ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

" Όλη μου τη ζωή ο κόσμος προσπαθεί να ταρακουνήσει το κλουβί μου για να με αναγκάσει να εκραγώ. Με δοκιμάζει. Προσπαθώντας να βρει την αδυναμία μου. Η μάνα μου έλεγε 'γιε μου μην κάθεσαι στο κρύο' κι ο πατέρας μου το ίδιο. Θα έλεγε 'ποτέ σου μη χάσεις τον έλεγχο του εαυτού σου'. Αλλά ανοίγω το παράθυρο. Αφήνω τον κρύο αέρα να διαπερνάει. Έχασα τον έλεγχο" - Ποίημα του νεαρού Brian Deneke, τραγικού ήρωα της ταινίας "BOMB CITY"

Τρίτη, 28 Νοεμβρίου 2017

Βραβεύσεων συνέχεια

 Δήλωση του διευθυντή της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Κώστα Ζαχαριάδη, σχετικά με το διαγραφόμενο μεγάλο σκάνδαλο πώλησης όπλων από την Ελλάδα σε ένα από τα πιο στυγνά, φασιστικά, θεοκρατικά και απάνθρωπα (τόσο εντός όσο και εκτός της επικράτειάς της) καθεστώτα στον πλανήτη, που διαπράττει αισχρά και μαζικά εγκλήματα εδώ και καιρό στη γειτονική Υεμένη.: «Αναφορικά με τη διένεξη της Σαουδικής Αραβίας με την Υεμένη δεν πιστεύω ότι το ζήτημα αυτό λύνεται με το αν θα πουλήσουμε εμείς όπλα στη Σαουδική Αραβία. Έτσι κι αλλιώς η κατάσταση αυτή υπάρχει πολύ πριν εμείς υπογράψουμε». (…)«Αν λοιπόν κάποιος μου έλεγε ότι αν δεν πουλήσουμε αυτές τις οβίδες και αυτά τα βλήματα θα υπάρξει ειρήνη στην περιοχή, θα το σκεφτόμουν κι εγώ διαφορετικά». Ιδού και βίντεο:  https://www.youtube.com/watch?time_continue=41&v=8nnE6BC8YbI
Κι αναρωτιόμαστε: Αυτός ο απροκάλυπτος, πρωτοφανής κυνισμός, πάνω σε μια από τις μεγαλύτερες ανθρωπιστικές αυτή τη στιγμή τραγωδίες του πλανήτη, καθρεφτίζει τελικά το πραγματικό πολιτικό ήθος της κυβερνώσας παράταξης; 
(Όχι ότι και τα άλλα πολιτικά "μπουμπούκια" πάνε πίσω, αλλά εδώ έχουμε να κάνουμε και με την υποτιθέμενη "αλληλεγγύη μεταξύ των λαών" και τις ανθρωπιστικές αξίες που διατείνεται η αριστερά ότι ενστερνίζεται διαχρονικά). 
Γιατί αν είναι έτσι {που είναι(;)}, τότε.........ε, τότε, πριν εκπνεύσει αυτό το σωτήριο έτος, ας δοθεί κι άλλο ένα  πανευρωπαϊκής εμβέλειας βραβείο  στην πολιτική ηγεσία της Ελλάδας. Αυτό της αναλγησίας της χρονιάς! 
Περιμένουμε και τις πολιτικές ευχές για ειρήνη, αγάπη και αδελφοσύνη, ενόψει νέου χρόνου, για να κοιμόμαστε ήσυχοι...

Ιδού και κάποια κατατοπιστικά links:

  • Το κοριτσάκι που προσπαθεί να «ανοίξει τα μάτια» της διεθνούς κοινότητας για την Υεμένη (αλλά είναι αόρατο για τα "αριστερά" μάτια της ελληνικής "φιλοευρωπαϊστικής" κυβέρνησης) (" Σύμβολο αλληλεγγύης υπέρ της, χειμαζόμενης από τον πόλεμο, Υεμένης έγινε το τραυματισμένο κοριτσάκι που προσπαθεί να ανοίξει το πρησμένο μάτι του. Η μικρή έχασε όλη της την οικογένεια σε άλλον έναν βομβαρδισμό του διεθνούς συνασπισμού υπο τη Σαουδική Αραβία στη Σαναά.")
Ακολουθεί το παρακάτω άρθρο που επιλέξαμε (από τον ημεροδρόμο) επί του διόλου αμελητέου αυτού ζητήματος .

Βοθρο-βλήματα για το «ντιλ» του θανάτου
του Γεράσιμου Χολέβα

Μια από τις πιο χυδαίες συνεδριάσεις της ελληνικής Βουλής εξελίχθηκε σήμερα, Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2017, και οι πρωταγωνιστές της είναι έτοιμοι να πανηγυρίσουν για την επικοινωνιακή τους νίκη. Όποιος είχε το κουράγιο να παρακολουθήσει τη συνεδρίαση- έστω σε αποσπάσματα – μπορεί να βγάλει ένα συμπέρασμα: Παρακμή και απανθρωπιά

Βραβεύσεων ανάγνωσμα

"Το βραβείο ανήκει στον ελληνικό λαό για τις προσπάθειες που έχει καταβάλει τα τελευταία χρόνια τόνισε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας παραλαμβάνοντας το βραβείο του στο Παρίσι. Παράλληλα ανέδειξε στους επιχειρηματίες που παρίσταντο το θετικό μομέντουμ της ελληνικής οικονομίας. Ο πρωθυπουργός βραβεύτηκε με το βραβείο Πολιτικού Σθένους από την γαλλική επιθεώρηση Politique Internationale.
«Πάντοτε πίστευα στη ευρωπαϊκή ιδέα, είμαι ευρωπαϊστής επειδή ακριβώς είμαι αριστερός. Και αυτό διότι η Ευρώπη αποτελεί το πεδίο αγώνων αλλά και των λύσεων για τα ζητήματα των πολλών και των αδύναμων» ΠΗΓΗ: Βραβεύτηκε ο Τσίπρας και αφιέρωσε το βραβείο στον ελληνικό λαό
Από τη "βράβευση" του "αριστερού" prime minister στο Παρίσι, πριν λίγες ημέρες.

-Ma den htan anagi monsieur!
-Κopse tis malakies Alexis kai hamogela opws xereis esy na kaneis. Mas pairnoun oi cameres!

Μετάφραση της παραπάνω "ευρωπαϊστικής γλώσσας", αυτής των νεοφεουδαρχικών σαλονιών, και της "περιρρέουσας ατμόσφαιρας" της, σε απλά (και ωμά) ελληνικά:

Κυριακή, 26 Νοεμβρίου 2017

Ελεύθερη και δωρεάν ενέργεια; "Ο χριστός και η παναγία" ή "ὕπαγε ὀπίσω μου, σατανᾶ"


Η Συσκευή Ελεύθερης Ενέργειας του Τέσλα

«Το σχέδιο μου καθυστέρησε από τους νόμους της Φύσης. Ο κόσμος δεν ήταν έτοιμος γι’ αυτό. Ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του, όμως οι ίδιοι νόμοι θα επικρατήσουν στο τέλος και θα το κάνουν να επιτύχει θριαμβευτικά». - Νίκολα Τέσλα, Οι Εφευρέσεις μου

Θυμάμαι, πριν κάτι χρόνια, διάβαζα σ'ένα έντυπο αντιπληροφόρησης ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο σχετικά με όλες τις πρωτοποριακές εφευρέσεις και λύσεις που αποτελούν κάτι παραπάνω από πολλά υποσχόμενη προοπτική για το ενεργειακό θέμα της ανθρωπότητας. Η οποία και βασίζεται αδικαιολόγητα ακόμα σε παρωχημένες πηγές, με όλες τις αρνητικές περιβαλλοντικές συνέπειες αλλά και τις σημαντικές απώλειες ενέργειας από τα κατεστημένα-απαρχαιωμένα δίκτυα μεταφοράς της. Μου είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση η ιστορία για ένα απομονωμένο χωριό στις Άλπεις, κάτι σαν "ενεργειακή Εδέμ" αλλά αυστηρά μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, που ηλεκτροδοτείται ολόκληρο από μια μηχανή παραγωγής ελεύθερης ενέργειας (ή "κοσμικής ενέργειας" ή "ενέργειας μηδενικού σημείου"), εντελώς δωρεάν χάρη στον οραματιστή κατασκευαστή της! (Σχετικά με αυτή την καθόλου γνωστή στο ευρύ κοινό ιστορία υπάρχει μια κατοτοπιστική αναφορά από το 8ο λεπτό του ενδιαφέροντος βίντεο που ακολουθεί).
 Για όλες τις εφαρμοσμένες με εντυπωσιακή επιτυχία λύσεις, που καλύπτουν ένα μεγάλο φάσμα του μείζονος ζητήματος περί ενέργειας (σχετικό με όλες τις πτυχές της ανθρώπινης δραστηριότητας και ύπαρξης), νομίζω ότι η μη διάχυσή τους στην καθημερινότητα του ανθρώπου δεν έχει να κάνει απλώς με αποφασιστική πολιτική βούληση. Έτσι κι αλλιώς, σε αυτό το κολοσσιαίο παγκόσμιο δίκτυο (ελέγχου, συστηματικής και αισχρής απόκρυψης της γνώσης και μόνιμης παραπληροφόρησης και στυγνής υλικής και πνευματικής εκμετάλλευσης των ανθρώπινων πληθυσμών από τους "επικυρίαρχους" και τους τοποτηρητές τους-πολιτικατζήδες), οι διάφορες κυβερνήσεις αποτελούν τους εντολοδότες-αχυρανθρώπους των πολυεθνικών ολοκληρωτικών θεσμών και των πανίσχυρων οικογενειών της ελίτ πίσω από αυτές. Οι οποίες και κατέχουν ένα τρομαχτικό ποσοστό του παγκόσμιου πλούτου, ελέγχουν ένα συντριπτικό ποσοστό της επιστημονικής έρευνας και τρέχουν ευφυή προγράμματα μαζικής κοινωνικής μηχανικής και, βεβαίως, κρατούν μακριά από την "πλέμπα" τα θαυμαστά έως συγκλονιστικά επιστημονικά επιτεύγματα και την τεχνογνωσία που μπορεί να αλλάξει κυριολεκτικά την όψη του κόσμου μας,  όπως τον ξέρoυμε. Ασφυκτικά κλεισμένο μέσα στα κυρίαρχα μοντέλα ερμηνείας και λειτουργίας του, με έναν σκοταδιστικό, αντι-ανθρώπινο, "τεχνολογικό μεσαίωνα", που πλασάρεται ως πολιτισμική άνοιξη...

Διαβάστε και αυτά τα σημαντικά άρθρα:
  •  Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ! Για έναν κόσμο δίχως καλωδίωση, λογαριασμούς ρεύματος, "αδελφές του πετρελαίου" και θανατηφόρες ακτινοβολίες...
  •  ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ (FREE ENERGY): Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ (ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ) ΚΡΙΣΗ 
     Το 1892, σε μια από τις πιο διάσημες ομιλίες του, ο Τέσλα δήλωσε στο έκπληκτο ακροατήριο του: «Προτού περάσουν μερικές γενιές οι μηχανές μας θα μπορούν να λειτουργούν με μια δύναμη που θα αντλείται από οποιοδήποτε σημείο του σύμπαντος… Σε κάθε σημείο του χώρου υπάρχει αυτή η ενέργεια. Είναι αυτή η ενέργεια στατική ή κινητική; Αν είναι στατική, τότε οι ελπίδες μας είναι μάταιες. Αν είναι κινητική –και γνωρίζουμε ότι είναι– τότε είναι απλώς θέμα χρόνου πότε ο άνθρωπος θα κατορθώσει να συνδέσει τα μηχανήματά του με τα γρανάζια της Φύσης».
    Βασισμένη στις αισιόδοξες δηλώσεις του Τέσλα η κυριακάτικη έκδοση του World δημοσίευσε στις 8 Μαρτίου του 1896 την άποψη ότι η περίφημη Ελεύθερη Ενέργεια δεν ήταν μακριά: «Ο ηλεκτρισμός θα μπορούσε να είναι ελεύθερος, όπως ο αέρας… Έρχεται το τέλος των τηλεγραφικών και τηλεφωνικών εταιρειών… Όλα τα μονοπώλια θα συντριβούν…». 
    (σχόλιο δικό μας: ΤΩΡΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΡΟΩΘΗΘΗΚΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ Η ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ! ΜΟΝΟΠΩΛΙΑ= τα μεγάλα αφεντικά που κρατούν την ανθρωπότητα στο σκοτάδι της άγνοιας και στις αλυσίδες της εκμετάλλευσης...)

Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

Περί εμβολίων (και όχι μόνο)


( Συνδέστε τα παρακάτω αποσπάσματα με αυτά:
> Εμβολιασμοί της συμφοράς (κυριολεκτικά) και ανθρώπινα πειραματόζωα σε σκοτεινές ατζέντες...
Εμβόλια, Το ιατρικό Ερώτημα και η Ανθρωπιστική Διάσταση
Εμβόλια “Ωφελέειν ή μη βλάπτειν”
> Ασύλληπτα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας (μια ανάρτηση ως βασικό σημείο σχετικών αναφορών μας, που εκτός των άλλων έχει να κάνει και με τη σύνδεση εμβολίων φρενίτιδας και κατακόρυφης αύξησης του αυτισμού, σε ΗΠΑ και όχι μόνο...)
>"Ο σιδηρούς κανόνας του καρκίνου" (και η επιβαλλόμενη "ομερτά" από αυτούς που δεν επιθυμούν την εξάλειψή του!) - βίντεο 
>πόσο βολικό για τους "παγκόσμιους νεκροθάφτες": οι "τυχαίοι" πρόσφατοι περίεργοι θάνατοι ολιστικών γιατρών... 
ΕΝΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ -Ένα πολυπλόκαμο λόμπι ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ και ΘΑΝΑΤΟΥ που αγκαλιάζει ασφυχτικά την ανθρωπότητα  
> ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ: Φαρμακοβιομηχανίες, η παγκόσμια απειλή...
>ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ    )


" Η Marcia Angell είναι Αμερικανίδα γιατρός, συγγραφέας και η πρώτη γυναίκα αρχισυντάκτης της New England Journal of Medicine
Κριτικός του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης των ΗΠΑ

«Η αλήθεια για τις εταιρείες φαρμάκων»
«Είναι αδύνατον να πιστέψουμε τα αποτελέσματα των κλινικών ερευνών που δημοσιεύονται, ή να εμπιστευτούμε την κρίση διαπρεπών γιατρών ή τις υποδείξεις των επίσημων ιατρικών φορέων. Συγκρούσεις συμφερόντων και προκαταλήψεις υπάρχουν σε κάθε τομέα της ιατρικής, ιδιαίτερα εκείνους που βασίζονται σε φάρμακα ή συσκευές. Απλώς δεν είναι πλέον δυνατόν να πιστέψετε ένα μεγάλο μέρος της κλινικής έρευνας που δημοσιεύεται ή να βασιστείτε στην κρίση αξιόπιστων ιατρών ή έγκυρων ιατρικών κατευθυντήριων γραμμών. Δεν έχω καμία ευχαρίστηση γι’ αυτό το συμπέρασμα, στο οποίο έφτασα αργά και απρόθυμα στις δύο δεκαετίες μου ως συντάκτης της New England Journal of Medicine» Marcia Angell με την ιδιότητα της συντάκτριας του περιοδικού New England Journal of Medicine επί δύο δεκαετίες.
Σχολιάζοντας το νόμο του 1992 για τις συνταγογραφούμενες συνταγές φαρμάκων που επέτρεψαν στη διοίκηση τροφίμων και φαρμάκων (FDA) να εισπράττει τέλη από τους κατασκευαστές φαρμάκων για τη χρηματοδότηση της νέας διαδικασίας έγκρισης φαρμάκων, η Angell δήλωσε «Ήρθε η ώρα να πάρουμε πίσω την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων από τις εταιρείες φαρμάκων. Στην πραγματικότητα, η πράξη τέλους χρήσης έθεσε το FDA στην μισθοδοσία της βιομηχανίας που ρυθμίζει. Πέρυσι, τα τέλη ανήλθαν σε περίπου 300 εκατομμύρια δολάρια, τα οποία οι επιχειρήσεις αποκαθιστούν πολλές φορές, παίρνοντας πιο γρήγορα τα φάρμακά τους»
Η Angell δήλωσε σε ειδικό PBS «Το αμερικανικό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης βρίσκεται σε σοβαρή κρίση, αν είχαμε σκεφτεί να σχεδιάσουμε το χειρότερο σύστημα που θα μπορούσαμε να φανταστούμε, δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε ένα τόσο κακό όπως αυτό που έχουμε» Στην συνέντευξη PBS, προτρέπει το έθνος να καταργήσει το αποτυχημένο σύστημα υγείας του και να ξεκινήσει νέο «Το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης βασίζεται στην προϋπόθεση ότι η υγειονομική περίθαλψη είναι ένα εμπόρευμα όπως τα βίντεο ή οι υπολογιστές και ότι πρέπει να κατανέμεται ανάλογα με την ικανότητα πληρωμής με τον ίδιο τρόπο που τα καταναλωτικά αγαθά είναι. Δεν είναι αυτό που πρέπει να είναι η υγειονομική περίθαλψη.
Η υγειονομική περίθαλψη είναι μια ανάγκη· δεν είναι εμπόρευμα και πρέπει να κατανέμεται ανάλογα με τις ανάγκες. Εάν είστε πολύ άρρωστος, πρέπει να έχετε πολλά. Εάν δεν είστε άρρωστος, δεν πρέπει να έχετε πολλά. Αλλά αυτό πρέπει να θεωρηθεί ως μια προσωπική, ατομική ανάγκη, όχι ως ένα εμπόρευμα που πρέπει να διανεμηθεί, όπως άλλα προϊόντα της αγοράς. Αυτό είναι ένα βασικό λάθος στον τρόπο με τον οποίο αυτή η χώρα, και μόνο αυτή η χώρα, εξετάζει την υγειονομική περίθαλψη. Και αυτή η ιδεολογία της αγοράς είναι αυτό που έχει κάνει το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης τόσο φοβερό, τόσο κακό σε αυτό που κάνει»

Κριτικός της φαρμακευτικής βιομηχανίας
Η Arnold S. Relman αναφέρει ότι «τα λίγα φάρμακα που είναι πραγματικά καινοτόμα βασίστηκαν συνήθως στην έρευνα που υποστηρίζεται από φορολογούμενους που πραγματοποιούνται σε μη κερδοσκοπικά ακαδημαϊκά ιατρικά κέντρα ή στα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας. Πράγματι, πολλά φάρμακα που πωλούνται σήμερα από φαρμακευτικές εταιρείες τους είχαν λάβει άδεια από ακαδημαϊκά ιατρικά κέντρα ή μικρές βιοτεχνολογικές εταιρείες. Η φαρμακευτική βιομηχανία εκτιμά ότι κάθε νέο φάρμακο τους κοστίζει 800 εκατομμύρια δολάρια για να αναπτυχθεί και να κυκλοφορήσει στην αγορά, αλλά οι Angell και Relman εκτιμούν ότι το κόστος τους είναι στην πραγματικότητα πιο κοντά στα 100 εκατομμύρια δολάρια».
Η Άνγκελ είναι η συγγραφέας της αλήθειας για τις εταιρείες φαρμάκων: Πώς μας παραπλανούν και τι να κάνουν γι’ αυτό. Στο άρθρο της το 2004, «Η αλήθεια για τις εταιρείες φαρμάκων» που δημοσιεύτηκε στο The New York Review of Books, η Angell έγραψε:

Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017

"Black People Being Sold As Slaves In 2017"

(Mέρες Ομπάμα...Ο "πολλά λόγια" για να κρύψουν την ανικανότητα και κοινωνικο-πολιτική του τρύπα στο νερό, ο "σόουμαν", αχυράνθρωπος των νεοσυντηρητικών και του βαθέος αμερικανικού κράτους, στην ουσία ένας από τους χειρότερους προέδρους της σύγχρονης αμερικανικής Ιστορίας..!
  Και φυσικά η δουλεία ποτέ δεν τέλειωσε. Το ξέρουν καλά αυτό ολόκληροι πληθυσμοί σε φυτείες, φάμπρικες-κολαστήρια και δουλεμπορικές συνθήκες σε Αφρική, Ασία, αλλά και στην "ανεπτυγμένη" μιλιταριστική Δύση, με την άθλια "εργασιακή" πραγματικότητα, με την υπερκερδοφόρα μπίζνα του "human trafficking και την "παροχή υπηρεσιών" για κάθε γούστο και βίτσιο στις δυτικές μητροπόλεις, με πλοκάμια σήψης και εγκληματικής συμπεριφοράς που διακλαδίζονται και στα πιο υψηλά πολιτικά κλιμάκια...)




" The Libyan War in 2011 was a BIG LIE!!! The Obama administration said it was just trying to protect civilians. Its actions reveal it was looking for regime change. Let's revisit a few key quotes from the past...

Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

ΟΝΕΙΡΟΠΌΛΟΙ...


Ονειροπόλος είναι αυτός που μπορεί να βρει τον δρόμο του μόνο στο φως του φεγγαριού. Τιμωρία του είναι ότι βλέπει το ξημέρωμα πριν τον υπόλοιπο κόσμο. - ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ

Αυτή είναι και η κατάρα του! Η πιο γλυκιά και πικρή συνάμα, η πιο αποκηρυγμένη και γι'αυτό ανεκτίμητης αξίας, η πιο επικίνδυνη και γι'αυτό άξια μόνο για όσους αντέχουν να τη βαστάξουν, η πιο μαγική και συνάμα απαιτητική, η πιο δύσκολη να περιγραφεί με τη συνηθισμένη μορφή ανθρώπινης έκφρασης, κατάρα του κόσμου ετούτου. 
Αλλά τι θα'τανε ο κόσμος χωρίς τους "καταραμένους" του; Αν όχι καταδικασμένος, από πολύ παλιά,  σε έλλειψη οξυγόνου και σε  πλήρη μαρασμό;

 Ονειροπόλοι είναι αυτοί που, με τις (μυστηριώδεις για την κοινή λογική) ενοράσεις και τα όνειρά τους και τη διάθεσή τους να γυρέψουν την εκπλήρωσή τους, επιτρέπουν ακόμα στη γη να γυρνάει!
Oνειροπόλοι είναι αυτοί που βλέπουν όσα οι πιο πολλοί αδυνατούν ή αρνούνται να δουν, γιατί δεν μπορούν να εγκαταλείψουν τη βολή του δοσμένου, καθιερωμένου πλαισίου. Αυτοί που ανακαλύπτουν τις εικόνες πίσω από τις εικόνες ή ανοίγουν το δρόμο προς νέους κόσμους εκεί όπου οι παλιοί αργοπεθαίνουν και σβήνουν. 
Αλλά αυτό έχει πάντα τίμημα και τις περισσότερες φορές πολύ σκληρό.
Ονειροπόλοι είναι κι αυτοί που συχνά οδηγούνται στο γλυκόπικρο καταφύγιο της μοναξιάς και στην τρέλα που επίσης συχνά συνοδεύει την "ιερή μέθη" τους. Αυτοί που, διόλου σπάνια, συντρίβονται κάτω από όλη την κακότητα, τη μικροψυχία και το φθόνο που ξεχειλίζει στον κόσμο. 
Αλλά και αυτοί οι οποίοι σαν τους τρελούς αλήτες που σέρνονται από μια πλανεύτρα εσωτερική μούσα: "ποθούν τα πάντα ταυτόχρονα, αυτοί που ποτέ δε χασμουριούνται ή λένε έστω και μία κοινοτοπία, αλλά που καίγονται σαν τα μυθικά κίτρινα ρωμαϊκά κεριά, που σκάνε σαν πυροτεχνήματα ανάμεσα στα αστέρια κι από μέσα τους ξεπηδά το μπλε φως της καρδιάς τους, κι όσοι τους βλέπουν κάνουν: Αααα!!!! με θαυμασμό" (να θυμηθούμε και τον Τζακ Κέρουακ στο βιβλίο του "on the road")

Και αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ότι... " ο ταξιδιώτης παίρνει μονάχα ένα δρόμο. Ο ονειροπόλος τους παίρνει όλους. "(Julos Beaucarne)




ανιχνευτής

Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017

Ουγκάγκα μπουμ μπουμ

Διαβάζω στο press-gr :

" Κατηγορηματικά  διέψευσε η Περιφέρεια Αττικής τη "συστηματική αναπαραγωγή ψευδών ανακριβών ειδήσεων από ορισμένα εκδοτικά κέντρα (ιστοσελίδες, τηλεοπτικά κανάλια, ραδιοφωνικούς σταθμούς) σχετικά με δήθεν αδράνεια της Περιφέρειας για τη μελέτη σχετικά με το ρέμα της Αγίας Αικατερίνης", όπως αναφέρει ενώ προσθέτει πως "σε ό,τι δε αφορά δήθεν δήλωση της Περιφερειάρχη, το 2014, περί αντιπλημμυρικών έργων που γίνονται σε 6 μήνες, η αλήθεια είναι ότι ουδέποτε η Περιφερειάρχης είπε ή έγραψε κάτι τέτοιο. Πρόκειται για κοπτοραπτική παραπληροφόρησης από συγκεκριμένες ιστοσελίδες και κανάλια. Είναι η επιτομή της κατασκευασμένης είδησης, fake news, που στοχοποιεί συκοφαντικά πρόσωπα και θεσμούς. Δυστυχώς για τους εμπνευστές των συκοφαντικών, ψευδών δημοσιευμάτων, και ευτυχώς για τους πολίτες, η πραγματικότητα τους διαψεύδει. Γι’ αυτό και επιχειρούν να την αλλάξουν και να την προσαρμόσουν στα συμφέροντά τους".
Όμως η πραγματικότητα δεν είναι αυτή.

Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Το τρομαχτικό του έρωτα

Ρενέ Μαγκρίτ: οι ερωτευμένοι

"Ο Ρενέ Μαγκρίτ ήταν ένας αριστοτεχνικός ζωγράφος και υπήρξε μία από τις πιο ιδιότυπες και χαρακτηριστικές φυσιογνωμίες του ευρωπαϊκού σουρεαλισμού.
Πίστευε απόλυτα ότι το “μη πραγματικό είναι το κέλυφος του πραγματικού” και πάνω σε αυτή την πεποίθηση ύφανε τη ζωή και την τέχνη του. Αναζητούσε πάντα το παράξενο και το ασύνηθες, συνδυάζοντας απίθανα μεταξύ τους πράγματα τα οποία απέδιδε με ρεαλιστικό τρόπο.
Στους πίνακές του επιδίωκε να αποκαλύψει τις πολλαπλές όψεις της πραγματικότητας δημιουργώντας εξωπραγματική ατμόσφαιρα με την χρήση ονειρικών και υπερλογικών στοιχείων"
από την παρουσίαση της Λίλιαν Σίμου 

Ο Λουίς Αραγκόν είχε πει ότι  "Υπάρχει ένα σουρεαλιστικό φως, το φως που λάμπει στα θύματα των δολοφονιών και στην αγάπη".
Βλέποντας τον παραπάνω αινιγματικό πίνακα του Μαγκρίτ, δεν μπορώ να μη σκεφτώ αυτά τα λόγια του Αραγκόν.
Γιατί, ίσως ο έρωτας είναι ένα είδος τύφλωσης του εαυτού του ερωτευμένου.

" Άστεγοι είναι 860.000 άνθρωποι στη Γερμανία!"

{Ποιος είπε ότι τα πράγματα είναι ρόδινα, εύρυθμα και ανθηρά στη "χώρα-πρότυπο" (και φόβητρο); της φανατικά αντιλαϊκής, παραπαίουσας και ξοφλημένης Ε.Ε..}
 
" Άστεγοι είναι 860.000 άνθρωποι στη Γερμανία!"

Κατά 150% έχει αυξηθεί ο αριθμός των αστέγων στην Γερμανία από το 2014, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία έκθεσης.  Το 2016 στην Γερμανία ήταν άστεγοι περίπου 860.000 άνθρωποι. Αυτά τα δραματικά νούμερα κατέγραψε και παρουσίασε, η Ομοσπονδιακή Ομάδα Εργασίας για την Βοήθεια προς τους Άστεγους (BAG W).

Περισσότεροι από τους μισούς, αστέγους ήταν πρόσφυγες, ενώ το 8% ανήλικοι και ανάμεσα τους, πολλά μικρά παιδιά. Τα στοιχεία αφορούν το 2016, ενώ η κατάσταση έχει γίνει ακόμα χειρότερη μέσα στο 2017 και όπως εκτιμά η  ομάδα «BAG W»,  ο αριθμός των αστέγων, θα αυξηθεί κατά ακόμη 40%, με τους ανθρώπους χωρίς στέγη να φθάνουν τα 1,2 εκατομμύρια μέχρι το 2018!

«Παρά το γεγονός ότι η μετανάστευση έχει επιδεινώσει δραματικά την όλη κατάσταση, δεν είναι σε καμία περίπτωση η μοναδική αιτία για την έλλειψη στέγης. Η σημαντικότερη αιτία είναι η λανθασμένη στεγαστική πολιτική της κυβέρνησης», τόνισε ο διευθύνων σύμβουλος της BAG W, Τόμας Σπρεχτ.

Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

Εξαιρετικό: " αρχή, προστασία, μοίρα: οι ποιμενικές ρίζες της δυτικής Κυριαρχίας "


Xαρακτηριστικά αποσπάσματα:

" Εάν θέλουμε να μελετήσουμε την Κυριαρχία, θα μελετήσουμε το νταβατζλιλίκι: της πουτάνας και της ιδιοκτησίας. Ο Κύριος καπιταλιστής είναι ένας νταβατζής, ενώ ο νταβατζής και ο μαφιόζος προστάτης είναι η πιο αγνή, η πιο καθαρή μορφή Κυρίου.
ΟΙ προστάτες των ζώων και των ανθρώπων λέγονταν ταγοί. Ο ταγός είναι αυτός που τάσσει, που βάζει σε τάξη (τάγ-σις>τάξις) τα ζώα και τους ανθρώπους, άρα που προστάσσει, προστάζει. Δεν νοείται προστασία χωρίς τάξη. Αυτός που προστατεύει, προστάζει κιόλας, επιβάλλει τάξη. Η τάξη είναι καταστολή στο παρόν αλλά και αποίκιση του μέλλοντος. Ο Κύριος διατάζει επειδή προστατεύει επιβάλλοντας τάξη. Το αποτέλεσμα της δράσης του Κυρίου λέγεται τάγμα ή σύνταγμα! Όταν μιλάμε και γράφουμε βάζουμε σε τάξη τις λέξεις: σύνταξη, Συντακτικό –  έτσι τα είδαν οι αλεξανδρινοί γραμματικοί! Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η αστική τάξη είναι τάξη, αλλά η εργατική τάξη δεν είναι τάξη, είναι τάγμα, αποτέλεσμα της τάξης. Αστική τάξη και εργατικό τάγμα! 
 [,,,]ΤΟ μέλλον του προστατευόμενου ζώου ή ανθρώπου (Υποτελούς) το γνωρίζει μόνο ο αρχός, ο ταγός, ο Κύριος. Το πώς και το πότε θα πεθάνει το γνωρίζει μόνο ο Κύριος. Ο Κύριος, αυτός που προστατεύει και επιβάλλει την τάξιν είναι ο Κύριος της ζωής των ζώων και των ανθρώπων Υποτελών, άρα και του χρόνου. Είναι Κύριος του πλούτου, είναι ισχυρός, είναι ένδοξος, κάποιος τον οποίο δοξάζουμε και υμνούμε. Η ζωή του ζώου και του ανθρώπου Υποτελούς βρίσκεται στα χέρια του Κυρίου. 
 [,,,]Το πόσο θα ζήσει ένας άνθρωπος Υποτελής  εξαρτάται από τον Κύριο. Ο ήρωας είναι καταδικασμένος να πεθάνει νέος και ο Κύριος το γνωρίζει. Και το γνωρίζει γιατί αυτός θα κηρύξει τον πόλεμο, θα κάνει την αρχή. Αυτό σημαίνει ότι από τον συνολικό χρόνο που κατέχει ο Κύριος, ο ήρωας θα πάρει ένα μερίδιο. Αυτό το μερίδιο λέγεται μοίρα. Η μοίρα είναι ένα μικρό μέρος, ένα κομμάτι από τον πλούτο ή τη λεία που κατέχει ο Κύριος.

"O λαός έχει το λόγο"




 Και κάτι από εμάς, ωσάν σχόλιο στα παραπάνω:

"O λαός έχει το λόγο", κουφάλες!

Αυτό δηλαδή που οι αστικές σας δημοκρατίες και θεοκρατικές και στρατιωτικές χούντες σας απεχθάνονται, όπως ο καπιταλιστικός νεοφιλελεύθερος διάβολος το λιβάνι της αυτοδιάθεσης, αυτοδιαχείρισης με οριζόντιες δομές και αυτοοργάνωσης, αυτό που σκορπάει την κοινωνικοπολιτική δυσοσμία εις τα εξ ων συνετέθη.
Αυτό δηλαδή που οι τεχνοκράτες και γραφειοκράτες ευρωφασίστες σας, με τα Eurogroup χωρίς διατήρηση πρακτικών και κεκλεισμένων των θυρών, απεύχονται και δαιμονοποιούν. Και μόνο στο άκουσμα του όρου "δημοψήφισμα", για να εκφραστεί έστω και με αυτό τον τρόπο άμεσα ο λαός, αυτοί φρίττουν και εξαπολύουν ευρωκατάρες και μπαμπούλες οικονομικών και πολιτικών κυρώσεων.

Αυτό δηλαδή που το Κογκρέσο σας, με τους εκπροσώπους των πολυεθνικών και ολιγαρχών και κυρίαρχων τομέων στην ουσία και τα γεράκια των πολέμων σας, έχουν γραμμένο στα κόπρανα των προεδρικών ψοφόσκυλων που φωτογραφίζονται με τους ιδιοκτήτες τους έξω και μέσα σε Λευκούς οίκους και προεδρικά μέγαρα.
Αυτό δηλαδή που οι κομματικές εκκλησίες των κεντρικών επιτροπών σας διδάσκουν στα εκκλησιαστικά κομματικά στασίδια ως κινητήρια δύναμη, αλλά πάντα πάνω στην απαρέγκλιτη χάραξη των κεντρικών "θέσφατων" και σωτηριολογικών γραμμών σας.

Ο λαός έχει το λόγο! Αλλά πάντα με το Φόβο να σκιάζει, να καπελώνει, να παραπλανά, να φιμώνει, να στραγγίζει, να καταπνίγει, να διαστρεβλώνει, να διαφθείρει, να εκφυλίζει με αισχρά ψέματα και τερατώδη φούμαρα, να καταστέλει, να φυλακίζει, να κακοποιεί, να βιάζει χωρίς σάλιο, να εκτελεί δίχως δεύτερη σκέψη το λόγο.
 Ο φόβος των λογοκριτών, των ιθύνοντων νοών, των ισχυρών και "εκλεκτών", των "ποιμένων" και των κατασκευασμένων σαδιστικών θεούληδων-ορκισμένων εχθρών της ανεξαρτησίας της αντίληψης και των αιώνιων χαρών της ζωής, των τσελιγκάδων των αγελοποιημένων κοινωνιών και των εκπαιδευμένων αιμοβόρων τσοπανόσκυλων τους.

"Ο φόβος φυλάει τα έρμα"...
Αλλά...ο λαός δεν είναι οι πουτάνες σας για ένα πιάτο φαΐ γενετικά τροποποιημένων και τοξικών δηλητηρίων και για την διατήρηση της μαζικής ψευδαίσθησης ασφάλειας και τάξης.
Ο λαός είναι ο λόγος του δικού σας ανομολόγητου, μεγάλου φόβου. Που υπό τις απρόβλεπτες, χαοτικές, κατάλληλες συνθήκες, που τόσο τρέμετε, εξελίσσεται σε μέγα τρόμο!

Σεσημασμένοι κατά συρροή δολοφόνοι, χυδαίοι ψυχοπαθείς, επαγγελματίες μεγαλο-απατεώνες, πωρωμένοι μαστρωποί και εκπορνευτές, αδίστακτα καθάρματα! Παράσιτα της ύπαρξης, των πιο πλούσιων αξιών και νοημάτων της! Η μόνη απάντηση που σας πρέπει, τόσο σε θεωρητικό όσο και σε πρακτικό πεδίο, είναι αυτή! Kι αυτή...

{Συνδέστε το αρχικό βίντεο, από μία εκ των κορυφαίων all time κινηματογραφικών δημιουργιών, με αυτές τις αναρτήσεις:
 ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΕΣ ( LIBERTARIAS ) - ένα κινηματογραφικό έπος!
  Το ξέσπασμα της Πολεμίστριας: "γιατί θέλουμε να πολεμήσουμε" }

αιώρηση τέταρτης διάστασης



το δανειστήκαμε από το φανζίν chimeres

Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

άνθρωποι vs "ανάπτυξης"


Η Meri, μια γυναίκα της φυλής Waiapi, αγκαλιά με τα παιδιά της, στο χωριό της φυλής στην πολιτεία Amapa της Βραζιλίας, στις 14 Οκτωβρίου 2017. Η μικρή φυλή Waiapi αντιστέκεται στις κινήσεις της κυβέρνησης της Βραζιλίας  να παραχωρήσει μια περιοχή παρθένου τροπικού δάσους σε διεθνείς μεταλλευτικές εταιρείες.

η φωτογραφία, με τις πληροφορίες από κάτω, πάρθηκε από το  fotojournalismus

" Μισό αιώνα πριν η φυλή Waiapi κατοικούσε στον Αμαζόνιο κοντά στην Βραζιλία και κρατούσε ακέραιες τις παραδόσεις της. 
Σήμερα οι Waiapi απειλούνται προς εξαφάνιση αφού οι επιδημίες αλλά και τα «σύγχρονα σπορ» των Δυτικών τους έχουν αποδεκατίσει.Οι ίδιοι αποκαλύπτουν πως έρχονται ομάδες χρυσωρύχων οπλισμένες και σκοτώνουν για χόμπι ανθρώπους της φυλής, κυνηγώντας τους μέσα στο δάσος. Εκείνοι όπως λένε δεν θα κάνουν πίσω μέχρι να πεθάνει και ο τελευταίος άνθρωπος της φυλής τους.
Η βραζιλιάνικη κυβέρνηση δεν κάνει απολύτως τίποτα, αντιθέτως έχει έρθει σε συμφωνία με εταιρίες εξόρυξης χρυσού και τους έχει δώσει εν λευκώ την διαχείριση των περιοχών.
Εκτός της ανθρώπινης απειλής υποφέρουν και με επιδημίες που σε λίγα χρόνια φαίνεται πως δεν θα υπάρχει πλέον κανένας Waiapi στην περιοχή του Αμαζονίου"


το κείμενο και οι φωτογραφίες, πάνω, πάρθηκαν από ΕΔΩ. Απ'όπου επίσης και οι παρακάτω υπέροχες φωτογραφίες μιας φυλής ελεύθερων, όμορφων (και όχι μόνο στην όψη) ανθρώπων, που δίνει το δικό της άνισο αγώνα με τα "καλούδια" και τα σκυλιά του σύγχρονου, α-φύσικου, κανιβαλιστικού "πολιτισμού"...


Η χούντα κι αν ετέλειωσε...


" Επί χούντας στα κολαστήρια της ΕΑΤ/ΕΣΑ τα βασανιστήρια συλληφθέντων φοιτητών, αγωνιστών, αντιφρονούντων περιελάμβαναν μια μεγάλη γκάμα: εκπαραθυρώσεις, βιασμούς, τράβηγμα των νυχιών με τανάλιες, φάλαγγα στα πόδια, δέσιμο στον πάγκο και χτυπήματα με βαριά ξύλα, χοροπήδημα πάνω στους πνεύμονες μέχρι ασφυξίας, κρέμασμα σε σιδερένιους γάντζους και τράβηγμα με σύρμα των γεννητικών οργάνων και πιο "λάιτ" όπως ξερίζωμα μαλλιών από το τράβηγμα και χτύπημα κεφαλιών στους τοίχους... Όταν όμως έπεσε η χούντα, οι δίκες των βασανιστών έγιναν μετά από έγκληση των θυμάτων και όχι αυταπάγγελτα, ώστε να ασκηθούν ποινικές διώξεις εναντίον των βασανιστών της Ασφάλειας και της ΕΣΑ. Στις φοιτητικές σχολές είχαν συγκροτηθεί επιτροπές για να συγκεντρωθούν στοιχεία και καταγγελίες βασανισθέντων φοιτητών (από τις κινητοποιήσεις και μεγάλες φοιτητικες διαδηλώσεις και αντιδικτατορικής δράσης πολλών απ'αυτούς) για την άσκηση δικαστικών διώξεων. Στις "δίκες" που αργότερα έγιναν στη Χαλκίδα, τον Κορυδαλλό και το Ρουφ, με δεκάδες κατηγορούμενους βασανιστές, τα κακουργήματα μετατράπηκαν σε πλημμελήματα, που "δεν έγιναν εκ προθέσεως" κι ότι "οι παθόντες αυτοτραυματίσθησαν για να συκοφαντήσουν την υπηρεσίαν" (η προκλητική κοροϊδία "πήγαινε σύννεφο" από τότε!). Και κανένας δεν αποτάχθηκε, ούτε μπήκε φυλακή!!! Αποδοση δικαιοσύνης στη μεταχουντική Ελλάδα..."
από  την ανάρτησή μας "Υπάρχει κάτι σάπιο στο βασίλειο της Δανιμαρκίας"

"Είμαστε σαν τον Ρομπέν των δασών. Θα παίρνουμε από τους φτωχούς και θα δίνουμε στους πλούσιους"! - ΜΑΡΚ ΤΟΥΡΝΕΪΓ, ο χρηματιστής κεντρικός ήρωας της ταινίας του Κώστα Γαβρά "Le Capital"- "Το Κεφάλαιο" .


H χούντα των καιρών μας είναι "βελούδινη". Λιγότερο brutal και περισσότερο "πολιτισμένη".

Δεν βγάζει (τουλάχιστον ακόμη) τανκς στους δρόμους για να τρομοκρατήσει, δεν χτυπάει με ριπές αυτόματων όπλων για να ματώσει και να σκοτώσει.

Τρομοκρατεί με εκτόξευση μικρών καθημερινών πυρών καταστροφολογίας και τρομολαγνείας μέσα από τις οθόνες στην υπηρεσία της και με σωρεία απειλών για κατασχέσεις (Σπίτι μου σπιτάκι τους...) και ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς (γιατί φοβάται τους "αλήτες" που ως τώρα εμπόδιζαν αυτό το "προαπαιτούμενο" των "στρατηγών-αγορών" να ολοκληρωθεί μέσα σε αιθουσες). Χτυπάει και ματώνει με καταιγιστικές ριπές υπερφορολόγησης και σκοτώνει ύπουλα και βασανιστικά με μαζικές απολύσεις και αποδομητική αγωνία για το ξημέρωμα της επόμενης ημέρας.

Έχει τους εγκεφάλους της, τους βαρώνους και τους επιστάτες τους.

Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017

" Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ MATRIX "


Συνδέστε το παρακάτω πολύ ενδιαφέρον άρθρο και με αυτά από εμάς:  
- " Σπάσε την πραγματικότητα!"
- Το "κόκκινο χάπι" είναι πάντα στη διάθεσή σου
- Παραμιλητό μέσα σ'ένα "κενό" του συνηθισμένου χρόνου...
- έγκλειστοι στη "μαύρη σιδερένια φυλακή"
Μία εκστατική επιθυμία...
- "Τα πάντα ρει!" Κι εμείς μαζί τους!

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ MATRIX «ο άνθρωπος ορίζει την πραγματικότητα του μέσα από τον πόνο και τη μιζέρια».

( Eνότητες:  ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΩΝΤΑΣ ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ MATRIX - ΕΞΟΡΙΣΤΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΗ ΖΩΗ - Ο ΑΚΥΡΗΚΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ MEMES: ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΟΨΗ ΤΟΥ MATRIX - ΣΤΑ ΔΙΧΤΥΑ TOΥ MATRIX ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ-
Ο «ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ»: ΜΙΑ ΥΠΟΥΛΗ «ΜΑΤΡΙΞΟΠΟΙΗΣΗ» )


«Το να μεταμορφώσεις την αντίληψη του κόσμου και να αλλάξεις τη δομή της κοινωνίας είναι το ίδιο πράγμα. Απελευθερώνοντας τον εαυτό του κάποιος, έχει αλλάξει τους συσχετισμούς δύναμης και, συνεπώς, έχει μετασχηματίσει την κοινωνία» Πήτερ Μάρσαλ

ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΩΝΤΑΣ ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ MATRIX

Μετά τον θρίαμβο της «ήπιας σκέψης» των δεκαετιών του 1980 και 1990, πιστεύω πως είναι ο καιρός για ένα ισχυρό ταρακούνημα στους υπνωτισμένους εγκεφάλους μας. Δεν έχουμε πλέον την πολυτέλεια να ρεμβάζουμε μέσα στις ψευδαισθήσεις μας και να πίνουμε «χαλαροί» το φραπέ μας. Αυτός είναι κι ένας από τους λόγους που άρχισα τελευταία να γράφω κείμενα σαν κι αυτό. Ένα καλό κείμενο επενδύει μια μεγάλη ποσότητα διανοητικών πόρων μέσα σε λίγες σελίδες, συμβάλλοντας στην κατανόηση του κόσμου που ζούμε. Όταν τελειώνεις την ανάγνωση του μπορείς να δεις τον κόσμο με διαφορετικά μάτια. Αυτό ενδιαφέρει κι εμένα: να συμβάλλω στην ανακάλυψη νέων τρόπων ερμηνείας του κόσμου και της πραγματικότητάς μας.

Γράφοντας αυτό το κείμενο, σαν να ήθελε το ίδιο να γραφτεί, νιώθω πως σε τελική ανάλυση το The Matrix λειτουργεί ως πυροκροτητής, που πυροδοτεί στον καθένα μας μια αλυσιδωτή αντίδραση ερωτημάτων σχετικά με τη φύση της πραγματικότητας και όχι μόνον. Τα ερωτήματα αυτά ώθησαν κι εμένα στο ρηξικέλευθο συμπέρασμα πως ζούμε μέσα στο φαντασιακό ενός καθρέπτη, μιας οθόνης, μιας «μήτρας»(Matrix) που αποκαλούμε «πραγματικότητα» και μάλιστα βρισκόμαστε σε κωματώδη κατάσταση, εφόσον οι κινήσεις μας είναι υποτυπώδεις. Η πολυθρύλητη ελευθερία μας είναι σχεδόν ανύπαρκτη –δοκιμάστε, για παράδειγμα, να μην πληρώσετε για κάποιους μήνες τους λογαριασμούς σας…– και οι επιλογές μας περιορισμένες. Άλλωστε δεν μπορούμε να διαλέξουμε αυτό που είμαστε (δηλαδή παγιδευμένοι στο Matrix της «πραγματικότητας»), μπορούμε μόνο να διαλέξουμε αυτό που θέλουμε να γίνουμε: να ξεφύγουμε από αυτό και να δραπετεύσουμε στην «έρημο του πραγματικού».

Προσωπικά προτιμώ να μην θεωρώ ως «Matrix» απλά τον σημερινό προσομοιωμένο, κωδικοποιημένο και συμβολικοποιημένο κόσμο μας, αλλά να γίνω πιο συγκεκριμένος. Δεν θέλω να στοχεύω σε αφηρημένα πράγματα. Δεν μου αρκεί να αναλίσκομαι σε γενικόλογες φιλοσοφικές τοποθετήσεις κατά ενός αφηρημένου «Matrix» και στο τέλος τίποτε. Θέλω να οριοθετήσω τον εχθρό μου για να μπορώ να τον πολεμήσω καλύτερα. Θέλω να χαρτογραφήσω το δικό μου «Matrix» για να καταστρώσω στη συνέχεια «σχέδιο μάχης» εναντίον του. Έτσι λοιπόν μπήκα στη διαδικασία να κατασκευάσω έναν κατάλογο από τις εκφάνσεις του σύγχρονου Matrix και να σας τις παρουσιάσω, προκειμένου να πάρετε μια εικόνα για την κοσμοθέασή μου.

Να τι αποφάσισα να θεωρώ ως εκφάνσεις του «Matrix»

*Τη μίζερη κι επαναλαμβανόμενη καθημερινότητα που σκοτώνει τα όνειρά μας.

Πέμπτη, 9 Νοεμβρίου 2017

Hμιύπαρξη


Ένας φίλος μου έκανε πάσα με mail αυτό το πανέξυπνο σκίτσο (δυστυχώς δεν γνωρίζω το όνομα του δημιουργού του και δεν έχω και τις γνώσεις για να το αναγνωρίσω από την τεχνοτροπία).

Κάνοντας τις αναπόφευκτες σκέψεις πάνω στο μήνυμα που θέλει να περάσει, νιώθω ότι είναι για γέλια και για κλάματα.
Διότι ζούμε στις εποχές του "ημι".  Των "ημι-εννοιών". Και των "ημι-παραδοχών", καθώς η αλήθεια αποδεικνύεται πολύ οδυνηρή για να την κάνουμε μάθηση και να αποτελέσει εφαλτήριο σημαντικών, πολύ σημαντικών, γενναίων και ασυμβίβαστων συλλογικών αποφάσεων. Όταν φαίνεται ότι ο εξευτελιστικός συμβιβασμός αναδεικνύεται (ή κάποιοι προσπαθούν με κάθε προπαγανδιστικό, αδιαφανές και αδίστακτο μέσο να τον επιβάλλουν) σε κυρίαρχη ψυχολογική και κατά συνέπεια κοινωνική κατάσταση. Ή κοινωνική αταξία για να είμαστε ακριβείς, χωρίς το καπέλο του "ημι".

Διότι βρισκόμαστε υπό καθεστώς "ημι-δημοκρατίας". Που κατασκευάζεται στο χωνευτήρι της γραφειοκρατίας των Βρυξελών και βέβαια όχι μόνο εκεί, στα σχέδια και την πλήρη ανομία του παγκοσμιοποιημένου τραπεζικού και πολυεθνικού οργανωμένου εγκλήματος. Και στο έλεος των διαθέσεων των κάθε λογής μεγαλέμπορων αυταπάτης μαζικής, όπλων που αξιοποιούνται στα παγκόσμια πεδία μικρών και μεγάλων συρράξεων και κάθε είδους ναρκωτικών δηλητηρίων για το πνεύμα και το κορμί.
 Και όλα αυτά ενώ τα κελεύσματα του νεοφιλελευθερισμού και της καταστροφικής ασυδοσίας ή ελευθερίας των αγορών, αποτυχημένα από τη σύλληψή τους ακόμα, έχουν χρεωκοπήσει οφθαλμοφανέστατα και παταγωδώς στην παγκοσμιοποιημένη πράξη.
 Αλλά εκεί! η ταινία αυτή συνεχίζει να παίζεται ως μόνη αποδεκτή "κουλτούρα" και "αγωγή". Με παθητικούς θεατές και ζαλισμένους δέκτες τους λαούς.

 Κι έτσι έχουμε την επιθυμητή, για τo "ξεχωριστό είδος" των ελίτ, κατασκευή λαών. Ημι-απασχολούμενων, ημι-υποπρολεταριοποιημένων, ημι-διαμαρτυρόμενων, ημι-σκεπτόμενων, ημι-πληροφορημένων, ημιμαθών, σχεδόν ημιθανών. Κάτι, να πούμε, σαν.."ημι-λαών"; Σε μια πραγματικότητα ημι-ύπαρξης!
Με ηγέτες τους ημιηλίθιους που, από τους πίσω, κρίνονται κάθε φορά χρήσιμοι.

Rohalas

( Mας το έστειλε ο φίλος μας  "rohalas" )


Δευτέρα, 6 Νοεμβρίου 2017

Το “Αραβικό ΝΑΤΟ” φέρνει πόλεμο ή ειρήνη;

 Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο, κι από ιστορική και από σύγχρονη γεωπολιτική οπτική, για όσα "τρέχουν" στην πυριτιδαποθήκη της Μέσης Ανατολής. Mε απρόβλεπτες συνέπειες ακόμη και για ολόκληρο τον πλανήτη...


Το “Αραβικό ΝΑΤΟ” φέρνει πόλεμο ή ειρήνη;




του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη* 

Η μουσουλμανική παράδοση λέει ότι, μόλις ο Μωάμεθ έγινε δύο μηνών, η μητέρα του, σύμφωνα με τα έθιμα των Βεδουΐνων των πόλεων, τον παρέδωσε σε κάποια παραμάνα Χαλίμα για να τον αναθρέψει στην έρημο. Ο Προφήτης δεν ξέχασε ποτέ όσο ζούσε εκείνα τα αμέριμνα χρόνια που πέρασε στην υγιεινή ζωή σαν παιδί κι αναφερόταν πάντα με νοσταλγία στις περιποιήσεις της παραμάνας του.

Η Χαλίμα δεν είναι η μόνη γυναίκα που σφράγισε καταλυτικά με την παρουσία της την ζωή του ιδρυτή της μουσουλμανικής θρησκείας. Η γυναίκα του, Χαδίγα, μια πλούσια χήρα από την Μέκκα, ήταν αυτή που ώθησε τον Μωάμεθ να αφιερωθεί στην προφητική του αποστολή, εξασφαλίζοντάς του παράλληλα την οικονομική του ανεξαρτησία.

Έτσι, μπορούμε να πούμε ότι ξεκίνησε μια μακρόχρονη παράδοση οι γυναίκες να έχουν μια ιδιαίτερη θέση στα παρασκήνια, πάντα, της ιστορίας του Ισλάμ.
Σήμερα, ο 37χρονος σεΐχης του Κατάρ Ταμίμ αλ-Θάνι είναι ο έβδομος πιο πλούσιος άνθρωπος στον κόσμο, με περιουσία πάνω από 7 δισεκατομ. δολλάρια.

Πίσω, όμως, από τον “αιρετικό” σεΐχη, που ξαφνικά στοχοποιήθηκε από τον Οίκο των Σαούντ επικεφαλής μιας ετερόκλητης μουσουλμανικής συμμαχίας, φαίνεται ότι κρύβεται ...μια σεΐχα, η φανταχτερή και παντοδύναμη στον ισλαμικό και διεθνή χώρο Μόζα μπιντ Νάσερ, που δεν είναι άλλη από την μητέρα του.

Δεύτερη γυναίκα του πρώην εμίρη του Κατάρ, Χαμάντ αλ-Θάνι, από τότε που ήταν η καλλονή πρώτη κυρία του μικροσκοπικού αυτού εμιράτου, η Μόζα φρόντιζε να εντυπωσιάζει με το κομψό και πανάκριβο γούστο της, την πάντα προσεγμένη εμφάνιση δίπλα στην διεθνή πολιτική και οικονομική ελίτ και το ταλέντο της στην οσμή του χρήματος. Οι κακές γλώσσες λένε ότι στην ηγεσία του εμιράτου -παρ' όλο που δεν ήταν ο πρώτος στην σειρά διαδοχής- αλλά και στην λίστα των πιο πλούσιων ανθρώπων του Forbes, ο “χαϊδεμένος” της μαμάς του Ταλίμ βρέθηκε χάρη στις δικές της διασυνδέσεις και φιλοδοξίες.

Σήμερα το Κατάρ, με τα τρίτα σε μέγεθος αποθέματα φυσικού αερίου στον κόσμο, με τους πλουσιότερους γηγενείς κατοίκους στον πλανήτη και με ένα από τα ισχυρότερα διεθνή τηλεοπτικά κανάλια, το Al-Jazeera, στα χέρια του, κινδυνεύει να βρεθεί σε διπλωματική απομόνωση και εμπάργκο από τους Άραβες γείτονές του ή ακόμα να οδηγηθεί σε μία σύρραξη από την οποία... ούτε ο Αλλάχ δεν ξέρει τι μπορεί να προκύψει.

Ο λόγος γι' αυτό είναι ότι εμπλέκονται ισχυρά συμφέροντα, τοπικά και διεθνή, αλλά και τρία κράτη με ιστορικό τυχοδιωκτικών επεμβάσεων στην Μέση Ανατολή. Τα τρία αυτά κράτη χάνουν καταφανώς και ανησυχητικά την επιρροή τους στην περιοχή και γι' αυτό γίνονται πιο επικίνδυνα: οι ΗΠΑ χάνουν στο Ιράκ και στην Συρία, το Ισραήλ στον Λίβανο, και η Σαουδική Αραβία στην Υεμένη.

Ακόμα χειρότερο είναι το γεγονός ότι οι Σαουδάραβες αντιμετωπίζουν σοβαρή οικονομική κρίση χωρίς ορατό τέλος, ενώ το Κατάρ έχει γίνει η πλουσιότερη χώρα στον πλανήτη, κυρίως χάρη σε ένα τεράστιο κοίτασμα φυσικού αερίου που το μοιράζεται με το Ιράν!

Τhis is what we call "american dream"

Τετάρτη, 1 Νοεμβρίου 2017

" Six Years at the Bottom of the Ocean "


Έρχεται η φάση που διαλέγεις ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ.
Και καταπίνεις Αυτοανάλυση. Γιατί πως θα σε ανασυγκροτήσεις αν δε σε αναγνωρίσεις πρώτα σε όλο σου το εύρος?

Και διαβάζεις Θεωρία του Πολέμου. Γιατί ο πόλεμος πάντα μαίνεται.

Μια ευχάριστη, καινούργια, μουσική έκπληξη!

"Το garage punk πήρε το όνομά του από τους ανήσυχους και θερμόαιμους πιτσιρικάδες, που στα μέσα του '60 (64-65) κλείνονταν στα γκαράζ των μπαμπάδων τους (για να μην ενοχλούν τόσο πολύ τους φιλήσυχους γκρινιάρηδες νοικοκυραίους), με τις νεοσύστατες μπάντες τους κι επιδίδονταν σε κιθαριστικούς ορυμαγδούς!" απόσπασμα της ανάρτησής μου Από τα '60ς με ήχους και σκέψεις...

To Σάββατο που μας πέρασε βρέθηκα κοντά στο κέντρο της Αθήνας, στο γνωστό livaδικο Gagarin 205, όπου είχα πάει με δύο φίλους για να δω και ν'ακούσω (για πρώτη φορά σε live, αν κι έχουν επισκεφτεί ουκ ολίγες φορές την Ελλάδα) τους θρυλικούς Fuzztones του  Rudi Protrudi, εκρηκτικού όπως πάντα ασχέτως αν τον πήραν πλέον τα χρόνια. Πρόκειται για μία cult μπάντα, που στις δεκαετίες του'80 και '90 έκανε παντού γνωστή με τις πολύ καλές διασκευές της, εντός (αν εξαιρέσεις τους εκεί πολλούς ήδη "μυημένους") κι εκτός ΗΠΑ, την εκπληκτική garage punk σκηνή των '60ς. Όπως αυτή εκφράστηκε από τις "βρώμικες" εφηβικές κιθάρες του 1965, 66, 67 και 68 και τους δίλεπτους και τρίλεπτους δυναμίτες συγκροτημάτων-φετίχ για τους λάτρεις του είδους (όπως εγώ ας πούμε). Σχημάτων σαν τους θρυλικούς Sonics (το φοβερό και τρομερό Strychnine τους έχει γνωρίσει αμέτρητες διασκευές στο πέρασμα των χρόνων), τους Seeds (με τις μπλουζ αλλά και τις ψυχεδελικές επιρροές της εποχής - ιδού ένα από τα αλησμόνητα χιτάκια τους: Can't seem to make you mine LIVE), τους Standells (μια από τις επιτυχίες τους ήταν το "dirty water"), τους Music Machine (ιδού ένα άγριο διαμάντι: Music Machine - 'Talk Talk"), τους Τhird Bardo (τι να πει κανείς για αυτή την αριστουργηματική "ψυχεδελική γκαραζιά", 50 χρόνια πριν; The Third Bardo - I'm Five Years Ahead Of My Time), τους Lollipop Shoppe (ακούστε την μεγάλη επιτυχία τους που αναδείχτηκε όπως της άξιζε με τους Fuzztones ερμηνευτές), τους Music Explosion (The Music Explosion - Little Bit O' Soul 1967), τους Εlectras (it's only rock'n'roll: Action woman - The Electras), τους γαμάτους Shadows of Night ("Bad Little Woman") και τόσους μα τόσους τόσους άλλους. Ένα αχανές ηχητικό εκρηκτικό και συνάμα απίστευτα ελκυστικό r'n'r σύμπαν, πολυαγαπημένων γνωστών και πληθώρας άξιων άγνωστων ονομάτων στο πλατύ σχετικό μουσικό κοινό. Το οποίο "σύμπαν" αποτέλεσε τη "μαγιά", τη στέρεη βάση και την κινητήρια δύναμη και διαρκή έμπνευση για να στηθεί πάνω στα μικρά αριστουργήματα που άφησε πίσω του σχεδόν ολόκληρο το οικοδόμημα που ονομάζουμε σήμερα "εναλλακτική σκηνή", στον πληθωρικό χώρο της ποπ/ροκ και rock'n'roll μουσικής.


Ακούστε αυτή τη χαρακτηριστική συλλογή (απ'τις πολλές του είδους που έχουν κυκλοφορήσει), με τα εκπληκτικά εξώφυλλα ειδικά όταν πρόκειται για βινύλιο, από τις unknown "γκαραζόμπαντες" της  σημαντικότατης μουσικά και όχι μόνο δεκαετίας του '60. Για μια πρώτη ιδέα (αναφορικά με όσους γνωρίζουν λίγα έως ελάχιστα πράγματα για αυτή τη φάση) πάνω στην "πρωτόγονη" δυναμική τους: Back From The Grave - part one 


Στο μεταξύ είχα ψάξει για τις support μπάντες του live και μου τράβηξε την προσοχή, εξάπτοντάς μου παράλληλα την περιέργεια, η ακόλουθη κριτική που διάβασα εδώ, για ένα καινούργιο ελληνικό γκρουπ (δημιουργήθηκαν το 2010), για το οποίο δεν είχα ομολογουμένως ιδέα: