπηρεσίες, λουκέτο σε σχολεία, λουκέτο σε νοσοκομεία 

• όσον αφορά τις κοινωνικές παροχές και τα κοινωνικά συμβόλαια, αρέσκονται στο ολιγομίλητο μα ταχέως αποτελεσματικό στυλ του Ψαλιδοχέρη: ψαλίδι σε θέσεις εργασίας, ψαλίδι σε μισθούς, επιδόματα και συντάξεις, ψαλίδι σε συλλογικές συμβάσεις, ψαλίδι σε προστατευτικές διατάξεις για τον εργαζόμενο-τον ανάπηρο-τον πολύτεκνο-τη μητέρα 

• όσον αφορά τη χάραξη εθνικής στρατηγικής αρέσκονται... στη γλώσσα του Πινόκιο: "βιωσιμότητα του χρέους". "Διοχέτευση των δανείων στις ανάγκες της πραγματικής οικονομίας" (κι όχι, βεβαίως, σε παλιότερα τοκογλυφικά δάνεια με επαχθή τοκοχρεολύσια και στη σωτηρία των τραπεζών). "Εξυγίανση και διαφάνεια", "πάταξη της (μεγαλο)φοροδιαφυγής και της συντεχνιακής νοοτροπίας" (όλοι οι κλάδοι και οι διάφορες κοινωνικές ομάδες είναι συντεχνίες και η πραγματική κοινωνία είναι τα σόγια της μνημονιακής οικογένειας και των νεοφεουδαρχών, καθώς και το υπηρετικό τους προσωπικό). "Επενδύσεις" (όπως πχ "έγιναν" στη Βουλγαρία των 300 ευρώ μισθό) κι "ανάπτυξη" (ξεπούλημα των πλουτοπαραγωγικών πόρων και της δημόσιας περιουσίας αντί πινακίου φακής).

• όσον αφορά τη στάση απέναντι σε πιστωτές, "εταίρους" και συνεταίρους και "συμμάχους", προτιμούν...υγρή γλώσσα:

Η αβάσταχτη αναγούλα της εθνικής αηδίας

- Ο αντιπρόεδρος της "κυβερνητικής ιδιωτικής εταιρείας", μετατροπής μιας χώρας σε οικοδομικά υλικά,  να ζητάει από τις δυτικές νεοταξικές δυνάμεις να επέμβουν στρατιωτικά σε μια ξένη χώρα, με τις γνωστές τους εφαρμοσμένες συνταγές. Κάνοντας πως αγνοεί όλο το συνεπαγόμενο όλεθρο, την ανθρωπιστική κρίση που θα γιγαντωθεί και τις τελείως απρόβλεπτες αλυσιδωτές αντιδράσεις που θα επηρεάσουν όλη αυτή την κρίσιμη ευρύτερη περιοχή του πλανήτη.

- Ο πρώην πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ να κάνει δηλώσεις (με "γαρνιτούρα" τα γαμοσταυρίδια στην αγγλική) στον ξένο Τύπο περί "ηλίθιων Ελλήνων" που αντιδρούν στις ιδιωτικοποιήσεις (δηλ. την απαλλοτρίωση, υπέρ ιδιωτικών εταιρειών αντί πινακίου φακής, των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας). Οι οποίες ιδιωτικοποιήσεις και είναι "ευλογία θεού"!!! Δεν ξέραμε ότι το άφθαρτο και μακάριο ον έχει αδυναμία στις "ιδιωτικές επενδύσεις"!

- Ο πρωθυπουργός να αφήνει σαφώς να εννοηθεί πως, από το Σεπτέμβρη, όσοι αντέξουν άντεξαν. Προκειμένου να τηρηθούν όλα τα χρονοδιαγράμματα που έχει θέσει η Tρόικα. Παρά την κυνική ομολογία αξιωματούχων της για λάθος χειρισμούς στην Ελλάδα που οδηγούν σε βαθύτερη ύφεση. Ωστόσο τα λάθη δεν διορθώνονται, απλά συνεχίζονται και αυγατίζουν σύμφωνα με τις "λογικές" και πρακτικές της νεοταξικής ψυχοπαθητικής λαίλαπας! Με τους εγχώριους άρχοντες και τους αυλικούς τους να είναι οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές της συνέχισης των "λαθών".

- Και το success story να περιλαμβάνει δεκάδες χιλιάδες νέα λουκέτα από το φθινόπωρο, δολοφονική αύξηση της ανεργίας, συρρίκνωση και προωθούμενη διάλυση της δημόσιας δωρεάν Υγείας ("όποιος ζήσει έζησε για να υπηρετεί") και Παιδείας ("μη μάθεις παιδί μου γράμματα" αλλιώς πώς θα γίνεις άβουλος υπάκουος σκλάβος;), καθολική επικράτηση του εργασιακού σκλαβοπάζαρου και ανοδικές προβλέψεις όσον αφορά το δείκτη...αυτοκτονιών!


Και ο ξεπατωμένος νεοραγιάς να ακούει και να βλέπει σαστισμένος όλ'αυτά, να αρθρώνει τις συνηθισμένες μίζερες εκφράσεις ακίνδυνης κριτικής, να τρέχει σαν τον μακαρίτη Βέγγο (πληρώνοντας καθημερινά μια μικρή περιουσία, για τα δεδομένα του πια, στα εισιτήρια των ΜΜΜ) παρακαλώντας για μια υποψία δουλειάς κι ό,τι να'ναι. Και, καθώς δεν του βγαίνει η σούμα της επιβίωσης στα οικογενειακά τεφτέρια, να παίρνει αντικαταθλιπτικά και να είναι πρόθυμος να πατήσει πάνω στο ψυχορραγόν κορμί του συνανθρώπου του για να κερδίσει λίγα ψίχουλα παραπάνω. Kαι η βλακεία του, η αμάθειά του και  έλλειψη ιστορικής μνήμης να τον στρέφουν καθόλου σπάνια προς τη "χλωριομένη αιματολογικά" psycho φαμίλια του νεοναζισμού.

" Ο ύπνος τρέφει τα παιδιά"; Όχι! Στην προκειμένη περίπτωση τα σκοτώνει..!

Kάνω ένα μικρό διάλειμμα από τις γυροβολιές στη Φύση και τη σκόπιμη αποχή από όλα αυτά που θυμίζουν τον "αναπτυγμένο" τεχνοκρατικό "πολιτισμό" μας, για να επισκεφτώ ένα ίντερνετ καφέ. Που, βεβαίως, δεν λείπει από το κακοτράχαλο ορεινό χωριό στο οποίο βρέθηκα για λίγο. Γιατί επιθυμώ σφόδρα να εκφράσω δύο-τρεις σκέψεις μου πάνω στην τρέχουσα νεοελληνική παράκρουση.
 ('Οποιος επιθυμεί ας την ονομάσει και "πραγματικότητα", ενταγμένη στην ευρύτερη "πραγματικότητα" της αντι-ανθρώπινης παγκοσμιοποιημένης φρίκης).

Έχουμε και λέμε λοιπόν: Με εγκύκλιο πρόκληση οι βουλευτές και δήμαρχοι κάνουν αύξηση στις συντάξεις τους ...

Κι αυτά, τα "λογικά" και "σωτήρια" για την τσακισμένη οικονομία, στην Ελλάδα της εφαρμογής του δόγματος του σοκ και του αμόκ και της γενικευμένης νεκρικής παγωμάρας. Και της επιδημίας των καθημερινών αυτοκτονιών, των τελείως παράλογων κι άδικων "θυσιών" του λαού-αμνού στα νύχια των αρπαχτικών της νεοταξικής λαίλαπας. Και του ραγδαία αυξανόμενου κανιβαλισμού, χαφιεδισμού και αφοσιωμένης υπηρέτησης του καθεστώτος της ωμής βίας και κτηνωδίας ("Οι ελεγκτές: Τα λυσσασμένα σκυλιά του δωσιλογισμού"). Και της ασύλληπτης καταστροφής των κοινωνικών υποδομών ενός πληθυσμού που θυμίζει προς το παρόν το μελλοθάνατο που ατενίζει στωικά τη λαιμητόμο. Και του ύπουλου οχετού της "ενημέρωσης"(" Το δημοσιογραφικό ιερατείο") Και...και...

Κάποτε ο Δ.Ποταμίτης είχε πει: " Η Ελλάδα είναι ένας τόπος γεμάτος πληγές… Που πονάνε… Όμως οι Έλληνες φοβούνται τον πόνο και προσπαθούν να τον αποφύγουν! Αντί να τον γιατρέψουν, προσπαθούν να τον ξεγελάσουν! Κάνουν καραγκιοζιλίκια, παίρνουν πόζες, το ρίχνουν στο τσιφτετέλι, στα κοσμικά, στα κομματικά. Φοβούνται να αντικρίσουν κατάφατσα τον πόνο, τα προβλήματά τους, τον εαυτό τους, την ταυτότητά τους. Ποτέ λαός δε φοβήθηκε τον εαυτό του, περισσότερο απ’ ο,τι ο νεοέλληνας. Όμως ο πόνος εξορκίζεται με τον πόνο! Αν τον αντικρίσεις κατάματα, αποκτάς αυτογνωσία, εξανθρωπίζεσαι".

Κι ο Μαρκ Τουαίην: " Κουράγιο δεν είναι η έλλειψη φόβου. Είναι να δρας σε πείσμα του φόβου "

Στη σύγχρονη Ελλάδα, όπου ο Φόβος αποκτάει διαστάσεις ανεξέλεγκτου Τρόμου κι άτακτης υποχώρησης, καθίσταται ζωτική η ανάγκη του -διανοητικής πάνω απ'όλα φύσης- ξυπνήματος από τον καταναλωτικό "παράδεισο" που εξελίχθηκε σε κόλαση δανειακής μέγγενης. Κι από τον κωματικό-και κομματικό λήθαργο και των ψευδαισθητικών ονειρώξεων: π.χ. "να παίξουμε μεταρρυθμιστικό ρόλο μέσα στην Ε.Ε. του ευρώ". Δηλ. την ίδια Ε.Ε. που περιστρεφόμενη γύρω από το γερμανικό ηγεμονικό άξονα, μας οδηγεί στην απόλυτη διάλυση κι εξαθλίωση, παρά την ομολογούμενη (κι από τους ίδιους τους διεθνείς οικονομικούς μηχανισμούς) αποτυχία και "λαθεμένων χειρισμών" του "προγράμματος".
 Και να να αυτο-οργανωθούμε. Να αλληλεπιδράσουμε με έμπνευση και κουράγιο μπροστά σε όλα τα εμπόδια. Και να δράσουμε!

Γιατί όσο μυξοκλαίμε και ασκούμε ανώδυνη κριτική και υιοθετούμε, απέναντι στη θρασύτητα κι ωμότητα των "δημοκρατικών" οδοστρωτήρων, τη νοοτροπία του θύματος ή-ακόμα χειρότερα- του ο σώζων εαυτώ σωθήτω...Τόσο περισσότερο θα μας χτυπούν σα ψυχορραγούντα χταπόδια πάνω στα βράχια της κατεστημένης κτηνωδίας και τρομοκρατίας...

Τόσο απλό!

ανιχνευτής

Όσο ριζώνει το ΤΕΡΑΣ στα σπλάχνα της κοινωνίας τόσο η κατάσταση θα γίνεται όλο και πιο απελπιστική...

του ανιχνευτή

Aν και η καλοκαιρινή ραστώνη μοιάζει σαν βαρύ πέπλο να σκεπάζει τα τραγικά πεπραγμένα και γλοιώδη όσο και τελείως αυθαίρετα τροϊκανο-κυβερνητικά ειπωμένα, δεν σημαίνει ότι αυτά σταματούν να υφίστανται και να τρέχουν. Μέσα σε μια γενικότερη οσμή νεκροθαλάμου.

 Αλλά  μια εξίσου τραγική, αποδομητική κι άκρως ανησυχητική διάσταση είναι η αποκτούμενη νοοτροπία του Τέρατος, μαζί με την άγρια και θολή ματιά του.  Που έχει αρχίσει να φωλιάζει και να κυριαρχεί σ'ένα πολύ μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Σαν κανιβαλιστικός ιός  που καταλαμβάνει τον ξενιστή του και τον ροκανίζει από μέσα. Ο οποίος ξενιστής ακροβατεί ανάμεσα στο "ο σώζων εαυτώ σωθήτω" και "τώρα που το καράβι φαίνεται να βουλιάζει αύτανδρο, ο καθένας για την πάρτη του".

Όπου ο ένας επιχειρεί να πατάει πάνω στο ψυχορραγόν κορμί του άλλου, ακόμη κι αν μέσα του νιώθει πως ίσως σύντομα ακολουθήσει και η δική του σειρά. Στην πτώση και κατακρήμνιση. Ένας φαύλος κύκλος δουλοποίησης και αναλγησίας μεταξύ όλων σχεδόν, που σαρώνει σαν τυφώνας τα πάντα στο διάβα του.

 Δημιουργώντας εκείνες τις συνθήκες που εξυπηρετούν και προωθούν στο έπακρο τα σχέδια του Συστήματος και των "δίχως ιερά και όσια" εγκεφάλων του.

Θα δώσω, λοιπόν, δυο χαρακτηριστικά παραδείγματα και στη συνέχεια θα επανέλθω στις διαστάσεις του ζητήματος.

> Όχι πολύ καιρό πριν τη "δημοκρατική" επιβολή των "εθνοσωτήριων" μνημονίων, όπου ήδη είχε αρχίσει να διαμορφώνεται μια απαράδεκτη κατάσταση στα εργασιακά. Φίλη βρεφονηπιαγωγός συζητάει με υποψήφια εργοδότρια, μητέρα δυο ανήλικων παιδιών, για τη φύλαξή τους στο σπίτι (καθώς και οι δυο γονείς ήταν εργαζόμενοι) και παράλληλη βοήθεια στα σχολικά μαθήματα του ενός, που πήγαινε στο δημοτικό σχολείο.

Μαθήματα μνημονιακής οικονομίας (κι ορθής χρήσης της γλώσσας) στον κόσμο της "ελεύθερης αγοράς" και της ανεξέλεγκτης εξαπάτησης

Διαβάστε και το άρθρο : Το 98% της βοήθειας πάει στους πιστωτές , καθώς και το:  Σοκ από New York Times: "Ετσι λεηλατούν την Ελλάδα η τρόϊκα και οι τραπεζίτες"...(ή "οι δανειστές χρηματοδοτούν τον εαυτό τους!")

Με άλλα λόγια η λέξη "λαός" έχει γίνει συνώνυμη με τη λέξη "κορόιδο" (και  πιο ταιριαστά: "κοροϊδάρα"). Και η "δημοκρατία" με τη φράση οικονομική ολιγαρχία. Και η "ανάπτυξη" με τις φράσεις οικονομική καταστροφή και επιβίωση(;) κάτω από το όριο της φτώχειας

Έτσι, για να μιλάμε σωστά και να ξέρουμε κάθε στιγμή τι ακριβώς λέμε ή λένε!

Τα σίδερα της φυλακής είναι για τους σεσημασμένους...

"Αυτός που σκύβει μπροστά στο μαστίγιο δεν αξίζει παραπάνω απ'αυτόν που το κρατάει!"
EMILE ARMAND

Πόσες φορές δεν έχετε ονειρευτεί μια εικόνα σαν την παραπάνω; Στα πιο διάφανα και "τρελά" σας όνειρα (τρέλα=η λογική των πολλών! Tων κυρίαρχων, των προσκυνημένων και εξανδραποδισμένων και των επιβλέποντων)
 Και όχι! Μην τη θεωρήσετε ούτε λεπτό ως ου-τοπία, παγιώστε την στο μυαλό σας ως τόπο! Ώστε να ενεργοποιηθούν εντός σας και οι κατάλληλοι ψυχολογικοί μηχανισμοί που θα συμβάλλουν στη γένεση μιας νέας συνείδησης...Και λήψη ανάλογης Δράσης.
 Δεν έχει να κάνει απλά με μια συλλογική διακαή επιθυμία (εξαιρούνται οι επαγγελματίες συνδικαλιστές, οι φανατισμένοι ανεγκέφαλοι κομματοπελτέδες, το αυλικό σκυλολόι των "κυρίων" της εικόνας, οι συνεργάτες τους, οι πολιτικοί δήθεν αντίπαλοί τους-νανουριστές της λαϊκής οργής, οι δημοσιογράφοι τους και οι φύλακές τους). Έχει να κάνει με συγκεκριμένη απόρροια αντίδρασης, συγκεκριμένης εδώ και χρόνια δράσης των "κυρίων" της εικόνας. Μια αντίδραση σύμφωνη με την ορθή λογική και το πνεύμα της ευνομίας, δικαιοσύνης και γνήσιας δημοκρατικής αντίληψης. Που θα'πρεπε να διέπει άτομα και κοινότητες αν θέλουν να ονομάζονται δημοκρατικές και αυτόνομες.
 Όλα τ'άλλα είναι για αφέντες και σκλάβους, μέσα σε μια κοινωνία-ζούγκλα, όπου κάποιοι απλώς διατάζουν και οι πολλοί υπακούουν στωικά. Και αρρωστημένα...



Την εικόνα τη βρήκαμε στο ΓΡΕΚΙ

Απλά λόγια για να μην έχουμε καμιά αυταπάτη!

Aποσπάσματα ενός εξαιρετικού άρθρου στο ΡΕΣΑΛΤΟ:

" Η χούντα των συνταγματαρχών ωχριά μπροστά σ’ αυτή τη χούντα των δωσίλογων ανδρεικέλων του σύγχρονου, νεοταξικού φασισμού: Του φασισμού του ΥΠΕΡ-εθνικού ιμπεριαλισμού, των πλανητικών μαφιόζων του χρήματος.
Υπάρχει πιο δόλιος και πιο αποτρόπαιος ΦΑΣΙΣΜΟΣ από τη «νομιμότητα» των ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΩΝ;
Υπάρχει πιο απάνθρωπα θηριώδης ΦΑΣΙΣΜΟΣ από το νομοσχέδιο που θα ψηφίσουν αύριο (Πέμπτη), για το φορολογικό;
Ένα νομοσχέδιο ασύλληπτης δικτατορικής φρενοβλάβειας: Οι εφορίες θα μπορούν να κατάσχουν σπίτια, μισθούς, συντάξεις, επιδοτήσεις και καταθέσεις, από όσους χρωστούν από 300 ευρώ και πάνω και δεν έχουν πληρώσει το χρέος τους εντός τριάντα ημερών.
Οι κατασχέσεις θα γίνονται χωρίς δικαστική απόφαση και αν ο έφορος δεν κινεί εγκαίρως τη διαδικασία, θα υφίσταται σοβαρές πειθαρχικές κυρώσεις.
Δηλαδή το υπουργείο Οικονομικών γίνεται δια νόμου και ελεγκτής και δικαστής και εκτελεστής: ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑΣ...
......................
Έτοιμη είναι και η επαναφορά του διατάγματος (άλλο «αποφασίζουμε και διατάζουμε») για τους πλειστηριασμούς: Για την ΚΛΟΠΗ των κατοικιών του κατασπαραγμένου ελληνικού λαού.
  Αυτοί λοιπόν οι πωρωμένοι γκάνγκστερ-εκτελεστές των διεθνών φασιστικών συμμοριών του κεφαλαίου, έχουν το απύθμενο θράσος να μιλούν για «αποκατάσταση της δημοκρατίας».
....................
Το ερώτημα, το πελώριο ερώτημα είναι: ΤΙ ΚΑΝΕΙ λεγόμενη «αριστερά»;

  Θα συνεχίζει, απλώς, να προβαίνει σε στείρες καταναλωτικές καταγγελίες, ΑΛΛΑ να νομιμοποιεί την ΚΑΤΟΧΙΚΗ Βουλή του 4ου Ράιχ και τη «νομιμότητα» των δικτατορικών της «αποφασίζουμε και διατάζουμε»;
  Θα συνεχίζει ακόμα, όπως το ΚΚΕ, να ισχυρίζεται ότι δεν βρισκόμαστε κάτω από ένα στυγνό και ύπουλο καθεστώς ΚΑΤΟΧΗΣ;
  Πότε σκέφτεται να αντιδράσει δυναμικά στο ΔΡΟΜΟ αυτή η «αριστερά»; Όταν ο ελληνικός λαός θα έχει ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΕΙ ολοκληρωτικά ή όταν θα τον έχουν αφανίσει και δεν θα υπάρχει;
ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ. Αυτή η «αριστερά» είναι το άλλοθι του νέου ΦΑΣΙΣΜΟΥ, γρανάζι του αναπόσπαστο.
  ΚΑΙΡΟΣ να απαλλαγούμε από τις αυταπάτες μας, να βγούμε από τα όρια της δικτατορικής τους «νομιμότητας», να ξεχυθούμε και να οργανωθούμε στο δρόμο, ΧΩΡΙΣ ΕΝΟΧΕΣ και ΑΝΑΣΤΟΛΕΣ… "



     Επιτρέψτε μου να συνεχίσω εγώ και να τα πω όπως μου'ρχονται, έτσι απλά:


Με άλλα λόγια, ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟΙ! Πόσο υγιής και λυτρωτική και γεμάτη υποσχέσεις και προοπτικές διαπίστωση!

ΠΟΙΟΣ ΝΟΙΑΖΕΤΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΝΟΙΑΣΤΟΥΜΕ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ;

Είμαστε οι πρόσφατα απολυμένοι, οι μακροχρόνια άνεργοι, αυτοί που ψάχνουν να βρουν οτιδήποτε, για χρήματα που δε φτάνουν με τίποτε να καλύψουν λογαριασμούς, χρέη, χαράτσια κι ό,τι άλλο "απίστευτο κι όμως ελληνικό" μπορεί να εμπνευστεί η κούτρα άρρωστων εγκεφάλων. Τι μένει για σίτιση, για τα απολύτως απαραίτητα έξοδα επιβίωσης;  ΠΟΙΟΣ ΝΟΙΑΖΕΤΑΙ;

Είμαστε αυτοί που μεταναστεύουν κατά κύματα όπου υπάρχει η υποψία εργασίας, κάτω συχνά από αντίξοες και σκληρές συνθήκες. Και, όχι σπάνια, γινόμαστε εκεί που καταλήγουμε αυτοί οι γεμάτοι αγωνία για το μέλλον, παρείσακτοι ξένοι που κοιτούσαμε κάποτε αφ'υψηλού στον τόπο μας και τους στολίζαμε και με διάφορα κοσμητικά επίθετα. Τώρα όσοι από εμάς έχουν πτυχίο, μεταπτυχιακό, ή ό,τι άλλο εφόδιο για το οποίο σπουδάσαμε για ν'αποκτήσουμε ώστε να επιπλεύσουμε (ελπίζοντας όχι ως ναυαγοί) στην αγορά εργασίας, που πλέον μετατρέπεται σε εγχώρια γαλέρα βάναυσης δουλείας, ή εξειδικευτήκαμε σε κάποιο τομέα ή απλώς νιώθουμε ότι ως νέοι αντέχουμε να ξανοιχτούμε σε άλλα -καπιταλιστικά πάντα-πέλαγα για μια καλύτερη εργασιακή τύχη, την κάνουμε κατά χιλιάδες στην αλλοδαπή. Ελπίζοντας να μη ξαναχρειαστεί να ξεβραστούμε στην άκρως εχθρική για νέους-γέροντες-εργαζόμενους κι ανέργους ημεδαπή...Κι αν κάποιοι οδύρονται που ετούτη η χώρα φυλορροεί από επιστημονικά μυαλά, από άτομα με δυνατότητες και προοπτικές, από άτομα στην καλύτερη παραγωγική περίοδο της ζωής τους, η απάντηση και πάλι έρχεται κοφτή και με απροκάλυπτη ευθύτητα: ΠΟΙΟΣ ΝΟΙΑΖΕΤΑΙ;

Είμαστε το νέο ζευγάρι που τα φέρνει πολύ δύσκολα βόλτα κι αν και θα'θελε να φέρει παιδί στον κόσμο, αμέσως μετά σκέφτεται σε τι είδους κόσμο;

Στο τσίρκο της μόνιμης αρπαγής και του αυτισμού...

Tα ίδια και τα ίδια και τα ίδια κόλπα:

Σκάνδαλα και ατασθαλίες σωρηδόν και εξαπάτηση που διαβρώνει ολόκληρο το συλλογικό ασυνείδητο: από απίστευτες κομπίνες χρηματιστηριακές, μέχρι μοναστηριακά real estate με ιερές μονές αγίων ορέων και (πολιτική) ΣΙΑ και κατάχρηση χρημάτων που συγκεντρώθηκαν για πυροπαθείς αλλά κατέληξαν σε αμετροεπείς.
 Υποσχέσεις που απευθύνονται σε αμοιβάδες νοητικά, σχέδια ανάπτυξης που έχουν τόση σχέση με την ανάπτυξη και την ορθή διαχείριση όσο η λεκάνη του ανθρώπινου σώματος με τη λεκάνη της τουαλέτας. Εκλεγμένοι αντιπρόσωποι ενός λαού κατακερματισμένου και μαστουρωμένου όσον αφορά τα αισθητήριά του, οι οποίοι συμπεριφέρονται σαν τιμωροί όλων εκείνων που τους έστειλαν στα έδρανα της ρεμούλας και του ψεύδους, που ονομάζεται αυθαίρετα και καταχρηστικά "δημοκρατία".
  Κριτική, γκρίνια χέρι χέρι με την υπογεγραμμένη για το πατριωτικό καλό επιδημική εξαθλίωση και πείνα. Θρασύτατοι ξενόφερτοι γραβατωμένοι επιτροπίσκοι που διατάζουν εκλεγμένους δημόσιους άρχοντες να δολοφονούν το εκλογικό τους σώμα με την αιτιολογία πως το σώζουν. Παράνοια το μεγαλείο σου! Κι εκείνοι,σαν αρουραίοι και ύστερα από χρόνια και χρόνια ροκανίσματος των κοινωνικών θεμελίων και πόρων σε σημείο μπουκώματος και μαζί τους όσοι δεν είχαν χορτάσει αρκετό από το "τυρί", άλλο που δεν θέλουν! Αρκεί να εξασφαλίσουν τα πόστα διαχείρισης των ζωτικών σημείων του κλινικά νεκρού κοινωνικά κουφαριού, μπας και εξασφαλίσουν κάποια κομματάκια σάρκας ακόμα, που θα πέσουν από το τραπέζι του μεγάλου φαγοποτιού της Διεθνούς των κανιβαλιστικών μεγαλοαρουραίων...

Και, μπροστά και μέσα μέχρι το λαρύγγι σε όλα αυτά, τα θύματα της εξόντωσης να αποδέχονται στην ουσία βουβά το διαγραφόμενο πεπρωμένο τους, γιατί ΔΕΝ είναι δυνατό να τα βρουν ποτέ μεταξύ τους και να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους, απαλασσόμενοι απ'όλα τα τραγικά λάθη του παρελθόντος...

Επειδή, πολύ απλά, έχουν εθιστεί στις παθογόνες αιτίες των λαθών αυτών και θεωρούν ως κάτι το φυσιολογικό τις απανωτές συνέπειες στη ζωή τους! Κι επειδή οι αυτόκλητοι σωτήρες και "επαναστάτες" που ηγούνται "μεταρρυθμιστικών" του παγκόσμιου μπορδέλου σχημάτων με συνιστώσες και μη, ιδεολογικών σεχτών με αναλλοίωτες οπτικές σε μια ζωή γεμάτη αλλαγές, ομάδων και παρατάξεων χωρίς ουσιαστική συνεννόηση μεταξύ τους, κινημάτων που ούτε καν κινούνται ενάντια σε όσα αντιστρατεύονται...
...επειδή ο καθένας απ'αυτούς έχει κι από μια λύση που αντιστοιχεί στη δική του θέαση της πραγματικότητας, σαν αυτιστικό παιδί που βλέπει την πραγματικότητα μέσα από το κομματάκι ενός καθρέφτη που θρυμματίστηκε σε χίλια κομμάτια...

Φέξτε μου γιατί γλιστρώ, δηλαδή, και πώς θα βγω απ'το σφαγείο αυτό...

ανιχνευτής