Η ταμπελίτσα του τρελού!!!!! (περί "greek dream".....)

 

Ψάχνεις μερικές φορές μια γωνιά να ησυχάσεις, να διαβάσεις κάτι σοβαρό, να δεις κάποιο βιντεάκι να γελάσεις(με γάτες), θέλεις να διαβάσεις τα νέα, έχεις την ανάγκη να διαβάσεις την γνώμη των συνανθρώπων σου, μέσα στην δύσκολη ζωή που ζούμε ίσως βρεθεί τελικά μια ιδέα, μια αφορμή για να ξεκινήσει κάτι τελείως καινούργιο και καθώς ψάχνεις και ψάχνεις μοιραία αρχίζεις να διαβάζεις σχόλια και εκεί προσγειώνεσαι σε μια πραγματικότητα που είναι αρένα μέχρι τελικής πτώσης.

μπορεί και να ξημερώσει

 

Άνοιξε το παράθυρο αγάπη μου, άνοιξέ το, πνίγομαι, πνίγομαι σε ένα δάκρυ μέσα, πνίγομαι μέσα στα λόγια του αέρα. ακούω τη θάλασσα, μπορεί να θέλει να με σώσει, να με τραβήξει από την άβυσσο των δακρύων, κάτι θέλει να μου πει.
Μπορεί και να ‘ναι θυμωμένη, τόσος καιρός χαμένος, τόσος καιρός ανυπομονησίας ίσως να θέλει να με μαλώσει που έκλεισα το παράθυρο και χάθηκα στα τάματα του πολιτισμού.

Την πεθύμησα, με πεθύμησε, δεν ξέρω, μα κάτι θέλει να μου πει, τα 'χω χάσει μπροστά στην απέραντη ομορφιά της, της δίνω το χέρι για να με σώσει απ΄ το πνιγμό, μα την ακούω που αγριεύει, με μαλώνει στοργικά, μ΄ αφήνει μέσα στο δάκρυ μου να παλέψω

σώπα για λίγο και άκου τον τόπο σου.....

Σιωπή....μουσική.....αγανάκτηση....αντίσταση....σκάστε.....ψέματα.....φεύγω......μένω.....

αγώνας.....παραίτηση......μίσος.....εγωισμός....κώφωση........πολυφωνία.....αίμα ,,,,εκδίκηση....

έγκλημα.....ένοχος.....αθώος,,,,, κούραση......

λέξεις στον αέρα με ένα χάος απόσταση ανάμεσα τους, ένας παράξενος πύργος της Βαβέλ ορθώνει ανάστημα μπροστά στο κάθε τι ανθρώπινο, ξεγελάει ακόμη και τον πιο σοφό πάνω σε τούτο τον τόπο. Κάποιοι

Νυχτερινός Παράδεισος

 

μεσάνυχτα, το βράδυ στην πιο σκοτεινή του όψη
βγάζει τους δαίμονες με τους αγγέλους μαζί

θα είσαι αυτό που ονειρεύτηκες

να, κάπου εκεί στην κορυφή είναι η ευτυχία σου,
κοίτα εκεί στην κορυφή της ψυχής σου,
ανέβα και ζήσε, μείνε εκεί και κρατήσου γερά,
μη ζαλιστείς από το ύψος θα πέσεις,

μη κοιτάξεις χαμηλά, μονάχα μιζέρια νεκρή ανακατεμένη με πλούτο έχει,
μείνε εκεί στα βάθη της πιο ψηλής κορυφής της ψυχής σου μέχρι να πεθάνει η αγάπη,
μέχρι να σβήσει η αλήθεια,
μέχρι να νικήσει το κακό θα είσαι αυτό που ονειρεύτηκες...............

καλημέρα αγάπη μου........

Άκης κουστουλίδης

 

(αναρτήθηκε πρώτα ΕΔΩ) 

Η ψυχή σου ξέρει......

                                 

και να, εκεί που νομίζεις κουράστηκες να ζεις το ίδιο και το ίδιο κάθε μέρα, κάτι γίνεται και σου θυμίζει πόσο τεράστιο δώρο είναι η ζωή.....και να φανταστείς το μόνο που χρειάζεται είναι να είσαι παρόν και να έχεις το θάρρος να δεις κατάματα την αλήθεια που σου φανερώνει η ψυχή σου.

μονάχα οι τρελοί

Εδώ στα χαμηλά, κανέναν δεν ακούς

μονάχα κραυγές από ζωντανούς

Εδώ στα χαμηλά, τα όνειρα δεν ζουν

όλες οι ζωές ανήκουν σε νεκρούς

Εδώ στα χαμηλά, οι καρδιές αναζητούν

ανθρώπους θύματα για ν΄αγαπηθούν 

Εδώ στα χαμηλά, θεούς και δαίμονες ρωτούν

γιατί οι άνθρωποι αιώνια δεν ζουν

Εκεί ψηλά, στην κορφή της ψυχής

κανέναν ψέμα δεν μπορεί να κρατηθεί

Εκεί ψηλά, στην κορφή της ψυχής

το όνειρο πεθαίνει και αρχίζεις να το ζεις

Εκεί ψηλά, στην κορφή της ψυχής

καμία αγάπη δεν μένει ορφανή

Εκεί ψηλά, στου ανθρώπου την ψυχή

μονάχα οι τρελοί ανεβαίνουν στην κορφή

Άκης κουστουλίδης

Yπόγεια Τάξη

 

Ταξίδι χωρίς προορισμό (στιγμή-1)

κοίτα την πάρτη σου και τι σε νοιάζει για τους άλλους.

γράφει ο Άκης κουστουλίδης


Αλήθεια για ποια δημοκρατία μιλάμε, για ποια ελευθερία και για ποια ανθρώπινα δικαιώματα όταν υπάρχουν τέτοια τερατουργήματα;


Αλήθεια θα ήθελες να ήταν παιδί σου το παιδί της παραπάνω φωτογραφίας;


Αλήθεια ποια ανθρώπινη ψυχή μπορεί να αποδεχτεί την κατάσταση της παραπάνω φωτογραφίας;


Αλήθεια ποια ανθρώπινη ψυχή μπορεί να μείνει ήσυχη και να συνεχίσει την μέρα της χωρίς να κλάψει και εξοργιστεί;

Το δάκρυ του καλλιτέχνη

γράφει ο Άκης κουστουλίδης


Κλεισμένος εδώ και μήνες μέσα σε ένα δωμάτιο με μουσικά όργανα, βιβλία, ταινίες και πινέλα ψάχνει ο καλλιτέχνης να βρει άλλο ένα απάτητο μονοπάτι της ψυχής του, ψάχνει μία νότα που θα τον ησυχάσει, ένα στιχάκι που θα απαλύνει τον πόνο των καιρών.

Ταξιδεύει μέσα από τα βιβλία σε κόσμους τρελών ποιητών, σε κόσμους δολοφονημένων φιλοσόφων, ταξιδεύει μέσα σε νότες μιας αρχαίας άρπας, ταξιδεύει μέσα σε ήχους μιας ηλεκτρικής κιθάρας, μα η φωτιά σιγοκαίει τα σωθικά του.

Τα νέα από τον πέρα κόσμο τρυπώνουν σαν το σαράκι στον κόσμο του μέσα από το γυαλί και του πληγώνουν την καρδιά.

Μια τιποτένια υπόσταση

γράφει ο Άκης κουστουλίδης


Έψαξα να βρω αφορμές μέσα από τηλεπαράθυρα, μέσα από ειδήσεις, μέσα από συζητήσεις, μέσα από την εξυπνάδα των άλλων, μέσα από την βλακεία των καιρών, μέσα από τα οικονομικά προβλήματα, μέσα από δολοφονίες κρατικές ή μη, μέσα από σχολιασμούς οπαδών αθλητικών ομάδων, μέσα από ταινίες, μέσα από θρησκευτικά πιστεύω, μέσα από ένα κατάλογο πολύ μακρύ και διαφορετικό σε προϊόντα, ανθρώπους, καταστάσεις, υλικά αγαθά, που το μόνο κοινό μεταξύ τους είναι ένα……….

ο ζητιάνος

γράφει ο Άκης κουστουλίδης

Άλλη μια μέρα πέρασε στο ίδιο μοτίβο της φύσης.

Η νύχτα άρχισε σιγά - σιγά να σβήνει μία - μία τις αχτίδες φωτός απλώνοντας όλο της το μυστήριο .

Το σκοτάδι έκρυψε το μοναδικό μονοπάτι που συνδέει τον κόσμο με το κατώφλι της καλύβας και ο ζητιάνος άναψε ένα κεράκι για να μπορεί να βλέπει την πανέμορφη ασχήμια της καλύβας του.


Έβγαλε από την σακούλα του ένα κουλούρι που του είχε δώσει το πρωί μια γριούλα, έριξε στο ποτήρι του λίγο κρασί, κοίταξε για λίγο τ΄αστέρια από τις χαραμάδες της καλύβας του, μονολόγησε ένα ευχαριστώ και άρχισε το πρώτο και τελευταίο γεύμα της μέρας του.

Για αυτούς που κοιτάζουν τον ουρανό……...

γράφει ο Άκης Kουστουλίδης

Λίγο πριν ξεπροβάλει η μέρα, λίγο πριν αρχίσει η τρομοκρατία από τα πρωινά κοράκια του γυαλιού, λίγο πριν πιάσουν δουλεία οι φύλακες των αριθμών, λίγο πριν πέσουν τα σφυριά των αποφάσεων πάνω στων θεών τα έδρανα, λίγο πριν ο δολοφόνος ανοίξει το νεκρό του βλέμμα, λίγο πριν η αρρώστια ξυπνήσει μέσα στου παιδόφιλου την κόλαση, λίγο πριν το ψέμα μαγέψει τους ανασφαλείς εραστές του φόβου, λίγο πριν πέσουν τα κάγκελα στα ελεύθερα ιατρικά δωμάτια, λίγο πριν τα τύμπανα του πολέμου χαϊδέψουν των κουφών πολεμιστών τα αυτιά, λίγο πριν ο κόσμος αλλάξει την δική του ίδια φορεσιά, λίγο πριν σκύψεις το κεφάλι σου σκέψου……

Κάπου, σε κάποιο μονοπάτι, υπάρχει άλλη μια ψυχή που μπορεί και κοιτάζει τον ουρανό, που μπορεί και ονειρεύται όταν αντικρίζει το ξημέρωμα!!!!

Κάπου, σε κάποια γωνιά του πλανήτη υπάρχει κάποιος που αλλάζει τον κόσμο, κάποιος που τραγουδάει για τον κόσμο, κάποιος που γράφει για την μαγεία αυτού του κόσμου.

Κάποιος, κάπου, χαίρεται που αγκάλιασε με τα μάτια του το ουρανό, χαίρεται που άφησε το ξημέρωμα να φωτίσει την καρδιά του!!!!!

Το διαβάσαμε στην Υπόγεια Τάξη