Αόρατος κήπος

 

Tο ποίημα που θα ακολουθήσει το είχα γράψει παλιότερα. Αφιερωμένο σε κάποιον που πήρε την πολύ σκληρή απόφαση να δραπετεύσει πρόωρα, από έναν κόσμο "απελπιστικά αταίριαστο με ευγενικές κι ονειροπόλες ψυχές", όπως συνήθιζε να λέει. Ψυχές σαν τη δική του. Που συντρίφτηκε σαν εύθραυστο άνθος από τους ισοπεδωτικούς τυφώνες της ασχήμιας, της χυδαιότητας, της στενοκεφαλιάς, της μικροψυχίας, της κακίας...

 Φυσικά και δεν επικροτώ αυτή την πράξη.

music video: to the depths of normality

 

 Production, lyrics, presentation : ανιχνευτής

 to the depths of normality

Ξυπνήματα

Ξυπνήματα

 Το μαραμένο αγριολούλουδο ορθώνεται στο μίσχο του

και οι ψίθυροι της άνοιξης αποκτούν ευωδιαστή ανάσα...

Οι ηλιαχτίδες τρυπώνουν μέσα απ' τις γρίλιες των ανθρώπων

Μία πολύτιμη ανάσα μες στη σκοτεινιά...

Χάρισέ μου ετούτη την πολύτιμη ανάσα...

Την πόρτα, σαν σου την χτυπήσω, άνοιξέ μου
με ζεστό και σπλαχνικό συνάμα βλέμμα.

Και για λιγάκι μοναχά

του λογισμού και των ματιών μου απάλυνε τα βάρη.

Και γλυκομίλησέ μου.

Για τη ζεστασιά μιας διάπλατα χαμογελαστής καρδιάς.

Για την άσβεστη σπίθα μιας αέναης φωτιάς.

Για την ομορφιά της καρδιάς του Κόσμου.

το νου σου, άνθρωπε!

Tο νου σου!

Έξω βροντάει κι αστράφτει αδιαφορία

φυσάει μιζέρια

βρέχει ξετσιπωσιά.

Ντύσου καλά

Eρωτικό σε ντιμινουέντο*

        Αδράττοντας ένα αστέρι

Η αγαπημένη σου Δουλτσινέα

θα ήθελες να έχει

to the depths of normality

Being just another brick
in the wall of another crazy day.
Living in their dark cities, what a fuckin' trap!
I don't have to want more than I need.
 I will not become Homo Consumus,
just another living corpse in this heartless land.

Being abused, cheated by all these dirty liars,
over and over and over again,
and finally locked up...
I don't have to take their psychiatric drugs.

  
You're a crazy breed, society...

You won't drag me down to the depths of your normality.

           See: I' m a freak!, I still got a burning heart!

To settle down is not my plan.    

   

ανιχνευτής          

     

Συστάσεις και αποφάσεις.......

Συστάσεις και αποφάσεις.......

Μου συστήθηκε αυτή ως ασφάλεια. Της συστήθηκα ως ανασφαλίτης.
Με κοίταξε αυτή αμήχανα.
Μου είπε ότι'ναι η ίδια η κοινωνία ή έστω το πνεύμα-φύλακάς της.
Και η δικλείδα ασφαλείας της από την κατάρρευση.

Ο,ΤΙ ΕΧΩ

"Ο,ΤΙ ΕΧΩ"

Άσπλαχνε καθρέφτη μου

σπασμένο καθρεφτάκι μου

Καταφύγιο ...

Χάρισέ μου δυο πολύτιμες στιγμές!

Την πόρτα άνοιξέ μου
με ζεστή και σπλαχνική ματιά

και για λιγάκι μοναχά

του πόνου μου και των ματιών μου απάλυνε τα βάρη.

Και γλυκομίλησέ μου.
 Για τη ζεστασιά μιας διάπλατης καρδιάς.

Για τη σπίθα μιας αέναης φωτιάς.

Για την ομορφιά της καρδιάς του κόσμου.

Πες μου αθώα ψέματα.

"ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΑΣ"

Όταν τα ερεθίσματα γύρω σου, απ'όλα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη, είναι καταιγιστικά, οι εντυπώσεις που σου ανακατεύουν τα σωθικά από αυτό το παγκόσμιο "εργαστήρι υποκρισίας, φρίκης και παραλογισμού" (το οποίο εχθρεύεται κάθε ένοια ανθρωπισμού, αρμονίας και ομορφιάς), μπορεί να βρουν διέξοδο, έστω και προσωρινά, σε κάτι τέτοιους στίχους (σε μια παλιότερη "απόπειρά μου"):

>Ανάμεσά σας

Έφηβο μέλος συμμοριών
στους δρόμους του Λος Άντζελες πυροβολήθηκα θανάσιμα,
θέλοντας και μη μπλεγμένος σ'ένα δίχως τέλος σπαραγμό.
Άραβας νεαρός, άνεργος και πεινασμένος,
στα σκοτεινά γκέτο της Πόλης του Φωτός
από ρατσιστές της έννομης τάξης δάρθηκα μέχρι θανάτου.
Από ανήλικους ένστολους δολοφόνους
κάπου στην Αφρική κατακρεουργήθηκα
σ'ένα εμφύλιο μίσος παγιδευμένος.

Ο ήχος!

                                                                    Ο ήχος!

...αφιερωμένο σε όλα τα επώνυμα κι ανώνυμα αδέλφια μου, τα οποία δεν γνώρισα ποτέ, που διέσχισαν τους πολύπαθους ωκεανούς του χρόνου πάνω στα δικά τους πειρατικά σκαριά (αποκηρυγμένα στις πολιτείες των αρχόντων και των υποτελών τους) και συκοφαντήθηκαν, αλυσοδέθηκαν, διαπομπεύθηκαν, βασανίστηκαν. Για να σβήσουν τελικά στα χέρια της μνησικακίας ενάντια στη ζωή, του σκοταδισμού, του μίσους, της φαυλοκρατίας, της τυραννίας, της ιδεολογικής νοσηρότητας...

Ο ήχος!

Το κορμί μου κτήμα των βασανιστών μου.

Εκείνος όμως μέσα στο μυαλό μου βρήκε χώρο

και τη δική του έστησε σωτήρια κατάληψη.

Το μίσος τους ανήμπορο πια να με βλάψει.

Αυτός ο ήχος!

Μέσα σ'ένα κύκλο μαρτυρίου και παραφροσύνης

στο ρυθμό του με κρατάει ακόμα ζωντανό.

Το σολάρισμα!

Σε βαρέθηκες;

Σε βαρέθηκες.
Σε βαρέθηκες να πνίγεσαι σε σκέψεις που αρνούνται να πράξουν;
Σε βαρέθηκες να περιμένεις, και μάλιστα ανυπόμονα, ότι όλα θ αλλάξουν από κάποιον άλλον;
Σε βαρέθηκες να χαζεύεις τα συντρίμια των άλλων μέχρι και τη δική σου κατεδάφιση;
Σε βαρέθηκες να το παίζεις αρτιμελής, ενώ η καρδιά σου μοιάζει ανάπηρη;
Σε βαρέθηκες να πιάνεσαι απ' το φόβο του μέλλοντος για να αντέξεις το ναρκωμένο παρόν;
Σε βαρέθηκες να φλυαρείς σε ατέρμονες συνελεύσεις για εξόδους απ'τα λόγια;
Σε βαρέθηκες να δουλεύεις σαν τον είλωτα για να χεις τόσα όσα για να ξορκίσεις την εξαθλίωση;
Σε βαρέθηκες να συγχρωτίζεσαι με ανθρώπους που ξεπουλάνε τόσα φτηνά το τομάρι τους;
Σε βαρέθηκες ν ακούς και να μαθαίνεις για υπανθρώπους που χουν στο απυρόβλητο το δικό τους τομάρι;
Σε βαρέθηκες να δικαιολογείς στα παιδιά σου το ανθρωπάκι που αποκαλούν πατέρα ή μητέρα;
Σε βαρέθηκες να γίνεσαι όλο και πιο βαρετός, προσπαθώντας  τον εαυτό σου να πείσεις για το αντίθετο;

Θέλεις να κάψεις όλη αυτή την ανία; Θέλεις να πάψεις να υπάρχεις απλά για να υπάρχεις;
Μήπως να ουρλιάξεις. Και να σωπάσεις. Και να θυμηθείς.
Τι είναι αυτό, που αν ποτέ πραγματικά το είχες, το έχασες μετά στο δρόμο.

ανιχνευτής

Επίσης: 
"ΔΕ ΓΑΜΙΕΤΑΙ!"
 H ωραία κοιμωμένη που δεν είναι καθόλου ωραία...
 Πληγωμένο θηρίο - Έρχεται μια στιγμή στη ζωή...

 

ΟΤΑΝ ΤΟ ΜΝΗΜΑ ΡΑΓΙΖΕΙ

ΟΤΑΝ ΤΟ ΜΝΗΜΑ ΡΑΓΙΖΕΙ

Είναι ατελέσφορη και σχιζοφρενική

η πορεία μονίμως σε ευθείες γραμμές.

Θέλει να ριζώσει μέσα σου η γελοιότητα

αν όλο πιο συχνά ξεσηκώνεις

καμώματα κι ατάκες του παλιάτσου.

Άλλωστε γελοιοποιείται όποιος νιώθει ο ίδιος γελοίος.

Είναι ασυγχώρητα σκληρή η κατασκευή

των καθημερινών ρώσικων ρουλετών.

Η σφαίρα...

" Ο καλύτερος καιρός να κάνεις λεφτά, είναι όταν το αίμα τρέχει στους δρόμους"

Μαyer Amschel Rothschild

Σφυρίζοντας άγρια και θριαμβευτικά

τρύπωσε ανάμεσα στους μισοπεθαμένους φαντάρους

τα σωθικά για να γευτεί του μικροκαμωμένου οπλίτη

που σήμερα γινόταν άντρας: ολόκληρα δεκαοχτώ.

Και το κρανίο για να διαλύσει του σημαιοφόρου

και  της πατρίδας το ένδοξο πανί άδοξα να σωριάσει

κάτω στην ποτισμένη από σάρκες κι αίμα γη.

Μα κανείς απ΄τους εναπομείναντες συντρόφους του

δεν γύρεψε να το υψώσει πάλι.

Κι έφυγε κι από κει φουριόζα

για να χυθεί σε άλλα μέρη βολικά.

Πέρασε πάνω από λουλουδιασμένους κάμπους

κι από χιονοσκέπαστα  δάση πυκνά,

καθώς όμως ανθρώπινη τροφή δεν απαντούσε πουθενά

αρκέστηκε να ξαπλώσει χάμω το ελαφάκι μαζί με τη μάνα.

Ώσπου συνάντησε μεγάλες πολιτείες με δίκαια ξεχειλωμένα

που δονούνταν από ιαχές, μπουμπουνητά, κλαγγές:

ο Αίολος είχε ανοίξει τους ασκούς της επανάστασης.

 Και τότε ήξερε πως έκανε στο στόχο της διάνα!

 Κι εδώ λοιπόν θα πέρναγε καλά!

Κι αφού στη σκόνη με μανία σώριασε

πλήθος από πιότερο νεανικά κορμιά

(ήταν πάντα η αγαπημένη της προτίμηση)

αφού έκαψε στήθη, τρύπησε κεφάλια,

έκοψε χέρια και πόδια, χάραξε σημάδια,

αφού ξέσκισε πανό, σημάδεψε συνθήματα

και στο έδαφος έριξε μέχρι και γυναίκες με παιδιά..

πέταξε πάντα πεινασμένη στον ορίζοντα ψηλά.

Πού τραβάει τώρα; για πού το'βαλε;

Οι πιθανότητες μονίμως αφθονες.

Όσο υπάρχουνε διαταγές πίσω από διαταγές,

που απ'το φως του ήλιου τρέμουνε μην αποτεφρωθούν.

Μα και τα όπλα δεν είναι  άδεια ποτέ.

Για να φυλάνε όπως λένε την ειρήνη...

ανιχνευτής

Ξυπνήματα

Ξυπνήματα

 Το μαραμένο αγριολούλουδο ορθώνεται στο μίσχο του

και οι ψίθυροι της άνοιξης αποκτούν ευωδιαστή ανάσα...

Οι ηλιαχτίδες τρυπώνουν μέσα απ'τις γρίλιες 

μα η ραστώνη απ'την καρδιά δεν ξεκουνάει...

Όμως αν κάτω απ'τη μασέλα που μας μάθαν να φοράμε

ψάξουμε και βρούμε πως δεν έλειπαν ποτέ τα δόντια..;

Το φίδι πήγε να ρωτήσει λοιπόν την Εύα.

Η επιλογή δεν ήτανε στις προδιαγραφές του Αδάμ...

Αέρινη κοπέλα μες στο καλοκαιρινό το φόρεμά σου

πώς γίνεται να μας ξυπνάς τη νοσταλγία του χειμώνα...

Καλωδιωμένη ζωή γεμάτη ηλεκτρομαγνητικά σκουλήκια

και ο αλήτης που φλερτάρει με τη μέθη της γύρας...

ανιχνευτής

ΠΑΡΑΚΡΟΥΣΗ!

Θα'θελα να'μουν ο άστεγος πάνω σε χαρτόκουτο

που εκτοξεύει πρώτος την ροχάλα στον ελεήμονα

που η ελεημοσύνη του με φτύνει κατάμουτρα.

Πώς κοιμάται ήσυχος γνωρίζοντας για την κατάστασή μου;

Θα'θελα να'μουν ο τεντιμπόης στο δρόμο

που σε δημόσια θέα κατουράει πάνω στο ΑΤΜ

Διαρκής ηλεκτρική εκκένωση

"Να είσαι το αφεντικό της θέλησής σου και ο δούλος της συνείδησής σου".
Marie von Ebner-Eschenbach

 Διαρκής ηλεκτρική εκκένωση

Πόσες υπέρ πάντων μάχες έχεις να δώσεις

ενάντια στις πολυμήχανες αντανακλάσεις σου;

Πόσοι συναγερμοί θα πρέπει να χτυπήσουν

για να σου γίνει αισθητή η ανάγκη;

Πόσες φορές σου ξεγλίστρησε απ'το κεφάλι

η υποψία ότι μπορεί και όλα να'ναι λάθος;

Δυο λόγια προς το "νόμιμο τσιφλικά"

Φορολόγησε το δικαίωμά μας στη στέγη

Φορολόγησε το δικαίωμά μας στην εργασία

Φορολόγησε το δικαίωμά μας στη δημιουργία
Φορολόγησε το δικαίωμά μας στη Γνώση

Φορολόγησέ μας το δικαίωμά μας στην αξιοπρέπεια

Φορολόγησέ μας το δικαίωμά μας στην αλληλεγγύη.

Ψαλίδισε τα πέτρινα χρόνια των γονιών μας

που μόχθησαν χρόνια πολλά σαν τα σκυλιά

μήπως και βρούμε μια καλύτερη ζωή εμείς.

Φορολόγησε το δικαίωμα στην ύπαρξη,

τον ερχομό μέσα στους κόλπους σου της νέας ζωής,

την ίδια την αναπνοή μας.

Αλλά...

Oι αυτόχειρες καιροί όμορφα εύχονται...

Oι αυτόχειρες καιροί όμορφα εύχονται...


Έχω πάψει ανθρώπινο να είμαι  πλάσμα.

Είμαι μια χωματερή όπου αδειάζουν τοξικά απόβλητα.

Μία μετάλλαξη αποσυντιθέμενης φαιάς και σάρκινης ουσίας.

  Έχω πάψει να είμαι κορμί, νους, ψυχή.

Εκπέμπω αυτό το αρρωστημένο μωβ σαν αύρα

και τα μάτια μου δυο καφεπράσινα φεγγάρια.

Είμαι μια περιφερόμενη σκιά που καταπίνει τον ήλιο.

Είμαι το παιδί μιας κακής στιγμής

που το ξέβρασε ανάμεσα σε λιοντάρια, ύαινες και τη λεία τους.

Είμαι το barcode σε ετικέτες επώνυμων προϊόντων

και το σκλαβί στις φάμπρικες παραγωγής τους.

Είμαι ο φονιάς και το θύμα, η πόρνη κι ο προαγωγός.

Είμαι το σχολείο που με γέμισε με πνεύμα των αγορών.

Είμαι οι αγορές που πατεντάρησαν το πνεύμα και το σώμα.

Είμαι η σοφιστικέ τεχνολογία που βαλσαμώνει τη φαντασία.

Είμαι η κίνηση που παγώνει στο ζουμάρισμα μιας κάμερας ελέγχου.

Είμαι η περιφερόμενη ανία, το κομψό ψέμα, η κουραδομαγκιά εξ αποστάσεως

στις πολύβουες πλατφόρμες των social media.

Είμαι το σύμφωνο για συμβίωση σε μια ζωή που ξέπεσε σε επιβίωση.

Είμαι οι μειοψηφίες που ατζέντες μετατρέπουν σε παρακρούσεις.

Eίμαι το καθαρό κακό που συστήνεται ως τζιχάντ

και η υποκρισία του θύματος που εξέθρεψε το θύτη.

Είμαι ο εσταυρωμένος πάνω στο σταυρό της καθημερινής ψυχοπάθειας.

Είμαι το ρέψιμο του νέου χρόνου που συνοδεύει τις ευχές

βασιλιάδων και θησαυροφυλάκων, αρχόντων και βαρώνων,

ρητόρων και τελάληδων, παλιάτσων και χορτάτων

για υγεία, ειρήνη και αγάπη

στις στρατιές των πεινασμένων και ρακένδυτων.

Είμαι το συμβόλαιο, η υπογραφή και η εφαρμογή των σκοτεινών καιρών.

So...Happy new Fear!

 

ανιχνευτής