ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...

Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

" Όλη μου τη ζωή ο κόσμος προσπαθεί να ταρακουνήσει το κλουβί μου για να με αναγκάσει να εκραγώ. Με δοκιμάζει. Προσπαθώντας να βρει την αδυναμία μου. Η μάνα μου έλεγε 'γιε μου μην κάθεσαι στο κρύο' κι ο πατέρας μου το ίδιο. Θα έλεγε 'ποτέ σου μη χάσεις τον έλεγχο του εαυτού σου'. Αλλά ανοίγω το παράθυρο. Αφήνω τον κρύο αέρα να διαπερνάει. Έχασα τον έλεγχο" - Ποίημα του νεαρού Brian Deneke, τραγικού ήρωα της ταινίας "BOMB CITY"

Μην μου λες ότι είμαι ένας κακόμοιρος τοσοδούλης μπροστά σε ασύλληπτα για την κατανόησή μου μεγέθη. Ακόμα και η τοσοδούλα του παραμυθιού κατάφερε στο τέλος να...αποκτήσει φτερά! Μην μου τσαμπουνάς ότι είμαι πολύ μικρός για να καταφέρω οτιδήποτε σημαντικό, για να'χω δυνατότητες που αγγίζουν δυσθεώρητα ύψη, για να αλλάξω οτιδήποτε μέσα στο υπέροχο Χάος της απεραντοσύνης του σύμπαντος. Αφού κι εγώ είμαι κομμάτι ενεργό αυτού του ...εύρυθμου χάους! Θέλω να γίνω ο δαμαστής του θηρίου του εαυτού μου, που αν καταφέρω να γνωρίσω την Ουσία και τη Δύναμη πίσω από τα αυτοματοποιημένα περιτυλίγματά του, μπορώ να γίνω ο μοναδικός κυρίαρχός του...Και ξέρεις; Μπορώ από κάμπια που σέρνεται να μεταμορφωθώ σε πεταλούδα. Που το άνοιγμα των φτερών της στο Τόκιο μπορεί να φέρει τυφώνες στη Νέα Υόρκη και το αντίστροφο...Μπορεί να φέρει τη δραματική ανατροπή, την ολοσχερή μεταβολή κλειστών συστημάτων, την εκτροπή της ροής των "πραγμάτων" προς μεταμορφωτικές κοσμικές λεωφόρους. Σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ...

Κυριακή 23 Ιουνίου 2013

Salt, Sugar, Fat (αλάτι, ζάχαρη, λίπος)

Salt, Sugar, Fat (4) Salt, Sugar, Fat (3) Salt, Sugar, Fat (2) Salt, Sugar, Fat (1)

 
«Κανείς δεν μπορεί να φάει μόνο ένα», υποστήριζε μια διαφήμιση για πατατάκια. Σύμφωνα με τον David Α. Κessler, πρώην επικεφαλής του Οργανισμού Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ, δεν είναι απλά διαφημιστικό τρικ αλλά πραγματικότητα.

Εξαιρετικά νόστιμα φαγητά όσα περιέχουν μεγάλες ποσότητες λίπους, ζάχαρης και αλατιού- διεγείρουν τον εγκέφαλο να εκκρίνει ντοπαμίνη, η οποία συνδέεται με το κέντρο ευχαρίστησής του και η ευεξία που προκαλούν τα καθιστά «ακαταμάχητα». Μάλιστα κάποιες φορές κατά τον Κessler ο εγκέφαλος εθίζεται τόσο, που ενεργοποιείται ο νευροδιαβιβαστής ντοπαμίνης απλώς και μόνο στη θέα ενός μπισκότου ή ενός καταστήματος φαστ φουντ και η επιθυμία για φαγητό γίνεται ολοένα και πιο έντονη.

Για τον διαιτολόγο-διατροφολόγο κ. Παρασκευά Παπαχρήστο «είναι μια κατάσταση που δύσκολα θα μπορούσαμε να τη χαρακτηρίσουμε εθισμό, ωστόσο το πολύ αλάτι και η πολλή ζάχαρη προκαλούν ευεξία και φυσικά ο άνθρωπος ξανατρώει». Προσθέτει δε ότι «οι μεγάλες ποσότητες είναι υπεύθυνες και για τη γρήγορη εμφάνιση αυτού του αισθήματος, πράγμα που καθιστά ακόμη πιο δελεαστικό το φαγητό που τις περιέχει».

Γονιδιακή «μνήμη» Ο κ. Βλάσης Γκέργκης, καθηγητής στο Τμήμα Τεχνολογίας Τροφίμων του ΤΕΙ Αθηνών, επισημαίνει ότι «ενώ όντως κάποιες τροφές περιέχουν χημικές ουσίες ή φυσικούς ενισχυτές που ενεργοποιούν το μονοπάτι ανταμοιβής του εγκεφάλου και θεωρητικά μπορούν να γίνουν ακαταμάχητες, χωράει πολλή συζήτηση το αν αυτή η “εξάρτηση” δύναται να φτάσει στο σημείο να ενεργοποιείται η ντοπαμίνη στη θέα και μόνο ενός φαστ-φουντ».

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΕ (ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ ΟΡΙΣΤΙΚΑ) ΣΕ ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΦΑΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ!

Mια πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα και το χρονικό, βήμα βήμα, μιας προσεχτικά στημένης καταστροφής...
 (Κάντε κλικ πάνω στα κεφαλαία κόκκινα γράμματα)




“Τα πιο φλογερά  μέρη στην κόλαση προορίζονται για εκείνους που, σε καιρούς μεγάλης ηθικής κρίσης, διατήρησαν την ουδετερότητά τους”
Δάντης “Κόλαση” (εκδ.Ζαχαρόπουλος)

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2010
Ο Σόρος δίνει τα εύσημα στον κ.Παπακωνσταντίνου.



...και πλέον έχουμε υπεύθυνα μπει σε τροχιά ανάπτυξης που οδηγεί στον ιερό σκοπό της εξόδου στις "αγορές"(=τράπεζες και γενικά ο "στίβος" όπου "αθλούνται" οι τοκογλύφοι και κερδοσκόποι,  με έπαθλο τις οικονομίες και τους συνεκτικούς ιστούς ολόκληρων κοινωνιών...)
Αλληλούια! Έρχεται η "σωτηρία" να μας θάψει όλους!


ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ





Γιώργος Ν. Οικονόμου
Δρ Φιλοσοφίας

ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ


Aπό τις 25 Μαΐου 2011, που άρχισαν οι συγκεντρώσεις και οι συνελεύσεις στις πλατείες της χώρας και ιδιαιτέρως στην πλατεία Συντάγματος με αίτημα την άμεση δημοκρατία, γράφτηκαν και ειπώθηκαν για την τελευταία τόσα όσα δεν είχαν γραφεί από συστάσεως νεοελληνικού κράτους. Γέμισαν ξαφνικά τα ΜΜΕ και τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης από «ειδήμονες» και «ερμηνευτές» της άμεσης δημοκρατίας. Οι περισσότεροι δεν είχαν γράψει πριν κάτι σχετικό ούτε τους είχε απασχολήσει ποτέ το ζήτημα ή είχαν εκφρασθεί αρνητικά. όμως επειδή η άμεση δημοκρατία βρέθηκε στην επικαιρότητα αναγκάσθηκαν να γράψουν γι’ αυτήν. Αρκετά από αυτά ήταν διαστρεβλωτικά, απαξιωτικά, γεμάτα παρερμηνείες, προέρχονταν δε και από τον αριστερό χώρο.


  • Περιεχόμενο της δημοκρατίας
Μία μερίδα της Αριστεράς θεωρεί πως η αθηναϊκή πολιτεία του 5ου –4ουαιώνα π.Χ. δεν ήταν δημοκρατία επειδή υπήρχαν τάξεις, επειδή ήταν ταξική κοινωνία. Η αλήθεια είναι πως μέχρι σήμερα όλες οι κοινωνίες ήταν ταξικές, όμως είχαν διαφοροποιήσεις στα πολιτεύματά τους, στις αξίες, στον πολιτισμό και στην αντιμετώπιση των μελών τους. Πράγματι, ταξικές κοινωνίες ήταν οι αρχαίες τυραννίδες, ολιγαρχίες, βασιλείες και αριστοκρατίες, οι φεουδαρχίες και οι απολυταρχίες, τα στρατιωτικά δικτατορικά καθεστώτα, τα σημερινά αντιπροσωπευτικά πολιτεύματα, τα δικτατορικά των ανατολικών «σοσιαλιστικών» κρατών, τα μουσουλμανικά αραβικά καθεστώτα και τα ολοκληρωτικά (φασισμός, ναζισμός, σταλινισμός). Όλα αυτά όμως δεν ταυτίζονται ούτε μπαίνουν στην ίδια κατηγορία, και φυσικά έχει μεγάλη σημασία και διαφορά αν ζεις υπό ολοκληρωτικό ή κοινοβουλευτικό καθεστώς. Aυτή η αριστερή αντίληψη ισοπεδώνει τα πολιτεύματα και τις κοινωνίες, δεν βλέπει τις μεγάλες ή ουσιαστικές διαφορές μεταξύ τους, στο όνομα τής, κατά τον Μαρξ, «αναπόφευκτης» αταξικής κοινωνίας.


Το απόλυτο έργο για την αυθεντική (=αρχαιοελληνική) αντίληψη περί δημοκρατίας και κοινωνικής αυτοκυβέρνησης. Όποιος δεν το έχει υπ' όψιν του, μπορεί να θεωρεί τον εαυτό του (χωρίς υπερβολή) πολιτικά αναλφάβητο, ακόμα κι αν έχει εντρυφήσει μεθ' ευλαβείας σε άπαντα τα μαρξιστικά, λενινιστικά, τροτσκιστικά, σταλινικά, μαοϊκά κ.λπ. κείμενα.


Στο πλαίσιο αυτό θεωρείται πως η άμεση δημοκρατία δεν δύναται να υπάρξει εάν δεν καταργηθεί η ατομική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής, εάν δεν καταργηθούν οι κεφαλαιοκρατικές σχέσεις παραγωγής, εάν δεν εγκαθιδρυθεί ο «σοσιαλισμός», ο «κομμουνισμός» και η αταξική κοινωνία.

Ελληνικό προτεκτοράτο, ώρα μηδέν


του Τάκη Φωτόπουλου

 Ενώ η παράσταση στο «θέατρο Μαξίμου» των επαγγελματιών   πολιτικάντηδων την στιγμή που γράφονται οι γραμμές αυτές βρίσκεται στην τρίτη πράξη της, είναι πια φανερό τι παίχθηκε στα παρασκήνια. Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών δεν αποτελούσαν επίθεση κατά της δημοκρατίας, όπως ψευδώς παρουσίασε το θέμα η Αριστερά της παγκοσμιοποίησης, στην Ελλάδα και διεθνώς. Και αυτό, γιατί η «δημοκρατία» της κοινοβουλευτικής Χούντας, που επιβάλλει η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, δεν κινδύνευσε ποτέ από το προσωρινό «κλείσιμο» την ΕΡΤ που στόχο είχε να τρομοκρατήσει τα λαϊκά στρώματα ώστε να περάσουν ευκολότερα:
  • η «μεταρρύθμιση» της δημόσιας τηλεόρασης με βάση τα πρότυπα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης που περιλαμβάνουν μαζικές απολύσεις των εργαζομένων σε αυτή, ωστε να ικανοποιηθούν και οι απαιτήσεις της τροικας που απαιτούσε ονοματεπώνυμα και διευθύνσεις 2.000 υπαλλήλων μεχρι το τέλος του μήνα απο τους διαχειριστές του Ελληνικού προτεκτοράτου (πολιτική και πολιτειακή εξουσία, δικαστική εξουσία κλπ)
  • τα χειρότερα μέτρα που θα ακολουθήσουν σύντομα, δηλαδή, οι μαζικές απολύσεις στον δημόσιο τομέα, οι ιδιωτικοποιήσεις και, γενικότερα, το ξεπούλημα του κοινωνικού πλούτου
  • το κλείσιμο νοσοκομείων, σχολείων, Πανεπιστημιακών Σχολών, αν όχι και Πανεπιστημίων, και η γενικότερη κατάρρευση κάθε κοινωνικής υπηρεσίας, πάντα προς όφελος των «μεταρρυθμίσεων» που θα μας κάνουν πιο «αποδοτικούς» στον παγκόσμιο ανταγωνισμό. 

Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι όλες αυτές οι κοινωνικές υπηρεσίες, με προεξάρχουσα τη δημόσια τηλεόραση, δεν χρειάζονται ριζικές αλλαγές για να ικανοποιούν πραγματικά τις λαϊκές ανάγκες. Όμως οι αλλαγές αυτές δεν έχουν καμιά σχέση με τις μεταρρυθμίσεις που επιβάλλει η λογική της αγοράς, παρά τους αποπροσανατολιστικούς μύθους του ΣΥΡΙΖΑ, ο αρχηγός του οποίου πριν μερικούς μόλις μήνες θαύμαζε τον δήθεν «αγώνα κατά του νεοφιλελευθερισμού» κάποιων εξίσου απατηλών λατινοαμερικάνικων ηγεσιών, όπως αυτή της Βραζιλίας, όπου σήμερα εξελίσσεται μια μαζική λαϊκή εξέγερση.

Έτσι, στην Ελλάδα, συνδικαλιστικά σωματεία στον Τύπο, όπως η Συντονιστική Επιτροπή των Συνεργαζόμενων Ομοσπονδιών και Ενώσεων του Τύπου (η οποία «οργάνωσε» το φιάσκο της δήθεν διαρκούς απεργίας των ΜΜΕ) χαιρέτισε την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας ως «νίκη της δημοκρατίας» και των εργαζομένων στην ΕΡΤ (όπως άλλωστε έκανε και ο ΣΥΡΙΖΑ). Δηλαδή, ουσιαστικά χαιρέτισε την απόφαση που νομιμοποιούσε τη σφαγή των υπαλλήλων της, αφού τo ΣτΕ δεν θεώρησε την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου αντισυνταγματική, όπως δεν θεώρησε παλαιότερα αντισυνταγματικά τα Μνημόνια και το χαράτσι… Παράλληλα, ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ καλούσαν σε ...24ωρη «γενική απεργία» (μερικών κλάδων), για την «τιμή των όπλων», όπως έκαναν από τότε που ξεκίνησε η οικονομική καταστροφή των λαϊκών στρωμάτων.

Tα πιο σημαντικά λόγια είναι τα απλά λόγια...



> "Στην υποταγή υπάρχει πάντα ο φόβος κι ο φόβος θολώνει το μυαλό"

> "Η Αλήθεια δεν  παρηγορεί, δεν μπορεί κανείς να τη φυλακίσει, δεν μπορεί να μειώσει τη δύναμή της, όπως του ηλεκτρικού ρεύματος, και να τη χρησιμοποιήσει για να έχει τις ανέσεις του"

> "Οι άνθρωποι βασίζουν τη ζωή τους σε μια διαρκώς διαψευδόμενη ελπίδα.
 Η ελπίδα είναι προδοσία της αλήθειας, επειδή καθώς καθηλώνει τον άνθρωπο σε μία αναμονή του αύριο τον εξασθενεί και τον απομακρύνει από το παρόν"

J. Krishnamurti


Τα παραπάνω λόγια του Κρισναμούρτι επιλέχθηκαν από ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που διαβάσαμε ΕΔΩ

Ο "πολιτισμός" μας και τα κάτεργά του





Kάπου είχα διαβάσει ότι "οι φυλακισμένοι είναι ο καθρέφτης του πολιτισμού μας"
Προφανώς ο συγγραφέας εννοούσε το ποιόν τους, το οποίο και καθρεφτίζει το ίδιο το επίπεδο των κοινωνιών απ'όπου προέρχονται.

Τι γίνεται όμως με όλους αυτούς τους αθώους πίσω από τα σίδερα, τους φτωχοδιάβολους που το έγκλημά τους ήταν η φτώχεια, η ανέχεια που οδηγεί στην παραβατικότητα, τους αντιφρονούντες αυταρχικών καθεστώτων (πόσα από αυτά δεν ανήκουν ουσιαστικά σε τούτη την κατηγορία;), τους τιμωρημένους (βλέπε πχ την εξόφθαλμα προκλητική περίπτωση του Βίλχελμ Ράιχ) επειδή θέλησαν να βοηθήσουν την ανθρωπότητα ν'απαλλαγεί από τα λογής δεσμά της...

Οπότε, να προσθέσω κι εγώ τις δικές μου παρατηρήσεις επί τούτου:

- Οι δικαστές, οι πολιτικοί, οι οπλισμένοι ένστολοι "φρουροί"...
 είναι οι δεσμοφύλακες του πολιτισμού μας, οι έμμισθοι μάνατζερ και διαστροφείς του και οι βάρβαροι βασανιστές και ενίοτε μαζικοί δολοφόνοι.

- Οι θρησκείες...
 είναι το πισώπλατα καρφωμένο μαχαίρι στον πολιτισμό μας και συνάμα το διανοητικό του καρκίνωμα και το εκφυλιστικό σύνδρομο της ιδρυματοποίησής του

- Οι  πνευματικοί, ακαδημαϊκοί και επιστημονικοί ταγοί-αυθεντίες...
 είναι οι υπερφίαλοι τιποτολόγοι, εκφυλιστές, διαστρεβλωτές-τιμητές της αυθαιρεσίας που βαφτίζεται γνώση και εξαγορασμένοι εξαπατώντες του πολιτισμού μας

- Οι τράπεζες και οι πολυεθνικοί κολοσσοί...
 είναι τα βουλιμικά εχθρικά παράσιτα που απομυζούν τον πολιτισμό μας και υπογράφουν την καθημερινή του θανατική καταδίκη

- Έννοιες όπως "ελεύθερη αγορά", "απεριόριστη ανάπτυξη", "πόλεμος κατά της τρομοκρατίας", "ασφάλεια των πολιτών (με κάθε μέσο και τίμημα)" και άλλα τέτοια μεγαλόστομα μεν ναρκοπέδια δε...
 είναι τα παγκοσμιοποιημένα εκτελεστικά αποσπάσματα του πολιτισμού μας

Και σχεδόν όλοι εμείς είμαστε οι βαρυποινίτες! Για εγκλήματα που οι περισσότεροι ουδέποτε διαπράξαμε...

ανιχνευτής

Το "κόκκινο χάπι" είναι πάντα στη διάθεσή σου




Αν το νόημα που εισπράττεις να μεταφέρεται στον τροχό που επιτρέπει στον κόσμο να γυρνάει ακόμα, είναι η έλλειψη κάθε νοήματος.

Αν η ζωή κατάντησε ένα τροχοφόρο χωρίς φρένα, που παραδίδεται σε μια τρελή κούρσα με σαστισμένα πλήθη επιβατών και στο τιμόνι να εναλάσσονται παρανοϊκοί οδηγοί.

Αν η επίγεια ύπαρξη θυμίζει συχνότατα αρένα με λυσσασμένα θηρία να επιδεικνύουν στα πλήθη των άοπλων θυμάτων τούς κυνόδοντες και τα γαμψά τους νύχια, σε μια τρομαχτική μάχη επιβίωσης.

Αν η ροή του γίγνεσθαι παρασύρεται από σαρωτικές δίνες δοκιμασίας προσωπικής για κάθε έλλογο πλάσμα να μη χάσει τα λογικά του.

Αν όλα γύρω σου σού δίνουν όλο και περισσότερο τη σιγουριά μιας κακόγουστης καλοστημένης φάρσας σε βάρος σου. Εις βάρος όλων μα όλων αυτών που είχαν την ευπιστία να αφεθούν στα ύπουλα τραγούδια της εξαπάτησης των Σειρήνων. Και να κατευθυνθούν ίσια στις περιοχές που ανέκαθεν ενέδρευαν οι Σκύλες και οι Χάρυβδες, πεινασμένες για τρόμο και καταστροφή.

Αν σε δονεί η υποψία ότι δεν είσαι μόνος στην απόφασή σου να βρεις και να πάρεις το κόκκινο χάπι που θα σε απελευθερώσει από τη Μήτρα (ΜΑΤΡΙΧ) της παραίσθησης της "κανονικότητας". Για να σε σε ξυπνήσει στον κόσμο όπου οι Ιδέες, χωρίς να φοβούνται οι φορείς τους οποιοδήποτε ρίσκο, υλοποιούνται σε χειροπιαστές προοπτικές. Και η πραγματικότητα μετατρέπεται σε καμβά με σένα καλλιτέχνη, με τις μπογιές και τα πινέλα στο χέρι. "Ζωφράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα!"-λόγια του μεγάλου Νίκου Καζαντζάκη-

Τότε ψάξε με ανοιχτές τις θύρες του νου και με οδηγό την αγνότητα του έρωτα της Αλήθειας -που, όπως έλεγε και ο Όσσο, είναι πολυπρόσωπη και υπάρχουν εκατομμύρια τρόποι να την κοιτάξεις- και την ευγενική πειθαρχία του Πολεμιστή. Δώσε την προσοχή στα Σημάδια ολόγυρα και ακολούθησε άφοβα τα ίχνη τους. Και βρες τους συντρόφους σου. Μοιράστε ο ένας στον άλλο το κόκκινο χάπι που πάντα ανέμενε εντός για να ενεργοποιηθεί και να δράσει στην κατάλληλη στιγμή του καθενός.

Οι "παρενέργειές" του μεταμορφώνουν τη σκλαβιά της συνήθειας στην ελευθερία της αναζήτησης, τη μοναξιά σε διάχυση σοφίας από μέσα προς τα έξω, τη μιζέρια σε σθένος, το σούρσιμο στο χώμα σε αιώρηση πάνω απ'όλη τη βρώμα και τη σκόνη του αφύσικου ετούτου κόσμου...


O Ένοικος...

"Όχι! Όχι! Ποτέ μην αναγνωρίσεις τα σύνορα του ανθρώπου! Να σπας τα σύνορα! Ν΄ αρνιέσαι ό,τι θωρούν τα μάτια σου! Να πεθαίνεις και να λες: Θάνατος δεν υπάρχει!"
ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ




Σάββατο 22 Ιουνίου 2013

Να Είσαι ο εαυτός σου. Πολλοί μεγάλοι ηγέτες σου το είπαν αυτό, Ανθρωπάκο



Αν εσύ ανθρωπάκο ο ένας μεσ’ στο εκατομμύριο ανελάμβανες έστω και μια σταγόνα απ’ την ευθύνη που σου ανήκει, ο κόσμος θα ήταν διαφορετικός και οι μεγάλοι φίλοι σου δεν θα πέθαιναν εξ αιτίας της μικρότητας σου. Επειδή δεν αναλαμβάνεις καμιά ευθύνη το σπίτι σου στέκεται στην άμμο. Το ταβάνι καταρρέει πάνω σου, το πάτωμα πέφτει από κάτω σου αλλά εσύ φωνάζεις "ζήτω ο μεγάλος Ηγέτης", ο σωλήνας του νερού σπάζει, το παιδί σου πνίγεται, συνεχίζεις όμως να είσαι οπαδός «της πειθαρχίας και της τάξης» που διδάσκεις στο παιδί σου με ξυλιές. Η γυναίκα σου κείτεται στο κρεβάτι με πνευμονία κι εσύ θεωρείς τα γερά θεμέλια προϊόν της «εκκλησιαστικής φαντασίας». Ρωτάς τι να κάνω;

Χτίσε το σπίτι σου στην πέτρα, Πέτρα είναι η ίδια σου η φύση που σκοτώνεις μέσα σου. Άλλαξε τις ψευδαισθήσεις σου με λίγη αλήθεια, Ξεφορτώσου τους πολιτικούς, τους διπλωμάτες, τους παπάδες.
Ξέχνα το γείτονα σου και άκουσε την φωνή μέσα σου, ο γείτονας σου επίσης θα σου είναι ευγνώμων. Πες σε όλο τον κόσμο πως πια θα δουλεύεις για την ζωή και όχι για τον θάνατο. Αντί να τρέχεις στις εκκλησίες και στις διαδηλώσεις φτιάξε ένα νόμο για την προστασία της ανθρώπινης ζωής και των αγαθών. Ένας τέτοιος νόμος θα είναι κομμάτι της πέτρας κάτω από το σπίτι σου…

Πήγαινε στην βιβλιοθήκη αντί να πας στον πυγμαχικό αγώνα (αντί να πας στο γήπεδο). Ταξίδεψε σε ξένες χώρες αντί να πας στο Μαϊάμι, και το πιο σημαντικό ΣΚΕΨΟΥ ΣΩΣΤΑ, άκου την εσωτερική φωνή σου που σε ωθεί να κάνεις το σωστό. Κρατάς τη ζωή σου στα χέρια σου, μην την εμπιστεύεσαι σε κανέναν άλλο, και λιγότερο απ’ όλους στους ηγέτες που επέλεξες.
Γίνε Ο Εαυτός Σου!!!

Αλλά εσύ τι κάνεις; Θεωρείς την ευγνωμοσύνη, «συναισθηματισμό’ και ‘μικροαστική συνήθεια’. Την εκτίμηση για τα επιτεύγματα, «δουλικό γλείψιμο’. Δεν βλέπεις ότι ΕΣΥ «γλύφεις» εκεί που θα έπρεπε να είσαι αυθάδης και ότι είσαι αγνώμονας εκεί που θα έπρεπε να είσαι ευγνώμονας. Κλέβεις από τον ευεργέτη και δίνεις στο ληστή.

Συγχέεις το δικαίωμα της «ελευθερίας του λόγου’ με την ανεύθυνη κριτική και λασπολογία. Θέλεις να κριτικάρεις μα δεν θέλεις να κριτικάρεσαι και για αυτό το λόγο καταστρέφεσαι. Θέλεις να επιτίθεσαι αλλά χωρίς να εκθέτεις τον εαυτό σου σε κίνδυνο. Γι αυτό πάντα πυροβολείς ύπουλα από ενέδρα. Μόνος σου κατέστρεψες την ελευθερία σου και συνεχίζεις να την καταστρέφεις.
Πριν τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο δεν χρειάζονταν διαβατήρια για τα διεθνή ταξίδια. Πήγαινες όπου ήθελες. Ο πόλεμος για «ειρήνη και ελευθερία» έφερε τα διαβατήρια κι αυτά κόλλησαν
πάνω σου σαν τις ψείρες. Δεν μπορείς να με κρεμάσεις ανθρωπάκο χωρίς να περάσεις την θηλειά πρώτα από τον λαιμό σου….


Βίλχελμ Ράιχ.



Τι κάνεις για όλα αυτά;
Είσαι Ο Εαυτός σου;


Το διαβάσαμε ΕΔΩ

Το λούνα παρκ στην άκρη του γαλαξία...


μια... φανταστική ιστορία του ανιχνευτή


Στην άκρη του γαλαξία υπάρχει ένας κόσμος, γνωστός σε όλο το ηλιακό τοπικό σύστημα, αλλά και σε πολλά άλλα, ως το λούνα παρκ αυτών που τον λογαριάζουν ιδιοκτησία τους. Και αρέσκονται να θεωρούν τους εαυτούς τους κάτι σαν θεούς...Εννοείται για τους υποτελείς τους μόνο, γιατί δεν τους παίρνει παραπέρα και τόσο εύκολα να κάνουν το ίδιο...

Και οι έγκλειστοι-υπήκοοι μέσα στον "παιχνιδότοπο", που υποστηρίζεται κι από συστήματα υψηλής τεχνολογίας, έχουν πειστεί ότι το να συμμετέχουν στα παιχνίδια που έχουν στηθεί γι'αυτούς είναι ο σκοπός της ύπαρξής τους και ο ορθός δρόμος μέσα στους διαδρόμους και τις "πίστες"...Και ανταγωνίζονται, συχνά μέχρι τελικής πτώσης, για το ποιοι θα παίξουν πιο πολλά παιχνίδια, "θα ανεβούν πίστα", θα πετύχουν μεγαλύτερα σκορ με κάθε τίμημα...Και φτιάχνουν και ομάδες με μανιφέστα και ιδεολογικές διακηρύξεις...Κι εξοπλίζονται κιόλας για να πετσοκόβονται όποτε τους σφυρίξουν οι ανισόρροποι και αδίστακτοι και γι'αυτό επιτυχημένοι επικεφαλείς τους...Και σκαρώνουν και πανιά με χρώματα, σύμβολα ή οικόσημα (στα πιο μικρά και μυστικοπαθή και ελιτίστικα "κλαμπ") για να αυτοπροσδιορίζονται, να αυτομαρκάρονται και να ξεχωρίζουν από τους άλλους "παίκτες" που ανήκουν σε άλλες ομάδες, μικρές ή μεγάλες και πολυπληθείς...Και οι πιο πολλοί (γιατί τα "παιχνίδια" και η επιβράβευση των παικτών, είναι έτσι κατανεμημένα και στημένα που δεν επαρκούν για τους περισσότερους) αφήνονται να εξουθενωθούν και να καταρρεύσουν. Να σωριαστούν κάτω ετοιμοθάνατοι από τις κακουχίες των εργασιών συντήρησης και λειτουργίας των μηχανών και τροφοδοσίας των μηχανισμών που κινούν όλο το τεχνητό οικοδόμημα...Για να το απολαμβάνουν οι λιγότεροι...Που ακόμα κι αυτοί είναι αναλώσιμοι αν γίνουν πολύ άπληστοι ή πολύ εγωιστές...Και τολμήσουν να απαιτήσουν ακόμα μεγαλύτερη ικανοποίηση...Και ν'αμφισβητήσουν τις δυνατότητες των παιχνιδιών που τους παρέχονται για να διαπρέψουν ή να αποτύχουν έως και να συντριφτούν...

...Γιατί τους ιδιοκτήτες και κατασκευαστές και του πιο μικρού γραναζιού του οικοδομήματος, δεν μπορούν ούτε να τους απευθύνουν το λόγο.
Απρόσιτοι όπως είναι και παρατηρούν τα καμώματα των ιδιόκτητων αγέλων τους...Συμμετέχοντας στα δρώμενα με τους δικές τους, πέρα απ'την κατανόηση των υποτελών, μεθόδους. Που μπορεί να σημαίνουν "αναβάθμιση των παιχνιδιών ή παρουσίαση καινούργιων με ανάλογους προσαρμοσμένους κανόνες" (η λεγόμενη μετάβαση σε νέες εποχές, με βίαιους και ανατρεπτικούς τρόπους και νέα  ή παλιότερα, μασκαραμένα σε νέα, μοντέλα).
Και ο φοβερός βόμβος από μυριάδες αγκομαχητά και παραληρήματα, ουρλιαχτά και ξεφωνητά που σκορπάνε ολόγυρα ριπές  συναισθημάτων πληθώρας αποχρώσεων, αφορισμών, εμπνεύσεων, απειλών, βλαστήμιας και  ανεκπλήρωτων πόθων...καλά κρατούν. Και διαιωνίζονται μαζί με τις "ρόδες που ανεβάζουν και κατεβάζουν στην κορυφή" του λούνα παρκ, τα πάντα δημοφιλή "συγκρουόμενα" (πλήθη και μίση) που συντρίβουν κορμιά και επίσης πολύ δημοφιλή "τρένα του τρόμου". Που στην ξέφρενη διαδρομή ξεφορτώνονται διά παντός πλήθη επιβαινόντων.

Kοινωνικός χώρος για την υγεία στα Πετράλωνα!


http://laikisineleusipetralona.espivblogs.net/

Ο "Κοινωνικός χώρος για την υγεία" είναι ανοιχτός κάθε Τρίτη (5-8 μ.μ.) και Τετάρτη (5-8 μ.μ.). Στεγάζεται στο κατειλημμένο πρώην ΠΙΚΠΑ των Άνω Πετραλώνων το οποίο βρίσκεται στον συνοικισμό του Ασυρμάτου (Τιμοδήμου και Αντωνιάδου). Η συνέλευση του χώρου είναι ανοιχτή και γίνεται κάθε Τετάρτη στις 8 το βράδυ.

 

(Μη σταματάτε να) βαράτε βιολιτζήδες...Μέχρι να βρεθείτε με τα βιολιά σε πολύ άβολο σημείο...




 Τα απελπιστικά κακόφωνα και πλήρως ατάλαντα μουσικά σύνολα που βαράνε μονίμως στους ρυθμούς ανίκανων και κοινών απατεώνων "μαέστρων"...

Στο χέρι μας είναι να κάνουμε πέρα την κακοφωνία και να εισάγουμε "μελωδικούς σκοπούς" στη ζωή μας. Εκτός αν μας έχει διαποτίσει κι εμάς η ύπαρξη και τα ανατριχιαστικά "γρατζουνίσματα" κατάπτυστων οργάνων (που στελεχώνουν τις "ορχήστρες της τάξης και ασφάλειας") και απαίσιων "μαέστρων" και τις θεωρούμε δεδομένες καταστάσεις στη ζωή μας. Οπότε καλά κάνουν και συνεχίζουν να βαράνε το... βιολί τους, όλο και πιο εκκωφαντικά...


Την παραπάνω εικόνα είδαμε στο ΓΡΕΚΙ ως εισαγωγική σχετικού άρθρου

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΣ

Ένα πλέον και δικό μου παραμύθι...


Ανοίχτηκα στη θάλασσα των Σαργασσών δίχως πλήρωμα και ιστιοφόρο. Δίχως να το ονειρευτώ. Απλά μεταφέρθηκα με το σκαρί των εσώτερων κυμάτων μου, με καπετάνιο τον πιο φευγάτο πόθο...

Και αντίκρισα θαλάσσια τέρατα, εποχών κρυμμένων σε καταφύγια θρύλων, να τσακίζουν καράβια. Γοργόνες μ'ένα χτύπημα της ουράς να υψώνουν κυματοφράχτες που έκοβαν βίαια την πορεία φθηνών τυχοδιωκτών. Και διέκρινα στο βυθό να διαγράφονται θαμπά πανάρχαιες πολιτείες, που ξεγλιστρούσαν απ'τους μύθους για να διεκδικήσουν ξανά την ύπαρξή τους.


Όλες οι ιστορίες από σελίδες βιβλίων, που'χα ξεφυλίσσει δονούμενος από σκιρτήματα παιδικών μαγικών σαλεμάτων, επαιρναν σάρκα και οστά. Και γίνονταν μια ιστορία που αναβαπτιζόταν μ'ένα όνομα δικό μου. Ένα δήθεν παραμύθι, πέρα για πέρα πραγματικό για μένα.

Ο ηρωικός Πέρσυ Χάρρισον Φώσσετ, ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της σύγχρονης εξερεύνησης
 Φτιαγμένο από τους πόθους και υπερβάσεις συνοδοιπόρων ατρόμητων. Από βουτιές τολμηρών ερευνητών σε σκονισμένα ράφια και καλά κρυμμένα μυστικά. Από δάκρυα λύπης για το απονεκρωτικό κοντόφθαλμο και την ανορεξική φαντασία τόσο πολλών ανθρώπων.


Ένα πλέον και δικό μου παραμύθι...

Έι! Εσείς! Άφοβε Φιλέα Φογκ κι άρχοντα των αλανιών Τομ Σώγερ! Ετοιμαστείτε για νέους γύρους και καινούργια κόλπα! Οι φύλακες στα περάσματα, οι μπαμπούλες-επιβλέποντες για παρεκκλίνοντες ονειροπόλους, οι χλευαστές των θαυμάτων και εραστές της μονολιθικότητας του σκεπτικισμού, η ασχήμια των σύγχρονων "ρεαλιστικών"δολοφόνων της μαγείας στην επίγεια περατζάδα μας...Όλα αυτά δε μετράνε για μας, δεν μας τρομάζουν!

ΓΙΑΤΙ Η ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΗ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ!

Μοχέντζο ντάρο: τα ευρήματά του δυναμιτίζουν τα θεμέλια της γεμάτης κενά, έτσι κι αλλιώς, επίσημης Ιστορίας του κόσμου

Ξεκινά από τα εσώτερα προσωπικά "εδάφη" για ν'απλωθεί προς τα έξω και να αδράξει τα πέρατα των κόσμων και των μυστηρίων τους. Με σύντροφο αχώριστο την αποκτούμενη γνώση ότι ο Φόβος δεν είναι πραγματικός. Και δεν ταιριάζουν στη φύση μας τα σκοτεινά κελιά του!




Ο Ένοικος...



Παρασκευή 21 Ιουνίου 2013

Εντυπώσεις πολιτικών "τριγμών"...


του ανιχνευτή


Όσον αφορά τη δική μου άποψη για το"θυελλώδες"(για τα μάτια των βελάζοντων ψηφοφόρων τους)πολιτικό βράδυ της Πέμπτης 20/11, με μήλο της έριδος την ΕΡΤ, έχω να πω σε λίγες γραμμές τα εξής:

Ο έχων την πρωτοκαθεδρία δηλώνει ότι οι πρόωρες εκλογές=καταστροφή και "μεταρρυθμίσεις"= μονόδρομος! Και συμφώνησε με τον "γενναίου χαρακτήρα" δεύτερο στην ιεραρχία του "συνεταιρισμού" στην επαναπρόσληψη 2000 εργαζομένων στην ΕΡΤ, αλλά με τρίμηνες συμβάσεις! Και μετά το πέρας των συμβάσεων τι; Τι θα απογίνουν; Θα πεταχτούν στα αζήτητα, στις χωματερές της ανεργίας, αυτοί και οι οικογένειές τους από πίσω; Και οι υπόλοιποι 650 απολυμένοι, με παράνομο και πραξικοπηματικό τρόπο εργαζόμενοι, τι θα κάνουν;

Ο τρίτος και δηλώσας "αριστερός", μάλλον φεύγει; μήπως μένει μουτρωμένος; διαφωνεί, αν και ήξερε τις εξελίξεις από πριν όπως τον "έδωσε" ο ίδιος ο αρχισυνεταίρος του, και αποχωρεί από το εθνοσωτήριο "τρίο;"; Αλλά θα εξακολουθήσει να στηρίζει τη συνοχή του, χάριν "μεταρρυθμίσεων;" Όπως η γυναίκα λέει στον άντρα (ή τους άντρες της σε πιο προοδευτικά μοντέλα σχέσεων) ότι εγκαταλείπει την "οικία της συμβίωσης" και τη στενή μεταξύ τους σχέση, αλλά ίσως επιθυμεί να εξακολουθήσει τις "ερωτικές περιπτύξεις" με τον(τους) πρώην σύντροφο(-ους)...
(τη στιγμή που γράφονται αυτά, ο γράφων δε γνωρίζει τι αποφάσισε τελικά ο "πυλώνας της ανάπτυξης" που λέγεται ΔΗΜΑΡ)

Και, μέσα σε όλα, να απειλούν και τα θρασύτατα υπαλληλάκια των τοκογλύφων, που αποτελούν τον οίκο εκποίησης πολύτιμων τιμαλφών των χωρών ανά την οικουμένη κι αποκαλούνται ΔΝΤ, πως: αν η αποικία τους εδώ πάει σε πρόωρες εκλογές θα διακόψουν τη χρηματοδότηση! Αυτή τη χρηματοδότηση δηλαδή! Με τέτοια "αναπτυξιακά" αποτελέσματα!

Και ο απλός κόσμος, βομβαρδισμένος με βροχή από τρομοκρατικά και τρομολάγνα σενάρια "αναπτυξιακών" μονόδρομων, να χάνει την εργασία του, να πετιέται σε εργασιακά δουλεμπορικά χωρίς ίχνος κοινωνικών συμβολαίων, να παρακολουθεί με "σοκ και δέος" την αξιοπρέπειά του να διοχετεύεται ως έπαθλο στις τσέπες των πρωτοφανώς άπληστων εχόντων και των καμαριέρων τους, τα παιδιά του να πεινάνε και τους συνανθρώπους του να αφαιρούν οι ίδιοι τη ζωή τους και τους επαγγελματίες συνδικαλιστές να λιγουρεύονται μελλοντικές υπουργικές καρέκλες και να αντιστέκονται σθεναρά στον κοινωνικό οδοστρωτήρα με 24ωρες απεργίες ή στάσεις εργασίας κι όποτε το θυμηθούν...

Όσον αφορά, λοιπόν, τα υψηλά πολιτικά πεπραγμένα και ειπωμένα της χθεσινής νύχτας (που εκφράζουν παθογένειες και νοοτροπίες, οι οποίες πλέον κακοφόρμισαν σαν παλιές άσχημες πληγές), η γνώμη μου καλύπτεται σε μεγάλο βαθμό από το παρακάτω παλιό και πάντα επίκαιρο άσμα:

Πέμπτη 20 Ιουνίου 2013

Βραζιλία: το ξεκίνημα των γεγονότων (σσσττ!: η πατρίδα εδώ κοιμάται. Μη θορυβείτε...)

Εξέγερση - μουντιάλ 1-0. Διαδηλώσεις εξεγερτικού χαρακτήρα και στην Βραζιλία

Η ανάπτυξη του κεφαλαίου, οι αυξήσεις στα είδη πρώτης ανάγκης και στις τιμές των εισιτηρίων των ΜΜΜ και γενικότερα η φτώχεια που εξαπλώνεται στις γειτονιές και τα στενά των μητροπόλεων και της επαρχίας στην Βραζιλία δεν θα αποσιωπηθούν ούτε από καρναβάλια ούτε από μπάλα.

Η λίγο πιο πριν ανάρτηση: "Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από τον καπιταλιστικό κόσμο: (και) η Βραζιλία στις φλόγες…" αφορά την εξέλιξη των συμβάντων στη μεγάλη χώρα της Λατινικής Αμερικής

Στις κεντρικές πόλεις εκατοντάδες χιλιάδες διαδήλωσαν και επιτέθηκαν σε κυβερνητικά κτήρια και καπιταλιστικούς στόχους.
Στο Ρίο, στην Μπραζίλια και στο Σάο Πάολο οι διαδηλωτές πολιόρκησαν τα τοπικά κοινοβούλια ανεβαίνοντας στις ταράτσες και προσπάθησαν να εισβάλλουν από τα παράθυρα. Πυρπόλησαν τράπεζες και αναποδογύρισαν αυτοκίνητα.
Η απάντηση από το κράτος η γνωστή συνταγή: χημικά και πλαστικές σφαίρες από τις ειδικές δυνάμεις της στρατιωτικής αστυνομίας.
Η βιτρίνα του θεάματος με το καρναβάλι της ανάπτυξης των αφεντικών και την λατρεία του ποδοσφαίρου θα σπάσει από τους φτωχοδιάβολους που δεν έχουν ούτε τα βασικά για την επιβίωση τους στις αμέτρητες φτωχοσυνοικίες της χώρας.
Η αρχή έγινε...

Ο πραγματικός αγώνας διεξάγεται στους δρόμους
ενάντια σε θέαμα, κράτος και αστυνόμους.


Το είδαμε ΕΔΩ

Ένα τραγούδι για το πάρκο Γκεζί: RAAD feat. Bora Gramm Βίντεο


Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από τον καπιταλιστικό κόσμο: (και) η Βραζιλία στις φλόγες…


Οι μαθητές, οι δάσκαλοι, και κοινοτικές ομάδες δρομολόγησαν συντονισμένες πορείες, παραστάσεις σε δημαρχείο, και διδακτικές συναντήσεις την περασμένη Δευτέρα σε πάνω
από 60 πόλεις σε όλες τις Ηνωμένες πολιτείες , απαιτώντας να μπει τέλος στη λιτότητα, τις τυποποιημένες εξετάσεις, την ιδιωτικοποίηση και την απαξίωση των δημόσιων σχολείων της χώρας.

Οι κινητοποιήσεις θεωρούνται ως η μεγαλύτερη εθνική ημέρα δράσης για την διεκδίκηση εκ νέου της υπόθεσης της δημόσιας εκπαίδευσης , και διοργανώθηκαν από οργανώσεις που μάχονται για την φυλετική και οικονομική δικαιοσύνη και από συνδικάτα σε πόλεις σε όλη τη χώρα, με μία σειρά εκδηλώσεων που έχουν ως στόχο να εισαγάγουν μια διαφορετική-αφήγηση της πολιτικής πλατφόρμας της "εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης" που απολαμβάνει της υποστήριξης των εταιρειών και που έχει κυριαρχήσει σε όλη την πολιτική ζωή της χώρας υπό το προεδρικό αξίωμα των Τζορτζ Μπους και Μπαράκ Ομπάμα.

"Πρέπει να επαναφέρουμε τους πολίτες πίσω στην δημόσια εκπαίδευση», δήλωσε η Kia Philpot-Hinton, από την Φιλαδέλφεια, γονέας και ακτιβίστρια με την οργάνωση Ενωμένη Δράση που απαριθμεί 32.000 μέλη , σε μια συνέντευξη στο Common Dreams . "H Εταιρική μεταρρύθμιση δεν είναι ο σωστός τρόπος. Πρέπει να εστιάσουμε στις ανάγκες των παιδιών και να βεβαιωθούμε ότι κάθε παιδί έχει μια ποιοτική εκπαίδευση."

Πολύ καλό βίντεο: 70 χρόνια μετά, η επιστροφή των δοσίλογων...




Διαβάστε κι ένα σχετικό, ιδιαίτερα εμπεριστατωμένο άρθρο που είδαμε ΕΔΩ

Η ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΗΣ "ΝΕΑΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ" ΤΟΥ ΔΡ. ΧΑΜΕΡ : Ο ΝΙΚΗΤΗΣ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΟΤΑΝ ΒΓΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ(!!!) ΜΙΛΗΣΕ ΣΕ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΑ!!


Διαβάστε όσα ακολουθούν με τη δέουσα προσοχή, γιατί είναι κάτι παραπάνω από σημαντικά! Επίσης, διαβάστε κι αυτό το άρθρο για τον κορυφαίο ίσως γιατρό της εποχής μας, που "χαλούσε την πιάτσα" στη δολοφονική και διεστραμένη βιομηχανία του ανθρώπινου πόνου!


 
Εδώ και χιλιετηρίδες, η ανθρωπότητα έχει, λίγο ως πολύ συνειδητά, την εμπειρία ότι στην πραγματικότητα, όλες οι ασθένειες έχουν μια ψυχική καταγωγή. Αυτό είναι κάτι που έχει εδραιωθεί μέσα στη παγκόσμια παρακαταθήκη γνώσης. Μόνον η «μοντέρνα ιατρική» συνεχίζει να θεωρεί την ζωντανή ύπαρξή μας ως έναν σάκο γεμάτο χημικούς τύπους. 

Dr Ryke Geerd Hamer 

 Όσα ακολουθούν είναι από τη δρ Αριάδνη Γερούκη, στην οποία δόθηκε η συνέντευξη, το 2006:
Στο 3ο τεύχος του ΖΕΝΙΘ, σχεδόν πριν ένα χρόνο, είχε εμφανιστεί ένα άρθρο μου για τον Δρ. Χάμερ και τη Νέα Ιατρική, με τίτλο: «Ο Νικητής του Καρκίνου σαπίζει στη φυλακή! Η καταστολή της Νέας Ιατρικής του Δρ. Χάμερ από το Ιατρικο-Φαρμακευτικό Κατεστημένο». Το άρθρο εκείνο πυροδότησε το ενδιαφέρον πολλών φίλων, που μας έστειλαν επιστολές και μηνύματα, ζητώντας περισσότερες πληροφορίες για τον Δρ. Χάμερ και τη θεωρία του. Για χάρη τους, αλλά και για χάρη των υπολοίπων που δεν έτυχε να διαβάσουν αυτό το τεύχος, δημοσιεύουμε σήμερα την παρακάτω αποκλειστική συνέντευξη με τον αποφυλακισμένο πια, Δρ. Χάμερ. 

Αν και ούτε το ΖΕΝΙΘ, ούτε εγώ προσωπικά δεν συμμεριζόμαστε τις αντι-σιωνιστικές απόψεις που εκφράζει ο Δρ. Χάμερ (ο οποίος καταγγέλλει ανοιχτά ότι «το εβραϊκό λόμπι» βρίσκεται πίσω από τις μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες που στηρίζουν και διαδίδουν τα χημειοθεραπευτικά σκευάσματα), παρόλα αυτά, κρίναμε ότι δεν θα πρέπει να «λογοκρίνουμε» με τη σειρά μας, για ακόμη μια φορά έναν άνθρωπο που έχει «φτύσει αίμα» για το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του και το πλήρωσε με την στέρηση της ελευθερίας του, ρισκάροντας ακόμη και την ίδια τη ζωή του. 

Σεβόμαστε και αγαπάμε τον 70χρονο(σημείωση: 78 ετών πλέον) σήμερα Δρ. Χάμερ για την επιστημονική του ανακάλυψη και το θάρρος που είχε να παλέψει για την αλήθεια του σε ολόκληρη τη ζωή του και ακούμε τις ακραίες απόψεις του με κριτική ανεκτικότητα… Να είσαι καλά Δρα Χάμερ!

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ Δρα ΧΑΜΕΡ (21-5-2006)

1) Δρα Χάμερ, πρόσφατα, τον περασμένο Φλεβάρη, βγήκατε από τη γαλλική φυλακή του Fleury-Mérogis, όπου περάσατε ενάμιση ολόκληρο χρόνο. Πείτε μας, αν θέλετε, δυο λόγια για την «εμπειρία» σας εκεί…

Το Φλερύ-Μεροζί είναι ένα ιδιωτικό εβραϊκό στρατόπεδο συγκέντρωσης, χτισμένο πάνω στο σχήμα ενός τεράστιου άστρου του Δαβίδ, προορισμένο αρχικά για 7000 κρατούμενους, ενώ τώρα κρατούνται εκεί 15000, δυο σε κάθε κελί. Η ιδεολογία της υπηρεσίας αυτής είναι εβραϊκή. Ήμουν στην πτέρυγα Δ5, ειδική πτέρυγα για τους ψυχοπαθείς και τους ναρκομανείς. Ο γιατρός της πτέρυγας ήταν ψυχίατρος και οι 2000 κρατούμενοι εκεί δηλώνονταν επίσημα ψυχικά άρρωστοι. Τρεις φορές χρειάστηκε ν’ αντισταθώ με νύχια και με δόντια για ν’ αποφύγω τον αναγκαστικό ψυχιατρικό εγκλεισμό. Πρόκειται για το χειρότερο στρατόπεδο συγκέντρωσης που υπάρχει στην Ευρώπη σήμερα.

2) Πόσα χρόνια σας «καταδιώκουν» για τις ιδέες και τη θεωρία σας για τον καρκίνο; Ποιοι θεωρείτε ότι υποκινούν αυτή τη καταδίωξη, ποιοι επιζητούν την εξόντωσή σας;

Τετάρτη 19 Ιουνίου 2013

Όταν η δημοκρατία λιμοκτονεί, γιατί με πολύ απλά λόγια: ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ ΛΑΟΣ!


του ανιχνευτή

Γιατί είναι πολιτικά επιεικώς απαράδεκτες (μέσα, βεβαίως, στα πλαίσια υποτιθέμενων δημοκρατικών καθεστώτων) οι περίφημες "πράξεις νομοθετικού περιεχομένου" της κυβέρνησης; Όπως η τελευταία με το "έτσι γουστάρω και έτσι κάνω"-λουκέτο της ΕΡΤ.

Μα γιατί, πολύ απλά ιδωμένα, ακυρώνουν με το πλέον αντιδημοκρατικό πνεύμα την ουσία κι ευρυθμία του χιλιοταλαίπωρου, στα χέρια λογής δικτατορίσκων, πολίτευμα της δημοκρατίας. Που είναι η ακόλουθη, με δυο φράσεις:
 Η εκλεγμένη απ'το λαϊκό εκλογικό σώμα κυβέρνηση προτείνει 
 και η βουλή αποφασίζει.

 Και κανένα μνημόνιο ή διεθνής σύμβαση ή νόμος του κράτους δεν νομιμοποιείται να καταργήσει το παραπάνω.

Αλλά αυτό που συμβαίνει εδώ και καιρό: η κυβέρνηση νομοθετεί κατά το δοκούν και η βουλή υποχρεώνεται απλώς να επικυρώνει!

Οπότε η όποια αναφορά στη λέξη δημοκρατία (από πολιτικά, δημοσιογραφικά κι οποιαδήποτε άλλα χείλη), για να μασκαρέψει με δημοκρατική στολή αυτή την πολιτική πτώση στην παρανομία και την εικόνα αποκαρδιωτικής παρακμής των θεσμών, είναι απλώς μια γελοία αναφορά που στερείται κάθε νοήματος. Ηθικού, πνευματικού, πολιτικού και σύμφωνου με την έννοια της ορθής λογικής. Άλλη μια βιασμένη έννοια στον τόπο που πριν δυόμισι χιλιετίες την είχε υψώσει σε πρωταρχική αξία ζωής. Και που όποτε συμφέρει τους αυτόκλητους πνευματικούς ταγούς και φωνασκούντες πολιτικούς-τηλεπωλητές αρχαίου ελληνικού πνεύματος, ανακαλούν και προβάλλουν ως πρότυπο εκείνες τις εποχές...

Ας ξαναγυρίσουμε στις στις σημερινές εποχές καθαρής παράνοιας και τις "πράξεις νομοθετικού περιεχομένου", που σαν τους νεοβαρβάρους πλιατσικολόγους εισβάλλουν και λεηλατούν. Ό,τι έχει απομείνει στο κακοποιημένο κουφάρι του θεσμού της δημοκρατίας, ο οποίος υποτίθεται πάντα πως εξασφαλίζει τα βασικά κι αναφαίρετα δικαιώματα των-ο μεγαλοτραπεζίτης Θεός να τους κάνει "πολιτών":
στην εργασία και στέγαση(έρχονται και οι κατασχέσεις σπιτιών για να μπει "κερασάκι στην τούρτα της ανάπτυξης!"), στην Υγεία , στην δημόσια δωρεάν Παιδεία και γενικά σε μια αξιοπρεπή ζωή...
 Μια φούσκα δημοκρατίας, μια ελεεινή παρωδία, στην οποία συμβιβάζονται και την οποία αποδέχονται μόνο οι άβουλοι υπηρέτες και οι φυλακισμένοι που διακατέχονται από το σύνδρομο της ιδρυματοποίησης. Δηλαδή ένα συντριπτικά σεβαστό τμήμα του λεγόμενου "λαού!" Όπου η μόνη έκφρασή του στα ζητήματα που αφορούν την ίδια του τη ζωή (και το μέλλον των επερχόμενων γενεών) αποτελεί το κάθε 4 χρόνια, άρτια δημαγωγικά στημένο, "εκλογικό πανηγύρι".

Τρίτη 18 Ιουνίου 2013

Ψέματα και λάθη



Photo: Θανάσης Τρομπούκης

του Τάσου Τέλλογλου (αναρτήθηκε στις 12/6/2013 ΕΔΩ )

Πώς κλείνει και πώς ξανανοίγει ένα κανάλι που θέλει να κρατήσει το ελάχιστο από το ακροατήριό του; Όχι με τον τρόπο του Σίμου Κεδίκογλου. Ένα κανάλι, που μένει επί μήνες κλειστό, δεν ξανανοίγει εύκολα. Αν θέλεις να το κλείσεις για να "σπάσεις" τη συνδιοίκηση των συνδικαλιστών, το κάνεις το προηγούμενο βράδυ και το ανοίγεις την άλλη μέρα το πρωί.

Αν θέλεις να καταργήσεις τα έξι λογιστήρια που έχει η ΕΡΤ, προσπαθείς να τα ενοποιήσεις, δεν χρειάζεται να την κλείσεις. Αν θέλεις να κλείσεις τους τοπικούς σταθμούς, δεν χρειάζεται να ρωτήσεις τους βουλευτές που αντιδρούν. Αν θέλεις χρηστή διοίκηση, δεν στέλνεις στο πλατό τις κόρες πρώην υπουργών του κόμματός σου. Και αν θέλεις να εξορθολογίσεις τις παραγωγές, δεν επιβάλλεις τις παραγωγές της αρεσκείας σου, με σημειώματα που φέρουν την ένδειξη «εντολή υπουργού».

Δούλεψα στην ΕΡΤ και έφυγα μετά από δύο χρόνια διότι δεν άντεχα το εργασιακό κλίμα του «χαλάς την πιάτσα».

Συνθέτοντας το δικό μου ΕΔΩ



Είμαι εγώ που ο εγκέφαλος δεν καπελώνει την καρδιά, που οι πιο μύχιες και διάφανες σκέψεις μού προσφέρουν απάτητο καταφύγιο...

Ποιος είσαι εσύ που πεισμώνεις να με σύρεις έξω για να νιώσεις ασφαλής..;
Ποιος είσαι συ που αντιγράφεις την αράχνη, γνέθοντας θανάσιμο ιστό για τους "ταξιδευτές"...Αυτούς που δεν βαδίζουν πάνω στη "διπλή ευθεία γραμμή της μέσης του οδοστρώματος". Αυτούς που επιλέγουν δύσβατες, κακοτράχαλες, συχνά ερημικές και μοναχικές διαδρομές. Αυτούς που δεν τους αφορούν τα "συμφέροντα πακέτα ταξιδιωτικών προσφορών".

Είμαι εγώ που τα μυστήρια γύρω μου και τα ερωτήματα που γεννούν ερωτήματα με κάνουν πιο απλό! Ποια εκστατική ατραπός μας προσμένει αν η διαίσθηση απαλλαγεί από τις εσωτερικές φλυαρίες και τα σχόλια;

Μα εσύ! Ποιος θεός νομίζεις ότι είσαι εσύ; Όλος αυτός ο σοβαροφανής σκουληκιασμένος συρφετός από θεΐσκους που πολτοποιούν αθεράπευτους υπήκοους...
Ποιοι είστε όλοι εσείς που στις εξηγήσεις κατέχετε το μονοπώλιο; Που τις υλικές και διανοητικές σας υψώνετε μάντρες για να συνωστίζονται μέσα τα πλήθη των-πώς σας αρέσει να το θέτετε;  εκπαιδευμένων "άτριχων μαϊμούδων" σας;

Όμως εγώ δεν δύναμαι να καταχωρηθώ! Δεν θα βρείτε διαπιστευτήρια πολιτικής ορθότητας ή ανορθοδοξίας, σημαιούλες να κραδαίνω, δεν θα με δείτε με εμβατήρια να ριγώ, από προσκολλήσεις και ταυτίσεις να καταπίνομαι, με συλλογές αντικειμένων να καταγίνομαι, φορεσιές γεμάτες στάμπες και μπαλώματα δικά σας να φορώ. Γιατί ο στόχος μου είναι η πληρότητα μες στον πλούτο της "γύμνιας μου". Και δύναμή μου η αυτοτροφοδοτούμενη γεννήτρια της "αδειοσύνης μου"...

Γιατί εγώ με την ανεξαρτησία της θέλησης συντοφιά, ως δυσκολοαποκτούμενο μα ανεκτίμητο τρόπαιο και τη γνώση ότι κάθε φευγάτη στιγμή...είναι το τέλος και συνάμα η αναστημένη αρχή...θα βρίσκομαι ΕΔΩ!

 Κι ακόμη καλύτερα: αυτοί που θα'ρθουν πιο "γυμνοί" και "άδειοι" από εμένα, θα πάνε ακόμα πιο μακριά, ενόσω βρίσκονται ΕΔΩ! Τόσο που οι σειρήνες και οι τελάληδές σας δεν θα'χουν λόγο ύπαρξης, ως αόρατοι πια. Και οι δικλείδες ασφαλείας σας θα είναι εντελώς ανίσχυρες. Και σεις, οι τεχνητές πραγματικότητές σας και η αρρώστια σας... θα συνιστούν απλώς μια θλιβερή-γέννημα κακών εποχών ανάμνηση...

Ο Ένοικος...


Δευτέρα 17 Ιουνίου 2013

Η Ψυχολογία του Οχλου κι ο ρόλος των Δημαγωγών


(στοχασμοί παλιότερων αλλά πάντα επίκαιρων εποχών...)


propaganda- oxlos (1) propaganda- oxlos (4) propaganda- oxlos (5) propaganda- oxlos (6) propaganda- oxlos (3)

 «Ψυχολογία των επαναστάσεων» Gustave Le Bon (1912):


Ο ρόλος του λαού στάθηκε ο ίδιος σ” όλες τις επαναστάσεις. Δεν είναι ποτέ ο λαός εκείνος, που συλλαμβάνει την ιδέα των επαναστάσεων, ούτε εκείνος που τις καθοδηγεί. Η δράση του κατευθύνεται από τους δημαγωγούς. Μόνον όταν τα άμεσα συμφέροντά του βλάπτονται, βλέπει κανείς, τμήματα του λαού να επαναστατούν αυθόρμητα. Ένα κίνημα επίσης εντοπισμένο αποτελεί μια απλή στάση.

Η επανάσταση είναι εύκολη, όταν οι δημαγωγοί εξασκούν μεγάλη επιρροή στον λαό. Οι νέες όμως ιδέες διεισδύουν στις λαϊκές μάζες με μια εξαιρετική βραδύτητα. Ο λαός αποδέχεται γενικά μια επανάσταση χωρίς να γνωρίζει το γιατί, και όταν τυχαία φθάσει στο σημείο να το αντιληφθεί, η επανάσταση έχει πια τελειώσει από πολύ καιρό.
Ο λαός κάνει μια επανάσταση, γιατί σπρώχνεται να την κάνει, αλλά επειδή δεν καταλαβαίνει και πολλά πράγματα από τις ιδέες των δημαγωγών του, τις εξηγεί με τον τρόπο του κι ο τρόπος αυτός δεν μοιάζει καθόλου με τον τρόπο των αληθινών πρωτεργατών του κινήματος. Η Γαλλική Επανάσταση παρέχει σ’ αυτό το σημείο ένα εκπληκτικό παράδειγμα.
Η Επανάσταση του 1789 είχε σαν πραγματικό σκοπό ν’ αντικαταστήσει την εξουσία των ευγενών με την εξουσία της αστικής τάξεως, δηλαδή ν’ αντικαταστήσει μια παλιά ομάδα εκλεκτών, που είχαν γίνει ανίκανοι, με μια νέα ομάδα εκλεκτών, που ήταν ικανοί. Στην πρώτη αυτή φάση της Γαλλικής Επαναστάσεως πολύ λίγο έμπαινε ζήτημα για τον λαό. Είχε βέβαια διακηρυχθεί η λαϊκή κυριαρχία, αλλά μεταφραζόταν μόνο με το δικαίωμα να εκλέγει τους αντιπροσώπους του.

Ο λαός εντελώς αμόρφωτος, μη ελπίζοντας, όπως η αστική τάξη, ν’ ανεβεί τις βαθμίδες της κοινωνικής κλίμακας, μη νοιώθοντας διόλου τον εαυτό του ισότιμο με τους ευγενείς και μη φιλοδοξώντας να το πετύχει, είχε βλέψεις και συμφέροντα πολύ διαφορετικά από τα συμφέροντα των ανεπτυγμένων τάξεων της κοινωνίας. Οι αγώνες της Εθνοσυνελεύσεως με τη βασιλική εξουσία οδήγησαν στην ανάμιξη του λαού σ’ αυτή την πάλη. Η ολοένα και μεγαλύτερη συμμετοχή του λαού μετέβαλε πολύ γρήγορα την αστική επανάσταση σε λαϊκή.

Όταν μια ιδέα δεν έχει δύναμη και δεν επενεργεί παρά με την προϋπόθεση ότι θα ‘χει σαν στήριγμα μια συναισθηματική και μυστικιστική βάση, στην περίπτωση αυτή οι θεωρητικές αντιλήψεις της αστικής τάξεως, για ν” ασκήσουν επίδραση πάνω στον λαό, θα “πρεπε να μεταμορφωθούν σε μια καινούργια ξεκάθαρη πίστη, που να πηγάζει από ολοφάνερα πρακτικά συμφέροντα.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΗΓΕΜΟΝΙΑΣ - ΑΝΑΡΧΙΚΕΣ ΤΑΣΕΙΣ ΣΤΑ ΝΕΟΤΑΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ



ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΗΓΕΜΟΝΙΑΣ - ΑΝΑΡΧΙΚΕΣ ΤΑΣΕΙΣ ΣΤΑ ΝΕΟΤΑΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ


Συγγραφέας: Richard J. F. Day
Εκδόσεις: Ελευθεριακή Κουλτούρα, 2008
Σελίδες: 302


(Από τα βιβλία που τα αγοράζεις μόνο και μόνο για τον τίτλο τους. Δεν το έχω ακόμα διαβάσει αλλά αναδημοσιεύω το οπισθόφυλλο και κάποια πράγματα που βρήκα γι' αυτό, στο διαδίκτυο)

Ο συγγραφέας ανασύρει τη λογική του αντι-ηγεµονισµού και της συγγένειας από τα κείµενα των κλασσικών του αναρχισµού, κάνοντας κάτι περισσότερο από το να διερευνήσει τις σχέσεις ανάµεσα στον αναρχισµό και στα νεότατα κοινωνικά κινήµατα, όρο που ο ίδιος εισάγει για να περιγράψει τα σύγχρονα µας κινήµατα και για να τα διακρίνει από τα νέα κινήµατα της αµέσως προηγούµενης περιόδου. Αποκαθιστά µε τον τρόπο αυτό τον, παρερµηνευµένο και συκοφαντηµένο, αναρχισµό τονίζοντας τον πλέον επίκαιρο και µοντέρνο χαρακτήρα του και τη σηµασία που έχει για την "τρίτη µας ευκαιρία".



"Μιλάμε για το πρόβλημα της ηγεμονίας, έννοια που σύμφωνα με τον Ντέι είναι το σύνορο μεταξύ της ελευθεριακής αντίληψης της κοινωνικής αλλαγής και του αντιθέτου της, της ιεραρχικής και εξουσιαστικής αντίληψης, που υλοποιείται με την καπιταλιστική και/ή κρατική κυριαρχία.

" Υπάρχει τόση ομορφιά στον κόσμο, που μερικές φορές νιώθεις σα να μη μπορείς να την αντέξεις!"


Μια χαρακτηριστική σκηνή από τη σπουδαία αμερικανική ταινία " American Beauty "(1999), από τις πολύ λίγες ταινίες, της τελευταίας εικοσαετίας σχεδόν, που έχουν να σου πουν και να σου δώσουν πολλά! Κι ένας κόλαφος για το περίφημο "αμερικάνικο όνειρο!"
 Παρακάτω, με ένα σπαραχτικά εσωτερικό και ιδιαίτερα ποιητικό τρόπο, μας υποδεικνύεται η μαγική ύπαρξη της ομορφιάς (και της σοφής όσο και μεγαλόπρεπης απλότητας που τη χαρακτηρίζει), παντού γύρω μας. Ακόμα και στα πιο φαινομενικά ασήμαντα πράγματα..! Αρκεί να διαθέτεις τα ανάλογα "μάτια" για να "βλέπεις"...


ανιχνευτής

Mετάφραση: " Θες να δεις το πιο όμορφο πράγμα που έχω ποτέ κινηματογραφήσει; Ήταν μια από εκείνες τις μέρες όταν απέχει ένα λεπτό πριν χιονίσει και υπάρχει αυτός ο ηλεκτρισμός στον αέρα, που σχεδόν μπορείς να τον ακούσεις. Κι αυτή η πλαστική σακούλα έμοιαζε σα να χόρευε μαζί μου. Σαν ένα μικρό παιδί που με ικετεύει να παίξω μαζί του. Για δεκαπέντε λεπτά. Κι αυτή ήταν η μέρα που κατάλαβα ότι υπάρχει μια ολόκληρη ζωή πίσω από τα πράγματα και...αυτή η απίστευτη πηγαία δύναμη που ήθελε να ξέρω πως δεν υπάρχει πια λόγος να φοβάμαι. Ποτέ. Το βίντεο είναι φτωχή δικαιολογία, το ξέρω. Αλλά με βοηθάει να θυμάμαι. Και το έχω ανάγκη να θυμάμαι. Μερικές φορές υπάρχει τόση ομορφιά στον κόσμο που νιώθω ότι δεν μπορώ να την αντέξω και η καρδιά μου είναι σα να αρχίζει να φυλακίζεται..."

Αναπάντητα ερωτήματα, Σκουριές (ρέμα Καρατζά) 16 Ιουνίου 2013




(oι εικόνες, στη συνέχεια του άρθρου, είναι χαρακτηριστικές της κατάστασης!)

Η εταιρεία ''ξεριζώστε - παραχώστε'' συνεχίζει το ΄΄αναπτυξιακό έργο΄΄ της στον Κάκαβο γράφοντας στα παλιά της τα παπούτσια την συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της Χαλκιδικής αλλά και της Ελλάδας (όπως αυτή αποτυπώθηκε ξεκάθαρα και σε πρόσφατη σφυγμομέτρηση) .
Όπως μπορείτε να διαπιστώσετε στο βίντεο που αναρτήσαμε, η πολυεθνική μεταλλευτική εταιρεία αντί να δημοσιοποιεί τις κινήσεις της και να προβάλλει τα ''έργα΄΄ της στους ιθαγενείς της Β.Α. Χαλκιδικής εφόσον είναι ΄΄όλα νόμιμα΄΄ όπως ισχυρίζεται προτιμά να απλώνει συρματοπλέγματα και γενικά να αδιαφορεί για την σφοδρή αντίδραση χιλιάδων πολιτών , κρυβόμενη κατ'ουσίαν πίσω από την ποινικοποίηση των κοινωνικών-πολιτικών αγώνων και χρησιμοποιώντας τα ΜΑΤ ως ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ''επενδυτική ασπίδα''.

Σάββατο 15 Ιουνίου 2013

Ο μέσος όρος δεν υπάρχει.





του συγγραφέα Παντελή Γιαννουλάκη

Και πάνω που πίστευα ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είμαστε παρά πανομοιότυπα συνειδησιακά αυτόματα, μέτριοι και απογοητευτικοί, ήρθε μια είδηση για να με διαψεύσει λίγο, που μου καρφώθηκε στο μυαλό ως σημαντική. Ένα σλόγκαν κατάκλυσε πρόσφατα όλη τη Βρετανία: «Wanted: Average People» (Ζητούνται Συνηθισμένοι –μέσου όρου– Άνθρωποι). Η απαίτηση προερχόταν από τηλεοπτικούς παραγωγούς, οι οποίοι αναζητούν παντού μερικούς ανθρώπους του μέσου όρου, χαρακτηριστικούς απλούς μέτριους ανθρώπους της χώρας τους. Τα άτομα αυτά αναζητούνται από τους παραγωγούς της Century Films, για ένα ντοκιμαντέρ που έχουν αναλάβει να γυρίσουν για το Channel 4 (με τίτλο Average Briton, Ο Μέσος Βρετανός). Δεν έχουν καταφέρει ακόμη να εντοπίσουν ούτε έναν!

…και, αμέσως κατάλαβα, ότι αν μια παρόμοια επιτακτική αναζήτηση γινόταν και στην Ελλάδα για έναν χαρακτηριστικό μέσο μέτριο Έλληνα, θα συναντούσε εξίσου μεγάλες δυσκολίες, αν όχι μεγαλύτερες.

Οι παραγωγοί –όπως ακριβώς θα συνέβαινε και στην Ελλάδα, φαντάζομαι– έχουν εξετάσει ήδη πάνω από χίλιους ανθρώπους που εντοπίστηκαν και προτάθηκαν ως χαρακτηριστικοί μέτριοι άνθρωποι του μέσου όρου, και κανείς δεν τελούσε τις προϋποθέσεις που είχαν κατά νου, κανείς δεν δικαίωνε τα κριτήριά τους, τα οποία, για να μην πολυλογώ, είναι πάνω-κάτω αυτά που φαντάζεστε. Όλους τους έκριναν ως έστω και λίγο ιδιαίτερους και κανέναν του μέσου όρου, και συνεχίζουν μέχρι σήμερα μάταια την αναζήτησή τους. Πριν από μερικές μέρες δήλωσαν: «Είναι αδύνατον να μην υπάρχει κάπου ο μέσος απλός και συνηθισμένος Βρετανός, σύντομα θα τον ανακαλύψουμε. Αλλά πολύ φοβόμαστε ότι όταν τα καταφέρουμε, θα έχουμε ήδη βγάλει το συμπέρασμα ότι αυτός δεν θα ανήκει στον μέσο όρο που θεωρούσαμε μέχρι τώρα ότι υφίσταται…»

Με απλά λόγια, ένας τέτοιος άνθρωπος τελικά θα είναι ένας ψύλλος μέσα στα άχυρα, δηλαδή ο «μέσος όρος» που είχαν υπ’ όψιν τους προφανώς δεν υπάρχει, είναι φανταστικός, μια επινόηση…

Ο χαρακτηριστικός αντιπρόσωπός του…είναι σπάνιος! (Και άρα, ακόμη κι αυτός, δεν είναι παρά μια ακόμη ιδιαίτερη περίπτωση!)

Η επιστροφή της...Κασσάνδρας!



(...που κατέλαβε τον ανιχνευτή και μιλάει μέσα απ'αυτόν)


Έφτασαν, εδραιώθηκαν, σαρώνουν και προετοιμάζονται και-ίσως όχι τόσο πολύ μακρινές-μέρες που θα:

...πληρώνεις σε λίγο σαν χρυσό το νερό που θα πίνεις, με την απαγόρευση και συλλογής του βρόχινου νερού! Γιατί αυτό το πολύτιμο αγαθό για την ύπαρξη ζωής δεν είναι πια δώρο του θεού αλλά ιδιοκτησία των αυτόκλητων μάνατζέρ του πάνω στη γη, που μετατρέπονται σε μικρούς τοπικούς θεούς.

Θα πληρώνεις σε λίγο το ρεύμα σαν χρυσό (ήδη έχεις αρχίσει να το κάνεις, δες τι έγινε και στη Βουλγαρία, που μετά την ιδιωτικοποίηση του ρεύματος η τιμή αυξήθηκε 100% και η λαϊκή αγανάκτηση κέρδισε μια έκπτωση...8%!). Γιατί ο 21ος αιώνας οδηγεί την "πλέμπα", με μαθηματική ακρίβεια, πίσω στις λάμπες πετρελαίου και τα κεριά. Αλήθεια ξέρεις να φτιάχνεις ηλιακό φούρνο; Ευκαιρία να ανακαλύψεις ένα σωρό μεθόδους επιβίωσης που παραπέμπουν σε εποχές παρατεταμένου μπλακ άουτ ή μετα-αποκάλυψης για τους πολλούς.
 Και μήπως οι λίγοι εκλεκτοί  να καταλήξουν απόμακροι και προφυλαγμένοι απ'τα περιφερόμενα κουφάρια των δίποδων ζώων τους στις προσωπικές τους οάσεις, με την υψηλή τεχνολογία και προχωρημένη υπέρ τους τεχνογνωσία; Και τους φύλακές τους να ελέγχουν και να ξεζουμίζουν τους αποκτηνωμένους υποτελείς...
 Κάτι ας πούμε σαν την ταινία   ΖΑΡΝΤΟΖ του Τζον Μπούρμαν, το 1975.

Θα πληρώνεις, ίσως, σε λίγο τα ιδιωτικά νοσοκομεία με ενέχειρο το κορμί σου και την ελευθερία σου.

Παρασκευή 14 Ιουνίου 2013

Αν υπήρχε ένας/μία δικαστής σ' αυτό τον τόπο... αρκούσε ένας αδέκαστος, έξω από στοές κι όχι δούλος των αναδρομικών από τους Γερμανοτσολιάδες!


( σχόλιο δικό μας: ή αλλιώς ωρύονται οι αλευρωμένοι μέχρι το λαιμό για καμώματα μυλωνάδων...)



Το είδαμε στη σίβυλλα

Οι Μέρες της Σκλαβιάς Μας Είναι Μετρημένες ! πολιτική ανακοίνωση του Κενού Δικτύου





Οι μαζικές εξεγέρσεις σε όλο τον κόσμο δείχνουν ξεκάθαρα ότι οι άνθρωποι αρχίζουν επιτέλους να αντιστέκονται στις διαταγές εκείνων που αποφασίζουν και διατάζουν χωρίς να μας ρωτούν, στις διαταγές εκείνων που νομίζουν ότι κάτω από το θρόνο τους υπάρχουν πρόθυμοι ηλίθιοι για να υπηρετήσουν τα συμφέροντά τους, υπάκουοι υπήκοοι που σκύβουν το κεφάλι στην εκμετάλλευση, την καταπίεση, την ανισότητα και την μιζέρια που βιώνουν καθημερινά. Δεν είμαστε δούλοι καμιάς κυβέρνησης, κανενός κράτους, καμιάς άρχουσας τάξης, κανενός διεθνούς οργανισμού. Δεν είμαστε σκλάβοι κανενός συστήματος διακυβέρνησης ή τρόπου παραγωγής που μετατρέπει τους πλούσιους σε πάμπλουτους και τους φτωχούς σε εξαθλιωμένους. Δεν συναινούμε στο ξεπούλημα της ζωής μας και των αγώνων μας, και πάνω απʼ όλα δεν συναινούμε στο ξεπούλημα της αξιοπρέπειάς μας. Αρκετά με την επίθεση στην κοινωνία και την αφαίμαξή της, αρκετά με τους εκβιασμούς στους χώρους εργασίας, αρκετά με τις αυταπάτες και τις ψεύτικες υποσχέσεις για δήθεν καλύτερη ποιότητα ζωής, αρκετά με την «κονόμα» και τις καταναλωτικές πλαστές επιθυμίες.

Ο Παγκόσμιος Καπιταλισμός σκότωσε την αυταπάτη της Αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας,
τώρα εμείς ήρθε η ώρα να σκοτώσουμε τον Παγκόσμιο Καπιταλισμό!

Κλειστήκαμε για αρκετό καιρό στα σπίτια μας κάνοντας υπομονετικά τα ίδια δρομολόγια κάθε μέρα, ξεχνώντας τον διπλανό μας, αδιαφορώντας για τον γείτονά μας, ξεχνώντας ότι και αυτός είναι σαν εμάς από όπου και αν κατάγεται και ότι μόνο μαζί του μπορούμε να αλλάξουμε αυτόν τον κόσμο. Μόνο όλοι μαζί μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο. Τώρα όμως βγήκαμε από τα σπίτια μας και αυτό συνέβη όχι μόνο στην Ελλάδα.

Γλέντι της ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΛΕΣΧΗΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ



Αγωνιζόμαστε και τραγουδάμε!

Η Εργατική Λέσχη Περιστερίου διοργανώνει το Σάββατο 15 Ιουνίου λαϊκό - ρεμπέτικο γλέντι στην πλατεία Δημαρχείου. Από τις 9 το βράδυ μέχρι το πρωί, διασκεδάζουμε και τραγουδάμε όπως αγωνιζόμαστε: συλλογικά!

Παρέα μας η Ρεμπέτικη Κομπανία

Φέρνουμε τα φαγητά μας και συμμετέχουμε στη συλλογική κουζίνα!
Προσφέρουμε τα βιβλία μας στο Ανταλλακτικό Παζάρι Βιβλίου!


"H κοινωνία δε χτίζεται σε μια παλάμη που ζητιανεύει, αλλά σε αυτή που σφίγγεται σε μια γροθιά"


ergatikilesxiperisteriou.blogspot.gr

Θράσος ή πρόκληση;


Οι τελευταίες πολιτικές εξελίξεις , από τις απεργίες των καθηγητών μέχρι το κλείσιμο της Ε.Ρ.Τ. , προκαλούν την απορία αν πρόκειται πραγματικά για μία κυβέρνηση που έχει αποθρασυνθεί και με αλαζονεία επιβάλλει ότι της γουστάρει και της καπνίσει ή αν προσπαθεί να προκαλέσει την κοινωνία.
Βέβαια την κοινωνία την έχει προκαλέσει πάμπολλες φορές με ποικίλους τρόπους, χωρίς να έχει  υπάρξει πάντα μία δυναμική αντίδραση.

Το θράσος είναι κατανοητό, θα πρέπει να σκεφτούμε όμως και την περίπτωση της πρόκλησης.

 Στη μεν περίπτωση των καθηγητών η πρόκληση και το θράσος σε συνδυασμό  ήταν ξεκάθαρα.
Το σκεπτικό: Θα τους πούμε λίγο πριν τις εξετάσεις τι θα επιβάλλουμε, εκείνοι θα αντιδράσουν, αλλά θα πλησιάζουν οι πανελλήνιες.
 Θα ενεργοποιήσουμε αμέσως τον κοινωνικό αυτοματισμό (αχ, βαχ , τι θα κάνουνε τα παιδιά μας , που εσείς δε τα σκέφτεστε),αλλά εκείνοι θα επιμείνουν.
 Εν τω μεταξύ θα λέμε για το πόσα λεφτά παίρνουν και πόσες λίγες ώρες δουλεύουν, ενώ οι υπόλοιποι εργαζόμενοι με περισσότερες ώρες παίρνουν λιγότερα.
Αυτά θα τα λένε οι μεγαλοδημοσιογράφοι και τα γνωστά κανάλια και εφημερίδες , φυσικά και εμείς οι πολιτικοί, όλοι εμείς  που αμειβόμαστε με παχυλούς μισθούς,αλλά ποιος θα το σκεφτεί αυτό μέσα στο συναίσθημα φθόνου που τους δημιουργούμε;
  Στην όλη προσπάθεια μας θα συμπαρασταθούν και τα πουλημένα ευτυχώς για εμάς συνδικάτα και οι κομματικοί μηχανισμοί που θα σπείρουν τη διχόνοια και τελικά δε θα υποστηρίξουν τους όποιους θαρραλέους επαναστάτες, αντάρτες θα λέγαμε, αφού ξεχάσαμε να σας πούμε ότι θα τους έχουμε επιστρατεύσει για να τους εκβιάσουμε άμεσα και να φοβηθούν και λίγο μη χάσουν τη δουλίτσα τους ή μη μπουν στη φυλακή ..
Απλός συλλογισμός και προβλέψιμος;
 Τότε γιατί την πατήσαμε;

"Ένας άλλος κόσμος" ... είναι υπαρκτός


ντοκιμαντέρ "Ηλιόσποροι" 2013

Στον αντίποδα του εικονικού "success story" της ανεργίας, της καταστολής και του φόβου, μια άλλη πραγματικότητα είναι υπαρκτή, ένας άλλος κόσμος αλληλεγγύης, συνεργασίας και μοιράσματος. Χιλιάδες άνθρωποι σε όλη την Ελλάδα έχουν πάρει τη κατάσταση στα χέρια τους και οικοδομούν ένα άλλο κόσμο εδώ και τώρα, πέρα από τη κρίση και τον καπιταλισμό, με δημιουργία, φαντασία και μεράκι. Γίνε μέρος της λύσης, σπείρε και εσύ το σπόρο της αλλαγής... Ένας άλλος κόσμος είναι υπαρκτός...


   


Παραγωγή, επιμέλεια, συνεντεύξεις, σενάριο: Ηλιόσποροι
Σκηνοθεσία, μοντάζ, εικονοληψία: Δημήτρης Μελέτης
Δεύτερη κάμερα: Στέλιος Μουράτογλου
Τίτλοι, γραφικά: Χατζηπανάγος Τάσος
Μίξη ήχου: Billy Widz
Μουσική από τους One Drop Fwd, Fundracar, Professor Skank, Κακό Συναπάντημα, Direct Connection, AmP Outernational, Terminal 2012, Insom, Dub Riots, Wosui, Billy Widz

Copyleft Ηλιόσποροι 2013, το ντοκιμαντέρ είναι ελεύθερο για αναπαραγωγή και δημόσια προβολή με άδεια χρήσης: creative commons, non-commercial, non-derivatives 3.0 Ελλάδα.

Πέμπτη 13 Ιουνίου 2013

Φαντάσου μια κοινωνία όπως την θέλεις



haitian+art (2) haitian+art haitian art (4) haitian art (3) haitian art (2)

"Φαντάσου μια κοινωνία πολύ διαφορετική απ αυτή που ζεις. Μια κοινωνία όπου δεν θα υπήρχαν κοινωνικές τάξεις,  δεν θα υπήρχε ιδιοκτησία, δε θα υπήρχε χρήμα, δε θα υπήρχε σκλαβιά αντί για εργασία, δεν θα υπήρχε κατευθυνόμενη και επί πληρωμή εκπαίδευση, δεν θα υπήρχαν δεσμά. Φαντάσου μια κοινωνία όπου όλοι οι άνθρωποι θα ήταν κοινωνικά ίσοι έχοντας τις ίδιες επιλογές και δυνατότητες.

Φαντάσου μια κοινωνία που δεν θα υπήρχε ιδιοκτησία και χρήμα και που αυτές οι έννοιες θα ήταν άγνωστες. Κανείς δεν θα ενδιαφερόταν να είναι “ιδιοκτήτης” υλικών αγαθών. Αντίθετα θα μπορούσε να χρησιμοποιεί και να μοιράζεται ελεύθερα όλα τα αγαθά, μαζί με τα μέλη της κοινότητας του. Θα μπορούσε για παράδειγμα να οδηγεί όποιο αυτοκίνητο ήθελε, να χρησιμοποιήσει όποιο δωμάτιο ή σπίτι επιθυμούσε, να διαλέξει, από τις αποθήκες της κοινότητας όποια ρούχα ήθελε, να φάει δωρεάν στα εστιατόρια της πόλης του. Όλα θα ήταν κοινόχρηστα, τίποτα δεν θα ήταν προς πώληση.

Φαντάσου μια κοινωνία όπου η εργασία δεν θα ήταν μισθωτή σκλαβιά, αλλά “ηθική υποχρέωση” του ατόμου απέναντι σε όλα τα αγαθά που θα απολάμβανε δωρεάν. Τα μέσα παραγωγής και οι πλουτοπαραγωγικές πηγές , θα ήταν υποταγμένες στις ανάγκες και στο συμφέρον του συνόλου. Θα παραγόταν μόνο ότι ήταν απαραίτητο και χρήσιμο για τη κοινωνία.