Οι καταστροφές που προκαλούν τα Κέντρα Δεδομένων (Data Centers) και η ψευδαίσθηση της βιωσιμότητας. Μια εγκατάσταση που ισχυρίζεται ότι είναι «ουδέτερη ως προς τις εκπομπές άνθρακα», ενώ καταναλώνει εκατομμύρια γαλόνια νερού καθημερινά, δεν είναι βιώσιμη. Η ενσωμάτωση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας δεν απαλλάσσει από την οικολογική καταστροφή…
(Παρατήρηση από εμάς: πολλά παράδοξα έχουν συσσωρευτεί σε αυτή τη, γεμάτη "γκρίζες ζώνες" και εσκεμμένη αποσιώπηση, ιστορία! Παραθέτουμε τα πιο χτυπητά παρακάτω, ως επιπλέον εισαγωγή του ιδιαίτερα διαφωτιστικού άρθρου που αναδημοσιεύουμε, όπως το βλέπουμε...)
" .... Η επέκταση των κέντρων δεδομένων αντιπροσωπεύει οικολογική αποικιοκρατία, όπου η εταιρική υποδομή έχει προτεραιότητα έναντι της επιβίωσης του ανθρώπου. Οι κοινότητες παραπλανώνται να πιστεύουν ότι τα κέντρα δεδομένων είναι “στεγνά”, ενώ στην πραγματικότητα είναι βιομηχανικές δραστηριότητες που καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες νερού. Μια εγκατάσταση μπορεί να λειτουργεί με ηλιακή ενέργεια, αλλά να καταναλώνει εκατομμύρια γαλόνια γλυκού νερού. Το παράδοξο: η ουδετερότητα άνθρακα δεν ισοδυναμεί με οικολογική βιωσιμότητα. Το παράδοξο της ψηφιακής εποχής είναι σαφές: αυτό που προβάλλεται ως πρόοδος είναι στην πραγματικότητα κατάρρευση. Ο κίνδυνος δεν είναι η χημεία της ατμόσφαιρας ή οι μετρήσεις του CO₂, αλλά η άμεση καταστροφή του ίδιου του πόρου από τον οποίο εξαρτάται όλη η ζωή: το νερό.Τα οικοσυστήματα αποσταθεροποιούνται καθώς οι υγρότοποι στεγνώνουν, οι ποταμοί θερμαίνονται και η βιοποικιλότητα μειώνεται. Οι αγρότες χάνουν τις παροχές άρδευσης, με αποτέλεσμα την επισιτιστική ανασφάλεια.
Επίσης, το παράδοξο είναι έντονο: η τεχνητή νοημοσύνη προωθείται ως λύση για το κλίμα, βελτιστοποιώντας τα δίκτυα ή προβλέποντας τον καιρό, αλλά η ίδια η (ενεργειακή) υποδομή της αποσταθεροποιεί αυτά τα συστήματα. Το παράδοξο είναι (και) σαφές:
.jpg)
