TV vs ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ

(ένα αρκετά παλιότερο άρθρο από εμάς, που λόγω λανθασμένου χειρισμού "κατέβηκε" από το μπλογκ. Το αναδημοσιεύουμε ως 1ο μέρος του άρθρου TV vs ANEΞΑΡΤΗΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ (2ο μέρος) , που είχε κι αυτό αναρτηθεί λίγο αργότερα. Μπορείτε κάλλιστα να το θεωρήσετε και ως συμπλήρωμα αυτού του πρόσφατου άρθρου: Πως η TV Ελέγχει την Σκέψη και την Συνείδηση)

TV vs ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ

Η εφεύρεση της τηλεόρασης θα μπορούσε ν'αποτελέσει ένα υπερπολύτιμο μορφωτικό εργαλείο για όλους τους ανθρώπους!

   Θα μπορούσε...

Όμως εξαρχής αυτή η εφεύρεση δεν είχε τέτοιους αλτρουιστικούς και επιμορφωτκούς στόχους! Τ'αντίθετο...

  Γιατί η τηλεόραση λειτουργεί προς όφελος κρυφών και φανερών ελίτ. Σκοπός της δεν είναι να αφυπνίζει τους πολίτες, αλλά να τους κοιμίζει. Οι ειδήσεις είναι με τέτοιο τρόπο κατασκευασμένες ώστε να ανταποκρίνονται στην "κοινή λογική"(δηλ. στη λογική που εξυπηρετεί απόλυτα τα συμφέροντα κάποιων) και οι πολίτες προγραμματίζονται έτσι ώστε:

 να καταναλώνουν συνεχώς προϊόντα, να υιοθετούν ένα τελείως κενό περιεχομένου lifestyle, να τροφοδοτούν ένα ανούσιο σταρ σύστεμ, να προσκυνούν κατασκευασμένους Θεούς, να ψηφίζουν ανίκανους πολιτικούς, να αποκτούν εκ του μηδενός άχρηστες ανάγκες, να βλέπουν ηλίθιες εκπομπές, να αγοράζουν, να αγοράζουν ακόμα κι αν δεν έχουν χρήματα...

 Εφόσον σκέψη είναι η συσχέτιση των ιδεών και των πληροφοριών και η παραγωγή νέων, με τη συνδρομή της μνήμης, της κρίσης, της προσοχής και της φαντασίας, δηλ. των ανώτερων (δια)νοητικών λειτουργιών, οι τηλεχειραγωγοί και οι εντολοδόχοι τους απεύχονται τις προηγούμενες νοητικές λειτουργίες όπως ο διάβολος το λιβάνι!

  Φοβούνται την ανάληψη ευθυνών, πρωτοβουλιών και την αυτοοργάνωση των ανθρώπων με τρόπους που υπηρετούν τα πραγματικά συμφέροντά τους, όπως φοβούνται και την καλλιέργεια αληθινής αλληλεγγύης ανάμεσά τους. Αυτά είναι πράγματα πολύ επικίνδυνα για τις ελίτ!

 'Ετσι προσπαθούν με όλα τα μέσα (όπως τα ΜΜΕ στο βαρύ τους οπλοστάσιο) να πλάσουν το μαζάνθρωπο, το μη σκεπτόμενο άβουλο ον, που η προσωπικότητά τουμετατρέπεται σ'ένα "χιλιομπαλωμένο κέλυφος". Μια χάρτινη προσωπικότητα, η οποία διαμορφώνεται από κατευθυνόμενες κι ελεγχόμενες εξωτερικές επιρροές κι όχι από τον εσωτερικό πλούτο και το πλεόνασμα ενέργειας του ανθρώπινου όντος. Και τά χουν καταφέρει σε πολύ μεγάλο βαθμό, κακά τα ψέματα..!

 Οπότε, αν ανήκεις σε αυτούς που εμπιστεύονται αποκλειστικά ή σχεδόν αποκλειστικά στο "ομιλών κουτί που εισβάλλει στον προσωπικό σου χώρο" τη διασκέδασή τους και την ενημέρωσή τους (όπου εδώ συμβαίνουν απίστευτα όργια παραχάραξης των γεγονότων και διαστρέβλωσης των καταστάσεων) και οι γνώμες σου για το ευρύτερο γίγνεσθαι προκύπτουν ως απόρροια αυτής της εξάρτησης... Δεν θα'πρεπε, τότε, να παραπονιέσαι για όλα τα περίεργα έως παρανοϊκά που συμβαίνουν στη ζωή σου και γύρω απ'αυτή! Και όχι μόνο στη χώρα σου, αλλά και σε όλο τον πλανήτη που μας φιλοξενεί(ή... μας ανέχεται υπομονετικά ακόμη), καθώς τα πάντα συνδέονται και αλληλεπιδρούν με άμεσους κι έμμεσους, ορατούς κι αόρατους τρόπους. Γιατί πολύ απλά είσαι κι εσύ μέρος αυτής της παράκρουσης, συμμετέχεις σ'αυτή, ή για να το θέσουμε σε πιο πλατιές βάσεις:

 ανήκεις κι εσύ στα βρισκόμενα σε σύγχυση προβατάκια-ιδιοκτησία επιτήδειων "τσελιγκάδων", μέσα στην παγκοσμιοποιημένη στρούγκα της τεχνο-νεοφεουδαρχίας, των ψυχοπαθητικών αγορών, των αχόρταγων για κέρδη πάνω σε κουφάρια πολυεθνικών και τραπεζιτών και των έξυπνων βομβών που διασφαλίζουν αυτά τα κέρδη και προσφέρονται και για αναπαυτικό τηλεοπτικό χάζι...

Περί επικοινωνίας και τηλεπολιτισμού με φόντο την συγκυβερνητική συνεννόηση-υπόδειγμα!

Τις πιο πολλές φορές όταν ξεκινάμε να κάνουμε διάλογο με κάποιον(-ους), άρα να επι-κοινωνήσουμε, με άλλα λόγια ν'αλληλεπιδράσουμε, αυτό που-δυστυχώς-συμβαίνει είναι ότι είμαστε τόσο παθολογικά προσκολλημένοι στις γνώμες μας, αόριστες ιδέες, φοβίες, εντυπώσεις, τραύματα, εμμονές, που τελικά δεν ακούμε τον άλλο(-ους) αλλά το θόρυβο των δικών μας σκέψεων!

Κι έτσι μπορεί να μας ξεφεύγουν κάποια σημαντικά μηνύματα που πιθανώς έχει να μας προσφέρει ο άλλος ή (ακόμη χειρότερα) να τα προσπερνάμε ως ασήμαντα... Και, τελοσπάντων, σε καμιά περίπτωση να μην επωφελούμαστε από τη μεγάλη ευκαιρία της επικοινωνίας με τους άλλους ανθρώπους, ώστε να γίνουμε πιο "πλούσιοι". Κι ακόμη και αν διαφωνούμε σε κάποιο ή κάποια ή πολλά θέματα, εντούτοις να δεχτούμε πολύτιμα ερεθίσματα που μπορεί να πλατύνουν τους ορίζοντές μας, να μας υποδείξουν νέους δρόμους, να μας προτείνουν λύσεις σε προβλήματα, ικανοποίηση σε απορίες, να μας φωτίσουν με καινούριες γνώσεις, να μας αλλάξουν ακόμη και την ίδια τη ζωή...Ή απλώς να μας προσφέρουν χαλάρωση και παρηγοριά μέσα στην τρέλα και τις εξοντωτικές ταχύτητες της σύγχρονης ανελέητης πραγματικότητας.

Αυτό που συμβαίνει πολύ συχνά, όμως, είναι και να ξεπέφτουμε σε κόντρες, ανούσιους διαξιφισμούς, άσκοπη σπατάλη ενέργειας, ακόμη και ανάμεσα σε φαινομενικά ομοϊδεάτες. Άλλωστε, πόσες φορές έχετε αισθανθεί θιγμένοι, οργισμένοι και τελικά "άδειοι" μετά από μια τέτοια ψυχοφθόρα κατάσταση που ξεκίνησε από μια απλή "συζήτηση;"  Βλέπετε, ο άκρατος εγωισμός και το πείσμα για το πείσμα είναι κακοί σύμβουλοι του εαυτού. Όχι! δεν είναι απαραίτητο "να έχει κάποιος την τελευταία κουβέντα" ως έπαθλο (α-νοησίας) σε μια ουσιαστική τιποτολογία! Προτιμότερο να κάνει κανείς πίσω όταν νιώσει ότι έχει πέσει στα πλοκάμια μιας τέτοιας ευτελούς κατάντιας κι ας έχει τη χαρά ο άλλος ότι λεκτικά είναι υποψήφιος για...ολυμπιακό μετάλλιο, αν υπήρχε το ευγενές αγώνισμα του μαραθώνιου σε "ανώμαλο έδαφος μπουρδών" ή της λεκτικής κοκορομαχίας (με δυνατότητες και επερχόμενης ελληνορωμαϊκής πάλης ή απλώς κλωτσοπατινάδας...)

Α!ναι! μια και ξεκινήσαμε να μιλάμε για επικοινωνία (που από ανύπαρκτη κι ανούσια μπορεί να γίνει ως και ιδιαίτερα βίαιη) μη ξεχάσουμε να εκθειάσουμε και το λαμπρό παράδειγμα της τηλεόρασης, που πάντα πρωτοπορεί σε σχετικά μαθήματα πολιτισμού και υψηλής διαλεκτικής. Ειδικά σε κάτι παραθύρια στα δελτία υποτιθέμενων ενημερωτικών δελτίων ή ανάλογων εκπομπών, όπου ξεπροβάλλουν σαν ξωτικά κάτι μουντές, βαριεστησμένες, εντομοαπωθητικές φάτσες πολιτικάντηδων, "ειδικών", δημοσιοκάφρων-σχολιαστών, συνδικαλισταράδων που "δε μασάνε", λογής τσιρακίων και άλλων πολλών πιθανών κι απίθανων. Και ξαφνικά, σαν να πέφτει σύρμα από κάποιο αόρατο νεύμα, αρχίζουν όλοι μαζί να ωρύονται, να γαβγίζουν, να λένε ασυναρτησίες που δε σημαίνουν τίποτε το πραγματικό, να μιλάνε ο ένας πάνω στα λόγια του άλλου, να τους στάζουν τα σάλια και τελικά να μη καταλαβαίνει κανείς πού στο διάβολο κατέληξαν (αν κατέληξαν κάπου), αν βγήκε κάποιο σαφές συμπέρασμα ή υπήρξε κάποιο μίζερο ίχνος εποικοδομητικής προσέγγισης. Που μπορεί να αφορά ζητήματα ιδιαίτερα σοβαρά ή κρίσιμα για τις ζωές των απλών ανθρώπων, οι οποίοι περιμένουν μια... σταράτη κουβέντα ή έστω κατανοητή! Και όταν τελειώνει ο τηλεοπτικός χρόνος της μαλακίας, γιατί έρχονται τα πραγματικά σοβαρά: οι διαφημίσεις, ξαναπέφτει το σύρμα και όλοι ξαφνικά το βουλώνουν σα να μην έγινε τίποτα (που δεν έγινε!). Όσα περίγραψα πριν συμβαίνουν συχνότατα, βέβαια, και σε πιο "πολιτισμένες" τηλεσυζητήσεις, γύρω από σικάτα τραπέζια με "ιλλουστρασιόν περιτύλιγμα" τη σοβαροφάνεια και τα κοστούμια ή ταγεράκια των υψηλών ή σημαίνοντων συμμετέχοντων, με "διαιτητή" κάποιο μεγαλοδημοσιογράφο ή "ελπιδοφόρο" πουλέν της ενημέρωσης.

Βέβαια, δεν μας περνάει ποτέ απ'το μυαλό ότι όλα τα παραπάνω τηλεπαρατράγουδα μπορεί και να είναι στημένα, για να πέφτουν φτιαριές οι στάχτες στα μάτια και τ'αυτιά των αιωνίως κορόιδων! Όχι βέβαια! Κι αν η "αριστερά της ευθύνης" έχει χωθεί σαν το λιγούρη με το φαναράκι μέσα στις "ερωτικές περιπτύξεις" σοσιαληστών και δεξιών (όλα αυτά είναι ορισμοί κενοί γράμματος!) και δεν βλέπει τίποτα μεμπτό σε ό,τι συμβαίνει στην κοινωνία, είναι γιατί πρόκειται για κάτι εντελώς τυχαίο ή...καλοπροαίρετο! Στα πλαίσια της καλύτερης συνεννόησης και...ορθού διαλόγου μεταξύ των φατριών των κυβερνώντων ώστε να παίρνουν ομόφωνα τις καλύτερες αποφάσεις! Για το καλό μας  και την εξέλιξή μας σε πιο πνευματικά όντα! (αφού σύντομα θ'αρχίσουμε να αποδημούμε στους ουρανούς από την ασιτία, τις κακουχίες και την μανιοκατάθλιψη).

ανιχνευτής

Μια ανακεφαλαίωση: εν καιρώ πολέμου, μια ολόκληρη χώρα συγχωνεύεται για να κλείσει οριστικά!

του ανιχνευτή

Aς κάνουμε μια ανακεφαλαίωση της μέχρι τώρα κοινωνικής πραγματικότητας, ώστε στη συνέχεια, να εξάγουμε χρήσιμα συμπεράσματα:

Σχολεία που κλείνουν ή συγχωνεύονται, που σε κάμποσα απ'αυτά οργανώνονται συσσίτια για τους μαθητές, που δεν έχουν χρήματα για θέρμανση ( νηστικά και παγωμένα "αρκούδια" δεν εμπεδώνουν και μαθαίνουν κύριοι "μεταρυθμιστές", έχουν άλλες προτεραιότητες!), με τραγικά κενά σε εκπαιδευτικό προσωπικό πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπ/σης.

Ολόκληρα τμήματα πανεπιστημίων και ΤΕΙ κλείνουν ή συγχωνεύονται (οδηγώντας και σε οικονομικό μαρασμό ολόκληρες περιοχές που στηρίζονταν στην ύπαρξή τους), εν μέσω εκπαιδευτικού έτους(!) και να πρέπει οι φοιτητές τους (http://youtu.be/Oy_EKMd8iy4) να μετακομίσουν πολλά χλμ. μακριά για να βρουν παρόμοια σχολή να συνεχίσουν ή αλλιώς να καταλήξουν σε κάτι παρεμφερές(!) με αυτό που τους ενδιέφερε και σπούδαζαν(!!) ή δεν ξέρω τι άλλη απίθανη αλχημεία σκαρφίστηκαν οι "φωτισμένοι εγκέφαλοι" της κυβερνητικής μπουλντόζας...

Δημόσια νοσοκομεία κλείνουν ή συγχωνεύονται. Εντατικές καταργούνται, χιλιάδες κλίνες επίσης, ο δημόσιος δωρεάν χαρακτήρας της Υγείας κατεδαφίζεται, ενώ ακόμη και μεγάλα νοσοκομεία στερούνται βασικότατα είδη στοιχειώδους περίθαλψης (γάζες, επιδέσμους, οινόπνευμα και άλλα αχρείαστα), με τραγικές ελλείψεις σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.

(Χμ! Δωρεάν δημόσια Παιδεία και Υγεία! Οι βάσεις ή θεμέλια κάθε δημοκρατικού κοινωνικού ιστού! Άρα άνθρωποι αγράμματοι και άρρωστοι χειραγωγούνται εύκολα...)

Επομένως, η κυβέρνηση "εθνικής σωτηρίας" (και οι προκάτοχοί της που "έδειξαν το δρόμο") δεν επιθυμεί δημόσια Παιδεία και Υγεία.

Κι αν βάζαμε κάτω και αναλύαμε και τον εργασιακό μεσαίωνα ( κάνε κι ένα κλικ εδώ!) και προωθούμενο σκλαβοπάζαρο και τη βίαιη κατάργηση κάθε ίχνους κοινωνικού συμβολαίου (η πολύ μεγάλη ανεργία, όπως έχει τόσες φορές αποδειχτεί στην Ιστορία, ΑΚΥΡΩΝΕΙ κάθε προσπάθεια ανάκαμψης), τότε θα διαπιστώναμε ότι δεν επιθυμεί ούτε την εργασία για τους πολίτες της...(κι ας αφήσουν τα περί υποαπασχόλησης και "ευέλικτης εργασίας". Αυτά δεν είναι ούτε καν ημίμετρα, είναι κοινωνική διάλυση και διαρκής ομηρία! Άλλωστε δεν το'χε πει και "ο γιος του μπαμπά" στη ΔΕΘ το Σεπτέμβρη του'11, ,ότι θα΄ταν επίτευγμα(!) αν κάθε οικογένεια έχει ένα(!!) εργαζόμενο;)

Κι αν επιχειρήσουμε να "ψυχολογήσουμε" και τους ΤΕΛΕΙΩΣ παράλογους φόρους (σαν βομβαρδισμούς της γερμανικής Λουφτβάφε του Β'Παγκόσμιου Πολέμου, χωρίς περιθώρια ανάσας κι ας μην έχεις να λαμβάνεις πια παρά του μη έχοντος) και τα χαράτσια, όπου και αναγκάζεσαι να τα σκας διαρκώς για το ήδη χιλιοπληρωμένο, απ'τον καιρό των παππούδων σου, σπίτι σου (που καταντάει στα στόματα του κόσμου "το κωλόσπιτό μου", αυτό μας περνούν!) και όλα αυτά σε αντιστοιχία με την ταφόπλακα στην αγορά εργασίας και τη φοβερή ανεργία...
...τότε σε μια χώρα όπου η ιδιοκατοίκηση ξεπερνούσε το 70-75% (μοναδικό φαινόμενο σε όλη την Ευρώπη) κατανοείς, αν δεν είσαι τυφλωμένος από "κομματικό καταρράχτη", ότι αυτό το καθεστώς-κόλαφος της δημοκρατίας-αξιορέπειας-της ίδιας της ζωής και των βασικών αναγκών της δεν επιθυμεί ούτε να διαθέτεις δικό σου "κωλόσπιτο"...Αλλά να είσαι ανήμπορο κι εξουθενωμένο έρμαιο στα νύχια των σύγχρονων φεουδαρχών!

Βάλτε σε όλα τα παραπάνω και το "πωλείται όπως είναι επιπλωμένο, γιατί αλλιώς πώς θα σωθεί το καημένο;"

Είμαστε όλοι "ξενοδοχειακό προσωπικό" σ'αυτό το ξενοδοχείο προς πώληση..!

του ανιχνευτή

Έχουμε εδώ και περίπου 8 μήνες, πάνω στο κεφάλι μας σαν φέσι τουρκικού σήριαλ εποχής, ένα δημ(ι)οκρατικό μόρφωμα "ερωτικού πολιτικού τρίο". Με έναν από τους παρτενέρ να "λάμπει" ως υπόδειγμα ιδεολογικής "αριστερής" διαστροφής και κοινωνικής ξετσιπωσιάς και τους άλλους δύο γνωστούς και σεσημασμένους εδώ και τρεις δεκαετίες (άραγε οι πολιτικές κεφαλές ενός λαού αντανακλούν και το πολιτισμικό-πνευματικό του επίπεδο;). Το απίθανο αυτό τρίο (που κάποτε το'παιζαν ο ένας ασύμβατος με τον άλλο) έχει προστάτες και προστατευόμενους. Συχνά αυτές οι δυο ιδιότητες εναλάσσονται και οι πρώτοι γίνονται δεύτεροι και τούμπαλιν, ανάλογα με τις εξελίξεις και την τροπή των γεγονότων.

Μια τέτοια περίπτωση προστάτη που όταν στριμώχνεται, έστω και λίγο και τα χρειάζεται, μετατρέπεται σε προστατευόμενο των "δημοκρατικών θεσμών", είναι κι ο συμπαθής και γεμάτος κοινωνικές ευαισθησίες κλάδος των εφοπλιστών. Που πλήττονται, φαίνεται κι αυτοί το ίδιο και χειρότερα από τη βαριά φορολογία η οποία συντρίβει τους πολίτες και τους μετατρέπει σε ρακένδυτους δουλοπάροικους.

Στα πλαίσια, λοιπόν, αυτής της απροκάλυπτης στήριξης των Ελλήνων πλοιοκτητών (το νούμερο ούνο στην παγκόσμια ναυτιλία, επίτευγμα για το οποίο έχει αφήσει το κατώτερο ναυτικό προσωπικό τα κόκαλά του σε όλο τον κόσμο), το πολιτικό  τρίο και η "Δικαιοσύνη του" κήρυξαν (για άλλη μια φορά) μια απεργία, που απειλούσε τις ξεχειλωμένες από ευρώ και δολλάρια τσέπες κάποιων και ίσως και ν'αποτελούσε σπίθα για γενική απεργία διαρκείας, ως παράνομη και καταχρηστική. Όπως "παράνομη και καταχρηστική" απομένει να κηρυχτεί και η ίδια η ζωή μας σε αυτό τον οίκο ανοχής (και εξαιτίας της-με ψυχαναλυτικούς όρους προσεγγίσιμης-ανοχής του κόσμου) που βρεθήκαμε να παλεύουμε για ν'αντιμετωπίσουμε τις διαρκείς ασελγείς πράξεις σε βάρος μας.

Μιλάω για την απεργία των ναυτεργατών, για την οποία -ω!τι έκπληξη!- ξαναβγήκε από το χουντικών καταβολών συρτάρι ο "δημοκρατικός άσος" της επιστράτευσης και επίταξης.
 Κι επειδή ο περήφανος και απείθαρχος ελληνικός λαός (όπως μας έλεγαν-ποιοι;-πάντα) τηρεί παρατεταμένη σιγή ασυρμάτου (εκτός από ελάχιστες παροδικές εξαιρέσεις) απέναντι σε αυτή την αντιλαϊκή και δολοφονική λαίλαπα, το κυρίαρχο πολιτικό τριολέ (και καλά κάνει αφού δεν τρέχει τίποτε) προσφέρει και άφθονα δείγματα  θράσους. Έτσι λοιπόν, ο αρμόδιος υπουργός θεωρεί τους εργαζόμενους στα κατώτερα πληρώματα ως "ξενοδοχειακό προσωπικό" (άρα και τα σαπιοκάραβα κάθε είδους και τα κρουαζιερόπλοια ως ξενοδοχεία). Το κατώτερο πλήρωμα που συντηρεί τα σκαριά των εφοπλιστάδων, που φροντίζει να μη μετατραπούν σε πλωτές τρώγλες όπου βασιλεύουν οι κατσαρίδες και τα αρούρια...Όσο για το ξενοδοχειακό προσωπικό των πραγματικών ξενοδοχείων, η κατάσταση που επικρατεί κι εκεί μόνο ρόδινη δεν είναι, με την ανεργία και τον εργασιακό μεσαίωνα να κυριαρχεί και στον τομέα του τουρισμού, της "ελληνικής βαριάς βιομηχανίας".

 Για τη νέα επίταξη εργαζόμενων απεργών χρησιμοποιήθηκε και το επιχείρημα ότι πλήττεται η οικονομία των νήσων. Δηλαδή σα να λέμε ότι "ο δολοφόνος θυμήθηκε να λυπηθεί εκ των υστέρων τα θύματά του!"

Μια ατάκα, μια υποχρέωση, ένα παλιό "καράβι" που βουλιάζει κι ένα νέο που έρχεται...

Ένα σωρό ατάκες μας στοιχειώνουν ολόγυρα και αντανακλούν σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια το "πνεύμα των καιρών"(μη ξεχνάτε ότι πνεύμα=φάντασμα, αν θέλουμε να ακριβολογούμε). Μια απ'τις πιο δημοφιλείς είναι και τούτη:

" ο κόσμος τα'χει παίξει! "
Ακούγεται σε φούρνους, σούπερ μάρκετ, μανάβικα, καφενεία, φαρμακεία, δημόσιες υπηρεσίες κι εφορίες που τρέχεις (και πιθανότατα παγιδεύεσαι στην ουρά των "παιγμένων") για να διευθετήσεις αυτά που δεν διευθετούνται με τίποτα σχεδόν.

 Και γιατί να τα διευθετήσεις; Αλλιώς θα σου πάρουν τα υπάρχοντα και θα σε χώσουν στα μπουντρούμια του κράτους; Τι λέτε ρε! Πόσα μπουντρούμια διαθέτουν (αφού όλα είναι υπερπλήρη και ήδη ξεχειλίζουν) για να πετάξουν μέσα το 90% του πληθυσμού που αδυνατεί να "εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του;" Και για να ακριβολογούμε (πάλι): υποχρέωση=κάτι για το οποίο σε ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ κάποιος να κάνεις, άσχετα αν αυτό μπορεί και να είναι (όπως συμβαίνει στον "αγώνα για τη σωτηρία της χώρας" χωρίς όμως τους "χωρικούς") ανήθικο, παράλογο, παράνομο (για τσεκάρετε πόσα βασικά άρθρα του Συντάγματος περί μέριμνας για στέγαση, εργασία των πολιτών κτλ. έχουν ξεσκιστεί κυριολεκτικά!) και δολοφονικό για αυτόν που "υποχρεώνεται". Ο οποίος, άρα, μπορεί κάλλιστα αν ΘΕΛΕΙ (κι έχει το δικαίωμα) ΝΑ ΑΡΝΗΘΕΙ να κάνει πράξη την επιβαλλόμενη τέτοιου τύπου "υποχρέωση!" Γιατί;

Η κουλτούρα των μνημονίων και η αντίσταση μέσω (και) του πολιτισμού!

Aλληλεγγύη και συμπαράσταση στους μαθητές των μουσικών και καλλιτεχνικών σχολείων (δεν είναι και πολλά!)

" Η κουλτούρα των φτωχών δεν πρέπει να είναι μια φτωχή κουλτούρα"

 "Φτώχεια δεν είναι μόνο η έλλειψη τροφής και στέγης. Φτώχεια είναι το να αισθάνεσαι Κανένας, το να στερείσαι ταυτότητας. Η μουσική, το να είσαι πρωταγωνιστής σε μια ορχήστρα, το να παίζεις, να τραγουδάς, δημιουργεί στο παιδί μια αυτοεκτίμηση, μια υγιή και ωραία περηφάνια που το βγάζει από τη φτώχεια. Γιατί το παιδί, με το που παίρνει το μουσικό του όργανο, παύει αμέσως να είναι φτωχό. Ενα παιδί με ένα βιολί δεν είναι φτωχό! Γιατί το βιολί το οδηγεί σε έναν δρόμο αυξανόμενου πνευματικού πλούτου".
Χοσέ Αντόνιο Αμπρέου

του ανιχνευτή

Πριν αναφερθώ στα γεγονότα της πλατείας Κλαυθμώνος, χτες το μεσημέρι στις 30/1, που είχε κατακλυστεί από γονείς (πολλοί απ'αυτούς γνωστοί μουσικοί και καλλιτέχνες) και παιδιά γεμάτα ταλέντο και αγάπη γι'αυτά που τα εμπνέουν (πράγματα τελείως ασύμβατα με την κυβερνητική "λογική" του παράλογου και της χυδαιότητας), ας δούμε πρώτα κάτι από το σάιτ της εξαιρετικής εκπομπής της ΝΕΤ "Εξάντας" (όαση στην τηλεοπτική μιζέρια και χωματερή) σχετικά με ένα ντοκυμαντέρ που προβλήθηκε το ίδιο βράδυ:

"Ένα απόγευμα του 1975 σ’ ένα γκαράζ του Καράκας της Βενεζουέλας, ο 36χρονος τότε καθηγητής μουσικής και οικονομολόγος José Antonio Abreu ξεκίνησε μια σταυροφορία που φαινόταν απολύτως ουτοπική. Να σώσει όσα περισσότερα παιδιά μπορεί από τη φτώχεια, τους δρόμους και την εγκληματικότητα, μαθαίνοντάς τους, δωρεάν, κλασσική μουσική και κάνοντάς τα μέλη μιας κλασσικής συμφωνικής ορχήστρας.

"Τίποτα σαν την πρώτη πρόβα", αναπολεί ο μαέστρος Abreu, 74 ετών σήμερα."Είναι η στιγμή που θυμάμαι με μεγαλύτερο πάθος. Τα υπόλοιπα ήταν μια μεγάλη καθημερινή συγκίνηση".

Σε εκείνη την πρώτη πρόβα ήρθαν μόλις 11 παιδιά. Όμως ο σπόρος είχε πέσει ήδη στο χώμα, γεννώντας αυτό που θα έμενε παγκοσμίως γνωστό ως EL SISTEMA (Το Σύστημα). Ένα όργανο Παιδείας, αλλά και ταυτόχρονα ένα όπλο κατά της φτώχειας. Ένα εργαλείο κοινωνικής αλλαγής. Μια απόπειρα να αλλάξει ο κόσμος μέσω της μουσικής!"

από τον ΕΞΑΝΤΑ

Δείτε το θαυμάσιο αυτό ντοκιμαντέρ του πολύ καλού Γιώργου Αυγερόπουλου και της ομάδας του εδώ:

http://www.exandasdocumentaries.com/gr/documentaries/chronologically/2012-2013

( ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΑ 2012-2013 , EL SISTEMA - ΣΩΖΟΝΤΑΣ ΖΩΕΣ )

Και τώρα η "σκυτάλη" σ' εμένα...

Με λίγα λόγια δηλαδή: το όραμα ενός ιδιαίτερου ανθρώπου μετουσιώθηκε σε ένα υποδειγματικό "εργαστήρι" πολιτισμού, όπου σπουδάζουν δεκάδες χιλιάδες παιδιά (πολύ φτωχά στην πλειοψηφία τους, που υπό άλλες συνθήκες δεν θα είχαν στον ήλιο μοίρα! Γι'αυτό και το ντοκυμαντέρ είχε τον τίτλο "σώζοντας ζωές!"), με έξοδα της κυβέρνησης της Βενεζουέλας και εξελίσσονται είτε σε πολύ καλούς μουσικούς, ή δασκάλους μουσικής, είτε σε κατασκευαστές μουσικών οργάνων (επίσης κάτι με τη δική του ξεχωριστή μαγεία)! Κι αυτό τον πολιτισμό που παράγουν, τον εξάγουν συγχρόνως σε όλο τον κόσμο...

 Ας έρθουμε τώρα στη δική μας καταθλιπτική (γιατί έτσι αποφάσισαν οι "καλλιτέχνες" της πολιτικής ξεφτίλας και βαρβαρότητας) και μίζερη πραγματικότητα:
 τα παιδιά που διαμαρτύρονταν χτες στο κέντρο της Αθήνας (και ολοκλήρωσαν τη διαμαρτυρία τους με μια πολύ όμορφη συναυλία) ήταν μαθητές των μουσικών και καλλιτεχνικών σχολείων. Που το πάθος τους (και το λάθος τους για τη "χώρα που γέννησε τον πολιτισμό") είναι οι τέχνες: η μουσική, το θέατρο, η ζωγραφική...
 Και η πέρα για πέρα δίκαιη διαμαρτυρία τους (προς τα ατάλαντα και κλειστά αυτιά των αρμόδιων μάου μάου) οφειλόταν στο γεγονός πως τα σχολεία τους στερούνται πλέον τα ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ και με τις μεθοδεύσεις που προωθούνται οδεύουν ουσιαστικά στην κατάργηση..!

Καταλάβατε; Αν ο καθρέφτης μιας χώρας είναι ο πολιτισμός της, στη μετατρεπόμενη εγχώρια Μπανανία (με την απάθεια και την ανοχή των περισσότερων ιθαγενών ως τώρα) ο καθρέφτης αυτός έχει αρχίσει και θρυματίζεται! Γιατί; Μα πολύ απλά πολιτισμός= έμπνευση=διακίνηση ιδεών=ψυχική υγεία και δύναμη=αμφισβήτηση των καθιερωμένων νοοτροπιών και δομών=Αντίσταση!
 Απλή η εξίσωση, έτσι;

Ναι! Ο πολιτισμός είναι πνοή, είναι παράθυρο που ανοίγει με θέα όλο τον κόσμο, είναι ζωή!
Κι αν δεν καταλαβαίνετε εσείς-οι (αν)αρμόδιοι "κουλτουρολάγνοι" του υπουργείου παραΠαιδείας και του υπουργείου "παραλίγο πολιτισμού"- και στραγγισμένοι από κάθε "χυμό" έμπνευσης και κάλλους (οι...κάλοι), πόση σημασία έχει η μουσική και η καλλιέργεια γενικά  των τεχνών στην ψυχή των εφήβων (με  άμεσες επιδράσεις και στις οικογένειές τους), είναι γιατί η ψυχή σας είναι ελειμματική ή καλύτερα ανύπαρκτη! Αλλά βέβαια! Έτσι θα σώσετε τη χώρα:

 με συγχωνεύσεις και κλείσιμο σχολείων (οι ανειδίκευτοι σκλάβοι δε χρειάζονται και πολλές τέτοιες πολυτέλειες),

Η επίταξη, ο μονομερής πόλεμος και ο βιασμός...

του ανιχνευτή

 Επίταξη των εργαζομένων στο Μετρό; Χμ!
Εγώ ήξερα ότι η επίταξη κτιρίων ή ανθρώπων σε μια χώρα γίνεται ΜΟΝΟ όταν απειλείται σοβαρά η δημόσια υγεία ή η δημόσια ασφάλεια, κάτι που συμβαίνει σε καιρό πολέμου (ή εισβολής κακόβουλων εξωγήινων ή επέλασης σαρκοβόρων ζόμπι ή κατακλυσμικών φαινομένων τύπου συντέλειας κτλ.)

Με την απεργία διαρκείας των ΜΜΜ, λοιπόν, απειλήθηκε προφανώς η δημόσια ασφάλεια!
Γιατί έπαιρναν όλοι οι εργαζόμενοι (όσοι έχουν ακόμη εργασία ή υποαπασχολούνται για μία και εξήντα, ούτε καν για τρεις κι εξήντα) τα ΙΧ τους να πάνε στις δουλειές τους και υπήρχε αυξημένος κίνδυνος τροχαίων ατυχημάτων! Δεν υπάρχει άλλη λογική εξήγηση, κάτι όμως που δεν αφορά τους παράλογους κι ασυνάρτητους δοσίλογους και τα μέσα παραενημέρωσής τους, που μας παρουσιάζουν το μαύρο ως φούξια.

Με την απεργία των ΜΜΜ απειλήθηκε και η δημόσια υγεία. Γιατί με την αυξημένη κυκλοφορία αυτοκινήτων στο κέντρο (και παρά το δακτύλιο), υπήρχε ανησυχητική αύξηση των ρύπων. Δεν υπάρχει πάλι άλλη λογική εξήγηση, αλλά η μνημονιακή σούπα φτιάχνεται για να σερβίρεται στους καταναλωτές ξινή και τοξική.

Οπότε έχουμε, για τη λογική της συγκυβέρνησης των "μαγείρων", συνθήκες μάλλον πολέμου!

Μην αναρωτηθείτε, βέβαια, ποιος κήρυξε τον πόλεμο σε ποιον. Τέτοιες απορίες έχουν μόνο

Η ανάγκη των μπαμπούλων για τη διατήρηση των αγάδων (σε βάρος των ραγιάδων)

του ανιχνευτή

Eμπιστεύσου τη λογική σου (που εύχομαι να λειτουργεί ακόμη ανεπηρέαστη από τη συλλογική παράνοια των καιρών). Αυτή σε βοηθά να προχωρείς τόσο σε απλές όσο και πιο σύνθετες συνδέσεις ανάμεσα ακόμα και σε φαινομενικά ασύνδετα φαινόμενα και γεγονότα. Δεν έχεις παρά να αφουγκράζεσαι το πνεύμα κάθε εποχής αποστασιοποιημένος από την προπαγάνδα και τους επαγγελματίες υπηρέτες της, από τα "μπάζα" της παραπληροφόρησης και τις "καθωσπρέπει" επίσημες ερμηνείες.
 Εμπιστεύσου την παρατηρητηκότητα, τις διαισθήσεις και τα ένστικτά σου. Αυτά δεν υπόκεινται σε ιδεολογήματα, κομματική στράτευση, εξηγήσεις βολικές για κάποιους αν και διάτρητες απ'όποια πλευρά κι αν τις επεξεργαστείς πιο προσεχτικά.

Ας δούμε ένα παράδειγμα σε όλες του τις πτυχές (κάθε ομοιότητα με πρόσωπα και πράγματα των καιρών μας μόνο συμπτωματική δεν είναι).

>Τα "ωμά" γεγονότα: Ξεχαρβάλωμα του κοινωνικού ιστού, μισθοί Βουλγαρίας με τιμές προϊόντων και παροχής υπηρεσιών Ελβετίας, συρρίκνωση ή και κατάργηση φορέων και υπηρεσιών που μέχρι πρότινος λειτουργούσαν (έστω και στοιχειωδώς) με γνώμονα την πρόνοια υπέρ των πολιτών, πρόκληση επιδημικής ανεργίας που ακυρώνει κάθε ελπίδα μελλοντικών προοπτικών, βίαιη γενικά διάλυση κάθε ίχνους κοινωνικού συμβολαίου (και χωρίς καν να αιτιολογηθεί με σαφή και ατράνταχτα επιχειρήματα που ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα δημιουργίας χρεών από συγκεκριμένους λόγους και της όποιας δυνατής οικονομικής ανάκαμψης και...επιβίωσης ενός ολόκληρου λαού!).

Με δυο λέξεις: Τρόμος και απελπισία!

>Τα επακόλουθα και οι μεθοδεύσεις: για να μη μετουσιωθεί η οργή που προκαλεί η παραπάνω "ειδυλλιακή" πραγματικότητα σε-έστω-σπασμωδική αλλά απρόβλεπτης εξέλιξης κοινωνική έκρηξη (που δύναται να οδηγήσει ακόμα και σε μαζική κι οργανωμένη στη συνέχεια εξέγερση, η οποία  θα μπορούσε, υπό συνθήκες, και να θάψει οριστικά σάπιους θεσμούς και θεσμοθέτες, στήνοντας τα θεμέλια για τη διαμόρφωση διαφορετικών κοινωνικών πραγματικοτήτων), το σύστημα "των αγάδων" θα χρησιμοποιήσει κάθε είδους κατασταλτικό κι αποτρεπτικό μέσο.

 Δηλαδή: άγρια αστυνόμευση και απειλητικά γαβγίσματα και δαγκώματα εναντίον όποιων αμφισβητούν, αυτοοργανώνονται, αυτοδιαχειρίζονται τις ανάγκες τους δίχως κρατικούς και ιδιωτικούς μεσάζοντες, διαδηλώνουν, αγνοούν τα τρομολάγνα κελεύσματα υποταγής κι αποδοχής παρανοϊκών π.χ. χαρατσιών, αντιστέκονται δυναμικά στο ξεπούλημα "κοψοχρονιάς" των φυσικών και πλουτοπαραγωγικών πόρων του τόπου τους σε ανελέητους κερδοσκόπους και κεχαγιάδες, αντιδρούν στην εκμετάλλευση των συνανθρώπων τους, εκφράζουν ανοιχτά με το διάφανο παράδειγμά τους μια τελείως διαφορετική στάση και φιλοσοφία ζωής...

 Γιατί αυτοί θα τμωρηθούν παραδειγματικά: θα απειληθούν, θα διωχτούν και θα συλληφθούν, θα φορτωθούν γελοίες και ανυπόστατες κατηγορίες, θα κακοποιηθούν μέσα σε νόμιμες εστίες βασανισμού, θα διαπομπευθούν, θα προβληθούν ως πρότυπα ταραχοποιών και αποσταθεροποιητών της...έννομης τάξης και ασφάλειας και κοινωνικής ευρυθμίας. Άσχετα αν τα δυο πρώτα έχουν καταστρατηγηθεί απροκάλυπτα με επίσημες υπογραφές και τρισάθλια νομοθετήματα, ενώ το δεύτερο έχει μάλλον να κάνει με την ευρυθμία της τροπικής ζούγκλας όπου οι θηρευτές κατασπαράζουν τα άτυχα θηράματα (κι αν μας πουν ότι αυτός είναι ο νόμος της φύσης τότε ας τους θυμίσουμε ότι συχνά οι ρόλοι εναλάσσονται και τα θηράματα μπορεί να γίνουν θηρευτές!).

>Οι, δοκιμασμένες τόσες φορές στο παρελθόν που καταντούν ευπρόβλεπτες κι αναμενόμενες πια, μέθοδοι όταν τα πράγματα ζορίζουν (ή τείνουν να ζορίσουν για τη συστημική ελίτ) πολύ: Προβοκάτσιες! (ή και: "βοήθεια, ήρθαν οι αιμοσταγείς τρομοκράτες!"). Ακόμα κι αν αυτό στοιχίσει σε ανθρώπινες ζωές, το σύστημα έχει αποδείξει (με τα δολοφονικά και χωρίς νόημα κανένα πια μέτρα ή τη σιγή ασυρμάτου που τηρεί για το φοβερό θέμα των καλπαζουσών αυτοκτονιών) ότι δε δίνει δεκάρα γι'αυτό! Αμφιβάλλει δηλαδή κανείς; Αντίθετα χρειάζεται εικόνες αιμόφυρτων ανθρώπων για να προωθήσει τους σαδιστικούς του στόχους...Και μια πολυτιμότατη συνδρομή σ'αυτό αποτελεί ο ακόμα μεγαλύτερος ΦΟΒΟΣ όλων των πολιτών-θυμάτων. Που θα προστίθεται στη συσσωρευμένη σύγχυση, αποπροσανατολισμό, αγωνία και θα γιγαντώνει την ήδη ξέφρενη ανασφάλειά τους, μια "και όλα τα είχε η Μαριορή-κοινωνία, ο φερετζές της επίθεσης από τρομοκράτες ικανούς για κάθε φρίκη σε βάρος της τής έλειπε..."

 Και προσέξτε αυτό το απλό:

Αυτή η ζωή δεν είναι δικιά μας...

του ανιχνευτή

Zούμε μια ζωή που δεν είναι δικιά μας!

Οι εικόνες της, τα γεγονότα που τρέχουν σαν τρένο με μεγάλη ταχύτητα, ο πακτωλός των πληροφοριών που μας βομβαρδίζει ολημερίς και οληνυχτίς σε βαθμό κορεσμού και εξόντωσης, τα γαβγίσματα από τoυς νάνους της TV που θέλουν να μας πείσουν ότι είναι γίγαντες και η παράνοια ότι είναι η φυσιολογική ζωή...Που περνά μπροστά από τα αποσβoλωμένα μας μάτια σαν να μην είναι η δικιά μας ζωή! Αλλά κάποιων άλλων...

Κάποιων άλλων φουκαράδων που τους ενοχοποιούν συλλογικά. Που τους τόνισαν κάποιοι, υποτιθέμενοι εκπρόσωποι της υποτιθέμενης δημοκρατικής βούλησης, ότι μαζί τα έφαγαν κι ότι χρωστάνε για πολλές μελλοντικές ενσαρκώσεις στον τόπο αυτό, χρωστάνε καράβια από ευρώ σε απροσδιόριστης προέλευσης χρέη...αλλά σε ποιον ακριβώς; πότε; πώς; γιατί; Ποιες αόρατες οντότητες, με κουστουμαρισμένους πολιτικούς, οικονομολόγους, τραπεζίτες, δημοσιογράφους ως εκπροσώπους τους επί των λαών, είναι αυτές που κρίνουν όλους τους ανθρώπους υπόδικους, ενόχους, απλά και μόνο επειδή ίσως υπάρχουν...

Και φθάσαμε να ζούμε μια ζωή που δεν φαντάζει δικιά μας!

Κι όπως μας έμαθαν με τα νέα ταιριαστά για μας ήθη (οι καταχραστές του ιδρώτα μας, του παραγόμενου πλούτου από εμάς, που τώρα μετατρέπονται σε κατήγορούς μας), ξυπνάμε με το φόβο του βηξίματος των "αγορών" και κοιμόμαστε με την ανατριχίλα της προσμονής για ολοένα και πιο ψυχοπαθητικά σε βάρος μας μέτρα, που απορρέουν από το λόξιγγα του χερ Σόιμπλε ή τις ατάκες και γκριμάτσες της φροϋλάιν Μέρκελ, που μοιάζει με κακόγουστο αντίγραφο της "σιδηράς κυρίας" Θάτσερ (που της έκαναν πρόσφατα και ταινία τρομάρα της). Και να περιμένουμε σαν πρεζόνια την επόμενη "σωτήρια" δόση, η οποία όμως δεν καταλήγει ποτέ στις δικές μας τσέπες για τις δικές μας βασικές (και υποσιτιζόμενες) ανάγκες!

Και μας τρώει μια επίμονη αίσθηση ότι αυτή δεν μπορεί να είναι η δικιά μας ζωή!

Ναι! Το ένστικτό μας δεν κάνει λάθος! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ ΖΩΗ!

Ούτε αυτός ο κόσμος ο αληθινός, παρά μια καρικατούρα του αληθινού κόσμου, μια διαστροφική και αποτυχημένη εκδοχή του, ένα νοσηρό πισωγύρισμα του 21ου αιώνα σε περασμένες εποχές δυο τουλάχιστον αιώνες πριν, μια συλλογική παράκρουση που δημιουργούν στο μυαλό μας αυτοί που πάντα πάσχιζαν να μας έχουν κλινικά νεκρούς μέσω των ιών του Φόβου και του κατακερματισμού!
 Είναι απλά ένα τεχνητά προκαλούμενο βραχυκύκλωμα που μας τίναξε κάτω στο χώμα και ίσως είναι καλό τελικά για εμάς, γιατί η ισχυρή δόνησή του μπορεί να μας βοηθήσει να συνέλθουμε. Και να σηκωθούμε πάνω. Όρθιοι, ευθυτενείς. Κι αφού, πολύ πριν τις κρίσεις και τις επικρίσεις, μέσω του θεού-καταναλωτισμού, της τροφοδότησης ενός ανούσιου σταρ σύστεμ, του σε βάρος των άλλων βολέματος, της αδιαφορίας για τον άλλο, της πελατειακής σχέσης με κοινούς απατεώνες που αναρριχούνταν στο δημόσιο βίο με την ανοχή μας, του χλευασμού προς κάθε μορφή εντιμότητας και ευθιξίας ως...βλακείας και του εθισμού στο ψέμα αντί να τιμάμε την αλήθεια, κι αφού, λοιπόν, είχαμε χάσει για ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ τους εαυτούς μας...Έχουμε μια μοναδική ευκαιρία να τους ξαναβρούμε, ή καλύτερα να τους ανακαλύψουμε από την αρχή! Και να συμφιλιωθούμε με τα λάθη μας. Και να αγκαλιάσουμε όσα κακά μας έτυχαν, ακόμη και ως αναπόφευκτες συνέπειες του νόμου αιτίας-αποτελέσματος. Και να τα ξορκίσουμε. Και κυρίως να κοιτάξουμε κατάματα τους φόβους μας και τις κατάρες που μας κρατούσαν ως τώρα σκυφτούς και σκεβρωμένους. Και να τα ερμηνεύσουμε, να τα κατανοήσουμε, να μάθουμε απ'αυτά, να τα αφήσουμε να φύγουν μακριά μας σαν κάτι που γίνεται πολύ φυσικά!

 Και να κοιτάξουμε ο ένας τον άλλο όχι με δυσπιστία, αλλά με συμπάθεια, συντροφικότητα, ελευθερία πνεύματος και αισιοδοξία...Γιατί ό,τι και όποιοι φοβόμασταν ως τώρα είναι αυτοί που, στην πραγματικότητα, μας φοβόντουσαν πάντα! Από την εποχή των αυτοκρατοριών και κατασκευασμένων θρησκειών που νομιμοποιούσαν την ελέω θεού δουλεία στην Εξουσία, της φεουδαρχίας, της αποικιοκρατίας, της βιομηχανικής επανάστασης, της σταλινικής και εθνικοσοσιαλιστικής τυραννίας, της οικονομικής υποδούλωσης στις αγορές του καπιταλισμού και της γεμάτης εξόφθαλμα κουσούρια παγκοσμιοποίησης προς όφελος των ολιγαρχών και των πολυεθνικών παρασίτων και banksters...

Σας το λέω, αυτός ο κόσμος από πολύ παλιά ΔΕΝ ήταν ποτέ για εμάς και τούτη, τώρα, η ζωή Δεν είναι με τίποτα δική μας. Δεν έχει καμιά σχέση με ανθρώπινα όντα, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό σε φιλοσοφικό, πνευματικό, υλικό πεδίο... Είναι ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ, αυτό που θέλουν εκείνοι για εμάς. Τους ευχαριστούμε λοιπόν για τα ισχυρά ηλεκτροσόκ σε βάρος μας και...

... ας τους δείξουμε ότι δεν καήκαμε, αλλά αναγεννηθήκαμε από τις στάχτες μας σαν το μυθικό πουλί το φοίνικα και γι'αυτό είμαστε σοφότεροι και δυνατότεροι από ποτέ και είμαστε πάρα πολλοί και...

...αυτή η ζωή ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ! Πραγματικά!
(Κι αν διαφωνούν ας επιβιβαστούνε μέσα σε τίποτα διαστημόπλοια της NASA ή σ'αυτά που τελευταία φτιάχνουν οι ιδιωτικές τους εταιρείες κι ας ψάξουν για άλλους πλανήτες-θύματα, αν μπορούν! Βρε ουστ!!!)

Η "Δημοκρατία της εξόντωσης και καταστολής", το κλάμα των προβάτων και το ουρλιαχτό των λύκων!

... όταν σε έχουν διαβρώσει από την παιδική κιόλας ηλικία με διαρκή πλύση εγκεφάλου της TV, οικογένειακού-σχολικού-κοινωνικού περιβάλλοντος, περί "δημοκρατικών αξιών" (δηλ. αυτές του άβουλου, ευπρόβλεπτου, εξημερωμένου κι απόλυτα ελεγχόμενου, γεμάτου φοβικά σύνδρομα, υστερικού καταναλωτή και νομιμόφρονα-κι ας ισχύουν οι εξόφθαλμα άδικοι νόμοι μόνο για τους πάρα πολλούς και όχι για τους πολύ λίγους -καθωσπρεπιστή νοικοκυραίου), τότε σε καταστάσεις παρανοϊκές όπως οι σημερινές, όπου εξοντώνεται με πρωτοφανή εκδικητικότητα και σαδισμό, θα'λεγε κανείς, ένας ολόκληρος λαός από αυτούς που πρώτα φρόντισαν να τον εξαπατήσουν πολλάκις, να τον καταληστεύσουν και μετά να τον ενοχοποιήσουν κι από πάνω, τότε...

...τότε αυτός ο λαός όταν ανακαλύπτει πως δεν έχει το σθένος να αντιδράσει ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ, εκτός από μυξοκλάματα, πένθιμες δικαιολογίες, μετακίνηση και ανάθεση ευθυνών σε κάποιο γενικό και αόριστο "κόσμο" που κάποτε, γενικά και αόριστα πάλι, θα ξεσηκωθεί, τότε...

...τότε ένας τέτοιος λαός είναι άξιος της τύχης του, αποτελεί αρνητικό παράδειγμα για άλλους λαούς που ξεκινούν να τραβούν ή επίκειται να τραβήξουν τα ίδια και χειρότερα (σε κομβικούς πλέον καιρούς για το μέλλον της ανθρωπότητας) και ίσως έχει κλείσει τον ιστορικό του κύκλο και η ύπαρξή του δεν μπορεί να υφίσταται πλέον (ούτε καν ως "επίτιμου προέδρου" ή κληροδότη ή πνευματικού μπαμπά του παγκόσμιου πολιτισμού, ή πιο σωστά νεοεποχίτικου λειψάνου-σφετεριστή ενός παλιού σπουδαίου πολιτισμού που άνθησε κάποτε στον ίδιο γεωγραφικό χώρο).
Έτσι απλά! Και αν κάποιοι ξεφεύγουν από τα παραπάνω θλιβερά κουσούρια και δείχνουν, μόνοι τους σχεδόν και ρισκάροντας τις ίδιες τους τις σάρκες, δρόμους πνευματικής Απελευθέρωσης και Αγώνα ενάντια σε κάθε υφής δεινά, είναι γιατί επέδειξαν μεγάλη επάρκεια και αυτάρκεια χαρακτήρα και κατέβαλλαν μεγάλες προσωπικές προσπάθειες υπέρβασης της βλακείας-απαιδευσιάς-μιμητικότητας-φοβικής ψύχωσης-νεύρωσης-αυτοεξαπάτησης-μετριότητας-δουλικότητας-κάθε είδους εξάρτησης...

Κι αυτοί οι άνθρωποι, είτε είναι ιδεαλιστές αγωνιστές δρόμων είτε πρωτοπόροι "αιρετικοί" ερευνητές και επιστήμονες, είναι αυτοί που όταν η διαπόμπευση, η παραπληροφόρηση και η λασπολογία δεν φτουράνε, τότε οδηγούνται σε βρωμερά κελιά, κρατικά ψυχιατρεία, θαλάμους βασανιστηρίων και σαδιστικά κολαστήρια ή μπροστά στις αγχόνες, τα εκτελεστικά αποσπάσματα, τα "ατυχήματα", τις "αυτοκτονίες"...
Και πάλι έτσι απλά!

Για να τελειώνουμε:
ΖΗΤΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΑΣ! ΖΗΤΩ ΟΙ ΕΝΝΟΜΕΣ ΕΣΤΙΕΣ ΣΑΣ!
Ευχαριστούμε αλλά δεν θα πάρουμε άλλο ούτε απ'την αρρώστια σας ούτε κι απ' τα "σωτήρια" φάρμακά σας!

Να μας περιμένετε, γιατί αν τα μαντριά-σφαγεία είναι για τους δημοκράτες "έχει ο θεός"-νοικοκυραίους, τότε εμείς θα γίνουμε εκείνοι οι απρόβλεπτοι  αξημέρωτοι λύκοι (ούτε τα μαύρα πρόβατά σας ούτε τα σκυλιά σας) που θα ουρλιάζουμε πάνω στα κουφάρια των τσελιγκάδων, μέχρι ο κόσμος των "ποιμένων" ν'αποτελέσει μια νοσηρή ανάμνηση στον κόσμο των ανθρώπινων όντων!

ανιχνευτής

Mind control και το σαμποτάζ του απρόβλεπτου

Aς δούμε κάποιες ενδιαφέρουσες νύξεις από τη Μαρία Σταματιάδου και στη συνέχεια θα βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα:

"...πιστεύω πως δυο είναι οι παράμετροι που πρέπει να προσέξουμε πάνω σ'αυτό το ζήτημα(εννοεί του ελέγχου της συνείδησης): η μία συνίσταται στον καταιγισμό μηνυμάτων και πληροφοριών που αποκλείει αυτόματα την ηρεμία και γονιμότητα στη σκέψη, ενώ η άλλη συνίσταται στο κατευθυνόμενο έλειμμα παιδείας που διευκολύνει την κάθε είδους προπαγάνδα, μετατρέποντας τη συνείδηση του απαίδευτου ανθρώπου σε σφουγγάρι, που μπορεί να απορροφήσει κάθε είδους "ρύπο".

 ...Η σχετική μετάλλαξη μάλιστα φτάνει πολλές φορές σε τέτοιο βαθμό ώστε να έχουμε ξεχάσει (ή μπερδέψει) ποια στοιχεία είναι πραγματικά δικά μας και ποια είναι αυτά που μας επιβλήθηκαν! Και το ερώτημα είναι: γιατί μας επιβλήθηκαν και από ποια "αόρατη Αρχή;"

Αλέξης το 2008, χιλιάδες νεκροί και μελλοθάνατοι το 2012 προς 13

Πέρασαν κιόλας 4 χρόνια που ο πιτσιρικάς Αλέξης δολοφονήθηκε με τον πιο αναίτιο τρόπο από το οπλισμένο χέρι του "προστάτη των πολιτών". Ο οποίος εξέφραζε απόλυτα έναν ολόκληρο κρατικό μηχανισμό "υπέρ των πολιτών"(και εξακολουθεί να εκφράζει μέσω της νοσηρής νοοτροπίας που διαπερνά οριζόντια και κάθετα την ελληνική αστυνομία και όχι μόνο).

Ποτέ δεν δόθηκε κάποια σαφή εξήγηση για εκείνη τη βραδιά στα Εξάρχεια. Ούτε από κρατικούς φορείς, ούτε από δημοσιογραφικούς, ούτε από ψυχιατρικούς. Και γιατί άλλωστε να δοθεί; Ούτε θα έφερνε πίσω το παιδί, ούτε βέβαια θα εμπόδιζε τους φλέγοντες χειμάρρους της οργής να πλημμυρίσουν τα αστικά κέντρα και κυρίως την Αθήνα. Αλλά έτσι κι αλλιώς ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΕΞΗΓΗΣΗ ΝΑ ΔΟΘΕΙ, ή, για να το θέσω πιο απλά: τέτοια κτηνώδη και παράλογα περιστατικά ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ μέσα στα κελιά των αστικών δημοκρατιών. Όπως συνέβη πριν 20 περίπου χρόνια, το 1985, με τη δολοφονία του Μιχάλη Καλτεζά, συνομήλικου του Γρηγορόπουλου, πάλι από το οπλισμένο χέρι αστυνομικού. Εποχή τότε της "σοσιαλιστικής αλλαγής" του επαγγελματία δημαγωγού Α.Παπανδρέου. Τότε που είχε ξεκινήσει η καταστροφή της βιομηχανικής και αγροτικής υποδομής της χώρας και να προετοιμάζεται μεθοδικά η σημερινή αηδιαστική πραγματικότητα...

  Χτες, μεσημέρι Πέμπτης, έτυχε ν'ακούσω σε  ραδιοφωνικό σταθμό της αντιπολίτευσης μια δημοσιογράφο να λέει ότι ευτυχώς που ο τότε αρμόδιος υπουργός Π.Παυλόπουλος χειρίστηκε, εκείνο το δεκέμβρη του 2008, το θέμα με μετριοπάθεια κι έτσι δε θρηνήσαμε θύματα.
 Κι ένιωσα αμέσως μια περίεργα άγρια ανάγκη να αναρωτηθώ:
εντάξει μεν, αλλά, από την άλλη...και λοιπόν;

Εντυπώσεις ενός εξωγήινου!

εισαγωγικό σχόλιο ανιχνευτή:

ο συγγραφέας του παρακάτω πολύ ενδιαφέροντος άρθρου προβαίνει σε σημαντικές διαπιστώσεις για την κατάντια (κακά τα ψέματα, αυτός είναι ο σωστός χαρακτηρισμός!) του ανθρώπινου είδους, από την πλευρά του αποστασιοποιημένου (και προηγμένου νοητικά και τεχνολογικά) "εξωγήινου παρατηρητή". Όμως αν θέλω να επωμιστώ το ρόλο του δικηγόρου υπεράσπισης των ανθρώπινων μαζών, θα έλεγα στο "γαλαξιακό δικαστήριο" τα εξής:

 "Δεν είμαστε βέβαια άμοιροι ευθυνών εμείς οι άνθρωποι για όλο αυτό τον αφύσικο και ανορθόδοξο τρόπο σκέψης και ζωής! Εντούτοις πρέπει να αναγνωριστούν κάποια ελαφρυντικά γι'αυτήν την αποκαρδιωτική κατάσταση:
 από γεννησιμιού μας εκπαιδεύουν μέσα στις οικογένειες (που έτσι τα βρήκαν κι αυτές) και στις παρέες και στα γήινα σχολεία και μέσα από κάτι ομιλούντα κουτιά που ξερνούν φρίκη, ανοησία, προπαγάνδα και διαστρέβλωση της πραγματικότητας, σε λάθος τρόπους σκέψεις, σε ένα ψυχοκτόνο ανταγωνισμό για τη συσσώρευση που προβάλλεται ως απώτατος σκοπός ζωής (κι ας μη το παραδέχονται πολλοί), σε μια επονείδιστη δουλοπρέπεια και έλλειψη αμφισβήτησης απέναντι σε κάθε λογής "αυθεντίες", σε μια ενοχική στάση απέναντι στις αιώνιες χαρές της ζωής μέσω κάτι δογματικών και θεϊκών (υποτίθεται) κανόνων που απορρέουν από κάτι κατασκευάσματα με τίτλο θρησκείες, σε μια έλλειψη πίστης στις πραγματικές μας δυνατότητες, σε μια διαρκή παρανοϊκή εχθρότητα με τους ομοίους μας ως είδος, σε έναν ευτελισμό των πραγματικών(και όχι των βολικών για τους "από πάνω μας")αρετών, σε μια διαρκή απέχθεια απέναντι στη διαφορετικότητα του άλλου, σε τεχνολογίες ξεπερασμένες και ιδιαιτέρως επιβλαβείς για την υγεία μας και το περιβάλλον που μας φιλοξενεί και κυρίως στο μεγαλύτερο όπλο καταστολής μας: ΤΟ ΦΟΒΟ!

 Οπότε, καλοί μου διαγαλαξιακοί δικαστές, οφείλετε να ερευνήσετε πολύ προσεχτικά και χωρίς προκαταλήψεις για το ποιοι στο Βεελζεβούλ, στο Δία ή στη Μαύρη Τρύπα του γαλαξιακού κέντρου(ή μήπως κι αυτή είναι ένας από τους αμέτρητους μύθους που μας πουλάνε "οι από πάνω μας;") είναι αυτοί που από τα αρχαία χρόνια ως τώρα μας εκπαιδεύουν σε όλα τα παραπάνω και μας μεταχειρίζονται ως πρόβατα-ιδιοκτησίες τους, που προσφέρονται για περίεργα παιχνίδια, κουρά και σφαγή! Αυτοί που αλλάζουν ως προς τις μορφές (ονομασίες καθεστωτικών προσδιορισμών-τίτλοι τιμής-διαμορφωτές ανούσιων & παράλογων ιδεολογιών-κάτοχοι συσσωρευμένων αγαθών-κλειδοφύλακες άγνωστων για τις μάζες γνώσεων κτλ.) αλλά ως προς την ουσία παραμένουν ΙΔΙΟΙ!

 Αυτοί λοπόν οι μονίμως "από πάνω μας" μας διαιρούν με 1002 τρόπους για να βασιλεύουν σε βάρος μας, μας απομυζούν ενεργειακά, πνευματικά, υλικά και όσοι από εμάς ορθώνουμε ανάστημα, βλέποντας χωρίς ψευδαισθήσεις και παρωπίδες την Άβυσσο που μας έριξαν και τη δυσοσμία πίσω απ'τις μάσκες και τις αλήθειες πίσω από τη σωρεία ψεμάτων και τολμάμε να επιχειρήσουμε να ειδοποιήσουμε τους συνανθρώπους μας ή να τους φέρουμε σε επαφή με όλα όσα μας έμαθαν να θεωρούμε άτοπα ή απαγορευμένα, τότε οι αφεντάδες μας ενεργοποιούν τους δοκιμασμένους από πολύ παλιά μηχανισμούς τους:  χλευασμός ανελέητος, κινητοποίηση των άλλων προβάτων κατά των  "μαύρων προβάτων"(όπως συνηθίζεται συχνά να αποκαλούν τους παραπάνω αποκλίνοντες από τους ρυθμούς της "στάνης") και αν δεν πιάσουν αυτά προβαίνουν σε εξόντωση όχι μόνο φυσική, αλλά και των ιχνών που αφήνουμε πίσω μας για τις επερχόμενες γενιές (που πρέπει να διαιωνίζουν την...προβατοποίηση, ακόμα κι αν φαινομενικά επαναστατούν για λίγο περισσότερο χορτάρι μέσα στη στάνη, η οποία αν και αλλάζει συχνά ονομασία, στην ουσία παραμένει ίδια στη λογική της).

 Άρα, σεβαστοί διαγαλαξιακοί παρατηρητές, μην είστε υπερβολικά αυστηροί στις κρίσεις σας για εμάς, παρά τις σημαντικές ευθύνες μας για την υποδούλωσή μας και την εθελοτυφλία μας. Άλλωστε οι τσοπάνηδές μας, τα αφεντικά μας, οι δερβέναγές μας, οι προγραμματιστές μας, οι  έχοντες τόσο μεγάλη ιδέα για την πάρτη τους που διαχωρίζουν ως ανώτερο είδος τους εαυτούληδές τους από την "ανθρώπινη πλέμπα", στην πραγματικότητα ΤΡΕΜΟΥΝ ΜΗ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ καμιά αποφράδα γι'αυτούς μέρα και καταλάβουμε ότι ΕΙΜΑΣΤΕ, Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ, ΘΑΥΜΑΣΤΑ & ΜΟΝΑΔΙΚΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΟΝΤΑ, οπότε θα τους πάρει καμιά τεράστια ηλιακή καταιγίδα και θα τους στείλει ως το νεφέλωμα του Ωρίωνα...

Αντί λοιπόν να κουνάτε για εμάς το κεφάλι με απογοήτευση, θέλετε να βάλετε ένα χεράκι βοηθείας ή μήπως η πολιτική σας είναι να μην ανακατευόσαστε με τα άπλυτα άλλων πλανητών; Κι αν όχι, δεν πειράζει...Πού ξέρετε; μπορεί και να σας εκπλήξουμε (τώρα σε πόσες γαλαξιακές μονάδες χρόνου; δεν το γνωρίζω εγώ ο μικρός και ασήμαντος γήινος).

   
ανιχνευτής


Εντυπώσεις Ενός Εξωγήινου

 του Δημήτρη Χοροσκέλη

Αν υποθέσουμε ότι οι εξωγήινοι υπάρχουν όντως και μας παρατηρούν, ως εξελιγμένο είδος που είναι, σίγουρα θα έχουν μείνει έκπληκτοι από όλα αυτά τα ανεξήγητα που βλέπουν στον πλανήτη Γη, και ίσως γι’ αυτό αναβάλλουν συνεχώς την επαφή μαζί μας! Σίγουρα η ανθρωπότητα θα τους φαίνεται σαν ένας θορυβώδης και ταραγμένος παιδικός σταθμός όπου, μαζί με την ανεύθυνη παιδικότητα συνυπάρχουν η ανεξήγητη τρέλα και η φονικότητα. Ας μπούμε για λίγο στη δική τους οπτική γωνία:

"Μας κλέβουνε τη σκηνή!"

Aς δούμε  ένα ωραίο ανέκδοτο, που αποδεικνύει το ότι ακόμα και οι πιο έξυπνοι υποτίθεται άνθρωποι μπορεί (ηθελημένα πολλές φορές, εθελοτυφλώντας πολλές άλλες, ή λόγω..."διανοητικής αγκύλωσης"!) να ΜΗ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΟ ΟΦΘΑΛΜΟΦΑΝΕΣ και να περιπλέκουν τα πράγματα... Παρά το πόσο απλά είναι, στριφογυρίζοντας γύρω από στείρες ή ανούσιες φιλοσοφίες και θεωρίες, μη θέλοντας ίσως να δεχτούν το αυτονόητο, ίσως και λόγω σοβαρής άγνοιας των στοιχείων. Που κι αυτό το τελευταίο δεν δικαιολογείται, μια και τα στοιχεία αυτά συνδέονται άμεσα με το παρόν και το μέλλον του καθενός...

Στη συνέχεια θα επιχειρήσουμε να συνδέσουμε το πολύ σοβαρό μήνυμα του παρακάτω ανέκδοτου (κι αντίστροφα: η πραγματικότητα,όσο σοβαρή κι αν είναι, συχνά μοιάζει με ανέκδοτο!) με την εγχώρια πραγματικότητα:

Όταν ο κόσμος γκρεμίζεται, κάποιοι απλώς κοιτούν (ή μιλούν για)τη σκόνη που πέφτει (λίγο πριν τους πλακώσουν τα χαλάσματα...)

Στις 14 Νοέμβρη, την Τετάρτη που πέρασε, έγινε, με μεγαλειώδεις (πραγματικά) συγκεντρώσεις, σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες η μεγάλη πανευρωπαϊκή απεργία-καταγγελία ενάντια στα σχέδια της ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΗΣ ΕΛΙΤ να απαλλοτριώσει χώρες ολόκληρες και να αποδομήσει-προλεταριοποιήσει-εκμηδενίσει λαούς...

 Μια παγκόσμιου βεληνεκούς κοινωνική γενοκτονία με μπροστάρηδες (υπηρέτες των μεγάλων αφεντικών-οικογενειών που θεωρούν τον πλανήτη ως προσωπικό τους λούνα παρκ και τους ανθρώπους αναλώσιμα σφαχτάρια στις ορέξεις τους) κάτι γελοίες καρικατούρες που θέλουν να λέγονται πολιτικοί με "σχέδια διαχείρισης κρίσεων και σωτηρίας"(= δηλ. ξεπουλήματος πλουτοπαραγωγικών πόρων σε ιδιώτες-τσελιγκάδες και εξανδραποδισμού των μαζών), ψυχοπαθείς και αποτυχημένους τραπεζίτες που για να σωθούν τα χρηματοπιστωτικά τους τοκογλυφομάγαζα καταδικάζονται σε ασιτία  λαοί ολόκληροι! Και με μισθοφορικούς στρατούς τους  ακόμα πιο ψυχοπαθείς και επιστημονικά λοβοτομημένους"φύλακες" των πολιτών, δηλαδή τις αστυνομίες...

...που στην ουσία προστατεύουν με νύχια(γαμψά) και δόντια(άγρια ακονισμένα) τους παρανοϊκούς εγκληματίες και τις καμαριέρες τους...

....που μας οδηγούν ΟΛΟΥΣ ολοταχώς σε
    
 μια ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΧΟΥΝΤΑ νεοφεουδαρχικού τύπου,

με συνδρομή υψηλής (ελάχιστα γνωστής στο κοινό σε όλες της τις διαστάσεις και δυνατότητες) τεχνολογίας παρακολούθησης και καταστολής (της νόμιμης άμυνας που ονομάζουν χάος και τρομοκρατία),  ψυχολογικού&πνευματικού κατακερματισμού(ΜΜΕ=Μέσα Μαζικού Ελέγχου), δηλητηρίασης των ανθρώπων μέσω ιατρικών μεθοδεύσεων (που ονομάζουν...θεραπείες!), γενετικά τροποποιημένων δηλητηρίων (που ονομάζουν λύση του διατροφικού προβλήματος), αλλοίωσης του νερού και του αέρα (βλέπε αεροψεκασμούς δήθεν για κλιματολογικούς λόγους) κ.ά. πολλά...

Σ'αυτό το κολαστήριο που στήνουν και ονομάζουν κόσμο, μεθοδεύεται η εξόντωση εκατομμυρίων ή και δισεκατομμυρίων ίσως ανθρώπων ως "φύρα", όπως διαφαίνεται ξεκάθαρα από τα "μέτρα" και τις μεθοδεύσεις διάλυσης του κοινωνικού ιστού, του δικαιώματος στην εργασία-υγεία-παιδεία, στην ίδια τη ΖΩΗ..!

Κι ενώ η νότια, κυρίως,  Ευρώπη (οι λόγοι δε χρειάζεται να αναλυθούν) φλεγόταν σε δεκάδες πόλεις της Ισπανίας (απίστευτη αστυνομική βαρβαρότητα εδώ, όπως θα φανεί και στα παρακάτω βίντεο), Ιταλίας, Πορτογαλίας, εντούτοις στο "πειραματικό ελληνικό εργαστήρι", μνημονιόπληκτο μέχρι το μεδούλι και με 1000άδες αυτοκτονίες που φιλοδοξούν να γίνουν η καθημερινή συνηθισμένη είδηση της πραγματικότητας του απαθή επί το πλείστον, αποπροσανατολισμένου, παθολογικά στωικού και ταπεινωμένου νεοραγιά...

  

 ...τα εγχώρια συνδικάτα κήρυξαν μια μίζερη στάση εργασίας που εξελίχτηκε σε μια υποτονική φραπεδόβολτα στο κέντρο της Αθήνας με μερικά ανώδυνα συνθηματάκια...Α! ναι! Μια δικαιολογία που έπαιξε πολύ ήταν ότι ο κόσμος ήταν κουρασμένος από τη 48ωρη απεργία της προηγούμενης εβδομάδας...


 Χμ! Εκτονωτικά πυροτεχνήματα 1-2-3 φορές το πολύ κάθε μήνα δίχως σχέδια και στρατηγικές ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ  με μηχανισμούς αλληλεγγύης, αλληλοστήριξης και αλληλοκάλυψης αναγκών των ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΩΝ από τα ΚΑΤΩ ,  δεν οδηγούν σε ανατροπές, επαναθεσμίσεις σαπισμένων μέχρι το κόκαλο θεσμών και αναγεννήσεις λαών! Τι χρειάζεται τελικά;

Δικαιοσύνη για όλους

"Mε συλλογική αγωγή ζητούν εκατοντάδες Έλληνες πολίτες από την ελληνική δικαιοσύνη να αναγνωρίσει τη νόθευση και την πλαστογραφία των εκκαθαριστικών της εφορίας, ως προϊόν των μνημονιακών, αντισυνταγματικών επιταγών. Ζητούν, με άλλα λόγια από την Πολιτική Δικαιοσύνη να πράξει το αυτονόητο: ν'αδράξει την ευκαιρία, κρίνοντας στο πλαίσιο της δικαιοδοτικής της αρμοδιότητας, με όπλο το διάχυτο και παρεμπίμπτοντα έλεγχο της Συνταγματικότητας και να ακυρώσει εν τοις πράγμασι ολόκληρη τη μνημονιακή πραγματικότητα."

Πηγή: περιοδικό HELLENIC NEXUS

σχόλιο ανιχνευτή:

Χτυπάνε οι καμπάνες; 'Ερχονται οι θείοι από την Αμερική; ή μήπως κάτι που λάμπει μπορεί και να είναι χρυσός; "600 δισ. για την Ελλάδα από ομογενείς αν αλλάξει το Σύνταγμα"

Παραθέτουμε την παρακάτω είδηση, με οδηγό την γνωστή παροιμία "όπου ακούς πολλά κεράσια κράτα μικρό καλάθι"(δυστυχώς έχουν ακούσει πολλά τ'αυτιά μας κι έχουν δει ακόμα περισσότερα τα μάτια μας...). Αλλά ακόμα και οι άνθρωποι αυτοί να έχουν τις καλύτερες πράγματι προθέσεις του κόσμου και να επιθυμούν πραγματικά να στηρίξιυν τον ελληνικό λαό, βοηθώντας τον να βγει από το τούνελ της εξωτερικής και εσωτερικής κατοχής, τίθονται αναπόφευκτα κάποια σοβαρά ερωτήματα:

• Πες και ότι δέχεται η δοσίλογη συγκυβέρνηση αυτή την ουρανοκατέβατη προσφορά! Ποιοι θα αναλάβουν να συντάξουν το καινούργιο Σύνταγμα; Οι παράγοντες που έβαλαν τα άπληστα χεράκια τους ή με 1002 άλλους τρόπους εμπλέχτηκαν και φτάσαμε σ'αυτή την κατάσταση; Ο λαός; Πώς; Με αντιπροσώπους που θα προκύψουν μέσω νέων εθνικών εκλογών; Χωρίς τα γνωστά πολιτικά πρόσωπα και περσόνες; Με τη Χρυσή (Κρ)αυγή ως νέα ελπίδα αποστείρωσης του ελληνικού κράτους; Με λαμόγια που θα μυριστούν "καινούργιο ψαχνό" και φαγοπότι και θα εμφανιστούν από παντού να προσφέρουν "χείρα δημοκρατικής ανάκαμψης;" Με την ίδια νοοτροπία "όσα αρπάξουν τα οπίσθιά μου και άσε τους άλλους να κουρεύονται;" Με τα ίδια χούγια που διαπερνούν κάθετα και οριζόντια την ελληνική κοινωνία;
•  Τα τεράστια συμφέροντα-διεθνή και εγχώρια- που κρύβονται πίσω από το ξεπούλημα όλων των "φιλέτων", από οργανισμούς και ακίνητα, περιοχές επενδυτικού και γεωστρατηγικού ενδιαφέροντος, μέχρι ορυκτό πλούτο και σπάνιες γαίες, εξαθλιώνοντας το λαό για να μην έχει κουράγιο να αντιδράσει και κινώντας τα νήματα των ντόπιων πολιτικών μαριονέτων, θα επιτρέψουν ποτέ, έτσι απλά και απρόσμενα, να τους χαλάσει κάποιος το "πάρτυ"; Τώρα πια που "σερβίρεται απλόχερα ο μπουφές" από το υπηρετικό προσωπικό τους και στην πολιτικο-οικονομικο-κοινωνική κονσόλα παίζονται τα δικά τους "σουξέ;"

   Τελοσπάντων, ας δούμε το άρθρο και τις πληροφορίες που παραθέτει:

"Η Ελληνική Ομογένεια αναλαμβάνει και πάλι δράση για την εξάλειψη του χρέους της Ελλάδας. Η πρωτοβουλία "End National Debt"  υποστηρίζει ότι έχει καταθέσει ήδη σε τράπεζες του Καναδά, αμερικανικά ομόλογα ύψους 600 δισ. δολαρίων που προορίζονται για την εξαγορά του συνόλου του ελληνικού χρέους προς το ΔΝΤ, την ΕΚΤ, τα ευρωπαϊκά κράτη αλλά και τους ιδιώτες πιστωτές.

Η πρωτοβουλία "End National Debt" έχει συσταθεί κυρίως από ομογενείς της Αμερικής και πρόεδρος της είναι ο Μανώλης Λαμπράκης. Ο ίδιος μίλησε στο Tv Creta, και διευκρίνισε πως αυτά τα χρήματα θα δοθούν μόνο υπό δύο αυστηρούς όρους.

Το Σύστημα και το Πέταγμα: φλυαρίες πάνω σε μια μαντινάδα...

                                               του ανιχνευτή

Το καλοκαίρι που μας πέρασε βρήκα την ευκαιρία να πάω, όπως συνηθίζω κάθε καλοκαίρι, λίγες μέρες στην αγαπημένη μου Κρήτη. Δεν κατάγομαι από κει (άλλωστε θεωρώ ότι κατάγομαι από όλα τα μήκη και πλάτη αυτού του κόσμου κι όχι από κάπου συγκεκριμένα), αλλά για δικούς μου λόγους νιώθω πάντα την ανάγκη να περνώ λίγες μέρες εκεί κάθε χρόνο. Η Κρήτη είναι ένα μέρος που δονείται από ενέργεια, η οποία φορτίζεται ακόμη περισσότερο από την πληθώρα των μύθων, θρύλων και παραδόσεών της, καθώς και από το ιδιαίτερα πλούσιο ιστορικό παρελθόν της και τεράστιο αρχαιολογικό της ενδιαφέρον...

 Ένα βράδυ καθόμουν με μια ωραία παρέα, πίνοντας άφθονη (ως είθισται) τσικουδιά και φλυαρώντας (ως είθισται, επίσης) για τι άλλο; την οικονομική κρίση, εντός και εκτός συνόρων. Κάποια στιγμή, μια κοπέλα επισήμανε πολύ σωστά, ότι τέτοιου είδους κρίσεις συμβαδίζουν πάντα με ηθική και πνευματική παρακμή κι εγώ συμπλήρωσα ότι ίσως η οικονομική κρίση να είναι το γέννημα των παραπάνω. Τότε ένας ντόπιος γέροντας που καθόταν στην παρέα, με κοίταξε με ένα περίεργο χαμόγελο και μου είπε μια μαντινάδα:
 " Μ'αρέσουνε οι άνθρωποι
    που στο γκρεμό σαν φτάξουν
   δεν λένε πως θα πέσουνε
   αλλά πως θα πετάξουν! "
 Αμέσως μετά με κάρφωσε με το βλέμμα του και μου είπε τα ακόλουθα:
" Ίντα λες μωρέ; Μπορείς να θωρήσεις πίσω από τούτες τση λέξεις; Κατέχεις, εσύ και οι άλλοι, ποιοι είστε πραγματικά και που μπορείτε να φτάσετε, ή μόνο μυξοκλαίτε για ούλα αυτά που σας κάνουν; Γιάντα τα δέχεστε; Εμένα ο κύρης μου ήταν καπετάνιος στα βουνά, όταν οι Ναζήδες και τα τσιράκια τους αλώνιζαν το νησί και όταν τον εκτελούσαν γελούσε και τους κορόιδευε...
 Ίντα φοβάστε άμα έχετε καθαρό μέτωπο; Ζωή χωρίς νόημα δεν είναι ζωή! Και γιάντα οι πιο πολλοί άνθρωποι περιμένουν βοήθεια από έξω, ακόμα κι από το θεό και την Παναζία; Αφού αυτό που χρειάζονται είναι μέσα τους και καρτερά να το γρικήσουν!"
 " Μπαρμπα Μανολιό, δεν πίνεις μια ρακή να ηρεμήσεις;" βιάστηκε να του πει κάποιος απ'την παρέα και τότε ποιος είδε το γέροντα και δεν τον φοβήθηκε:
 " Ίντα λες μωρέ ζαγάρι; Οι μεθυσμένοι από ρακή μένουνε καρφωμένοι επαέ. Οι μεθυσμένοι από τη Λευτεριά φτάνουν εκιά όπου λίγοι αντέχουν κι ας τους λεν κουζουλούς και κατέχουν πώς θα αλλάξουν ούλονε τον κόσμο! Κι ας κρέμεται το ένα τους ποδάρι στο γκρεμνό!" Κι αμέσως μετά γέμισε με ρακή το ποτήρι του...

 Τώρα που γύρισα πίσω στο μεγάλο χωριό, την Αθήνα, και οι προύχοντες συνεχίζουν τα καμώματά τους με περίσσιο θράσος, συλλογιέμαι εκείνη τη μαντινάδα...
Κάποιος θα μπορούσε να πει, στο πρώτο άκουσμα, ότι μιλάει για την αισιοδοξία που πρέπει να'χουνε οι άνθρωποι σε δύσκολους καιρούς όπως τούτοι. Αλλά η αισιοδοξία από μόνη της δεν αρκεί, καταντάει χαζοχαρούμενη, αν δε συνοδεύεται από ΔΡΑΣΗ! Κι επειδή θέλω "να θωρήσω πίσω απ'τση λέξεις", θα προσπαθήσω να κάνω τη δική μου ανάλυση και να προχωρήσω σε προεκτάσεις κι ας είναι κι αυθαίρετες. Έτσι κι αλλιώς στην Ελλάδα η αυθαιρεσία=παράδοση, αλλά εγώ έχω τους δικούς μου σκοπούς, όπως και οι πολιτικάντηδες και τα δουλικά τους τούς δικούς τους...

Η παραπάνω μαντινάδα ήταν σίγουρα εμψυχωτική, σε παρανοϊκούς καιρούς σαν ετούτους, που προσπαθούμε να επιπλεύσουμε στα κύματα σαν ναυαγοί του καπιταληστρικού κρουαζιερόπλοιου.
 Και αν θέλουμε να δώσουμε μια παραμυθιακή χροιά στην ανάλυσή μας, ας πούμε ότι προσγειώνεται ένας απολίτικος (σε σχέση με τις γήινες ιδεολογίες) εξωγήινος, έβλεπε ό,τι έβλεπε κι άκουγε και τη μαντινάδα του μπαρμπα Μανολιού. Και μετά ρώταγε μια ανθρώπινη παρέα που θα συναντούσε (και θα είχε ανθρώπινη μορφή για να μη σαλτάρουν οι γήινοι), πάνω σ'αυτά:
-Και ποιος σας οδηγεί στο γκρεμό, εδώ στην Ελλάδα, αλλά και τους ανθρώπους σε άλλες χώρες;
-Α! μα το Σύστημα! θα απαντούσαν οι περισσότεροι. Και κάποιοι άλλοι θα το προχώραγαν το πράγμα, σε ένα ξέσπασμα ακίνδυνης αυτοκριτικής:
-Η ανοχή μας στο Σύστημα. Και η απάθειά μας σε όσα μας επιβάλλει το Σύστημα. Και η εξαπάτησή μας από το Σύστημα.
-Και τι είναι αυτό το φοβερό Σύστημα που έχει τέτοιες δυνατότητες σε βάρος των ανθρώπων; Θα ρωτήσει απορημένος ο εξωπλανητικός επισκέπτης.

Ινδιάνικη σοφία σ'ένα ψυχολογικά κατακερματισμένο κόσμο...

" Οι ινδιάνοι και όχι μόνο της Αμερικής, είχαν πολύ έξυπνους τρόπους να χειρίζονται καθημερινά ζητήματα. Δεν θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά αφού ήταν άνθρωποι που είχαν πολύ καλή επαφή με τον φυσικό κόσμο, όντας κυνηγοί και πολεμιστές. Είχαν το πολύτιμο στοιχείο της παρατηρητικότητας.

Πως θα μπορούσαν διαφορετικά να ανταπεξέλθουν στις σκληρές συνθήκες διαβίωσης. Είδαν λοιπόν πως όταν οι τραυματισμένοι κυνηγοί επικοινωνούσαν, για τα τραύματα τους, δηλ. γκρίνιαζαν συνεχώς, τα τραύματα τους αργούσαν να γιατρευτούν. Όχι μόνο αυτό, αλλά αυτή η συνεχής γκρίνια, επεκτεινόταν και στην υπόλοιποι ομάδα με αποτέλεσμα η φυλή να έχει πολλούς αγιάτρευτους κυνηγούς, και λίγους ικανούς. Με όλα τα άσχημα συνεπακόλουθα. Με έναν πολύ απλό τρόπο έλυσαν το πρόβλημα.

Όποιος ήθελε να επικοινωνήσει για τα τραύματα του, σωματικά ή ψυχικά, γινόταν ΜΟΝΟ ΔΗΜΟΣΙΑ. Η φυλή μαζευόταν και τον άκουγε με προσοχή και κατανόηση, τον συμβούλευαν τι να κάνει ή τι να μην κάνει, για να περάσει ο πόνος και να γιατρευτούν τα τραύματα. Αυτό μπορούσε να το κάνει κάποιος ΜΟΝΟ τρείς φορές. Αν επέμενε να συνεχίζει πέρα από τις τρείς επιτρεπόμενες φορές, η φυλή του γύριζε την πλάτη και δεν επιτρεπόταν σε κανέναν να τον ακούει.

Το πολύ απλό σαν σκέψη, αλλά και δύσκολο σαν εφαρμογή, σχέδιο τους ήταν να μπει ο τραυματίας σε κατάσταση ίασης εδώ και τώρα, αναλαμβάνοντας την ευθύνη του. Κατάφεραν επίσης να ξεχωρίσουν την αναγκαία ανθρώπινη επικοινωνία, από την δόλια δράση της γκρίνιας. "

Απόσπασμα από το βιβλίο "Ο κυρίαρχος του παιχνιδιού"

Ασφαλώς, διαβάζοντας το παραπάνω απόσπασμα, μπορεί να κάνει εύκολα κάποιος τους συνειρμούς και να μεταφέρει την "ινδιάνικη γκρίνια" (με τον παραπάνω εκπληκτικό τρόπο αντιμετώπισης) στην εποχή μας. Την εποχή των ταχύτατα εξελισσόμενων τεχνολογικών επιτευγμάτων, από τη μια, και των οικονομικών κρίσεων, από την άλλη, με τις οδυνηρές επιπτώσεις σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής των Δυτικοαναθρεμμένων κοινωνιών. Κρίσεις που πρωτίστως είναι πολιτιστικές και πνευματικές-διανοητικές. Και φέρνουν πολύ γκρίνια στον άνθρωπο που πλήττεται άμεσα απ'αυτές,

Τα "όσα παίρνει και φέρνει ο άνεμος μες στο μαντρί" και το κάλεμα των άγριων ανέμων...

από τον ανιχνευτή

Οι αγκυλώσεις υπεισέρχονται στη ζωή μας από "κερκόπορτες" (που, πάρα πολλές φορές, άθελά μας ξεχνάμε ανοιχτές), "πόρτες" ή "χαραμάδες" που διογκώνονται και κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες μετατρέπονται σε "χάσματα" που καταπίνουν την υπόστασή μας και μας ξερνούν σαν απωθητικής υφής κιμά...
 Πόρτες με προβλέψιμες πολιτικές, ελεγχόμενες πνευματικές, mainstream πολιτιστικές και κατηγοριοποιημένες κοινωνικές ετικέττες. Και κατακλύζουν τη σκέψη μας, αυτοαναπαράγονται σαν μολυσματικοί ιοί, μεταλάσσονται, τις πιο πολλές φορές, διαβρώνοντάς μας (εν τη απουσία της κριτικής παρέμβασής μας και του συνειδητού άγρυπνου ελέγχου μας), μετατρέποντάς μας σε κάτι διαφορετικό απ'αυτό που είμαστε, από τις αρχικές μας προθέσεις, απ'αυτό που θα μπορούσαμε να εξελιχθούμε μέσα από διάφορους δρόμους που τραβάμε στη ζωή, μέχρι ν'ανακαλύψουμε ποιοι είμαστε πραγματικά σε σχέση με τον εαυτό μας και τον κόσμο που μας περιβάλλει.
 Και, ίσως, από "περήφανοι λύκοι που θα μπορούσαν να ουρλιάζουν με αρχέγονη χαρά στα ελεύθερα πεδία", ξεπέφτουμε (κάτι που δυστυχώς αποτελεί τον κανόνα) σε πρόβατα διάφορων αποχρώσεων που επιτηρούν το ένα το άλλο, μέσα στο παγκοσμιοποιημένο μαντρί, ή και σε πιστά τσοπανόσκυλα των επιτήδειων τσελιγκάδων, που "δείχνουν τα δόντια τους" στα "ζαλισμένα κοπάδια"...

 Θυμάμαι ένα περιστατικό από την εφηβεία μου:
Όταν ήμουν 14 ετών, στο γυμνάσιο (δεκαετία του'80), συνήθιζα να φοράω συχνά μια κονκάρδα με τη ροκ μπάντα που μου άρεσε.