"ΔΕ ΓΑΜΙΕΤΑΙ!"

"Δε γαμιέται!"

Οι εταιρείες ανοίγουνε διάπλατα τα βουλιμικά τους πολυεθνικά σαγόνια

καταβροχθίζοντας συμβόλαια και συμφωνίες, ανθρώπους, γαίες, νερά, ακόμα και τον αέρα.

Οι πολιτικάντηδες χαριεντίζονται και χασκογελάνε στις μαζώξεις με ονομασίες κάλπικου κύρους

και υπογράφουνε τεφτέρια με εμπόρους και γραφιάδες για τους δείκτες επιβίωσης της πλέμπας.

Οι τραπεζίτες ανάβουνε πούρα και σνιφάρουν σκόνες να γιορτάσουνε τα πλαστικά τους κέρδη,

συνοδεία ανεκδότων για ξεβράκωτους, βαριανασαίνοντες, αναμένοντες άσπρη μέρα κολίγους.

Κοιλαράδες και γραμωμένοι καπετάνιοι κάνουνε χαβαλεδιάρικα με τους κολλητούς πάρτυ

πάνω σε θαλαμηγούς με τελευταίας κοπής φλασάτα ντραγκς και άγουρα κορμιά.

Ο δικαστής ετοιμάζεται να γράψει το πιο αυστηρό γράμμα του νόμου

για τον επόμενο Γιάννη Αγιάννη που'κλεψε ένα καρβέλι να χορτάσει.

Ο μπάτσος πότε πυροβολεί τον ανήλικο παραβάτη και πότε σακατεύει το συλληφθέντα διαδηλωτή,

βάζοντας πλάτη στην κίβδηλη, εξαγορασμένη λάμψη και στην απάτη την επιφανή.

Ο αξιωματικός διατάζει το φαντάρο να ανοίξει στα γυναικόπαιδα πυρ

και τα τελευταίας γενιάς βομβαρδιστικά αδειάζουν την πραμάτεια τους στα κεφάλια αμάχων.

Η τηλεόραση μιλάει για αναγκαία κακά και θυσίες με αντίκρισμα σε ένα κάποιο μέλλον,

μα στις χολυγουντιανές οθόνες το δίκαιο των θεριών πυρπολείται.

Κι εσύ συνεχίζεις να λες "δε γαμιέται!"

Σε καταλαβαίνω.

Πάντα υπάρχουν κάπου κάποιοι άλλοι

που το τσούξιμό τους είναι πιο οξύ και διαρκές

απ' το δικό σου...

ανιχνευτής

Μέσα σ'έναν εξελισσόμενο, παρατεινόμενο χειμώνα, πες τη ΡΗΞΗ με ένα ουρλιαχτό! Για αρχή...

" Για ποιόν εργάζεται ο χρόνος;
Οταν άρχισε να υποχωρεί κάπως το επικοινωνιακό μπαράζ που επιχείρησε να παρουσιάσει την συμφωνία της 20ης Φλεβάρη μεταξύ κυβέρνησης και Eurogroup (και την «λίστα μεταρρυθμίσεων» που τη συμπληρώνει) ως περίπου νίκη, το βασικό επιχείρημα των υποστηρικτών της είναι ότι «αγόρασε χρόνο»."
H συνέχεια αυτού του εύστοχα αναλυτικού άρθρου του thepressproject, που καυτηριάζει ψευδαισθήσεις (εσκεμμένες και μη) και επιπόλαια, παχιά λόγια, ΕΔΩ

Οι "εταίροι" λοιπόν απαίτησαν από την κυβέρνηση (αυτήν που προεκλογικά εκτόξευε αντιμνημονιακούς μύδρους και μετεκλογικά προχώρησε σε προγραμματικές εξαγγελίες κατά της αιμοσταγούς λιτότητας και της σαδιστικής διάλυσης του κοινωνικού ιστού), να αφήσει στην άκρη τα μισόλογα περί "δημιουργικής ασάφειας" (πόσο αυτός ο "όρος" απέχει από τη..."μη δημιουργική δημιουργία;"). Και να παρουσιάσει "λειτουργικές" μεταρρυθμίσεις (sic), ώστε η "απείθαρχη χώρα" να παραμείνει μέσα στη στοργική μέγγενη του "ισχυρού ευρώ", που εποπτεύεται από συγκεκριμένα κέντρα κτηνώδους εξουσίας (των κρυφών ατζέντων με τα ολοφάνερα εκτρώματα) και με συγκεκριμένες βαμπιρο-"αγορές".

Ξαφνικα μου έρχονται στο μυαλό κάποιοι στίχοι από ένα υποβλητικά πεσιμιστικό τραγούδι των Διάφανων Κρίνων:
"δεν θα συγκρίνω φως με το σκοτάδι
ούτε λευκό αμνό με λύκο μαύρο"
Μπλε Χειμώνας

Δεν γουστάρουμε σκοτάδι σε δήθεν ημι-φωτεινά περιτυλίγματα!
Δεν επιθυμούμε η ζωή η δικιά μας, των συνανθρώπων μας και των αθώων υπάρξεων που δεν έχουν γεννηθεί ακόμα στο...σκοτάδι, να μετατραπεί σε έναν ατέλειωτο βαρύ χειμώνα. Όπου η κατήφεια εναλάσσεται με τη θλίψη και η απελπισία με τον αργό διανοητικό και πρόωρο φυσικό θάνατο!
Δεν μας ευχαριστεί να βλέπουμε τους ανθρώπους να καταντούν αγελαίοι αμνοί-Η διαχρονική πτώση του μαζάνθρωπου...και κολλώντας σε αυτό τον αντιεξελικτικό βούρκο να γίνονται βούτυρο στο ψωμί των βοσκόπουλων, τσοπανόσκυλων, ύπουλων λύκων κι αρχιτσελιγκάδων!
Δεν γουστάρουμε τους λύκους που κατασπαράσσουν τους μακάριους αμνούς.
Απεχθανόμαστε και τους λύκους που την πέφτουν σε άλλους λύκους για να τους πάρουν τις μπουκιές από το στόμα.

Κι όσο νιώθουμε να μας λιγοστεύει ο αέρας και να πιεζόμαστε ασφυχτικά από τους λύκους που γρυλίζουν απειλητικά να παραμείνουμε ήσυχα και πειθήνια μέσα στα μαντριά των βοσκών-συνεταίρων τους, ό,τι κι αν μας συμβεί και από τους ακριβοθώρητους "ποιμένες"-φεουδάρχες και τα τεχνάσματά τους, που χρησιμοποιούν το ίδιο αμνούς και λύκους...τότε...
ΤΟ ΝΟΥ ΤΟΥΣ! Μην γίνουμε στο τέλος άλλου είδους λύκοι εμείς, απερίφραχτοι και αμαρκάριστοι!

Δεν μπορώ εδώ να μην ανασύρω, για άλλη μια φορά, κάποιες παραινέσεις
του Ένοικου:

Το ουρλιαχτό της ρήξης*
*κι όχι έτσι που ως τώρα φαίνεται να την εννοούν οι νέοι εκλεγμένοι διαχειριστές της ανθρωποβόρας κρίσης

" Aν σε νουθετούν με δάχτυλα υψωμένα και σου γρυλίζουν με προβλέψεις μελλούμενων δεινών εφόσον δε συμμορφωθείς. Αν σου υποδεικνύουν συνεχώς μονοδρομημένες οδούς. Αν σου εκθειάζουν όλα τα σκυλάκια του καναπέ, για το πόσο καλούλια και "στρωμένα" είναι...

Να τους πεις πως αν πάρεις τα εξημερωμένα κατοικίδιά τους και τ'αφήσεις σε μια άγρια ερημιά, τότε δεν θ'αργήσουν αυτά να ξαναγίνουν λύκοι!

Κι αν αυτοί κουνάνε με νόημα το κεφάλι, χαμογελώντας περιπαιχτικά, εσύ..

ξαφνικά ούρλιαξε! Άφησε να δραπετεύσει από μέσα σου μια πανάρχαια, άγρια, αξημέρωτη κραυγή που θα κάνει τα πλέγματα και τους φύλακες αναμεσα στους κόσμους να ριγήσουν! Και το Φόβο που φυλάει τα έρμα να σκιαχτεί, διαισθανόμενος πια ότι αν χρειαστεί δε θα περιοριστείς μόνο στο ουρλιαχτό:

Αουουουουουουουουου!

Γκρρρρ! "

O Ένοικος...

Το αντιλαμβάνεστε αυτό όλου του κόσμου οι πονηρούληδες, δεξιούληδες κι "αριστερούληδες", μπούληδες και ρούληδες, τελάληδες και επαγγελματίες της διανόησης, λυκόπουλα και βοσκόπουλα, αρχόντοι και θησαυροφύλακες; Αστειότατοι παλιάτσοι και μικρότατοι νάνοι που (ειδικά οι τελευταίοι με τα γενικά προστάγματα) θαρρείτε ότι είστε γίγαντες, οι οποίοι μπορούν να εμπαίζουν, εξαπατούν, εξαγοράζουν, εκπορνεύουν και να ξεζουμίζουν τους πάντες για πάντα;
Τι θα κάνατε αν μια αποφράδα ημέρα, τα "αμνοερίφιά σας" αποφάσιζαν να παύσουν να σας προσφέρουν αφειδώς το μυαλό, το "μαλλί" και το κρέας τους και κινούνταν μαζικά ("λέμε τώρα..!") να γκρεμίσουν τους μαντρότοιχους; Θα τους γενοκτονούσατε όλους, όπως τόσο καλά έχετε ως τώρα αποδείξει ότι σας αρέσει να πράττετε; Για το καλό βεβαίως της "ελευθερίας" και "νομιμότητάς"..(σας)!

ανιχνευτής

Τhe Rain Man of Democracy

Μην ξέχασε σπίτι την προεδρική ομπρέλα;
Μην και δεν περίσσευε καμία ομπρέλα να του δώσουν; και δεν πέρναγε και κανένας πλανόδιος μικροπωλητής από εκεί κοντά να πουλάει ομπρέλες...

Μην είναι τελικά καμιά κίνηση εντυπωσιασμού;
Κάτι σαν να εννοείται ότι ο νέος president (αυτός της δημοκρατίας των σπονσόρων και των "θεσμών" και των χρεοκοπημένων τραπεζικών αναγκών) δεν μασάει από κακές καιρικές συνθήκες; Σαν κομάντο; Ότι είναι παντός καιρού; Και για τις μπόρες και για τις λιακάδες(πούντες;). Και για τα καλά (για ποιους; για τους τοκογλύφους κι επενδυτές ή για τους κωπηλάτες των γαλέρων τους;) και για τα (κακ)άσχημα! Σε αντίθεση με τους προκατόχους του, που είτε με ήλιο είτε με βροχή κατσικώνονταν στην προεδρική τους φωλιά και το μόνο που ήξεραν ήταν να βάζουν υπογραφές σε ό,τι κι αν τους έδιναν, νόμιμο ή παράτυπο, πάπυρο ή χαρτί υγείας.
Άλλωστε αυτός το δήλωσε στην ορκωμοσία του: "Πρέπει να καταπολεμήσουμε τη μάστιγα της φτώχειας και της ανεργίας των νέων".
Ξέρεις εσύ ψηφοφόρε. Μιλάει για αυτή τη μάστιγα που όσα χρόνια ήταν στο τιμόνι του καραβιού οι πολιτικές στρούγκες απ'όπου προέρχεται, με τους καπεταναίους τους και τα διευθυντήρια που τους χάραζαν τη ρότα, εκείνος δεν βγήκε ποτέ να κάνει μια ανάλογη δήλωση και να καταγγείλει την κατάσταση της μάστιγας και τους χειρισμούς των μαστιγοφόρων και των επιστατών τους.
Αλλά τώρα για να "εξαγνιστεί" από την προηγούμενη σιγή ασυρμάτου επέλεξε, ή και τον ορμήνεψαν συμβουλάτορες με πρωτοποριακές ιδέες, να γίνει παπί από τη βροχή.

Μας αποβλακώνουν; Δεν το πιστεύω!

"O διακεκριμένος Αμερικανός νευροχειρούργος, συγγραφέας και λέκτορας, που δίνει μάχη κατά των πρόσφατων εμβολιασμών, λέει την ουσία με λίγα λόγια σε ένα μικρό αλλά περιεκτικότατο βίντεο"

 Ώστε έτσι; Δεν το πιστεύω!

Μας αποβλακώνουν και οδηγούμαστε σε μια "χημική αποβλάκωση της κοινωνίας"; Που αποδέχεται ό,τι της λένε οι χειραγωγοί της χωρίς να κάνει έστω μια μικρή βολτίτσα μέσα στις εγκεφαλικές  συνάψεις της;(ανύπαρκτες, ατροφικές, "ιδεολογικά στρατευμένες" ή συχνά και τα τρία μαζί;)

"Να πιστέψουμε ότι μας αερο-ψεκάζουν κιόλας;" Άσχετα αν πάνω από τις κεφάλες μας, σε όλη την "πολιτισμένη Δύση" από το'98, πετούν σε μεγάλα ύψη κάτι παράξενα αεροπλάνα δίχως διακριτικά, αφήνοντας κάτι παχιές ουρές-να!, χιλιομέτρων που αργούν να διαλυθούν; Κι όλες οι μετρήσεις στα εδάφη με έξαρση ψεκασμών ανά τον κόσμο, από ανεξάρτητους κυρίως ερευνητές, αποδεικνύουν "βαριά μέταλα και θαύματα"; Μήπως άρρωστοι και καταβεβλημένοι ψυχοσωματικά πληθυσμοί χειραγωγούνται, ελέγχονται και...εξοντώνονται αν χρειαστεί πολύ ευκολότερα;
"Αεροψεκασμοί και εμβόλια"(Θέλουν το... καλό μας;) 

"Η 9/11 δεν έγινε έτσι όπως μας τα είπανε;" Δεν είναι δυνατόν! Τι κι αν βρέθηκε άθικτο το διαβατήριο ενός εκ των φερόμενων ως δραστών (και κάποιοι από αυτούς που κατανομάστηκαν ως δράστες βρέθηκαν ολοζώντανοι κι έκπληκτοι στη χώρα τους!) μέσα σε μια απίστευτη κόλαση φωτιάς, στα συντρίμια των "Δίδυμων Πύργων"! Τι κι αν οι λιγοστές εικόνες δεν έδειχναν ΠΟΥΘΕΝΑ ΣΥΝΤΡΙΜΙΑ ΑΕΡΟΣΚΑΦΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΠΕΝΤΑΓΩΝΟ;
ΝΕΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΝΤΑΓΩΝΟ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΟΤΙ ΚΑΝΕΝΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΔΕΝ ΧΤΥΠΗΣΕ ΤΟ ΠΕΝΤΑΓΩΝΟ – ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΒΛΗΜΑ!!! (ΒΙΝΤΕΟ) 
Τι κι αν όπως επισημαίνει ο συγγραφέας Δ.Χοροσκέλης, στο άρθρο του Δαιμονισμένος Άνθρωπος, "πώς γίνεται ουρανοξύστες, που κατασκευάστηκαν για να αντέχουν σε ισχυρές προσκρούσεις και σε υψηλές θερμοκρασίες, να καταρρεύσουν, μάλιστα μέσα σε ελάχιστο χρόνο (σε 1.13΄ ο πρώτος και σε 1.25΄ ο δεύτερος), από πτώση αεροπλάνων και πυρκαγιές στους τελευταίους πάνω ορόφους τους; Και πώς εξηγείται όχι μια σταδιακή αποκόλληση και πτώση τμημάτων τους αλλά μια απότομη και κάθετη κατάρρευση, που συμβαίνει μόνο στην περίπτωση κατεδαφίσεων με ελεγχόμενη έκρηξη; Η ανάλυση των βίντεο δείχνει μάλιστα ξεκάθαρα και τις λάμψεις από τις πυροδοτήσεις των εκρηκτικών μηχανισμών, λίγο πριν από την κατάρρευση."
ΒΙΝΤΕΟ:  9/11 Η ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΑΠΟΒΛΑΚΩΣΕ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ 

Τι και αν οι "μακελάρηδες τζιχαντιστές" του Charlie Hebdo με τον τρόπο που έδρασαν απέδειξαν ότι "η αποστολή των κομμάντο αυτών δεν είχε καμία σχέση με την ιδεολογία των τζιχαντιστών (του ΙΚΙΛ)", σύμφωνα με το γνωστό Γάλλο αναλυτή Thierry Meyssan κι όχι μόνο; Καθώς, όπως είχαν πράξει και σε παρόμοιες επιχειρήσεις τους στη Β.Αφρική και το Λεβάντε, το πρώτιστο καθήκον θα ήταν να καταστρέψουν τα αντικείμενα (τα αρχεία του περιοδικού) που πρόσβαλλαν και γελοιοποιούσαν το Θεό τους και στη συνέχεια να τιμωρήσουν τους ενόχους. Κάτι που δεν το'καναν. Και οι γαλλικές αρχές να ταυτοποιούν τις ταυτότητες των "κομμάντο" μέσα σε ελάχιστες ώρες, ισχυριζόμενες κι ότι μέσα σ'ένα από τα οχήματα που χρησιμοποίησαν για να διαφύγουν βρέθηκε μία...ταυτότητα των δραστών που χτύπησαν με άρτια επαγγελματική οργάνωση κι εκτέλεση!!!(να'το πάλι το "άθικτο διαβατήριο" των Δίδυμων Πύργων!) Και οι αντιφάσεις και τα σκοτεινά σημεία σε αυτή την υπόθεση, που οδήγησε σε πιο ασφυχτικό έλεγχο και στρατικοποιημένη αστυνόμευση των Ευρωπαίων πολιτών, δεν σταματούν εδώ! Σε άλλο ένα πιθανό "false flag" ή επιχείρηση "ψεύτικη σημαία"...

Τελικά, αυτό που πρέπει να κάνει κάποιος, που επιθυμεί να είναι υποψιασμένος κι όχι χορτο-ταϊσμένος και με έρευνα προσεχτική όλων των πηγών πληροφόρησης (επίσημων κι εναλλακτικών), είναι μετά από κάποιο γεγονός, το οποίο επιφέρει σημαντικές επιπτώσεις στον τρόπο ζωής, φυσικής και πνευματικής και κυρίως στα δικαιώματα και ελευθερίες των ανθρώπων, να θέτει το ερώτημα:
"Ποιος ωφελείται; Και με ποιους τρόπους;"



Γιατί όσο ο αγελαίος μαζάνθρωπος-Η διαχρονική πτώση του μαζάνθρωπου...
είναι ο κανόνας και οι εξαιρέσεις ο αποδιοπομπαίος τράγος, τότε δεν υπάρχει καμία ελπίδα για ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ (κι όχι σαν αυτή που ευαγγελίζεται το υποκριτικό και ανίσχυρο υποχείριο των παγκόσμιων εξουσιαστών, ο ΟΗΕ). Κι επομένως για την εξέλιξή της κι όχι το αντίθετο με γεωμετρική μάλιστα πρόοδο!

Είσαι οι συνήθειές σου, η τροφή σου, η συναίνεσή σου...

"Koσμοπολίτη αυτοματοποιημένε άνθρωπε"...

...είσαι αυτό που δεν θέλεις να ξέρεις ότι συμβαίνει αν και το ξέρεις και μια χαρά το αποδέχεσαι και το υιοθετείς, το καταναλώνεις, συχνά χρυσοπληρώνοντάς το!
 ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΑΝΩ Σ'ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ: GAP τα εργασιακά κάτεργα της βιομηχανίας τής μόδας

Το ενσωματώνεις στη ζωή σου και το κάνεις πραγματικότητά σου, πνευματικά, κοινωνικά, υλικά. Με την ανοχή σου σε όλα τα αφύσικα και ειδεχθή, με την ψήφο σου σε αυτούς που διαρκώς σου πηδάνε τη ζωή, με την ανύπαρκτη καταναλωτική και κοινωνική σου συνείδηση, με τις ναρκωμένες συνήθειες και τις ανάξιες αξίες σου...
 Δες και ετούτο εδώ, για να καταλάβεις πόσο σε "φροντίζουν", υπολογίζουν την καλή σου υγεία, σε σκέφτονται εσένα και την οικογένειά σου:


 ...είσαι αυτό που τρως: το άγχος και η αγωνία του ζώου που "ζει" μέσα σε μια αφύσικη βαρβαρότητα και ταΐζεται με αφύσικους τρόπους και είσαι και ο τρόμος του λίγο πριν σφαχτεί και κατακρεουργηθεί για να πάρει την εξέχουσα θέση του στις διατροφικές σου συνήθειες...

Και καταντάς η ψεκασμένη και γενετικά τροποποιημένη θολή φιγούρα του μέλλοντος, μια περιφερόμενη ασθενική κι ελεγχόμενη, αναλώσιμη, υποψία ανθρώπινου όντος!

Και βέβαια είσαι το θύμα της προπαγάνδας τους και το υποζύγιο των πολυεθνικών σου "ευεργετών" και είσαι το ανθρώπινο λίπασμα που τρέφει τις εταιρείες της "Μηχανής του απο-ανθρωπισμού". Βέβαια στη δουλοπρεπή σου γλώσσα,  μεταλλαγμένη κι αυτή σαν τον οργανισμό σου, αυτό μεταφράζεται σε..."θέσεις εργασίας" και εργασιακές ευκαιρίες που σου προσφέρουν οι..."επενδυτές"! Σωστά;
Οι εργαζόμενοι σε συνθήκες ημισκλαβιάς στην καρδιά της Ευρώπης. 

Συνέχισε να νομίζεις ότι "ζεις"! Συνέχισε να "παράγεις πολιτισμό"...
Μια "ζωή" που ολοένα και παύει να σημαίνει κάτι πραγματικό και μεστό νοήματος και με τη δική σου συναίνεση πάνω απ'όλα!

Όσο για εμάς; Α! Εμείς είμαστε τόσο αντικοινωνικοί όσο το κοινωνικό μας είναι ασφυχτιά μέσα σε αυτά τα πολιτισμικά πλαίσια, καθορίζοντας τις μικρές καθημερινές μας επιλογές (αυτό περιλαμβάνει και την αλληλεγγύη μας) και τους τρόπους που μηχανευόμαστε για ν'αποδράσουμε από τη "ρεαλιστική" συναινετική συνθήκη...
" Σπάσε την πραγματικότητα!"

Κι ενίοτε γουστάρουμε να ουρλιάζουμε, όταν τα πολλά λόγια αποδεικνύονται χάσιμο χρόνου μπροστά στα επελαύνοντα κύματα "ρεαλισμού", ή να σωπαίνουμε όταν νιώθουμε πως επαναλαμβανόμαστε σε σημείο που μας κουράζει κι εμάς τους ίδιους...

ανιχνευτής

η ανάγκη τα πρόβατα να ουρλιάξουν σαν λύκοι παίρνοντας στο κυνήγι τους απατεώνες βοσκούς

Α. " [...]η Αθήνα θα πρέπει να ετοιμάσει ένα σχέδιο Β. Αυτό δεν σημαίνει κατ'ανάγκη μια επίσημη έξοδο από την ευρωζώνη, μια λύση που είναι η πιο ακραία και επικίνδυνη. Υπάρχουν και πιο έξυπνες επιλογές που μπορεί να προηγηθούν. Η πιο λογική από όλες είναι η υιοθέτηση ενός παράλληλου μέσου συναλλαγής- όχι κατ'ανάγκη νομίσματος - κάτι σαν κρατικό εργαλείο χρέους που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συγκεκριμένες περιπτώσεις {...} Τέτοια εργαλεία ήδη υπάρχουν στις αμερικανικές πολιτείες. {...}Με ένα τέτοιο εργαλείο η Ελλάδα μπορεί να αφήσει πίσω της τις πολιτικές λιτότητας χωρίς να εγκαταλείψει την ευρωζώνη (σχόλιο δικό μας: κι αυτό είναι υπό συζήτηση, όταν έχεις να κάνεις με μια ευρωζώνη τέτοιων "ποιοτήτων" και νοοτροπιών). {...} Και αυτό που κανείς δεν ομολογεί είναι ότι από τη στιγμή που υιοθετηθεί ένα τέτοιο σύστημα, μπορείς να κηρύξεις χρεοκοπία απέναντι στους Ευρωπαίους πιστωτές σου.
Τι μπορούν να σου κάνουν;
Δεν μπορούν να σε πετάξουν έξω από την ευρωζώνη.
Δεν έχουν τα νομικά εργαλεία για να το κάνουν.
Δεν μπορούν να σε διώξουν ούτε από την Ευρωπαϊκή Ενωση.
Και θα εξακολουθούν να χρειάζονται την συγκατάθεση σου για να αλλάξουν τις συνθήκες ή για όποια πολιτική απόφαση χρειάζεται ομοφωνία, όπως η ανανέωση των κυρώσεων απέναντι στη Ρωσία."
από άρθρο με τίτλο "«Η συμβουλή μου στον Βαρουφάκη είναι να μην υποχωρήσει...»
(συμβουλή του  Βόλφγκανγκ Μινχάου, κορυφαίου οικονομικού αναλυτή)

Β. O εκπρόσωπος της φράου Μέρκελδήλωσε πριν μερικές ημέρες: "άλλο οι δηλώσεις στον ελληνικό λαό κι άλλο οι υποσχέσεις σε διεθνές επίπεδο" Μετάφραση από εμάς: σύμφωνα με τη σύγχρονη θεώρηση περί δημοκρατίας, είναι politically correct οι πολιτικοί να ψεύδονται και να τάζουν στο λαό "λαγούς με πετραχήλια", ώστε να πετύχουν τους στόχους τους, ενώ σε διεθνές επίπεδο οφείλουν να σέβονται και να τηρούν απαρέγκλιτα τους "κανόνες" των δυναστών κι εκμεταλλευτών των λαών...

Γ. " Κομισιόν. Μια υπερκυβέρνηση με μη εκλεγμένους γραφειοκράτες και τεχνοκράτες, που δίνουν λόγο μόνο στους εντολοδότες τους διεθνείς τραπεζίτες και μαφιόζους του χρήματος, με ένα υποτυπώδες ευρωκοινοβούλιο που δεν έχει την εξουσία να εισηγηθεί κανένα νόμο. Πέρα από κάθε έλεγχο όργανα που καθορίζουν κάθε πτυχή της ζωής των Ευρωπαίων πολιτών, με κανονισμούς και "νομικές πράξεις", στις οποίες δεν έχουν τον παραμικρό λόγο τα διακοσμητικά, όπως παγιώνεται πλέον το κόλπο, εθνικά κοινοβούλια!" από την ανάρτησή μας με τίτλο ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΑΝΩ Σ'ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ: "Σε κατοχή μέχρι το 2052"

Δ.  Aνάρτηση από εδώ, της 6/6/2013:
{Το ΔΝΤ ομολογεί το έγκλημα: «Λάθος» το μνημόνιο και το PSI 
Αυτοκριτική για το ΔΝΤ που ομολογεί ότι «υποτίμησε τις επιπτώσεις της σκληρής λιτότητας και εκτίμησε λάθος την πορεία του χρέους» Εμπιστευτική έκθεση του ΔΝΤ που αναπαρήχθη από πλειάδα ξένων ΜΜΕ, εκθέτει την τρόικα και τους εγχώριους στυλοβάτες των μνημονίων καθώς αναγνωρίζει ότι η σκληρή λιτότητα έπνιξε την Ελλάδα εν γνώσει των ιθυνόντων ΕΕ και ΔΝΤ.}

Τα εκλεκτά μέλη της παρέας των δανειστών συνεννοούνται μεταξύ τους; Άραγε υπάρχουν αντικρουόμενα συμφέροντα ανάμεσα στις φατρίες τους, αυτές δηλαδή που απαλλοτριώνουν τον πλούτο και τη συλλογική ψυχή των λαών;
Και υπάρχουν ντοκουμέντα, τα οποία προέρχονται μέσα κι από τους δικούς τους κόλπους που αποδεικνύουν το πόσο λάθος είναι το "πρόγραμμα ελληνικής διάσωσης"; Που το μόνο που διασώζει είναι τις χρεωκοπημένες τράπεζες, τους γύπες της παρασιτικής οικονομίας και τους διαπλεκόμενους πολιτικούς με εξωθεσμικά κέντρα εξουσίας (όπως οι τοκογλύφοι της χρηματοπιστωτικής μαφίας και το διεθνές λόμπυ των κερδοσκόπων "επενδυτών"),

Περί διαπραγματεύσεων και δηλώσεων...

...για το αγκάθι(όσον αφορά τη Διεθνή των τοκογλύφων σιωνιστών και μίσθαρνων πολιτικών καμαριέρων τους)της Ελλάδας: σε περίπτωση απαίτησης λογιστικού ελέγχου του χρέους (Θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ λογιστικό έλεγχο του χρέους; σύμφωνα και με το άρθρο 7 κανονισμού που υιοθετήθηκε το Μάη του 2013 από την Ευρωπαϊκή Ένωση και αφορά τις χώρες που υποβάλλονται σε ένα σχέδιο διαρθρωτικής προσαρμογής)και της συσσώρευσης υπερβολικών επιπέδων του κι άρα αναζήτησης και τιμωρίας όσων ευθύνονται για ληστρικές παρατυπίες και μαφιόζικες τοκογλυφικές μεθοδεύσεις και απόδειξης κοπανιστού επί το πλείστον και επί της ουσίας αέρα, που πλακώνει με τη μορφή χρέους σαν ταφόπλακα μια χώρα, τότε...Οι διαδικασίες-ντόμινο που μπορεί να πυροδοτηθούν έχουν τις δυνητικές προδιαγραφές να λειτουργήσουν ως τσουνάμι ευρωπαϊκής ανυπακοής από τα κάτω (να θυμηθούμε και τους... "ξεδοντιάρηδες" κατά την έκφραση του σοσιαληστή Ολάντ) και νόμιμης κατεδάφισης του γίγαντα με τα πήλινα πόδια, ναζιστικών καταβολών( "Οι ιδρυτές και χρηματοδότες της ΕΕ ήταν Ναζί" (Ω! Τι έκπληξις!) ) και παρασιτικών χρηματοπιστωτικών-εταιρικών γαμψών νυχιών. Δηλαδή της "Ενωμένης Ευρώπης", που στήθηκε για να ισοπεδώσει όλα τα δικαιώματα, την αυτονομία και τη δυνατότητα αυτοδιάθεσης των ευρωπαϊκών λαών.

Μια από τις πιο αιχμηρές δηλώσεις που ακούστηκαν το Σαββατοκύριακο, όσον αφορά τις "διαπραγματεύσεις" του eurogroup της Δευτέρας, θεωρώ ότι ήταν αυτή του εκπροσώπου της Wall Street Journal. Ο οποίος και είπε ότι κανένα από τα ενδιαφερόμενα μέλη δεν θέλει να φανεί σαν χαμένο και γι'αυτό θα καταλήξουν πιθανώς σε μια επιμήκυνση (βολική κυρίως για τους απατεώνες δανειστές και εγχώριους καταχραστές- Σοκ από New York Times: "Ετσι λεηλατούν την Ελλάδα η τρόϊκα και οι τραπεζίτες"... και Έκθεση-φωτιά για κυβέρνηση Παπανδρέου: Φούσκωσε το έλλειμμα κι έστειλε την Ελλάδα στο ΔΝΤ ), δηλαδή θα "κατρακυλήσει το τενεκεδάκι στην κατηφόρα ελπίζοντας ότι σε κάποιο σημείο το χρές της Ελλάδας θα γίνει λιγότερο απεχθές"...
(Τι σημαίνει τελικά “επαχθές” & “επονείδιστο” χρέος: με απλά λόγια.)

Θέλετε μια πιο απλού τύπου μετάφραση, έτσι όπως την αντιλαμβανόμαστε εμείς με το "χρεωκοπημένο μυαλό μας"(πόσες δεκάδες χιλιάδες ευρώ μας είπανε ότι χρωστά κάθε ιθαγενής του προτεκτοράτου τους, ακόμη και ο πλέον συνεπής απέναντι στα "φορολογικά του καθήκοντα";);

Με άλλα λόγια, όπως λέει και μια σοφή ελληνική παροιμία, "ο Γιάννης φοβάται το τσαμπουκαλεμένο μα όχι και ακατάβλητο θεριό" και, αντίστροφα, το "Θηρίο" της μαφίας του χρήματος και της πολυεθνικής νεοαποικιοκρατίας δεν έχει πάψει να φοβάται το "Γιάννη". Μήπως και αυτός ξυπνήσει από τη μακάρια ύπνωση της εθελοδουλίας του (ο πολύς κόσμος δηλαδή και όχι βέβαια οι κατά καιρούς ωφελημένοι και με το παραπάνω κυβερνονταβατζήδες από τον ύπνο των εκπορνευμένων μαζών) και θυμηθεί ότι "ισχύς εν τη ενώσει"-όραμα για ένα ανθρωπινότερο και δικαιότερο αύριο-σθένος στις διεκδικήσεις του, αποτελούν ένα κοκτέηλ που δυναμιτίζει εκ θεμελίων τη "φυσική τάξη πραγμάτων", με την ανοχή και τα υποκριτικά υπέρ των ασθενέστερων και πληγέντων μυξοκλάματα του παπαδαριού. Και κυρίως αποδεικνύει στη μαχητική πορεία ότι οι βασιλιάδες και οι αυλικοί τους είναι γυμνοί και αντιαισθητικότατοι. Γι'αυτό, από τη μια, και οι νέοι διαχειριστές της λαχτάρας του "Γιαννάκη" μπας και σταθεί κουτσά στραβά στα πόδια του και αρχίσει να αποκτάει όνομα μεγενθυμένο με ουσία, σημασία και προπαντός συνείδηση της δύναμής του (οπότε μέχρι που μπορεί και να του'ρθει να πάρει την κατάσταση σταδιακά στα χέρια του χωρίς μεσάζοντες και ειδικούς με διπλή γλώσσα) και, από την άλλη, το θηρίο θα κινηθούν στο να βρουν μια "χρυσή τομή", χωρίς να ζημιωθούν και πολύ τα θησαυροφυλάκια του δευτερου-Οι χρηματοπιστωτικές αλυσίδες στο σώμα, το μυαλό και την καρδιά της ανθρωπότητας που όλα αυτά τα χρόνια έχουν λεηλατήσει και με το παραπάνω το "τσαρδί" του Γιάννη και πλέον θέλουν "το οικόπεδο και τον αέρα του".

Σίγουρα ήτανε φτύσιμο στην καλοσιδερωμένη φάτσα των Ντάισελμπλούμηδων και αυτών που τους στέλνουν...

Σε αυτό το εδώ το μπλογκ έχουμε ασκήσει συχνά σκληρή κριτική στα μέχρι τώρα ειπωμένα και πεπραγμένα του ΣΥΡΙΖΑ (ως αντιπολίτευση) και μέσα από κείμενα άλλων και μέσα από δικά μας. Πάντα με επιχειρήματα και προβληματισμούς, με γνώμονα όχι το "καλό του λαού" όπως έχει καταντήσει να μασιέται σαν ληγμένη καραμέλα από κομματικά σαγόνια. Που προσδοκούν την ποδηγέτηση του "προστατευόμενού τους" και την εξυπηρέτηση υψηλών αντιλαϊκών συμφερόντων και των δικών τους (κρυφών ή πεισματικά κλειστών σε οποιοδήποτε δημόσιο έλεγχο) τραπεζικών λογαριασμών. Αλλά με κύριο γνώμονα την αποκατάσταση των κουρελιασμένων εννοιών, όπως "αυτοδιάθεση", "δημοκρατία", "ισονομία", "δικαιοσύνη", ταύτιση συλλογικού και ατομικού συμφέροντος, "εργασία" που δεν έχει να κάνει με δουλοκτητική συνθήκη...

Ωστόσο θα ήμασταν άδικοι ή ηθελημένα τυφλοί αν δεν παραδεχόμαστε και βλέπαμε κάποια πράγματα, έτσι όπως εξελίσσονται και με τη σημασία που αποκτούν σε τούτους τους δουλοπρεπείς καιρούς των πολλών και των ηγεσιών τους απέναντι στις μειοψηφικές αλλά πανίσχυρες (οικονομικά και στρατιωτικά) μα όχι ανίκητες ελίτ. Τώρα αν αυτές οι εξελίξεις δεν έχουν συνέχεια, ή αποδειχτούν άλλο ένα πυροτέχνημα, ένα "τρικ", άσφαιρα πυρά ή ξεδοντιασμένο γάβγισμα απέναντι στα διψασμένα για το αίμα και τον πλούτο των λαών σαγόνια των μαφιόζων του χρήματος και των εκβιασμών...Αυτό είναι μια ιστορία που τις σελίδες της θα δούμε πολύ σύντομα να διαμορφώνονται με τα ανάλογα γραφήματα.

Μετα-εκλογικές επισημάνσεις για κερδισμένους και χαμένους, στην Ελλάδα του ευρώ

Σαν λίγα μετεκλογικά σχόλια, απλώς να επισημάνουμε κάποια πράγματα στους μεθυσμένους από τη νίκη της "αριστεράς" και στους πεισματωμένους από την ήττα της δεξιάς και αναμένοντες σύντομη επάνοδο μετά το πολυπόθητο γι'αυτούς "κάψιμο" της νέας συγκυβέρνησης με ηγέτη το πρώην στην εφηβεία του μέλος του ΚΚΕ. Το οποίο παρεμπιμπτόντως εξακολουθεί να απολαμβάνει τη γυάλα της ξεστομίζουσας κατάρες και αφορισμούς ακινησίας του. Αλλά όχι τόσο κατά εκείνων που ισοπέδωσαν τον τόπο και μεγάλο μέρος των ανθρώπων του τα τελευταία 5 χρόνια κι εγκλωβίζοντας  μέσα σε αυτή τη σταλινική περίφραξη κι ένα σημαντικό μέρος νέων ανθρώπων και της ενέργειάς τους, που θα μπορούσε να αμφισβητήσει κάθε κρυφή αβάντα και δεκανίκι της εξουσίας και να οδηγηθεί σε ζυμώσεις για τη δημιουργία νέων γνήσιων λαϊκών κινημάτων. Όχι  βέβαια σαν το νέο έκτρωμα του ΓΑΠ-Έκθεση-φωτιά για κυβέρνηση Παπανδρέου: Φούσκωσε το έλλειμμα κι έστειλε την Ελλάδα στο ΔΝΤ ή το νεοφιλελεύθερο (προστατευόμενο  μεγαλοεκδοτών και μεγαλοεργολάβων) ξεροπόταμο, όπου "πλέει με βάρκα το σακίδιό του" ένας πρώην δημοσιογράφος που αδυνατεί καλά καλά να αρθρώσει σαφή πολιτικό λόγο αλλά κι έχει δηλώσει ότι μπορεί να...σώσει τη χώρα!

Να υπογραμμίσουμε λοιπόν ότι:

α) Ο δον Αντόνιο έκανε ότι μπορούσε για να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές και να τις χάσει, για τους δικούς του λόγους. Που ίσως έχουν και να κάνουν με το φτύσιμο προς το πρόσωπό του κι έλλειψη στήριξης στο θίασό του από τους "εταίρους" και ειδικά τη Μέρκελ, η οποία και του ξεκαθάρισε πως δεν του παρέχει κανένα περιθώριο κάποιων ελεφρύνσεων προς τον κόσμο μπας και τη σκαπουλάρει πολιτικά! Αρχικά προτεινε όχι ένα πρόσωπο ευρείας αποδοχής ως πρόεδρο της δημοκρατίας, στριμώχνοντας έτσι τον "εκλογολάγνο" όπως παρουσίαζε ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ένα άτομο του κόμματός του και στη συνέχεια προχώρησε σε μια γελοιωδέστατη προεκλογική καμπάνια, με οφθαλμοφανές λαϊκίστικο στυλ και μια παρωχημένη και αντιπαθέστατη πλέον απόπειρα τρομοκράτησης και κινδυνολογίας απέναντι σε έναν κόσμο που δεν είχε τίποτε πια να χάσει.

β) Ο "ενάντια σε ενδυματολογικά πρωτόκολλα και καθιερωμένα ήθη ορκωμοσίας" νέος πρωθυπουργός έχει ξεχάσει παντελώς τις εξαγγελίες του, τον Μάη του'12, περί λογιστικού ελέγχου της δημιουργίας των "υπερβολικών επιπέδων χρέους" (τι σημαίνει αυτό σε συνδυασμό και με άλλα "θαυμαστά"; στη σημαδεμένη πολιτική τράπουλα του τόπου:Κάποιες νέες σκέψεις σε συνδυασμό με αρκετές παλιότερες, ενόψει της νέας εκλογικής"αναμέτρησης"...). Κι επιμένει στο "μεταρρυθμιστικό ρόλο" μέσα στην Ευρώπη- Όταν η "ολοκλήρωση" γίνεται καταστρεπτική φαντασίωση και θηλειά και οι "μεταρρυθμίσεις" σπρώξιμο στο κενό και Η Ενωμένη Ευρώπη απορεί, προβληματίζεται, καταγγέλει, αφαιμάζει και συνεχίζει.. , του αλλεργικού απέναντι στην οικονομική υγεία, αυτάρκεια και αυτοδιάθεση των λαών, στραγγαλιστικού ευρώ και των φασιστοειδών γραφειοκρατών της Κομισιόν, με ένα υποτυπώδες ευρωκοινοβούλιο που δεν έχει την εξουσία να εισηγηθεί κανένα νόμο.  Δηλαδή των πέρα από κάθε έλεγχο οργάνων που καθορίζουν κάθε πτυχή της ζωής των Ευρωπαίων πολιτών με κανονισμούς και "νομικές πράξεις", των "νομοθετούμε-αποφασίζουμε,-επιβάλλουμε" στα ευρωπαϊκά κοινοβούλια όποιους νόμους και διατάξεις μας γουστάρουν υπέρ των "ελεύθερων(ανεξέλεγκτων)αγορών" και των μαφιόζων τοκογλύφων κι εκείνα να μην έχουν δικαίωμα να αντιδράσουν ή να αρνηθούν! Στην Ευρώπη όπου τα 450 και βάλε δισ. χρέους της Ελλάδας φαντάζουν αστεία μπροστά στα δύο τρισ. χρέους του "ανθηρού" Λουξεμβούργου ή το Βέλγιο και τη Βρετανία με χρέος πολύ πάνω από το 1 τρισ. ευρώ, αλλά κανείς δεν τους ζήτησε να απαλλοτριώσουν τις υποδομές, τους πόρους τους κι τους εργαζόμενούς τους! 

Κι έρχεται κι επιπλέον να ακούγεται, έστω και σαν φήμη, ότι ο νέος κ. πρωθυπουργός και η παράταξή του προτίθεται να προτείνει (όσο κι αν ήθελε να δώσει δείγματα "καλής θέλησης") ως πρόεδρο της παραπαίουσας δημοκρατίας(Είμαστε με τα καλά μας, ακόμα μιλάμε για δημοκρατία;) και τον Κώστα Καραμανλή! Δηλαδή δεν έχει την παραμικρή ιδέα για το ρόλο που διαδραμάτισε (έστω και με την ανοχή του αν όχι ενεργά) κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του, με την διαλυτική για την ελληνική οικονομία ενίσχυση των "ιδιωτικών ελληνικών"τραπεζών (στην ουσία ευρωπαϊκών μια και "παίζουν" ελεύθερα μέσα στις ευρωπαϊκές "αγορές")  με πακτωλούς κρατικού ρευστού; Ενώ ήταν στην πραγματικότητα ευθύνη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να τις επαναφέρει από τον εκτροχιασμό σ'ένα όσο γινόταν πιο ασφαλές και λειτουργικό "ίσιωμα", ανεξαρτήτως κόστους...Τον Κώστα Καραμανλή που όλοι τον παρακαλούν να μιλήσει αλλά αυτός έχει πάρει όρκο σιωπής σαν ασκητής αγιορείτης που θέλει να αγιάσει;

 Οι υποσχέσεις προεκλογικά του κ.Τσίπρα και το βράδυ των εκλογών περί "μη ανοχής της υποταγής", κάτι που έχει πολλές και σημαντικότατες πολυεπίπεδες προεκτάσεις και ιδιαίτερη κοινωνικοπολιτική βαρύτητα, για να υλοποιηθούν απαιτούν μία και μόνο λέξη που τα λέει όλα: ΡΗΞΗ! Με όλους και όλα, εντός κι εκτός τειχών! Ακόμη και με τα κουσούρια και αντιφάσεις του ίδιου του εαυτού σου αν επιζητάς την υπέρβαση. Και το τίμημα, είτε της αποτυχίας είτε της πιθανής επιτυχίας, είναι κατά κανόνα μεγάλο...

Κι αυτό για να επιτευχθεί, έστω και μέχρι ενός σημείου, απαιτεί και το back up της δημιουργίας και στήριξης, αν το αξίζεις, ενός μεγάλου επαναστατικού κινήματος από τα κάτω, που ελέγχει άγρυπνα και υπεύθυνα την ηγεσία (άλλο πράγμα η εξουσία, έχουμε εισπράξει και με το παραπάνω τις βουρδουλιές της) σε κάθε της βήμα. Και απαιτεί και παίρνει δημοψηφίσματα για κάθε σοβαρό θέμα που αφορά το παρόν και μέλλον της κοινωνίας και την παραδειγματική τιμωρία όλων εκείνων που έβαλαν το χεράκι τους στην πολυεπίπεδη καταστροφή: πολιτικών, τραπεζιτών και κάθε είδους εμπλεκόμενων και κανένας δεν νοείται να απολαμβάνει οποιαδήποτε ασυλία ή μη ανακλητότητα μια "και όλοι οι πολίτες είναι ίσοι απέναντι στο νόμο". Την διαπόμπευση και το μπουζούριασμα όλων των τρωκτικών που ξεχαρβάλωσαν υλικά και πνευματικά την υπόσταση αυτής της κοινωνίας κι εξακολουθούν αμετανόητα και πωρωμένα να το πράττουν.

ανιχνευτής

Αναρτήθηκε αρχικά ΕΔΩ

Και καθώς οι εκλογές πλησιάζουν, οι λύκοι ουρλιάζουν για να μη σταματήσουν ούτε για αστείο τα πρόβατα να βελάζουν...

αρχαία πινακίδα που βρέθηκε στις "εθνικές ανασκαφές" της Αμφίπολης

Κατά πόσο μπορούν μέσα από τις "ομαλές κοινοβουλευτικές διαδικασίες" να επιτευχθούν αποφασιστικές υπέρ του απλού κόσμου και ριζοσπαστικές ανατροπές στη χώρα; Ουδεμία σχέση δηλαδή με τις προεκλογικές υποσχέσεις των "ποιμένων" στα μονίμως ανυποψίαστα κοπάδια. Την οποία χώρα κατάντησαν χώρο (αποθήκευσης ανθρώπων και απαλλοτρίωσης-διακίνησης αγαθών και πόρων) που λυμαίνονται οι τοκογλύφοι-κερδοσκόποι, με το "colpo grosso" του υπερδανεισμού των διεφθαρμένων κυβερνήσεών της και της υιοθέτησης της υπερκατανάλωσης με τα δικά τους βαλάντια, μέσω της διαρκούς έκδοσης από το προτεκτοράτο τους υποτιθέμενων ομολόγων υψηλού ρίσκου (όχι όμως γι'αυτούς και τα άρτια σχέδιά τους) και της αγοράς τους από τους ίδιους, τα οποία στη συνέχεια μετέτρεψαν σε δάνεια ενυπόθηκα και σε συσσώρευση τεράστιων επιπέδων χρέους, αποτεφρώνοντας τον κοινωνικό ιστό. Αυτό που οι εγχώριοι αλητήριοι, που πρωταγωνιστούσαν ως κόμματα εξουσίας και διαχειριστές (για την ακρίβεια υπερκαταχραστές) του δημόσιου πλούτου και οι μεγαλοεργολάβοι και "μπίζνεσμεν" φίλοι τους, γνώριζαν με μαθηματικοί ακρίβεια ότι θα συμβεί. Ώστε να περάσουμε στην πλέον διαστρεβλωμένη έννοια των ημερών, την περίφημη "ανάπτυξη", που ακόμα επικαλούνται με πρωτοφανές θράσος στις προεκλογικές τους ροχάλες (ή σποτάκια) στα μούτρα των αιώνιων κορόιδων. Όπου ανάπτυξη σημαίνει αρπαγή από τους Γερμανούς-και βέβαια όχι μόνο τοκογλύφους κι "εγγυητές", τις βιομηχανίες και πολυεθνικές τους και τους εγχώριους σεσημασμένους κοτζαμπάσηδες κάθε κοινωνικής υποδομής και δημόσιας περιουσίας (με "φυσική ροή ανάπτυξης" την μετατροπή της εργασίας σε δουλεμπορική γαλέρα αμφίβολης μεσαιωνικής επιβίωσης) και φυσικών πόρων, από καλλιεργήσιμες εκτάσεις έως ορυκτό πλούτο σε αφθονία αλλά και σπανιότητα κοιτασμάτων. Όλα στο όνομα της "ανάπτυξης" και των "ιδιωτικών επενδύσεων"!

Και φυσικά, ενόψει κι εκλογικών σώου με χορηγούς τους φασιστοειδείς γραφειοκράτες της Κομισιόν και ισοπεδωτές της αυτοδιάθεσης των λαών, να διαμηνύουν με πρωτοφανή αναλγησία ότι όποια κυβέρνηση κι αν προκύψει θα γίνεται απαρέγκλιτα το δικό τους!- Η Ενωμένη Ευρώπη απορεί, προβληματίζεται, καταγγέλει, αφαιμάζει και συνεχίζει...

Τα δε μέχρι πρότινος κόμματα εξουσίας μου θυμίζουν έντονα τα λόγια του Αμερικανού μεγαλοεκδότη και πολιτικού William Randolf: "Ένας πολιτικός θα κάνει τα πάντα για να κρατήσει τη δουλειά του. Θα γίνει ακόμη και πατριώτης!"

Διαβάστε τη συνέχεια ΕΔΩ

Η "αριστοπληξία" αποτελεί γνήσιο τέκνο της σήψης που μαστίζει και καταβαραθρώνει μια κοινωνία

Ένα από τα λίγα πράγματα σε άριστη κατάσταση εντός της χώρας:

 

Επίσης, η διαρκής επίκληση και ο μηρυκασμός των πνευματικών, πολιτιστικών και πολιτικών επιτευγμάτων κάποιων μακρινών προγόνων δεν απαλλάσει σε τίποτε έναν λαό από τις ευθύνες και την κατάντια του, όταν αποτελεί ένα σύγχρονο παράδειγμα παραγωγής πολιτισμικού τίποτα...

Oι παρακάτω σκέψεις έρχονται ως αφορμή το αιχμηρό και εξαίρετο συνάμα κείμενο του περιοδικού ΡΕΣΑΛΤΟ, Η σημερινή επιδημία των «αρίστων», περί "αριστοπληξίας" (ή "ανακάλυψης" αρίστων) στη σύγχρονη νεοελληνική σκηνή της πολιτικής ξετσιπωσιάς, της "υποδειγματικής" ως τώρα πελατειακής σχέσης κράτους-πολιτών, της επιδημικής υποκρισίας, του βαυκαλίσματος κενών στην ουσία τους εννοιών ("δημοκρατία", "ανάπτυξη", "διαφάνεια", "αξιοκρατία" κτλ κτλ), της παροιμιώδους ατιμωρησίας των υπευθύνων της διάλυσης οικονομικών και κοινωνικών υποδομών μιας χώρας, της πολιτειακής εξαχρείωσης. Πηγές εκτρωματικών αποστημάτων που μολύνουν ολόκληρο σχεδόν το κοινωνικο-πολιτικό φάσμα (ακόμα και του λεγόμενου αντιμνημονιακού-πατριωτικού χώρου και της λεγόμενης "αριστερής διανόησης") και του παραλογισμού κι εθελοδουλίας που πετούν στο καναβάτσο της ανυποληψίας και μοιρολατρίας κόμματα, αποκόμματα, κατ'ευφημισμό κινήματα, σωτηριολογικά σχήματα και κινήσεις. Που παραληρούν ανάμεσα σε γαβγίσματα εθνικής ανάτασης και κρυφό κλείσιμο του ματιού σε πόστα "διαχείρισης της κρίσης". Αλλά πάντα μέσα στα πλαίσια των κατευθυνόμενων συνθηκών από τις "αγορές"(=χρηματοπιστωτικός ολοκληρωτισμός) και του "αυτονόητου" της μη διατάραξης (ή έστω στο ανώδυνα ελάχιστο) των παρασιτικών μεγάλων συμφερόντων τους σε βάρος της αυτοδιάθεσης κι ευημερίας των κοινωνιών.

"ΑΡΙΣΤΟΣ", το λοιπόν, κατά την ταπεινή μου άποψη, μπορεί να θεωρείται όποιος/α:

-Αυτός που αποφεύγει να αναμειχτεί στις περιγραφόμενες παραπάνω "λογικές" και "οπτικές" των πραγμάτων και θεωρεί επιεικώς υποτιμητικό  για το άτομό του κι επικίνδυνο για την ακεραιότητά του τον συγχρωτισμό με τα πρόσωπα που τις εκφράζουν. Και βέβαια απεχθάνεται τις προσκλήσεις ενεργούς ενσωμάτωσης ή έμμεσης νομιμοποίησης απαράδεκτων και νοσηρών πολιτικοκοινωνικών πρακτικών, τις τυμπανοκρουσίες, τα βραβεία και τις τιμές προς το πρόσωπό του από το σκυλολόι της αμετροέπειας, της ανικανότητας, της μετριοκρατίας και φαφλατοσύνης. Κι αρνείται, άλλοτε ευγενικά κι άλλτε ηχηρά, να δεχτεί και να παραλάβει.
-Αυτός που διαθέτει ανεξαρτησία αντίληψης, αυτοεπίγνωση και πλεόνασμα υψηλών κοινωνικών αξιών ώστε να κινείται με γνώμονα όχι το τάισμα της έπαρσής του αλλά της επίτευξης του κοινού οφέλους. Και ποιο είναι αυτό το όφελος; Μα φυσικά η απελευθέρωση των ανθρώπων από τις προκαταλήψεις και την αμάθεια, τα υλικά και πνευματικά δεσμά που αλυσοδένουν το σώμα, την καρδιά και τη διάνοια των κοινωνιών και η δημιουργία όλων εκείνων των δυνατοτήτων κι ευκαιριών προς μια ολοκληρωμένη ύπαρξη.
-Αυτός, πάνω απ'όλα, που δεν δίνει βάρος στο "έχειν" και "λέγειν" αλλά στο "είναι" και "πράττειν".

Με άλλα λόγια, η σύγχρονη εγχώρια νεοελληνική "διανόηση", "τέχνη", "επιστήμη",  "επαναστατική ψυχολογία" (απ'όποιο χώρο του πολιτικού και πολιτικοποιημένου φάσματος κι αν υποτίθεται πως εκπορεύεται) διακρίνεται παταγωδώς από την έλλειψη "αρίστων".
Ή από την απροκάλυπτη ή ύπουλη δίωξή τους, τη συκοφάντηση και το θάψιμό τους, το φραγμό κάθε οδού ή υποψίας της στη δημόσια παρουσία και δυναμική εμπλοκή στα "εν οίκω" των όποιων "αρίστων". Ή έστω άξιων ανθρώπων, ως σημεία αναφοράς στους παραπάνω τομείς, που δεν αοριστικολογούν και θεωρητικολογούν ανέξοδα κι αδιέξοδα, που δεν μασούν τα λόγια τους ή κάνουν γαργάρα παλιότερες δηλώσεις, πεπραγμένα κι απόψεις, αλλά που πορεύονται με όπλο το θάρρος της γνώμης τους και με το σθένος της συνέπειας ως οδοδείκτη. Που δεν κραδαίνουν ωσάν παντιέρα τα "πιστοποιητικά αριστείων τους", αλλά διαπνέονται από διάφανο και τολμηρό όραμα κι εντιμότητα προθέσεων. Κι επειδή ο όρος "άριστος" ενέχει και το στοιχείο της υπερβολής σ'έναν κόσμο όπου η υπερβολή και τα ανεξέλεγκτα πάθη οδήγησαν κι οδηγούν απτόητα την ανθρωπότητα στο χείλος σκοτεινών αβύσσων, εμείς προτιμούμε τον όρο..."άνθρωπος"! Που, στην πιο σωστή του έννοια, εμπεριέχει όλα τα ακριβώς παραπάνω χαρακτηριστικά περί "αρίστων" κι άξιων.Και πάνω απ'όλα εμπεριέχει το αναζωγοονητικό και γεμάτο προοπτικές και γενναίες υποσχέσεις στοιχείο της ΡΗΞΗΣ. Στη νεοελληνική περίπτωση ενάντια σε ένα συρφετό σήψης και των επαίσχυντων μηχανισμών και μεθόδων επιβολής της πιο ανυπόφορα δύσοσμης εξουσίας που γνώρισε ο τόπος από τη μεταπολίτευση έως σήμερα...

ανιχνευτής

μια πληθώρα από...-ισμούς

Ασέβεια και Ύβρις. Η ασέβεια είναι ύβρις.

O κ.Άδωνις Γεωργιάδης χαρακτήρισε "λαϊκισμό"(τι άλλο θα ακούσουμε στη χώρα ετούτη!) τη συναυλία της Χάρις Αλεξίου υπέρ των απολυμένων καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών. Οι οποίες έχουν νοηματοδοτήσει όσο λίγοι τις έννοιες της αξιοπρέπειας και αγωνιστικότητας...

Δεν ξέρω! Δεν ξέρω αν είναι μόνο η δική μας "προκατειλημμένη" αίσθηση.
Όμως αυτό που εισπράττουμε εμείς από τον θαυμαστό (υπο)κόσμο των κυβερνώντων είναι μια πληθώρα από...-ισμούς (όπως ο λαϊκισμός). Κάποια τρανταχτά παραδείγματα:

Πρωτοφανής ενδοτισμός σε όλους τους τομείς που έχουν να κάνουν με τη διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων του τόπου και, κυρίως, το κρίσιμο ζήτημα της αυτοδιάθεσής του.

Απροκάλυπτος ολοκληρωτισμός. Με συνοδεία "πακέτων" άγριας καταστολής και δαιμονοποίησης των αντίθετων φωνών και της αντίστασης προς τις αποδομητικές πολιτικές μεθοδεύσεις, καταστροφολογικής προπαγάνδας, τρομολαγνείας, αναπτυξιολογίας εν μέσω εργασιακής εξαθλίωσης και ισοπέδωσης των κοινωνικών υποδομών. Δηλαδή ο λαϊκισμός στα καλύτερά του!

Κρετινισμός. Μέσα από γκριμάτσες, δηλώσεις, γκριμάτσες με δηλώσεις, θεωρητικολογίες, αερολογίες, εξαγγελίες, σοφιστείες κ.ά.

Ή σύμφωνα με μια λαϊκή ρήση, για να θυμηθούμε και πάλι τα περί λαϊκισμού: "ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ!"

Παρακαλούμε τις συλλογικότητες: "Μην αναρτάτε άρθρα που αναπαράγουν μία στρατιωτικού τύπου σύγκρουση μεταξύ δύο κρατών."

 Οσο για το... αθώο αίμα των ισραηλινών κληρωτών, ας θυμηθούμε τα λόγια ενός από τους λίγους αρνητές στράτευσης στο Ισραήλ, το 2006, του 19χρονου τότε Ομρί Εβρόν, που με θάρρος δήλωνε: «Πολλοί ισραηλινοί νιώθουν ενοχή και θλίψη όταν ακούνε στις ειδήσεις ότι σκοτώθηκε ένα αγόρι από την Παλαιστίνη από πυρά πυροβολικού στη Γάζα. Ομως λίγοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ότι οι δολοφόνοι αυτού του αγοριού είναι 18χρονοι ισραηλινοί στρατιώτες, όπως οι γιοι τους και οι γιοι των συγγενών και των γειτόνων τους. Ο κόσμος δε σκέφτεται το γεγονός ότι "οι αγαπημένοι μας γιοι και κόρες", όπως πολλοί ισραηλινοί αποκαλούν τους στρατιώτες, είναι υπεύθυνοι για τις δολοφονίες γυναικών και παιδιών» 
 Από το άρθρο που αναρτήσαμε με τίτλο: Το οριστικό τέλος της ισραηλινής «αθωότητας»

Σύλληψη εκπαιδευμένου μαχητή αντίπαλου οργανωμένου κράτους από τον ισραηλινό στρατό, σύμφωνα με τη λογική του Indymedia

Η ρήση των εποχών που (αφήσαμε να ) μας φορούν καπέλο!

Τι άλλο να γράψουμε, να επισημάνουμε, να αναλύσουμε...Για την εξόφθαλμη και ασύλληπτη παράνοια τόσο της εγχώριας όσο και παγκόσμιας πραγματικότητας. Και ίσως όσα βλέπουμε, βιώνουμε και υποπευόμαστε να είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου και οι ερμηνείες μας να είναι επιφανειακές.

Επιδείξεις καταστροφικού επεκτατισμού, παιχνίδια με τις πιο επικίνδυνες φωτιές για τη συνέχεια του ίδιου του ανθρώπου πάνω στον πλανήτη, κρυφές ατζένες σε συνεργασία με μυστικές υπηρεσίες και αόρατα κέντρα άσκησης εξουσίας, μηχανορραφίες πάνω σε χυμένο αίμα αθώων κι ενόχων...Και ψέματα και δήθεν έκπληξη των ιθύνοντων νόων όταν σκάσουν μύτη τα σημεία και τέρατα μέχρι τα επόμενα ψέματα κι ακόμη χειρότερα σημεία και πιο ανελέητα τέρατα... Ατομικές ελευθερίες και δικαιώματα να δαιμονοποιούνται και να σακατεύονται χάριν "ασφάλειας και οικομομικής ανάπτυξης", πληθυσμοί να σφαγιάζονται, φανατισμένα ασκέρια να θέλουν να επιβάλουν το δολοφονικό σκοταδισμό τους με την εκπαίδευση κι ευλογία των απροκάλυπτα ορατών κι όχι πλέον αόρατων ισχυρών αφεντικών τους...Τυραννίσκοι, πολιτικατζήδες και βλάκες με μακιγιάζ σοβαροφάνειας και κοινωνικά εξαγορασμένο κύρος να λένε στους ανθρώπους πώς (ή και αν είναι συμφέρον για τους οικονομικούς δείκτες πλέον) να ζουν τη ζωή τους κι εκείνοι...να τους ακούνε! Να πείθονται, να το βουλώνουν, να παλεύουν να τα βγάλουν πέρα μέσα σ'ένα κρανίου τόπο που πείστηκαν ότι είναι η αναπόφευκτη κανονικότητα. ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ;

Όταν οι εικόνες αποδεικνύουν όλη την κτηνωδία και την πτώση ενός διεστραμμένου κόσμου!

Παραθέτουμε στοιχεία, αναλύουμε και σχολιάζουμε καταστάσεις και γεγονότα, δίνουμε έμφαση και τονίζουμε και υπογραμμίζουμε το ιδιαίτερο ή βαρύ "φορτίο" τους και επιχειρούμε να αναδείξουμε τη σημαντικότητά τους και τις προεκτάσεις της...Αλλά όσες λέξεις κι αν πληκτρολογήσουμε στην οθόνη, όσα κείμενα και αν γράψουμε, όλοι μας κι όχι μόνο εμείς εδώ, προσπαθώντας να ερμηνεύσουμε τα αποτελέσματα, να εμβαθύνουμε στις αιτίες τους, να αποτυπώσουμε τις δονήσεις των γεγονότων που αφηγούνται την ιστορία του κόσμου μας...Τίποτα δεν μπορεί να αποδώσει και να αποκαλύψει καλύτερα αυτή την ιστορία και τη συμβολή των διαμορφωτών της στη χάραξή της, καλύτερα από τις εικόνες και τις άμεσες αφηγήσεις τους. Συχνά καθηλωτικές, αποκαλυπτικές, "ξεκάθαρες στα λόγια τους", γροθιά στο στομάχι και λεπίδι στην ψυχή του "αναγνώστη" τους...

Με αυτό το σκεπτικό λοιπόν, ας κάνουμε ένα σύντομο οδοιπορικό στην πολύπαθη, ξετιναγμένη, πάμφτωχη και για πολλοστή φορά γεμάτη ανοιχτές πληγές Γάζα, με το αίμα και τον καπνό των πυρών να ρέει από άψυχες, από καρβουνιασμένες, από διαλυμένες σάρκες. Και τα πρόσωπα των θυμάτων, νεκρών και ζωντανών, να μοιάζουν με σφαίρες. Που στοχεύουν, σε κάθε μια αφήγηση, σε κάθε μια εικόνα, τις αποχαυνωμένες συνειδήσεις και την ένοχη σιωπή όλου του κόσμου, των τηλεθεατών, της "παγκόσμιας κοινότητας", των χορτασμένων και των πεινασμένων που κοιτούν απλά τους χορτάτους να τους κλέβουν γη και φαγητό και να τους ενοχοποιούν κιόλας και δολοφονούν με διάφορους τρόπους. Ένοχες σιωπές όσο και τα όπλα των πανίσχυρων και πάνοπλων φονιάδων που αφαιρούν ακόμα και παιδικές ζωούλες, λες και θέλουν να "προστατεύσουν" την ασφάλεια του "θεάρεστου κράτους τους" από τα παιδιά που ίσως αργότερα θελήσουν να εκδικηθούν το ξεκλήρισμα των οικογενειών τους! Εκατόμβες θυμάτων πάνω σε εκατόμβες θυμάτων όχι πολύ παλιότερων βομβαρδισμών κι επιθέσεων, κι όλα αυτά για την "ασφάλεια του κράτους". Αυτού του κράτους που ο πρωθυπουργός του έχει δηλώσει ότι αν αυτό πέσει τότε θα πάρει όλο τον κόσμο μαζί του (αφήνοντας σαφώς να εννοηθεί, προς όλες τις κατευθύνσεις, η ισχύς του οπλοστασίου και ειδικά του πυρηνικού, που διαθέτει το κράτος του)!
 Προς το παρόν, αυτό τον καιρό, ο στρατός του Ισραήλ "κάνει εξάσκηση" πάνω σε παλαιστινιακά κορμιά και κορμάκια παιδικά των ανθρώπων της ήδη βυθισμένης στην ανέχεια και τα προβλήματα επιβίωσης λωρίδας της Γάζας. Ας αφήσουμε τις εικόνες να μας τα πουν καλύτερα:

Ένα βαρέλι δίχως πάτο:Το ΔΝΤ απολύει μαζικά, η κυβέρνηση εκτελεί με ζήλο και ο κόσμος περιμένει τη λεπίδα της λαιμητόμου στωικά!

Διαβάσαμε πριν λίγα λεπτά, εδώ: " Μια δήλωση - βόμβα έκανε στο συνέδριο του Economist ο Ρίσι Γκογιαλ ο άνθρωπος που εκπροσωπεί το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αντί του Πωλ Τόμσεν. Είπε ξεκάθαρα ότι αν δεν προχωρήσουν οι διαρθρωτικές αλλαγές, τότε θα γίνουν νέες μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις.
Τι εννοούσε; Πολύ απλά ότι πρέπει να γίνουν ομαδικές απολύσεις και να περιοριστεί το δικαίωμα στην απεργία."
 Ναι, αλλά...

Απολύσεις πού;
Στη χώρα των δουλεμπορικών της ολιγόμηνης (και καθόλου σπάνια και μη αμειβόμενης) "κοινωφελούς εργασίας" των "ενοικιαζόμενων" εργαζομένων", στην καθαρή σημασία της λέξης αυτής δηλαδή σκλάβων; Στη χώρα που οι "αόρατοι εργαζόμενοι" ξεπερνούν επισήμως το 1.000.000 ; Στη χώρα που τα στοιχεία της "ανάπτυξης" (η πιο βιασμένη έννοια μετά τη "δημοκρατία") καταγράφουν τα εξής ωμά δεδομένα: 20.000 άστεγοι, 1.000.000 άνεργοι, το 64% των νέων θέλει να φύγει. Στη χώρα της μαζικής μετανάστευσης των νέων, των επιστημόνων έως και ανειδίκευτων, για να γλιτώσουν από την ταπεινωτική ανέχεια και αυτοκτονική εξαθλίωση; Στη χώρα που δεν έχει μείνει όρθιο ούτε κολυμπηθρόξυλο όσον αφορά κοινωνικά συμβόλαια; Στη χώρα όπου οι αυτοκτονίες αγγίζουν τον αριθμό μιας κωμόπολης; Στη χώρα όπου ακόμα και τώρα χαρίζονται τεράστια ποσά σε κρατικοδίαιτους μεγαλοεργολάβους; Όπου ακόμη και τώρα υπερκοστολογούνται και δρομολογούνται έργα χάριν μεγάλων συμφερόντων, όπως πχ το τελείως αχρείαστο, ξεπερασμένο και ενεργοβόρο τραμ που διαλύει τις γειτονιές και υποβαθμίζει το περιβάλλον του Πειραιά; (ΕΞΩΔΙΚΟ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΧΟΜΕΝΟ ΔΗΜΑΡΧΟ ΓΙΑ ΤΟ ΤΡΑΜ) Στη χώρα όπου τα δάνεια χρηματοδοτούν στην πραγματικότητα τους ίδιους τους δανειστές και κανείς σχεδόν δεν μιλάει γι'αυτό, ούτε η αντιπολίτευση της "αριστεράς" που στην ουσία νομιμοποιεί την κατοχική βουλή-γλάστρα τωνυπηρετριών τοκογλύφων και πολυεθνικών; Στη χώρα όπου το Το 98% της βοήθειας πάει στους πιστωτές κι όχι στις πραγματικές ανάγκες της οικονομίας; Στη χώρα όπου η Υγεία αποτελεί αγαθό μόνο για έχοντες και οι υπόλοιποι ετοιμάζονται για χαιρετισμούς στον άγιο Πέτρο, γλιτώνοντας από τα επίγεια βάσανα της "ανάπτυξης" και της "δημοκρατίας";(«Eκατόμβες νεκρών» ετοιμάζει η κυβέρνηση(Οι πρωθυπουργοί και υπουργοί Υγείας ήταν εδώ και χρόνια ενήμεροι για τους χιλιάδες νεκρούς που θα φέρει η πολιτική λιτότητας ). Στη χώρα που αποκαλύπτεται κι επίσημα ότι το 2009 ΓΑΠ και Στρος Καν φούσκωσαν τα στοιχεία του "δημόσιου χρέους" και με άλλα παράνομα κι απατεωνίστικα τερτίπια φρόντισαν η Ελλάδα να εισέλθει στο "μηχανισμό στήριξης"; (Έκθεση-φωτιά για κυβέρνηση Παπανδρέου: Φούσκωσε το έλλειμμα κι έστειλε την Ελλάδα στο ΔΝΤ) Και το ΤΕΡΑΣΤΙΟ αυτό αδίκημα παραγράφτηκε, όπως και άλλα μικρότερα μα σημαντικότατα και ο "απείθαρχος και περήφανος λαός" δεν ξυπναει ούτε γι'αστείο, άρα...θα'λεγε κανείς πως από πάνω (μάλλον " από κάτω") εγκρίνει μήπως;

Αυτή η αβάσταχτη δυσοσμία της μεγαλύτερης κατοχικής δύναμης που λυμαίνεται τη χώρα...

Και καθώς η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου κατέβασε αρχικά τον κόσμο να πανηγυρίζει ενθουσιωδώς στους δρόμους, λες και η ζωή του αναβαθμίστηκε ποιοτικά κι απέκτησε ένα νόημα που αξίζει να ζει κανείςγι'αυτό(!), αλλά πλέον αποκλείστηκε άδοξα από το Μουντιάλ της "αναπτυσσόμενης οικονομίας" της Βραζιλίας  (το πρότυπο και στόχος και για τη χώρα ετούτη) και η φαντασιακή σημασία της "εθνικής υπέρβασης" διαλύθηκε εις τα εξ ων συνετέθη...ας προσγειωθούμε στα σαθρά εδάφη και ναρκοπέδια της εθνικής κοινωνικοπολιτικής παράκρουσης! Εν μέσω καλοκαιρινής ραστώνης, όπου οι θερινές διακοπές φαντάζουν σαν χονδροκομμένο αστείο για πάρα πολλούς νεοέλληνες.

Να θυμίσουμε αρχικά ότι την περίοδο της γερμανικής στρατιωτικής κατοχής της χώρας οι ναζήδες κατακτητές είχαν τοποθετήσει ως πιστό όργανό τους την κυβέρνηση Τσολάκογλου. Σήμερα, στις μέρες της οικονομικής κατοχής της χώρας, οι φασίστες γραφειοκράτες της Κομισιόν, τα κερδοσκοπικά ψυχοπαθητικά hedge funds και οι Γερμανοί τραπεζίτες-κατακτητές με νέα μέσα των ευρωπαϊκών λαών, έχουν επιβάλλει ως απόλυτα αφοσιωμένο στα συμφέροντά τους όργανο την απροκάλυπτα πλέον υποκριτική και δοσιλογική συγκυβέρνηση των νενέκων.

Ξεκινάμε λοιπόν:
Σύντομα μάλλον θα ανακοινωθεί η παγίωση της εγγυημένης σύνταξης από το καθαρά εισπρακτικού χαρακτήρα και με εξοβελισμένο παντελώς τον κοινωνικό του χαρακτήρα κράτος στο ταπεινωτικό ποσό των 360 ευρώ! Και μιλάμε για λεφτά χρόνων δουλειάς των συνταξιούχων  και κρατημένα (ενόψει της συνταξιοδότησής τους) από το κράτος. Δηλαδή από αυτούς που τζογάρισαν τα χρήματα των ασφαλιστικών ταμείων σε τοξικά ομόλογα και αποκόμμισαν ασύλληπτα ποσά από μίζες και "διευκολύνσεις".
 Την ίδια στιγμή οι τιμές των προϊόντων είναι σε πρωτοφανή ύψη (σε σχέση με τα ράφια των σούπερ μάρκετ σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες που δεν πλήττονται ακόμη από μνημόνια), όπως και οι τιμές των καυσίμων και με τα εισιτήρια στα ΜΜΜ να ξεπερνούν το ένα ευρώ.

 Σε μια πρωτοφανή και προκλητικότατη κίνηση (ακόμα και για τα λειψά δημοκρατικά αντανακλαστικά του ποδοσφαιρόφιλου νεοέλληνα υπήκοου)...

Γράμμα στον στρατιώτη του παγκόσμιου σφαγέα και πολεμοκάπηλου...

 Το πολύ γνωστό τραγούδι των Animals, από τη δεκαετία του'60, που αποτέλεσε κάτι σαν αντιπολεμικό ύμνο όσον αφορά την στρατιωτική και καταστροφική εμπλοκή των ΗΠΑ στο μακρινό Βιετνάμ

Xιλιάδες μίλια μακριά από το σπίτι, τους γονείς σου, τη γυναίκα σου, τα μικρά σου αδέλφια που πνίγονται μέσα στην προγραμματισμένη ανία του high school και αγριεύουν από τις κάλπικες υποσχέσεις μιας αστυνομοκρατούμενης και ξεπουλημένης στους τραπεζίτες Εδέμ, σαν τη γη των γέρων σου. Μακριά από το παιδί σου, που οι μισθοί σου λες πως ίσως του ανοίξουν τις πόρτες κάποιου κολλεγίου ώστε να'χει την ευκαιρία που δεν είχες ποτέ εσύ. Και το κορίτσι που αφήνεις πίσω, με μια υπόσχεση που διαδέχεται τη γλυκιά ανατριχίλα του έρωτα. Μίλια μακριά από τους κολλητούς σου που πίνατε μπύρες μαζί και κάνατε σχέδια να φύγετε κάποια στιγμή από τη μιζέρια της επαρχιακής σας γενέτειρας και να αδράξετε τον κόσμο και τους χυμούς του.

Να παίρνεις διαταγές από επαγγελματίες καραβανάδες με φάτσες μαντρόσκυλων και κόπρανα στη θέση της ψυχής. Να ρισκάρεις κάθε στιγμή, να τραυματίζεσαι, να νιώθεις το μέταλλο να σου σκίζει τη σάρκα και τα σωθικά, να διαμελίζεσαι, να σε γυρνούν σπίτι σε κομμάτια μέσα σε ξύλινα κουτιά, να σου δίνουν παράσημα και τιμές όταν εσύ δεν είσαι πια εδώ ή είσαι σακάτης σε καροτσάκι ή σ'ένα κρεβάτι παγιδευμένος ζωντανός-νεκρός και ένα "ηρωικό βάρος" στη ζωή των δικών σου.

Να συνιστάς ένα ακόμη αναλώσιμο στατιστικό στοιχείο στον κατάλογο των απωλειών υπέρ του "έθνους". Και της "ασφάλειάς του".

Όμως κανένας δάσκαλος στο σχολείο, κανένας στρατολόγος που σου'λεγε ότι θα προσφέρεις υπηρεσίες στο "θείο Σαμ" και "θα γνωρίσεις και τον κόσμο", κανείς υψηλόβαθμος αστεράτος με ύφος θεΐσκου, κανένας δεν σου είπε ότι ο σκοπός δεν ήταν ποτέ τα ιδανικά του έθνους.

"Γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε;" Μας κατέχει η βλακοκρατία!

"Γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε;" Κων/νος Μητσοτάκης

Όπως έχει πει κι ο "επίτιμος πρόεδρος" ενός από τους πυλώνες του δικομματισμού. Ένας δικομματισμός ο οποίος λυμαίνεται τον τόπο εδώ και δεκαετίες, συνεχίζοντας μια παγιωμένη οικογενειοκρατική κοινωνικοπολιτική κατάσταση (ανεξάρτητα με τα πολιτειακά κάθε φορά χαρακτηριστικά) που κατέχει την χώρα από την εποχή της δημιουργίας του νεοελληνικού κρατικού μορφώματος, πριν 180 περίπου χρόνια. Μια από τις περσόνες που, σαν τη βαριά και διαρκώς τροφοδοτούμενη με "νέο αίμα" σκιά του Νοσφεράτου, στοιχειώνουν τον τόπο. Ολόκληρη τη νοόσφαιρά του, τις αντιλήψεις και συνήθειες και συμπεριφορές ενός μεγάλου μέρους των κατοίκων του, την ίδια την Ιστορία του. Και σπέρνει παντού "εγκεφαλοσκώληκες", παράγει πρότυπα και κλώνους και συνεχιστές σε όλες σχεδόν τις πτυχές του δημόσιου βίου. Νοοτροπίες, ρεμούλες, πελατειακά αλισβερίσια, κοτζαμπασέικα τερτίπια και κορδώματα. Καραγκιοζο-χατζηαβάτηδες υποταχτικούς και μπαρμπαγιώργηδες κουραδόμαγκες, να δανειστούμε και τις καρικατούρες του θεάτρου Σκιών, που κατά πόσο τελικά μας εκφράζουν σαν ιδιοσυγκρασία και ψυχοσύνθεση; Και σκοτεινές και παρακρατικές "λαγουδότρυπες" που θα τις ζήλευε ίσως κι ο Λιούις Κάρρολ, συγγραφέας της "Αλίκης στη χώρα των Θαυμάτων"...

 Οπότε λέμε κι εμείς και καθόλου βέβαια χαρούμενοι γι'αυτό: "Γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε;"
Αλλά έτσι είναι: Είμαστε περιτριγυρισμένοι από τη βλακεία! Πνιγόμαστε κυριολεκτικά, νιώθουμε καθόλου σπάνια να ασφυχτιούμε:
 Από παμπόνηρους βλάκες, από κουτοπόνηρους βλάκες, από τελείως βλάκες, από βλάκες που δεν το ξέρουν κι από πάνω νομίζουν ότι είναι και πανέξυπνοι, από επαγγελματίες βλάκες, από ανεπάγγελτους βλάκες (με τους πολιτικούς ως κορυφαίο παράδειγμα), από βλάκες στις κορυφές  της ιεραρχικής δόμησης της κοινωνίας, από βλάκες στις παρυφές της, από βλάκες που θέλουν πάση θυσία να αναρριχηθούν ακόμη και μισό σκαλί πιο πάνω από εκεί που βρίσκονται για να κοιτούν αφ'υψηλού τους από κάτω ακριβώς βλάκες. Από βλάκες που εκπαιδεύουν κι ενσωματώνουν στη βλακεία τις νέες γενιές πριν αυτές προλάβουν να αμφισβητήσουν τη βλακοκρατία και τους κανόνες της. Από βλάκες που θεοποιούν άλλους βλάκες. Που θυσιάζονται και για λογαριασμό τους. Από βλάκες που υπηρετούν πιο καταξιωμένους στα μάτια της κοινής βλακείας (ή "γνώμης") βλάκες.

Η Ενωμένη Ευρώπη απορεί, προβληματίζεται, καταγγέλει, αφαιμάζει και συνεχίζει...

Oι ευρω-εκλογές τελείωσαν! Η "Ενωμένη Ευρώπη" συνεχίζει..
Μα η επόμενη ημέρα τη βρίσκει να απορεί για την ραγδαία άνοδο των ευρωσκεπτικιστών και αμφισβητιών μέσα στους αλληλέγγυους κερδοσκοπικούς της κόλπους. Τους αλληλέγγυους προς τους κερδοσκόπους, μεγαλοτραπεζίτες, μεγαλομετόχους ιδιωτικών εταιρικών ομίλων και γραφειοκράτες της Κομισιόν (ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΑΝΩ Σ'ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ:"Σε κατοχή μέχρι το 2052"), που νομοθετούν ερήμην των εθνικών κοινοβουλίων για τους ευρωπαϊκούς λαούς. Και στηρίζει και νομιμοποιεί νεοναζιστές και ακροδεξιούς "επαναστάτες" σε βάρος εκλεγμένων κυβερνήσεων-βλέπε Ουκρανία και εμφυλιοπολεμικό πλέον χάος.
Αλλά μετά απορεί. Για την άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων-βλέπε Μαρί Λεπέν στη Γαλλία και σχημάτων ανεξαρτησίας-βλέπε Νάιτζελ Φάρατζ στη Βρετανία. Ανεξαρτησίας από τα δικά της οικονομικά δεσμά και πρωτοφανή ολοκληρωτισμό.
Η Ενωμένη Ευρώπη μοιάζει να έχει κρίση ταυτότητας. Ίσως γιατί ποτέ δεν είχε ταυτότητα, λόγω της κρίσης των δημοκρατικών θεσμών που επέφερε η ένωσή της.
Η Ενωμένη Ευρώπη απεχθάνεται τα δημοψηφίσματα των ευρωπαϊκών λαών, γιατί αποτελούν δείγμα έκφρασης αυτοδιάθεσης, έστω κι αν χρησιμοποιούνται μερικές φορές ως απειλή και μοχλός πίεσης από θιγμένους και αμερικανοθρεμμένους κανακάρηδές της-βλέπε ΓΑΠ φθινόπωρο του 2011.
Αυτοδιάθεση! Η αποκηρυγμένη και συνάμα επικηρυγμένη έννοια μέσα στην ευρω-αγκαλιά της αυταρχικής γερμανίδας νταντάς. Η οποία τα κονόμησε με το νέο νόμισμα και την κατάρρευση των κουμπαράδων της νότιας ευρωπαϊκής γειτονιάς (και την μεταφορά των περιεχομένων τους στους δικούς της τραπεζικούς λογαριασμούς ή ελεγχόμενους κι από αυτήν). Με γενναία "χορηγία" της Διεθνούς των τοκογλύφων της και της συνέργειας των τοπικών προυχόντων-επιστατών της.

Η Ενωμένη Ευρώπη προβληματίζεται. Η γερμανίδα κηδεμόνας της "απογοητεύεται από την δύναμη ορισμένων ακροδεξιών και λαϊκιστικών κομμάτων στις εκλογές για το Ευρωκοινοβούλιο".
Και η οικονομική δυσπραγία και ομηρία όλο και μεγαλύτερων μαζών, η αποδιοργάνωση και διάλυση των τοπικών κοινωνικών και παραγωγικών υποδομών, η ανέχεια, η εξαθλίωση, οι κατασχέσεις σπιτιών, η συμπιεσμένη οργή των ανθρώπων και η πόλωση στους ενωμένους αλληλέγγυους κόλπους της αποκτούν όλο και περισσότερη δύναμη.

Η Ενωμένη Ευρώπη αρέσκεται να καταγγέλει κάθε τόσο την άνοδο του φασισμού. Δηλαδή η αχάριστη θα καταγγείλει και τους ίδιους τους πατέρες κι εμπνευστές της;
Τη δική της κάθοδο κάνει πώς δεν την αντιλαμβάνεται. Και φυσικά ούτε τον φασισμό που η ίδια κυοφορεί, εκτρέφει, τροφοδοτεί, ενθαρρύνει και ξερνοβολάει σαν μήτρα Λερναίας Ύδρας. Ή φιδιού με δάκρυα κροκοδείλου.

Όσο για τη δική μας απορία: αυτή είναι η Ενωμένη Ευρώπη που θέλουμε;