Ντροπή στον κυβερνήτη της Φλόριντα, που με τέτοιες παράλογες αποφάσεις...διασπείρει τη θεραπεία!

(Kυβερνήτης της Florida Ron DeSantis: «Διαθέσιμη και δωρεάν για όλους η θεραπεία με μονοκλωνικά»!)

Και κυρίως, ντροπή του που χαλάει την "covid-o-πιάτσα" και λειτουργεί με βάση την Λογική και επιστρατεύει πραγματικά αποτελεσματικά εργαλεία...Αλλά πιο πολύ ντροπή του, επειδή είναι ρεπουμπλικάνος και συνεργάτης του Τραμπ... Σωστά  "επαγγελματίες της επανάστασης", "διανοητές" και "στρατιώτες" της κοινοβουλευτικής και εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και σε σιγή ασυρμάτου "υπερευαίσθητοι" ως τώρα  σε ζητήματα κοινωνικού ενδιαφέροντος "αντιεξουσιαστές"; Όλοι όσοι έχουν ενστερνιστεί πλήρως την "επίσημη εξήγηση" δίχως ίχνος διάθεσης προβληματισμού κι έρευνας, και (κάποιοι με απόλυτη συνειδητότητα της πραγματικότητας;;) σιγοντάρουν την αφήγηση του Παράλογου κι αποτελούν δεκανίκια της "Επανεκκίνησης"... Στην επερχόμενη δυστοπία όπου οι "ευτυχισμένοι" τεχνοσκλάβοι του μετανθρωπισμού δεν θα έχουν τίποτε, ούτε καν την κυριότητα του εαυτού τους και οι ολίγοι (αυτοί που αν και "λάθεψαν" θα ξαναχτίσουν από την αρχή...) θα έχουν τα πάντα και τους πάντες υπό την κατοχή τους...Γιατί κανένας από εσάς δεν ανέδειξε ως τώρα αυτό το μείζονος σημασίας θέμα (ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΝ ΚΙ ΕΞΕΛΙΞΑΝ, ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΠΟΥ ΒΡΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ, ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΥΠΟΣΧΟΜΕΝΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ COVID-19 + Η ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ (ΚΑΙ ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΕΚΕΙ) ΓΙΑ ΤΗ "ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΔΕΛΤΑ" ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ) και δεν ζήτησε εξηγήσεις για ό,τι συνέβη και για ποιους λόγους συνέβη έτσι; Μετά κι από τις αποκαλύψεις των ίδιων των πρωταγωνιστών αυτής της όχι και τόσο διαδεδομένης προς τα έξω ιστορίας... Μήπως επειδή η ουσία της αντιστρατεύεται τα όσα "ψυχοθεραπευτικά" εκτοξεύουν εδώ και μήνες από τα χρυσοπληρωμένα κανάλια της Tρόμος-TV οι "ειδικοί" των "προστατών";

ΒΙΝΤΕΟ:

Οι Γάλλοι δεν ανέχονται τα περί "υποχρεωτικότητας"...

EN EIΔΕΙ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ:

Το νέο κίτρινο αστέρι του
"Ολοκαυτώματος" των
στιγματισμένων και προς αφανισμό,
στη τεχνο-φεουδαρχική δυστοπία 
των Σκοτεινών καιρών μας...;;

Ένας από τους μεγαλύτερους σύγχρονους διανοητές της Γαλλίας και της Ευρώπης ο φιλόσοφος André Comte-Sponville προειδοποιεί: Μιλάμε για απώλειες ενώ ετησίως στη χώρα μας πεθαίνουν 600.000 άτομα και ίσως 10 εκατομμύρια στην Κίνα. ….Με λίγα λόγια,όχι πανικός! Υπάρχουν πιο σοβαρά πράγματα στον κόσμο και στη ζωή από την επιδημία του coronavirus. Πρέπει να θυμίσουμε ότι ο υποσιτισμός σκοτώνει 9.000.000 άτομα–εκ των οποίων 3.000.000 παιδιά– ετησίως; Ακόμη κι αν ήταν αυτό να γίνει, θα προτιμούσα να μολυνθώ με coronavirus σε μια δημοκρατία παρά να διατηρηθώ (υγιής) σε μια δικτατορία που θα κληροδοτούσα στα παιδιά μου! - Γάλλος φιλόσοφος André Comte-Sponville: θα προτιμούσα να μολυνθώ με coronavirus σε μια δημοκρατία παρά να διατηρηθώ (υγιής) σε μια δικτατορία.ΟΧΙ στον παν-ιατρισμό (pan-médicalisme) στο να κάνουμε την υγεία την ανώτερη αξία

Την εποχή που η βαριά σκιά των lockdowns απλωνόταν πάνω από την κατεχόμενη στους "υγειονομικούς μουτζαχεντίν" Ευρώπη, ο έτσι κι αλλιώς πρωτοπόρος ιστορικά σε κοινωνικούς αγώνες γαλλικός λαός δεν μάσαγε! Μετά την πολύ δυνατή περίοδο της

"Απαγορεύεται η είσοδος σε ...εμβολιασμένους" ( ; ! )

 

Και αν όντως οι πελάτες μαζικά και επαναστατικά (βρε κάτι "μεταλλάξεις" στη θεωρία και πράξη της "επαναστατικότητας" τη σήμερον ημέρα) συναθροιστούν στο μαγαζί εστίασης για ανεμβολίαστους μόνο .... τι θα γίνει; Θα επέμβουν οι ειδικές δυνάμεις της

"Τα ζωύφια"

{ Ίσως η πιο εύστοχη κι οξυδερκής προσέγγιση που διαβάσαμε ως τώρα, μέσα από την αλληγορική αφήγηση και με την ποιητική τεχνική της, της Αλλόκοτης και πασιφανώς (;) Ύποπτης Ατζέντας που ξεδιπλώνεται μέσα από κυρίαρχα συνθήματα και εξωφρενικά γεγονότα και της κοινωνικής και ψυχολογικής επήρειας όσων συμβαίνουν εδώ και πολύ καιρό... Στο μεγάλο "πειραματικό εργαστήρι" του κόσμου μας. Τακτικές πρωτοφανείς ιστορικά, ατέρμονη έγχυση Φόβου στα μυαλά και τις καρδιές ανθρώπων που μεταβάλλονται σε ...ανθρωπίδες, εξόφθαλμα ατεκμηρίωτες αιτιολογήσεις, "μαγειρέματα" και αντιεπιβιωτικές μεθοδεύσεις, που κλιμακώνονται ή "αναπροσαρμόζονται", στη νέα "φάση" που εισήλθαν... Και επιπτώσεις που διαιρούν και μεταλλάζουν, διανοητικά και ...πολιτισμικά ("covidalism"), τις ζαλισμένες ανθρώπινες(;) κοινωνίες-στόχους...}

Τα ζωύφια

Σουτ, τσιμουδιά, μην βγάλετε άχνα, έφτασε στα μέρη μας η μεγάλη αράχνα.

Έτσι στα μάνι μάνι έβγαλε ο μπάμπουρας φιρμάνι.

Σταμάτησε να φτιάχνει σβώλους για να τους ενημερώσει όλους,

πως αν δεν πρόσεχαν, θα χανόντουσαν στο πιτς φυτίλι,

όπως αρπάζει πυρκαγιά η πιο εύφλεκτη ύλη.

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ! ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΗΝ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ..." (ή μήπως "ασουπή!"; και τι έγινε, θα ιδρώσει κανένα παραπάνω αυτί;)

Άκου, αυτά που φυσικά δεν θα σου πούνε τα κανάλια (που οι μαντρωμένοι στηρίζουν τα νούμερα τηλεθέασής τους), άκου να μαθαίνεις, μάθε να συγκρίνεις και να συμπεραίνεις! ΑΚΟΥ, εσύ που σε μεταχειρίζονται χειρότερα κι από την επταετή χούντα στη χώρα αυτή, άκου με προσοχή και αναπόφευκτη ίσως μελαγχολία τι λένε ένα σωρό Έλληνες που μένουν σε λεγόμενες ανεπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες. Για το τι ισχύει εκεί όσον αφορά τα μέτρα για την επιδημία, που χωρίς να αποτελούν "παράδεισο" δεν παύει να πρυτανεύει μια σχετική ισορροπία (με μικρές περισσότερο διαφορές από χώρα σε χώρα) στη διαχείριση της όλης κατάστασης και ειδικά στην αντιμετώπιση των πολιτών τους.  Σε χώρες όπου τα "νούμερα" υποτίθεται ότι ήταν κατά πολύ πιο αυξημένα σε σχέση με τη δική μας (όπως δυστυχώς αποδεικνύεται, για άλλη μια φορά)μπανανία. Γιατί τέτοια πρωτοφανή σκληρότητα εδώ; Γιατί τέτοιες εικόνες κι εξοργιστικές αφηγήσεις γραφικότητας, αλλά και αναλγησίας; Βροχή εξοντωτικών προστίμων, ακόμα και έξω στον καθαρό αέρα και σε μοναχικούς περιπάτους στη Φύση, όπου οφείλουμε για να' μαστε υγιείς, μην ξεχνιόμαστε, να εισπνέουμε τα καυσαέριά μας * (όλοι αυτοί οι τοξικοί μικροοργανισμοί που φιλτράρει και διαχωρίζει στα πνευμόνια μας και αποβάλλει φυσιολογικά το αναπνευστικό μας σύστημα) κι απαγορεύσεις κυκλοφορίας που θυμίζουν γερμανική Κατοχή του

Γι’ αυτό δεν κάνεις κάτι αξιόλογο

Γι αυτό δεν θα κάνεις κάτι αξιόλογο στη ζωή σου

«Το να ακολουθείς το μονοπάτι που άλλοι άνοιξαν πριν από σένα είναι μια λογική πρακτική, άρα η πρόοδος γίνεται από παράλογους ανθρώπους.» Steve Jobs

Ναι, καλά με άκουσες. Σε σένα μιλάω. Σε ξεμπροστιάζω. Σε κοιτάω στα μάτια, εντάξει, όχι ακριβώς αφού μάλλον διαβάζεις αυτό το άρθρο, αλλά μεταφορικά, σκίζω μία κυκλωπική τρύπα στο πρόσωπό σου αυτή τη στιγμή, και σου λέω ότι δεν έχεις καμιά ελπίδα. Σου λέω ότι αν μπορείς να διαβάσεις αυτό το άρθρο, να δεις αυτήν τη λίστα και να μην πεις ότι αφορά εσένα, τότε πρέπει να ανησυχήσεις λιγάκι. Για την ακρίβεια, πρέπει να ανησυχήσεις πολύ. Πρέπει να παρατήσεις τα πάντα και να αμφισβητήσεις αμέσως την ύπαρξή σου στη Γη. Πρέπει να βρεις έναν καθρέπτη, να κοιτάξεις τον εαυτό σου στα μάτια, να σηκώσεις το χέρι σου και να χαστουκίσεις το πρόσωπό σου. Κατάλαβες; Τώρα επανάλαβε μέχρι να συνέλθεις και συνέχισε το διάβασμα όταν είσαι έτοιμος.

Μιλάω για το πανεπιστήμιο της ζωής, φίλε! Δε μιλάω για, διάβασε πολύ, διασκέδασε λίγο, αποφοίτησε με άριστα. Ούτε μιλάω για, τεμπέλιασε, κοπάνα την από το μάθημα, κάπνισε χόρτο, πιες και γλέντα αλλά πάρε πτυχίο και απέκτησε ικανότητες που νομίζεις ότι

Video: Let Us Free Ourselves From the Virus of War - International Conference on the 75th Anniversary of Liberating Italy

International Conference on the 75th anniversary of the Liberation of Italy and the End of World War II organised by the Italian Committee No War, No Nato and Global Research. 

The great Italian journalist Giulietto Chiesa passed away a few hours after the realization of this Conference.
His last words (Panel 4 and Conclusion) focussed on Freedom of Speech, Freedom of Information, and Freedom for Julian Assange. 

“It is essential to join all our forces together, which are significant, “not so small” but there is a fundamental flaw: that of being divided, unable to speak with a single voice. We need the means and the instrument to speak to the millions of citizens who want to know.”

His last words were confirmed by the fact that, immediately after the streaming, the online conference was “obscured” because the following content had been identified by the so-called YouTube community as “inappropriate or offensive to some audiences.”  That’s what is commonly referred to as Censorship.

Λ. Λεοντίδου: Ο εγκλεισμός ενδέχεται να έχει παρενέργειες χειρότερες από την πανδημία

Παρακολουθούμε άφωνοι το πέρασμα από το κοινωνικό κράτος της Ευρώπης στο οργουελιανό κράτος της επιστημονικής φαντασίας, τονίζει μεταξύ άλλων η Λίλα Λεοντίδου ( Ομότιμη Καθηγήτρια του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου, αρχιτέκτων- πολεοδόμος – γεωγράφος.)

"Με βάση ποιους κανόνες υγιεινής και ανοσοποιητικής ενδυνάμωσης στις πόλεις και τις εξοχές κλείστηκαν τα δάση, τα πάρκα της Αθήνας, τα παραθαλάσσια μέτωπα της Θεσσαλονίκης, της Πάτρας και του Βόλου και ξηλώθηκαν τα παγκάκια της Κατερίνης; Με ποια λογική απαγορεύονται δραστηριότητες όπως το (χειμερινό ακόμα) κολύμπι και το ψάρεμα, και μάλιστα σε νησιωτικούς οικισμούς δίπλα στο κύμα; Αυτά, όπως και το ποδήλατο ή το περπάτημα στο ύπαιθρο (με σεβασμό στην απόσταση), ούτε συνωστισμό δημιουργούν, και για την υγεία είναι ευεργετικά. 

Message to Turkey

Aδέλφια μας από την Τουρκία!

Το καρναβάλι ακυρώθηκε...Ζήτω το καρναβάλι!

Το καρναβάλι ακυρώθηκε...Ζήτω το καρναβάλι!

Γιατί η παρέλαση, παρόλ'αυτά, έχει ξεκινήσει εδώ και πάρα πολύ καιρό, στις πίστες του παγκόσμιου σώου:

" ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΣΥΜΠΑΝΤΑ "

Πάνω στον ίδιο πλανήτη. Τον πλανήτη των εξόφθαλμων αντιθέσεων, των εκπληκτικά άνισων εντυπώσεων, των τελείως διαφορετικών πραγματικοτήτων. Που εκτυλίσσονται σαν παράλληλα σύμπαντα τα οποία καταλαμβάνουν τον ίδιο χώρο αλλά πάλλονται σε διαφορετικές συχνότητες.

Πατέρας: Συμπρωταγωνιστής ή θεατής;

Ένα ενδιαφέρον κείμενο για τον ρόλο του πατέρα στην αγωγή των παιδιών. 

Πατέρας: Συμπρωταγωνιστής ή θεατής; 

Μαίρη Δήμου, Κλινική Ψυχολόγος
 

 Έχουν γραφτεί πολλά για τον ρόλο της μητέρας στην εξέλιξη του παιδιού, όχι όμως και για το ρόλο του πατέρα. Γιατί συμβαίνει αυτό; Είναι αλήθεια ότι η Ψυχολογία αγνόησε για πολύν καιρό τον πατέρα… Οι επιστήμονες υπέθεσαν προκαταβολικά ότι η επίδραση του στην ανάπτυξη του παιδιού έχει μικρότερη σημασία από εκείνη της μητέρας και οι θεωρίες που αναπτύχθηκαν στο παρελθόν είναι εναρμονισμένες με την παραδοσιακή αντίληψη για τον πατέρα – θεατή και τη μητέρα να παίζει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανάπτυξη του παιδιού.
Είναι αλήθεια ακόμα ότι όπως αναπτύχθηκε η κοινωνία μας με τη μητέρα «στο σπίτι» και τον πατέρα «στη δουλειά», η κατανομή των ρόλων κάθε φύλου καθορίστηκε ανάλογα με τις πολιτισμικές, κοινωνικές και ιδεολογικές συνθήκες.

Τι μας κάνει τώρα να αναθεωρήσουμε το ρόλο του πατέρα; Τι έχει αλλάξει;

" Γιατί χτυπούν με λύσσα τα Εξάρχεια; "

Γιατί χτυπούν με λύσσα τα Εξάρχεια; 

Της Νίνας Γεωργιάδου

Όταν ο Βαυαρός μπούλης, Όθωνας, στέφθηκε βασιλιάς μιας χώρας που αγνοούσε κι οι αγωνιστές της, όσοι είχαν επιζήσει, ζητιάνευαν ή φυλακίζονταν, μάστορες και καλφάδες ήρθαν απ τις Κυκλάδες και την Ήπειρο, για να του χτίσουν το παλάτι.
Πολλοί εγκαταστάθηκαν σε μια περιοχή, που καθώς ήταν… μακριά απ τα σκαριά των ανακτόρων, ονομάστηκε Προάστιον.
Μαζεύτηκαν εκεί και αγγειοπλάστες αφού το νταμάρι στον κοντινό λόφο (Στρέφη) έδινε και κοκκινόχωμα που στροβιλιζόταν στον τροχό κι έβγαζε πιθάρια. Η περιοχή βαφτίστηκε απ τον εργατόκοσμο Πιθαράδικα.

Όταν οι καλφάδες έχτισαν το Πανεπιστήμιο, τα Πιθαράδικα γέμισαν σπουδαστές, καθηγητές, ποιητές, συγγραφείς, τυπογράφους και κάθε λογής διανοούμενους.  Τα αγγειοπλαστεία συνυπήρχαν πια με βιβλιοπωλεία, παντοπωλεία, μανάβικα και υφασματεμπορικά.
Ήταν η εποχή που οι νέοι κυκλοφορούσαν με εισαγόμενα λευκά καπέλα . Οι φοιτητές της εποχής βίωναν τη βαυαρική καταπίεση και θέλησαν να εκφράσουν την αντίθεση τους στην εισαγωγή “ξενόφερτων” καπέλων και στη στυλιζαρισμένη εμφάνιση. Αντικατέστησαν

"Choose life" - Διάλεξε τη ζωή!

  " Όσο περισσότερα απαιτούμε από τη ζωή τόσο λιγότερο φοβόμαστε το θάνατο" ΤΟΜ ΡΟΜΠΙΝΣ
  " Ο άνθρωπος δεν είναι καθορισμένος, ξεκάθαρα προσδιορισμένος μια για πάντα. Είναι κάτι εν εξελίξει. Ένα πείραμα, ένας υπαινιγμός του μέλλοντος, η αναζήτηση και η νοσταλγία της Φύσης για νέες μορφές βούλησης και δυνατότητες πραγμάτωσης. " ΧΕΡΜΑΝ ΕΣΣΕ

Το'χουμε επισημάνει ξανά: η πιο σημαντική "τροφή" του ανθρώπου είναι το είδος των εντυπώσεων που προσλαμβάνει. Και ο ευφυής τρόπος που τις επεξεργάζεται, ακόμη και τις πιο "τοξικές" και τις αξιολογεί, χωρίς να τις καταναλώνει"αμάσητες". Αλλά και λειτουργώντας έτσι, σε κάθε στιγμή της περατζάδας που λέγεται ζωή, γεμάτης πόνο (άρα και μάθησης) και συνάμα ομορφιάς , με βασικό γνώμονα την ικανοποίηση του πολυπρόσωπου τυραννίσκου. Αυτού του "εγώ" ή των  "εγώ", ανά προσαρμογή σε κάθε περίσταση  Ρόλοι... . Το οποίο με τίποτε δεν αποτελεί μέρος του αποκαλούμενου "ανώτερου", ευφυή και δημιουργικού Εαυτού ή Ουσίας της ανθρώπινης υπόστασης, της ικανής για τα πιο θαυμαστά επιτεύγματα

Η παρακάτω φωτογραφία είναι του Steven Rubin και αλιεύτηκε από εδώ

 

"Η μη αυθεντική ζωή τρέφεται από μη αυθεντικές επιθυμίες και όσο πιο φτωχή (πρωτίστως διανοητκά ή πνευματικά) είναι η καθημερινή ζωή τόσο η έλξη του μη αυθεντικού μεγαλώνει " (Ραούλ Βάνεγκεμ)  Και οι κενοί νοήματος και ζωής ρόλοι προέρχονται από τα στερεότυπα που (υπακούοντας και στην αρχή της ιεραρχίας) συρρικνώνουν την αντίληψη μας κι ακυρώνουν τις αστείρευτες προοπτικές μας για χειραφέτηση, αυτοδιαχείριση, αφύπνιση ενάντια στο λήθαργο. Και για ανεξαρτησία σκέψης και ευρύτητα έξυπνων κινήσεων-επιλογών στο "παιχνίδι", μη ελεγχόμενων από τα ιερατεία διαμόρφωσης "πραγματικοτήτων", κανόνων κι αντιλήψεων για τη "φύση των πραγμάτων" ...

Για να δούμε τώρα κάποιες κινηματογραφικές ατάκες (απ'την ταινία "TRAINSPOTTING 2") που κατά τη γνώμη μας έχουν ιδιαίτερη πολιτισμική αξία και δεν στερούνται φιλοσοφικού ενδιαφέροντος και να κλείσουμε στο τέλος με στοχαστική διάθεση:

- Bερόνικα (νεαρή σε ηλικία και κοπέλα του 46χρονου κοκαϊνομανή Σάιμον που την εκδίδει και τη χρησιμοποιεί για να εκβιάζει ανυποψίαστους ευυπόληπτους πελάτες):
Τι είναι το διάλεξε τη ζωή; Ο Σάιμον το λέει μερικές φορές. Λέει: "Διάλεξε τη ζωή Βερόνικα".
- Ρέντον (46 ετών κι αυτός, κολλητός του Σάιμον ή "sick boy", πρώην ηρωινομανής και κλεφτρόνι, όπως και όλη η παρέα του πριν 20 περίπου χρόνια στο Εδιμβούργο και ο οποίος, ενώ είχε αποτοξινωθεί και φύγει μακριά, πλέον έχει επιστρέψει στη γενέτειρά του για δικούς του λόγους):
 Ήταν το σύνθημα μιας καμπάνιας ενάντια στα ναρκωτικά τη δεκαετία του 1980. Κι εμείς του προσθέταμε πράγματα. Ίσως έλεγα, για παράδεγμα, διάλεξε...επώνυμα εσώρουχα. Ελπίζοντας μάταια ότι θα ζωντανέψεις μια σχέση που έχει πεθάνει. Διάλεξε τσάντες. Διάλεξε ψηλοτάκουνα.

αφροδισιακά νοσήματα

αφροδισιακά νοσήματα

[αντριάνα μίνου]

Φαντάσου να ήσουν αόρατος. Θα γινόμουν κι εγώ τυφλή. Όχι, δε θα έβγαζα τα μάτια μου με τις πόρπες της ρόμπας του μπαμπά ή τίποτα τέτοιο αιματηρό ούτε θα στεκόμουν στη μέση του δρόμου να με χτυπήσει αυτοκίνητο για να τυφλωθώ όπως γίνεται στις ελληνικές ταινίες. Απλώς θα τυφλωνόμουν, απλώς θα το’ παιρνα απόφαση και θα συνέβαινε, περίπου όπως αποφασίζει κανείς να κόψει τα νύχια του ή τα μαλλιά του. Ως κάτι περιττό, κάτι που εμποδίζει. Φαντάσου τώρα να δίναμε ραντεβού σ’ ένα μπαρ. Ή σε μια πλατεία. Χωρίς να ξέρουμε πώς μοιάζει ο καθένας. Άγνωστοι μεταξύ αγνώστων. Η μόνη διαφορά μας από τους υπόλοιπους αγνώστους θα ήταν ότι εμείς θα είχαμε ραντεβού. Ανάμεσα σε αγνώστους τόσο γνώριμους που δυσκολεύομαι ακόμα και να τους φανταστώ.

Ένας κόσμος γεμάτος τρομαχτικούς κλόουν!

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η φιγούρα του κλόουν αποτελεί μια πηγή τρόμου για πάρα πολλούς ανθρώπους στον κόσμο. Κάτι που δικαιολογείται αφενός από τη μη δυνατότητα διάκρισης εκφράσεων του προσώπου, καθώς κρύβονται κάτω από το πολύ έντονο μακιγιάζ του κλόουν, κι άρα δεν μπορούνε να χαρακτηριστούν φιλικές ή εχθρικές ή έστω ουδέτερες. Αφετέρου αρκετοί ψυχολόγοι κατατάσσουν τη μορφή του κλόουν, παρά το ότι αυτός έχει τον ρόλο του διασκεδαστή, σε ένα είδος αρχετυπικού φόβου!
 Και βέβαια, δεν είναι τυχαίο ότι σε πολλές περιπτώσεις ένοπλων ληστειών οι ληστές φορούσαν στολές κλόουν, προκαλώντας έναν επιπρόσθετο φόβο σε όσους βρίσκονταν στο δρόμο τους. Επίσης, μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει και αυτή η είδηση, από μια "επιδημία" παρουσίας κακόγουστων και αινιγματικών έως κακόβουλων κλόουν στους δρόμους των ΗΠΑ, γεγονός που τρομοκράτησε τους κατοίκους αρκετών πολιτειών: Οι Κλόουν της Αμερικής :Κακόγουστοι Φαρσέρ ή Επικίνδυνοι εγκληματίες ? 

 Μεταφέροντας όλα τα παραπάνω στον παλμό της εγχώριας και παγκόσμιας κοινωνικοπολιτικής πραγματικότητας, μπορούμε να διακρίνουμε αμέσως τα γλοιώδη καμώματα έως κι επικίνδυνα (κι εν δυνάμει θανατηφόρα) παιχνίδια των κλόουν που κυριαρχούν σε όλες τις πτυχές στη ζωή και τη διανόηση των σύγχρονων κοινωνιών. Όπου η έννοια "ορθή λογική" μοιάζει να βρίσκεται σε κώμα λόγω ενός παρατεταμένου οβερντόουζ από υπερβολική διάχυση τοξικής υποκρισίας και μοχθηρίας μέσα στις φλέβες του οργανισμού της.

Παραδείγματα;

H αμερικανική "Ακαδημία Στημένου κινηματογράφου" έδωσε το "Όσκαρ" καλύτερου ντοκυμανταίρ στο δημιούργημα του γνωστού "ανθρωπιστικού" οργανισμού των White Helmets, που παρουσιάζει τον πόλεμο στην εξέλιξή του με υλικό από την ομώνυμη ΜΚΟ η οποία και εδρεύει στη νοτιοανατολική Τουρκία. Τον εμφύλιο πόλεμο όπως ξεκίνησε κι εκτυλίσσεται στη Συρία, εκεί όπου άλλα λένε τα καθεστωτικά δυτικά ΜΜΕ ότι ισχύουν κι άλλα, φυσικά, συμβαίνουν! Όσα τελικά ξεφεύγουν από τον καθεστωτικό μιντιακό κλοιό και ξεσκεπάζουν τον ελεινό και τρισάθλο και προβοκατόρικο ρόλο των δυτικών μυστικών υπηρεσιών και την παροιμιώδη βλακεία των κάθε λογής "αλληλέγγυων": ΣΥΡΙΑ: το μεγάλο ξεβράκωμα! volume 2 Οι βραβευμένοι πλέον και με αγαλματάκι τέχνης White  Helmets (και με εκατομμύρια δολάρια ως δωρεές από Υπουργεία Εξωτερικών των ΗΠΑ, Ηνωμένου Βασιλείου κι όχι μόνο), έχοντας επιφορτιστεί με διασωστικό ανθρωπιστικό έργο και ιδρυθεί από έναν τέως αξιωματικό (James Le Mesurier) των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών το 2012, δεν παύουν να διαδίδουν ψευδείς ειδήσεις για επιθέσεις με χημικά από συριακά και ρωσικά στρατεύματα, με υλικό παρμένο από περιοχές που ελέγχουν οι ένοπλες ομάδες της συριακής Αλ Κάιντα. Σε διάφορες φωτογραφίες τα μέλη της οργάνωσης εθελοντών φαίνονται να πανηγυρίζουν αγκαλιασμένοι με "αντάρτες" (Το αληθινό κτηνώδες πρόσωπο των αντικαθεστωτικών "ανταρτών" που θα "απελευθέρωναν" το συριακό λαό! - εικόνες που σοκάρουν! ) κατακτήσεις εδαφών από τους δεύτερους, ενώ έχει ανακαλυφθεί και φωτογραφικό υλικό με μέλη των Helmets να κραδαίνουν όπλα, να φορτώνουν πτώματα στρατιωτών του συριακού στρατού σε καρότσες οχημάτων, κάνοντας το σήμα της νίκης ή...να κρατούν κομμένα κεφάλια αντιπάλων των ένοπλων ομάδων του συνονθυλεύματος της συριακής Αλ Κάιντα!  Διαβάστε και στο globalresearch: The REAL Syria Civil Defence Exposes NATO’s ‘White Helmets’ as Terrorist-Linked Imposters
 Με άλλα λόγια το βαρύτιμο όσκαρ απονεμήθηκε από τους κλόουν της "Ακαδημίας" στους δημοσιοσχεσίτες των κανιβάλων της Al Quaida της Συρίας!
Μα... συγγνώμη! κάτι δεν κολλάει εδώ: Η Al Quaida δεν μας είχαν πει ότι έριξε τους Δίδυμους Πύργους;;; (Άσχετα αν έχει πια αποδειχτεί και με επιστημονική βούλα και πέρα κάθε αμφισβήτησης ότι η κατάρρευση οφειλόταν σε εκρήξεις κατεδάφισης κτηρίων: http://www.europhysicsnews.org/articles/epn/pdf/2016/04/epn2016474p21.pdf )

Στη Γαλλία, οι ένστολοι κλόουν της αστυνομίας συνηθίζουν να σταματούν όποιον δεν τους αρέσει η φυσιογνωμία του ή το στυλ του (με μόνιμη προτίμηση σε μαύρους και μελαμψούς νεαρούς), ακόμη κι αν δεν υπάρχει ουδεμία ένδειξη για παραβατική συμπεριφορά, και προχωρούν στα λεγόμενα "κοντρόλ faciès", ζητώντας την επίδειξη ταυτότητας με όχι και τόσο ευγενικό συνήθως τρόπο: Η «υπόθεση Τεό» συγκλονίζει τα λαϊκά προάστια της Γαλλίας  Πριν όχι πολύ καιρό, ως γνήσιοι τρομο-παλιάτσοι και με μια δική τους αρρωστημένη και γεμάτη σύνδρομα αίσθηση του "χιούμορ", αποφάσισαν να κάνουν μια επίδειξη των ευφάνταστων "τρικ" τους σε έναν 22χρονο μαύρο, προερχόμενο από τις "λαϊκές συνοικίες" που μονίμως μαστίζει η ανεργία και ανέχεια και φυσικά η κοχλάζουσα οργή, αυτή που ουκ ολίγες φορές ξεσπάει σπασμωδικά, καίγοντας ότι βρει στο δρόμο της (θυμηθείτε την πάντα επίκαιρη γαλλική ταινία του 1995, του Ματιέ Κάσοβιτς, το "Μίσος", απ'οπου και το βίντεο που ακολουθεί). Τον οποίο νεαρό σταμάτησαν για έλεγχο στοιχείων. Το γεγονός ότι το γκλομπ αστυνομικού τραυμάτισε τον Τεό στην πρωκτική περιοχή (βαριά θλάση σφιγκτήρα!), πέρα από τις "ψιλές" που άρπαξε, οι μεν French cops το ονόμασαν "ατύχημα" η δε ανακρίτρια "βιασμό".
Πάντως, μόλις αποκαλύφθηκε η υπόθεση, χιλιάδες άνθρωποι, κι όχι μόνο αυτοί που έχουν σοβαρούς λόγους να αισθάνονται αποκλεισμένοι κοινωνικά και κατάφωρα στοχοποιημένοι και αδικημένοι, δεν κάθισαν να το φιλοσοφήσουν πολύ και ξεχύθηκαν μαζικά στους δρόμους: France: Molotov cocktails fly as fiery protests rock Paris  και France: Thousands march against racism and police brutality in Paris

Ίσως ο νεαρός Τεό πρέπει να νιώθει και τυχερός. Αν του'χε συμβεί να τον στανματήσουν οι "Αρχές" σε κάποια αμερικανική πόλη, μπορεί και να μην επιζούσε, σύμφωνα με τα εκεί κυρίαρχα ήθη! Μετά τον "τυπικό έλεγχο" από τους ανέκφραστους κλόουν που τρομοκρατούν δίκαιους και άδικους, υπερασπίζοντας το "δίκαιο" του πολυεθνικού-χρηματοπιτωτικού ολοκληρωτισμού και των πολιτικών τσιρακίων του.

 Κι ας μην λησμονήσουμε και τη χώρα που αποτελεί το "λίκνο της δημοκρατίας", το αλωμένο διαχρονικά από πολιτικούς προδότες ενός λαού χωρίς μνήμη και μάθηση κι από εγχώριους και διεθνείς αντιπροσώπους των κυρίαρχων τομέων (πχ "αγορές"). Τη χώρα όπου ζει και βασιλεύει εδώ και πολλές δεκαετίες ολόκληρη σπείρα ή ολόκληρες φατρίες από κάθε είδους "διασκεδαστές": πνευματικούς ή θεσμικούς, για γέλια κι ως αντίβαρο στο πολύ κανονικά κλάμα. Με αμετανόητες στρατιές οπαδών τους (πχ "παραδοσιακοί ψηφοφόροι" παραδοσιακών πολιτικών "τζακιών")...
 Έτσι λοιπόν, στο πολύκροτο σκάνδαλο του "Real Estate Μονή Βατοπεδίου", όπως το αποκαλούσαν, δόθηκε επιτέλους ένα δίκαιο τέλος! Και ο Ιησούς Χριστός (αυτός που λένε ότι είπε κάτι για κατόχους δύο χιτώνων αλλά τίποτε για το γεγονός πώς γίνεται ένας να'χει δύο χιτώνες και όλοι οι άλλοι κανέναν!) αναστήθηκε πρόωρα προς τιμή του κατηγορούμενου ηγούμενου. Και συμμέτοχου σε τελείως κοσμικές οφ σορ εταιρίες - ΒΑΤΟΠΕΔΙ Ltd (αν και άνθρωπος του πνεύματος που αποκαλείται

Επαναστατική Οργάνωση "Τσικνοπέμπτη"..

Βγήκαν χθες οι καλοί ρεπόρτερ όλων των καναλιών κεντρικών και περιφερειακών, σε πεζοδρόμια, αγορές, αυλές και μαγαζιά,

..να μας δείξουν πόσο καλά περνάμε τσικνιζόμενοι και τσικνίζοντες παρά την κρίση (άρα τζάμπα γκρινιάζουμε;),
..και να πάρουν τις γνώμες τού παραγεμισμένου
με σουβλάκια λαού.
Τέτοια επαναστατικότητα και τόσο φρόνημα, ούτε στην επανάσταση του '21.

Τό τί ακούστηκε δε λέγεται:
"Ο έλληνας δεν σκύβει το κεφάλι. Θα τσικνίζουμε κάθε Τσικνοπέμπτη!"
"Εμείς οι έλληνες δεν τα παρατάμε!. Τσακ, λίγο θέλουμε και ουπ! θα σηκωθούμε να φάμε τον κόσμο!"
"Δεν το βάζει κάτω ο έλληνας!"
"Άντε ρε που δε θα τιμήσουμε τα έθιμά μας επειδή το θέλουν η Μέρκελ και ο Σόϊμπλε!"

" ΜΕ ΡΩΤΗΣΕ ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΝΖΑΝΙΑ "

το είδαμε στο Βασιλιά της Μοναξιάς

 Ας δοκιμάσουμε ν' απαντήσουμε εμείς στον παραπάνω φίλο με την εύλογη απορία:
Εδώ my friend είναι η χώρα που η αντιστροφή ή ο ευτελισμός των εννοιών παραδίδει διεθνή σεμινάρια!
 Έτσι:
και
την αλητεία την ονομάζουμε "πολιτική",
τη φτωχοποίηση "ανάπτυξη",
τους νεοαποικιοκράτες "επενδυτές",
τους δεξιούς, κι ενίοτε δεξιότερους των δεξιών, "αριστερούς" ή "σοσιαλιστές",
τους υπηκόους "πολίτες",
την κοινωνική εξαθλίωση προς όφελος κερδοσκόπων, λαμόγιων και εκμεταλλευτών "θυσίες του λαού",
την ασωτία "έξω καρδιά",
την απάτη και την ανεντιμότητα "μαγκιά" ή "εξυπνάδα",
την κουραδομαγκιά "λεβεντιά",
τη σιωπή απέναντι στην αυθαιρεσία και ανομία από τα πάνω (και όχι μόνο) "νομιμότητα",
τη βουβαμάρα και υποταγή "φιλήσυχη συμπεριφορά"...

Έλα να μας επισκεφτείς και να μείνεις λίγο παραπάνω κοντά μας και πολύ σύντομα θα καταλάβεις καλύτερα.

Μία συζήτηση...

- Πώς βλέπεις τα πράγματα εδώ στο ελλαδιστάν; με ρώτησε...
- Χμ! Προτιμώ να σου απαντήσω μέσα από τα λόγια κάποιου άλλου: "ο συντομότερος δρόμος καταστροφής ενός ανθρώπου είναι να του αποσπάσεις την αίσθηση νοήματος και ελευθερίας. Το ίδιο ισχύει και για τους πολιτισμούς". Νομίζω ότι αυτό αντιπροσωπεύει με τον καλύτερο τρόπο τα "πράγματα" τόσο στην Ελλάδα όσο και σε ολόκληρο τον κόσμο.
- Ναι, αλλά εδώ έχουμε "δημοκρατία" ακόμη! απάντησε μισοαστεία μισοσοβαρά. Αν δεν σ'αρέσει κάποιος ή κάτι έχεις την επιλογή να ψηφίσεις για ν' αλλάξει η κατάσταση!
- Οι εκλογές είναι χρήσιμες γιατί νομιμοποιούν. Την εξουσία των αδρά αμoιβόμενων μάνατζερ και εκπροσώπων των κυρίαρχων τομέων και του ολοκληρωτισμού των πολυεθνικών ομίλων. Νομιμοποιούν την έλλειψη μιας πραγματικής εναλλακτικής λύσης μέσα σ'ένα ασφυχτικά έτσι κι αλλιώς ελεγχόμενο κοινωνικοπολιτικό τοπίο. Αυτή η συνθήκη μετέτρεψε την οικονομία σε οικονομισμό και τον άνθρωπο σε οικοδομικό υλικό για το χτίσιμο ατομικών, οικογενειακών και μεταξύ τους συγγενικών αυτοκρατοριών μέσα σ'έναν κόσμο-πίτα, που χωρίζεται σε μερίδια και ζώνες επιρροής.
Με κοίταξε ειρωνικά:
- Οπότε τι μας μένει να κάνουμε;
- Ίσως...να περάσουμε στο επόμενο στάδιο της εξέλιξής μας ως είδος. Να πάψουμε, όπως είχε επισημάνει και ο Σοπενχάουερ, να είμαστε οι εξημερωμένοι που  αλληλοεξαπατώνται και οι  άγριοι που αλληλοεξοντώνονται, μέσα σ΄ένα πράγμα που το λέμε "πρόοδο του κόσμου". Και να διευρυνθούμε τόσο διανοητικά όσο και συναισθηματικά, να αναλάβουμε την ευθύνη των επιλογών μας, αφού πρώτα μάθουμε τι σημαίνει επιλέγω.
- Τι σημαίνει δηλαδή επιλέγω;
- Διαλέγω ετούτο ή εκείνο, ανάλογα με το αν τα κριτήρια μιλάνε στην καρδιά μου. Κι ανάλογα με τον αν αυτό εμπλέκει και ταυτίζει τόσο το ατομικό όσο και το συλλογικό συμφέρον. Γιατί διαφορετικά είναι ψευδαίσθηση, το λιγότερο, να λέμε ότι "ζούμε όλοι μαζί" και καταντάμε μονάχοι που απλώς πολλαπλασιάζεται η μοναξιά και ανημπόρια τους. Χαμένοι και ισοπεδωμένοι μέσα σε ομοιόμορφες μάζες, πλήθη, αγέλες που ενίοτε βελάζουν ομόηχα στους ίδιους κατευθυνόμενους σκοπούς. Κι αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν τσοπάνηδες και φυσικά μαντρόσκυλα για τον έλεγχο των κοπαδιών κι αλλίμονο αν ο άνθρωπος παγιωθεί στο στάδιο του αγελαίου ζώου.
Με κοίταξε παραξενεμένος.
- Μήπως ανήκεις σε καμιά περίεργη οργάνωση ή σέχτα που θέλει να αλλάξει τον κόσμο σύμφωνα με το σχέδιό της;
- Όχι, βέβαια, γιατί κάτι τέτοιο θα σήμαινε ότι κάτι δεν πάει καλά με το σχέδιο αυτό.
- Και ποιος είναι ο τρόπος να εξελιχτούμε; Μια επανάσταση, ας πούμε, που θα βγάλει τον κόσμο στους δρόμους και θα βάλει φωτιές παντού;
- Δεν ξέρω αν κι αυτό θα ωφελούσε ουσιαστικά. Εννοώ ότι τι νόημα θα είχε και αυτό ακόμη αν οι άνθρωποι δεν άλλαζαν τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς; Αν δεν μετέτρεπαν το μυαλό τους σε αλεξίπτωτο που για να δουλέψει πρέπει να είναι ανοιχτό και να σε προσγειώνει από τους αιθέρες στο χώμα που πατείς. Αν δεν μάθαιναν ότι δεν πρέπει να δέχονται παθητικά ακόμα και αυτό που τους προσφέρει η ανατροπή, αν η στείρα εναντιολογία δεν δώσει τη θέση της στη δημιουργική αμφιβολία, στην απαίτηση για πλήρη πρόσβαση στη γνώση, στη συλλογική διαχείριση και στο σεβασμό της ατομικότητας, ώστε να μάθεις πραγματικά να σέβεσαι τον Άλλον. Και να απελευθερώνεις κι αυτόν και τον εαυτό από κάθε ανάγκη προστασίας κι ελέγχου από κάθε είδους "προστάτη" και ανομολόγητο συμφέρον πάνω στο δικό σου-σας συμφέρον.
Για λίγο σκοτείνιασε μα γρήγορα επανέκτησε το οικείο του ύφος.
- Όλα αυτά μου ακούγονται πολύ ουτοπικά. Οι άνθρωποι δεν είναι ώριμοι για τέτοια πράγματα. Όσο για μένα χαίρομαι που δεν χρωστώ σε καμιά κωλοτράπεζα κι έχω ακόμη κάποια λεφτά να πληρώνω τα κωλοχαράτσια και να βγαίνω με κάνα φίλο για έναν καφέ ή ένα ποτό να ξελαμπικάρω.
- Γιατί τότε με ρώτησες στην αρχή περί των "πραγμάτων", αφού νιώθεις ακόμα ασφαλής κατά κάποιο τρόπο, μέσα στη γενικότερη ανασφάλεια;
-Εντάξει. Για να είμαι ειλικρινής, περίμενα να ρίξουμε μαζί κανένα μπινελίκι για αυτούς τους ξεφτίλες τους πολιτικάντηδες και για τον κόσμο που δεν ξεσηκώνεται, ξέρεις τώρα...Τουλάχιστον είναι κι αυτό μια μορφή εκτόνωσης...ακόμη...ακόμη κι αν αυτό μας κάνει κι εμάς ξεφτίλες!

 Του είπα ότι θαύμασα την ειλικρίνεια της αυτοκριτικής του και με κοίταξε εχθρικά. Αυτό που δεν του είπα (ίσως γιατί εγώ ήθελα τρομάρα μου να δείξω κάποιο επίπεδο) ήταν ότι τελικά είμαστε ίσως όλοι μας όντως ξεφτίλες. Άλλος λιγότερο κι άλλος περισσότερο, αλλά σχεδόν ουδείς καθόλου. Γιατί επιτρέψαμε στη σχιζοφρένεια και την κτηνωδία να εισβάλλει μέσα στην πραγματικότητα, την πραγματικότητά μας και να εγκαθιδρύσει βασίλειο. Και φέουδα και δουκάτα και μιλέτια και καπετανάτα. Και γίναμε οι άνεϋ δικαιώματος τόσο στη ζωή όσο και στο θάνατό μας δουλοπάροικοι και ραγιάδες. Και περιφερόμενα παγόβουνα μέσα σ'ένα ζοφερό τοπίο αέναου ψύχους.
Κι αυτό ριζώνει στην ψυχή και βλασταίνει στο μυαλό. Πρωτίστως...

ανιχνευτής

"Το κράτος δεν είναι κάτι που μπορεί να καταστραφεί από μια επανάσταση, αλλά είναι μια συνθήκη, μια συγκεκριμένη σχέση μεταξύ των ανθρώπινων όντων, ένας τρόπος ανθρώπινης συμπεριφοράς. Το καταστρέφουμε με το να συνάπτουμε άλλες σχέσεις, με το να συμπεριφερόμαστε διαφορετικά."
Γκούσταβ Λαντάουερ, Γερμανός αναρχικός

Σημειώσεις για το φαινόμενο "ροκ" και την "επέλασή του" στην ελληνοχριστιανική κοινωνία

[...]Κατ' αρχήν το ροκ φαινόμενο αποτελεί επιμέρους εκδήλωση ενός σύνθετου πολιτισμικού φαινομένου, που έχει καταχωρηθεί διεθνώς ως underground. Κατά τον ισπανό συγγραφέα -αυτόπτη και συμμέτοχο των αμερικανικών '60s- Λούις Ραθιονέρο, το underground θα μπορούσε να περιγραφεί ως η διαδρομή/παράδοση μιας ετερόδοξης σκέψης που διατρέχει υπογείως την ιστορία του δυτικού πολιτισμού. Κατά τον αμερικανό κοινωνιολόγο Φίλιπ Σλέιτερ το underground αντιπαρατίθεται με το εκάστοτε "ορθόδοξο" αξιακό σύστημα, το οποίο "όταν πρέπει να διαλέξει, τείνει να τοποθετήσει τα δικαιώματα της ιδιοκτησίας πάνω απ' τα δικαιώματα του ατόμου, τις τεχνολογικές αναγκαιότητες πάνω απ' τις ανθρώπινες, τον συναγωνισμό πάνω από τη συνεργασία, τη βία πάνω από τη σεξουαλικότητα, τον συγκεντρωτισμό πάνω από την αποκέντρωση, τον παραγωγό πάνω απ' τον καταναλωτή, τα μέσα πάνω από τον σκοπό, το μυστικό πάνω από το φανερό, τις κοινωνικές μορφές πάνω από την προσωπική έκφραση, την προσπάθεια πάνω από την χαρά" (βλ. σχετικά Λούις Ραθιονέρο, Οι φιλοσοφίες του Underground, εκδόσεις Οδυσσέας, Αθήνα 1980).

Στο υπαρξιακό, λοιπόν, πεδίο το ροκ φαινόμενο εκδηλώνεται ως μια ενστικτώδης (και, εννοείται, μή συστηματική) επανανακάλυψη αρχαίων φιλοσοφικών δρόμων, όπως του Επικουρισμού και του Κυνισμού.
Στο πεδίο της καθημερινής συμπεριφοράς εκδηλώνεται ως μια στοχευμένη παραβατικότητα ("δάνειο" από τον Κυνισμό), που μπορεί να ποικίλει από απλή αυθάδεια μέχρι διάφορες ποινικά κολάσιμες πράξεις, και ως ένας ηδονισμός ("δάνειο" από τον Επικουρισμό), που επικεντρώνεται στην αναζήτηση της αυθεντικής ηδονής, δηλαδή εκείνης που μας απελευθερώνει από τις φοβίες, επάνω στις οποίες έχτιζαν ανέκαθεν οι εξουσίες.
Στο φιλοσοφικό / ψυχοθεραπευτικό πεδίο εκδηλώνεται ως αναζήτηση της ενότητας του εαυτού σε έναν κόσμο που κατακερματίζει την προσωπικότητα και αλλοτριώνει τους ανθρώπους, πρωτίστως από τον εαυτό τους. Μια αναζήτηση, απολύτως αρνητική απέναντι σε ετοιματζίδικες "λύσεις" και συνταγές (και γι΄αυτό πάντα αβέβαιη), για προσωπικό (και άρα συλλογικό) αυτοκαθορισμό. Ο στόχος είναι να βρούμε και να ζήσουμε τη δική μας ζωή, αντί για τη ζωή "φασόν" που μας επιβάλλεται από τις εκάστοτε αυθαίρετα καθορισμένες ως κοινωνικές "αναγκαιότητες". Εκδηλώνεται επίσης ως ευδαιμονισμός με την αυθεντική ελληνική φιλοσοφική του έννοια: ως ένας επίμονος (και, μερικές φορές, τραγικός ή αυτοκαταστροφικός) αγώνας για μια ζωή σύμφωνη με τον εσώτερο δαίμονά μας.
Στο πολιτικό πεδίο, ως βαθύτατα αντιπατερναλιστική, η ροκ στάση ζωής απεχθάνεται οποιαδήποτε ιεραρχία (πολιτική, οικονομική, κοινωνική κ.λπ.) και τον συνακόλουθο ετεροκαθορισμό τού ατόμου και της κοινωνίας (δηλαδή το να αποφασίζουν άλλοι για λογαριασμό τους). Ως εκ τούτου παρουσιάζει εμφανείς και στενές συγγένειες με τον Αναρχισμό: η -συνεπής- ροκ στάση (κι όχι η απλή έλξη για τη ροκ μουσική) είναι π.χ. ασυμβίβαστη με τις ιδιότητες του μέλους οποιουδήποτε κόμματος, ή του ψηφοφόρου. Θα πρέπει όμως να επισημανθεί ότι, παρά τη συγγένειά τους, για τη ροκ νοοτροπία ο Αναρχισμός στη στενή του (βλ. ιδεολογική) έννοια θεωρείται κάπως δογματικός και ηθικολογικός, ενώ ως κατεξοχήν πολιτικές θεωρούνται οι αντιεξουσιαστικές ατομικές φιλοσοφικές στάσεις του ευδαιμονισμού, του απελευθερωτικού ηδονισμού και της στοχευμένης "παραβατικότητας". Επιπλέον η ροκ στάση απεχθάνεται να υποδεικνύει οποιεσδήποτε ιδεολογίες και κοινωνικές συνταγές, θεωρώντας ως απείρως πιο πολιτική τη δόμηση ενός συγκεκριμένου ανθρωπότυπου σε ποσότητες ικανές να διαβρώσουν τα θεμέλια της υπάρχουσας κοινωνίας. Με αυτόν τον τρόπο (και φαινομενικά παραδόξως) η φιλοσοφικά "ατομικιστική" ροκ γέννησε το υποδειγματικότερο -αλλά και το πρώτο πραγματικά παγκόσμιο- κοινωνικό κίνημα της Ιστορίας: για ένα διάστημα δεκαετιών (περίπου από το 1955 έως το 1990, που θεωρείται και η κλασική περίοδος της ροκ) εκατομμύρια άνθρωποι σε όλον τον κόσμο, ένιωθαν, σκέφτονταν και ενεργούσαν κατά παρόμοιο τρόπο χωρίς "οργάνωση", "καθοδηγητές", "συνέδρια", "δεξαμενές σκέψης" και ... κεντρικές επιτροπές. Έτσι ο απαξιωμένος (και από τον Αναρχισμό) φιλοσοφικός "ατομικισμός" παρήγαγε παγκόσμιες μή ιεραρχικές συλλογικότητες και αποτελεσματικά κινηματικά επιτεύγματα, που ουδέποτε κατόρθωσε ο αυτοαποκαλούμενος "κοινωνιστικός" Aναρχισμός (είτε στην κλασική, είτε στη λεγόμενη "μετα-αναρχική" σύγχρονη εκδοχή του), ή η οποιαδήποτε άλλη ιδεολογία. Ωστόσο όμως, δεν είναι λίγοι οι ροκάδες, οι οποίοι θέλοντας να δράσουν πολιτικά και με μιά πιο συμβατική έννοια, προσχωρούν στον νοούμενο ως ευρύτερα αναρχικό (τον αποκαλούμενο και αντιεξουσιαστικό) χώρο. Έτσι το ροκ φαινόμενο και ο Αναρχισμός μοιάζουν σαν επίπεδο σχήμα δύο τεμνομένων κύκλων, που αν και διακριτοί, μοιράζονται μια ορισμένη κοινή επιφάνεια.