Μεγάλη διαδήλωση την Κυριακή 15/7 στην Μαδρίτη (καθώς η Αθήνα πάει όπου την παίρνει για διακοπές και απλώς περιμένει, στωικά ακόμη, τα χειρότερα...Eκτός κι αν στα ξαφνικά η καταιγίδα έρθει σαρωτική...)

Η διαδήλωση έγινε ενάντια στα νέα μέτρα και στις περικοπές που εξήγγειλε η κυβέρνηση. Η διαδήλωση οργανώθηκε μέσα από σελίδες κοινωνικής δικτύωσης

και ένα χαρακτηριστικό βίντεο:

http://www.dailymotion.com/video/xs6th7_sleeping-rough-in-spains-streets-in-protest-at-cuts_news#from=embediframe

 (επίσης στο παρακάτω βίντεο θα δούμε διαδηλώτρια στην μεγάλη διαδήλωση της προηγούμενης Τετάρτης στη Μαδρίτη (11/7) όπου και τραυματίζεται απο πλαστική σφαίρα, καθώς η ισπανική αστυνομία (θα τα βλέπει η ελληνική και θα ζηλεύει) και σε εκείνη την διαδήλωση έκανε εκτεταμένη χρήση πλαστικών σφαιρών! Η τραυματισμένη η διαδηλώτρια μέχρι και σήμερα 17/7 είναι σε κρίσιμη κατάσταση στην εντατική):



Φωτογραφίες από τη διαδήλωση χιλιάδων ανθρώπων στη Μαδρίτη , Κυριακή 15/7 (ενώ συνεχίζεται και ο μεγαλειώδης αγώνας των Ισπανών ανθρακωρύχων):

Πηγή: Indymedia Athens

Χούντα (ένα μείγμα εταιρικού φασισμού και απίστευτης αστυνομοκρατίας) στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου

" Δρακόντεια τα μέτρα ασφαλείας στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου. Φυσιολογικό θα'λεγε κανείς, μόνο που για πρώτη φορά, τα ασυνήθιστα σκληρά μέτρα δεν έχουν στόχο να προστατεύσουν τους αθλητές ή τους θεατές (τι υψηλά ολυμπιακά ιδεώδη είν'αυτά, όπου έχουν ανάγκη προστασίας αθλητές και θεατές!), αλλά τους σπόνσορες!

Πολιτικές αναπαραστάσεις...

Αποκωδικοποίηση συμβόλων:

Να χαίρονται τη δημ(ι)οκρατία τους!

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΘΥΜΑ

Το πρώτο θύμα των τυράννων
είναι το πνεύμα το δικό τους
Πρώτα σ’ αυτό φορούν τις αλυσίδες


Αλέκος Παναγούλης

ΒΙΝΤΕΟ: χαριστικό ανταλλακτικό παζάρι από τη Συνέλευση κατοίκων Βύρωνα-Καισαριανής-Παγκρατίου

(δες και τη σελίδα "Αυτοοργάνωση")

ΤΙ ΑΛΛΟ ΦΟΒΑΣΑΙ;

Θα γίνω χρήστης που παλεύει για τη σωτηρία,

διψασμένος πρόσφυγας από τη Νιγηρία,

σαρίκι τυλιγμένο σε περήφανο κεφάλι

και μασάτι από αφρικάνικο ατσάλι.

Σφαγμένο θηλυκό απ’ τους γονείς του στην Κίνα

κι ορφανό σε φαβέλα που πεθαίνει απ’ την πείνα.

ΤΙ ΑΛΛΟ ΦΟΒΑΣΑΙ;! ΠΕΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΓΙΝΩ!

Αλγερινός που ξημερώνεται σε γαλλικά λιμάνια

και μάτια που κοιτούν από πασαμοντάνια

τούρκος αναλφάβητος που ζει στο Γκάζι

και μορφωμένος Αλβανός που σε τρομάζει

ΤΙ ΑΛΛΟ ΦΟΒΑΣΑΙ;!

                                                     ΠΕΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΓΙΝΩ!

http://poihtiko-ksespasma.blogspot.gr/

Σε είδα.. να τρέμεις απ´ το φόβο σου

της Λένας Διβάνη

Σε είδα να τρέμεις απ´ το φόβο σου. Καθόσουν απέναντί μου στο μετρό σ´ αναμμένα κάρβουνα. Τα μάτια σου έψαχναν το παιδί με τα μαύρα και το σουγιά κάθε που άνοιγε η πόρτα κι έμπαινε κόσμος. Τα χέρια σου σε θέση άμυνας. Είστε καλά; Σε ρώτησα. Βλακεία μου. Μη φοβάσαι, έπρεπε να σου πω. Είμαστε κι εμείς εδω. Αλλά σιγά μην είμαστε...

Η Ισπανία φλέγεται από παλμό και αγωνιστική διάθεση ενάντια στους γύπες της Νέας Παγκόσμιας Τάξης! (Η Ελλάδα;)

•  ΤΡΙΤΗ 10/7/2012:

Έφθασαν οι πρώτοι ανθρακωρύχοι στη Μαδρίτη έπειτα από 3 εβδομάδες πεζοπορίας - πορεία δεκάδων χιλιάδων στο κέντρο της πόλης

Καθώς τα οδοφράγματα στις περιοχές εξόρυξης άνθρακα στο βορά της Ισπανίας συνεχίζουν να φλέγονται έπειτα από 43 μέρες απεργίας, και μετά τις πρώτες σφοδρές συγκρούσεις με την αστυνομία με πέτρες και αυτοσχέδιες ρουκέτες ακόμη και μέσα στις αυλές των σπιτιών, οι ανθρακωρύχοι αποφάσισαν να ανοίξουν κοινωνικά τον αγώνα τους και να συνδεθούν με εργαζομένους και ανέργους σε έναν κοινό αγώνα ενάντια στα νέα μέτρα που επέβαλε η ισπανική κυβέρνηση με αφορμή την καπιταλιστική οικονομική κρίση.

Ξεφεύγοντας απ΄ τα στενά χωροταξικά όρια όπου η αστυνομία επεδίωξε να περιορίσει τις συγκρούσεις και τον αγώνα των εργαζομένων, εδώ και περίπου 3 εβδομάδες ομάδες ανθρακωρύχων από διαφορετικές περιοχές της Ισπανίας (Asturias, León, Aragón και Puertollano) περνώντας μέσα από πόλεις και χωριά, όπου δεκάδες χιλιάδες κάτοικοι έβγαιναν στους δρόμους για να τους υποδεχτούν, διέσχισαν με τα πόδια 400 με 500 χιλιόμετρα με τελικό προορισμό τη Μαδρίτη με σκοπό να διαδηλώσουν κατά των νέων μέτρων, (αύξηση της φορολογίας, μέτρα που διευκολύνουν τις απολύσεις, περικοπή των δαπανών για την παιδεία και την υγεία, κ.α.), που περιλαμβάνουν περικοπές στις επιδοτήσεις των εταιριών εξόρυξης άνθρακα κατά τουλάχιστον 64%. Οι περικοπές αναμένεται να «αφανίσουν» το μέλλον 8.000 με 9.000 ανθρακωρύχων (με μέσο μισθό 1.200 ευρώ το μήνα) και να επηρεάσουν σημαντικά επιπλέον 20 με 30.000 εργαζομένους που σχετίζονται με την εξόρυξη άνθρακα.

Μήνυμα ισπανού ανθρακωρύχου από τα φλεγόμενα οδοφράγματα της Pola de Lena (πατήστε CC για υπότιτλους)

Έπειτα από ένα μακρύ ταξίδι, αργά χθες το βράδυ, δυο διαφορετικές πορείες ανθρακωρύχων (μία των 160 ατόμων και μία των 40) με διαφορετικό σημείο εκκίνησης πριν 3 εβδομάδες, έφτασαν στη Μαδρίτη όπου δεκάδες χιλιάδες κάτοικοι βγήκαν στους δρόμους για να τους υποδεχτούν, συγκέντρωση που εξελίχθηκε σε πορεία που πλημύρισε το κέντρο της πόλης.

Την Τετάρτη 11/7 αναμένονταν να καταφθάσουν στη Μαδρίτη δεκάδες πούλμαν με ανθρακωρύχους από όλη την ισπανία με στόχο την κορύφωση των διαδηλώσεων μαζί με τους κατοίκους της πρωτεύουσας.
....όπως κι έγινε:

• ΤΕΤΑΡΤΗ 11/7/2012:

Βίντεο:  Τετάρτη 11 Ιουλίου 2012

•  ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13/7/2012:

Συνεχίζονται οι κινητοποιήσεις στην Μαδρίτη ενάντια στα νέα μέτρα παράλογης λιτότητας και κοινωνικής εξόντωσης... Οι δημόσιοι υπάλληλοι έκαναν κινητοποίηση. Η ισπανική αστυνομία για μία ακόμα φορά κατέστειλε την διαμαρτυρία. Υπήρξαν τραυματίες. Μάλιστα,προχώρησαν και στην σύλληψη μιας 58χρονης(!)

Λαοί όλου του κόσμου, δεν υπάρχει άλλη προοπτική:

ή αυτοί (το πλέον απάνθρωπο, βαμπιρικό Σύστημα Εξουσίας) ή ΕΜΕΙΣ!!!

Η "μυστική" Γερμανία του Σόιμπλε...

Το παρακάτω άρθρο μου'το στειλε με μέηλ ένας φίλος. Να τονίσω ότι έχω  τις αμφιβολίες μου σε κάποια "κομβικά" σημεία του: π.χ. όταν μιλάει για ένα ιδιόρρυθμο είδος εξάρτησης και διαπλοκής της μεταναζιστικής-που σύμφωνα με τον αρθογράφο, και ίσως όχι και τόσο άδικα, ποτέ δεν αποκόπηκε από το ναζιστικό καρκίνωμα και τις πρακτικές του- Γερμανίας με τους Εβραίους! Βέβαια, πιστεύω πως είναι εννοούμενο, ότι δεν αναφέρεται στο βασανισμένο εβραϊκό λαό (που είχε στην ουσία "δοθεί" αβοήθητος στα χέρια των Ναζί, από τους ίδιους τους πλούσιους & ισχυρούς συμπατριώτες του, με ανταλλάγματα που περιελάμβαναν και τη συνδρομή της ναζιστικής Γερμανίας στη δημιουργία του Ισραηλινού κράτους στη γη των Παλαιστινίων), αλλά για το εβραϊκό κεφάλαιο, που δεν έχει κανένα πρόβλημα αν βλάπτονται τα συμφέροντα του ίδιου του εβραϊκού λαού (ο οποίος, σε σημαντικό μέρος του, διαφωνεί και διαδηλώνει ενάντια στις δολοφονικές πρακτικές του Ισραήλ σε βάρος των Παλαιστινίων!). Και να τονίσω, επίσης, ότι ο όρος "σιωνισμός" δεν αφορά ΜΟΝΟ το εβραϊκό κεφάλαιο και λόμπυ. Έχει να κάνει με τις μεθόδους, τα σχέδια και τις συγκεκριμένες νοοτροπίες μιας ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΗΣ ΕΛΙΤ, που τα μέλη της (τραπεζίτες, μεγιστάνες, αφεντικά πολυεθνικών, πολιτικοί & στρατιωτικοί, μεγαλοκαναλάρχες) ΔΕΝ δεσμεύονται από περιορισμούς τύπου πατρίδας-θρησκείας-οικογένειας-ιδεολογίας, αλλά λειτουργούν και πράττουν με τους δικούς τους "κώδικες" και λογικές...Στοχεύοντας στην υπερσυσσώρευση του πλούτου, στην ΑΠΟΛΥΤΗ άσκηση εξουσίας και την αντιμετώπιση των λαών ως "πραγμάτων"("Res", όπως ονόμαζε το λαό και η ρωμαϊκή ελίτ) και ευκόλως χειραγωγήσιμων "ζαλισμένων κοπαδιών"...

 Το παρακάτω άρθρο λοιπόν, παρά τις ενστάσεις που μπορεί να υπάρχουν, παραθέτει πάρα πολλά σημαντικά στοιχεία και επιχειρεί να αποκωδικοποιήσει τα σκοτεινά στοιχεία που συνθέτουν την εικόνα (και  τροφοδοτούν, άρα, ανάλογες πολιτικές και λογικές) της ισχυρής (πόσο αλήθεια;) οικονομικά σύγχρονης Γερμανίας και τις προσπάθειες άλωσης, μέσω του οικονομικού δούρειου ίππου, της Ευρώπης...

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

...Ο ναζιστικός "υπόκοσμος" της Ευρώπης.

...Η "αρρώστια" της Γερμανίας απειλεί με "μόλυνση" ολόκληρη την Ευρώπη.

"Εσείς από ποιους κρύβεστε;"... Αυτή η μικρή φράση, θα μπορούσε να είναι τίτλος τηλεπαιχνιδιού, φτιαγμένου ειδικά, για να παιχτεί στη Γερμανία. Ποιο θα μπορούσε να είναι το "κόνσεπτ―σενάριο" ενός τέτοιου παιχνιδιού; Να πηγαίνουν οι παίκτες σε τυχαία σπίτια των προαστίων του Βερολίνου, του Μονάχου και της Φρανκφούρτης και αφού χτυπήσουν το κουδούνι, να κάνουν στους ενοίκους την παραπάνω ερώτηση... "Εσείς από ποιους κρύβεστε"; Είστε καταδικασμένοι εγκληματίες ―αλλά ζείτε ελεύθεροι, έστω και κρυπτόμενοι― εξαιτίας της Siemens, της Bayer, των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης, της γερμανικής ενοποίησης, του ντόπινγκ, της Στάζι κλπ.; Για τι ακριβώς κρύβεστε; Γιατί ακριβώς δεν θέλετε να μάθει ο κόσμος πού ζείτε; Για τι ακριβώς αποφεύγετε κάθε δημόσια εμφάνιση;

ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΙ ΟΥΤΟΠΙΑ

Μια περιπλάνηση στο ημίφως του αστεακού τοπίου

(Μια παλαιότερη δημοσίευση σε ένα άρθρο αφιέρωμα για μια εναλλακτική ματιά στον χάρτη της πόλης...)!          

«Nullus locus sine genio est.» (Κάθε τόπος έχει το δαιμόνιο του).

Σέρβιος

«Είναι πόλεις! Είναι ένας λαός για τον οποίο υψώθηκαν αυτά τα Αππαλάχεια όρη και αυτοί οι Λίβανοι του ονείρου! Ορεινά σπιτάκια από κρύσταλλο και ξύλο που κινούνται πάνω σε ράγες και σε αόρατα καρούλια. Οι παλιοί κρατήρες ζωσμένοι με κολοσσούς και με χάλκινες χουρμαδιές ουρλιάζουν μελωδικά μέσα στη φωτιά…»

Αρθούρος Ρεμπώ, Εκλάμψεις.

Μια εικόνα = 1000 λέξεις!

Μπροστά στις παρακάτω εικόνες, μεστές νοήματος, που, μέσα από την ανελέητη σάτιρά τους, "σκανάρουν" την εγχώρια και διεθνή πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα, κάθε άλλο σχόλιο από εμένα είναι περιττό!

Φώτης Ραπακούσης

Πρόλογος Συλλέκτη

 Η μακραίωνη ιστορία της Ηπείρου γράφτηκε και με τα όπλα. Στην αρχαιότητα, όταν χρησιμοποιήθηκαν για τον επεκτατισμό και την επιβολή, φέρανε τελικά τη συμφορά' ολόκληροι αιώνες σκοτεινοί με απερίγραπτο ηθικό, πολιτιστικό και σε ανθρώπινες ζωές κόστος.
Στο Μεσαίωνα, χρησιμοποιήθηκαν για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων εγχώριων επίδοξων αυθεντών και της ακολουθίας τους. Ωστόσο, ακόμα και υπό το κάλυμμα αυτονομιστικών πειραμάτων, φέρανε πάλι την καταστροφή, εδραιώνοντας την ξενική και τελικά την οθωμανική κατάκτηση. Προσωπικά, ως συλλέκτη και δημιουργό της συλλογής με συγκίνησε μια άλλη πλευρά της χρήσης των όπλων η χρήση τους ενάντια σε κάθε είδους δεσμά. Σκοπός μου είναι η προβολή αγωνιστικού μηνύματος για την ελευθερία, την ειρήνη και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Στα προεπαναστατικά κινήματα, στα κλέφτικα σώματα, στους αγώνες του Σουλίου, στις Ηπειρωτικές εξεγέρσεις του 19ου αιώνα, στον απελευθερωτικό αγώνα του 1912 - 13, στο "ΟΧΙ" του Ελληνικού λαού το 1940 - 41 ενάντια στο φασισμό, το ναζισμό και την εθνική αντίσταση, η χρήση των όπλων φαντάζει αποδεκτή έχοντας συμβάλει στις πιο δικαιωμένες στιγμές του λαού μας. Διαφορετικά, για μένα, τα παλαιά όπλα είναι θλιβερά, τα σύγχρονα αποτρόπαια και μισητά. Με αυτή τη θεώρηση αναπόφευκτα στη συλλογή αποκτούν θέση και τα εργάτης ειρήνης.
Ιδιαίτερα, η Ηπειρωτική ασημουργία, που πέρα από τη γενικότερη σημασία της για την περιοχή, με τη χρήση της στα όπλα, καλύπτοντας τις επιφάνειες τους, αποκαλύπτει ρόλους και τα μεταλλάσσει σε κοσμήματα, χωρίς να αναιρεί την χρηστική τους αξία.
Το κτίριο που στεγάζεται η συλλογή είναι το παλαιό Ιεροδιδασκαλείο (μεντρεσές) των Οθωμανών.
Χτίστηκε στις αρχές του 17ου αιώνα αι και αποτελείται από τη βασική αίθουσα διδασκαλίας και βιβλιοθήκης - η μόνη που αξιοποιείται σήμερα για την έκθεση, δώδεκα κελιά για τη διαμονή των μαθητών και βοηθητικούς χώρους.
Εντάσσεται στο σύμπλεγμα οθωμανικών κτισμάτων στη δυτική ακρόπολη του Κάστρου των Ιωαννίνων.
Η συλλογή μου αποτελείται από 5.000 αντικείμενα έκτων οποίων τα 800 αναφέρονται στην πολεμική τέχνη και τα υπόλοιπα είναι λαογραφικό υλικό, κοσμήματα αργυροχοΐας και είδη αγγειοπλαστικής.
Είναι το αποτέλεσμα 30χρονης συλλεκτικής προσπάθειας. Προοδευτικά θα εκτεθεί και η υπόλοιπη συλλογή στα κελιά του Ιεροδιδασκαλείου.


Αριστουργήματα της ηπειρωτικής αργυροχρυσοχόΐας. Οι Ηπειρώτες τεχνίτες, εκτός από τα έργα της ειρήνης (κοσμήματα, πόρπες, σταυροί, φυλαχτά, κιουστέκια κ.λπ.) διακοσμούσαν και τα όπλα με αχάτες ημιπολύτιμους λίθους και κοράλια. Φιλοτεχνούσαν σ' αυτά εικόνες από το φυτικό κόσμο και το ζωικό βασίλειο δημιουργώντας συχνά αριστουργήματα, που πολλές φορές το όπλο γινόταν κόσμημα, χωρίς ν' αναιρείται η χρηστική του αξία.

  Ηπειρώτικα ασημένια κοσμήματα. (Κιουστέκια, πόρπες, τεπελίκια, βραχιόλια, χαϊμαλιά - φυλαχτά).

 ευχαριστουμε αυτον τον ανθρωπο που αγωνιστηκε μαζι μας
 http://www.museumrapakousis.gr/index.php?name=Visitor

Ινδιάνικη σοφία σ'ένα ψυχολογικά κατακερματισμένο κόσμο...

" Οι ινδιάνοι και όχι μόνο της Αμερικής, είχαν πολύ έξυπνους τρόπους να χειρίζονται καθημερινά ζητήματα. Δεν θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά αφού ήταν άνθρωποι που είχαν πολύ καλή επαφή με τον φυσικό κόσμο, όντας κυνηγοί και πολεμιστές. Είχαν το πολύτιμο στοιχείο της παρατηρητικότητας.

Πως θα μπορούσαν διαφορετικά να ανταπεξέλθουν στις σκληρές συνθήκες διαβίωσης. Είδαν λοιπόν πως όταν οι τραυματισμένοι κυνηγοί επικοινωνούσαν, για τα τραύματα τους, δηλ. γκρίνιαζαν συνεχώς, τα τραύματα τους αργούσαν να γιατρευτούν. Όχι μόνο αυτό, αλλά αυτή η συνεχής γκρίνια, επεκτεινόταν και στην υπόλοιποι ομάδα με αποτέλεσμα η φυλή να έχει πολλούς αγιάτρευτους κυνηγούς, και λίγους ικανούς. Με όλα τα άσχημα συνεπακόλουθα. Με έναν πολύ απλό τρόπο έλυσαν το πρόβλημα.

Όποιος ήθελε να επικοινωνήσει για τα τραύματα του, σωματικά ή ψυχικά, γινόταν ΜΟΝΟ ΔΗΜΟΣΙΑ. Η φυλή μαζευόταν και τον άκουγε με προσοχή και κατανόηση, τον συμβούλευαν τι να κάνει ή τι να μην κάνει, για να περάσει ο πόνος και να γιατρευτούν τα τραύματα. Αυτό μπορούσε να το κάνει κάποιος ΜΟΝΟ τρείς φορές. Αν επέμενε να συνεχίζει πέρα από τις τρείς επιτρεπόμενες φορές, η φυλή του γύριζε την πλάτη και δεν επιτρεπόταν σε κανέναν να τον ακούει.

Το πολύ απλό σαν σκέψη, αλλά και δύσκολο σαν εφαρμογή, σχέδιο τους ήταν να μπει ο τραυματίας σε κατάσταση ίασης εδώ και τώρα, αναλαμβάνοντας την ευθύνη του. Κατάφεραν επίσης να ξεχωρίσουν την αναγκαία ανθρώπινη επικοινωνία, από την δόλια δράση της γκρίνιας. "

Απόσπασμα από το βιβλίο "Ο κυρίαρχος του παιχνιδιού"

Ασφαλώς, διαβάζοντας το παραπάνω απόσπασμα, μπορεί να κάνει εύκολα κάποιος τους συνειρμούς και να μεταφέρει την "ινδιάνικη γκρίνια" (με τον παραπάνω εκπληκτικό τρόπο αντιμετώπισης) στην εποχή μας. Την εποχή των ταχύτατα εξελισσόμενων τεχνολογικών επιτευγμάτων, από τη μια, και των οικονομικών κρίσεων, από την άλλη, με τις οδυνηρές επιπτώσεις σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής των Δυτικοαναθρεμμένων κοινωνιών. Κρίσεις που πρωτίστως είναι πολιτιστικές και πνευματικές-διανοητικές. Και φέρνουν πολύ γκρίνια στον άνθρωπο που πλήττεται άμεσα απ'αυτές,

"Συναντώντας αξιοσημείωτους ανθρώπους"

Μια ξεχωριστή ταινία (του σκηνοθέτη και σπουδαίου θεατράνθρωπου Πήτερ Μπρουκ) στηριγμένη στο ομώνυμο αυτοβιογραφικό βιβλίο του (ελληνικής καταγωγής) μεγάλου πνευματικού δασκάλου και μύστη Γ.Ι. Γκουρτζίεφ, που επηρέασε όσο λίγοι τη διανόηση του 20ου αιώνα (1866- 1969) και με ελάχιστα λόγια γύρω απ'αυτόν-μια πρώτη γνωριμία:
 Η βασική του θέση και διδασκαλία είναι ότι ο άνθρωπος, κατά τη διάρκεια του βίου του, ζει σχεδόν καθ' ολοκληρία μηχανικά, χωρίς να έχει πραγματική γνώση ούτε της εξωτερικής, αλλά κυρίως της εσωτερικής του πραγματικότητας. Από αυτή την κατάσταση, που του αφαιρεί το δικαίωμα να εξυψωθεί σε ανώτερη πνευματική κατάσταση, ο άνθρωπος μπορεί να δραπετεύσει μέσω της συνειδητής προσπάθειας.
 Το σύστημά του το ονόμασε «Τέταρτο Δρόμο», σε αντιδιαστολή με τους τρεις ήδη υπάρχοντες γνωστούς παραδοσιακούς δρόμους προς την πνευματική ολοκλήρωση, του φακίρη, του μοναχού και του γιόγκι. Ο δρόμος αυτός προς την αυτογνωσία δεν απαιτεί να αποσυρθεί ο άνθρωπος από τη συνηθισμένη του ζωή. Δεν έχει καθορισμένη μορφή και πρώτα απ' όλα θα πρέπει να τον ανακαλύψει κανείς. Συνδυάζει την εργασία ταυτόχρονα και στο σώμα και στο συναίσθημα και στο νου. Η μέθοδός του, η "Εργασία στον εαυτό", στηρίζεται στη μουσική, τους "ιερούς χορούς", τις διαλέξεις και την ομαδική δουλειά.

Ενημερωθείτε περισσότερο για τον "αξιοσημείωτο" εκείνο άνθρωπο: http://www.gurdjieff.org.uk/gs8grk.htm

Για να βγουν οι ελληνικοί υπότιτλοι στην ταινία κλικάρετε, δεξιά στη μπάρα του βίντεο, το πλήκτρο cc κι επιλέξτε "ελληνικά"




Διευκρινιστικά σχόλια του χρήστη που μεταφόρτωσε το βίντεο στο youtube:

 Η ταινία που γυρίστηκε με βάση το βιβλίο, από τον γνωστό σκηνοθέτη Πήτερ Μπρουκ, το 1979, ακολουθεί τον Γκουρτζίεφ στα ταξίδια του στην Κεντρική Ασία και ξετυλίγει όλη τη διαδρομή του για την απόκτηση της πραγματικής γνώσης..

ΔΕΛΤΑ - ΟΙ ΒΡΩΜΙΚΕΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΤΟΥ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ

Original Airdate: Νύχτες Πρεμιέρας, 12ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας, 2006 ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 64 min. Ένα από τα πλέον πολυβραβευμένα ντοκιμαντέρ του Εξάντα στο εξωτερικό, το «Δέλτα, Οι Βρώμικες δουλειές του Πετρελαίου», καταδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο οι πολυεθνικές εταιρείες πετρελαίου, εννοούν την «ανάπτυξη». Το Δέλτα του ποταμού Νίγηρα, όπου παράγονται τεράστιες ποσότητες πετρελαίου που τροφοδοτούν την παγκόσμια αγορά, είναι μία από τις πιο ταραγμένες περιοχές του πλανήτη. Ένας χαμένος παράδεισος όπου οι πετρελαιοκηλίδες έχουν καταστρέψει έναν από τους μεγαλύτερους υδροβιοτόπους του κόσμου, καταδικάζοντας 27.000.000 ιθαγενείς στην εξαθλίωση και την λιμοκτονία. Οι διαρροές πετρελαίου στον ποταμό Νίγηρα καταστρέφουν την χλωρίδα και την πανίδα, δηλητηριάζουν την τροφική αλυσίδα, με αποτέλεσμα να εξωθούν σε μετανάστευση τους 27 εκατομμύρια αυτόχθονες της περιοχής, από τις φυλές Ijaw, Ogoni και Itsekiri. Οι κάτοικοι ζητάνε την απόδοση των ευθυνών και απαιτούν τον τερματισμό αυτής της κατάστασης. Ως απάντηση οι ειδικές δυνάμεις, ο στρατός και η αστυνομία της Νιγηρίας οπλίζονται από τις πετρελαϊκές εταιρίες και τους επιτίθενται μαζικά με τη χρήση ωμής βίας. Στον ποταμό η κάμερα συναντάει τους μαχητές του Κινήματος για την Απελευθέρωση του Δέλτα του Νίγηρα (MEND) και για πρώτη φορά παγκοσμίως, παρουσιάζει συγκλονιστικές εικόνες με τους μαχητές να κρατούν στα χέρια τους το βαρύ οπλισμό που διαθέτουν, πάνω στα ταχύπλοα τους. Το Δέλτα του Νίγηρα είναι ένας χαμένος παράδεισος. Όπως αποδεικνύει το ντοκιμαντέρ, είναι ένα μέρος όπου παρ' όλη τη φυσική του ομορφιά, υπερισχύει η "παγκοσμιοποιημένη" κόλαση.

Ο Εξάντας ταξιδεύει στο άγνωστο, «νέο μέτωπο του πολέμου κατά της τρομοκρατίας», στο Δέλτα του ποταμού Νίγηρα της Νιγηρίας, εκεί από όπου εξορύσσεται ένα μεγάλο μέρος του πετρελαίου που κινεί τον πλανήτη, εκεί όπου οι βομβιστικές επιθέσεις, οι απαγωγές και οι δολοφονίες είναι καθημερινότητα και συλλαμβάνει στον φακό της κάμεράς του την εικόνα της «ανάπτυξης» όπως την εννοούν οι πολυεθνικοί πετρελαϊκοί κολοσσοί. Σε ένα από τα λίγα μέρη του πλανήτη που, λόγω της φυσικής τους ομορφιάς, θα μπορούσαν να μας μεταφέρουν μια εικόνα του παράδεισου, το ντοκιμαντέρ καταγράφει εικόνες της σύγχρονης "παγκοσμιοποιημένης" κόλασης:

Σ.Π.Φ. Τέλος της απομόνωσης της Όλγας Οικονομίδου

  «Ο χρόνος γίνεται «αιώνιος», είναι σαν να είσαι παγωμένος

    καθώς σκέφτεσαι – βλέπεις – νιώθεις αλλά δεν

    μπορείς να αγγίξεις – να το αισθανθείς όλο

    Ανάμνηση… ανάμνηση, αυτό ναι!

   κάθε λεπτό, κάθε φιλί, κάθε όνομα, κάθε πόλη

   όπου υπήρξα ελεύθερος όπως ένα

   πουλί γεμάτος ενέργεια και όνειρα, δημιουργικός

   και δραστήριος, στρατευμένος της ελευθερίας,

   παρακινητής της δράσης και προπαγανδιστής

   τα θυμάμαι όλα και αυτό κανένας και

   τίποτα δεν μπορεί να μου τα κλέψει…»

                   Gabriel Pombo Da Silva «Το ημερολόγιο ενός εγκληματία»

                                     Εκδ. Μαύρη Διεθνής (Υπό έκδοση)

Ύστερα από 53 μέρες στην απομόνωση και την εκδικητική στάση, όσον αφορά την εκτέλεση της πειθαρχικής μου μεταγωγής από τις φυλακές της Θήβας στα Διαβατά, στις 26 Ιουνίου μετέβηκα στις φυλακές Κορυδαλλού εν όψει του δικαστηρίου της δίωξης του κειμένου αλληλεγγύης της Συνωμοσίας για το αναρχικό στέκι Ναδίρ .

Το καθεστώς της απομόνωσης, έσπασε όχι γιατί πάρθηκαν αποφάσεις, αλλά λόγω συγκυρίας. Άλλωστε κάθε κρατούμενη –ος είναι ένας αριθμός, κάθε αριθμός ένα ακόμα χαρτί στις άχρηστες στοίβες πάνω στα γραφεία των γραφειοκρατών που εύκολα χάνεται ή επιμελώς θάβεται.

Δύο μέρες μετά μου ανακοινώνεται πως πρέπει να μεταβώ ξανά στις φυλακές Διαβατών. Γεγονός που σήμαινε επιστροφή στην απομόνωση.

Έτσι το πρωί της Παρασκευής 29 Ιουνίου κι ενώ η «συνοδεία» μου (ΕΚΑΜ, μπάτσοι, ειδικό σώμα μεταγωγών), περίμενε, δήλωσα κατηγορηματικά πως αρνούμαι να ακολουθήσω, αρνούμαι να ξαναγυρίσω, αρνούμαι λάβω μέρος στο παιχνίδι τους. Σε τέτοιες ή ανάλογες περιπτώσεις η τακτική που ακολουθεί ο κρατικός μηχανισμός είναι δεδομένη. Ξεκινάει με προσπάθεια πτόησης του ηθικού σου, αναδεικνύοντας το αδιέξοδο της κατάστασης και τη ματαιότητα της επιλογής σου, πως δηλαδή «δεν γίνεται αλλιώς» και καταλήγει στις γνωστές απειλές περί βίαιης μεταγωγής.

Οι μέθοδοί τους φυσικά δεν υπερίσχυσαν, ούτε καν δημιούργησαν χιλιοστό αμφιβολίας στην άρνησή μου και καμία διάθεση συνδιαλλαγής. Άλλωστε η απόφαση που πηγάζει από την ψυχή και τις ξεκάθαρες επιλογές είναι αυτή της μη παραίτησης, της συνέχισης της ρήξης με το σωφρονιστικό σύστημα.

Ύστερα από πολύωρη καθυστέρηση, ως δια μαγείας, εμφανίστηκε από το υπουργείο το χαρτί για την μεταγωγή μου στη φυλακή του Ελαιώνα της Θήβας γεγονός που σήμαινε ακύρωση της μεταφοράς μου στα Διαβατά και της συνέχισης της παραμονής μου στον Κορυδαλλό έως ότου μεταβώ στη Θήβα.

Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι πίσω στη φυλακή απ’ όπου ξεκίνησα αυτό το «ταξίδι».

53 μέρες απομόνωσης ακούγονται πολλές. Όταν βιώνονται είναι ακόμα πιο βαριές, πιο μονότονες, πιο δύσκολες. Μα η ιστορία των φυλακών κρύβει μέσα της απομονώσεις, κακομεταχειρίσεις και βασανισμούς αναρχικών επαναστατών και γενικότερα ανυπότακτων ανθρώπων που δεν μετράνε μέρες, αλλά χρόνια.

Η έμπρακτη αλληλεγγύη εκτός των τειχών σε τέτοιες περιπτώσεις είναι αυτή που καταργεί νοητικά κάθε απομόνωση, κάθε βασανιστήριο και τροφοδοτεί τη συνέχεια του αγώνα.

Όλες αυτές οι χειρονομίες αλληλεγγύης, οι συγκεντρώσεις , τα γράμματα, οι εμπρησμοί παραβιάζουν σαν αμετανόητοι διαρρήκτες το πλέγμα της σιωπής και πυρπολούν το εσωτερικό της. Από τους πυροβολισμούς της FAI στη Γένοβα , μέχρι την πυρπόληση της Microsoft από τις Αποκλίνουσες Συμπεριφορές – Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο στο Μαρούσι, το τσεκούρι του αναρχικού πολέμου δεν θάφτηκε ποτέ…

                                        Πάντα στη μάχη…

                         Όλγα Οικονομίδου μέλος της Σ.Π.Φ. –FAI – IRF

            φυλακές Θήβας

Ένα παραμύθι που μας διδάσκει το αυτονόητο: ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ!

Ένα διδακτικό παραμύθι...
Ένα ποντικάκι κάποτε παρατηρούσε από τη φωλίτσα του τον αγρότη και τη γυναίκα του που ξεδίπλωναν ένα πακέτο. Τι λιχουδιά άραγε έκρυβε εκείνο το πακέτο; Αναρωτήθηκε.

Τα "όσα παίρνει και φέρνει ο άνεμος μες στο μαντρί" και το κάλεμα των άγριων ανέμων...

από τον ανιχνευτή

Οι αγκυλώσεις υπεισέρχονται στη ζωή μας από "κερκόπορτες" (που, πάρα πολλές φορές, άθελά μας ξεχνάμε ανοιχτές), "πόρτες" ή "χαραμάδες" που διογκώνονται και κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες μετατρέπονται σε "χάσματα" που καταπίνουν την υπόστασή μας και μας ξερνούν σαν απωθητικής υφής κιμά...
 Πόρτες με προβλέψιμες πολιτικές, ελεγχόμενες πνευματικές, mainstream πολιτιστικές και κατηγοριοποιημένες κοινωνικές ετικέττες. Και κατακλύζουν τη σκέψη μας, αυτοαναπαράγονται σαν μολυσματικοί ιοί, μεταλάσσονται, τις πιο πολλές φορές, διαβρώνοντάς μας (εν τη απουσία της κριτικής παρέμβασής μας και του συνειδητού άγρυπνου ελέγχου μας), μετατρέποντάς μας σε κάτι διαφορετικό απ'αυτό που είμαστε, από τις αρχικές μας προθέσεις, απ'αυτό που θα μπορούσαμε να εξελιχθούμε μέσα από διάφορους δρόμους που τραβάμε στη ζωή, μέχρι ν'ανακαλύψουμε ποιοι είμαστε πραγματικά σε σχέση με τον εαυτό μας και τον κόσμο που μας περιβάλλει.
 Και, ίσως, από "περήφανοι λύκοι που θα μπορούσαν να ουρλιάζουν με αρχέγονη χαρά στα ελεύθερα πεδία", ξεπέφτουμε (κάτι που δυστυχώς αποτελεί τον κανόνα) σε πρόβατα διάφορων αποχρώσεων που επιτηρούν το ένα το άλλο, μέσα στο παγκοσμιοποιημένο μαντρί, ή και σε πιστά τσοπανόσκυλα των επιτήδειων τσελιγκάδων, που "δείχνουν τα δόντια τους" στα "ζαλισμένα κοπάδια"...

 Θυμάμαι ένα περιστατικό από την εφηβεία μου:
Όταν ήμουν 14 ετών, στο γυμνάσιο (δεκαετία του'80), συνήθιζα να φοράω συχνά μια κονκάρδα με τη ροκ μπάντα που μου άρεσε.

Απάντηση δασκάλας σε Σχολική Σύμβουλο ...

... με αφορμή το αίτημα που τέθηκε σε εκπαιδευτικούς για την καταγραφή επιμορφωτικών αναγκών...
  (τη σχολική χρονιά που πέρασε, 2011-12)
   
{ Συνδέστε το παρόν άρθρο και με το λίγο παλιότερο, δικό μου, "Περί Παιδείας" -κάνε κλικ στο σύνδεσμο }

Αξιότιμη κυρία ****** (Σχολική Σύμβουλος),

ΤΟ ΠΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ: Ο ΦΟΒΟΣ!

          
                                               (Η πανούκλα και ο γιατρός)

Ήταν κάποτε ένας γιατρός. Μια μέρα φεύγοντας από την πόλη που έμενε για να πάει σε μια άλλη γειτονική όπου είχε δουλειά, συνάντησε την πανούκλα που έμπαινε. Σταμάτησε και την ρώτησε: «Πάλι εδώ; Τι ήρθες να κάνεις;» Και η πανούκλα απάντησε: «Είναι η σειρά μου».

«Πόσους θα πάρεις αυτή τη φορά;» ρώτησε ο γιατρός.

«Λίγους, γύρω στους χίλιους», απάντησε η πανούκλα.

Μετά από μια εβδομάδα ο γιατρός (έχοντας ενημερωθεί εντωμεταξύ για την κατάσταση στην πόλη του) επέστρεψε, και στην είσοδο της πόλης αντάμωσε την πανούκλα που έφευγε.

«Μου είπες ψέματα», της είπε. «Είχες πει ότι θα πάρεις κάπου χίλιους και τελικά πέθαναν πέντε χιλιάδες».

Κι εκείνη απάντησε: «Δεν είπα ψέματα. Εγώ πήρα χίλιους. Τους υπόλοιπους τους σκότωσε το άγχος και ο φόβος.»

Το άγχος και ο φόβος είναι περισσότερο θανατηφόρα από την πανούκλα που βιώνουμε.

O Νίτσε και η ευτυχία

Ο Νίτσε, στο έργο του Η Χαρούμενη Γνώση (1886) εκτός από τις αναλύσεις του για τη γνώση, την τέχνη, την ηθική και την αλήθεια, αναφέρεται, επίσης, στην έννοια της ευτυχίας ακολουθώντας τη Στωική παράδοση, που θέλει την ευχαρίστηση και την απαρέσκεια άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους με έναν τρόπο που για να γευτεί κανείς την ευχαρίστηση θα πρέπει να είναι προετοιμασμένος να υπομείνει αντίστοιχες ποσότητες δυσαρέσκειας. Πιστεύει ο Νίτσε ότι η ευτυχία είναι εν πολλοίς μια ανθρώπινη κατασκευή, καθώς εξαρτάται από την κρίση των ανθρώπων για τα κίνητρα των πράξεων και των σκέψεων, κρίση που πολύ απέχει από τα πραγματικά κίνητρα.

[Aφιέρωμα Αντιρατσιστικό] Μάρθα Φριντζήλα: Αρνούμαι να συνηθίσω το φόβο

 Σάββατο 7 Ιουλίου η Μάρθα Φριντζήλα τραγουδάει στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, στο Πάρκο Γουδή. Μια μέρα πριν την τριήμερη γιορτή κατά του φόβου μας εξηγεί γιατί συμμετέχει φέτος και μας μιλά για το ρατσισμό.

1.Γιατί συμμετέχετε στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ;

Στο Αντιρατσιστικό φεστιβάλ συμμετέχω φέτος για τρίτη φορά γιατί θέλω να είμαι μέρος σ' αυτήν την γιορτή που πολεμά τον φόβο και αρνείται να συνηθίσει στον φόβο.

 

2.Μια εικόνα που σας έρχεται στο μυαλό όταν ακούτε τη λέξη ρατσισμός;

Στο μυαλό μου έρχεται μια φωτογραφία της Diane Arbus με τίτλο  «Patriotic Young man with a Flag». 

Το βλέμμα του νέου άνδρα και η κονκάρδα στο στήθος του με τρομάζουν. Δεν θα ήθελα ποτέ να γίνω έτσι 

3.Βλέπουμε μια στροφή του θεάτρου και της μουσικής, και εν γένει της τέχνης, προς περισσότερο πολιτικοποιημένα θέματα τα τελευταία δύο χρόνια.

Εσείς από που αντλείτε καλλιτεχνικά ερεθίσματα; Πώς σας επηρεάζει η καθημερινότητα;

Η σοβαρή ενασχόληση με το θέατρο και τη μουσική στους καιρούς που ζούμε αποτελεί πολιτική πράξη από μόνη της. Όσοι νιώθουν την ανάγκη να πολιτικοποιούν την τέχνη τους σίγουρα έχουν κάποιο λόγο. Για μένα δεν ισχύει. Πιστεύω πως ανεβάζοντας τις Βάκχες του Ευριπίδη κάνω μια σαφέστατη πολιτική δήλωση, δεν νιώθω την ανάγκη να γράψω ένα έργο που να μιλά για την πολιτική κατάσταση σήμερα. Το έκανε πολύ καλύτερα από μένα ο Ευριπίδης το 407 πΧ.

 4.Μοιράζετε το χρόνο σας μεταξύ θεάτρου και μουσικής. Πώς πιστεύετε ότι επιδρά αυτό στη δουλειά σας;

Η δουλειά μου είναι το θέατρο και η μουσική και το ένα επηρεάζει το άλλο.

 

 Συγγραφέας: left.gr
Πηγή: www.rednotebook.gr

 

 

Ένα Βίντεο για τον Νεοέλληνα

Το βίντεο "Ανώνυμος" γυρίστηκε από την ομάδα Διακόπτες, στην προσπάθειά τους φωτίσουν την πραγματικότητα του Νεοέλληνα.

Η καθημερινότητά μας και η συμβίωση στον αστικό χώρο αποτελούν τα ελάχιστα ή μερικές φορές τα μέγιστα δείγματα αυτού που λέγεται πολιτισμός.

Η ομάδα που δημιούργησε το βίντεο, είναι μια ομάδα καλλιτεχνών που καταπιεσμένοι αισθητικά, ηθικά και πρακτικά σε μια Ελλάδα μέσα στην οποία δεν αναγνώριζαν τους εαυτούς τους, επιχείρησαν να βρουν άλλα μονοπάτια.

"Η ιδέα για την πρώτη μας μικρού μήκους ταινία, υπήρχε εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα. Μέσα από τις συζητήσεις μας, προέκυπτε η διάθεση και η επιθυμία για πράξη-δημιουργία, έξω από τη λογική της δουλειάς μας, αλλά παράλληλα χρησιμοποιώντας την. 

Είμαστε εδώ, μαζί, με μια συνολική αντίληψη για τις ζωές μας, για να συζητάμε, να δημιουργούμε, να κατεβαίνουμε στο δρόμο και να παλεύουμε στο τώρα για το αύριο" αναφέρουν οι ίδιοι.

" Η καρδιά του σκότους"

Το βιβλίο «Η καρδιά του σκότους», γραμμένη το 1900, στην εποχή της συνέβαλε σημαντικά στο διεθνές κίνημα διαμαρτυρίας για τις καταχρήσεις των Βέλγων στο Κονγκό. Κεντρικός του άξονας είναι η «λεηλασία» της αφρικανικής ηπείρου και η πολλές φορές απάνθρωπη μεταχείριση των ανθρώπων της από τους Ευρωπαίους αποικιοκράτες.

 Ο δε Τζόζεφ Κόνραντ (1857-1924) θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς όλων των εποχών, με έργα που διαπνέονται από μια έντονη ανησυχία για τον άνθρωπο και τη μοίρα του. Γεννήθηκε στην Πολωνία και μετά πήρε τη Βρετανική υπηκοότητα. Κορυφαία του έργα είναι «Η καρδιά του σκότους» (βιβλίο το οποίο χρησιμοποιήθηκε ως αφετηρία για την ταινία του Κόπολα «Αποκάλυψη τώρα»), «Λόρδος Τζιμ», «Νοστρόμο» και «Μυστικός πράκτορας».

 Ακολουθεί ένα απόσπασμα από το μεγαλειώδες έργο του "Η καρδιά του σκότους":

Ποια δημοκρατία ρε; (Η αστική δημοκρατική παράκρουση)

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ε. Βενιζέλος προέβη σχετικά πρόσφατα σε μία κυνική όσο και σοκαριστική ομολογία (για όσους βέβαια επεξεργάζονται, με την κρίση και λογική που διαθέτουν, όσα λέγονται, ειδικά από δημόσια πρόσωπα):

Πώς με τον (παρανοϊκό) Διατροφικό "Κώδικα Alimentarius" θέλουν να μας τσακίσουν όλους (κι εδώ στην Ελλάδα, βέβαια)

Ψάχνοντας διαρκώς νέα στοιχεία γι'αυτό το παγκόσμιο τερατούργημα που ετοιμάζουν για όλους τους ανθρώπους στον πλανήτη (στην Αμερική ήδη ισχύει, όπου το 70% τουλάχιστον των τροφίμων προέρχεται από γενετικά τροποποιημένες ποικιλίες + τους απίστευτους νόμους που έχουν περάσει σχετικά με τις καλλιέργειες- http://www.house-of-light.gr/-/1/codex-alimentarius.html + http://educate-yourself.org/cn/codexalimentarius15jan09.shtml,  από το πολύ καλό "Educate Yourself"), παραθέτω και το μεγαλύτερο μέρος από ένα καταιγιστικό άρθρο, γύρω από το φοβερό  διατροφικό κώδικα  Alimentarius (είναι και εδώ, στο ενδοτικό ελληνικό-δήθεν-κράτος) &  και τις καταστροφικές επιπτώσεις του στην ανθρώπινη υγεία και αυτάρκεια (αυτό το δεύτερο ειδικά είναι κάτι που απεύχεται η ελίτ όσο λίγα πράγματα...)

«Codex Alimentarius» η Εξαφάνιση του Ανθρωπίνου Είδους Όπως Το Γνωρίζουμε  

........................................................................................................................
Φαίνεται ότι επιτελείται η εξαφάνιση του ανθρωπίνου είδους, και η μετατροπή του σε ένα άλλο όν, κάτι για το οποίο είχε αναφέρει λεπτομερώς στο παρελθόν το κίνημα της Ευγονικής. Ποιος ξέρει τι επιφυλάσσει το άμεσο μέλλον για το ανθρώπινο είδος; Μόνο ένας συνομωσιολόγος μπορεί να μας πει με απόλυτη ακρίβεια. Μόνο η πολυσχιδής σκέψη ενός συνομωσιολόγου, όσο παρανοϊκή κι αν είναι, ωχριά μπροστά στην πραγματικότητα που ετοιμάζουν για την ανθρωπότητα.
..........................................................................................................................
Μια απλή παρατήρηση του ΟΛΟΦΑΝΕΡΟΥ μπορεί να σου δείξει πως, ούτε και ο σημερινός άνθρωπος είναι ο ίδιος με τον άνθρωπο πριν από, μόλις 100 χρόνια, ούτε καν μέχρι πριν από 50 χρόνια, έχει ήδη εκφυλιστεί σε κάτι άλλο και ελάχιστοι το αντιλαμβάνονται ! Τέτοιες οδηγίες δεν μπορούσαν να υπάρξουν στον προηγούμενο άνθρωπο, μα μονάχα στον σημερινό. Κώδικες διατροφής, αεροψεκασμοί, εμβόλια θανάτου, φθόριο παντού, ΔΝΤ, μνημόνιο και λοιπά καλούδια … αα και μια επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου Εθνικής Αμύνης λέει μην ανησυχείτε “Λουκουμόσκονη ψεκάζουν γιατί σας προτιμούν πιο γλυκούς” …και όλοι οι βλάκες την αναπαρήγαγαν με περισσή ευλάβεια και την ανάλογη υποτέλεια.

Μαρτυρίες ανηλίκων πίσω από τα κάγκελα

Μαρτυρίες ανηλίκων σχετικά με την κράτησή τους στη χώρα μας δίνει στη δημοσιότητα το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες (ΕΣΠ), το οποίο συμμετέχει στην Παγκόσμια εκστρατεία κατά της κράτησης ανηλίκων «Κανένα Παιδί Πίσω από τα Κάγκελα – End Immigration Detention of Children», που συντονίζει η αυστραλιανή International Detention Coalition, και η οποία τον Ιούνιο εστίασε στην Ελλάδα.

Υποστηρίζοντας την παγκόσμια εκστρατεία, το ΕΣΠ δηλώνει ότι είναι απαραίτητη η δημιουργία ενός νομικού πλαισίου για τον τερματισμό της κράτησης των παιδιών για παραβιάσεις της μεταναστευτικής νομοθεσίας, το οποίο θα στοχεύει στην προάσπιση των δικαιωμάτων και της ασφάλειάς τους. «Η κράτηση παιδιών, που ούτως ή άλλως αποτελούν μία ιδιαίτερα ευάλωτη ομάδα, συνιστά απόλυτη αποτυχία της υποχρέωσης στο σεβασμό, προστασία και φροντίδα των δικαιωμάτων των παιδιών και δεν μπορεί ουδέποτε να θεωρηθεί ότι είναι προς το συμφέρον τους. Οι καταστροφικές συνέπειες της κράτησης στην ψυχική και σωματική υγεία των παιδιών, έχουν τεκμηριωθεί πέρα από κάθε αμφισβήτηση», τονίζει η οργάνωση.

 «Στην Ελλάδα έφτασα πριν ένα χρόνο και 10 μήνες μαζί με τους γονείς μου και τα 3 αδέλφια μου. Διασχίζοντας την θάλασσα φτάσαμε μάλλον στη Μυτιλήνη, δεν θυμάμαι καλά το όνομα. Εκεί μας κράτησαν μια εβδομάδα στη φυλακή, όπου οι συνθήκες ήταν πάρα πολύ άσχημες. Το μέρος ήταν πάρα πολύ βρώμικο και τα κρεβάτια μας ήταν χωριστά από τους γονείς μας. Τους βλέπαμε μόνο μια φορά την ημέρα που μας έβγαζαν στο προαύλιο για να κάνουμε βόλτα γύρω στις 10 το πρωί. Στη μία μας έδιναν φαγητό. Προσπαθήσαμε να φύγουμε από την Ελλάδα αλλά τα κατάφεραν μόνο οι γονείς μου και η αδελφή μου. Από τότε δεν τους έχω ξαναδεί ή ακούσει. Τώρα φροντίζω μόνος μου τον αδελφό μου που είναι 14 ετών. Εκείνος έχει «ροζ κάρτα», εμένα δεν μου δίνουν γιατί δεν έχω διαβατήριο. Τώρα φοβάμαι να κυκλοφορώ έξω γιατί μπορεί να με πιάσει η αστυνομία. Βγαίνω μόνο μια φορά την εβδομάδα για να ρωτήσω τον Ερυθρό Σταυρό μήπως έχει νεότερα για τους γονείς μου». 

 Ο Ν. είναι 17 ετών και 8 μηνών, όταν πήγε  στο Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες το αίτημά του ήταν να λάβει νομική βοήθεια για να γίνει δεκτό το αίτημα ασύλου του ίδιου και του αδελφού του από την Αστυνομία. Είχε ακούσει από συμπατριώτες του, αλλά το διαπίστωσε και ο ίδιος, ότι χωρίς παρέμβαση κάποιας μη κυβερνητικής οργάνωσης δεν θα τα κατάφερνε. Κατόπιν παρεμβάσεων μόνο ο μικρότερος αδελφός πήρε δελτίο αιτήσαντος αλλοδαπού, ενώ ο Ν. όχι. Του ζήτησαν διαβατήριο ή οποιοδήποτε άλλο έγγραφο που να πιστοποιεί τα στοιχεία του. Κατά δήλωση των υπευθύνων, η άρνηση αυτή πιθανόν να οφείλεται στο γεγονός, ότι ο Ν. μοιάζει με ενήλικα γιατί είναι ψηλός. Αυτή τη στιγμή, εκφράζει την αγωνία για την πιθανή σύλληψή του. Δεν θέλει να αφήσει τον αδελφό του μόνο του.

Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΟΥ ΚΑΝΤ

Μα ποιος περίμενε πως η  φιλοσοφική διαθήκη του ΚΑΝΤ, ένα τελευταίο ανολοκλήρωτο έργο για την κριτική του εγκληματικού λόγου, θα ανέτρεπε τα πρωτεία της λογικής και του καθήκοντος;  Βάζοντας σε πρώτη μοίρα την φύση και τα ένστικτα, την ελεύθερη βούληση, την απόλυτη ελευθερία, να κάνει κανείς  ότι του καπνίσει, ακόμη και να σκοτώσει, ειδικά να σκοτώσει, ανοίγοντας το δρόμο για το υψηλό. Συνομιλώντας με αυτόν τον  τρόπο ο γέρο ΚΑΝΤ με το κίνημα “strurm und drang”(καταιγίδα και ορμή), το προάγγελο του ρομαντισμού… Μια φιλοσοφική διαθήκη που οι καντιανοί θα έπρεπε να εξαφανίσουν για να μην ανατραπεί η λογική, η δικτατορία του καθήκοντος,  και έτσι την εξαφάνισαν.

" Αταξία και σταθερότητα"

Το παρακάτω απόσπασμα, πάντα επίκαιρο, είναι παρμένο από το εκπληκτικό βιβλίο του σπουδαίου Αμερικανού συγγραφέα Τομ Ρόμπινς (συγγραφέα του περίφημου " Τρυποκάρυδου" ) "Ακόμα και οι καουμπόισσες μελαγχολούν", που γράφτηκε το 1976. 'Οπως λέει και ο Thomas Pynchon για τον Ρόμπινς: "Ο Τομ Ρόμπινς συλλαμβάνει τα πράγματα μ'έναν τρόπο που σαστίζει το νου και είναι επίσης ένας πρώτης τάξεως αφηγητής."

" Η αταξία είναι ένα έμφυτο χαρακτηριστικό της σταθερότητας. Ο πολιτισμένος άνθρωπος δεν μπορεί να καταλάβει τη σταθερότητα. Την έχει μπερδέψει με την ακαμψία. Οι πολιτικοί, οικονομικοί και κοινωνικοί ηγέτες μας μονολογούν συνέχεια για σταθερότητα. Είναι η πιο αγαπημένη λέξη τους μετά την "εξουσία".

Όταν οι αριθμοί γίνονται αδιάψευστοι μάρτυρες της ωμής πραγματικότητας!

Όταν οι αριθμοί γίνονται αδιάψευστοι μάρτυρες της ωμής πραγματικότητας:
από τη μια η κυνική και άψυχη ολιγαρχία του χρήματος και της Εξουσίας
κι από την άλλη οι παγκόσμιες μάζες των απόρων και εξαθλιωμένων!

(Κατά τα άλλα, πολλοί πιστεύουν ακόμα ότι οι αστικές δημοκρατίες έχουν σχέση με...δημοκρατίες, ζώντας σε μια σχιζοφρενική ψευδαίσθηση και συμβιβασμένοι με καταστάσεις που, υπό άλλες πνευματικές συνθήκες, κανείς σώφρονας, προικισμένος με ηθικές αξίες κι έμψυχος άνθρωπος δεν θα ανεχόταν!)

"...Σήμερα έχουμε τους 3 πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου να έχουν εισόδημα μεγαλύτερο από το ΑΕΠ των 48 λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών. 3 πλούσιοι= 48 χώρες! Σε αυτό το σύστημα, από τα 6 δισ. των ανθρώπων τα 5,5 είναι φτωχοί!
 Περίπου τα 2,2 δισ., δηλ. το 1/3 του κόσμου ζει με 1 ευρώ την ημέρα.

Ένας διδακτικός μύθος και η απομυθοποίησή του...

Το βάζο της ζωής

(η δική μου παρέμβαση σ'αυτόν το μύθο, που είναι ίσως δημοφιλής στο Γέηλ ή την Οξφόρδη ή στα ονειρικά μονοπάτια της Γουόλ Στρητ, ακολουθεί μετά από την εξιστόρησή του.)

Ένας καθηγητής Πανεπιστημίου, στάθηκε μπροστά στους φοιτητές της τάξης του, της φιλοσοφικής σχολής, έχοντας μπροστά ένα μεγάλο βάζο και τρία σακουλάκια. Όταν η τάξη ησύχασε, χωρίς να πει τίποτα, άνοιξε το ένα σακουλάκι και άρχισε γεμίζει το βάζο με μπαλάκια του τένις. Όταν το γέμισε ως απάνω, κοίταξε τους μαθητές του και τους ρώτησε αν το βάζο είναι γεμάτο και εκείνοι συμφώνησαν.

ΣΤΗ ΝΙΚΑΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΔΕΝ ΧΩΡΑΝΕ ΝΕΟΝΑΖΙ

Όταν ο Φόβος παύει να υπάρχει...

Νεαρή κοπέλα από την Παλαιστίνη δείχνει στους πάνοπλους Ισραηλινούς στρατιώτες ότι μια γενναία ψυχή δεν φοβάται ούτε τον θάνατο, μπροστά στο Σωστό!

 "Δεν πρέπει να φοβάμαι. Ο Φόβος είναι ο φονιάς του νου.
 Ο Φόβος είναι ο μικρός θάνατος που φέρνει την ολοκληρωτική εξόντωση.
 Θα αντιμετωπίσω κατάματα τον Φόβο μου.
 Θα τον αφήσω να περάσει από πάνω και από μέσα μου. Και όταν θα φύγει ,
 θα στρέψω το εσωτερικό μου βλέμμα για να δω το δρόμο απ'όπου πέρασε.
 Εκεί όπου θα έχει περάσει ο Φόβος, δε θα υπάρχει τίποτα. Μόνο εγώ θα βρίσκομαι εκεί".Frank Helbert (1920-1986),  Αμερικανός συγγραφέας επιστ.φαντασίας

Νικόλα, κι αν εσύ "ξεκουράστηκες", τα κιτάπια κάποιων για σένα δεν έκλεισαν...

Η εφορία κυνηγάει τον Νικόλα Άσιμο

(Το θέμα δημοσιεύτηκε στο ''ποντίκι''
http://topontiki.gr/article/37197
http://www.asimos.gr/  )

Απίστευτο κι όμως αληθινό. Το υπουργείο Οικονομικών έστειλε ειδοποίηση στον διάσημο αυτόχειρα καλλιτέχνη Νικόλα Άσιμο ότι σε περίπτωση που δεν έχει… διακόψει τις εργασίες του ως ελεύ­θερου επαγγελματία, θα θεωρηθεί ότι άσκησε τη δραστηριότητά του και για το 2011 και θα πρέπει να πληρώσει το τέλος επιτηδεύ­ματος! Πώς είπατε; Κι όμως. Ναι, στο υπουργείο ακόμα περιμένουν την απάντησή του.
Και θα περιμένουν για πολύ ακόμα, αν δεν τους διαφωτίσει κάποιος.

Φέτος το 16ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ θα γίνει στις 6, 7 και 8 Ιουλίου στο Πάρκο Γουδί

«Όταν η επίθεση δεν έχει όρια, η αλληλεγγύη δεν γνωρίζει σύνορα!»

Στις μέρες του Έβρου και της Αμυγδαλέζας... Το 16ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ της Αθήνας ανοίγει τις πύλες του σε δύσκολους καιρούς. Σε καιρούς βαθιάς κρίσης, δημιούργημα των «από πάνω», που πιέζουν μέχρι συνθλίψεως τους «από κάτω» να πληρώσουν γι’ αυτήν. Μαζί με το ξερίζωμα της ζωής μας, γινόμαστε μάρτυρες της βαρβαρότητας των Στρατοπέδων Συγκέντρωσης, της ντροπής του Τείχους, της θηριωδίας των πογκρόμ, της ανόδου της ναζιστικής Ακροδεξιάς και των ρητορειών του μίσους, της έξαρσης ενός ρατσιστικού δημόσιου λόγου. Μετανάστες στοχοποιούνται συλλήβδην ως «εγκληματίες», ιερόδουλες ως «μολυσμένες» και όλοι μαζί, οι πιο ευάλωτοι απ’ τους ευάλωτους, χαρακτηρίζονται διά στόματος υπουργών «υγειονομικές βόμβες επικίνδυνες για τη δημόσια υγεία». Το 16ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, η μεγαλύτερη γιορτή αλληλεγγύης και ισότιμης συνύπαρξης της πόλης, λέει «όχι» στη ρατσιστική βία, στη δημόσια διαπόμπευση και στην επιχειρούμενη απαξίωση τόσο των μεταναστών/ριων όσο και των ντόπιων.