Ο κόσμος μας...

ένα ποίημα του ανιχνευτή...

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ

Παλιές αυτοκρατορίες πομποδών τζακιών

που μεταμφιέστηκαν σε δημοκρατίες ανασφαλών αστών.

Τυραννικές κυβερνήσεις-σκιές,

μαφιόζικες σέχτες και κράτη χέρι χέρι,

άψυχα ανδρείκελα με χακί και μπλε στολές

και κάνες φονικές

που ξερνούν ελεύθερες αγορές και παράσιτα

και φορούν γαλόνια κι αστεράκια και παράσημα.

Από τη μια!

Αθεράπευτοι επιτυχημένοι ψυχοπαθείς

και φιλάνθρωποι οικολόγοι πλουτοκράτες,

αυτοδημιούργητοι ρουφιάνοι καριερίστες

κι επαγγελματίες λαοπλάνοι καναλάρχες.

Από την άλλη!

Πιο κει

νυν ξεπουλημένοι πρώην επαναστάτες

ή απλώς αυτοχρισμένοι στασιαστές

Η εργασία, ο καταναλωτισμός και οι νεόπτωχοι

«ΟΙ ΤΡΑΓΙΚΕΣ ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ»


 Ένα από τα πιο συναρπαστικά φαινόμενα στην εποχή μας είναι, η φτώχεια εν μέσω της αφθονίας. Η ύπαρξη της φτώχειας σε κοινωνίες αφθονίας αποτελεί ένα κατεξοχήν ηθικό παραλογισμό, μια διαστρέβλωση της ηθικής φύσης του ανθρώπου. Καμία κοινωνία δε μπορεί να είναι ηθικά συνεπής με τον εαυτό της, πόσο μάλλον να είναι ελεύθερη ή αυτόνομη, εάν δεν εξαλείψει τη φτώχεια. Η ηθική της εργασίας ήταν το όπλο των «φωτισμένων νοών» στη μάχη κατά της
ελευθερίας, της αυτονομίας και της δημιουργικότητας του εργάτη-τεχνίτη.

 Έτσι ο παραδοσιακός άνθρωπος έπρεπε να απολέσει την ελευθερία του, την αυτονομία του, τις δεξιότητές του και την περηφάνια του. Η παράδοση έπρεπε να παταχθεί γιατί σήμαινε ότι οι άνθρωποι ήταν ικανοποιημένοι με αυτά που είχαν και απείχαν από το «περισσότερο», προτιμούσαν να ψαρεύουν το πρωί και να φιλοσοφούν το βράδυ αντί να εργάζονται πυρετωδώς για να αυξήσουν τον κοινωνικό πλούτο.
 Η χειραφέτηση της εργασίας από τους επικεντρωμένους στην αγορά υπολογισμούς απαιτεί την αντικατάσταση της ηθικής και της εργασίας από την ηθική της δεξιοτεχνίας. Μια κοινωνία, η οποία χάρη στην τρομακτική ισχύ που έχουν συσσωρεύσει αιώνες εργασίας, μπορεί κάλλιστα να παράγει οτιδήποτε αναγκαίο χωρίς τη συμμετοχή ενός μεγάλου και αυξανόμενου αριθμού μελών της. Στην καταναλωτική κοινωνία η μαζική παραγωγή δεν απαιτεί πλέον μαζική εργασία κι έτσι οι φτωχοί, που κάποτε συνιστούσαν τον εφεδρικό στρατό εργασίας αναπλάστηκαν ως ατελείς καταναλωτές.

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Πλησιάζουμε στα μέσα του Δεκέμβρη και η καλοστημένη φαρσοκωμωδία έχει αρχίσει ήδη να στήνεται και να παίρνει για άλλη μια φορά σάρκα και οστά, πιο κακόγουστη και προσποιητή απο ποτέ.

Όλοι πρέπει να είναι χαρούμενοι, να στολίσουν τα σπίτια τους με λαμπιόνια, αστεράκια, σκουφάκια, έλατα, κόκκινες κάλτσες και ενίοτε καραβάκια, σε μία σύνθεση αμερικανογερμανοελληνικής «παράδοσης» με απότερο σκοπό βέβαια να γιορτάσουμε το χαρμόσυνο γεγονός της γέννησης του Χριστού. Εδώ πρέπει να τονιστεί η μοναδικότητα αυτής της περίστασης που αποτελεί ένα χαρμόσυνο γεγονός, πράγμα που στη χριστιανική θρησκεία δε συναντάται συχνά, με μία ίσως δύο ακόμα εξαιρέσεις.  
Μία γιορτή-αφορμή να οργιάσει ο καταναλωτισμός και μία ευκαιρία να αποδείξουμε στην οικογένεια και στους φίλους πόσο τους αγαπάμε με ένα καλό δώρο (ένα χάδι και μια αγκαλιά πολλές φορές αρκούν). Μια αφορμή να ξεχυθούμε στα μαγαζιά και να ανταλλάξουμε τα χρήματα μας με λίγη προσωρινή ικανοποίηση. Οι περισσότεροι θα μου έλεγαν, μεγάλωσες και γι΄ αυτό τα λες όλα αυτά, οι γιορτές είναι για τα παιδιά. Οι γιορτές είναι για όλους! Μικρούς , μεγάλους, όλοι διψάνε για χαρά!

Αλλά αφού είναι για τα παιδιά καθώς λέτε, φέτος ο Άγιος Βασίλης θα φέρει δώρα σ ε ό λ α τα παιδιά... ή όχι;

  Και επιτέλους, ας τελειώσει αυτο το αστείο με το παππούλη με τα άσπρα γένια που μπαίνει στις καμινάδες και φέρνει δώρα, με τις μπότες και το σάκο!

Πείτε έστω μια φορά στα παιδιά σας την αλήθεια, μην τα παραμυθιάζετε άλλο. Είναι καλό να ξέρουν οτι τα δώρα τους τα παίρνετε εσείς , για να μη νιώσουν αργότερα απογοήτευση και θυμό για το αθώο ψέμα σας.

Αλλά για πείτε μου... Ο Άγιος Βασίλης θα φέρει δώρα σε όλα τα παιδιά;
Οπως καθε χρόνο (κάνοντας το νοητό απολογισμό του) και βάση των νέων οικονομικών συνθηκών , κάποια παιδιά θα πάρουν λιγότερα δώρα και κάποια καθόλου , με τα τελευταία να αυξάνονται γεωμετρικά παγκοσμίως.

Και αν αυτές είναι οι μέρες της αγάπης και κάποιοι σπεύσουν να μαζέψουν χρήματα και ρούχα και φαγητό, δε μπορώ να μην αναρωτηθώ:
Οι υπόλοιπες μέρες του χρόνου είναι του μίσους;

Κάθε χρόνο διοργανώνονται μαραθώνιοι , τηλεμαραθώνιοι, ραδιοφωνομαραθώνιοι κτλ,ζητώντας για άλλη μια φορά ( και εκμεταλλευόμενοι την ευαισθησία πολλών ανθρώπων) να δώσει ο καθένας απο το υστέρημα του «για να κάνουν Χριστούγεννα κι αυτοί».
Αυτή η αφελής νοοτροπία και ταυτόχρονα ευτελής φιλανθρωπία , δεν αποτελεί αξιοπρεπή αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών των ανθρώπων, υποκαθιστά ίσως βραχυχρόνια τις ανάγκες τους, χωρίς όμως να τους στηρίζει πραγματικά και μακροχόνια.

Η λογική αυτη βασίζεται και στη ηδονή του ελεήμονα , δίνοντάς του το κύρος και την ιδέα οτι (ακόμα) βρίσκεται σε αυτή την πλεονεκτική θέση και μπορεί να ελεεί.

Η αλληλεγγύη και αλληλοβοήθεια , η υποστήριξη και αυτοοργάνωση , είναι οτι ακριβώς χρειαζόμαστε, σε μία εποχή που βαλλόμαστε όλοι και κάποιοι περισσότερο. 

Κι επειδή τα Χριστούγεννα έρχονται και παρέρχονται , αυτό που θα διατηρηθεί διαχρονικά είναι το πνεύμα.

Όχι των Χριστουγέννων..

νάμα

Νίτσε - τα ελεύθερα πνεύματα δεν χρειάζονται προσκολλήσεις...

μια μικρή εισαγωγή του ανιχνευτή:

Φρειδερίκος Νίτσε!

Αναμφισβήτητα, ένας από τους μεγαλύτερους φιλόσοφους όλων των εποχών. Αιρετικός για το πνεύμα της εποχής του (μέσα προς τέλη του 19ου αιώνα), μια εποχή μεγάλων πολιτικών αναταραχών, κοινωνικών ανακατατάξεων και πνευματικών αναζητήσεων.

Ο "ευγενέστερος των θνητών" όπως τον έχει αποκαλέσει και ο σπουδαίος-και παρεξηγημένος λόγω του τρόπου επιλογής θανάτου, αλλά αυτό δεν είναι εδώ το θέμα μας, καθηγητής και φιλόσοφος Δ.Λιαντίνης (το βιβλίο του οποίου "Γκέμμα" είναι πραγματικά μνημειώδες).

Πολυγραφότατος και συχνά αινιγματικός. Ο στοχασμός του είναι συγκλονιστικά ανατρεπτικός, καινοτόμος, διεισδυτικός ως το μεδούλι των πραγμάτων. Μέχρι και ελιτιστή τον έχουν αποκαλέσει, κρίνοντάς τον κοντόφθαλμα, απελπιστικά επιφανειακά και κάτω από το περιοριστικό πέπλο της ιδεολογικής στράτευσης.

Όπως και στην εποχή του, παραμένει και σήμερα ενοχλητικός για όλους εκείνους που χτίζουν επιστημονικές καριέρες και θεμελιώνουν φιλοσοφικές σχολές ή πολιτικά μαντριά, πατώντας πάνω στη μετριότητα και τη μικρότητα, τα πιο χυδαία ένστικτα και τους πιο ευτελείς πόθους. Εμπνευστής για όσους επιθυμούν διακαώς να ξεφύγουν απ'την τυραννία της μικροψυχίας και της μιζέριας και ν'ανοίξουν πανιά για τα πιο συναρπαστικά μέρη του πνεύματος και τα πιο δύσβατα μονοπάτια της ψυχής. Πέρα από συναινετικές πραγματικότητες που χαρακτηρίζουν τα κοπάδια, συμβάσεις κάθε είδους και "σκόντο" ακόμα και σ'αυτό που θα πρεπε να είναι η πιο ιερή αποστολή κάθε ανθρώπινου όντος: το πνεύμα...

Βιβλία του όπως τα "Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα" και "Πέρα από το καλό και το κακό" με έχουν επηρεάσει προσωπικά όσο λίγα.
 Από το δεύτερο που ανέφερα παραθέτω κάποια πολύ χαρακτηριστικά αποσπάσματα, επίκαιρα τόσο όσο θα υπάρχει (και θα παλινδρομεί ανάμεσα σε τόνους μπάζων) το ανθρώπινο είδος:

"...Πρέπει να θέσει υπό έλεγχο κανείς τον εαυτό του για να διαπιστώσει αν είναι προορισμένος για ανεξαρτησία και διοίκηση. Και πρέπει να το κάνει αυτό την κατάλληλη στιγμή. Δεν πρέπει να αποφύγει κανείς τους ελέγχους του, αν και ίσως είναι το πιο επικίνδυνο παιχνίδι που μπορεί να παίξει κανείς και τελικά είναι έλεγχοι που γίνονται μπροστά σε μας ως μάρτυρες και σε κανέναν άλλο δικαστή.
 Να μην προσκολλώμαστε σε ένα πρόσωπο:

Ο Τσαρλς Μπουκόβσκι και οι ακαδημαϊκοί...

Ωδή στον Τσαρλς Μπουκόφσκι
(Αυτοί που έκλασε ο Θεός στη μούρη)

Από την Έλια Ζερβού

"Πρώτα δοκιμάζουν να σε τσακίσουν με την ανυπόφορη φτώχεια

κι ύστερα δοκιμάζουν να σε τσακίσουν με τη μάταιη φήμη.
Κι αν δεν σπάσεις με κανένα από τα δύο, υπάρχουν οι φυσιολογικές μέθοδοι
όπως οι κοινές ασθένειες που ακολουθούνται από έναν ανεπιθύμητο θάνατο.
Οι περισσότεροι από μας ωστόσο, σπάμε πολύ πριν απ' αυτό όπως ήταν κανονισμένο εξάλλου,
από σεισμό, κατακλυσμό, πείνα, οργή, αυτοκτονία, απελπισία
ή απλά από σοβαρό έγκαυμα στη μύτη την ώρα που ανάβεις το τσιγάρο σου".

Σαν σήμερα (σημείωση: το άρθρο αυτό είχε ανεβεί στις 10 Μαρτίου 2012), πριν 18 χρόνια, πέθανε ο Τσαρλς Μπουκόφσκι, ο δημιουργός του παραπάνω ποιήματος, που έχει τον τίτλο «Πώς είναι η κατάσταση».
Ο λογοτέχνης του βρώμικου ρεαλισμού, αυτός που δεν αναγνώρισαν οι Ακαδημαϊκοί*.

Ακαδημαϊκοί. Τι σημαίνει άραγε η λέξη; Ποιους χαρακτηρίζει; Μήπως τους λαχουροντυμένους σγουρομάλληδες με το σφιχτό το στόμα σαν φιογκάκι,που ακουμπούν τον κώλο τους σε αφράτα μαξιλάρια; Τις ροδαλές κυρίες με τα περίσσια δαχτυλίδια που ανάβουν θυμιάματα στον Σαίξπηρ;

Πιθανότατα. Ο Μπουκόφσκι έλεγε ότι ο Σαίξπηρ είναι υπερτιμημένος, αλλά οι άνθρωποι δεν θέλουν να το ακούν.
Μια τέτοια δήλωση όχι μόνο ξεχωρίζει τους Ακαδημαϊκούς από την «ήρα», αλλά και τους Ακαδημαΐζοντες μαζί.

Ποιοι είναι οι Ακαδημαΐζοντες; Ποιους ορίζει αυτή η λέξη;

Μα φυσικά, τους διανοούμενους. Αυτούς που έπιασε στο στόμα του επίσης ο Μπουκόφσκι, όταν δήλωσε "Διανοούμενος είναι ο άνθρωπος που λέει ένα απλό πράγμα με δύσκολο τρόπο".

Τώρα καταλάβαμε όλοι για ποιους μιλάμε.

Μιλάμε για τους ανθρώπους που δεν συναναστρέφονται άλλο σινάφι απ΄ το σινάφι τους, από το φόβο μην ξοκείλουν σε κατώτερες σκέψεις και απομακρυνθούν απ΄την εξύψωση.

Αίγυπτος: Ο λαϊκός ξεσηκωμός γίνεται χείμαρρος!

"Ξημερώματα Σαββάτου, όταν γράφεται αυτό το σημείωμα, η κρατικά ελεγχόμενη Αλ-Αχράμ ανακοίνωσε στην αραβική της ιστοσελίδα ότι ο πρόεδρος της Αιγύπτου Μοχάμεντ Μόρσι σκέφτεται να εκδώσει διάταγμα με το οποίο τα μέλη και στελέχη του στρατού θα αναλάβουν έκτακτες εξουσίες μέχρι να πραγματοποιηθεί το δημοψήφισμα για την αποδοχή του σχεδίου Συντάγματος και να διενεργηθούν εκλογές για την νέα βουλή. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το άρθρο 1 του διατάγματος αυτού, ο στρατός σε συνεργασία με την αστυνομία θα είναι υπεύθυνος για την προστασία και ασφάλεια καίριων εγκαταστάσεων της χώρας, μέχρι να λάβει χώρα το νέο σύνταγμα και να πραγματοποιηθούν οι βουλευτικές εκλογές. Επιπλέον, ο στρατός θα ενεργεί για τα παραπάνω κατόπιν αιτήματος του προέδρου.

Σύμφωνα με το άρθρο 2 του διατάγματος οι αξιωματούχοι του στρατού που θα αναλάβουν τα καθήκοντα αυτά θα έχουν δικαστικές εξουσίες και θα μπορούν να ασκούν την εξουσία τους σε όποιο βαθμό κρίνουν αναγκαίο για την εκπλήρωση των καθηκόντων τους. Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 3 του διατάγματος, ο στρατός θα μεταφέρει τις πιθανές ποινικές υποθέσεις που θα προκύψουν στους αρμόδιους εισαγγελείς και όχι στα στρατοδικεία. Λίγες ώρες νωρίτερα, ο αντιπρόεδρος της Αιγύπτου Μαχμούντ Μέκκι ανακοίνωνε ότι ο Μόρσι θα αποφάσιζε να αναβάλει την ημερομηνία διεξαγωγής του δημοψηφίσματος, αρκεί να υπάρξουν διαβεβαιώσεις από την αντιπολίτευση ότι δεν θα κινηθεί νομικά προκειμένου να το ακυρώσει εντελώς, επειδή σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις το δημοψήφισμα πρέπει να πραγματοποιηθεί το αργότερο δεκαπέντε μέρες μετά την προκήρυξη του, γεγονός που συνέβη το Σάββατο 1 Δεκέμβρη.

Ο Μόρσι μέσα στην ίδια βραδιά, σε χρονική απόσταση ελάχιστων ωρών, χρησιμοποιεί και το «μαστίγιο» και το «καρότο».

Αλέξης το 2008, χιλιάδες νεκροί και μελλοθάνατοι το 2012 προς 13

Πέρασαν κιόλας 4 χρόνια που ο πιτσιρικάς Αλέξης δολοφονήθηκε με τον πιο αναίτιο τρόπο από το οπλισμένο χέρι του "προστάτη των πολιτών". Ο οποίος εξέφραζε απόλυτα έναν ολόκληρο κρατικό μηχανισμό "υπέρ των πολιτών"(και εξακολουθεί να εκφράζει μέσω της νοσηρής νοοτροπίας που διαπερνά οριζόντια και κάθετα την ελληνική αστυνομία και όχι μόνο).

Ποτέ δεν δόθηκε κάποια σαφή εξήγηση για εκείνη τη βραδιά στα Εξάρχεια. Ούτε από κρατικούς φορείς, ούτε από δημοσιογραφικούς, ούτε από ψυχιατρικούς. Και γιατί άλλωστε να δοθεί; Ούτε θα έφερνε πίσω το παιδί, ούτε βέβαια θα εμπόδιζε τους φλέγοντες χειμάρρους της οργής να πλημμυρίσουν τα αστικά κέντρα και κυρίως την Αθήνα. Αλλά έτσι κι αλλιώς ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΕΞΗΓΗΣΗ ΝΑ ΔΟΘΕΙ, ή, για να το θέσω πιο απλά: τέτοια κτηνώδη και παράλογα περιστατικά ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ μέσα στα κελιά των αστικών δημοκρατιών. Όπως συνέβη πριν 20 περίπου χρόνια, το 1985, με τη δολοφονία του Μιχάλη Καλτεζά, συνομήλικου του Γρηγορόπουλου, πάλι από το οπλισμένο χέρι αστυνομικού. Εποχή τότε της "σοσιαλιστικής αλλαγής" του επαγγελματία δημαγωγού Α.Παπανδρέου. Τότε που είχε ξεκινήσει η καταστροφή της βιομηχανικής και αγροτικής υποδομής της χώρας και να προετοιμάζεται μεθοδικά η σημερινή αηδιαστική πραγματικότητα...

  Χτες, μεσημέρι Πέμπτης, έτυχε ν'ακούσω σε  ραδιοφωνικό σταθμό της αντιπολίτευσης μια δημοσιογράφο να λέει ότι ευτυχώς που ο τότε αρμόδιος υπουργός Π.Παυλόπουλος χειρίστηκε, εκείνο το δεκέμβρη του 2008, το θέμα με μετριοπάθεια κι έτσι δε θρηνήσαμε θύματα.
 Κι ένιωσα αμέσως μια περίεργα άγρια ανάγκη να αναρωτηθώ:
εντάξει μεν, αλλά, από την άλλη...και λοιπόν;

Δύναμη!

H ανθρώπινη δύναμη είναι αστείρευτη!

Οι άνθρωποι είναι ικανοί τόσο για τα μεγαλύτερα πράγματα,

όσο και για τα μικρότερα...

Όμως όταν η θέληση πορεύεται χέρι χέρι με τη λαχτάρα για δημιουργικότητα

και το σθένος καταποντίζει την αυτολύπηση και τη στασιμότητα,

τότε το μεγαλείο αποκτάει τη μαγεία των θαυμάτων!

Μη το βάζετε ποτέ κάτω!

Τίποτα και κανείς δεν είναι συνηθισμένος σ'αυτόν τον κόσμο,

ακόμα κι αν η κατάστασή του θεωρείται με μια πρώτη ματιά μειονεκτική...

Τα πάντα συμβαίνουν κάθε στιγμή γύρω μας

"όταν εμείς είμαστε οι καλλιτέχνες που κρατούν τα πινέλα!"

https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=8J21miKCLqQ


http://www.youtube.com/watch?v=yv459UXD0QU&feature=player_embedded

To παράπονο του Δαρβίνου

μια σχεδόν ποιητική σάτιρα του ανιχνευτή

"Τα σημαντικότερα βήματα του  ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ είναι διαδικασίες οι οποίες σχεδόν συντρίβουν τις κοινωνίες μέσα στις οποίες συμβαίνουν " WHITEHEAD

" Ό,τι θεωρείται δόγμα είναι εκ των προτέρων λάθος!
 Έτσι, ακόμα δολοφονούν την ανάπτυξη του πνεύματος και λεηλατούν ψυχές και ζωές με ρακένδυτες προτροπές τύπου "πίστευε και μη ερεύνα", για να ικανοποιήσουν το σκοταδισμό.Ακόμα ψάχνουν να βρουν τον ενδιάμεσο κρίκο ανάμεσα στον πίθηκο και τον άνθρωπο,για να ικανοποιήσουν το δαρβινισμό. Ακόμα προσπαθούν να βρουν ένα μοντέλο σύνδεσης ανάμεσα στις διαδικασίες του μικρόκοσμου μ'αυτές του μακρόκοσμου, για να ικανοποιήσουν τις Γενικές (Α)Σχετικότητες, που ποτέ δεν αποδείχτηκαν και πειραματικά. Κι ακόμα η συμβατική επιστήμη και ειδικά η ιατρική, επιμένει να διαχωρίζει το σώμα από το πνεύμα, για να ικανοποιήσει ένα ολόκληρο κερδοσκοπικό καρτέλ"  ανιχνευτής

   "Το παράπονο του Δαρβίνου"

 Με επισκέφτηκε απρόσκλητος στον ύπνο μου εκείνος
ο παππούλης όλων των ειδών Δαρβίνος.
Ερχόταν είπε
από τα καζάνια του πυρός του εξώτερου
με πιθήκου σώμα και κεφάλι ανθρώπινο.

Ξένος ιδιωτικός στρατός θα αλωνίζει τη χώρα από το 2013;

" ...H κοινωνική πόλωση μετά την εξαθλίωση των μνημονίων είναι δεδομένη και γι'αυτό η τρικομματική συγκυβέρνηση ετοιμάζεται για τη λήψη μέτρων ARM (Anti Riot Measures), δηλαδή την καταστολή εξεγέρσεων. Μάλιστα, έχουν υπογράψει συμβόλαιο με τη μεγαλύτερη εταιρεία που οργανώνει διεθνώς ιδιωτικούς στρατούς , για την παροχή υπηρεσιών ασφαλείας στη χώρα μας από το 2013!..."

ΠΗΓΗ: περιοδικό Hellenic Nexus τεύχος Δεκεμβρίου

 Όσο κι αν φαντάζει ακραίο το παραπάνω, εντούτοις στο προτεκτοράτο δανειστών και διεθνών και εγχώριων μεγάλων συμφερόντων (τα οποία δεύτερα δε θίχτηκαν ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ, σε τομείς που δραστηριοποιούνται, από τα αποικιοκρατικά μνημόνια) η νέα πραγματικότητα που εγκαινιάζει η παραπάνω είδηση έχει την απόλυτη μνημονιακή λογική της!

 Ναι! Πλέον ξένος μισθοφορικός ιδιωτικός στρατός, με βαρύ οπλισμό και περιπολίες σε αστικές-ημιαστικές περιοχές, θα δραστηριοποιηθεί στη χώρα, όπως προκύπτει από την υπογεγραμμένη συμφωνία των "σωτήρων του λαού". Αποστολή της; η τήρηση, όπως διαφημίζει η ίδια η εταιρεία, της τάξης (δηλ. της αποικιοκρατικής σκλαβιάς) και της ασφάλειας (δηλ. των εγχώριων λαμόγιων και των ντόπιων και ξένων αρπακτικών που ετοιμάζονται για το μεγάλο φαγοπότι).

 Αυτό όμως που δε γράφει το περιοδικό είναι ότι πρόκειται για τη διαβόητη (και σεσημασμένη για σφαγές αμάχων στη Βαγδάτη, όπου τα έμμισθα στελέχη της απέδειξαν περίτρανα το ποιόν τους) εταιρεία Blackwater. Που, πράγματι, ο εξοπλισμός της περιλαμβάνει θωρακισμένα οχήματα όπως αυτά της Κ4, τα οποία θα φέρουν βαρύ οπλισμό και θα συνοδεύονται από μοτοσικλετιστές. 

Tα καμάρια της Blackwater

Εντυπώσεις ενός εξωγήινου!

εισαγωγικό σχόλιο ανιχνευτή:

ο συγγραφέας του παρακάτω πολύ ενδιαφέροντος άρθρου προβαίνει σε σημαντικές διαπιστώσεις για την κατάντια (κακά τα ψέματα, αυτός είναι ο σωστός χαρακτηρισμός!) του ανθρώπινου είδους, από την πλευρά του αποστασιοποιημένου (και προηγμένου νοητικά και τεχνολογικά) "εξωγήινου παρατηρητή". Όμως αν θέλω να επωμιστώ το ρόλο του δικηγόρου υπεράσπισης των ανθρώπινων μαζών, θα έλεγα στο "γαλαξιακό δικαστήριο" τα εξής:

 "Δεν είμαστε βέβαια άμοιροι ευθυνών εμείς οι άνθρωποι για όλο αυτό τον αφύσικο και ανορθόδοξο τρόπο σκέψης και ζωής! Εντούτοις πρέπει να αναγνωριστούν κάποια ελαφρυντικά γι'αυτήν την αποκαρδιωτική κατάσταση:
 από γεννησιμιού μας εκπαιδεύουν μέσα στις οικογένειες (που έτσι τα βρήκαν κι αυτές) και στις παρέες και στα γήινα σχολεία και μέσα από κάτι ομιλούντα κουτιά που ξερνούν φρίκη, ανοησία, προπαγάνδα και διαστρέβλωση της πραγματικότητας, σε λάθος τρόπους σκέψεις, σε ένα ψυχοκτόνο ανταγωνισμό για τη συσσώρευση που προβάλλεται ως απώτατος σκοπός ζωής (κι ας μη το παραδέχονται πολλοί), σε μια επονείδιστη δουλοπρέπεια και έλλειψη αμφισβήτησης απέναντι σε κάθε λογής "αυθεντίες", σε μια ενοχική στάση απέναντι στις αιώνιες χαρές της ζωής μέσω κάτι δογματικών και θεϊκών (υποτίθεται) κανόνων που απορρέουν από κάτι κατασκευάσματα με τίτλο θρησκείες, σε μια έλλειψη πίστης στις πραγματικές μας δυνατότητες, σε μια διαρκή παρανοϊκή εχθρότητα με τους ομοίους μας ως είδος, σε έναν ευτελισμό των πραγματικών(και όχι των βολικών για τους "από πάνω μας")αρετών, σε μια διαρκή απέχθεια απέναντι στη διαφορετικότητα του άλλου, σε τεχνολογίες ξεπερασμένες και ιδιαιτέρως επιβλαβείς για την υγεία μας και το περιβάλλον που μας φιλοξενεί και κυρίως στο μεγαλύτερο όπλο καταστολής μας: ΤΟ ΦΟΒΟ!

 Οπότε, καλοί μου διαγαλαξιακοί δικαστές, οφείλετε να ερευνήσετε πολύ προσεχτικά και χωρίς προκαταλήψεις για το ποιοι στο Βεελζεβούλ, στο Δία ή στη Μαύρη Τρύπα του γαλαξιακού κέντρου(ή μήπως κι αυτή είναι ένας από τους αμέτρητους μύθους που μας πουλάνε "οι από πάνω μας;") είναι αυτοί που από τα αρχαία χρόνια ως τώρα μας εκπαιδεύουν σε όλα τα παραπάνω και μας μεταχειρίζονται ως πρόβατα-ιδιοκτησίες τους, που προσφέρονται για περίεργα παιχνίδια, κουρά και σφαγή! Αυτοί που αλλάζουν ως προς τις μορφές (ονομασίες καθεστωτικών προσδιορισμών-τίτλοι τιμής-διαμορφωτές ανούσιων & παράλογων ιδεολογιών-κάτοχοι συσσωρευμένων αγαθών-κλειδοφύλακες άγνωστων για τις μάζες γνώσεων κτλ.) αλλά ως προς την ουσία παραμένουν ΙΔΙΟΙ!

 Αυτοί λοπόν οι μονίμως "από πάνω μας" μας διαιρούν με 1002 τρόπους για να βασιλεύουν σε βάρος μας, μας απομυζούν ενεργειακά, πνευματικά, υλικά και όσοι από εμάς ορθώνουμε ανάστημα, βλέποντας χωρίς ψευδαισθήσεις και παρωπίδες την Άβυσσο που μας έριξαν και τη δυσοσμία πίσω απ'τις μάσκες και τις αλήθειες πίσω από τη σωρεία ψεμάτων και τολμάμε να επιχειρήσουμε να ειδοποιήσουμε τους συνανθρώπους μας ή να τους φέρουμε σε επαφή με όλα όσα μας έμαθαν να θεωρούμε άτοπα ή απαγορευμένα, τότε οι αφεντάδες μας ενεργοποιούν τους δοκιμασμένους από πολύ παλιά μηχανισμούς τους:  χλευασμός ανελέητος, κινητοποίηση των άλλων προβάτων κατά των  "μαύρων προβάτων"(όπως συνηθίζεται συχνά να αποκαλούν τους παραπάνω αποκλίνοντες από τους ρυθμούς της "στάνης") και αν δεν πιάσουν αυτά προβαίνουν σε εξόντωση όχι μόνο φυσική, αλλά και των ιχνών που αφήνουμε πίσω μας για τις επερχόμενες γενιές (που πρέπει να διαιωνίζουν την...προβατοποίηση, ακόμα κι αν φαινομενικά επαναστατούν για λίγο περισσότερο χορτάρι μέσα στη στάνη, η οποία αν και αλλάζει συχνά ονομασία, στην ουσία παραμένει ίδια στη λογική της).

 Άρα, σεβαστοί διαγαλαξιακοί παρατηρητές, μην είστε υπερβολικά αυστηροί στις κρίσεις σας για εμάς, παρά τις σημαντικές ευθύνες μας για την υποδούλωσή μας και την εθελοτυφλία μας. Άλλωστε οι τσοπάνηδές μας, τα αφεντικά μας, οι δερβέναγές μας, οι προγραμματιστές μας, οι  έχοντες τόσο μεγάλη ιδέα για την πάρτη τους που διαχωρίζουν ως ανώτερο είδος τους εαυτούληδές τους από την "ανθρώπινη πλέμπα", στην πραγματικότητα ΤΡΕΜΟΥΝ ΜΗ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ καμιά αποφράδα γι'αυτούς μέρα και καταλάβουμε ότι ΕΙΜΑΣΤΕ, Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ, ΘΑΥΜΑΣΤΑ & ΜΟΝΑΔΙΚΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΟΝΤΑ, οπότε θα τους πάρει καμιά τεράστια ηλιακή καταιγίδα και θα τους στείλει ως το νεφέλωμα του Ωρίωνα...

Αντί λοιπόν να κουνάτε για εμάς το κεφάλι με απογοήτευση, θέλετε να βάλετε ένα χεράκι βοηθείας ή μήπως η πολιτική σας είναι να μην ανακατευόσαστε με τα άπλυτα άλλων πλανητών; Κι αν όχι, δεν πειράζει...Πού ξέρετε; μπορεί και να σας εκπλήξουμε (τώρα σε πόσες γαλαξιακές μονάδες χρόνου; δεν το γνωρίζω εγώ ο μικρός και ασήμαντος γήινος).

   
ανιχνευτής


Εντυπώσεις Ενός Εξωγήινου

 του Δημήτρη Χοροσκέλη

Αν υποθέσουμε ότι οι εξωγήινοι υπάρχουν όντως και μας παρατηρούν, ως εξελιγμένο είδος που είναι, σίγουρα θα έχουν μείνει έκπληκτοι από όλα αυτά τα ανεξήγητα που βλέπουν στον πλανήτη Γη, και ίσως γι’ αυτό αναβάλλουν συνεχώς την επαφή μαζί μας! Σίγουρα η ανθρωπότητα θα τους φαίνεται σαν ένας θορυβώδης και ταραγμένος παιδικός σταθμός όπου, μαζί με την ανεύθυνη παιδικότητα συνυπάρχουν η ανεξήγητη τρέλα και η φονικότητα. Ας μπούμε για λίγο στη δική τους οπτική γωνία:

Κοιμηθείτε ήσυχοι.. Η Deutsche Bank φροντίζει για εσάς!

Νύχτες Μαγικές...

Ακόμη μια βάρδια έφτασε στο τέλος της. Πέρασε και σήμερα η ώρα, το νυχτοκάματο βγήκε και απόψε, αρκετά κοπιαστικά μα τόσο τίμια. Πάει καιρός που η αμοιβή της πρωινής δουλειάς δεν έφτανε καλά για τα βασικά, η προσφερόμενη θέση πακετά στο φαγάδικο ενός παλιού συμμαθητή ήταν θείο δώρο. 

Γράφει ο ΜΑΧΗΤΙΚΟΣ

Στο παρελθόν ούτε καν θα μιλούσαμε για κάτι τέτοιο αλλά είναι η ανάγκη που τα φέρνει έτσι και η γλώσσα μπαίνει μέσα και η μιλιά κόβεται. Παίρνεις αυτό που σου προσφέρεται και το ευχαριστώ βγαίνει από μόνο του από μέσα σου. Που να φτάσει ένας τσεκουρεμένος μισθός να ταΐσεις τη φαμίλια. Η γυναίκα άνεργη, το νοίκι να τρέχει, τα χαράτσια του ηλεκτρικού να απειλούν κατάματα και τα παιδιά να κλαίνε και να μη μπορούν να καταλάβουν το νέο καθεστώς στο σπιτικό.
Ένα καθεστώς που τρυπώνει καθημερινά σε ολοένα και περισσότερα σπίτια, καθηλώνει απότομα οικογένειες στα πλοκάμια του, κόβοντας μαχαίρι τα όποια όνειρα και φέρνει άσχημους εφιάλτες στο πέρασμα του. Η φτώχεια είναι αυτή που επικρατεί παντού, κερδίζει κάθε μάχη με την καθημερινότητα και εμφανίζεται σε άτομα που ούτε καν είχαν φανταστεί ποτέ πως μπορούσαν να τα ζήσουν αυτά.

Μήνυμα από την Ελλάδα

Γράμμα από μια μάνα

Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2012

Το συγκλονιστικό γράμμα της μάνας

Μία συγκλονιστική επιστολή από μία μητέρα 4 παιδιών, που βρίσκεται κυριολεκτικά σε απόγνωση. Η 34χρονη περιγράφει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει με την οικογένειά της τον τελευταίο χρόνο που πλέον δεν της έχουν αφήσει άλλα περιθώρια. Σας παραθέτουμε την επιστολή ως έχει:

Ονομάζομαι Κ.Α. είμαι 34 ετών, παντρεμένη εδώ και 17χρόνια και έχω 4 παιδιά. Ένα......

...κορίτσι 14 και τρία αγόρια 10, 9 και 6 ετών. Σήμερα το πρωί δεν είχα να δώσω στα παιδιά ούτε γάλα, πήγαν νηστικά στο σχολείο και δεν ήταν η πρώτη φορά. Το μεσημέρι για τέταρτη συνεχόμενη μέρα τους έφτιαξα μακαρόνια και το απόγευμα για Τρίτη φορά σύνδεσα παράνομα το ρεύμα στο σπίτι μου. Έσφιξα την γροθιά μου, κοίταξα τον άντρα μου στα μάτια και του ψιθύρισα «θα το παλέψουμε…». Αυτό λέω και στον εαυτό μου κάθε μέρα, κάθε πρωί που ξυπνάω κάθε βράδυ που κοιμίζω τα παιδιά μου. ΘΑ ΤΟ ΠΑΛΕΨΩ!

"Μας κλέβουνε τη σκηνή!"

Aς δούμε  ένα ωραίο ανέκδοτο, που αποδεικνύει το ότι ακόμα και οι πιο έξυπνοι υποτίθεται άνθρωποι μπορεί (ηθελημένα πολλές φορές, εθελοτυφλώντας πολλές άλλες, ή λόγω..."διανοητικής αγκύλωσης"!) να ΜΗ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΟ ΟΦΘΑΛΜΟΦΑΝΕΣ και να περιπλέκουν τα πράγματα... Παρά το πόσο απλά είναι, στριφογυρίζοντας γύρω από στείρες ή ανούσιες φιλοσοφίες και θεωρίες, μη θέλοντας ίσως να δεχτούν το αυτονόητο, ίσως και λόγω σοβαρής άγνοιας των στοιχείων. Που κι αυτό το τελευταίο δεν δικαιολογείται, μια και τα στοιχεία αυτά συνδέονται άμεσα με το παρόν και το μέλλον του καθενός...

Στη συνέχεια θα επιχειρήσουμε να συνδέσουμε το πολύ σοβαρό μήνυμα του παρακάτω ανέκδοτου (κι αντίστροφα: η πραγματικότητα,όσο σοβαρή κι αν είναι, συχνά μοιάζει με ανέκδοτο!) με την εγχώρια πραγματικότητα:

Τα πολιτικά χαρακτηριστικά των σούπερ ηρώων

Η εκπομπή μεταδόθηκε το 2007 Σκηνοθετική επιμέλεια: Χρήστος Καρακέπελης. Αρχισυνταξία: Κατερίνα Κιτίδη. Υπεύθυνος Παραγωγής: Θάνος Τσάντας. Μοντάζ: Άρης Τριανταφύλλου, Κώστας Ασπιώτης. Μια ιδέα του Αρη Χατζηστεφάνου.

Ένα γαλλικό τραγούδι για την Παλαιστίνη και όχι μόνο (υπότιτλοι στα αγγλικά)

Πάει και το βρόχινο νερό! Θα πούμε το νερό νεράκι, αλλά έχουμε τον αέρα ακόμη δικό μας!

Όσο αυτός ο νεοπολύπαθος-γιατί και παλιά έχει περάσει από λογής τσελιγκάδες ουκ ολίγα-λαός θυμίζει την ωραία κοιμωμένη (τώρα πόσο ωραία με τόση ανεργία, πείνα, δυστυχία, αυτόχειρες κτλ...) τόσο η μέγγενη γύρω απ'το λαιμό του θα σφίγγει μέχρι το μοιραίο...
  Έρχεται και δίψα...
  Και αργότερα ίσως και ειδικός φόρος αναπνοής! (αφού το νερό θα κοστολογείται ήδη σαν χρυσάφι και με άθλια παροχή υπηρεσιών, όπως έχει αποδειχτεί ανά τον κόσμο, όπου ανέλαβαν τα νερά οι βαμπιρικές αυτές εταιρείες: Παρίσι και άλλες γαλλικές πόλεις, Νότια Αμερική, Φιλιππίνες κ.ά.)

(Και μη ξεχνάτε τις επίκαιρες ευχές των καιρών:
 για όσους είναι χριστιανοί η ελληνική ψυχοπαθητική - πινοκιόμορφη συγκυβέρνηση εύχεται προκαταβολικά: "χαιρετισμούς στον Άγιο Πέτρο όταν κάποια στιγμή, σύντομα σχετικά, τον συναντήσετε!" Και για τους άθεους: "ευχόμαστε εκεί που σας στέλνουμε, για τη σωτηρία πάντα της χώρας, να ανακαλύψετε-σχετικά σύντομα πάλι-το Θεό!"
   Υπερβολές έτσι; Ναι! Όσο και η λειτουργία της "δημοκρατίας" , τα μέτρα αυτών που ψήφισαν οι "συνειδητοποιημένοι" πολίτες, η δυσβάσταχτη φορολόγηση αυτών που έχουν πληγεί περισσότερο και με τα χαμηλότερα εισοδήματα και η αντίστοιχα ελάχιστη έως καθόλου σχεδόν εκείνων με τα υψηλότερα και άλλα πολλά "λογικά" που συμβαίνουν στη χώρα του φραπέ, της σφαλιάρας και των "ισχυρών"συνδικάτων...)

Το παρακάτω άρθρο το αλίευσα από τον ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ:

"Το σχέδιο για να παραδοθούν τα νερά της Ελλάδας έχει ως εξής:

Σε κάθε γειτονιά, σε κάθε πόλη, σε κάθε επαρχία: ΞΥΠΝΑΤΕ & πάρτε τη ζωή στα χέρια σας!

Ο κόσμος αλλάζει σ'ένα απέραντο στρατόπεδο συγκέντρωσης εξαθλιωμένων κρατουμένων, με την Ελλάδα, δυστυχώς (των ενδυνάμει άνεργων, πεινασμένων και άστεγων κατοίκων-δουλοπάροικων, στη συντριπτική τους πλειοψηφία), να δείχνει το δρόμο και  στις άλλες χώρες της "πολιτισμένης" Δύσης που θα ακολουθήσουν...
Αν και όσα δείχνει το βίντεο συνέβησαν πριν 15 μέρες, ένα ιδανικό παράδειγμα της παραπάνω  αποφασιστικής λογικής (περί αυτοοργάνωσης & κοινωνικής δράσης!):

(Πηγή: Indymedia Athens)

Απεργιακοί αποκλεισμοί 6.11 - πρώτη ημέρα της 48ωρης απεργίας στις γειτονιές της Καισαριανής του Παγκρατίου και του Βύρωνα.

Απεργιακή ανταπόκριση από τις Ανατολικές Συνοικίες της Αθήνας
διαβάστε στον παραπάνω σύνδεσμο το πλήρες χρονικό της κινητοποίησης, από τους κατοίκους που συμμετείχαν σ'αυτή και για την οποία δεν θ'ακούσετε τίποτε από τα εμετικά ΜΜΧ=μέσα μαζικής χειραγώγισης (και ύπνωσης)

Από το blog της συνέλευσης κατοίκων Βύρωνα Καισαριανής Παγκρατίου

Εμείς!

“είμαστε εμείς που χτίζουμε τις πολιτείες και δεν έχουμε σπίτι

εμείς που ζυμώνουμε και δεν έχουμε ψωμί

εμείς που βγάζουμε το κάρβουνο και κρυώνουμε

είμαστε εμείς που δεν έχουμε τίποτα

κι ερχόμαστε να πάρουμε τον κόσμο”

                    ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

Ναι!

Είμαστε εμείς που γευτήκαμε την αδικία και τις παραφωνίες της Ιστορίας!

Που θρέψαμε με τον ιδρώτα, το χρόνο και το αίμα μας όλους εκείνους που γέμιζαν τα στομάχια τους με τις σάρκες μας, τα όνειρα και τους καημούς μας και έχτιζαν παλάτια πάνω στα κόκκαλά μας!

Που μας εξαπάτησαν, μας πρόδωσαν, μας παραπλάνησαν, μας διαίρεσαν, μας πρόσφεραν βορά στις ορέξεις των εμπόρων κάλπικων ιδανικών, στο όνομα ανύπαρκτων θεών, μέσα από αιματοβαμμένα πεδία μαχών. Για να θησαυρίζουν οι τσελιγκάδες ακόμα περισσότερο και να μας αποζημιώνουν με γλοιώδικα μετάλλια ανδρείας και κούφιες αποδόσεις τιμών μετά τον άδικο χαμό μας. Μας έλεγαν και ήρωες επειδή αφανίζαμε τους όμοιούς μας, τα αδέλφια μας, για τα δικά τους ύπουλα τερτίπια και υπολογιστικά τεφτέρια...

Είμαστε και αυτοί που κυνηγηθήκαμε από πολύ παλιά σαν μάγοι και μάγισσες για τις ιδέες μας, τους στοχασμούς μας, τις ανακαλύψεις μας, τα μηνύματά μας, τις αλήθειες που φωτίζαμε κουρελιάζοντας τα ξεδιάντροπα ψέματά τους!

 Και χλευαστήκαμε, αλλοιωθήκαμε, εξοντωθήκαμε...

Τους πιο επίμονους και αφοσιωμένους στα οράματα και στα θαύματα που μας ύψωναν μας αποκάλεσαν αιθεροβάμονες, αιρετικούς, αλήτες, ταραξίες, μαύρα πρόβατα (παραδεχόμενοι έτσι τα μαντριά που είχαν στήσει πάντα για εμάς)...

 Μας πέταγαν ψίχουλα πάντα αντί για ψωμί και μας πότιζαν χολή και φαρμάκι αντί για κελαρυστό νερό! Οφείλαμε να είμαστε διαρκώς στεγνοί, απαίδευτοι, ακίνδυνοι και ευυπόληπτοι μέσα στο σφαγείο τους. Νοικοκύρηδες, μεροκαματιάρηδες, θεοφοβούμενοι, ταπεινοί, υπάκουοι, υποδειγματικοί για τις νέες γενιές θυμάτων...

Όμως το σαράκι που είχε τρυπώσει μέσα μας από πολύ παλιά, μεταλλάχτηκε στην πιο υγιή ασθένεια που θα μπορούσε να μας πλήξει!

Και νιώθουμε πιο ζωντανοί, πιο διαυγείς, πιο λαμπεροί από ποτέ κι ας μας λούζει το σκοτάδι που μας τάιζαν από πολύ παλιά. Γιατί είμαστε Ανθρώπινα 'Οντα και όχι αγέλες ιδιοκτησίας οικογενειακών τσιφλικιών.

Ναι! Είμαστε ζωντανοί και ξυπνάμε όλο και περισσότεροι απ'το χιλιόχρονο ύπνο μας!

Με αισθήσεις ακονισμένες και όχι πια υποτυπώδεις και μεγαλειώδεις βλέψεις!

Τα θέλουμε όλα κι ακόμα περισσότερα!


Να μας περιμένετε!

                            ανιχνευτής

Μια εικόνα από το απόλυτα ελεγχόμενο και αποστειρωμένο μέλλον που ετοιμάζουν!

Ιδιωτικές πόλεις, ιδιωτικές πλατείες, ιδιωτικοί πεζόδροµοι! 

Ας προσπαθήσουµε να κάνουµε µια προβολή στο µέλλον και ας υποθέσουµε ότι τα κυβερνητικά σχέδια για την αξιοποί­ηση του Ελληνικού λάµβαναν σάρκα και οστά και στην παρα­λιακή ζώνη χτιζόταν µια καινούργια πόλη µέσα στην πόλη, µε ένα καινούργιο πάρκο, το µεγαλύτερο της Ευρώπης. Ας υποθέσουµε ότι είναι καλοκαίρι, βραδάκι, και επιχειρείτε να γνωρίσετε από κοντά τη «Ριβιέρα της Αθήνας» και να κάνετε τη βόλτα σας στη νέα όαση πρασίνου. Εκεί, λοιπόν, που απολαµβάνετε τα απτά αποτελέσµατα της «σωτηρίας» της χώρας και θέλετε να µπείτε στο πάρκο, µια ταµπέλα σάς προειδοποιεί: «Παρακαλείσθε να απολαύσετε την ιδιωτική περιουσία µε διακριτικότητα» και ένας κύριος µε στολή σεκιουριτά σας πληροφορεί ότι έχετε µόνο µία ώρα στη διάθεσή σας γιατί µετά ο χρόνος σας τελειώνει και ο ιδιώτης θέλει την ησυχία του…

Η εικόνα που σας περιγράφουμε, αν και µπορεί να σας φαίνεται τραβηγµένη από τα µαλλιά, δεν είναι, αφού αυτά συµβαίνουν στη Βρετανία και στις ΗΠΑ, όπου ο δηµόσιος χώρος, πλατείες, πεζόδροµοι και δρόµοι, παραδίδονται σε ιδιώτες που, ως κράτος εν κράτει, αναλαµβάνουν τη διαχείρισή τους.


Το δηµόσιο των ιδιωτών

Η κατάλυση του δηµόσιου χώρου, η απαξίωσή του και η αντικατάστασή του επί της ουσίας από την ιδιότυπη έννοια του «κενού χώρου» αποτελεί µια πραγµατικότητα που βιώνουµε όλοι µας, ιδιαίτερα τα τελευταία 30 χρόνια από τις αρχές της δεκαετίας του ’80.

Η έννοια του κενού µεταφράζεται, κυρίως, µε την αντίληψη ότι ένας δηµόσιος χώρος δεν µας ανήκει, αντίληψη που κατοχυρώνεται µε την αντιµετώπισή του ως ενός απλού ελεύθερου, µη δοµηµένου χώρου, τον οποίο διασχίζουµε ως περαστικοί και τον αντιµετωπίζουµε ως «νεκρή γραµµή» της πόλης, αφού θεωρούµε ότι δεν έχουµε ούτε δικαιώµατα ούτε υποχρεώσεις.

Η έννοια του δηµόσιου χώρου έχει χάσει πια την έννοια του κοινού χώρου, που σχεδιάζεται για να εξυπηρετεί τους χρήστες του, για να µετουσιώνει την έννοια της συµµετοχής και της επικοινωνίας. Έχει µετατραπεί σε έναν χώρο, στην καλύτερη περίπτωση, µόνο κατανάλωσης, όπου θεωρείται αποδεκτό ότι ο µοναδικός κυρίαρχος είναι ο άρχων του εσπρεσοφραπέ! Η αντίληψη αυτή περί του δηµόσιου χώρου όχι µόνο δεν αµφισβητείται, παρά µόνο από ελάχιστες οµάδες πολιτών που αντιµετωπίζονται, στην καλύτερη περίπτωση, ως γραφικοί και, στη χειρότερη, ως «εχθροί» του νόμου και της τάξης, αλλά τείνει να λάβει εφιαλτικές, οργουελικές διαστάσεις.


Ιδιωτική διακυβέρνηση


Τα τελευταία χρόνια στις ΗΠΑ αλλά και σε ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Βρετανία, παρατηρείται µια δραµατική στροφή αφού, στο όνομα της ανάπτυξης, της προσέλκυσης επενδυτών και της αναμόρφωσης των πόλεων, η διαχείριση των δημόσιων χώρων παραδίδεται στους ιδιώτες. Με απλά λόγια, αυτό μεταφράζεται στη δημιουργία ιδιωτικών πλατειών, πεζοδρόμων και δρόμων, η λειτουργία των οποίων γίνεται από ιδιώτες διαχειριστές οι οποίοι αποφασίζουν και διατάσσουν ποιοι μπορούν να χρησιμοποιούν τις πλατείες και τους πεζοδρόμους, ποιες ώρες της ημέρας και για ποιες δραστηριότητες. Οι πλατείες, οι πεζόδρομοι και δρόμοι που έχουν περάσει σε ιδιωτική διαχείριση, αστυνομεύονται από εταιρείες σεκιούριτι που αναλαμβάνουν την τήρηση της τάξης!

Ο νέος τρόπος διαχείρισης των δημόσιων χώρων από επενδυτικά funds άρχισε να λαμβάνει σάρκα και οστά με αφορμή μεγάλες παρεμβάσεις σε περιοχές των ΗΠΑ και της Βρετανίας που ήταν υποβαθμισμένες. Η ανάπλασή τους με βάση ιδιωτικά κεφάλαια που εκτός από κατοικίες και εμπορικά κέντρα αναλάμβαναν και την όλη ανάπλαση των ελεύθερων χώρων, οδήγησε στην παράδοση των δημόσιων χώρων σε ιδιώτες διαχειριστές που βάζουν τους κανόνες λειτουργίας τους.

Η στροφή αυτή παρατηρείται στις ανεπτυγμένες χώρες γιατί στις υπανάπτυκτες, που ταλανίζονται από τη φτώχεια και την εγκληματικότητα, το σχέδιο έχει άλλες διαστάσεις. Οι επενδυτές δεν περιορίζονται στην ανάπτυξη και στην ιδιωτική διαχείριση υποβαθμισμένων περιοχών των πόλεων, αλλά συγκεντρώνουν κεφάλαια για την κατασκευή νέων, ιδιωτικών πόλεων.

Η Ονδούρα είναι η πρώτη χώρα όπου το μοντέλο θα δοκιμαστεί μετά τη συμφωνία που έκανε η κυβέρνηση με αμερικανικό fund. Το μνημόνιο συνεργασίας προβλέπει την κατασκευή ιδιωτικών πόλεων που θα έχουν δική τους κυβέρνηση, διαφορετικό νομοθετικό και φορολογικό πλαίσιο από την υπόλοιπη χώρα, ιδιωτική αστυνομία, ξεχωριστά δικαστήρια, διαφορετικό σύστημα υγείας, παιδείας και διακριτά σύνορα μέσα από την υιοθέτηση ειδικής νομοθεσίας για τη μετοίκηση και την απόκτηση άδειας παραμονής.

Όταν στα µέσα Ιουλίου, λίγο πριν από την έναρξη των Ολυµπιακών Αγώνων, οι Λονδρέζοι κλήθηκαν στα εγκαίνια του µεγαλύτερου δηµόσιου χώρου της Ευρώπης, της Granary Square, που αποτελούσε κοµβικό σηµείο για την ανάπλαση ολόκληρης της υποβαθµισµένης περιοχής του King’s Cross, έκπληκτοι βρέθηκαν µπροστά σε µια ταµπέλα που τους προειδοποιούσε: «Καλώς ήρθατε στο King’s Cross. Παρακαλείσθε να απολαύσετε την ιδιωτική περιουσία µε διακριτικότητα»! Λίγο µετά την αρχική έκπληξη, συνειδητοποίησαν ότι τα εγκαίνια αφορούσαν τον µεγαλύτερο ιδιωτικό ελεύθερο χώρο της Ευρώπης, αφού οι 10 πλατείες και τα πάρκα στο αναβαθµισµένο King’s Cross ανήκουν πλέον σε ιδιώτες και τελούν υπό ιδιωτική διαχείριση!


Στη Βρετανία, η µέθοδος της παράδοσης ανοικτών δηµόσιων χώρων σε ιδιώτες έχει αρχίσει να εµφανίζεται την τελευταία δεκαετία που τµήµατα πόλεων τα οποία ήταν υποβαθµισµένα, αναπλάστηκαν µε αντίτιµο την ιδιωτική διαχείρισή τους. Και πρόκειται αποκλειστικά για ανοικτούς ελεύθερους χώρους, όπως πλατείες, πεζόδροµους ακόµα και δρόµους, και όχι για τα γνωστά γιγαντιαία κλειστά εµπορικά κέντρα και κλειστά πάρκα δραστηριοτήτων. Όπως επισηµαίνουν όσοι ανοικτά αντιτίθενται στο νέο µοντέλο επενδύσεων που κυριαρχεί, πλέον, στη Βρετανία, η ιδιωτικοποίηση του δηµόσιου χώρου είναι η βασική προϋπόθεση που τίθεται από τα επενδυτικά funds για την ανάπτυξη, την ανάπλαση µιας περιοχής. Και αυτό γιατί οι επιχειρηµατίες και κυρίως οι µεγάλες τράπεζες, για να επενδύσουν σε µια περιοχή, δεν περιορίζονται στην εκµετάλλευση από την κατασκευή εµπορικών κέντρων, luxury κατοικιών και ξενοδοχείων, αλλά απαιτούν και τη διαχείριση των πλατειών και των δρόµων προκειµένου, όπως λένε, να διατηρούν σε υψηλά στάνταρντ την επένδυσή τους.


Πλατείες - εταιρείες

Πολυεθνικές εταιρείες και µεγάλες τράπεζες πιέζουν και έχουν καταφέρει να κερδίσουν και τη λειτουργία των δηµόσιων χώρων, υποστηρίζοντας ότι µε αυτόν τον τρόπο θέλουν να διαφυλάξουν την επένδυσή τους. Και η διαφύλαξη επιτυγχάνεται µε τον έλεγχο των δραστηριοτήτων που µπορούν να αναπτυχθούν στις πλατείες και τους πεζόδροµους, µε τον έλεγχο των χρηστών, ακόµα και των περαστικών! Είναι χαρακτηριστικό ότι, όπως πρόσφατα αποκαλύφθηκε µε την εκδήλωση του κινήµατος των Occupy, οι ιδιώτες διαχειριστές µπορούν να απαγορεύσουν την είσοδο των πολιτών στις πλατείες, να αποκλείσουν ολόκληρα τµήµατα της περιοχής, απαγορεύοντας την κυκλοφορία σε δρόµους και πεζόδροµους και βάζοντας ακόµα και συγκεκριµένο ωράριο πρόσβασης σε ολόκληρη την περιοχή! Οι υπερασπιστές της µετάβασης των δηµόσιων χώρων σε ιδιωτική διαχείριση υποστηρίζουν ότι όλα γίνονται στο όνοµα της ανάπτυξης και της δηµιουργίας νέων θέσεων εργασίας. Και ακόµα ότι το τίµηµα της παράδοσης πλατειών και δρόµων σε ιδιώτες είναι πολύ µικρό σε σχέση µε το κέδρος από την ανάπλαση υποβαθµισµένων, µολυσµένων, πρώην βιοµηχανικών περιοχών που κάτοικοί τους, όσοι έχουν αποµείνει, είναι καταδικασµένοι στην ανέχεια και κάθε µορφή εγκληµατικότητας.


Ονδούρα: ιδιωτικές πόλεις

Στα μέσα του Σεπτεμβρίου η κυβέρνηση της Ονδούρας υπέγραψε συμφωνία με επενδυτικό fund, και συγκεκριμένα με το αμερικάνικο γκρουπ MKG, για τη δημιουργία τριών ιδιωτικών πόλεων, οι οποίες θα έχουν ιδιωτική κυβέρνηση, ξεχωριστή νομοθεσία και ξεχωριστό φορολογικό σύστημα από την υπόλοιπη χώρα καθώς και ιδιωτική αστυνομία! Σύμφωνα με το μνημόνιο συνεργασίας που υπεγράφη, σε πρώτη φάση το γκρουπ MKG θα επενδύσει 15 εκατομμύρια δολάρια για την κατασκευή της πρώτης ιδιωτικής πόλης στην περιοχή Πουέρτο Καστίγια, στην ακτή της Καραϊβικής, έργο που, σύμφωνα με τις κυβερνητικές ανακοινώσεις, μόνο κατά τη φάση της κατασκευής των απαραίτητων υποδομών θα δημιουργήσει 5.000 νέες θέσεις εργασίας, καθώς και 15.000 έμμεσες νέες θέσεις εργασίας.

Η υπογραφή του μνημονίου συνοδεύτηκε από διθυραμβικές δηλώσεις του προέδρου του Κογκρέσου της Ονδούρας Χουάν Χερνάντεζ, ο οποίος παρουσίασε την επένδυση σαν πανάκεια για όλα τα δεινά της χώρας, υποστηρίζοντας ότι με την ολοκλήρωση των τριών ιδιωτικών πόλεων θα δημιουργηθούν 200.000 θέσεις εργασίας! Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο εμπνευστής του σχεδίου και εκτελεστικός διευθυντής του γκρουπ MKG Michael Strong, ο οποίος δήλωσε ότι στο μέλλον οι κάτοικοι της Ονδούρας θα θυμούνται αυτήν την ημέρα σαν την ημέρα που άρχισε η ανάπτυξη, επισημαίνοντας παράλληλα ότι στόχος είναι η δημιουργία «μιας ασφαλούς και ευημερούσας κοινότητας».


Ο εκτελεστικός διευθυντής του επενδυτικού fund δεν επέλεξε τυχαία να χρησιμοποιήσει τις λέξεις «ασφάλεια» και «ευημερία» στις δηλώσεις του, αφού γνωρίζει πολύ καλά ότι είναι τα δυο από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Ονδούρα έχει κατά 68 φορές υψηλότερη εγκληματικότητα από τον μέσο όρο των ευρωπαϊκών χωρών ενώ το 65% του πληθυσμού της ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Έτσι οι κυβερνητικές θριαμβολογίες, οι ανακοινώσεις για τον πακτωλό χρημάτων που θα εισρεύσει στη χώρα και θα δημιουργήσει χιλιάδες θέσεις εργασίας, προβλήθηκαν σε υπερθετικό βαθμό, σε μια προσπάθεια να πειστούν οι κάτοικοι της Ονδούρας για την αναγκαιότητα της δημιουργίας ιδιωτικών πόλεων μέσα στη χώρα τους και για την επιτακτική ανάγκη να καταστρατηγηθεί το ίδιο το σύνταγμα της χώρας. Έτσι, πριν υπογραφεί το μνημόνιο συνεργασίας, η κυβέρνηση της Ονδούρας είχε στρώσει το κόκκινο χαλί στους επενδυτές εξαφανίζοντας με ένα διάταγμα όλα τα συνταγματικά προβλήματα που προέκυπταν από τη φιλοσοφία της επένδυσης και τη δημιουργία μιας ιδιωτικής πόλης. Ένα διάταγμα που προσφέρει στους επενδυτές γη, ύδωρ και απόλυτη ασυλία. Ένα διάταγμα που νομιμοποιεί τις ιδιωτικές πόλεις και την ιδιωτική διακυβέρνηση σε όλους τους κρίσιμους τομείς.





Κουρελόχαρτο το σύνταγμα


Το Διάταγμα με την κωδική ονομασία «#123-2011» αποτελεί μνημείο υποτέλειας στους επενδυτές, σε σημείο που πολλοί αναρωτιούνται εάν πρόκειται για αληθινό νομοθέτημα ή πρόκειται για κακόγουστο αστείο για το σενάριο μιας ταινίας επιστημονικής φαντασίας.

Μέσα σε 15 σελίδες και 83 άρθρα, ορίζεται η λειτουργία των ιδιωτικών πόλεων που ονομάζονται Ειδικές Αναπτυξιακές Ζώνες (RED) και που αποτελούν με συνταγματική βούλα αυτόνομες πόλεις ή, καλύτερα, αυτόνομα κρατίδια.

Είναι χαρακτηριστικό ότι, σύμφωνα με το Διάταγμα, οι μοναδικοί εθνικοί νόμοι που είναι σε ισχύ και εντός των ιδιωτικών πόλεων είναι:

♦ τα νομοθετικά διατάγματα που ορίζουν τον εθνικό ύμνο, το εθνικό έμβλημα, τη σημαία και όλα τα άλλα εθνικά σύμβολα,

♦ η νομοθεσία σχετικά με τα χωρικά ύδατα,

♦ η νομοθεσία για ποινικά αδικήματα όπως η διακίνηση ναρκωτικών, το ξέπλυμα χρήματος, η δουλεία, η εμπορία ανθρώπων, η γενοκτονία, η τρομοκρατία, η παιδική πορνογραφία και η εκμετάλλευση των παιδιών, μόνο εάν όμως δεν υπάρχει αντίστοιχη νομοθεσία εκ μέρους των αρχών των ιδιωτικών πόλεων!

Οι επικριτές των ιδιωτικών πόλεων εστιάζουν την κριτική τους ιδιαίτερα σε δυο άρθρα, και συγκεκριμένα στο 15 και το 69.

Στο άρθρο 15 ορίζεται ότι «άλλες εγχώριες και ξένες αρχές δεν μπορούν να παρεμβαίνουν σε θέματα αποκλειστικής αρμοδιότητας της Ειδικής Αναπτυξιακής Ζώνης (RED)» ενώ το άρθρο 69 ότι «η κυβέρνηση του RED µπορεί να εφαρµόσει ελέγχους µετανάστευσης για την είσοδο, την παραµονή και την αναχώρηση των ατόµων που προέρχονται από άλλα κράτη εκτός της Ειδικής Αναπτυξιακής Ζώνης».


Ο επιχειρηµατίας-σωτήρας


Ο εµπνευστής του σχεδίου και εκτελεστικός διευθυντής του γκρουπ MKG Michael Strong είναι µια αµφιλεγόµενη προσωπικότητα που αυτοπροσδιορίζεται µε το µότο «ευτυχία και ευηµερία για όλους».

Ο ίδιος αρέσκεται να εµφανίζεται ως ο γκουρού που έχει απαντήσεις για όλα τα δεινά του κόσµου αλλά οι απαντήσεις αρχίζουν και τελειώνουν µε την υιοθέτηση επιχειρηµατικών πρακτικών σε όλους τους τοµείς, από την παιδεία και την υγεία µέχρι ακόµα και τη δηµιουργία ιδιωτικών πόλεων, όπως είναι το σχέδιο στην Ονδούρα.

Γνωστός από το βιβλίο του «Γίνε η λύση», ο Michael Strong εµφανίζεται ως ένας extra large νεοφιλελεύθερος καπιταλιστής, ο οποίος πρεσβεύει ότι η επιχειρηµατική πρακτική και οι αρχές του ενσυνείδητου καπιταλισµού, όπως ο ίδιος χαρακτηρίζει τη φιλοσοφία του, είναι η µοναδική λύση για τα προβλήµατα που αντιµετωπίζει ο κόσµος! Ο Michael Strong, στην προσπάθειά του να δηµιουργήσει τις πρώτες ιδιωτικές πόλεις, έχει ισχυρούς υποστηρικτές, τουλάχιστον σε ιδεολογικό επίπεδο. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Επιτροπή ∆ιαφάνειας, η οποία ορίστηκε από τον πρόεδρο της Ονδούρας Πορφίριο Λόµπο Σόσα, αποτελείται από τους:

♦ George Akerlof, νομπελίστα, καθηγητή Οικονοµικών στο Μπέρκλεϊ και πρώην στέλεχος του ∆ιεθνούς Νοµισµατικού Ταµείου,

♦ Harry Strachan, οµότιµο διευθυντή της Bain & Co, από τις κορυφαίες στον κόσµο εταιρείες συµβούλων επιχειρήσεων και στέλεχος του επενδυτικού fund Mesoamerica Partners and Foundation, που δραστηριοποιείται στην Κόστα Ρίκα και αποτελεί «αδερφή» εταιρεία της Bain & Co,

♦ Ong Boon Hwee, πρώην γενικό διευθυντή Λειτουργικής Στήριξης της ηλεκτρικής εταιρείας της Σινγκαπούρης,

♦ Nancy Birdsall, πρόεδρο και συνιδρύτρια του Κέντρου για την Παγκόσµια Ανάπτυξη, πρώην εκτελεστική αντιπρόεδρο της Inter-American Development Bank, και

♦ Paul Romer, καθηγητή Οικονοµικών στο New York University School of Business Stern.




Δημοσιεύτηκε στο ΠΡΑΣΙΝΟ ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 36 στις 4 Οκτωβρίου 2012 ο τίτλος είναι δική μας "προσθήκη", αφού το άρθρο περιγράφει γλαφυρότατα το καθεστώς που επιβάλλει η "ιδιωτικότητα" σε "Ειδικές Αναπτυξιακές (βλ. Οικονομικές) Ζώνες". Και για όους νομίζουν πως αυτά γίνονται μόνο σε άλλες ή σε τριτοκοσμικέες χώρες, καλά θα κάνουν να επανεξετάσουν την σημερινή θέση της Ελλάδας και που οδηγείται η χώρα με τις πολιτικές αποφάσεις και γραμμές που υλοποιούνται σε καθημερινή βάση...



Πηγή: http://logioshermes.blogspot.com/2012/11/blog-post_2997.html#ixzz2CfJuVjnV


Under Creative Commons License: Attribution Share Alike

Όταν ο κόσμος γκρεμίζεται, κάποιοι απλώς κοιτούν (ή μιλούν για)τη σκόνη που πέφτει (λίγο πριν τους πλακώσουν τα χαλάσματα...)

Στις 14 Νοέμβρη, την Τετάρτη που πέρασε, έγινε, με μεγαλειώδεις (πραγματικά) συγκεντρώσεις, σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες η μεγάλη πανευρωπαϊκή απεργία-καταγγελία ενάντια στα σχέδια της ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΗΣ ΕΛΙΤ να απαλλοτριώσει χώρες ολόκληρες και να αποδομήσει-προλεταριοποιήσει-εκμηδενίσει λαούς...

 Μια παγκόσμιου βεληνεκούς κοινωνική γενοκτονία με μπροστάρηδες (υπηρέτες των μεγάλων αφεντικών-οικογενειών που θεωρούν τον πλανήτη ως προσωπικό τους λούνα παρκ και τους ανθρώπους αναλώσιμα σφαχτάρια στις ορέξεις τους) κάτι γελοίες καρικατούρες που θέλουν να λέγονται πολιτικοί με "σχέδια διαχείρισης κρίσεων και σωτηρίας"(= δηλ. ξεπουλήματος πλουτοπαραγωγικών πόρων σε ιδιώτες-τσελιγκάδες και εξανδραποδισμού των μαζών), ψυχοπαθείς και αποτυχημένους τραπεζίτες που για να σωθούν τα χρηματοπιστωτικά τους τοκογλυφομάγαζα καταδικάζονται σε ασιτία  λαοί ολόκληροι! Και με μισθοφορικούς στρατούς τους  ακόμα πιο ψυχοπαθείς και επιστημονικά λοβοτομημένους"φύλακες" των πολιτών, δηλαδή τις αστυνομίες...

...που στην ουσία προστατεύουν με νύχια(γαμψά) και δόντια(άγρια ακονισμένα) τους παρανοϊκούς εγκληματίες και τις καμαριέρες τους...

....που μας οδηγούν ΟΛΟΥΣ ολοταχώς σε
    
 μια ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΧΟΥΝΤΑ νεοφεουδαρχικού τύπου,

με συνδρομή υψηλής (ελάχιστα γνωστής στο κοινό σε όλες της τις διαστάσεις και δυνατότητες) τεχνολογίας παρακολούθησης και καταστολής (της νόμιμης άμυνας που ονομάζουν χάος και τρομοκρατία),  ψυχολογικού&πνευματικού κατακερματισμού(ΜΜΕ=Μέσα Μαζικού Ελέγχου), δηλητηρίασης των ανθρώπων μέσω ιατρικών μεθοδεύσεων (που ονομάζουν...θεραπείες!), γενετικά τροποποιημένων δηλητηρίων (που ονομάζουν λύση του διατροφικού προβλήματος), αλλοίωσης του νερού και του αέρα (βλέπε αεροψεκασμούς δήθεν για κλιματολογικούς λόγους) κ.ά. πολλά...

Σ'αυτό το κολαστήριο που στήνουν και ονομάζουν κόσμο, μεθοδεύεται η εξόντωση εκατομμυρίων ή και δισεκατομμυρίων ίσως ανθρώπων ως "φύρα", όπως διαφαίνεται ξεκάθαρα από τα "μέτρα" και τις μεθοδεύσεις διάλυσης του κοινωνικού ιστού, του δικαιώματος στην εργασία-υγεία-παιδεία, στην ίδια τη ΖΩΗ..!

Κι ενώ η νότια, κυρίως,  Ευρώπη (οι λόγοι δε χρειάζεται να αναλυθούν) φλεγόταν σε δεκάδες πόλεις της Ισπανίας (απίστευτη αστυνομική βαρβαρότητα εδώ, όπως θα φανεί και στα παρακάτω βίντεο), Ιταλίας, Πορτογαλίας, εντούτοις στο "πειραματικό ελληνικό εργαστήρι", μνημονιόπληκτο μέχρι το μεδούλι και με 1000άδες αυτοκτονίες που φιλοδοξούν να γίνουν η καθημερινή συνηθισμένη είδηση της πραγματικότητας του απαθή επί το πλείστον, αποπροσανατολισμένου, παθολογικά στωικού και ταπεινωμένου νεοραγιά...

  

 ...τα εγχώρια συνδικάτα κήρυξαν μια μίζερη στάση εργασίας που εξελίχτηκε σε μια υποτονική φραπεδόβολτα στο κέντρο της Αθήνας με μερικά ανώδυνα συνθηματάκια...Α! ναι! Μια δικαιολογία που έπαιξε πολύ ήταν ότι ο κόσμος ήταν κουρασμένος από τη 48ωρη απεργία της προηγούμενης εβδομάδας...


 Χμ! Εκτονωτικά πυροτεχνήματα 1-2-3 φορές το πολύ κάθε μήνα δίχως σχέδια και στρατηγικές ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ  με μηχανισμούς αλληλεγγύης, αλληλοστήριξης και αλληλοκάλυψης αναγκών των ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΩΝ από τα ΚΑΤΩ ,  δεν οδηγούν σε ανατροπές, επαναθεσμίσεις σαπισμένων μέχρι το κόκαλο θεσμών και αναγεννήσεις λαών! Τι χρειάζεται τελικά;

Ένα πάρα πολύ διαφωτιστικό άρθρο για την ελληνική οικονομία και τα παιχνίδια σε βάρος του ελληνικού λαού από εγχώριους και διεθνείς καταπατητές!

Η Επίθεση στους Μισθούς κι ο μύθος της Ανταγωνιστικότητας

του Αυγερινού Κ.Χατζηχρυσού

Περιοδικό NEXUS Ιούλιος 2012

Αναδημοσίευση από terra papers

Για άλλη μια φορά, τα τελευταία χρόνια, με πρόφαση την ανταγωνιστικότητα και την ύφεση,
βαφτίζουν τους μισθούς, τα οικογενειακά επιδόματα και τις συντάξεις «σπατάλη».
Σε μια χώρα μάλιστα με 24% ανεργία, το πρόβλημα της Τρόικας είναι
… ότι δεν απολύονται εύκολα οι Εργαζόμενοι!

Τα τελευταία δύο χρόνια, από την υπογραφή του πρώτου μνημονίου βιώνουμε μια πρωτοφανή κι επίμονη επίθεση στους μισθούς και τις συντάξεις αλλά και μια αποσάρθρωση όλων των εργατικών δικαιωμάτων, όπως και του κοινωνικού κράτους τουλάχιστον όπως αυτό κατακτήθηκε με αγώνες, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή ήπειρο.

Η βελτίωση της παραγωγικότητας των εργαζομένων και οι γνώσεις τους πάνω στο αντικείμενο τους, είναι από τις πιο σημαντικές προκλήσεις για τις εταιρείες. Ικανοί εργαζόμενοι είναι αυτοί που έχουν νοητική ικανότητα, δημιουργικότητα, αναλυτική ικανότητα, υψηλό μορφωτικό επίπεδο, ικανότητα προγραμματισμού, επίλυσης προβλημάτων και λήψης αποφάσεων, είναι αυτό που λέει η σοφή ρήση «ότι πληρώνεις παίρνεις». Στην Ελλάδα αυτό δεν συνέβαινε όχι λόγω της έλλειψης εργατικού δυναμικού, αλλά λόγω του πελατειακού κράτους.

Όμως η δικαιολογία των μερών που αποτελούν την Τρόικα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Ευρωπαϊκή Ένωση και Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, αλλά και της Ελληνικής καθεστωτικής ελίτ, είναι ότι η Ελληνική Οικονομία, μετά από δέκα χρόνια στον στενό πυρήνα της Ευρωζώνης, έχασε την ανταγωνιστικότητα της, σε σχέση και με τις βορειοευρωπαϊκές χώρες αλλά και με χώρες εκτός Ευρωζώνης, με αποτέλεσμα την επιδείνωση του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών και το άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ εισαγωγών κι εξαγωγών, λόγω του κόστους εργασίας.

Ειδικότερα για να αντιμετωπίσουν αυτό το λείμμα της ανταγωνιστικότητας, προσδιόρισαν ως βασικό αίτιο του προβλήματος το μισθολογικό κόστος, αλλά και τις υψηλές ασφαλιστικές εισφορές στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα να επιμένουν διαρκώς στην μείωση μισθών αλλά και εργατικών δικαιωμάτων. Όπως το ελαστικό ωράρια αντί το οκτάωρο , «συμβάσεις ορισμένου χρόνου», τριετούς διάρκειας, αντί των ωριμάνσεων, μείωση βασικού μισθού, μετενέργεια, εύκολες απολύσεις , των Ειδικών Επιχειρησιακών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΕΕΣΣΕ) αντί της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΕΓΣΣΕ), συμβάσεις δοκιμής για 1 έτους χωρίς αποζημίωση. Ενώ αφαιρούν από τις εισφορές με την κατάργηση Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ) και του Οργανισμού Εργατικής Εστίας (ΟΕΕ) 2%, και μειώνονται κατά 3%. του ήδη ελλειμματικού Ι.Κ.Α από 1.1.2013.

Η «περίεργη» στάση τους, που θα εξηγήσουμε παρακάτω, γίνεται αντιληπτή και από την επιμονή τους να φέρνουν ξανά και ξανά νομοθετήματα προς ψήφιση στην Βουλή των Ελλήνων, που αφορούν αποκλειστικά εργασιακά θέματα την στιγμή που είναι πλέον ορατό ότι μόνο αρνητικά αποτελέσματα, έχουν στην πραγματική οικονομία τέτοιες παρεμβάσεις.

Νέες λίστες θανάτου σ’ ένα διαρκή κρυφό πόλεμο

Disposition Matrix

 

                    

Τα δύο τελευταία χρόνια, ο Λευκός Οίκος επεξεργάζεται ένα νέο πρόγραμμα στα πλαίσια του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας», ένα μηχανισμό δημιουργίας στόχων για τις μυστικές λίστες θανάτου, με την ονομασία «Disposition Matrix», σύμφωνα με δημοσίευμα της «Ουάσιγκτον Ποστ» (24/10/12).

Πρόκειται για μια βάση δεδομένων που θα συνδέει το προφίλ των ύποπτων «τρομοκρατών» με «τόπους, συνεργάτες και οργανώσεις» καθώς και με «στρατηγικές εξουδετέρωσης των στόχων, συμπεριλαμβανομένων αιτημάτων έκδοσης, επιχειρήσεων για συλλήψεις και επιθέσεις με τηλεκατευθυνόμενα αεροσκάφη». Τη διαδικασία αυτή θα διαχειρίζεται το Εθνικό Κέντρο Αντιτρομοκρατίας, το οποίο έχει πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες Πληροφοριών και σε άλλες πληροφορίες που συγκεντρώνονται για αμερικάνους πολίτες και πολίτες άλλων χωρών, και δεν είναι ανοιχτή για έλεγχο από κάποια δικαστική αρχή ή ανεξάρτητη επιτροπή.

Με άλλα λόγια, ο αμερικάνος πρόεδρος και μια μικρή ομάδα αξιωματούχων αποκτούν το δικαίωμα να αποφασίζουν ποιος είναι «τρομοκράτης», ποιος πρέπει να πεθάνει και πώς, αφού τα κριτήρια είναι μυστικά και στην απόλυτη δικαιοδοσία τους. Επίσης η σύνδεση των ύποπτων «τρομοκρατών» με άλλους ανθρώπους θα χρησιμοποιείται για τη δημιουργία νέων «ύποπτων», που θα προστίθενται στη βάση δεδομένων, η οποία θα μεγαλώνει συνεχώς και οι επιχειρήσεις για την εξόντωση των εχθρικών στόχων υπολογίζεται ότι θα διαρκέσουν τουλάχιστον για μια δεκαετία.

Αφιερωμένο... σε όσους ακόμα ζουν!

Ένα τραγούδι μου ήρθε στο μυαλό χθές μετα το συλλαλητήριο στο Σύνταγμα.( 7/11)
Σε όσους ακόμα ζουν και αναπνεόυν, ακόμα και τα δακρυγόνα τους , αλλά δε το βάζουν κάτω.
Όπως λέει και το τραγούδι
 ΕΧΕΙ ΟΞΥΓΟΝΟ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ !

Ελλάδα Vs Ταϊλάνδη

Φραγκίσκα Μεγαλούδη



 

 Και ενώ η οικονομική κρίση στην Ελλάδα βαθαίνει, οι ίδιοι πολιτικοί που άνοιξαν τις πύλες της χώρας στα διεθνή αρπακτικά, προσπαθούν - μέσα απο ένα παιχνίδι με ενοχές και απειλές - να πείσουν για τα "σωτήρια" μακροπρόθεσμα αποτελέσματα του μνημονίου που ψήφισαν. Η διαφθορά και η αντιπαραγωγικότητα του μέσου πολίτη, παρουσιάζεται ως κινητήριος μοχλός της κρίσης και τα εξοντωτικά νεοφιλεύεθερα μέτρα ως αναποφευκτος μονόδρομος.
Το έργο μοιάζει να το έχουμε ξαναδεί και η συνταγή παραμένει η ίδια. Μόνο που η λύση δεν λειτουργεί, όπως δεν λειτούργησε όπου και αν εφαρμόστηκε.
Το 1997 ξεσπάει η περίφημη ασιατική κρίση, που σηματοδοτείται από την υποτίμηση του νομίσματος της Ταιλάνδης. Η χώρα προσπαθώντας να υπερασπιστεί το νόμισμά της από κύμα κερδοσκοπικών επιθέσεων, εξάντλησε τα συναλλαγματικά της αποθέματα και άφησε ελεύθερη τη διακύμανση του baht. Το εθνικό νόμισμα καταρρέει και μέσα σε λίγους μήνες χάνει το μισό της αξίας του - με το χρηματιστήριο να υποχωρεί την ίδια περίοδο κατα 75%.

Δικαιοσύνη για όλους

"Mε συλλογική αγωγή ζητούν εκατοντάδες Έλληνες πολίτες από την ελληνική δικαιοσύνη να αναγνωρίσει τη νόθευση και την πλαστογραφία των εκκαθαριστικών της εφορίας, ως προϊόν των μνημονιακών, αντισυνταγματικών επιταγών. Ζητούν, με άλλα λόγια από την Πολιτική Δικαιοσύνη να πράξει το αυτονόητο: ν'αδράξει την ευκαιρία, κρίνοντας στο πλαίσιο της δικαιοδοτικής της αρμοδιότητας, με όπλο το διάχυτο και παρεμπίμπτοντα έλεγχο της Συνταγματικότητας και να ακυρώσει εν τοις πράγμασι ολόκληρη τη μνημονιακή πραγματικότητα."

Πηγή: περιοδικό HELLENIC NEXUS

σχόλιο ανιχνευτή:

μικρές χαρές

Τίποτε δεν είναι συνηθισμένο, τίποτε δεν είναι καθημερινό στην ουσία του! Τα πάντα συμβαίνουν γύρω μας ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ, αρκεί να έχουμε τα κατάλληλα μάτια να δούμε και τ'αυτιά να αφουγκραστούμε...

ανιχνευτής