Για γέλια αλλά και για κάτι περισσότερο, ίσως..

 

Κι ένα βιντεάκι με συμβολική σημασία, ας πούμε. 

Δεν είναι ούτε τα λόγια, ούτε η επίδειξη ή οι δηλώσεις για τον εντυπωσιασμό ή την πρόκληση φόβου, ούτε οι προσομειώσεις για την

Το φως μέσα μας

 

-  ένα καλό τραγούδι μπορεί να σε κάνει ν'αργήσεις στη δουλειά, ένα υπέροχο όμως τραγούδι μπορεί να σε κάνει και να παραιτηθείς από τη δουλειά -

 Δεν διαπραγματευόμαστε ούτε στο ελάχιστο το προσωπικό μας εσωτερικό έδαφος. Δεν επιθυμούμε να νιώθουμε, να αναγνωριζόμαστε και να αντιμετωπιζόμαστε ως "δούλοι" κανενός γήινου ή ουράνιου αφέντη-"κυρίου". Γνωρίζουμε ότι ο εύπιστος και άρα με ασθενή βούληση άνθρωπος καταντάει έρμαιο εξωτερικών επιδράσεων και σκοτεινών προθέσεων, το εσωτερικό του έδαφος καταλύεται και υποδουλώνεται σε αλλότριες δυνάμεις. Η εθελοδουλία και η παθητικότητα της μοιρολατρίας, συνειδητά ή ασυνείδητα, φαντάζουν πια μονόδρομος. Δεν επιθυμούμε να ξεπέσουμε σε μια τέτοια κατάσταση εξάρτησης κι αν υφίσταται πεπρωμένο για τον καθένα μας τότε ας διεκδικούμε την κυριότητά του με πάθος! Το Φως μέσα μας πηγάζει από την λάμψη της Δύναμης που κυοφορεί κάθε, μα κάθε, ανθρώπινο ον, κι απ' τη διατήρηση της  αγνότητας εκείνης που δεν επιτρέπει στην καρδιά να σκληρύνει από τις ασχήμιες και τις παγίδες της ζωής -" Stay Gold " - Μείνε χρυσαφένιος!-.

Κι όπως ξεκίνησα την ανάρτηση με ένα ιδιαίτερο τραγούδι από τους Morning Dew, στο ξεκίνημα της δεκαετίας του 1970, κλείνω με αυτό το απόσπασμα από μια παλιότερη ανάρτησή μας: 

Το χειρότερο ίσως αποτέλεσμα για τα μέσα μας..

 

 

φωτογραφία της έκρηξης σε σχολείο θηλέων 

στη νότια πόλη Μινάμπ του Ιράν, 28/2 Σάββατο

To πιο ειρωνικό στοιχείο για όσα τρομερά συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή είναι ότι λίγο πριν τη συνδυασμένη επίθεση Ισραήλ-Η.Π.Α. το περασμένο Σάββατο 28/2, το Ιράν είχε συμφωνήσει σχεδόν σε όλα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για το πυρηνικό του πρόγραμμα, κάνοντας σημαντικές παραχωρήσεις, κι έμενε να καθοριστούν κάποιες συγκεκριμένες λεπτομέρειες επί του όλου θέματος..Άρα, οι δύο "σύμμαχοι", με την απρόκλητη και ξαφνική επίθεση της 28/2, απέδειξαν ότι είναι αναξιόπιστοι και μεταχειρίζονται ύπουλες μεθοδεύσεις -είδος "στρατηγικής" για να ξεγελάνε τον εχθρό μέσα από υποτιθέμενες"ειρηνευτικές' προσπάθειες;- για να πετύχουν τον στόχο τους: την ανατροπή του σκληρού θεοκρατικού καθεστώτος με μεθόδους "σοκ και δέος". Που όμως δεν κατάφεραν να ξεσηκώσουν τους χιλιάδες διαφωνούντες πολίτες μέσα στο Ιράν, κατά της ηγεσίας που είχε εξοντώσει όπως λέγεται χιλιάδες ανθρώπους στις πρόσφατες βίαιες εσωτερικές αντικαθεστωτικές διαδηλώσεις, αλλά μάλλον να τους συσπειρώσει με τους κυβερνώντες! Και να τους "πωρώσει" ενάντια στους φονικούς βομβαρδισμούς με πρωτεργάτη -κι έμπειρο από τις σφαγές δεκάδων χιλιάδων κυρίως γυναικόπαιδων στην εδώ και χρόνια μαρτυρική Λωρίδα της Γάζας- την ισραηλινή προφανώς αεροπορία και τους πυραύλους του καθεστώτος

Η "ιερή" μέθη του "νερού της φωτιάς"..

Το "νερό της φωτιάς". Η μέθη και η .."ιερή τρέλα" της.. Η μέθη αυτή αποτελεί, κατά κάποιο τρόπο, το "προνόμιο" εκείνων των ψυχών που, είτε είναι από τη φύση τους ευγενείς είτε χυδαίες, στοιχειώνονται από το πάθος της αυτοκαταστροφής. Από έναν.. ιδιότυπο "αναβαπτισμό" μέσω της πτώσης, της παρακμής, της εξαχρείωσης. Αλλά και της "ηδονής του πόνου" , με τη μοναδική, μέσα στη θολή πνευματική λάμψη της, έμπνευση -που δεν παύει να είναι λάμψη-, ικανής συχνά να παράξει καθόλου ευκαταφρόνητα δημιουργήματα..

 "Barfly" : Mikey Rourke's drunk speech :

Στη Valhalla !

" Before we assume our respective roles, in this enduring drama, just let me say that uh ... when these frail shadows we inhabit now .. have quit the stage ... we’ll meet ... and raise a class again together ... in Valhalla " - Πριν αναλάβουμε τους αντίστοιχους ρόλους μας, σε αυτό το διαρκές δράμα, επιτρέψτε μου να πω ότι ... όταν αυτές οι εύθραυστες σκιές που κατοικούμε τώρα ... έχουν εγκαταλείψει τη σκηνή ... θα συναντηθούμε ... και θα στήσουμε ξανά μαζί μια ομάδα ... στη Βαλχάλλα!-

Να μη παραδινόμαστε στον "αφέντη-Φόβο", περιφρονώντας και το "πρωτοπαλίκαρό του" τον φόβο για τον θάνατο. Υπάρχουν ξέρεις χειρότερα πράγματα από αυτόν: 

Απώλεια ..

 Ένα παράξενα γοητευτικό τραγούδι, μέσα στη σκοτεινή μελαγχολία της πολύ ιδιαίτερης ατμόσφαιράς του. Ως αφυπνιστική μελωδική δόνηση που διαταράζει τον βαθύ ύπνο, ο οποίος συχνά δεν διαφέρει και πολύ από τον θάνατο.

 Θα μπορούσαμε να πούμε ότι αποτελεί κι ένα είδος "άσπονδης" αφιέρωσης. Έτσι όπως προεκτείνουμε το μήνυμά του προς όλες τις κατευθύνσεις της καθημερινότητας μέσα στην ανελέητη πάροδο του χρόνου.

Σε αυτούς που παραδόθηκαν χωρίς δεύτερη σκέψη ή με πένθιμες δικαιολογίες σε ψυχαναγκαστικά, εκβιαστικά αφηγήματα και ιστορίες για ανεγκέφαλα υποκείμενα. Που πρόδωσαν τον εαυτό τους οδηγούμενοι σε αδιανόητες σε βάρος του επιλογές, που πρόδωσαν τους συνανθρώπους τους, ακόμη και τα ίδια τα παιδιά τους. Για να απολέσουν την ίδια τη ζώσα πνοή τους, καταντώντας ζωντανοί-νεκροί. Που πιστεύουν οτιδήποτε δεν βλέπουν κι αγνοούν πεισματικά τα μάτια τους. Που πίστεψαν και πιστεύουν ότι ο κόσμος αλλάζει με προσευχές, ευχολόγια και ψηφοφορίες πιο σωστά φαρσοκωμωδίες. Υιοθετώντας το βλέμμα του ολιγόμυαλου αγελαίου ζώου και το πνεύμα του αυτόχειρα, ή την συμβιβαστική "οσφυοκαμψία" του "εγώ το θύμα", από τους πιο δημοφιλείς ρόλους μέσα στις κοινωνίες-ταφόπλακες της ανεξαρτησίας του ανθρώπου. Που οι συνειδήσεις τους ενίοτε αποτελούν ανάλογα

Έξω από τη νεκρούπολη

 

Μηχανές με αντικαθιστούν, κάμερες με παρακολουθούν, δεδομένα σε οθόνες με καθορίζουν, μηχανάκια με σφυγμομετρούν, μηχανικές συνήθειες με κατευθύνουν, μηχανικές αντιδράσεις με απενεργοποιούν.

Ζω -τρόπος του λέγειν ζω- σε μια νεκρούπολη! Ψάχνω τους απαραίτητους θύλακες αέρα, γυρεύω σαν χρυσοθήρας φλέβες που αστράφτουν από τη δυσεύρετη λάμψη της ζωής.. Κι αναρωτιέμαι. Οι ζωντανοί, αυτοί που πραγματικά αναπνέουν με την καρδιά, συνθέτουν με το μυαλό, δημιουργούν και υλοποιούν κόσμους με τη φαντασία τους, είναι οι επικηρυγμένες μάγισσες των

"Gaslighting" και αδέσποτες σκέψεις

 

Μια μουσική εισαγωγή στο παρακάτω άρθρο, από ένα πολύ ιδιαίτερο ελληνικό συγκρότημα. Όσο για εμένα, ο όρος "ψυχολογία" -που δεν έχει σχέση με τη δόλια "επιστήμη" της ψυχιατρικής, αυτή με το "ρακένδυτο"  επιστημονικό υπόβαθρο- αποτελεί μια πρακτική που συγγενεύει με την αποκαλούμενη.."μαγεία" ή μαγική σκέψη. Η οποία δρα επί των ριζών της ανθρώπινης φύσης και εξερευνά το ασυνείδητο, αντλώντας δυνάμεις από αυτό, με χρήση και του μη λεκτικού εργαλείου των συμβόλων. Προϋποθέτει ικανότητα διαίσθησης κι επιφέρει εσωτερικό "ψηλάφισμα" σε σοβαρή διαλεκτική σχέση με τα εξωτερικά ερεθίσματα, για να

Το άνοιγμα της Πόρτας ενός νέου χρόνου..

 

Ο εφιάλτης τελειώνει, όπως κάθε αποκρουστικό όνειρο που διήρκησε περισσότερο από τις αντοχές, σωματικές και ψυχικές, του καθηλωμένου στην κλίνη..

Όμως..θα ξυπνήσουμε σε έναν διαφορετικό χρόνο που θα παρασύρει και τη μορφή του χώρου.

Οι μπαμπούλες με σάρκα και οστά, που εδραίωσαν την παρασιτική τους υπόσταση με τη συναίνεση των υποτελών τους, οι ορκισμένοι πίστη στους βδελυγματικούς θεούς τους εχθροί της ανθρωπότητας θα ξεθωριάσουν, θα αποτελέσουν μαύρα μόρια σκόνης που παρασύρουν οι άνεμοι της ζωής και της αναγέννησης. Εκείνης της ζωοδότρας δύναμης που εδράζεται στο αθάνατο πνεύμα του ανθρώπου.

Η ανθρώπινη ψυχοπάθεια μαζικής κλίμακας ή θα παρασύρει τους δούλους μαζί με τα αφεντικά τους στην άβυσσο της ανυπαρξίας ή θα αντιστραφεί με τα απανωτά σοκ που θα συγκλονίσουν τον κόσμο και θα μεταλλαχτεί σε αναγεννημένη από τις στάχτες της διαύγεια ελεύθερων πια μυαλών, απαλλαγμένων από τα ξόρκια της κατάληψης. Συστατικά της έχει τη Μνήμη, τη Διάκριση, την Προσοχή, τη Φαντασία, την πανίσχυρη βούληση αυτόνομων ατόμων έξω από αυτοματοποιημένα κλειστά συστήματα.

Θα υπάρξει φωτοχυσία μέσα στο αντιεπιβιωτικό σκοτάδι που διαδέχθηκε το σκοτάδι του φεουδαρχικού Μεσαίωνα και έκανε τη σκλαβιά των χωρικών-δουλοπάροικων σε μεγαλοϊδιοκτήτες και εκκλησίες -ο ιστορικά πιο άπληστος ιδιοκτήτης γης και ανθρώπων- να μοιάζει με μικρό αδελφάκι του σύγχρονου μεσαίωνα.

Εκπαίδευση και μόρφωση δεν ταυτίζονται

 

Η Μόρφωση δεν έχει στόχο να δημιουργήσει "επιστήμονες" ή υπαλλήλους, αλλά να αλλάξει εσωτερικά τον άνθρωπο. Δεν τελειώνει στο πανεπιστημιακό πτυχίο και την επαγγελματική κατάρτιση ή εξειδίκευση, αλλά ξεκινά αμέσως μετά από αυτό. Μόνο έτσι ο άνθρωπος καθίσταται λειτουργικός, ξεφεύγει από το στάδιο της βαρβαρότητας, όπως η "επιστημονική αμορφωσιά" και συχνότατα

Ο πανεπόπτης οφθαλμός και τα υπερ-ευήκοα ώτα

 

Είμαστε οι άρχοντες της κλοπής και της υποκλοπής. Αφού πρώτα φροντίσαμε να καταληστεύσουμε τις πιο ζωτικές χαρές και να απογυμνώσουμε με λύσσα τις πιο ουσιώδεις έννοιες από τις προβλέψιμες, μηχανιστικές ζωές των υπηκόων υποτελών μας. Που το πιο αστείο είναι ότι μπορεί να υπάρχουν ανάμεσά τους κάποιοι που συνεχίζουν να επιδίδονται σε προφορικές ή γραπτές μεγαλόστομες αναφορές στην αποκαλούμενη "ελεύθερη βούληση".

Είμαστε τα μάτια και τα αυτιά επί 24ωρου βάσης. Ο πανεπόπτης οφθαλμός και τα υπερ-ευήκοα ώτα στους δρόμους και τις λεωφόρους των μεγαλουπόλεων-φυλακών σωμάτων και ψυχών, πίσω από  κλειδαρότρυπες, μέσα στις κρεβατοκάμαρες και στα γραφεία,  ακόμη και εντός WC μήπως και καταγράψουμε κι εκεί κάποιο ασυνήθιστο κουσούρι που σε καθιστά εκβιάσιμο.

Είμαστε η πολιτική που ξεπερνά σε φαντασία και κατάστρωση σχεδίων ακόμη και τον πιο ευφάνταστο εγκέφαλο της μαφίας, εξάλλου η μαφία και πολιτική έχουν γίνει έννοιες αλληλοσυμπληρούμενες, σχεδόν ταυτόσημες.

Όταν το αποτέλεσμα μετατρέπεται σε ΑΙΤΙΑ...

” Όταν αγνοούμε έναν Θεό, γεννάμε έναν δαίμονα”

“Αυτό που το αρνούμαστε, κερδίζει δύναμη, και ψάχνει παράξενες και απρόσμενες μορφές για να φανερωθεί”
“Αρνήσου το σέξ, και άλλες μορφές της έκφρασης του θα σε βασανίσουν”
“Αρνήσου την αγάπη, και ακραίοι συναισθηματισμοί θα σε παραλύσουν”
“Αρνήσου την επιθετικότητα, και τελικά θα δείς το ματωμένο μαχαίρι στο τρεμάμενο χέρι σου”
“Μπορούμε να προστατευθούμε από τα πάντα αν τους αρνηθούμε την ύπαρξη”
“Μπορούν να υπάρξουν τα πάντα άν προστατεύσουν την άρνηση τους”
“Όταν φοβάσαι ανοίγεις μιά πόρτα στον κίνδυνο, που ο φόβος θα έπρεπε να σε κάνει να την κρατάς κλειστή”
“Όταν δεν καταλαβαίνουμε κάτι, είναι πολύ πιθανό να μας καταλαβαίνει αυτό”

THE VOICE(S)..

  

Είναι ΚΑΙ η "εσωτερική φωνή" που θα σου προσφέρει τη θαλπωρή τής ζεστασιάς της στους πιο παγωμένους τρομακτικούς ανέμους της ύπαρξης, που ποτέ δεν θα σε προδώσει, δεν θα συμβιβαστεί με τη μετριότητα και εθελοτυφλία, δεν θα κάνει "εκπτώσεις" στους πόθους της ψυχής, δεν θα ξεγελάσει τα ένστικτά σου, δεν θα σε θρέψει με ψέματα γιατί δεν αντέχει  το φως της αλήθειας. Γιατί αυτή είναι η Αλήθεια και το Φως που σε λούζει από τη στιγμή του ερχομού σου στην περιπέτεια της Ύλης. Που κάποιοι ήθελαν και τότε και με την ίδια σφοδρότητα -ίσως και περισσότερη- θέλουν και τώρα, από την πρώτη κιόλας ώρα της γέννησης, να διαχωρίσουν την ευαίσθητη διάνοια του σώματος από εκείνη του Πνεύματος.. Πόσο συχνά έχεις νιώσει το κάλεσμά της κι ενίοτε το.. παράπονό της; Μπορείς να την αποκαλέσεις κι έτσι αν σου ταιριάζει:  Εσωτερικός ήλιος!

Πριν περάσουμε στο τραγούδι της ημέρας, μνημονεύω και κάποιες κουβέντες του ανιχνευτή: Ακόμα και οι πιο σοφοί οδηγοί είναι, από ένα σημείο και πέρα, τυφλοί μπροστά στο δικό σου προσωπικό μονοπάτι. Στο πεπρωμένο σου που είναι...εσύ! Εσύ είσαι αυτός που θα κατανοήσει όλες τις πτυχές και τις παρακρούσεις του δικτύου της Μήτρας (MATRIX) της ψευδαίσθησης. Και θα δραπετεύσει..!

"Σχηματισμός της μάζας: Γιατί οι άνθρωποι δεν μπορούν να δουν την απάτη του COVID19;" Και κάποιες προσωπικές σκέψεις.

Ένα μιμίδιο είναι μια ιδέα, συμπεριφορά ή στυλ που εξαπλώνεται μέσω της μίμησης από άτομο σε άτομο μέσα σε έναν πολιτισμό και συχνά φέρει συμβολικό νόημα που αντιπροσωπεύει ένα συγκεκριμένο φαινόμενο ή θέμα. Wikipedia

Προχωρώ στην αναδημοσίευση ενός άρθρου που θεωρώ ότι επιχειρεί στοχαστικά και με το επιστημονικό υπόβαθρο ως εφόδιο του συγγραφέα να δώσει επιτέλους απάντηση σε μια συνεχή απορία πολλών από εμάς. 

Αν ενδιαφέρεται κάποιος και για τη δική μου άποψη, θα πω ότι με καλύπτει αρκετά το παρακάτω πόνημα, αλλά και θα προσπαθήσω να συνδράμω μ' ένα-δυο πραγματάκια, ίσως γιατί πάντα με απασχολούσε ένα τέτοιο ζήτημα, παλιό όσο η παρουσία του ανθρώπου στον πλανήτη.

 ΑΝ η Προπαγάνδα του κυρίαρχου συστήματος, για δικούς της λόγους που υπακούουν σε συγκεκριμένες κάθε φορά Ατζέντες με δοκιμασμένες και εξελισσόμενες στρατηγικές και τεχνικές, είναι αυτή που διασπείρει το επιβλαβές για τη διάνοια του ανθρώπου "ξόρκι" ή "μιμίδιο  -ως ένα φαινόμενο "πολιτισμικής μεταβίβασης"-  ακόμα και θεωρητικά έξυπνοι άνθρωποι συνδέονται, κατά κάποιο τρόπο, όχι διαμέσου αποκλειστικά της φυσικής επαφής κι αλληλεπίδρασης αλλά εξ αποστάσεως με όλους τους υπόλοιπους. Εισχωρώντας σε φάση που δεν διαφέρει και πολύ από πειραματική κατάσταση Ύπνωσης. Στην περίπτωση αυτή

O κροίσος ιδρυτής του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ σε απροκάλυπτη επίδειξη κυνισμού. Όταν στα λένε μέσα στα μούτρα δεν αποτελεί κι ένα είδος διανοητικού τεστ;

 

Σχετικό με την εικόνα βίντεο: World Economic Forum: "You'll own nothing, and you'll be happy" (While Oligarchs Own Everything) Και, ακολούθως, σχετική εδώ ανάρτηση: https://antidras.blogspot.com/2021/01/ti-i-think-im-gonna-puke.html

Και αλήθεια, θα καταφέρει η ανθρωπότητα να εγερθεί από τον λήθαργο που συντηρεί την αέναη δουλεία και να ξεφύγει από το απαξιωτικό γι' αυτήν στάδιο του αναλώσιμου πειραματόζωου; Προχωρώντας με πίστη στις δυνατότητές της στο εξελικτικό στάδιο του Ανθρώπινου Όντος, οτιδήποτε κι αν συνεπάγεται αυτός ο όρος. Ελευθερία επιλογών και ανεξάρτητη κριτική ικανότητα, πάντως, αποτελούν ένα πολύ ελπιδοφόρο ξεκίνημα σε μια πραγματικά νέα εποχή. Όχι όπως την εννοούν αυτοί που ασκούν επικυριαρχία επί των λαών.

 Πόσο κομβική είναι η παρουσία μιας "κρίσιμης μάζας" αφυπνισμένων ανθρώπων παγκοσμίως, που με καθοδηγήτρια δύναμη την αναζήτηση της Αλήθειας είναι πρόθυμη κι -επώδυνα- έτοιμη να αναθεωρήσει και να ανακατασκευάσει εκ νέου και εκ θεμελίων όλο το σύστημα γνώσεων και "αξιών" που της .. εμφύτευσαν; 

Ας επεξεργαστούμε αυτά  που μας μεταφέρει το βίντεο με τις "περήφανες εξομολογήσεις".  

Ως σύντομη περιγραφή στο βίντεο -πέρα από τον παρακάτω τίτλο που δίνεται στο κανάλι του youtube όπου ανέβηκε αρχικά, θα παραμείνει κι αρκετά;- θα μπορούσα να συνοψίσω τα εξής: Όταν η "Παρέα του Νταβός" -κάτι σαν ανώτερο ανάμεσά μας είδος ή επίγειες θεότητες- σχεδιάζει και προστάζει, με μπροστάρη τον υπερδραστήριο παρά την ηλικία του  Klaus Schwab, κάθονται "σούζα" οι πνευματικοί, θρησκευτικοί, οικονομικοί και πολιτικοί "ηγέτες" των καταληστευμένων υλικά και πνευματικά λαών.

Klaus Schwab: Ο Αρχιτέκτοντας του Great Reset – «Ελέγχουμε τους πάντες»

Klaus Schwab: The Architect of the Great Reset - "We Control Everyone" :

Η μικρή Ελπίδα

 

Η μικρή ελπίδα, όσο εύθραυστη κι αν φαίνεται κάποιες φορές, είναι αυτή που δίνει νόημα στη ζωή, δίχως αυτή δεν υπάρχει ζωή. Δηλαδή αυτό που υπάρχει, που υφίσταται, είναι ένα κακέκτυπο ζωής, ένα κέλυφος που το μαργαριτάρι εντός του απουσιάζει.

Η μικρή ελπίδα είναι ένα σποράκι που μετέφερε κάποιο διαβατάρικο πουλί, πράκτορας ίσως της ΦΥΣΗΣ και το άφησε -ίσως και σκόπιμα- να πέσει κάτω στο χώμα, αδιαφορώντας για την ξεραΐλα που απλωνόταν κάτω από το ελεύθερο πέταγμα. Καθώς το σποράκι έχει την υπομονή, τη σοφία και τον τρόπο να βρει τον χώρο και την κατάλληλη στιγμή για να εισχωρήσει κάτω από την επιφάνεια και να ριζώσει. Να φυτρώσει, να ξεπεταχτεί, να ανθίσει, να ευωδιάσει, να καρπίσει, να πολλαπλασιαστεί. Να αλλάξει την ίδια την όψη της επιφάνειας.

Η μικρή ελπίδα είναι γονείς που στέκονται δίπλα στα παιδιά τους κι εκπαιδεύουν εαυτούς κι εκείνα να μασάνε αργά, ψύχραιμα και ήρεμα, όχι βιαστικά την τροφή τους. Είναι η έγνοια των φίλων να ωφελήσουν ο ένας τον άλλον με την απλόχερη μεταξύ τους

Κάνε τη δική σου "Μεγάλη Επανεκκίνηση"

Και ξεκίνα με τον κατάλληλο "παιάνα". Να φυσήξει το αρχέγονο καθαρό αγέρι που μεθάει την ψυχή και αναζωογονεί τους πνεύμονες μυαλού και σώματος..

March to a different beat - Banging a different drum - I think I told you before that

They don't..They don't own me

Are you ever free? Is this something that you understand?

Και ποιος είναι ο  πιο ουσιώδης στόχος του ανθρώπου μόλις συνειδητοποιήσει τι έχει πραγματικά συμβεί; Μόλις κατανοήσει ότι

Διεισδύοντας στις εμπειρίες του μέλλοντος..

 

Θυμάσαι τι σημαίνει "ευτυχισμένος άνθρωπος"; Μπορείς να τον περιγράψεις; 

Πόσο αβίαστα, πόσο εύκολα μπορούμε πια να εκθειάσουμε τη χαρά; Μα πότε ήταν η τελευταία φορά που μπορούσαμε να επιβεβαιώσουμε με σιγουριά την εσωτερική αυτή πλημμυρίδα που κάνει εύφορη την καρδιά και τις στιγμές ολάνθιστες ; -γιατί από στιγμές μετριέται και νοηματοδοτείται και όχι απαραίτητα συνεχείς-

Ο Γουίλλιαμ Τζαίημς έλεγε ότι τα υψηλότερα ιδανικά είναι διεισδυτικά κι επαναστατικά. Κυρίως ως πιθανές αιτίες μελλοντικών εμπειριών, ως παράγοντες στους οποίους πρέπει να υποτάσσεται το περιβάλλον και τα μαθήματα που έχουμε μέχρι τώρα διδαχτεί από αυτό. Αλλά το παρόν είναι εδώ και πριν το καλοσκεφτούμε έχει ήδη γίνει παρελθόν, με ό,τι διδαχτήκαμε από αυτό να αποτελεί -για όποιον έχει την ικανότητα να μαθαίνει- μάθηση. Και το μέλλον ήδη πατάει στο παρόν και διαμορφώνεται στιγμή τη στιγμή. 

 Και ποιο να είναι το μάθημα, ένα καλό έστω μάθημα, της Μεγάλης Ημέρας των τελευταίων 18 μηνών:

Ήρωες ../ heroes ..

 

Κάθε παιδί συνευρίσκεται με ένα άλλο παιδί. Για να παίξουν και να χαρούνε μαζί και να εκπέμψουν, όπως μόνο εκείνα ξέρουν, την αστείρευτη ενέργειά τους. Αυτή ακριβώς που δεν μπορούν να αντέξουν οι εγκλωβισμένοι ενήλικες στο βάλτο της ασπρόμαυρης πλευράς της ζωής και γι' αυτό απαιτούν "ησυχία".

Κάθε κλασομέτρης ανθρωπάκος, φοβισμένος κι απ' την ίδια τη σκιά του, συνευρίσκεται μ' έναν όμοιό του. Για να μυξοκλάψουν συντροφικά και να δαιμονοποιήσουν όλα αυτά που οι λειψές αισθήσεις τους αδυνατούν ν' αφουγκραστούνε και να αντιληφθούν και η ελαττωματική τους καρδιά συχνά αναγνωρίζει ως εχθρική πρόκληση.

Κάθε θεούσος συνευρίσκεται μ' έναν άλλο θεούσο. Για να ξορκίσουν τα σκοτάδια της ψυχής τους με δεήσεις που φέρνουν πολύ σε ρουσφετολογία κι απόπειρες δωροδοκίας, με αναθέματα κι αφορισμούς, με τοξικές εκκρίσεις που βαφτίζονται αγνές προθέσεις.

Κάθε μπεκρής συνευρίσκεται με έναν μπεκρή. Ίσως για να ξορκίσουν τη ματαιότητα των πάντων μέσα από την ηδονική ζάλη της μέθης και τον εθισμό στην εξαχρείωση.

Κάθε μικρός τύραννος και φασιστάκος συναναστρέφεται ομοίους. Για να μεταμφιέσουν παρέα τη νεύρωση σε αρετή και τον κρετινισμό σε ιερό καθήκον.

Κάθε τύραννος με δημοκρατικό περιτύλιγμα κι ενίοτε πλάτες εταιρικών κολοσσών και κάθε αιμοβόρος φασίστας με σιδερένια

Αξιοποιώντας ερεθίσματα..

 .............

Kι αλήθεια,  δεν το'χουμε νιώσει; Ένα κάτι μέσα μας να μάς κεντρίζει, λάθρα μέσα στην κανονικότητα και τις νόρμες αυτής της γήινης φυλακής, με την επίμονη αίσθηση ότι τα πράγματα μπορεί να μην είναι έτσι όπως μας τα λένε και μας τα πλασάρουν. Ότι δεν γεννιόμαστε για να' μαστε σκλάβοι, να τι είμαστε! Ποδηγετήσιμοι οσφυοκάμπτες, ανθρωπάκια αντί για Ανθρώπους, σκιές ονείρων αντί για όνειρα που πλημμυρίζουν την πραγματικότητα, θολωμένα βλέμματα αντί για λαμπερές ματιές, βογγητά και αναστεναγμοί αντί για χαρά και γέλιο.. Που μας στερούν την χαρά της ζωής μέσα σε μία κόλαση που θα μπορούσε να είναι παράδεισος. Για όλους.

Το να κλαιγόμαστε εκλιπαρώντας για εξασφαλισμένη, αδιατάραχτη ασφάλεια σε αυτόν τον κόσμο και τις δυνάμεις που αποτελούν φυσικό κομμάτι του "οργανισμού" του είναι σαν να θέλουμε να ελέγξουμε τη φυσική ροή του αέρα.

Άκου: