Nα και πώς αλλιώς προκύπτουν κυβερνήσεις και "προεδράρες" (και όχι μόνο στην Αφρική, αλλά και σε "μπανανίες" της "συλλογικής Δύσης" και πάλι όχι μόνο..!)

  

How else do governments and their presidents arise ... ?

 "Δεν έχω καμία εξουσία πάνω σου που δεν μου δίνεις εσύ και δεν έχεις καμία εξουσία πάνω μου που δεν σου δίνω εγώ" ΛΕΟΝ ΤΟΛΣΤΟΪ

Το video που ακολουθεί μας δημιουργεί, καλώς ή κακώς, άμεσους συνειρμούς :  " Ποιος βγάζει κυβέρνηση; Σίγουρα όχι οι ψηφοφόροι." (έχει ενδιαφέρον και η περιήγηση στα σχόλια της ανάρτησης...)

 Δεν ξεχνάμε και αυτή τη "διάφανη φωνή" :  ΡΕΝΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ – ΠΕΡΙ ΑΠΟΧΗΣ : "ΠΟΛΕΜΑ ΡΕ!! ΚΟΙΤΑΞΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΑΞΙΟΣ! ΜΗΝ ΜΟΥ ΠΑΡΑΙΤΕΙΣΑΙ!" * ("Ψήφισες; Μη μου κλαις! Μην αυτοσυγχωριέσαι! Φταις κι εσύ για το κακό που πληρώνεις!")

Και εν είδει "σούμας" από τον Ένοικο :  Μόνο αν οι εκλογές γίνονταν παράνομες..

 Nα λοιπόν που στο παρακάτω video επιχειρείται να φωτιστούν σκοτεινές πτυχές της... "δημοκρατικής διαδικασίας"...

Το video πάρθηκε από το facebook 

Αλήθεια...με γνώμονα τα μέχρι τώρα ιστορικά καταγεγραμμένα τουλάχιστον γεγονότα και στοιχεία, έχουμε ποτέ αναρωτηθεί, με ειλικρίνεια και στοχαστικότητα, ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ "ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ" ? Σε κάθε σφιχτοδεμένη πτυχή του πανταχού παρόντα ιστού της, πλέον και με τη συνδρομή της digital επόπτευσης σε κάθε ανάσα και κίνηση των υπηκόων (ή "πολιτών" όπως οι κυβερνήσεις προσδιορίζουν τα αντικείμενα αυθαιρεσίας τους)... "τι είναι κυβέρνηση" - what is government ?

 

" Ο χρήσιμος ηλίθιος "

Καθώς περνάνε οι μέρες από το "εκλογικό σώου" ή πιο σωστά "εκλογικό μαγείρεμα" του β΄γύρου των εθνικών εκλογών στη Γαλλία, με την "ανατροπή" κι όλων των αποκαλούμενων exit polls, παραθέτουμε ένα κατά τη γνώμη μας σχετικό αξιοσημείωτο άρθρο κριτικής, από το ελληνικό δίκτυο, που μας πρότεινε αναγνώστης.

Ο χρήσιμος ηλίθιος

Παρουσιάζεται ως νικητής των εκλογών στη Γαλλία ο Μελανσόν, ενώ ο πραγματικός νικητής είναι φυσικά ο Μακρόν. Ο οποίος, από την τρίτη θέση που βρισκόταν με το κόμμα του Μαζί, με ποσοστό ψήφων 20%, βρέθηκε αιφνιδίως πάνω από το πρώτο κόμμα σε ψήφους, την Εθνική Συσπείρωση, στη δεύτερη θέση δηλαδή και θα ελέγχει πλήρως την επόμενη κυβέρνηση!

Πως έγινε αυτό; Έγινε διότι τον βοήθησε ο Μελανσόν, ο οποίος, ως χρήσιμος ηλίθιος, του προσέφερε πάνω από 100 έδρες, παραιτούμενος από τον πρώτο γύρο και ψηφίζοντας το κόμμα του Μακρόν! Ως αντάλλαγμα πήρε και αυτός άλλες τόσες και παραπάνω από τον Μακρόν που κι αυτός, όπου ήταν τρίτος, έδινε γραμμή για Μελανσόν!

Οι εκλογές όμως τελείωσαν, ο Μακρόν είναι δεύτερος και ως πρόεδρος θα διορίσει πρωθυπουργό της αρεσκείας του. Όποιον όμως πρωθυπουργό και να διορίσει δεν προβλέπεται ρόλος για τον Μελανσόν, τον χρήσιμο ηλίθιο, που του έδωσε ως δώρο την κυβέρνηση. Διότι, πολύ απλά, ο Μελανσόν δεν ελέγχει το Λαϊκό Μέτωπο. Έχει μόνον 74 βουλευτές. Οι υπόλοιποι του φοβερού Μετώπου είναι σοσιαλιστές, οικολόγοι και άλλοι φιλελεύθεροι αριστεροί της Φον Ντερ Λάιεν.

"με το συμπάθιο"... (sorry to bother...)

 {" When I go to the bazaar, madam, I will buy you a rooster. May the rooster crow, wake you up (?) every morning " }

Ένα τραγουδάκι...αφιερωμένο με...καλοπροαίρετο χιούμορ στις euro-εκλογές που πλησιάζουν. Dedicated to the elections for the European Parliament! Και θα αλλάξουν, όπως κάθε εκλογική διαδικασία μέσα στις αστικές δημοκρατίες, τον "αντίκοσμό μας" προς το "καλύτερο". Αχ! Που όλο ακούς γι' αυτό αλλά κάτι μέσα σου κι έξω από εσένα σού φωνάζει, αν διαθέτεις "εσωτερική φωνή",  πως δεν το εισπράττεις... 

Ένα σατυρικό τραγουδάκι (τίποτα περισσότερο αφεντάδες μου και υπηκόοι) για την "ενωμένη ευρωπαϊκή οικογένεια"... Αυτό το μόρφωμα με τους ηγέτες της υποδειγματικής διαφάνειας σε μείζονα θέματα που σχετίζονται με διαχείριση υγειονομικών κρίσεων, για παράδειγμα, και σεβασμού στα χρήματα των Ευρωπαίων φορολογούμενων,,,,

Με τους πακτωλούς δισεκατομμυρίων προς το άκρως διεφθαρμένο νεοναζιστικό καθεστώς αχυρανθρώπων των ΗΠΑ και NATO (ενώ οι ευρωπαϊκοί λαοί οδηγούνται σε διαρκείς "εκπτώσεις" ως προς το βιοτικό τους επίπεδο) και το φλερτ με έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο , για τον οποίο ουδέποτε ρωτήθηκαν οι ΑΜΕΣΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΙ "κυρίαρχοι λαοί" (Κυρίαρχοι λαοί, δεν σας τα έχουν εξηγήσει καλά) που, διόλου απίθανο, από τους "συνήθεις υπόπτους" (The real pigs of war and destruction...) να τους ζητηθεί και  να πάνε ντυμένοι στο χακί για να αφήσουν τα κόκαλά τους στις ουκρανικές πεδιάδες... Ένας όμως πόλεμος θα σώσει και την κλυδωνιζόμενη οικονομία τους από τις "αντιρωσικές κυρώσεις"! ...

Για τις πρόσφατες "εκλογές" της τοπικής αυτοδιοίκησης (καπελωμένης όσο δεν πάει από το καθεστώς..!) στην "παράγκα":

Εξαιρετικό σκίτσο του Pawel Kuczynski

"Άντε να σταθώ στα πόδια μου μετά από τόσα χτυπήματα
έχω ξεχάσει τα βήματα μα δε με παίρνει να πώ δε μπορώ
πρέπει να μπώ στο χορό..." 

{ ΘΥΜΗΣΟΥ και αυτό: ΡΕΝΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ – ΠΕΡΙ ΑΠΟΧΗΣ : "ΠΟΛΕΜΑ ΡΕ!! ΚΟΙΤΑΞΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΑΞΙΟΣ! ΜΗΝ ΜΟΥ ΠΑΡΑΙΤΕΙΣΑΙ!" * ("Ψήφισες; Μη μου κλαις! Μην αυτοσυγχωριέσαι! Φταις κι εσύ για το κακό που πληρώνεις!") }

" Χαριτωμένον μεν το αφήγημα, πλην όμως...

Ακόμη κι αν διακατεχόμαστε από την πιο αφελή νοητική χειραγώγηση, ώστε να δεχθούμε, ότι τα αποτελέσματα που ανακοίνωσαν οι μηχανισμοί που τα νοθεύουν, ανταποκρίνονται σε πραγματικές επιλογές όσων ψήφισαν, η αποχή στην Αθήνα ανέρχεται στο 68,79%, όπως οι ίδιοι μετέδωσαν.

( σχετικό άρθρο: Εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης: Χωρίς να γίνει πολιτική ανατροπή εμφανίστηκαν «ρωγμές» στο κυβερνητικό οικοδόμημα)

Άρα, ακόμη και με τα νοθευμένα ενδιάμεσα αποτελέσματα η επιρροή τού κυβερνητικού συνδυασμού στην κοινωνία αριθμεί 41,31 Χ

Έτσι κερδίζονται γενικώς (κι όχι μόνο "ελληνικώς") οι λεγόμενες "εκλογικές αναμετρήσεις" (;)

 

πηγή video

Για περισσότερες "αιρετικές" διευκρινίσεις σίγουρα ΕΔΩ  οπωσδήποτε  ΕΔΩ  φυσικά κι  ΕΔΩ  αλλά κι ΕΔΩ

Για την τρέχουσα προεκλογική περίοδο, τα εύηχα συνθήματα και τις τηλε-φλυαρίες των σοβαροφανών Πινόκιο στη νέα αυτή εκλογική "αναμέτρηση" (με ή χωρίς νοθεία ή...ντροπή της νοθείας...)

 

"Δεν έχω καμία εξουσία πάνω σου που δεν μου δίνεις εσύ και δεν έχεις καμία εξουσία πάνω μου που δεν σου δίνω εγώ" ΛΕΟΝ ΤΟΛΣΤΟΪ

Ή...για να τα πούμε και αλλιώς:

ΡΕΝΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ – ΠΕΡΙ ΑΠΟΧΗΣ : "ΠΟΛΕΜΑ ΡΕ!! ΚΟΙΤΑΞΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΑΞΙΟΣ! ΜΗΝ ΜΟΥ ΠΑΡΑΙΤΕΙΣΑΙ!" * ("Ψήφισες; Μη μου κλαις! Μην αυτοσυγχωριέσαι! Φταις κι εσύ για το κακό που πληρώνεις!")

* Τι να καταλάβουν οι διαπλεκόμενοι (με τον έναν ή άλλον τρόπο) με το καθεστώς, οι βολεψάκηδες και επαγγελματίες ρουσφετολόγοι, οι παραιτημένοι και μονίμως αυτοί που μεταθέτουν τις προσωπικές τους ευθύνες σε επαγγελματίες "λυτρωτές" ή "φωστήρες", σεσημασμένους απατεώνες και εντολοδόχους υπερεθνικών διευθυντηρίων, ορατών και αόρατων, κέντρων εκπόρευσης μισάνθρωπης εξουσίας και μηχανορραφίας;; Τι να καταλάβουν όλα αυτά τα άτομα από αυτή τη φλογερή παραίνεση ΖΩΗΣ ή ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΖΩΗ... ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ, ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ ΣΤΗ ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑΣ... ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΒΟΘΡΟ ΚΑΙ ΤΗ ΘΑΝΑΤΙΛΑ ΤΩΝ ΛΙΜΑΖΟΝΤΩΝ ΥΔΑΤΩΝ, ΠΟΥ ΤΗ ΒΑΦΤΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕ, ΚΕΝΕΣ ΝΟΗΜΑΤΟΣ, ΕΥΗΧΕΣ ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ.......

Aπό την περιγραφή του video στο tik tok: Πιο επίκαιρος από ποτέ ο αείμνηστος δημοσιογράφος και συγγραφέας Ρένος

"Μη ξεχνάς..."

 

(ψηφοφόρε και μη...)

δες το σε πλήρη οθόνη:

διεύθυνση video

Άμεση η σύνδεση με το παραπάνω video:

" Ο ΕΞΑΙΡΕΤΙKOΣ ΚΩΜΙΚΟΣ ΤΖΟΡΤΖ ΚAΡΛΙΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ "

" Να ένα ωραίο προεκλογικό σύνθημα για κάποιους: Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΧΑΛΙΑ!" - "Χέσε την ελπίδα" (πόσο μας θυμίζει και αυτό το ελληνικό περί "ελπίδας": Η "αριστερά" ήρθε- η ελπίδα έφυγε; ) - "Δεν ψηφίζω, γιατί πιστεύω ότι αν ψηφίσεις δεν έχεις το δικαίωμα να διαμαρτύρεσαι!"

Από την περιγραφή του video:
Ο Τζορτζ Ντένις Πάτρικ Κάρλιν ήταν Αμερικανός κωμικός, ηθοποιός και σεναριογράφος. Το 2004, το δίκτυο Comedy Central τον κατέταξε ως τον δεύτερο καλύτερο κωμικό όλων των εποχών στις ΗΠΑ μετά τον Ρίτσαρντ Πράιορ

Και αυτά που ακούγονται στο video δεν έχουν να κάνουν μόνο με τις ΗΠΑ, το καταλαβαίνεις, έτσι δεν είναι; Πριν αρχίσουν "να στραβώνουν" κάποιοι και "να χαλιούνται" με το αμείλικτο "χώσιμο" του αναγνωρισμένου σαρκαστικού και εικονοκλάστη Αμερικανού καλλιτέχνη (και προσπερνώντας βιαστικά την επιχειρηματολογία του), ας περάσουν πρώτα κι από εδώ, γιατί έχουμε κι εμείς να πούμε κάποια πραγματάκια επί τούτου: "SHOW MUST GO ON"...

Χρήσιμες κι αυτές οι παραπομπές: 

"SHOW MUST GO ON"...

 Welcome to their show...Sorry, αλλά το παρακάτω video ήταν το πρώτο πράγμα που μας ήρθε στο μυαλό μόλις ακούσαμε για την προκήρυξη "βουλευτικών εκλογών" :

Ώστε εκλογές στις 21 Μαΐου..."πρώτη κάλπη"..."first shot"...με συνθήματα όπως "καλό βόλι", "υπεύθυνη ψήφο" κτλ...(KAΙ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ...τι;;;) Κι αν υπάρξει "δεύτερη Κυριακή" αυτή θα μεταφερθεί μέσα στον Ιούλιο, ώστε το κυβερνόν ΚΩΜΑ (το οποίο απορροφάει σαν ηλεκτρική σκούπα ψηφοφόρους του και μη) να ποντάρει, όπως γράφεται, στις εποχικές "εργασίες" (όχι πλήρεις βέβαια! πού ζούμε για να μιλάμε για πλήρη εργασία με ασφάλιση και όλο το πακέτο, γενικώς;) στις οποίες θα ξεγελάνε τον πασά της ανεργίας οι νέοι σε ηλικία ραγιάδες. Να θυμηθούμε και την Τουρκοκρατία και τον ζυγό που ποτέ δεν εγκατέλειψε τα υποζύγια, απλά άλλαξε μορφές...Οπότε, μάλλον δεν θα έχουν τον χρόνο και τη διάθεση να πάνε στις κάλπες να καταψηφίσουν το διεφθαρμένο και σαθρό μα απέθαντο καθεστώς... Αυτό που είχε επιχειρήσει σε ρεσιτάλ δημοκρατικού μεγαλείου να τους εκμαυλίσει, προσφέροντας και τη γενναιόδωρη δωροεπιταγή των 150 ευρώ , ώστε όλο χαρά να σπεύσουν να εμβολιαστούν με τα επιβλαβή και τοξικά πειραματικά σκευάσματα (όπως όλες οι εξελίξεις, οι στατιστικές και οι λαλίστατες πια ιατρικές φωνές και σοβαρές έρευνες αποδεικνύουν αφοπλιστικά ανά τον κόσμο) των ψυχοπαθών της Big Pharma ...

"Εξυπνούλικο", έτσι;

Welcome to their show...

 

Υπάρχει "κυβέρνηση" με "αντιπολίτευση" στον αντίποδα ? Με διαφορετικές πολιτικές προσεγγίσεις σε σημαντικά ζητήματα πάσης φύσης και "αποχρώσεων", που επηρεάζουν άμεσα κι έμεσα τη ζωή ψηφοφόρων και μη;; Ναι! Μόνο για τη νοημοσύνη των "αμνών"...

Και πόση ευφυία χρειάζεται για να αντιληφθεί κάποιος ότι η όποια ουσιαστική "αλλαγή" προς τα συμφέροντα των πολιτών δεν δύναται να πραγματοποιηθεί μέσω εκλογών (όπου όλοι οι υποψήφιοι μέχρι τώρα, αποτελούσαν φανερά ή συγκαλυμμένα εκπροσώπους των ΚΥΡΙΑΡΧΩΝ ΤΟΜΕΩΝ, που νομιμοποιούνταν μέσα από τα στημένα αυτά σώου), από άτομα των οποίων τα συμφέροντα, τα δικά τους και των εντολοδοτών τους, ΘΙΓΟΝΤΑΙ από αυτές τις αλλαγές! 

<-- Ιδού ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα από μία εκ των πολλών "κορωνοχούντες" με φρικιαστική ομοιομορφία παρανοϊκών και ολέθριων από κάθε άποψη εγκλεισμών* του πληθυσμού, αυτής του Καναδά

(* της πλανδημίας και όχι "πανδημίας", που βόλεψε τη διασπορά ανήθικης τρομολαγνείας κι επέβαλε ύπουλα τα πειραματικά κι όπως καθημερινά αποδεικνύονται μέσα από επίσημα πια χείλη, όπως του Γερμανού υπουργού Υγείας πρόσφατα, επιβλαβή τοξικά σκευάσματα )

"Neither Macron nor Le Pen', the rallying cry of disillusioned French students" ("Ούτε Μακρόν ούτε Λεπέν, η κραυγή των απογοητευμένων Γάλλων φοιτητών" )

(as a comment from us: Finally, they can see further than their noses !)

"Πιστεύω ότι ο αγώνας δεν βρίσκεται πλέον στην κάλπη. Σήμερα κυριαρχεί μεγάλη δυσπιστία για αυτές τις εκλογές. Έτσι έχει καταστεί αναγκαίο να διεξάγουμε τον αγώνα σε άλλα μέτωπα", Γκάμπριελ Βέργκνε,19 ετών φοιτητής στην Paris Institute of Political Studies ("Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών Παρισιού"). Πόσο ανατρεπτικό είναι , ή πρόκειται να αποδειχτεί από γεγονότα που πιθανότατα είναι να έρθουν, αν αυτού του είδους οι απόψεις εκφράζουν την πλειοψηφία των Γάλλων;

Neither Macron nor Le Pen', the rallying cry of disillusioned French students

PARIS, April 14 (Reuters) - French students protested outside the Sorbonne in Paris and other universities on Thursday, expressing their disillusionment with the choice on offer at the presidential election, shouting "Neither Macron nor Le Pen".

Μόνο αν οι εκλογές γίνονταν παράνομες..

" Παρ'όλη τη χρήση της αλχημείας των εκλογών και του κοινοβουλίου, καταλήγουμε πάντα να έχουμε νόμους που αντιπροσωπεύουν οτιδήποτε άλλο εκτός απ' τη θέληση της πλειονότητας.
 Υπάρχει πάντα το γεγονός ότι σ' ένα καπιταλιστικό καθεστώς, στο οποίο η κοινωνία διαιρείται σε πλούσιους και φτωχούς, σε εργοδότες και υπαλλήλους, των οποίων το επόμενο γεύμα εξαρτάται από την απόλυτη εξουσία του αφεντικού, δεν μπορούν να υπάρξουν πραγματικά ελεύθερες εκλογές "

Ερρίκο Μαλατέστα -1853-1932- "Χωρίς Εξουσία"

" Η λέξη “νόμος” προέρχεται από τη λέξη “νομή”, εν προκειμένω την ισότιμη νομή εξουσίας και δύναμης σε μια κοινωνία. “Νόμοι” που δεν νέμουν ισομερώς την δύναμη και την εξουσία, δηλαδή δεν καταργούν την ιεραρχία, δεν είναι νόμοι, αλλά απλώς δίκαιο του ισχυρότερου σε μια “κοινωνία” / ζούγκλα.
Αν αυτοί μεταξύ των οποίων πρόκειται να διανεμηθεί η δύναμη και η εξουσία δεν μοιράζονται καταρχήν τη δυνατότητα και την ευθύνη δημιουργίας των νόμων τους (με απλά λόγια: δεν δημιουργούν οι ίδιοι από κοινού τους νόμους τους, αλλά κάποιοι άλλοι), τότε οι "νόμοι" αυτοί δεν είναι νόμοι, αλλά απλώς διαταγές κάποιων προς κάποιους άλλους. Κατά την αυθεντική αρχαιοελληνική άποψη ο νόμος πρέπει να είναι συλλογική δημιουργία -και ευθύνη- μεταξύ όλων των κοινωνικώς ενδιαφερομένων,

Δυο-τρία εκλογικά λογάκια

" Οι πολιτικοί και οι πάνες πρέπει να αλλάζονται συχνά για τον ίδιο λόγο" - ΜΑRK TWAIN

Κάποιες σημειώσεις μας από τις πρόσφατες δημοτικές και περιφερειακές εκλογές + ευρωεκλογές, που δεν ολοκληρώθηκαν ακόμη, αλλά "πυροδότησαν" τις διαδικασίες για τις επερχόμενες εθνικές εκλογικές φιέστες.
 Δυο λόγια, δεν νομίζουμε ότι χρειάζονται και περισσότερες αναλύσεις.

" Α! Αι εκλογαί "

Διαχρονικά και πάντα επίκαιρα λόγια ενός σοφού ανθρώπου:

Από άρθρο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη "Άι μου Γιώργη!", το οποίο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ακρόπολις» στις 23 Απριλίου 1892.

"  Α! Αι εκλογαί, αυτή είναι η μόνη επί εβδομήκοντα έτη ασχολία μας, αφότου ηλευθερώθημεν, αφότου δηλαδὴ μετηλλάξαμεν τυράννους, τους οποίους δια των εκλογών φανταζόμεθα, ότι αντικαθιστώμεν τάχα συχνότερον, όπως μη αποδειχθῆ ψευδὲς το δημώδες λόγιον· Άλλαξε ο Μανολιὸς κι έβαλε τα ρούχ’ αλλοιώς. "

Αmerican Horror Story....

Oι κρίσιμες αμερικανικές εκλογές πλησιάζουν! Η Σκύλα και η Χάρυβδη αναμετριούνται! Στο βασίλειο της σκληροπυρηνικής αστυνόμευσης, της CIA και NSA που παρακολουθούν στενά ό,τι κινείται, μιλάει, διαμαρτύρεται, εκσπερματώνει και αναπνέει πάνω στον πλανήτη, της Wall Street, της Monsanto και του γενετικά τροποποιημένου παραδείσου της, της πρωτοφανούς φτώχειας που μαστίζει ένα μεγάλο μέρος των american citizens. Τα δύο "μπουμπούκια" διεκδικούν την προεδρία χρησιμοποιώντας κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο, επιστρατεύοντας ισχυρούς φίλους, τηλεοπτικά δίκτυα, κουτσομπολιά, σώου με happenings και καλλιτεχνικούς αστέρες. Αυτές οι εκλογές που όλοι οι ειδικοί και οι αναλυτές συνηγορούν στο ότι θα επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό τα διεθνή τεκταινόμενα. Τόσο σε οικονομικό όσο και σε γεωστρατηγικό επίπεδο.

Τι να πούμε κι εμείς οι κοινοί θνητοί ή "πολίτες" του "horror story" που λέγεται "κόσμος" ή σύγχρονοι δουλοπάροικοι ή περιουσιακά στοιχεία και συνάμα πειραματόζωα των χρηματοπιστωτικών ομίλων και πολυεθνικών εταιρειών...

Ας αφήσουμε κάποιους άλλους να τα πούνε καλύτερα:

το παραπάνω σκίτσο πάρθηκε από το cartoon politics

Καμία ψήφος από τους ζωντανούς στα πτώματα! - "Πρέπει να μπούμε στο χορό"!

Μηνύματα από το παρελθόν:

" Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ'όλους τους σωτήρες. Αυτή'ναι η ανώτατη λευτεριά, η πιο αψηλή, όπου με δυσκολία αναπνέει ο άνθρωπος. Αντέχεις; " ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

" Δίκαιον είναι να ζητηθή ο μεγαλοφυής γλωσσολόγος, ο οποίος πρώτος ωνόμασε τα σκεύη από τα οποία βγαίνει η κυριαρχία, κάλπας. Οι Έλληνες κάλπας κυρίως ωνόμαζον τας θήκας της τέφρας των νεκρών. Θα είχε βεβαίως υπ’ όψιν του και τον ρόλον που παίζουν εις τας εκλογάς οι νεκροί."  Δημήτριος Καμπούρογλου (1852-1942), γνωμικογράφος

Ρε ουστ!!! Σε ολόκληρο το χρεωκοπημένο εδώ και 200 χρόνια πολιτικό σας σύστημα, το φαυλοκρατικό διαχρονικό σας πάρτυ και τα στημένα του κάλπικα σώου!
Δεν είστε για εμάς, δεν θα σας δώσουμε την πάσα να μιλάτε εκ μέρους μας και να ευτελίζετε και να απονοηματοδοτείτε ό,τι ακουμπάτε, δεν θα σας ακολουθήσουμε στην τάφρο με τα αρπαχτικά που προορίζεται φυσικά μόνο για εμάς-όχι για σας και τα βλαστάρια σας, δεν θα νομιμοποιήσουμε την εθελοδουλία σας, την απάτη σας, τη διανοητική μας καταστροφή που προηγείται πάντα κάθε υλικής καταστροφής, δεν θα σας δώσουμε καμία ψήφο ανοχής και παράτασης της παρασιτικής σας παρουσίας. Μπορείτε να βάλετε τα ιδεολογικά σας πρόσημα στα μεγαλοαστικά σας οπίσθια-ιδιοκτησία  των μεγάλων αφεντικών σας που δεν θα επιτρέψουμε ποτέ να γίνουν και δικά μας!
Δεν θα λερώσουμε πια τα χέρια μας στις κάλπες της αποτροπιαστικής αυταπάτης μας, της δημοκρατικής εκτροπής σας (Μικρές κουβέντες ενάντια σε μεγάλες αυτ-απάτες) και της ολιγαρχικής επέλασης, κι αυτό δεν είναι απολίτικο αλλά μια ΞΕΚΑΘΑΡΗ ΚΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ! Είναι η έξοδος από το παταγωδώς αποτυχημένο παραμύθι σας, επικίνδυνο για την ψυχοσωματική υγεία ενηλίκων και ανηλικων, είναι το κλείσιμο και σπάσιμο των μικροφώνων σας, είναι η δήμευση των σε βάρος των απλών ανθρώπων και του δημοσίου παράνομων περιουσιών σας, είναι το τέλος των μνημονίων σας που κάποτε τα καταγγέλατε και θα τα ξεσκίζατε γιατί είναι αντισυνταγματικά και δολοφονούν το λαό και παραβιάζουν βάναυσα τα ανθρώπινα δικαιώματα-θυμάστε βρε ζαγάρια, βρε ποιητές φανφάρες της πολιτικής ασυναρτησίας και ξεφτίλας; Είναι η παύση της εκπομπής των ηχητικών σας παρασίτων, είναι η χυδαία στα θρασύτατα και υποκριτικά μάτια σας χειρονομία των χεριών μας. Αυτών που θα αρπάξουν τη ζωή και θα την ονοματίσουν με τους δικούς τους όρους, ανάγκες, όνειρα, προοπτικές.

Και να το πούμε και στη γλώσσα που τόσο καλά καταλαβαίνετε τα παραγγέλματά της:
"Ντασ ιστ γκενούχ, σβάινς!"

ΥΓ: και για τους υποστηρικτές της αναγκαιότητας της ψήφου, ακόμα και αν το αποτέλεσμα το θεωρούν προεξοφλημένο και σύμφωνο με τις επιθυμίες των "εταίρων", να πούμε ότι η αποχή (που συνοδεύεται και με δράσεις και εγχειρήματα από τα κάτω αυοοργάνωσης και αυτοκυβέρνησης) δεν είναι μηδενισμός! Σε αυτές τις εποχές παγκόσμιας μοχθηρίας, εικονικής δημοκρατίας και μαζικής εξαπάτησης. Μηδενισμός (ή νομιμοποίηση της βασιλείας των μηδενικών) και μαζοχισμός και εξευτελισμός είναι η συμμετοχή σε αυτό:

Να το πούμε και μουσικά; Υπέροχο τραγούδι και καθηλωτικό βίντεο:

"Άντε να σταθώ στα πόδια μου
μετά από τόσα χτυπήματα
έχω ξεχάσει τα βήματα
μα δε με παίρνει να πώ δε μπορώ
πρέπει να μπώ στο χορό..."

Η "μεγάλη γιορτή της δημοκρατίας" και οι...τυφώνες της..!

" Οι εκλογές αποτελούν την μεγάλη γιορτή της Δημοκρατίας! " (sic)
Έτσι δεν συνηθίζεται να λέγεται; Κυρίως από αυτούς (και τους παπαγάλους τους) που ως "δημοκρατία" εννοούν την προπαγάνδα της μαϊμουδοποίησης, χυδαιοποίησης και υποταγής του υπήκοου και της νομιμοποίησης του ολιγαρχικού ελέγχου και της αυθαιρεσίας αρχόντων και αυλικών τους. Υπέρ κέντρων λήψης αποφάσεων που ουδεμία σχέση ή εγγύτητα έχουν με τον απλό "πολίτη" κι αυτός ουδεμία πρόσβαση (κάτι σαν εκκλησιαστικό άβατο) σε εκείνα...

Κάποιοι τα έχουν πει με πιο χιουμοριστικό και συνάμα μεστό τρόπο:

Η διαφορά μεταξύ δημοκρατίας και δικτατορίας είναι ότι στη δημοκρατία ψηφίζεις πρώτα και παίρνεις διαταγές μετά. Στη δικτατορία, δεν χρειάζεται να χάσεις τον καιρό σου ψηφίζοντας.

Charles Bukowski, Αμερικανός συγγραφέας

Κάποιες σύντομες σκέψεις με αφορμή και το νέο επερχόμενο εκλογικό παζάρι: "πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς"...

κατά πόσο είναι αλήθεια, τελικά;

Πόσο να αναλύσω και τι να σχολιάσω όσον αφορά την καινούργια "εκλογική ζάλη", με τα νέα τρισάθλια και καταστροφικά "αντί-μετρα", που πατώντας σαδιστικά πάνω στο "ΟΧΙ" του κόσμου απόλαυσαν το μεγαλοπρεπές  "ΝΑΙ" των αχυράνθρωπων της Βουλής. Αντί-μετρα στην όποια θετική προσδοκία και υπαρκτή προοπτική του τόπου, τα οποία και ανυπομονούν για ενεργοποίηση προς ικανοποίηση της τοκογλυφικής μαφίας και της ληστρικής επέλασης των "επενδυτών". Μήπως αυτοί οι τελευταίοι θα δεχτούν να απεμπολήσουν όλα αυτά που θεωρούν "δικά τους" και κεκτημένα, αν ο πληγέντας και πολύπαθος και πολυ-εξαπατημένος υπήκοος έκανε το μαζικό "κβαντικό άλμα συνείδησης" και επέλεγε συνειδητά να γίνει πολίτης μέσα σε νεογέννητες ρητές και διαυγείς αμεσοδημοκρατικές συνθήκες; Γνωρίζοντας συνάμα πως μια τέτοια δυναμική επιλογή εμπεριέχει ξεκάθαρα και το διόλου απίθανο σενάριο της αιματοβαμμένης σύγκρουσης. Αλλά όπως πολύ σοφά είχε επισημάνει και ο Θουκυδίδης "Ή Ελευθερία, ή ησυχία. Πρέπει να διαλέξετε. Ή θα είσαστε ελεύθεροι, ή θα είσαστε ήσυχοι. Και τα δύο μαζί δε γίνονται"...
Καλά μη βιαστείς να με αποκαλέσεις αιθεροβάμονα (κάτι που δεν με χαλάει καθόλου από την άλλη!), απλώς "λέμε τώρα"...και όχι μόνο τώρα...

Τι να σου πω λοιπόν κι εγώ για αυτές τις νέες εκλογές; Μέσα σε αυτή τη μεγάλη αστική δημοκρατική παράκρουση του "κυρίαρχου λαού" και των κυρίαρχών του...που για άλλη μια φορά, του ζητούν να "αποφασίσει" για τη νομιμοποίηση της νέας απάτης, νέων ψευτοδιλημμάτων, της παρακολούθησης από απόσταση ασφαλείας (για την ασφάλεια των ατζέντων των επι- κυρίαρχων) όλων των τεκταινόμενων και τη λήψη αποφάσεων που αφορούν άμεσα το παρόν αυτού του λαού, ερήμην αυτού. Όσο για το μέλλον; αυτό γεννιέται μέσα από τις ποιότητες κι επιλογές του παρόντος πάντα. Και στα οποία τεκταινόμενα η ουσιαστική και ενεργή συμμετοχή του "κυρίαρχου λαού" είναι στην ουσία ανύπαρκτη. Κι άρα με το να αφήνεται στην καλή θέληση των επιδέξιων στα λόγια επαγγελματιών αντιπροσώπων του (ανεπάγγελτοι στην ουσία ουκ ολίγοι από αυτό το συνάφι) αποποιείται τις πραγματικές του ευθύνες στην κακή έως ελεεινή διαχείριση των κοινών του τόπου - Περί δημοκρατίας ο λόγος

Πότε θα καταλάβει ο "νομοταγής φορολογούμενος"(=το πρότυπο του "πολίτη" ή σωστότερα υπήκοου, για κάθε ληστρικό κράτος που σέβεται τον εισπρακτικό χαρακτήρα της βίαιης και καταπιεστικής του φύσης) ότι δεν είναι απλά το σκουληκιασμένο πολιτικό σύστημα που καταρρέει...αλλά τα ίδια τα ιδεολογικά πρόσημα. Δεν είναι απλά η μονολιθικότητα της εμμονής σε άκαμπτες ιδεολογίες. Είναι οι ιδεολογικές οργιαστικές και ξετσίπωτες περιπτύξεις που ξεφτιλίζουν το ίδιο το θεωρητικό περιεχόμενο των "διδασκαλιών τους"-κάτι σαν ευαγγέλιο για τους οπαδούς που επένδυσαν την ίδια την ψυχή τους στην ιδεολογική ταυτότητα και την προπαγανδιστική εργασία που τους ζητούνταν συχνά να επιτελέσουν. "Προξενιά, μπασταρδογεννήματα, γάμοι (από συμφέρον φυσικά γιατί το στοιχείο του Έρωτα απουσιάζει με θόρυβο από αυτά τα "σαλόνια"), κουμπαριές, βαφτίσια" και εξόφθαλμες συμμαχίες "ευέλικτων κινήσεων", "στρατηγικών σχεδίων", σκοπών που αγιάζουν τα μέσα και "αναγκαίες" παραχωρήσεις και λυκοφιλίες. Πράγματα που εξ'ορισμού και μέσα σε συγκεκριμένες ιστορικές συγκυρίες δεν είναι απαραίτητα πάντοτε κακά.
Είναι όμως ολέθρια και αξιοκαταφρόνητα σε κάθε τους πτυχή και πένθιμη δικαιολογία από τους διεκπεραιωτές τους, όταν μπαίνουν με περίσσια χάρη στην υπηρεσία αυτών των κέντρων εξουσίας και των μηχανισμών τους που η μόνη τους "ιδεολογία" είναι η παγίωση της παγκόσμιας ολοφάνερης πλέον εξαπάτησης. Και της κατακρήμνισης θεσμών που λειτουργούσαν, όσο λειτουργούσαν(ή θα μπορούσαν να λειτουργούν), υπέρ των συμφερόντων των κοινοτήτων, τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό πεδίο και υπέρ της παγίωσης και επιβολής παρασιτικών, απάνθρωπων και καταστροφικών μοντέλων όσον αφορά τη διανοητική και φυσική υπόσταση των ανθρώπινων πληθυσμών. Οι οποίοι αντιμετωπίζονται απροκάλυπτα ως αγελαίες ανθρωπομάζες, μέσα σε εκτροφεία με δημοκρατικές ακόμη ταμπέλες. Που, απ'ότι φαίνεται, ξεγελούν ακόμη πολλούς από τους "εκτρεφόμενους" υπηκόους...

Το σχόλιο, τελικά, που θεωρώ ως πλέον κατάλληλο (μαζί με το σύνθημα της αρχικής εικόνας) όσον αφορά το χαρακτήρα και αυτών των επερχόμενων ελληνικών "εκλογικών παζαριών", έχει μουσικό παρελθόν, από το "μακρινό" 1988, γεμάτο και αυτό από παθογένειες και νοσηρές νοοτροπίες και κοινωνική αταξία.. Ένα μήνυμα που μόνο ξεθωριασμένο ή ξεπερασμένο δεν του πρέπει να κριθεί, όταν το μεταφέρεις και προσαρμόσεις στις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες του ζοφερού παρόντος.
Και στίχους που ξερνούν φωτιά σε αναζήτηση καρδιών κατάλληλων να φωλιάσει μέσα τους και να κυοφορήσει τις σπίθες και τη ρωμαλέα δυναμική, που μπορούν να φέρουν "τα πάνω κάτω". Από τα κάτω! Και "από τα μέσα", πρωτίστως, του καθενός άμεσα ενδιαφερόμενου και όλων μαζί συνάμα:


Ποιος είναι ισοβίτης στο σκοτάδι ποιος αλαφιάζει δίχως πληρωμή;
Ποιος σκύβει στους αφέντες το κεφάλι και ποιος τα βράδια κλαίει σαν παιδί;
Ποιος ονειρεύεται πως κάποιοι άλλοι βγαίνουν και κάνουν πρώτοι την αρχή;
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί.

Ψηφοθηρία, λόγοι κι εμβατήρια ποτέ δεν έφεραν την αλλαγή
για αυτό και χάθηκες στα σφαιριστήρια και μες στα γήπεδα την Κυριακή.
Τώρα καθώς κοιτάς τα διυλιστήρια ρωτάς ποιοι σ’ έχουν βάλει στο κλουβί.
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει τρελαθεί.

Να κλείσεις θες πληγή θανατηφόρα και μες στα νέα ψάχνεις για δουλειά.
Τα δάκρυα σου γίνονται μαστίγια και τον λαιμό σου σφίγγουν σα θηλιά.
Όσα τα κέρδισες με τα μαρτύρια τα παζαρεύουν πάλι στα χαρτιά,
τρέχεις να ψάξεις μες στα καταφύγια και βρίσκεις μιαν αιχμάλωτη γενιά.

Και πώς θα ξημερώσει άλλη μέρα όταν το ψέμα σέρνει τον χορό;

Ζωγράφισε έναν ήλιο στο ταβάνι, μίλησε με τ’ αγέρι της νυχτιάς
και χόρεψε μαζί με τη σκιά σου στους ήχους μιας αδύναμης καρδιάς.
Πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς
πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς. 

ανιχνευτής

Περί δημοκρατίας ο λόγος

Όπως το βλέπω εγώ, με πολύ λίγες κουβέντες: δημοκρατία (πραγματική και όχι ιμιτασιόν ή απροκάλυπτα κουρελιασμένη) ισχύει όταν υπάρχει σύγκλιση ατομικού και συλλογικού συμφέροντος, ανάληψη ευθυνών (και όχι ανάθεση σε επαγγελματίες "ειδικούς") από κάθε μέλος της κοινότητας και ενεργός πρόσβαση, με διάφορους τρόπους, στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων επί των κοινών, σε κάθε σημαίνουσα πτυχή τους. Με τη θέσπιση τέτοιων θεσμών που ρητά προϋποθέτουν τη συλλογική δραστηριότητα.
 Αν τα παραπάνω φαντάζουν στους περισσότερους σαν γραφική ουτοπία, τότε οι κοινωνίες είναι καταδικασμένες να βιώνουν δυστοπικές και καθόλου σπάνια οργουελικές καταστάσεις με αφύσικα μοντέλα ζωής και καταστροφικές συνέπειες.

 ανιχνευτής

Θυμηθείτε κι ετούτα:
" ΤΙ ΔΕΝ ΘΑ (ΜΑΣ) ΣΥΜΒΕΙ ΠΟΤΕ ΜΕ ΕΚΛΟΓΕΣ "
 Όταν κάποτε τα εκλογικά παζάρια θα χαρακτηρίζονται από τους ιστορικούς ως μαζική παράκρουση και γραφικότητα...
 Στις κοινωνίες των "συνενώσεων του πλούτου" δεν υπάρχει ούτε δημοκρατία ούτε ελευθερία, υπάρχει όμως εκτόνωση των μαζών σε "θεαματικές αρένες"..

Περί δημοκρατίας ο λόγος

"Η δημοκρατία βέβαια δεν ολοκληρώνεται ποτέ. Είναι ένα δυναμικό σύστημα. Που διαρκώς αυτοθεσμίζεται. Δημοκρατία σημαίνει αυτονομία, με την έννοια ότι οι νόμοι του κράτους προέρχονται από τον λαό. Όχι τον θεό ή τους αρχόντους.
Δεν ξέρουμε λοιπόν τι είναι δημοκρατία. Νομίζουμε ότι δημοκρατία είναι αντιπρόσωποι-βουλευτές με 4-ετείς θητείες και κόμματα και βουλή που νομοθετεί και ηγεσία της δικαιοσύνης διορισμένη από την κυβέρνηση. Αλλά κάνουμε λάθος. Μεγάλο. Και το πληρώνουμε καθημερινά. Για γενεές επί γενεών.
Ο κοινοβουλευτισμός δεν είναι δημοκρατία. Είναι ολιγαρχία ελαφρώς καλυμμένη.
 Στην δημοκρατία οι πολίτες διοικούν, νομοθετούν και δικάζουν άμεσα. Αν είχαμε δημοκρατία, τότε οι πολίτες
δεν θα άφηναν το χρέος να φτάσει στα 300 δις, με δάνεια επί δανείων
δεν θα παράγγελναν υποβρύχια που γέρνουν και Απάτσι που πέφτουν
δεν θα ψήφιζαν νόμους υπέρ των πανωτοκίων των τραπεζών
δεν θα ψήφιζαν νόμο που εξαιρεί υπουργούς από την απονομή δικαιοσύνης
δεν θα επέτρεπαν ΦΠΑ στο πόσο είναι τώρα ρε παιδιά;
δεν θα έπαιζαν τα αποθεματικά των ταμείων σε τοξικά ομόλογα
δεν θα πουλούσαν αντί πινακίου φακής κερδοφόρες δημόσιες επιχειρήσεις στρατηγικής μάλιστα σημασίας
δεν θα …


[...]Το μεγάλο στήριγμα της δημοκρατίας είναι η μικρή ελεύθερη ιδιοκτησία. Η μικρή επιχείρηση δηλαδή. Είτε πρόκειται για αγρότη ή αυτο-απασχολούμενο επαγγελματία είτε πρόκειται για αυτό που λέμε μικρο-μεσαία επιχείρηση. Η σχέση της δημοκρατίας με την μικρή ελεύθερη ιδιοκτησία και επιχείρηση είναι ζήτημα επιβίωσης της ίδιας της δημοκρατίας. Ζωής και θανάτου. Της δημοκρατίας.
[...]Μεγάλο μυστικό: Η πραγματική εξουσία δεν ασκείται από τους άρχοντες που εκλέγει ο λαός
Στον κοινοβουλευτισμό, η κυβέρνηση που εκλέγει ο λαός στις εκλογές, δεν κυβερνά. Διαχειρίζεται απλώς τα ζητήματα. Ενας απλός διαχειριστής.
Οι επιλογές της κυβέρνησης σε αυτή την διαχείριση είναι περιορισμένες. Οχι τόσο από το Σύνταγμα και τους νόμους. Η κυβέρνηση μπορεί να επιστρατεύσει συνταγματολόγους που θα ερμηνεύσουν το Σύνταγμα κατά τα συμφέροντά της. Στο παρελθόν το πρόσφατο, αλλά και το πιο μακρινό, θα βρει κανείς στην ελληνική ιστορία πλείστα όσα επεισόδια όπου το Σύνταγμα έγινε λάστιχο. Πάντα με την «επιστημονική» συμβολή και την σοφή γνωμοδότηση έγκριτων συνταγματολόγων.
Το ρεπερτόριο των επιλογών που έχει μια κυβέρνηση στον κοινοβουλευτισμό, ως διαχειριστής, περιορίζεται και υποτάσσεται στην θέληση των εξω-θεσμικών κέντρων για λογαριασμό των οποίων η κυβέρνηση ασκεί την εξουσία της. Λιγώτερο ή περισσότερο κάθε κυβέρνηση στον κοινοβουλευτισμό έχει «υπογράψει» γραμμάτια. Αλλιώς δεν θα γινόταν ποτέ κυβέρνηση. Δεν θα μπορούσε εν ολίγοις να σταθεί στην εξουσία περισσότερο από μερικές εβδομάδες.
Με τα εξω-θεσμικά κέντρα και τα πρόσωπα αυτά, οι κορυφαίοι της κυβέρνησης, και της πολιτικής εξουσίας γενικά, κάνουν συχνά και προσωπικές συμφωνίες. Διάφορες συμφωνίες. Ολες αυτές οι συμφωνίες και τα γραμμάτια πρέπει μετά να εξαργυρωθούν κατά την διάρκεια της άσκησης της εξουσίας.
Ουσιαστικά η πραγματική εξουσία είναι στα χέρια προσώπων που δεν είναι ευρέως γνωστά.  Ετσι η κυβέρνηση υποδύεται πως κυβερνά. Πως έχει πρόγραμμα να εφαρμόσει. Ενώ το μόνο που έχει να εφαρμόσει είναι η θέληση και τα συμφέροντα των ελεγκτών της. "

Η δημοκρατία είναι τόσο απλή που χωράει σε ένα φύλλο Α4
Κατεβάστε αυτό το κείμενο στον υπολογιστή σας σε μορφή Microsoft Word, σε ένα Α4, για να το τυπώσετε και να το μοιράσετε.
Χρησιμοποιούμε όλοι την λέξη δημοκρατία και τα παράγωγά της σχεδόν καθημερινά. Ομως η άγνοιά μας για το τι είναι δημοκρατία είναι τεράστια. Κι όμως δεν θα πρεπε μια και για να περιγραφεί το τι είναι η δημοκρατία, φτάνει και περισσεύει ένα φύλλο Α4.

Η δημοκρατία είναι μία απλή μέθοδος για να αυτο-κυβερνηθεί ένα σύνολο ανθρώπων. Είναι μια διαδικασία που μοιράζει την πολιτική ισχύ, την εξουσία δηλαδή, εξίσου σε όλα τα μέλη αυτού του συνόλου. Είτε πρόκειται για έναν σύλλογο, είτε πρόκειται για μια ολόκληρη χώρα.
Η δημοκρατία είναι μια διαδικασία που μας δίνει την δυνατότητα να παίρνουμε και να εφαρμόζουμε αποφάσεις, να επιτηρούμε την εφαρμογή τους, και να απονέμουμε δικαιοσύνη, συμμετέχοντας όλοι και άμεσα στα όργανα, τα σώματα και τους θεσμούς, χωρίς αντιπροσώπους.

Στην δημοκρατία προβλέπεται ΕΝΑ ΜΟΝΟ ΟΡΓΑΝΟ: η γενική συνέλευση όλων των μελών. Αυτή η γενική συνέλευση είναι που αποφασίζει τι άλλα όργανα ή σώματα ή θεσμούς θα συστήσει. Διότι η δημοκρατία αλλάζει διαρκώς τους θεσμούς της. Η δημοκρατία δεν γίνεται ποτέ τέλεια. Παραμένει πάντοτε ατελής. Αλλάζει ή καταργεί όργανα, σώματα και θεσμούς και στην θέση τους βάζει άλλα.
Μπορεί μια δημοκρατία να αποφασίσει πως θα έχει ένα όργανο, για παράδειγμα, που θα προετοιμάζει τα νομοσχέδια, και θα ονομάσει μάλιστα αυτό το όργανο Βουλή, και μετά θα έρχονται τα νομοσχέδια στην γενική συνέλευση για να γίνουν νόμοι. Μπορεί μια άλλη δημοκρατία να αποφασίσει μια εντελώς άλλη διαδικασία για το νομοπαρασκευαστικό έργο.

Με τον ίδιο τρόπο μια δημοκρατία δημιουργεί και αλλάζει συνεχώς και όλους τους άλλους θεσμούς και όργανα που πιστεύει ότι χρειάζεται. Από την κυβέρνηση της ως τον τρόπο απονομής της δικαιοσύνης. Ολα τα μέλη-πολίτες είναι εν δυνάμει πρωθυπουργοί, υπουργοί κλπ. Ολα τα μέλη-πολίτες είναι εν δυνάμει δικαστές καθώς η δημοκρατία υποστηρίζει πως και η απονομή δικαιοσύνης είναι καθαρά πολιτικό ζήτημα και όχι τεχνικό. Ολοι αυτοί οι θεσμοί και τα όργανα καθώς και οι μορφή τους, αποφασίζονται από την γενική συνέλευση όλων των μελών. Δηλαδή από όλους.

Η γενική συνέλευση έχει κατάλογο εγγεγραμμένων μελών. Δεν γίνεται δημοκρατία χωρίς κατάλογο μελών (με όνομα, διεύθυνση και τηλέφωνο).

Για την ανάδειξη στα αξιώματα χρησιμοποιείται η κλήρωση μεταξύ όλων των ενδιαφερομένων για το κάθε αξίωμα. Οχι η εκλογή. Η εκλογή είναι ολιγαρχικός τρόπος. Με εκλογή, και όχι κλήρωση, γίνεται η ανάδειξη για τις ελάχιστες εκείνες μόνο θέσεις που απαιτούν απαραιτήτως υψηλή εξειδίκευση και κατάρτιση. Οι υπουργοί για παράδειγμα θα αναδεικνύονταν μάλλον με κλήρωση.

Η θητεία στα αξιώματα δεν υπερβαίνει ποτέ το ένα έτος. Μπορεί να υπάρχουν αξιώματα με διάρκεια ένα 24ωρο. Κανείς δύο φορές στην ίδια θέση. Ιδίως εκείνοι που επιλέχθηκαν με εκλογή. Ολοι είναι ανακλητοί πριν λήξει η θητεία τους και όλοι δίνουν απολογισμό στο τέλος της. Η δημοκρατια πιστεύει πως όλοι οι πολίτες πρέπει να ασκούνται στην εξουσία και στην πολιτική. Γι’ αυτό αλλάζει συχνά τα πρόσωπα στα αξιώματα, ώστε να αποκτούν εμπειρία όσο περισσότεροι γίνεται, και ει δυνατόν όλοι.

Με λίγα λόγια, νομοθέτες είναι ΟΛΟΙ οι πολίτες. Κυβερνήτες και δικαστές γίνονται όλοι οι πολίτες, είτε με κλήρωση, είτε εκ περιτροπής, και ελάχιστοι με εκλογή. Δεν γίνονται ποτέ κυβερνήτες, νομοθέτες και δικαστές, οργανωμένες ομάδες πολιτών όπως είναι τα σημερινά κόμματα. Αυτό που γίνεται τώρα με τα κόμματα είναι ολιγαρχία.

Η δημοκρατία επειδή γνωρίζει πως απειλείται και από τον πολύ πλούτο αλλά και από την πολύ φτώχεια παίρνει μέτρα ώστε να μην υπάρχει τίποτε από τα δύο. Πέραν όμως τούτου, η δημοκρατία, επειδή δεν είναι οικονομικό σύστημα όπως ο καπιταλισμός και ο σοσιαλισμός, δεν έχει εξαρχής κάποιο οικονομικό σχέδιο ή δόγμα για να εφαρμόσει. Τις οικονομικές αποφάσεις τις παίρνουν όλοι οι πολίτες στην γενική συνέλευση, για κάθε ένα θέμα ξεχωριστά.

Δηλαδή με σημερινούς όρους μπορεί να πάρουν σήμερα για ένα θέμα μια «δεξιά» ή μια «αριστερή» απόφαση.