Αδιέξοδα, ευθύνες και επιλογές!

(Διαβάστε και τα τελευταία φιρμάνια από "τας πολιτισμένας Ευρώπας" όσον αφορά καταθέσεις και μικροκαταθέσεις και ανακεφαλοποίηση των (σεσημασμένων) τραπεζών...)

Φουκαρά μου, δούλευες σκληρά και για χρόνια λαδώνοντας, με τη σωματική και ψυχική ενέργειά σου, τα γρανάζια της μηχανής της μισθωτής σκλαβιάς. Και, όντας νοικοκυραίος άνθρωπος-όχι κανένας μεγιστάνας, μάζεψες "πέντε δεκάρες" για τα γεράματά σου ή για να βοηθήσεις τα παιδιά σου, τους δικούς σου τελοσπάντων, σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς της κρίσης;

ΠΡΙΤΣ! Τι νόμιζες, πώς είσαι άνθρωπος; Τόσο καιρό έκανες τα στραβά μάτια και δεν έβλεπες τα ολοφάνερα σημάδια ότι δεν αποτελείς ανθρώπινο ον, γι'αυτούς που αφήνεσαι στα γαμψά τους νύχια να σε διαχειριστούν εσένα και την οικογένειά σου; Αλλά ένα σφάγιο, ένα αναλώσιμο και αξιοκαταφρόνητο βρωμονούμερο για τους πολιτικάντηδές σου και τους τραπεζίτες, που προέχει να σώσουν τα παρασιτικά ιδρύματά τους κι ας ισοπεδωθούν ολόκληρες κοινωνίες, με εκατομμύρια ασήμαντα νούμερα σαν εσένα να πετιούνται στις χωματερές της απόλυτης εξαθλίωσης...

 ΔΕΝ ΣΟΥ ΑΝΗΚΕΙ ΤΙΠΟΤΑ! ΟΥΤΕ Η ΖΩΗ ΣΟΥ ΟΥΤΕ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥ! Θα ζεις όπως σου υποδεικνύουν αυτοί και θα πεθαίνεις όποτε κρίνουν εκείνοι αναγκαίο, ως "παράπλευρη απώλεια" προκειμένου να ευημερήσουν οι λογιστικοί υπολογισμοί στα τεφτέρια τους...

Κατά τ'άλλα, ίσως να σε σώσει κάποιος αυτόκλητος νέος μεγαλόστομος "σωτήρας"...Ποτέ ο εαυτός σου, σε συνεργασία και με τόσους άλλους εαυτούς σαν εσένα! Γιατί αυτό σημαίνει ανάληψη προσωπικών ευθυνών κι εγκατάλειψη του πολύξερου και θλιβερού "εγώ...εγώ...εγώ...".

Αν η επιλογή είναι ο ρόλος του "παιδιού με ειδικές ανάγκες" ή του αυτόχειρα, τότε Αουφίντερζεν!

Ας δούμε πρώτα τα στυγνά δεδομένα, που δεν επιδέχονται πολλαπλές αναγνώσεις. Όσο κι αν οι λαοκτόνοι ξε-πωλητές και οι "τηλεμάγειροί" τους παρουσιάζουν τους θαλάμους αερίων ως θαλάμους "θεραπείας". Και τις δίκαιες (κι επιβαλλόμενες αλλά με σχέδιο δυναμικής συνεργασίας μεταξύ όλων των φορέων και προοπτικές "λουκέτου" διαρκείας) κινητοποιήσεις των διαφόρων κλάδων και κοινωνικών ομάδων-εκπαιδευτικοί, αγρότες, ναυτεργάτες, φαρμακοποιοί, εργαζόμενοι στα ΜΜΜ κτλ-ως "συντεχνιακές πρακτικές". ΟΛΗ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΙΑ ΔΟΛΙΑ ΣΥΝΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΕΣ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ! Στα πλαίσια μιας διεστραμένης "λογικής" που όσο την ανέχεσαι τόσο προβάλλεται ως κανονικότητα!

Πάμε λοιπόν:

Πανελλήνιες θέλετε εσείς; ΑΠΟΧΗ τα παιδιά από το "μορφωτικό πάρτυ" σας!

Θέλω να πω κι εγώ δυο λογάκια περί εκπαιδευτικών, μαθητών και Πανελλήνιων. Ενταγμένα μέσα (πώς γίνεται αλλιώς, άλλωστε;) στο γενικό κοινωνικό και οικονομικό πλαίσιο και τις προεκτάσεις του.

Πιστεύω, τελικά, ότι το ιδανικό και ιδιαίτερα ηχηρό σαν σφαλιάρα προς όλες τις κατευθύνσεις, θα ήταν η συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών (με τη σύμφωνη βέβαια γνώμη και στήριξη των γονέων και κηδεμόνων) ΝΑ ΑΡΝΗΘΕΙ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΕΙ Σ'ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ, ως μια απρόσμενη και δυναμικότατη μορφή διαμαρτυρίας της διάλυσης του παρόντος τους και ακύρωσης του μέλλοντός τους! Σ'αυτές τις αγχωτικές-νευρωτικές-ψυχοκτόνες εξετάσεις που ουδεμία σχέση έχουν με την έννοια της Εκπαίδευσης και τη μετάδοση της Γνώσης ως βιωματικής εμπειρίας, που περνά μέσα από τον εαυτό και μέσα στον εαυτό. Εξετάσεις για μια θέση στην κρεατ-αγορά της εργασιακής εξαχρείωσης του πανελλαδικού Αλκατράζ.

Γιατί αν οι "προσδοκίες των μαθητών και οικογενειών τους" (όπως δήλωσε με στόμφο ο γνωστός συνταγματοκτόνος, υπεραμυνόμενος της προληπτικής επιστράτευσης των καθηγητών) είναι μια θεσούλα στα εγχώρια αζήτητα, στην εργασιακή ομηρία και στην κατά διαστήματα ενοικιαζόμενη δουλική εργασία των 300-400 σκατοευρώ, τότε δεν πρόκειται για "προσδοκίες" και "όνειρα". Αλλά για ΔΟΥΛΙΚΟΤΑΤΗ ΑΠΟΔΟΧΗ και ΣΥΝΕΝΟΧΗ ΣΕ ΜΙΑ ΡΑΓΔΑΙΑ ΕΞΕΛΙΣΣΟΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ!

Και οι εκπαιδευτικοί ας ορθώσουν άφοβα το ανάστημα (θα γεμίσουν οι ξέχειλες ήδη φυλακές με δεκάδες χιλιάδες καθηγητές ή θ'απολυθούν ΟΛΟΙ, με τα κενά στο προσωπικό να είναι πολύ μεγάλα όσες συγχωνεύσεις σχολείων κι αν γίνουν;) που απαιτεί η θέση τους ως στυλοβάτες του καταρρέοντα κοινωνικού ιστού.

"ἔπεα πτερόεντα" στη χώρα της μνημονιακής ευτυχίας

Πριν όχι πολύ καιρό δήλωσαν ότι σκοπεύουν να διαδραματίσουν μεταρρυθμιστικό ρόλο μέσα στην Ε.Ε. και το ευρώ! Δηλαδή μέσα σε μια προδοτική Ε.Ε. στις όποιες αρχικές εξαγγελίες της περί ισονομίας και αλληλεγγύης μεταξύ των ευρωπαϊκών λαών, μια ΕΕ που εξελίσσεται σε ΕΦΕ (Φ=φασιστική). Η οποία υπόκειται σε απάνθρωπους τοκογλύφους και κερδοσκόπους υπό την υψηλή εποπτεία των ΗΠΑ και των χρηματοπιστωτικών παρασίτων της (πχ Goldman Sachs και "συνεργασίες" της όχι μόνο με ελληνικές κυβερνήσεις). Κι ένα ευρώ που αποδεικνύεται σαρωτικός οδοστρωτήρας για τις ευρωπαϊκές οικονομίες (αρχής γενομένης από εκείνες του νότου), που ακόμη κι αν καταρρεύσει, η Διεθνής των κερδοσκόπων θα έχει ήδη προλάβει να αρπάξει αστρονομικά ποσά από τον παραγόμενο πλούτο των χωρών-θυμάτων και την απαλλοτρίωση των πλουτοπαραγωγικών πόρων τους.
Εντούτοις κάποιοι κρίνουν ότι επιδέχονται μεταρρύθμισης όλα αυτά ...

 Έλα όμως που πριν λίγες μέρες, ο φιλόδοξος επικεφαλής των μελλοντικών διαχειριστών της ελληνικής κρίσης βρέθηκε στην Πορτογαλία, όπου δήλωσε ότι: «η "δικτατορία της εποχής μας", δεν είναι εθνική - δεν είναι μια Ditadura Nacional – δεν είναι πολιτική, αλλά είναι ευρωπαϊκή και οικονομική και επιβάλλεται από τις πανίσχυρες αγορές». Δηλαδή, σύμφωνα με τα προηγούμενα λεγόμενά του περί "μεταρρυθμιστικού ρόλου", αναγνωρίζει από τη μια ότι βιώνουμε ευρωπαϊκή οικονομική δικτατορία, αλλά από την άλλη σκοπεύουν να... τη μεταρρυθμίσουν! Αυτή και το νόμισμα-φονικό εργαλείο της, όπου θα μετατραπεί σε έναν οργανισμό δημοκρατικότητας και κοινωνικής αλληλεγγύης και ό,τι έχει γίνει μέχρι τώρα θα...παρθεί και πίσω....Και ο Ιονέσκο είναι ο εκφραστής του "Θεάτρου της τετράγωνης λογικής!" και όχι του " Θεάτρου του Παραλόγου"

 Αν κρίνετε πως λέω ασυναρτησίες, δεν τις ξεκίνησα εγώ! Απλά επιχειρώ να αφεθώ στη ροή τους μπας και μαντέψω μέχρι πού οδηγούν... Διότι για άλλη μια φορά η ορθή λογική χάσκει αμήχανα μπροστά στην πολιτική "λογική". Ενός πολιτικού μορφώματος, αυτή τη φορά, που μπορεί να μην έχει δοκιμαστεί στο τιμόνι του "τρελοβάπορου" (που έλεγε κι ο μεγάλος Ελύτης), αλλά δίνει όλο και περισσότερο την εντύπωση πως ΔΕΝ στοχεύει στην έξοδο από το μνημόνιο αλλά στον πειραματισμό με ένα νέο (νέου τύπου ας πούμε) μνημόνιο!  Με ένα πιο "κοινωνικό περιτύλιγμα", αν θα μπορούσε να ευσταθεί ένας τέτοιος όρος.

 Πού είναι εκείνες οι φλογερές εξαγγελίες της 6ης Μαΐου 2012 (μια μέρα μετά τις πρώτες εκλογές), περί κατάργησης του μνημονίου και λογιστικού ελέγχου του χρέους, αν κέρδιζαν στις επαναληπτικές εκλογές; Και μεσολάβησε ένας μήνας περίπου (με ποιος ξέρει τι είδους συναντήσεις και συμφωνίες), ώστε σε ανάλογο λόγο (16 Ιουνίου, μια μέρα πριν τις επαναληπτικές εκλογές) τα προηγούμενα να τα "κάνουν γαργάρα"...Και από την κατάργηση το ξανασκεφτήκαμε, καθώς σαν νέοι στα "υψηλά σαλόνια" είμαστε και λίγο επιπόλαιοι, και περάσαμε στη διαπραγμάτευση.

Και τα "ἔπεα πτερόεντα" συνεχίζονται, καθώς πια η όλο και πιο συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων στη χώρα της "μνημονιακής ευτυχίας" αφήνει έναν παρατεταμένο επιθανάτιο ρόγχο...

Μήπως το πλήρωμα του χρόνου έφτασε για να καταλάβει ο κόσμος, που δεν έχει κομματικά συμφέροντα να τον διακατέχουν, ότι ο πιο δύσκολος και συνάμα εύκολος δρόμος (αν μπεις σε αυτή τη λογική και τις διαδικασίες της) είναι ίσως ετούτος: της κοινωνικής αλληλεγγύης, των κοινωνικών δράσεων μέσα από τη συσπείρωση λαϊκών συνελεύσεων και εγχειρημάτων αυτοοργάνωσης-συγκοινωνούντων δοχείων, σε κάθε γειτονιά-πόλη-κωμόπολη-κοινότητα, της διεύρυνσης και διασποράς παντού εγχειρημάτων κοινωνικής οικονομίας και κοινωνικών δικτύων δράσεων και έμπρακτης οργανωμένης αλληλεγγύης και παρεμβάσεων υπέρ πολιτών σε δυσχερή κατάσταση κλπ. Ώστε να υπάρξει εκείνη η δυναμική από τα κάτω (χωρίς αρχηγούς, γενικούς γραμματείς και φαρισαίους) που μέσα από ζύμωση, αλληλεπίδραση, σύνθεση, οργάνωση και ανάληψη δράσεων, να υψωθεί μια καινούργια ζωντανή και διαρκώς εξελισσόμενη αμεσοδημοκρατική πολιτική πρόταση. Με κοινωνικό πρόταγμα και δυναμισμό που θα κλονίσει τα ήδη σε αποσύνθεση θεμέλια ενός σκουληκιασμένου πολιτικού ερειπίου. Μέχρι την κατάρρευσή του με πάταγο...

Ανάσταση; ΕΠανάσταση θες να πεις!

Zωντανά πασχαλινά "σουβενίρ" (το βάψιμο αποτελεί μαρτύριο για τα κοτοπουλάκια)

Τα μόνιμα θύματα (εκατόμβες) των εορταστικών ημερών. Όποιος δεν έχει τη δυνατότητα να τα γευτεί σημαίνει ότι αποτελεί κι αυτός πλέον θύμα της ανθρώπινης βαρβαρότητας (οικονομικά επιβαλλόμενης )

Πάσχα! Στα εβραϊκά σημαίνει "πέρασμα"( Paseh, To εβραϊκό Πάσχα σημαίνει το πέρασμα των Εβραίων από την Eρυθρά Θάλασσα στη Γη της Επαγγελίας (Έξοδος), δηλαδή την απελευθέρωση των Εβραίων από τα δεσμά της Αιγύπτου).

Επιτρέψτε μου να θίξω την αξιοπιστία μιας "ιστορικής προσωπικότητας" με θεϊκές καταβολές, που αναστήθηκε θαυματουργώς, 3 μέρες μετά το μαρτυρικό θάνατό του, όπως πολύ πριν (τι έτοιμο υλικό για τη "θρησκεία της αγάπης" διά μέσω της κοφτερής λεπίδος!) "θεοί" όπως ο Διόνυσος, ο Μίθρας, ο Όσιρις και η "λίστα της αντιγραφής" δεν έχει τέλος. Για τη θρησκεία που νομιμοποίησε τη δουλεία ελέω θεού και τη σωτηρία όχι του ενοχοποιημένου ανθρώπου (για ένα κατασκευασμένο "προπατορικό αμάρτημα" για το οποίο μονίμως πρέπει να πληρώνει!), αλλά τη διαφύλαξη και σωτηρία του συσσωρευμένου πλούτου και της εκάστοτε Εξουσίας! Πάντως, η ιστορική προσωπικότητα του Γιεσούα από τη Ναζαρέτ δεν επιβεβαιώνεται πουθενά . Άλλωστε, δεν υπάρχει καμιά καταγραφή από τους "ψείρες" και σχολαστικότατους Ρωμαίους στα αρχεία τους, για μια προσωπικότητα που υποτίθεται ότι συντάραξε την ευαίσθητη ρωμαϊκή επαρχία της Ιουδαίας. Στηριζόμαστε, λοιπόν, στα 4 mainstream (υπάρχουν και πολλά απόκρυφα ως γνωστόν, όπου εκεί έχουμε άλλες αιρετικές εκδοχές) ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης (τα πρωτότυπα δεν έχουν διασωθεί, ενώ αρχαιότερο θεωρείται ένα αντίγραφο του 2ου αι. μ.Χ., που βρέθηκε στην Αίγυπτο) που βρίθουν από μεταξύ τους αντιφάσεις ( ενημερωθείτε και για την αποκηρυγμένη περίφημη έρευνα του Θωμά Μάρα, τη δεκαετία του '80, ένα από τα πλέον κυνηγημένα και απαγορευμένα βιβλία της χριστιανικής εποχής μας!) και, ουσιαστικά, ακυρώνουν το όλο story!

Ας μεταφέρουμε, λοιπόν, το νόημα της ανάστασης στις, γεμάτες αγάπη και χριστιανική αλληλεγγύη και συμπόνια, ημέρες μας! Τα μόνα πάθη που βλέπω εγώ (κι ας με αφορίσουν και άρα κλείσουν τη δίοδο στον ελιτίστικο παράδεισό τους!) είναι αυτά των απλών ανθρώπων! Από τον κάποτε επονομαζόμενο "Νέο Κόσμο" (όπου οι χριστιανοί κονκισταδόρες κατέσφαξαν και κατέκλεψαν τον πλούτο των ιθαγενών πληθυσμών, με τους απαραίτητους συνεργούς-ιερείς και τους σταυρούς στα χέρια) ως τις χριστιανικές και μουσουλμανικές σφηκοφωλιές της Αφρικής, της Ευρώπης και της Ασίας. Όπου λαοί γενοκτονούνται-πλουτοπαραγωγικοί πόροι αρπάζονται-κοινωνίες ρημάζονται για χρέη που κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει πραγματικά-πανίσχυρες αγορές (oι οποίες "δεν έχουν τον Θεό τους", αυτά τα νοητικά εξαρτησιογόνα είναι για τις μάζες των θυμάτων τους!) και ψυχοπαθείς τοκογλύφοι συσσωρεύουν κέρδη πάνω σε ατέλειωτη δυστυχία και πόνο-πολιτικοί δολοφόνοι κι απατεώνες ανταλάσσουν ευχές ελπίδας και την ίδια στιγμή ακυρώνουν κάθε προοπτική ελπίδας για τους ανθρώπους..!

Και ρωτάω, βάσει ανελέητα ορθής λογικής (κάτι αποκυρηγμένο στις "θεάρεστες μέρες μας"): αν αυτή είναι η κοινωνία Αγάπης και θεϊκής πρόνοιας, που ευαγγελίζονται οι παραμυθάδες, τότε συμβαίνουν δύο τινά:

α) Πρόκειται για ιστορικά (ατέλειωτο το ποτάμι αίματος κι ασύλληπτης φρίκης μέσα στους μεταχριστιανικούς αιώνες) επαναλαμβανόμενο επονείδιστο ψέμα. Όλα παραπέμπουν (αν το δούμε το θέμα από τη σκοπιά της χολυγουντιανής θρησκόληπτης κινηματογραφικής επιτυχίας) στη βασιλεία του...Αντίχριστου! Που το διασκεδάζει, μάλιστα, πολύ με όσους πιστεύουν ακόμα στην ήττα του από τις "θεϊκές δυνάμεις"
β) Ο Θεός έχει περίεργες τάσεις, μια και υποβάλλει σε μια ατέρμονα επώδυνη διαδικασία τους πιστούς του! Που αναμένοντας μαζοχιστικά τη μεταθανάτια ανταμοιβή, οφείλουν να υπομένουν στωϊκά τη γήινη βία (σε βάρος τους), διαστροφή, δουλεία και κατάφωρη κοροϊδία (και πάλι σε βάρος τους!). Και η όποια ύπαρξη του "καλού" επιτρέπει στο "κακό" να ευδοκιμεί και να ασελγεί μονίμως σε βάρος του "καλού"...

Έτσι, το απαραίτητο μήνυμα ετούτων των ημερών, των τόσο άδικων-καταστροφικών-μαρτυρικών-σύντομα μη αναστρέψιμων για τη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων και των οικογενειών τους σε αυτή την κατεχόμενη (από ουκ ολίγους δυνάστες) χώρα, θεωρώ πως είναι μόνο ένα:

Ανάσταση= Επ-ανάσταση!

Απέναντι στην εσωτερική μιζέρια, στην εθελοτυφλία, στην κάθε μορφή (σκόπιμα εμφυτευμένου) φανατισμού, στην έλλειψη αυθεντικής συλλογικής συνείδησης, στην αδικία, στην εκμετάλλευση από τους ολίγους, στη νοοτροπία των κερδοσκοπικών αγορών, στη νοοτροπία του "δανεικώς ζειν", στη νοοτροπία της κατανάλωσης ως εσωτερικής ικανοποίησης, στην ψευδοδημοκρατία που υποθάλπει μια πολύ ύπουλη μορφή ολοκληρωτισμού, στα ψέματα που έχουν μετατραπεί σε πνευματικό, πολιτικο-κοινωνικό και διαπροσωπικό casus beli, στους μπαμπούλες με ράσα-στολές-κοστούμια, στην ιδέα του πόσο ανίσχυρος και ευάλωτος είναι ο καθένας μας απέναντι στο σύγχρονο παντεπόπτη οφθαλμό (με ή χωρίς θεϊκή νομιμοποίηση!)...

Αυτά και...
Καλό Πάσχα (= Πέρασμα σε μια νέα οπτική αντίληψης και ζωής)

ανιχνευτής

Δείγμα από τη φωτογραφική έκθεση της Κερατέας, την άνοιξη του 2011 στο Οβριόκαστρο.

21 Απριλίου 1967 - 21 Απριλίου 2013. Τι κι αν άλλαξε ο Μανωλιός...

H χούντα, ακόμα κι αν αλλάζει μορφές, πότε με στρατιωτικά μέσα και πότε με απάνθρωπα οικονομικά και βάρβαρα κατασταλτικά μέσα, που ενδύονται κοι(υ)νοβουλευτικό μανδύα (και παράλληλα με απροκάλυπτη λογοκρισία της ελεύθερης έκφρασης, βασανιστήρια κρατουμένων και διάχυση του συστημικού εργαλείου του νεοναζισμού στην κοινωνία), ΔΕΝ ΠΑΥΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΧΟΥΝΤΑ! Στυγνή. Αποτρόπαια. Τροχοπέδη και ταφόπλακα για το παρόν και μέλλον της ανθρώπινης υπόστασης.

Έτσι ώστε και το σύνθημα "ποτέ ξανά φασισμός!" να φαντάζει, δυστυχώς, έως και άνεϋ ουσίας!

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η πιο ανθρώπινη και διαυγής ου-τοπία δεν έχει καμιά ελπίδα να γίνει τόπος! Αρκεί να το γυρέψουμε με όλο μας το ΕΙΝΑΙ, συντελώντας στη δημιουργία μιας "κρίσιμης μάζας". Όπου η λέξη "μάζα" αποτελεί ένα ζωντανό, δυναμικό και διαρκώς εξελισσόμενο σύνολο που δεν καταπίνει την αυτονομία και την ατομικότητα των μερών του, αντίθετα την ευννοεί και προάγει! Ξέροντας πως όλα αυτά μπορεί να οδηγήσουν και σε βίαιη απώλεια της σάρκας..!
 Λοιπόν; Ουτοπία;
"Ένας παγκόσμιος χάρτης που δεν περιλαμβάνει την Ουτοπία δεν αξίζει ούτε ματιά, καθώς παραλείπει την μόνη χώρα όπου η Ανθρωπότητα αποβιβάζεται πάντα. Και τότε ατενίζει, και διακρίνοντας μία καλύτερη χώρα, ανοίγει πανιά. Πρόοδος είναι η πραγμάτωση των Ουτοπιών". ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ


ανιχνευτής

Δες κι αυτό:  http://antidras.blogspot.gr/2013/02/blog-post_220.html

Η παθογένεια της Μανωλάδας στο βασίλειο της "Μνημονιάδας"

του ανιχνευτή

Δεν χρειάζεται να αναφέρω πολλά για τις πτυχές του γεγονότος στη Μανωλάδα, γιατί τα πράγματα είναι απλά. Πρόκειται για παθογένειες που διατρέχουν (κι όχι μόνο πρόσφατα) οριζόντια και κάθετα ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής επαρχίας (και κατ'επέκταση, ένα σημαντικό δυστυχώς κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας), με την επιβεβλημένη από παλιά ομερτά για τις ρεμούλες και βρωμοδουλειές από αναγνωρίσιμα (κι όχι μόνο) και φαινομενικά σεβάσμια μέλη των τοπικών κοινωνιών. Αλλά τα σφραγισμένα χείλη και οι αποστεωμένες συνειδήσεις βασιλεύουν κι απέναντι σε καταστάσεις καθημερινής κτηνωδίας σε βάρος αδύναμων κι ανυπεράσπιστων ατόμων. Όχι μόνο εξαθλιωμένων μεταναστών, που τους έχουν να ζουν σαν ζώα στο παχνί και να δουλεύουν σαν είλωτες στα χωράφια ή αλλού, για ένα πιάτο φαΐ, κι αν τολμήσουν να απαιτήσουν το αυτονόητο, για κάθε εργαζόμενο, πληρώνονται με βρισιές, απειλές, ξυλοδαρμούς και πρόσφατα με πυρά όπλων! Αλλά ακόμα και σε βάρος ανθρώπων της διπλανής πόρτας, του χωριού ή μικρής πόλης, κυρίως γυναίκες, παιδιά, άτομα με ειδικές ανάγκες ή ιδιαιτερότητες, που κακοποιούνται βάρβαρα από ανθρωπόμορφους δαίμονες. Αυτά, θα μου πείτε, συμβαίνουν και σε μεγάλα αστικά κέντρα. Ναι! Αλλά στην επαρχία ειδικά επικρατεί ανέκαθεν ένα νοσηρό μοντέλο του "όλοι ήξεραν αλλά δεν μιλούσαν!" 
 Γιατί άραγε;

Ένα ετοιμόρροπο φλεγόμενο οίκημα, οι "πυροσβέστες" και η ανάγκη ανακατασκευής του...

του ανιχνευτή

KOΡΝΗΛΙΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ (από τα μέσα του'90): "Ο Αριστοτέλης είχε δίκιο όταν δήλωνε ότι η πολιτική είναι η αρχιτεκτονικότερη όλων των σχετικών επιστημών με το ανθρώπινο ον. Ας επιμείνουμε στην εικόνα: εάν το σπίτι είναι κακοκατασκευασμένο, όλες οι προσπάθειες να ζήσει κανείς καλά μέσα σ'αυτό θα είναι στην καλύτερη περίπτωση ανεπαρκή μερεμέτια" (στη νεοελληνική σύγχρονη "κατασκευή" ούτε καν αυτά δεν υφίστανται).

Σ'αυτό το νεοελληνικό ετοιμόρροπο οίκημα (δημιούργημα επιτήδειων και κυνικών οπορτουνιστών "αρχιτεκτόνων"), όπου κυριαρχούν οι νενέκοι ξε-πο(ω)λι(η)τικοί και η κοινωνική σφαγή, σε αυτή την άκρως βλαβερή γειτονιά, της Ε.Ε. των ανάλγητων κερδοσκόπων και κοινωνικών οδοστρωτήρων, το πρώτο κόμμα της αντιπολίτευσης (που υποτίθεται ότι αποτελεί μια ελπίδα για σοβαρή και δυναμική αντιμετώπιση της κατάστασης), βγαίνει επίσημα και δηλώνει:

α)" Στόχος είναι η σωτηρία της χώρας μέσα στο ευρώ, όπου σκοπεύουμε να διαδραματίσουμε μεταρρυθμιστικό ρόλο". Και η απορία έρχεται με φυσικό τρόπο: να μεταρρυθμίσουν ΠΟΙΟΥΣ; Αυτούς τους σεσημασμένους ευρω-προαγωγούς, που ισοπέδωσαν π.χ. τη Λετονία κι επέδραμαν στην Κύπρο, με τα γνωστά αποτελέσματα; Αυτούς που δίνουν λόγο σε μια μισάνθρωπη διεθνή ελίτ, της πλέον ξετσίπωτης ασυδοσίας του κεφαλαίου, που έχει ρημάξει ολόκληρες ηπείρους και λαούς, αρπάζοντας τον παραγόμενο πλούτο τους και καταληστεύοντας τους πλουτοπαραγωγικούς τους πόρους; Οδηγώντας τους σε εφιαλτική εξαθλίωση. Και η επόμενη απορία έρχεται με εξίσου φυσικό και εύλογο τρόπο: ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΑ ΚΑΛΑ ΜΑΣ; Αυτό σημαίνει πολιτική στοχαστικότητα και ρεαλιστική στόχευση; Γιατί τα λόγια άνεϋ ουσίας έχουν στοιχειώσει βαριά τη νεοελληνική πολιτική Ιστορία, μοιάζουν με άδεια κελύφη που παρασύρουν οι άνεμοι του χρόνου...

β) " Όταν το σπίτι καίγεται, δεν κρύβεσαι στο κλιμακοστάσιο, αλλά μέλημά σου είναι η πυρόσβεση"
Επειδή όμως το σπίτι είναι πολύ "βεβαρυμένο κατασκευαστικά", ίσως η φωτιά μπορεί να αποτελέσει κάθαρση! Και με μια δυναμική αντίδραση της λαϊκής βάσης από τα κάτω, χωρίς "πατερούληδες"- "μεσάζοντες"- καλοθελητές κι αυτόκλητους σωτήρες, αλλά με ένα γνήσιο αμεσοδημοκρατικό όραμα, ίσως καταφέρεις να υψώσεις από τις στάχτες ένα καινούριο κτίσμα, με πιο ανθεκτικά δομικά υλικά. Δεν είμαστε οικονομικοί αναλυτές, αλλά ιδέες υπάρχουν (αντίθετα με τα λεφτά που κάποιοι κάποτε έταζαν, ή "αριστερές της ευθύνης" ή τη συνέπεια στα λόγια και τις πράξεις, με τις καταδίκες του μνημονίου να μετατρέπονται σε συγκυβερνητικά μορφώματα). Βάσει ψύχραιμης παρατήρησης των επιβαλλόμενων τάσεων μέσω κοινωνικής μηχανικής ή απλώς οικονομικής ιμπεριαλιστικής πολιτικής και των  αναδυόμενων αναγκών (επιτακτικών πλέον) σε εγχώριο και παγκόσμιο επίπεδο:

Αφιερωμένο σε όσους ίσως πάσχουν (μόνο λίγοι δεν είναι) από "πολιτική αμνησία"

του ανιχνευτή

...από τότε έως τώρα...(με τα εύλογα συμπεράσματα στο τέλος)

(Σημείωση: δυο-τρεις δεκαετίες πριν τις σημερινές "αποφράδες" μέρες, κάποιοι μιλούσαν από τότε για πολύ μεγάλο διαπιστωμένο ενεργειακό και ορυκτό πλούτο της χώρας, αλλά εισέπρατταν το χλευασμό και την απαξίωση).

Aρχές της δεκαετίας του'80. Στην εξουσία της μεταπολιτευτικής Ελλάδας ανέρχεται ο Α.Γ.Π. (πατήρ του Γ.Α.Π.), με μια παρηκμασμένη Δεξιά κι ευθύς ξεκινάει την "αποστολή" που θα περάσει στα πιο "προχωρημένα" στάδια στις μέρες μας, όσον αφορά την επιδιωκόμενη ολοκλήρωσή της. Με σημαντική χρέωση του ιδιωτικού τομέα στις κρατικές τράπεζες, εκείνος προσέφερε νέα δάνεια και παραγραφή χρεών, βγάζοντας στο σφυρί τις υπερχρεωμένες εταιρείες. Βασικό μέλημα ΔΕΝ ήταν, βέβαια, η κοινωνικοποίηση των χρεωμένων εταιρειών (προεκλογικά υποσχόταν την κοινωνικοποίηση της κοινωνίας, τον εκσυγχρονισμό της υπαίθρου και αποφασιστικό πλήγμα στην ιμπεριαλιστική κυριαρχία). Το "σοσιαλιστικό καθεστώς" έδειξε και ευννόησε το δρόμο προς την κατανάλωση κι όχι στον εκσυγχρονισμό της οικονομίας κι αποδέχτηκε δάνεια μέσα στην ΕΟΚ με ανταλλάγματα τη μείωση των εμπορικών περιορισμών. Στην ουσία έδωσε τονωτική ένεση στον παραπαίοντα καπιταλισμό, αυξάνοντας και το δημόσιο χρέος. Οι επιδοτήσεις της ΕΟΚ προωθήθηκαν προς άγρα ψήφων κι επιδοτήσεων στους αγρότες και παράλληλα παραγράφηκαν χρέη και δάνεια υπέρ της ελίτ των επιχειρήσεων. Από τη μια είχαμε αύξηση των εργασιακών αμοιβών (που στηριζόταν σε σαθρά και υποθηκευμένα "εδάφη", όπως θ'αποδειχτεί δυο δεκαετίες αργότερα) κι από την άλλη σταδιακό λουκέτο σε χιλιάδες εγχώριες ελαφριές βιομηχανίες και βιοτεχνίες. Χρέη και ελείμματα πήραν την ανιούσα, ενώ η κατανάλωση απολάμβανε υψηλά επίπεδα, εν μέσω γενικής εθελοτυφλίας.

 Και με μια παρένθεση της διακυβέρνησης από τον κ.Μητσοτάκη (όπου είχαμε την πρώτη μεγάλη καταστροφική ιδιωτικοποίηση της κερδοφόρας ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ), περνάμε στο "σοσιαλιστικό πάρτυ" της διακυβέρνησης του κ.Σημίτη.

Γεγονότα και απορίες...

 του ανιχνευτή

Το γεγονός:

Ανακεφαλοποίηση των τραπεζών! Δηλαδή των παρασιτικών αυτών οργανισμών, ενός δικτύου βαθύτατα διεφθαρμένου από τη φύση του, με στελέχη που η εκπαίδευσή τους δεν συμπεριέλαβε ποτέ οτιδήποτε έχει να κάνει με αυθεντικές αξίες της ζωής. Μοναδική-υπέρτατη αξία η συσσώρευση χρήματος. Τα πάντα γι'αυτούς είναι ένα παιχνίδι, το οποίο μπορεί να τους αποφέρει αστρονομικά ποσά μέσα σε λίγα λεπτά κι ενώ ολόκληροι κοινωνικοί ιστοί ξεσκίζονται και πετιούνται στον κάλαθο των αχρήστων. Τόσο απλά. Σε όλες τις χώρες, όπως η δικιά μας αποικία χρέους, η οικονομική πολιτική έχει πάψει προ πολλού να ασκείται από εκλεγμένες και μη κυβερνήσεις. Το χρηματιστήριο έχει αναχθεί σ'έναν παντοδύναμο "παντεπόπτη οφθαλμό" που διαμορφώνει, επιβλέπει, καταστρέφει και τιμωρεί. Άτομα και λαούς ολόκληρους, ως "παράπλευρες απώλειες" του τζογαρίσματος. Ιδού ο πολιτισμός και τα ήθη της Νέας Εποχής! Η οικονομία όχι ως μέσο για την εξέλιξη της ανθρωπότητας, αλλά ως αυτοσκοπός και δυνάστης...
 Και βέβαια, όποια ανακεφαλαίωση των εγχώριων τραπεζών με λεφτά των δανείων που δεν διοχετεύονται ΠΟΤΕ στην περίφημη πραγματική οικονομία και τις ανάγκες της, απλά θα οδηγήσει σε νέες τραπεζικές τρύπες. Λόγω συνεχιζόμενης καλπάζουσας ύφεσης σε μια "στεγνή" και υπό πλήρη διάλυση αγορά. Άρα νέα χρηματοδότηση στον ορίζοντα, που τη χρεώνεσαι ΕΣΥ "κυρίαρχε" ελληνικέ λαέ ως δάνειο. Και πάει λέγοντας...

Η απορία:

Και πιστεύεις ακόμα ότι έχεις οποιαδήποτε ελπίδα μέσα σε αυτή τη νεοφιλελεύθερη ολοκληρωτική ολιγαρχία, που έχουν το θράσος να στην αποκαλούν ακόμα "δημοκρατία;" Πιστεύεις ότι μπορείς να θεωρείσαι ακόμα ως πολίτης, με τη δημοκρατική πραγματικά σημασία του όρου; (όπου " τα όργανα της πολιτείας που είναι φορείς εξουσίας πρέπει να υπηρετούν και να προασπίζουν τα συμφέροντα του συνόλου της κοινωνίας, και όχι π.χ. κάποιου εκτός της κοινωνίας ή π.χ. κάποιων μόνο τμημάτων της").
 Πιστεύεις ότι γεννήθηκες για να αποτελέσεις τροφή των τραπεζών και των κερδοσκόπων τους και των σύγχρονων μεγαλοτσιφλικάδων; Πιστεύεις ειλικρινά ότι αξίζεις κάτι περισσότερο απ'αυτό;

 Ναι; 
 Και πώς θα υπερασπιστείς αυτό που πιστεύεις;

Ω! τι έκπληξη! Σαμαράς vs(;) Παπανδρέου: ΤΑ ΙΔΙΑ ΛΕΝΕ! (βίντεο)

Σχόλιο χρήστη που ανέβασε το βίντεο:

Ή λένε τα ίδια ή η κρίση έχει χτυπήσει και τα κόμματα και έχουν κοινό προσωπικό όταν γράφουν τους λόγους τους.

Σχόλια ανιχνευτή:
Δε χρειάζεται ν'αναρωτιέται ο φίλος, θα του απαντήσω εγώ.
Και οι δύο "σωτήρες" αποτελούν απλώς διαφορετικές όψεις του ίδιου νομίσματος.
Κι εφόσον τα ιδιαίτερα μαθήματά τους στην "υψηλή τέχνη" της επικοινωνίας(=παραμύθιασμα του όχλου με πειστικό τρόπο) προέρχονται από το ίδιο "εκπαιδευτικό ίδρυμα", λογικό είναι να ξεχνιούνται τα boys και τα επιτελεία τους και να παπαγαλίζουν το ίδιο ποίημα, μέσα σε όχι και τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.
Άλλωστε θεωρούν ότι, επί το πλείστον, απευθύνονται σε πρωτεύοντα θηλαστικά (όσους καταλαβαίνουν τους έχουν γραμμένους από τη στιγμή που δεν αποτελούν πλειοψηφία, αλλιώς θα κατέφευγαν σε πιο "αποτελεσματικά μέσα" επιβολής των μεθοδεύσεων). Όπως, π.χ. , μαϊμούδες(=οι ψηφοφόροι τους) που είχαν, χρόνια και χρόνια, εκπαιδευτεί στο ν'αφήνουν άναρθρες κραυγές σε εξαγγελίες σαν αυτές του βίντεο, να χοροπηδούν και να χτυπάνε παλαμάκια...

Καπιταλισμός και ανύπαρκτος σοσιαλισμός απεχθάνονται όσο τίποτα ένα πράγμα: την ατομικότητα του κάθε ανθρώπινου όντος (να υπογραμμίσω, για πολλοστή φορά, ότι ουδεμία σχέση έχει με τον ατομικισμό!)
Ο πρώτος στηρίζεται στον κομφορμισμό, το φρενήρη καταναλωτισμό και την ολοκληρωτική, πλέον, κυριαρχία της οικονομίας στον κοινωνικό βίο, η οποία δεν είναι ένα μέσο-εργαλείο αλλά ο απόλυτος θεϊκός άρχων, με τους τραπεζίτες-ιερείς και με δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω στους λαούς.
Ο δεύτερος στηριζόταν στην ολοκληρωτική κομματική γραφειοκρατία του κόμματος-Εκκλησία και στην απίστευτα απόλυτη συγκέντρωση εξουσιών στο πρόσωπο του κράτους (αυτό, δυστυχώς, ήταν μια απάτη, δεν ήταν ένα παρατεταμένο ιστορικό βραχυκύκλωμα της δικτατορίας του προλεταριάτου, που εμπόδισε τελικά το λαό να πάρει την εξουσία στα χέρια του...)

Αυτά, τα συνοπτικά!

Αν αυτή είναι ζωή, τότε γιατί με γέννησες μαμά;

Μήπως...λέω μήπως, αναγνωρίζει κανείς στο παρακάτω βίντεο κάποιο(-ους)γνωστό του, φίλο, αγαπημένο πρόσωπο ή και τον ίδιο του τον εαυτό; Με την ανάλογη νοοτροπία και ρυθμό ζωής;

Όχι! Μη σας κακοφαίνεται!
Η αλήθεια είναι συνήθως πικρή και μαλώστρα κι έχει την ορμή ενός ηχηρού χαστουκιού!

Κι αν δεν μας αρέσει και τιμάει μια τέτοιας "ποιότητας" αλήθεια, τότε δεν έχουμε από το να την ξαποστείλουμε οριστικά και να χτίσουμε στη θέση της μια καινούρια, διαφορετική, ανθρώπινη αλήθεια. Πατώντας πάνω σε μπάζα από υποκρισία, ψέματα, νευρώσεις, υστερίες και κυρίως βλακεία...

ανιχνευτής

Τι εστί σύγχρονη αστική δημοκρατία; Αλληλοκατηγόριες, κλάματα και μπόλικη "στοχαστικότητα"...

του ανιχνευτή

Μετά το "ντου" και το πλιάτσικο των γιουροτρομοκρατών στην Κύπρο, άρχισαν τα κωμικοτραγικά (και αν το αρχικό ΟΧΙ ήταν αυθεντικό και αποφασισμένο, θα συνοδευόταν με έξοδο από την επικίνδυνη ΕΕ και την ευρωμέγγενη, δημοσιονομικό έλεγχο για το "ποιοι και πόσα" διακίνησαν "και προς τα πού" κι εξυγίανση του τραπεζικού καρκινώματος, όπως έκαναν στην Ισλανδία, μόνο που εκείνοι δεν είχαν το "ισχυρό ευρώ").

Απ'τη μια η κυβερνώσα παράταξη του νυν προέδρου, με κύριο μέλημά του την τυφλή υπακοή στους υψηλούς εντολοδόχους από τη Δύση. Κι απ'την άλλη η παράταξη του προηγούμενου προέδρου, που είχε δώσει σαφή δείγματα λανθασμένων έως αδιάφορων χειρισμών στα κρίσιμα θέματα της Κύπρου.

Και τώρα οι μεν κατηγορούν δημόσια τους δε(ν) για το ποιοι, μαζί με συγγενείς και άλλους ημέτερους, πρόλαβαν να ταξιδέψουν τα χρήματά τους εκτός νησιού, ακριβώς λίγο πριν το ευρωκούρεμα των καταθέσεων.

ΑΡΑ, ομολογούν ότι ήταν ειδοποιημένοι! (ποιοι; πούντοι; "ψάξε, ψάξε δεν θα τους βρεις!" Ούτε τα "δαχτυλίδια" τους)
ΑΡΑ, εδώ έχουμε προδοσία σε βάρος του κυπριακού λαού και των συμφερόντων του!
Που κάθεται απλά και τους ακούει να γαβγίζουν και, προς το παρόν, μοιρολογεί....

Αλλά το'χουμε ξαναπεί: Δεν γίνεται κάποιος πολιτικός με γνώμονα την ηθική και την ορθή λογική. Και, βέβαια, γνωρίζει από πριν ότι ο "πολτός" της κοινής γνώμης ανακατεύεται και τσιγαρίζεται εύκολα, στο "μαγειρείο" της σύγχρονης αστικής δημοκρατίας.
 
Αλλά, όπως είχε ήδη επισημάνει και ο Μαξ Βέμπερ από το 1906, είναι αστείο να θεωρείται ότι ο καπιταλισμός έχει οποιαδήποτε σχέση με τη δημοκρατία.

Κι έτσι φθάσαμε σήμερα στην Κύπρο, με το πρώην "οικονομικό θαύμα" της, να ξεκατινιάζονται ο Γκούφυ με τον Ντόναλντ

Το μεγάλο "στάλαγκ"

 (μια "σούμα" από τον ανιχνευτή)

 " Τι το καλό έχει να προσφέρει ένα κοινωνικό σύστημα, εάν στην τελική δεν προάγει τη συνύπαρξη της ευτυχίας και της ειρήνης "

 

Τρία χρόνια μνημονίου! Τρία χρόνια Κατοχής.

Ας δούμε κάποια από τα στοιχεία της "ανάπτυξης", όπου κάθε πέρυσι και καλύτερα και "βοηθάτε χριστιανοί" για αυτά που έρχονται...

Σύμφωνα με τη Eurostat, υπάρχουν σήμερα 1.300.000 άνθρωποι που ξεπέρασαν τις "υψηλές φιλοδοξίες" του ΓΑΠ στη ΔΕΘ το 2011, όταν μιλούσε για έναν(!) εργαζόμενο σε κάθε οικογένεια. Ζούνε σε νοικοκυριά (το "ζουν" είναι σχετικό) όπου κανείς ενήλικος δεν εργάζεται. Συγχρόνως, αυξάνονται κατακόρυφα τα συσσίτια σε κάθε γειτονιά, για ανθρώπους κάθε ηλικίας.

Η ανεργία στους νέους άγγιξε το 61% (εφιαλτικό πραγματικά νούμερο) και το ρεύμα μετανάστευσης θυμίζει άλλες εποχές, καθώς πτυχιούχοι, ειδικευμένοι εργαζόμενοι κι άνεργοι επιβιβάζονται στο τρένο της μεγάλης φυγής. Επίσης, πάνω από το 50% των απόφοιτων πανεπιστημίων του εξωτερικού δεν επιστρέφουν στο εργασιακό δουλεμπορικό των μνημονίων. Οι επίσημοι άνεργοι (η ημιαπασχόληση με ψίχουλα θεωρείται εγασία;) φθάνουν τους 1.350.000 όταν το 2009 δεν ξεπερνούσαν τους 460.000.

Η φοροκαταιγίδα για τους ιδιοκτήτες ακινήτων έγινε 6 φορές μεγαλύτερη (η ιδιοκατοίκηση απροκάλυπτα στο στόχαστρο!), που τους ζητάνε να πληρώσουν 42 διαφορετικούς φόρους! Οι έκτακτοι φόροι, από ένας πριν 3 χρόνια, έχουν αυξηθεί σε εννιά! Οι φόροι, από το 2009, αυξήθηκαν 70 φορές και βάλε. Η γνωστή ρήση "ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος" φαίνεται εξελίσσεται σε δολοφονία των "μη εχόντων!"...

Οι μισθοί κατρακυλούν ανεξέλεγκτα προς τα κάτω, με μείωση κατά 22% του κατώτατου μισθού και 32% για τους...άτυχους που λέγονται νέοι κάτω των 25. Οι τιμές των προϊόντων όμως θυμίζουν Ελβετία, ενώ πληρώνουμε μια από τις ακριβότερες βενζίνες της Ευρώπης. Τα καρτέλ και τα ολιγοπώλια αλωνίζουν και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί φυτοζωούν. Η επίσκεψη σε ιδιώτη γιατρό είναι όνειρο θερινής νυχτός για το 40% των Ελλήνων, τα δε δημόσια νοσοκομεία συγχωνεύονται και υπολειτουργούν, εντατικές καταργούνται και στερούνται βασικότατων υποδομών (ακόμη και μεγάλα πανεπιστημιακά νοσοκομεία!). Σύμφωνα με το πλέον έγκυρο βρετανικό ιατρικό περιοδικό "Λάνσετ", η υγειονομική περίθαλψη στο Ελλάντα εξελίσσεται στη χειρότερη της Ευρώπης!

Πάμε στους συνταξιούχους, όπου πάνω από 1.350.000 εισπράττουν πλέον κάτω από 500 ευρώ το μήνα, ζώντας κάτω από το όριο της φτώχειας.

Αυτά τα λίγα και βασικά. Η πιο λεπτομερής ανάλυση, σε κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής, οδηγεί σε μανιοκατάθλιψη, αλλά πού να βρεις λεφτά για να πάρεις αντικαταθλιπτικά...

Συμπέρασμα: ορμώμενοι από την εισαγωγή αυτού του άρθρου, καταλήγουμε στη διαπίστωση ότι αυτή η βίαιη μεταμόρφωση της εγχώριας πραγματικότητας σε κρανίου τόπο, δεν έχει σε τίποτα να κάνει με οργανωμένη και δημοκρατικά θεσμισμένη κοινωνία.
 Αλλά μ'ένα μεγάλο "στάλαγκ", ένα σύγχρονο "Νταχάου" ή "Άουσβιτς Μπιρκενάου" (η επιλογή των ονομάτων μόνο τυχαία δεν είναι) ή μ'ένα "γκούλαγκ" της Σιβηρίας την εποχή της εδραίωσης του (αν)υπαρκτού "σοσιαλισμού". Με τους τροφίμους-πειραματόζωα, τους φρουρούς, το διοικητικό και διευθυντικό προσωπικό που υπόκειται στο κόμμα-εκκλησία του "χιλιόχρονου Ράιχ"(οι αποφάσεις της ΕΕ στην ουσία λαμβάνονται από το Βερολίνο).

 Και μια πινακίδα στην είσοδο του στρατοπέδου (βλέπε Άουσβιτς) να γράφει:
" Η εργασία απελευθερώνει!"
Όπως εννοούν αυτοί την "εργασία", που απελευθερώνει τα ανδράποδα από κάθε έννοια αξιοπρέπειας και σιγά σιγά από τις ίδιες τις σάρκες τους.

Αυτά και "χάιλ ενωμένη Ευρώπη!"
"Αουφίντερζεν" στους έγκλειστους μέσα στη μεγάλη ευρωπαϊκή αγκαλιά του ισχυρού ευρώ!

Η αγωνία του να είσαι έφηβος...

του ανιχνευτή
Aφιερωμένο σε όλους τους εφήβους.

Που ασφυχτιούν μέσα στα σχολικά ιδρύματα, εισπράττοντας μια γνώση που δεν είναι βιωματική, δεν περνά μέσα στον εαυτό και μέσα από τον εαυτό. Υποχρεωμένοι να γίνουν οι στόχοι ενός ολόκληρου συστήματος που υποτίθεται ότι διαπνέεται από καλές και παιδαγωγικές προθέσεις, οι οποίες όμως οδηγούν στην κόλαση: στην παραγωγή εξειδικευμένων σκλάβων στα δουλεμπορικά της αγοράς "εργασίας", στη διαμόρφωση ημιμαθών πολιτών-υποζύγιων, στη διασπορά παραποιημένων γνώσεων, στη συσσώρευση πληροφοριών που περνιούνται ως γνώση και αποδεικνύονται καταστροφικό φορτίο...Ένα σύστημα που ενώ, υποτίθεται, ενισχύει την αμφισβήτηση, στην πραγματικότητα την απωθεί και τη χλευάζει.

 Γνώση χωρίς αμφισβήτηση δεν είναι γνώση αλλά στυγνή κατήχηση.

(Βέβαια, υπάρχουν και κάποιοι λίγοι αξιόμαχοι και φωτισμένοι εκπαιδευτικοί, που αν και υποχρεωμένοι να κινούνται μέσα στους κόλπους ενός τέτοιου συστήματος-χωνευτηρίου, εντούτοις διαφοροποιούνται από αναλυτικά προγράμματα και νοοτροπίες και δίνουν το δικό τους, συχνά μοναχικό κι άνισο, αγώνα. Απελευθερώνοντας πρώτα συναισθηματικά τα παιδιά για να εργαστούν ανάλογα και στο γνωστικό πεδίο).

Έτσι κι αλλιώς, η εφηβεία είναι μια πολύ δύσκολη περίοδος για τον άνθρωπο και οι αντιξοότητές της, τις πιο πολλές φορές, ενισχύονται και διογκώνονται μέσα στο μικρόκοσμο της σχολικής κοινωνίας, που αντικατοπτρίζει μια ολόκληρη κοινωνική πραγματικότητα.

 Είτε σε λένε Γιάννη, Αντώνη, Αλή, Ντμίτρι, Τζον, Πέτερ, είτε Μαρία, Αλίκη, Ελίζαμπεθ, Αϊσέ, Σβετλάνα, είναι σίγουρα λεπτή για σένα η ισορροπία:
 ανάμεσα στα εφηβικά σκιρτήματα και την απόρριψη, ανάμεσα στους "μπούληδες" και τα θύματά τους, στο να είσαι αποδεκτός στις παρέες ή απόβλητος, στο ν'ανήκεις στις κάστες "των πληβείων" ή των "πατρίκιων" ή να τις φτύσεις ακολουθώντας ξεχωριστά μονοπάτια, στο να γίνεσαι δέκτης πληθώρας άνισων κι αντιφατικών ερεθισμάτων και να τα επεξεργάζεσαι έτσι ώστε ή να σε ατσαλώσουν ή να σε λυγίσουν. Προβλήματα, που αν δεν υπάρξουν, απ'όλους τους εμπλεκόμενους γύρω από ένα παιδί, οι κατάλληλοι κι επιδέξιοι χειρισμοί, μπορούν να σημαδέψουν για πάντα τη ζωή του. Ή και να την τερματίσουν πρόωρα...

Σκέψου λοιπόν να είσαι έφηβος και να περνάς, εσύ και η οικογένειά σου, και από τη μισάνθρωπη στενωπό των σύγχρονων εποχών, με σπόνσορα τις "αγορές". Και να γίνεσαι ο δέκτης εκπαιδευτικών σχεδίων και πειραματισμών και ν'ακούς μέσα στην τάξη για χάρτες ανθρώπινων δικαιωμάτων και ηρωικούς αγώνες προγόνων και να τρέμεις κάτωχρος... λόγω υποσιτισμού ή ασιτίας! Ξέροντας πως οι άνεργοι γονείς σου κάνουν ό,τι μπορούν αλλά δεν...μπορούν! Και βλέποντας πως δεν είσαι ο μόνος που βρίσκεται σε τέτοια θέση, αλλά υπάρχει ένα ολόκληρο και διαρκώς αυξανόμενο  "κοινωνικό κλαμπ" γνωστών, φίλων, συμμαθητών που οφείλουν "να μορφωθούν" κι ας πεθαίνουν της πείνας! Και να είστε και υποχρεωμένοι να δίνετε κάθε λίγο και λιγάκι  εξετάσεις, έτσι για να εμπεδώσετε από νωρίς ότι τα πάντα στη ζωή εξαρτώνται από ανταγωνιστικά νούμερα και κοστολογούνται με βαθμολόγια και λίστες.

Και σκέφτεσαι πως ή εσύ δεν πας καλά ή όλοι αυτοί που διαχειρίζονται τον κόσμο στον οποίο καλείσαι να ζήσεις. Έναν τρελό κόσμο! ("mad world!")

Γιατί όλο και πιο συχνά σκέφτεσαι πως δεν θα'θελες να ζήσεις άλλο κι ας είσαι μόνο 14-15-16-17 χρονών, με μια ζωή να στρώνεται στα πόδια σου σαν τεντωμένο σχοινί που καλείσαι να ισορροπήσεις...

 Όμως πάντα υπάρχει και σε περιμένει κάτι ΟΜΟΡΦΟ εκεί έξω, που ξεκινάει από μέσα μας!
 Πίστεψέ το και...
....Μη το βάζεις κάτω!
Οι λύσεις δεν είναι μονόδρομοι και τα τεντωμένα σχοινιά μετατρέπονται σε μαγικά ραβδιά που μπογιατίζουν τη μαυρίλα που σου-μας πασάρουν με τα πιο ζωηρά χρώματα! Aρκεί να το πιστέψουμε ΟΛΟΙ πως μπορούμε και θα το καταφέρουμε! Κι εσύ κι εμείς οι μεγαλύτεροι!
 ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ/Η!

Να'σαι πάντα ο εαυτός σου! Αυτό δεν μπορεί και δεν πρέπει να στο πάρει κανείς "σωτήρας", κανείς ξερόλας, κανείς φασίστας, καμιά "αυθεντία", κανένα σχολείο-κενοτάφιο της εκπαίδευσης.

Έτσι, για να τους τη σπάσεις κιόλας!

Πού είναι οι βάρβαροι για να μας σώσουν απ'τους βαρβάρους; (Αφού δεν ημπορούμε μόνοι μας!)

H παντοκράτειρα "εις τας πολιτισμένας Ευρώπας" Γερμανία απειλεί ότι αν δεν γίνουν από τους υπόλοιπους δεκτά τα μοντέλα που αυτή επιβάλλει (όπως το κούρεμα των καταθέσεων που ξεκίνησε στην Κύπρο) τότε θα διαλύσει όλο το "ευρωπαϊκό οικοδόμημα". Δηλαδή, θα  διαλύσει αυτή την παγίδα για την αυτοδιάθεση και την οικονομική ανεξαρτησία των ευρωπαϊκών λαών, αυτό το ερείπιο με τα ξύλινα πόδια, που ουδεμία σχέση έχει με τις αρχικές ιδρυτικές υποσχέσεις περί αλληλεγγύης και ισονομίας των Ευρωπαίων πολιτών.
 Και οι "παραγωγικές δυνάμεις" της ηγεμόνος χώρας να προελαύνουν στις ευρωπαϊκές οικονομίες σαν τη Βέρμαχτ του Αδόλφου (θυμίσου και την περίπτωση της Siemens στην Ελλάδα). Και τα χρήματα να φεύγουν από τις ισπανικές, ιταλικές, κυπριακές τράπεζες για να κατευθύνονται ολοταχώς προς τις γερμανικές. Και οι ΗΠΑ να παρακολουθούν εκνευρισμένα αυτές τις εξελίξεις (ή μήπως η "νέα Βέρμαχτ" θα μπορούσε να εξελιχτεί σε δικό της παιδί-τοποτηρητή στη Γηραιά Ήπειρο, με μεγάλα οικονομικά οφέλη και για τις δύο κι ανάλογο μοίρασμα "της πίτας;").

Και οι εγχώριοι νενέκοι (δημοσιομπαίχτες και ξεπωλητές) να βαράνε παλαμάκια στα παραπάνω κελεύσματα, που τα κρίνουν θετικά και τα χαρακτηρίζουν "one way road". Στην Ελλάδα του 2013 και του "απείθαρχου και περήφανου λαού". Όπου σύμφωνα με τη σημερινή ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού "Σπίγκελ", βασισμένης σε μελέτη του πλέον έγκριτου ιατρικού περιοδικού "Λάνσετ", η χώρα διαθέτει τη χειρότερη υγειονομική περίθαλψη στην Ευρώπη! Με επεκτεινόμενη εξαθλίωση, σαν τη μαύρη πανώλη του Μεσαίωνα, σε όλους πια τους τομείς.

Kι αν μνημονεύσουμε τον μεγάλο Καβάφη, δεν φαίνονται ακόμα στον ορίζοντα ούτε "βάρβαροι" της προκοπής για να επελάσουν και να βγάλουν από το τέλμα της παρακμής τους εδώ ιθαγενείς.
(Ίσως αυτό έχει ξεκινήσει μέσω των οθόνων, με τα "εκπολιτιστικά στίφη" του Σουλεϊμάν, αγαπημένου των τηλεπολιτών).

 

Η αβάσταχτη αίσθηση της υποκρισίας!

Εκατομμύρια, λέει, Έλληνες έθεσαν βέτο ώστε τη Δευτέρα 25 Μαρτίου να μη προβληθούν στην οθωμανοκρατούμενη ελληνική TV τουρκικά σήριαλ, ως ένδειξη σεβασμού στην εθνική επέτειο!
Η χρυσή αυγή (τι όνομα κι αυτό! Θυμίζει τηλεοπτικό σήριαλ με μεγάλες δόσεις ηρωισμού, δράματος και ηθικών διδαγμάτων!) καλεί, πάλι, όλους τους Έλληνες σε ανοικτή συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από τον τηλεοπτικό σταθμό Mega  την Δευτέρα 25η Μαρτίου, το απόγευμα, γιατί σκοπεύει (δεν γνωρίζω αν ανακάλεσε τελικά) να προβάλλει κανονικά ένα τουρκικό σήριαλ.
 Άλλη μια εθνική προσφορά των επαγγελματιών κεφαλοκυνηγών!

Αλλά από την Τρίτη, 26 Μαρτίου, όλα κανονικά, έτσι; Η τηλεόρασή μας έχει την άδεια να επιστρέψει στους κανονικούς της ρυθμούς. Κι αλήθεια, αφού τα τουρκικά σήριαλ, που φύτρωσαν σαν μανιτάρια στις ελληνικές οθόνες, προκαλούν αγανάκτηση στους Έλληνες τηλεθεατές, πώς διάβολο μέχρι πρόσφατα συγκέντρωναν τόσο υψηλά νούμερα τηλεθέασης; (Δες κι ΕΔΩ) Κι έγιναν και σημεία αναφοράς στις καθημερινές συζητήσεις μικρών και μεγάλων; Μήπως γιατί βλέποντας την Κων/πολη θυμήθηκαν ξαφνικά τις μεγάλες ιδέες και τις χαμένες πατρίδες; Εδώ κινδυνεύει να χαθεί και η υπάρχουσα πατρίδα τους και να φύγουν όλοι όσοι μπορούν ως μετανάστες...(το σύγχρονο μεταναστευτικό ρεύμα θυμίζει μετεμφυλιακές εποχές και αρχές της δεκαετίας του'60!) Θα τρελαθούμε τελείως;

Έχετε συχνά κι εσείς την αίσθηση ότι από τους τόνους, γενικά, υποκρισίας που καταπίνουμε καθημερινά (στον πολιτικό, κοινωνικό, επαγγελματικό, αλλά και διαπροσωπικό βίο), κινδυνεύουμε από μόνιμη νεύρωση στομάχου; Ή, ακόμα χειρότερα, να εθιστούμε κι εμείς σ'αυτό το μοντέλο σκέψης και συμπεριφοράς! Θέλει μεγάλη αυτάρκεια χαρακτήρα για να μην κυλήσει κανείς...

Βάι βάι, γιαβρούμ..!

Ιστορικές πολιτικές ατάκες στην εποχή των μνημονίων (και η αποκωδικοποίησή τους)

 του ανιχνευτή

• " Mαζί τα φάγαμε! " (το καλωσόρισμα-εισαγωγή της  Αλίκης στη μνημονιακή χώρα των θαυμάτων!)

-Ναι, αλλά μόνο αυτοί (και κάμποσοι του "περίγυρου") πάχυναν, ψηφοφόρε τους!
(Σκέφτηκε, άραγε, σοβαρά κανείς πόσο η παραπάνω δήλωση αποτελούσε μια κυνικότατη ομολογία τέλεσης ποινικά κολάσιμων πράξεων, βαρύτατων κακουργημάτων, σαν ροχάλα που εκτοξεύεται στα αποχαυνωμένα μούτρα της "δημοκρατίας";)

• " Η αριστερά της ευθύνης είναι εδώ!"

- Και βέβαια είναι! Όπως, επίσης, δεν έφυγε ποτέ από εδώ η "μεγάλη δημοκρατική παράταξη" που κυβέρνησε "σοσιαλιστικά" τη χώρα, τόσα χρόνια.
 Αριστερά= η πολυπιπιλισμένη καραμελίτσα που, υποτίθεται, ότι καθαρίζει τη δύσοσμη αναπνοή, κρύβοντάς την προσωρινά...(Για να μην παρεξηγηθώ: αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν μέσα στο χώρο της αριστεράς πολύ αξιόλογοι άνθρωποι, πραγματικοί αγωνιστές και ιδεαλιστές! Οι ίδιοι, πάνω απ'όλα, οφείλουν να απομονώσουν τα πολλά "φρούτα", που- καθόλου σπάνια- τρυπώνουν κι εκμεταλλεύονται, επί ιδίοις οφέλοις, το όνομα και τη δυναμική αυτού του μεγάλου και πολυπρόσωπου χώρου. Και τον δυσφημίζουν!)

• " Θα τους τρελάνουμε στη νομιμότητα! "

- Κάτι τέτοια ωραία και καθησυχαστικά άκουγαν, μετά τις τελευταίες εκλογές, οι κεφαλές του τόπου και πείστηκαν, τελικά, να τηρήσουν ως κόρη οφθαλμού τη "νομιμότητα" όσον αφορά τα δικαιώματα και τον "πατριωτισμό" όσον αφορά τα συμφέροντα, του λαού και των εργαζόμενων γενικότερα.

• " Οι θυσίες του λαού θα πιάσουν τόπο! "

- Δηλαδή θα αγκυροβολήσει (ο λαός) σε τόπο μονίμως "χλοερό και μακάριο"...ή, έστω, υγρό, καγκελόφραχτο και σκοτεινό.

• " Οι επενδύσεις θα προστατευτούν με κάθε μέσο! (προσοχή: με κάθε "μέσο!") "

- Ναι, αλλά θα προστατευτούν οι επενδύσεις (= "πωλείται όπως είναι επιπλωμένο σε τιμή πολύ κάτω του κόστους") από ποιους; Μήπως από μια ολόκληρη κοινωνία που δεν επιθυμεί να καταστεί "ερημοσπίτης" και "λουστράκος" των επενδυτών;

• " Καταδικάστε τη βία απ'όπου κι αν προέρχεται! "

-...και σκύψτε, επιτέλους, πειθήνια κι αγόγγυστα το κεφάλι κάτω από τη χατζάρα (σαν αυτές που κραδαίνει ο Σουλεϊμάνης στο "μορφωτικό κουτί"), γιατί ο δήμιος έχει φορτωμένο πρόγραμμα..!

• " Η χώρα θα καταφέρει να βγει στις αγορές! "

- Αφού πρώτα "την έβγαλαν στο πεζοδρόμιο" για να τσεκάρουν πόσα πιάνει και είδαν ότι είναι χρυσωρυχείο, στη συνέχεια, για επιβράβευση, θα "τη σπιτώσουν". Στον οίκο όπου συνεργάζεται η τεχνο-επιστήμη υπέρ του ισχυρού με την ανεξέλεγκτη εμπορευματική οικονομία (όπου τα πάντα αποτελούν εμπόρευμα και, προπάντων, ο ίδιος ο άνθρωπος).

Και βέβαια ΔΕΝ ξεχνάμε με τίποτα και το περίφημο, που ειπώθηκε στη ΔΕΘ (Σεπτέμβρης του'11) :

Cut the crap boys!

Ω! Τι συμφορά! Η καναδική εταιρεία Eldorado Gold απειλεί με αποχώρηση από τη Χαλκιδική, ενώ ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας Ελληνικός Χρυσός απέδωσε τις αντιδράσεις στην εκμετάλλευση των μεταλλείων χρυσού στη Χαλκιδική και τη Θράκη "σε μικροπολιτικά συμφέροντα και παραγοντισμό των τοπικών κοινωνιών. Διευκρίνησε πάντως ότι δεν αναφέρεται σε υποκίνηση των αντιδράσεων από πολιτικά κόμματα (σχόλιο: τότε τι στο χρυσό εννοεί; τύφλα να'χει ο ξεκάθαρος λόγος των πολιτικών, δηλαδή!), καθώς στους αντιδρώντες περιλαμβάνονται μέλη όλων των κομμάτων".
 Υποστήριξε, επίσης, ότι στις διαδηλώσεις του τελευταίου διαστήματος συμμετείχαν τα ίδια πρόσωπα, μετακινούμενα από τη μια περιοχή στην άλλη, ενώ μίλησε για "στείρα άρνηση και καταστροφολογία".

Μάλιστα! Θυμίζω απλά ότι "καταστροφολογία" γι'αυτούς είναι η ισοπέδωση του πανέμορφου, αρχέγονου δάσους των Σκουριών και η μόλυνση υδάτων και αέρα! Κι επειδή στη δική τους κατανόηση της γλώσσας αντιστρέφονται όλες οι έννοιες, ας δούμε τι σημαίνουν πραγματικά και δυο άλλες πολυχρησιμοποιημένες, τελευταία, λέξεις:

"Παραγοντισμός" (τοπικών κοινωνιών)= το δικαίωμα των κατοίκων μιας περιοχής να διεκδικούν συνθήκες ζωής σ'ένα ανθρώπινο, υγιές περιβάλλον.

"Επενδύσεις" (σε μια περιοχή ή χώρα ολόκληρη)= η καταλήστευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών ενός τόπου, η οικονομική καταστροφή του και εξαθλίωση-υποδούλωση των κατοίκων του.

(Γιατί δεν ρωτάμε και τους Αφρικανούς ή τους εναπομείναντες Ινδιάνους της Β. και Ν. Αμερικής να μας καταθέσουν τις δικές τους αποικιοκρατικές μαρτυρίες; Σίγουρα, θα έχουν πολύ ενδιαφέρουσες ιστορίες να διηγηθούν!)

Οπότε, προτείνω στους κατοίκους των "τοπικών κοινωνιών", στην επόμενη κιόλας κινητοποίησή τους, να υψώσουν κι ένα παραινετικό πανό, που στο πάνω μέρος του να γράφει στην ξενική διάλεκτο:
" Cut the crap boys and get the hell out of here! "
και στο κάτω μέρος του να έχει δύο περιεκτικές και μεστές νοήματος λεξούλες της νεοελληνικής:
" Ρε ουστ! "