ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...

Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

" Όλη μου τη ζωή ο κόσμος προσπαθεί να ταρακουνήσει το κλουβί μου για να με αναγκάσει να εκραγώ. Με δοκιμάζει. Προσπαθώντας να βρει την αδυναμία μου. Η μάνα μου έλεγε 'γιε μου μην κάθεσαι στο κρύο' κι ο πατέρας μου το ίδιο. Θα έλεγε 'ποτέ σου μη χάσεις τον έλεγχο του εαυτού σου'. Αλλά ανοίγω το παράθυρο. Αφήνω τον κρύο αέρα να διαπερνάει. Έχασα τον έλεγχο" - Ποίημα του νεαρού Brian Deneke, τραγικού ήρωα της ταινίας "BOMB CITY"

Μην μου λες ότι είμαι ένας κακόμοιρος τοσοδούλης μπροστά σε ασύλληπτα για την κατανόησή μου μεγέθη. Ακόμα και η τοσοδούλα του παραμυθιού κατάφερε στο τέλος να...αποκτήσει φτερά! Μην μου τσαμπουνάς ότι είμαι πολύ μικρός για να καταφέρω οτιδήποτε σημαντικό, για να'χω δυνατότητες που αγγίζουν δυσθεώρητα ύψη, για να αλλάξω οτιδήποτε μέσα στο υπέροχο Χάος της απεραντοσύνης του σύμπαντος. Αφού κι εγώ είμαι κομμάτι ενεργό αυτού του ...εύρυθμου χάους! Θέλω να γίνω ο δαμαστής του θηρίου του εαυτού μου, που αν καταφέρω να γνωρίσω την Ουσία και τη Δύναμη πίσω από τα αυτοματοποιημένα περιτυλίγματά του, μπορώ να γίνω ο μοναδικός κυρίαρχός του...Και ξέρεις; Μπορώ από κάμπια που σέρνεται να μεταμορφωθώ σε πεταλούδα. Που το άνοιγμα των φτερών της στο Τόκιο μπορεί να φέρει τυφώνες στη Νέα Υόρκη και το αντίστροφο...Μπορεί να φέρει τη δραματική ανατροπή, την ολοσχερή μεταβολή κλειστών συστημάτων, την εκτροπή της ροής των "πραγμάτων" προς μεταμορφωτικές κοσμικές λεωφόρους. Σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα FEAR. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα FEAR. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2021

Utopia


Ωδή στον θαυμαστό «Νέο Κόσμο». Οποιαδήποτε σχέση με την πραγματικότητα δεν είναι τυχαία ούτε συμπτωματική.
Η ταινία μέχρι το τελευταίο λεπτό της αξίζει τη θέαση. Έχει ελληνικούς υπότιτλους. Μας θυμίζει ότι ο φόβος παράγει τη μεγαλύτερη δυστοπία. Αλλά αξίζει να ρισκάρει τελικά κανείς να χάσει όσα φοβάται, καθώς δεν είναι όλα τόσο σκοτεινά όσο φαίνονται και τα όρια μεταξύ φυλακής και ελευθερίας μοιάζουν πολύ ρευστά…


Το δανειστήκαμε από ΕΔΩ

Και κάποιες σκέψεις από εμάς:

Οι τελευταίοι των ανθρώπων

Τετάρτη 8 Απριλίου 2020

Η ζωή δεν είναι...


Κορωνομπούχτισα! Τηλεσιχάθηκα. Δεν θέλω άλλο μακάβριο μέτρημα, ασχέτως του πόσο με λυπεί ο χαμός ανθρώπων. Αλλά δεν πάει άλλο με το συνοδευτικό απολογισμό της φοβέρας, με τις διάχυτες τηλε-απειλές περί  επόμενης ημέρας και τη μαυρίλα των αναλύσεων περί τραυματικών ψυχολογικών επιπτώσεων. Λες και οι κοινωνίες μας έσφυζαν ως τώρα από ψυχική και πνευματική υγεία...

Δεν μπορεί, δεν γίνεται, δεν είναι αυτή ζωή. Είναι πολλά περισσότερα. Είναι μέσα μας και μας τρώει την καρδιά σαν εκδικητικό σαράκι επειδή ατρόφησε απελπιστικά η επικοινωνία μας με αυτή, η συνομιλία μας και η ειλικρίνειά μας προς αυτήν.
                                                                                                                                 
 Είναι το γέλιο των παιδιών που συρρικνώνεται στα προσωπάκια τους. Η χαρά της παιδικής ηλικίας που τους στερεί η τρομερή καταστροφολαγνεία της οθόνης, η κατήφεια η δικαιολογημένη των γονέων για το ζοφερό μέλλον, η τρομάρα στα πρόσωπα των παππούδων και γιαγιάδων, οι ατζέντες των εμπόρων της υγείας με το νέο υποχρεωτικό για κάθε παιδικό κορμάκι super εμβόλιο. Λες και δεν έφταναν οι βελόνες που τα τρυπάνε από τη στιγμή που βλέπουν το θολό φως ενός κόσμου που έχει σαν πρότυπο το ταξίδι του Τιτανικού.

Η ζωή είναι τα αγόρια και τα κορίτσια που διόλου απίθανο να σκαρώνουν σχέδια δραπέτευσης από τα κατ' οίκον κελιά για να βρεθούν, να τα πούνε, να αγκαλιαστούνε, να ξορκίσουν όλη την αρρώστια της περιρρέουσας ατμόσφαιρας. Ίσως και να μην τους απασχολεί πια αν ασθενήσουν, έτσι κι αλλιώς εισπράττουν την αρρώστια της χρεωκοπίας της ζωής εδώ και πάρα πολύ καιρό. Της ζωής που ξέπεσε σε επιβίωση, που υπολογίζεται με το αντίκρισμα οικονομικών επιταγών. Ξέρουν από ένστικτο ότι όλες οι

Πέμπτη 2 Απριλίου 2020

FEAR OF THE DARK



" Το αρχαιότερο και βαθύτερο συναίσθημα του ανθρώπου είναι αυτό του φόβου, και ο αρχαιότερος και βαθύτερος φόβος είναι αυτός του αγνώστου.
"  Χ.Π. Λάβκραφτ, 1890-1937, Αμερικανός συγγραφέας ιστοριών τρόμου

 Ο Φόβος όλων των εχθρικών σκιών και συνεπειών που παραμονεύουν μέσα στο διαγραφόμενο Σκοτάδι... του Αγνώστου. Tου αύριο...Kι έτσι ξεχνάς να ζήσεις κάθε στιγμή του τώρα, να πειραματιστείς με αυτήν, να ψαχτείς, να διευρύνεις την κατανόησή σου μέσα στον αέναο χορό της ύπαρξης..
Αυτό βιώνει ακριβώς όλη η ανθρωπότητα! ΤΟ ΦΟΒΟ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ, το Φόβο της επόμενης  ημέρας της τρομο-κορωνο-παράνοιας...Mιας με φιλοδοξίες μακροημέρευσης σκοτεινής ημέρας. Ανελεύθερης, ασφυχτικά ελεγχόμενης, με βαθιά ριζωμένο ως εξαρτημένο αντανακλαστικό το παγωμένο άγγιγμα του Φόβου στο συλλογικό ασυνείδητο... Και να, ιδού ο ΣΤΟΧΟΣ: μια ανθρωπότητα υλικά και ενεργειακά ξεζουμισμένη, ψυχολογικά κατακερματισμένη, παραλυμένη σχεδόν από ατέρμονα κύματα ... ΦΟΒΟΥ!

Το είχε καταλάβει από την αρχή ο Νικόλας.
Το φωνάζει και με τον δικό του τρόπο ο rohalas.
Χτυπάνε τα καμπανάκια οι σοβαροί επιστήμονες για την, ύποπτα δημιουργημένη από τα πάνω προς τα κάτω, παρανοϊκή υστερία. Σε σχέση με τα πραγματικά μεγέθη του πλανήτη και των ανθρώπινων πληθυσμών επί αυτού!

Και να μην ξεχνάς: Ο φόβος είναι όπως ο κλέφτης. Αν τον αφήσεις ανεξέλεγκτο θα σου στερήσει τη χαρά της ζωής. Όλοι εκείνοι με τους οποίους έχεις έρθει σε επαφή έχουν επιβάλει το φόβο, διότι ο φόβος είναι ο "αντίποδας της ελευθερίας!" -->" Ηθικό ΣΟΚ στην ανθρωπότητα" (...δεν λες τίποτα!)

 Πλεόνασμα στο ήδη ξέχειλο φορτίο από φοβίες στο μυαλό σου και από τραύματα κι αποξένωση στην παραπαίουσα ψυχή σου. Τώρα ακόμα πιο  πολύ φοβάσαι. Τον "αόρατο εχθρό", κορωνοϊό τους. Έχοντάς σε εκεί ακριβώς που σε θέλουν να είσαι. O φόβος του θανάτου μπορεί να γίνει αβάσταχτα οξύς, αποδομητικός, υποδουλωτικός και αποπροσανατολιστικός συνάμα, καταστρεπτικός για ανθρώπους, κοινωνίες, πολιτισμούς. Δημιουργεί σκλάβους κι εχθρεύεται τους ελεύθερους...

Παρασκευή 27 Μαρτίου 2020

Προσοχή, προσοχή!




Προσοχή, προσοχή! Εντοπίστηκαν δυο ύποπτα άτομα νεαρής ηλικίας να κυκλοφορούν με προκλητική ξεγνοιασιά στο δρόμο!
Αγόρι και κορίτσι, πιασμένοι χέρι χέρι, χωρίς γάντια και προστατευτικές μάσκες στα πρόσωπα.
Προχωρούν με καθαρό βλέμμα, αστειευόμενοι και χαμογελαστοί.
Μεγάλη πιθανότητα μη εγκεκριμμένης εξόδου.
Να επιληφθούν άμεσα της κατάστασης οι  αρμόδιες Αρχές πριν μολύνουν και άλλους!

ROHALAS


(μας το' στειλε ο φίλος μας "rohalas")

Πέμπτη 26 Μαρτίου 2020

" Ζωή στο Κλουβί " (Όταν "η παλέτα ανοίγει",,,)


 Ως εισαγωγή από εμάς:
 
" Γεμάτο αγκυλώσεις, αστοχίες, ακαθαρσίες, τραύματα και μονίμως κακοφορμισμένες πληγές...Κουβαλάνε ως ανυπόφορο φορτίο οι αιώνες χλωμοί στις πλάτες τους τη διαχρονική πτώση του ανθρώπινου είδους και το ιστορικά παγιωμένο συμβόλαιο που επικυρώνει την αντιεξελιχτική πορεία του ανθρώπινου ζώου: τον αγελαίο μαζάνθρωπο." --> Η διαχρονική πτώση του μαζάνθρωπου...

Τι συμβαίνει εδώ ρε συγκρατούμενοι; Στον δυστοπικό πλανήτη αυτόν, της Αλίκης στη διαπλανητική χώρα των θαυμάτων! Όπως το πάνε δηλαδή το πράγμα, θα φτάσουμε κάποια όχι πολύ μακρινή ημέρα να μιλάμε συντόμως για το έτος 1a.c. (after coronavirus)! To κομβικό εκείνο σημείο του ιστορικά καταγεγραμμένου χρόνου, όπου η μαζικά εμβολιασμένη - Η "ΕΛΙΤ" ΔΕΝ ΕΜΒΟΛΙΑΖΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ (ΜΟΝΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ "ΜΑΖΑΣ")  (και ποιος ξέρει με τι "καλούδια" πραγματικά;), ασφυχτικά φακελωμένη και διόλου απίθανο τσιπαρισμένη ανθρωπότητα πέρασε στις νέες κοινωνικοπολιτικές συνθήκες της ανθρώπινης ιστορίας... Εισερχόμενη στο επόμενο και ίσως τελικό στάδιο της διαρκούς αντι-εξέλιξής της;
Θυμήσου, θυμήσου, αν νομίζεις πως όσα γράφονται παρακάτω δεν θεμελιώνονται σε πραγματικά εξωφρενικά γεγονότα (προϊόντα παρανοϊκών και άκρως επικίνδυνων για τη δημόσια υγεία και ασφάλεια εγκεφάλων ;), που φωνάζουν για φωτιά στις ζωές και το μέλλον μας και δεν υποδεικνύουν απλά υποψία καπνού :
  Ασύλληπτα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας 
 Η ΖΩΗ ΣΤΗ ΓΗ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ: "η εποχή με τα αστειάκια και τα δεν είδα δεν γνωρίζω, έχει τελειώσει"!  
 Τους επιτρέπουμε να) "Μας δηλητηριάζουν καθημερινά",
 " Monsanto και Bayer μας Δολοφονούν " ... --> " Αλήθεια είναι αυτό επιστήμη; Μπορείς αυτήν την επιστημονική Μαφία να την εμπιστευθείς; Υπάρχει κράτος που ελέγχει τις πολυεθνικές;΄Οχι φυσικά, αφού οι ιδιωτικές Πολυεθνικές εκδίδουν το χρήμα!! Ποιος κυβερνάει τον πλανήτη; Ποιος νοιάζεται για εσένα, τα παιδιά σου, την υγεία σου την ζωή σου; Αναρωτιέσαι ή δεν αντιλαμβάνεσαι τι γίνεται γύρω σου;"
 Η παγκόσμια διατροφική Χιροσίμα είναι ήδη εδώ!
  Ψέκασέ με boss, αντέχω!
 (Το αινιγματικό παρασκήνιο πίσω από την "κορώνα" - volume 2 ) Η πανδημία COVID-19 του Κορονοϊού: "Ο πραγματικός κίνδυνος είναι η Ατζέντα ID2020"

  Εμείς λοιπόν καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι όλη αυτή η παγκόσμια κορωνο-τρομοϋστερία και απίστευτων διαστάσεων υποκριτική πρεμούρα, με οργουελικής έμπνευσης μέτρα εγκλεισμού του παγκόσμιου πληθυσμού, ΔΗΘΕΝ για την "προστασία της δημόσιας υγείας", αποτελούν όντως το μεγαλύτερο ως τώρα φιάσκο (κι ένα εκ των μεγαλύτερων ψεμάτων, μετά την 9/11) του 21ου αιώνα! Διαβάστε λοιπόν με τη δέουσα προσοχή και ειλικρίνεια απέναντι στον εαυτό σας (μόνο αν είστε έμψυχη οντότητα...), όλες τις σκληρές αλήθειες που αναφέρονται στο κείμενο παρακάτω. Με δυο βιντεάκια, στην αρχή του, ως επιπλέον τροφή της σκέψης από εμάς. Χα!, "τροφή", άλλη μία έννοια, όσον αφορά τη σωματική υγεία και ανάπτυξη, που έχει ξεσκιστεί και γενετικά τροποποιηθεί στους αφύσικους καιρούς μας + το φόβο του γαλατά αγαπητοί γονείς. Βλέπετε πόσο πολύ μπορεί να ανοίξει αυτή η παλέτα χρωμάτων του παγκόσμιου καμβά, αν θέλουμε να πιάσουμε το Ζήτημα από κάθε πλευρά και να ερευνήσουμε κάθε πτυχή και προέκταση..! Ποια "δημόσια υγεία", μην τρελαθούμε τελείως...
{A! Να και κάτι πολύ ενδιαφέρον που είδαμε, στα πλαίσια της ροής "ενοχλητικής" και"αιρετικής" πληροφόρησης, για το big fiasco :  Ιταλός γιατρός καταγγέλλει: «Το κράτος μας κοροϊδεύει για τα ποσοστά θνησιμότητας και τα κρούσματα» (βίντεο) }



Η ζωή των υπηκόων σε ρύθμιση από τις δικτατορίες του πλανήτη.
(ουπς «δημοκρατίες» ήθελα να πω).
Ε, μα, για το καλό σου φυσικά!!

Για σένα και την υγεία σου νοιάζονται, τι νόμισες; 

Η ιδέα ότι το «Δημόσιο συμφέρον» προηγείται των ατομικών δικαιωμάτων και συμφερόντων, έχει μόνο μία ερμηνεία, ότι το συμφέρον ορισμένων ατόμων προηγείται των δικαιωμάτων και των συμφερόντων άλλων.

Μέσα από την εκφώνηση αυστηρών διαγγελμάτων, αφού εξευρεθούν πρώτα με χειρουργική ακρίβεια οι κατάλληλες λέξεις, για τα απαιτούμενα επικοινωνιακά τρικ και τα AstroTurf εργαλεία της Κοινωνικής Μηχανικής, που δεν θα θίγουν τις ευαίσθητες νοητές κόκκινες γραμμές αμφότερων των μερών που διαβουλεύονται ώστε η ουσία των όσων συμφωνηθούν κι εκβιαστούν στην ξύλινη και νεκρή γλώσσα τους, να είναι όσο το δυνατόν πιο εύπεπτη από τις ανθρωπόμαζες που αναζητούν απεγνωσμένα βοήθεια κι ασφάλεια στο μαντρί τους. Μάταια οι ελάχιστοι λογικοί Ανθρωποι του πλανήτη αναζητούν σε ενημερωμένα λεξικά να μεταφράσουν και να αντιληφθούν τα λόγια των «ειδικών» προχειρολόγων του τίποτα.

Οι τρομακτικά κερδοφόρες βιομηχανίες των φαρμάκων και των ασθενειών, των συμμαχικών και αδερφών κρατών της ανθρωπιστικής ένωσης, θα εργάζονται πυρετωδώς και νυχθημερόν για να βρουν λύσεις στα προβλήματά σου δούλε της Ευρώπης, δούλε του βορρά, του νότου, δούλε της ελίτ, κάτοικε ενός τρελού θηριοτροφείου.

Τ’ ακούς γιαγιά, τ’ ακούς παππού;
Εργάτη, υπάλληλε, αγρότη, νοικοκυρά, μάνα, πατέρα;
Τ’ ακούς υπάλληλε της καθαριότητας, του βιομηχάνου, της τράπεζας του υπουργείου;

Θέλει πολύ καλή προετοιμασία για να κάνεις το επιλεγμένο γεγονός να φαίνεται τυχαίο.

Όλοι οι υπουργοί, όλοι οι πρωθυπουργοί, τα επιτελεία, οι σύμβουλοι, οι παρατρεχάμενοι, οι λακέδες και οι διανοητικές πόρνες -όλοι μα όλοι- το πιστεύεις, δεν το πιστεύεις, σχεδόν δεν προλαβαίνουν να φάνε ένα πιάτο φαΐ σαν άνθρωποι, για να σου λύσουν τα δικά σου προβλήματα, με μια πανδημία, που είτε οι ίδιοι προκάλεσαν, είτε τους ξέφυγε (αδιάφορο) έδειξε Ολοφάνερα την απόλυτη ανικανότητα των συστημάτων τους. Ολων των συστημάτων τους. Εχουν ήδη καταρρεύσει τα δημόσια συστήματα κάθε είδους, (υγείας, θρησκείας, οικονομίας, πολιτικής …) εδώ και χρόνια, το γνωρίζει καλά όποιος χρειάστηκε να συνδιαλλαχτεί μαζί τους.

Γιατί νομίζεις σου επιτρέπουν να αθλείσαι δημόσια και να βγάζεις το κατοικίδιο βόλτα; Είναι το ελάχιστο που μπορούν να κάνουν

Δευτέρα 23 Μαρτίου 2020

Πειράζει λοιπόν να αστειευτούμε και λιγάκι;


Η παρατεταμένη κλεισούρα (αμφιβάλλω αν το κόλπο λήξει στις 6 Απρίλη) φοβάμαι μήπως αρκετούς τους οδηγήσει σε αντικαταθλιπτικά, αν δεν είναι ήδη εθισμένοι σε αυτά με την πολυετή οικονομική κρίση κι επιπλέον με το διαχεόμενο νέο φόβο του ιού. Πάρα πολλοί, την εποχή ειδικά της φτωχοποίησης, μένουν σε σπίτια που θυμίζουν τρύπες  και μάλλον δεν τους εμπνέει και τόσο η παραμονή μεγάλης διαρκείας σε αυτά, αντίθετα με την έξοδο από αυτά και χωρίς τη φοβέρα χρονοδιαγραμμάτων.
 Κι αν βγεις  για "σωματική άσκηση σε εξωτερικό χώρο" το νου σου να μην ξεχάσεις να πληκτρολογήσεις το νου6 στο SMS προς το 13033 μαζί με το υπόλοιπο νόμιμο φακέλωμα. Γιατί αλλιώς σκάσε κι ένα 150άρι στο προστατευτικό μας κράτος για να μαζέψει και τίποτα με τόσα έξοδα που έχει.

Σάββατο 21 Μαρτίου 2020

Best Movie Scenes "1984" WAKE UP! (greek subs)




Από την περιγραφή του βίντεο στο youtube :

" Οσοι δεν εχετε διαβασει το βιβλιο ή δεν εχετε δει την ταινια, αυτες ειναι οι καλυτερες σκηνες της και αυτος ειναι ο κοσμος πισω απο την κουρτινα, αυτο ειναι το μελλον μας μετα την πανδημια και με αφορμη τον ιο. Θερμη παρακληση, δειτε το! Θα παρει 5 λεπτα απο το χρονο σας! Στο μελλον ακομη και η ελευθερη σκεψη θα θεωρειται εγκλημα."

Και στη συνέχεια η παράθεση (πάλι από την περιγραφή κάτω από το βίντεο) της κριτικής του Αναστάση Βιστωνίτη, εφημερίδα Το Βήμα - 3/3/2002, όπου συνδέει το δυστοπικό, αντι-ανθρώπινο κόσμο του περίφημου βιβλίου ("1984") του Τζορτζ Όργουελ με την "περιρρέουσα ατμόσφαιρα" της ολοένα πιο...οργουελικής εποχής μας(!):

Παρασκευή 20 Μαρτίου 2020

" Ηθικό ΣΟΚ στην ανθρωπότητα" (...δεν λες τίποτα!)


Το είδος πολίτη που θέλουν" Ο φόβος είναι όπως ο κλέφτης. Αν τον αφήσεις ανεξέλεγκτο θα σου στερήσει τη χαρά της ζωής. Όλοι εκείνοι με τους οποίους έχεις έρθει σε επαφή έχουν επιβάλει το φόβο, διότι ο φόβος είναι ο "αντίποδας της ελευθερίας! Όσο πιο πολύ φόβο έχεις μέσα σου τόσο πιο μικρή είναι η δυνατότητα της...εξέγερσης! Οι πάντες γύρω σου, ήδη από τη γέννησή σου, δημιουργούν το φόβο. Κανένα παιδί δεν γεννιέται με φόβο, καθένα παιδί γεννιέται με ελευθερία, αμφισβήτηση, εξέγερση, ατομικότητα*, αθωότητα. Ιδιότητες όλες τους σπουδαίες...Αλλά όταν έχεις μεγαλώσει το βλέπεις: μπορείς να δοκιμάσεις να βγάλεις μία μία τις φλούδες του κρεμμυδιού: πώς δημιουργήθηκαν μέσα σου οι φόβοι, πώς υπήρξες εύπιστος, πώς εκμεταλλεύτηκαν οι άνθρωποι την αθωότητά σου...
 Το κατεστημένο, παρά την αλλαγή προσώπων, επιβιώνει και αναπαράγεται χειρότερο και απειλητικότερο"   Από το θαυμάσιο βίντεο αυτής της ανάρτησης.

*  Κάποιες ιδέες προς επεξεργασία (ατομικότητα σε συνέργεια με τη συλλογικότητα)...

Ένα πάρα πολύ καλό βίντεο που δεν ασχολείται τόσο με τα του κορωνοϊού, χωρίς ωστόσο να παραλείψει να προβεί σε αξιοσημείωτες αναφορές σε αυτόν. Άλλωστε αυτός ο βομβαρδισμός με αριθμούς και αναλύσεις, αυθαίρετες συχνά λόγω πραγματικής άγνοιας για αυτό το είδος "κορωνοϊού", έχει αρχίσει και επιδρά επιζήμια στη μαζική ψυχολογία. 
 Ένα βίντεο που συνάμα καταγγέλει τον...Φόβο! Και εστιάζει και σε άλλες πηγές μόλυνσης κι αποδόμησης, ψυχικής και υλικής, της ανθρωπότητας-στόχου. Ίσως θα έπρεπε να χαρακτηρίζονται κι επίσημα ως μολυσματικοί οργανισμοί, όπως επίσημα είχαμε την εισβολή του όρου "πανδημία" στις ζωές μας, οντότητες όπως "οι πανίσχυροι οικονομικοί όμιλοι και πολυεθνικές εταιρείες, που διακατέχονται από μία αντιανθρώπινη φιλοσοφία". Φορείς επιβολής και άσκησης της εξουσίας της είναι κράτη καταγωγής των πολυεθνικών. Για παράδειγμα, σαν τις ΗΠΑ. Mε τα καταστροφικά της εμπάργκο που πλήττουν ανεπανόρθωτα τοπικές οικονομίες και γίνονται συχνά αιτία ακόμη και γενοκτονίας:

Τετάρτη 18 Μαρτίου 2020

"I'm Mad As Hell and I'm Not Gonna Take This Anymore!"


Φόβος για τον θάνατο, ενώ το να ζεις έχει γενεί το πιο σπάνιο πράγμα στη γη. Φόβος να υψωθείς στα πιο μεθυστικά ύψη, αφήνοντας πίσω την οικειότητα του σουρσίματος στο χώμα. Φόβος να μιλήσεις. Φόβος μήπως ακούνε και τη σκέψη σου. Φόβος να θυμηθείς. Φόβος μην και παρεκλίνεις απ'την κεντρική κατευθυντήρια γραμμή, μην αποπεμφθείς απ'την οικεία αγέλη σου. Φόβος μήπως κι εκτεθεί προς τα έξω ο φόβος σου. Και, προπαντός, ΦΟΒΟΣ, ΤΡΟΜΟΣ για 'κείνο το θρασίμι που δεν σηκώνει απ'τη φύση του προστάτες και φτύνει γελώντας πάνω σε εγχειρίδια οδηγιών ζωής, καλωδιωμένα κελιά κι εκτελεστικά αποσπάσματα. Που το λένε ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ! Φόβος...φόβος...φόβος...

 Και τώρα τρέχεις πανικόβλητος στα supermarket τους  να γεμίσεις τα ντουλάπια σου με απόθεμα προϊόντων, ώστε αν χρειαστεί να κλειδαμπαρωθείς στο οικείο κλουβί σου τρέμοντας...Τώρα σε πλακώνει σαν μνήμα ο νέος Φόβος που αγάπησες και σε νίκησε (πάλι). Πλεόνασμα στο ήδη ξέχειλο φορτίο από φοβίες στο μυαλό σου και από τραύματα κι αποξένωση στην παραπαίουσα ψυχή σου. Τώρα ακόμα πιο  πολύ φοβάσαι. Τον γαμημένο κορωνοϊό τους. Έχοντάς σε εκεί ακριβώς που σε θέλουν να είσαι...

 Αλήθεια, μήπως σιγά σιγά παύεις να φοβάσαι κάτι που σε κρατούσε από το να παραδοθείς στο κάλεσμα του άγριου ζώου μέσα σου; Σκέφτεσαι να ενδώσεις σε αυτή την αχαλίνωτη παρόρμηση να σπάσεις το κεφάλι του "εχθρού" μέσα στο σουπερ-μάρκετ (εκεί όπου ήδη μπαίνεις με καρτούλα εσόδου) επειδή τόλμησε να βήξει ή να φταρνιστεί δίπλα σου...;

Σάββατο 14 Μαρτίου 2020

Πιο πολύ σκέφτομαι το μετά


Aυτό με τον κοροναϊό ίσως είναι ένα πολύ μεγάλο, τεράστιας δηλαδή κλίμακας κοινωνικό πείραμα.
Απαγόρευση κυκλοφορίας και μετακινήσεων και οι παραβάτες να αντιμετωπίζονται με μέτρα αστυνομικής  δικτατορίας. Ισχύει στην Ιταλία, έρχεται και στην Ελλάδα;
Και είναι τόσο ελκυστικό για το παγκόσμιο σύστημα. Περιορισμός στις μετακινήσεις, στις συγκεντρώσεις ατόμων, στην ίδια την ελευθερία κίνησης. Ο νέος τρόπος της πολιτικά ορθής συμπεριφοράς; Τα νέα ήθη που θα πρέπει να περάσουν στο μεδούλι των πολιτών, φυλακισμένων μέσα στα σπίτια τους, μέσα στο φόβο τους.
Δεν φοβάμαι φίλοι μου τον ιό, είμαι κοντά στα σαράντα, έχω γερή κράση και παίρνω όλα τα λογικά μέτρα προστασίας. Αλλά βγαίνω και για μια βόλτα έστω μοναχική στη φύση, κι ας μην έχω παρέα, γιατί χρειάζομαι την αλλαγή παραστάσεων και τους ήχους και την

ένα αξιοσημείωτο κείμενο για τον ψυχολογικό συνάμα ιό που πλήττει τον κόσμο ("Qui bono? " - ποιος ωφελείται;)


όχι! δεν πρόκειται για έναν ιό που χτυπάει στο χέσιμο!

Εν είδει σχολίων στο αξιόλογο άρθρο που ακολουθεί:

Πέμπτη 12 Μαρτίου 2020

πλεόνασμα Φόβου...


                                                     " υπνωτισμένοι όλοι μοιάζουμε θυμίζουμε νεκρούς
                                                       που πήρανε παράταση για λίγο εδώ στη γη
                                                       θα έρθει η ώρα που θα θέλει ο ζωντανός να θαφτεί
[...]
καταστάσεις που σου προκαλούν φοβία σαν ταινία
που θέλει ο κάθε ένας και η κάθε μία
αιχμάλωτο σε κρατάνε μέσα από κάθε σου αδυναμία
ακόμα μια ευκαιρία ζητάω να ζήσω
αυτοί ζητάνε την ελευθερία μου να φυλακίσω

Σάββατο 25 Ιανουαρίου 2020

Ενάντια στο ρεύμα που παράγει η Μηχανή και η κίνηση των γραναζιών της....


" Αυτό που με συνδέει με τους άλλους, πρέπει να εμφανίζεται μέσα απ' αυτό που με συνδέει με την πλουσιότερη και απαιτητικότερη μεριά της θέλησής μου για ζωή. Κι όχι τ'αντίστροφο. Στους άλλους αναζητάω πάντοτε εμένα και το πλούτισμά μου και την πραγμάτωσή μου. Ας το συνειδητοποιήσει αυτό ο καθένας και το "καθένας για τον εαυτό του", φτασμένο στις έσχατες συνέπειές του,θα ξανοιχτεί στο "όλοι για τον καθένα". Η ελευθερία του ενός θα'ναι η ελευθερία ολονών. Η κοινότητα που δεν θεμελιώνεται πάνω στις ατομικές απαιτήσεις και στη διαλεκτική τους, δεν μπορεί παρά να ενισχύει την καταπιεστική βία της εξουσίας." ΡΑΟΥΛ ΒΑΝΕΓΚΕΜ
"Ένα δημοφιλές λάθος που κάνουμε: να έχουμε το θάρρος της γνώμης μας. Μα το σημαντικό είναι να έχουμε το θάρρος να επιτεθούμε στη γνώμη μας"  ΝΙΤΣΕ

Κι ας μιλούν για "αγώνες" οι επαγγελματίες "επαναστάτες" και καθοδηγητές, μέσα στα προσωπικά τους στρατηγεία-τσιφλίκια. Και απ' την άλλη να εξαργυρώνουν τα επαναστατικά τους χαλινάρια με συμφέρουσες για τους ίδιους και μόνο αυτούς συμφωνίες και με το εθιστικό ναρκωτικό του ελέγχου. Οπότε η "επανάσταση" στρογγυλοκάθεται για να κατασπαράξει τα ίδια τα παιδιά της...
Μ' εμένα, μ' εσένα, με όλους μας αναλώσιμα γρανάζια μιας σαρκοβόρας κι ενεργοβόρας πολυπλόκαμης μηχανής. Με αγαπημένο της "μεζέ" την ψυχική ανθρώπινη ενέργεια και χόμπυ την εκφυλιστική διαστροφή των ανθρώπινων συναισθημάτων : Ενάντια στο τέρας της "Μηχανής"

(Να τα θέσω κι όσο μπορώ και πιο..."ποιητικά":

Τρίτη 30 Ιουλίου 2019

ΚΑΘΙΣΤΕ ΜΕΣΑ!


Το είδος πολίτη που θέλουν
{ Τα παρακάτω μπορούνε να συνδεθούν άνετα και με αυτά:

 ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΑ ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Μάχιμη δημοσιογραφία vs Aναρχίας - Τι Συρία, Ιράκ, Αφγανιστάν και βάλε! " WELCOME TO EXARCHEIA WAR ZONE " ! Αφού πλέον έχει κυκλοφορήσει και το κατάλληλο εμβατήριο για τις αερομεταφερόμενες αναρχικές ταξιαρχίες: Air Pistols-Ιπτάμενοι Αναρχικοί
Διότι το δηλητήριο που διαποτίζει και μολύνει την ψυχή και το μυαλό του σύγχρονου υπήκοου ή Homo Consumus έχει όνομα και παρασκευαστές από πίσω του:  Φόβος...φόβος...φόβος...}





"Καθίστε μέσα" 

(Από την περιγραφή του βίντεο:)

 Ένα καυστικό post apocalyptic φιλμ γυρισμένο στους δρόμους της Αθήνας για την κατασκευή του μύθου των Εξαρχείων από τα media, ξανά επίκαιρο ενόψει της προαναγγελθείσας καταστολής στα Εξάρχεια, σε έναν ατέρμονο κύκλο κρατικής και μιντιακής εμμονής που επαναλαμβάνεται ως "φάρσα". Ένας “εσωτερικός εχθρός” που ανάλογα με την εποχή και την πολιτική ατζέντα που επιβάλει η εκάστοτε κυβέρνηση, υλοποιείται από τον μηχανισμό προπαγάνδας των μέσων μαζικής ενημέρωσης με σκοπό να διαμορφώσει την “κοινή γνώμη”.
 Όταν το βασικό πρόβλημα, αυτό δηλαδή με το οποίο κοιμάται και ξυπνάει κάθε μία και κάθε ένας από τα 10 εκατομμύρια που ζουν στον ελλαδικό χώρο δεν είναι τα Εξάρχεια, οι αναρχικοί ή το πανεπιστημιακό άσυλο, τη θέση του “εσωτερικού εχθρού” στο γυαλί της τηλεόρασης και των υπολογιστών παίρνουν οι μετανάστες, η αφρικανική σκόνη, οι καταιγίδες, μέχρι και το κουνούπι του δυτικού νείλου. Ή και όλα μαζί τα παραπάνω.

 .....................

 "Stay Inside" is a brilliant post apocalyptic film by Stathis Athanasiou about the mass media hysteria over anarchists and the

Κυριακή 23 Ιουνίου 2019

ΛΑΜΑΡΙΝΕΕΕΕΣΣΣ!

Eκπληκτικό! Τα λέει όλα έτσι όπως πρέπει να ειπωθούν, σαν ροχάλες στα σκουληκιασμένα, αντιερωτικά, χειραγωγήσιμα μούτρα της αστικής κοινωνίας του Homo Consumus, Homo Technofreak και Homo Gadgetakious και των διαχρονικών ποιμένων του και λογής συμβουλατόρων και πνευματικών του ταγών.  Με την κατάλληλη αιχμηρή μουσική επένδυση!
Μπράβο ρε Ντίνο Σαδίκη και υπόλοιπο team! 
Λυπόμαστε μόνο που αργήσαμε να το ανακαλύψουμε:
Στίχοι & Μουσική: Στέφανος Κανελλής. Ντίνος Σαδίκης: φωνή. Πάνος Παπάζογλου & Sonny Touch: κιθάρες. Χρήστος Παππάς: μπάσο. Λάζαρος Πλιάμπας: τύμπανα. Ηχογράφηση & Rough Mix: GeorgieBoy & Pan. Handycam: Ντίνος Σαδίκης. Θεσσαλονίκη - Οκτώβριος 2014.
 (Άποψη εδώ περί όλων ετούτων: Φόβος...φόβος...φόβος...) 


 

ΛΑΜΑΡΙΝΕΣ

 Φοβούνται για το μέλλον τους φοβούνται το παρόν τους

Τετάρτη 10 Απριλίου 2019

Μόρα *



Θειάφι και ασφυξία καταλαμβάνουν ακόμα και τον ταραγμένο ύπνο μου, λεηλατώντας κι αυτόν εκτός από τον ταραγμένο ξύπνιο μου. Μαύρη σκιώδης οντότητα, αλλά απόλυτα πραγματική μέρα πια και νύχτα, που βαραίνει το στήθος μου και θέλει να με ακινητοποιεί ανήμπορο ακόμα κι όταν ξαποσταίνω. Μαύρη καταχνιά, ένα σκουληκιασμένο ον, μια εχθρική οντότητα συντιθέμενη από σωρεία αντιανθρώπινων παρασίτων.

Εταιρείες, εισπραχτικοί μηχανισμοί, τραπεζικοί όμιλοι και καρτέλ, direct managers, hedge funds, district funds, χρηματιστηριακοί κατήφοροι, διακανονισμοί και ρυθμίσεις, ζωή που υποβιβάζεται σε επιβίωση που υποβιβάζεται σε καταναλωτική παράκρουση, γραφειοκρατικοί θεσμοί και γραφειοκράτες χαρτογιακάδες, γραφεία εύρεσης εργασίας και δουλεμπορικές αγορές, πολιτικοί

Παρασκευή 16 Φεβρουαρίου 2018

Φόβος...φόβος...φόβος...


Φόβος για τον θάνατο, ενώ το να ζεις έχει γενεί το πιο σπάνιο πράγμα στη γη.
Φόβος να υψωθείς στα πιο μεθυστικά ύψη, αφήνοντας πίσω την οικειότητα του σουρσίματος στο χώμα.
Φόβος να μιλήσεις. Φόβος μήπως ακούνε και τη σκέψη σου. Φόβος να θυμηθείς. Φόβος να κοιμηθείς γιατί οι σκέψεις σε πολιορκούνε σαν αγγελιοφόροι δυσοίωνων εκτιμήσεων και μονίμως κακών μαντάτων. Φόβος να ξυπνήσεις γιατί θα πρέπει να επιπλεύσεις στα άγρια νερά της πραγματικότητας.
Φόβος μην πάρεις χαμηλό βαθμό στο σχολείο, μην αξιολογηθείς αρνητικά στην εταιρεία, μη και δεν γεμίσεις το μάτι του αφεντικού ή μπεις στο μάτι του ρουφιάνου. Φόβος μην απωλέσεις τη θέση εργασίας σου. Φόβος μην και δεν βρεις εργασία, κι ας είναι να σε πληρώνουν για να πεινάς.
 Φόβος να εξηγήσεις στα παιδιά σου τα ανεξήγητα, να πείσεις τον εαυτό σου ότι μόνο έτσι έχει η ζωή. Φόβος για τον υπαρκτό κι ανύπαρκτο εχθρό που διαρκώς σε απειλεί. Φόβος για τον Άλλον, για τον ξένο, φόβος για τον εαυτό που καταντάει ξένος προς οικείους και μη.
 Φόβος μην και παρεκλίνεις απ'την κεντρική κατευθυντήρια γραμμή, μην αποπεμφθείς απ'την οικεία αγέλη σου.
 Φόβος να υπερασπιστείς το δίκαιο, μην και αυτό ανήκει στη σφαίρα των μύθων για παρηγοριά σε  ασθενείς. Φόβος να φωνάξεις γιατί δεν πιστεύεις πως σε ακούει κανείς.
 Φόβος ν'αγαπήσεις και ν'αγαπηθείς.
 Φόβος μήπως κι εκτεθεί προς τα έξω ο φόβος σου.

 Και, προπαντός, ΦΟΒΟΣ, ΤΡΟΜΟΣ για 'κείνο το θρασίμι που δεν σηκώνει απ'τη φύση του προστάτες και φτύνει γελώντας πάνω σε εγχειρίδια οδηγιών ζωής, καλωδιωμένα κελιά κι εκτελεστικά αποσπάσματα. Που το λένε ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!

 Φόβος να γυρίσεις την πλάτη στο ρεύμα ενός ανάποδου στη ροή ποταμού. Που τον λένε κόσμο και κυβερνάται απ' το Φόβο...

ανιχνευτής


Όταν μιλάς για ελευθερία...ΘΥΜΗΣΟΥ!