ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...

Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

" Όλη μου τη ζωή ο κόσμος προσπαθεί να ταρακουνήσει το κλουβί μου για να με αναγκάσει να εκραγώ. Με δοκιμάζει. Προσπαθώντας να βρει την αδυναμία μου. Η μάνα μου έλεγε 'γιε μου μην κάθεσαι στο κρύο' κι ο πατέρας μου το ίδιο. Θα έλεγε 'ποτέ σου μη χάσεις τον έλεγχο του εαυτού σου'. Αλλά ανοίγω το παράθυρο. Αφήνω τον κρύο αέρα να διαπερνάει. Έχασα τον έλεγχο" - Ποίημα του νεαρού Brian Deneke, τραγικού ήρωα της ταινίας "BOMB CITY"

Μην μου λες ότι είμαι ένας κακόμοιρος τοσοδούλης μπροστά σε ασύλληπτα για την κατανόησή μου μεγέθη. Ακόμα και η τοσοδούλα του παραμυθιού κατάφερε στο τέλος να...αποκτήσει φτερά! Μην μου τσαμπουνάς ότι είμαι πολύ μικρός για να καταφέρω οτιδήποτε σημαντικό, για να'χω δυνατότητες που αγγίζουν δυσθεώρητα ύψη, για να αλλάξω οτιδήποτε μέσα στο υπέροχο Χάος της απεραντοσύνης του σύμπαντος. Αφού κι εγώ είμαι κομμάτι ενεργό αυτού του ...εύρυθμου χάους! Θέλω να γίνω ο δαμαστής του θηρίου του εαυτού μου, που αν καταφέρω να γνωρίσω την Ουσία και τη Δύναμη πίσω από τα αυτοματοποιημένα περιτυλίγματά του, μπορώ να γίνω ο μοναδικός κυρίαρχός του...Και ξέρεις; Μπορώ από κάμπια που σέρνεται να μεταμορφωθώ σε πεταλούδα. Που το άνοιγμα των φτερών της στο Τόκιο μπορεί να φέρει τυφώνες στη Νέα Υόρκη και το αντίστροφο...Μπορεί να φέρει τη δραματική ανατροπή, την ολοσχερή μεταβολή κλειστών συστημάτων, την εκτροπή της ροής των "πραγμάτων" προς μεταμορφωτικές κοσμικές λεωφόρους. Σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ...

Παρασκευή 15 Μαΐου 2015

Ο "πολιτισμός" της φορμόλης του μεγάλου νεκροθάλαμου και των "ιερών" του σκηνωμάτων...


> «ΠΛΟΥΤΙΣΑΜΕ ΟΛΟΙ με τον ΜΥΘΟ του Ιησού» Πάπας Λέων Ι΄Πάπας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας από 11-3-1513 έως 1-12-1521
 > η επίσημη Εκκλησία μας αρκείται, κάθε Κυριακή της Ορθοδοξίας, να αφιερώνει δεκάδες αναθεματισμούς (αφιερωμένους στην αρχαιοελληνική φιλοσοφική σκέψη και τέχνη κι επιστήμη, που υποτίθεται ότι πρέπει να μαστε περήφανοι γι'αυτές μιας κι εμείς σήμερα είμαστε ηχηρά απόντες στην παραγωγή πολιτισμού): "Τοις λέγουσιν οτι οι των Ελλήνων σοφοί και πρώτοι των αιρεσιαρχών, ανάθεμα τρις" ή "Τοις ευσεβείν μεν επαγγελομένοις τα των Ελλήνων δε δυσσεβή δόγματα, ανάθεμα τρις" ή "Τοις την μωράν των έξωθεν φιλοσόφων λεγομένην σοφίαν προτιμώσι, ανάθεμα τρις" ή "Τοις μετά των άλλων μυθικών πλασμάτων και τας πλατωνικάς ιδέας ως αληθείς δεχομένοις, ανάθεμα τρις"... κι άλλα πολλά τέτοια δείγματα "ελληνο-χριστιανικού πολιτισμού"...

Στην Ελλάδα του σωτήριου έτους 2015 η "σωτηρία" είναι εμπορεύσιμο προϊόν στα χέρια πανίσχυρων πωλητών. Στην ουσία πρόκειται για μια μονίμως κερδοφόρα Εταιρεία, με κατοχυρωμένα πνευματικά δικαιώματα του εμπορίου "ελπίδας" και "σωτηρίας" (η οποία αφορά τη ζωή μετά το θάνατο όταν οι "καταναλωτές" θα έχουν απαλλαγεί από τα σαρκία και τα βάσανα αυτής της άδικης και σκληρής περιπέτειας και σίγουρα το χειρότερο θα ήταν τα μεταθανάτια αιώνια βάσανα στα τσουκάλια της κόλασης). Κατοχυρωμένα με την υπογραφή του κράτους μέσα στα πλαίσια του οποίου η Εταιρεία θησαυρίζει και αλωνίζει, εισπράττοντας παχυλά ενοίκια για τα αμέτρητα ακίνητα και γαίες που της ανήκουν, μην πληρώνοντας ούτε σεντ φόρου όπως το "ποίμνιό της" στους χαλεπέστατους αυτούς καιρούς, όπου η ανάγκη εύρεσης ρευστού θεωρείται επιτακτική για την ικανοποίηση των πρωταρχικών αναγκών του ποιμνίου. Κατοχυρωμένα είναι τα δικαιώματά της στη χειραγώγηση μιας δυνητικής "after σωτηρίας" των ασκεριών των πιστών, που ενίοτε δεν παραλείπουν να της κληροδοτούν τα υλικά τους αγαθά για να διεκπεραιωθούν τα πολυπόθητα σωτήρια ρουσφέτια με τον εβραϊκής-βιβλικής καταγωγής "Μεγάλο" (η "θεόπνευστη" Βίβλος=το πλέον ανιστόρητο και γεμάτο εφιαλτικό τρόμο, αίμα και φρίκη σύγγραμμα!), μέσω της μεσολάβησης των αντιπροσώπων του στο σύγχρονο ετούτο κοσμικό κράτος. Των αντιπροσώπων που σπέρνουν τις πιο εκφυλιστικές, πτωματολάγνες δεισιδαιμονίες και πνευματοκτόνες προκαταλήψεις μέσα στις καρδιές και σε ό,τι έχει απομείνει από τα μυαλά των πελατών-ποιμνίου της. Των οποίων οι ανώτερες νοητικές λειτουργίες προφανώς έχουν ατροφήσει, οπότε να και ο  λόγος που ανέχονται ακόμη στωικά και με εξόφθαλμη εθελοδουλία όλους αυτούς και τα τερτίπια τους, που διαχρονικά τους εξαπάτησαν, τους ευτέλισαν, τους χρεωκόπησαν υλικά και ηθικά και διανοητικά! Όπως συμβαινει με κάθε ποίμνιο και τους ποιμένες που επιβάλλουν την "αναγκαιότητα" της βοσκής και αναλαμβάνουν πλήρως τον έλεγχό της.

"Αδελφοί μου, έμαθα πως με την χάριν του Θεού, δεν είσθε Έλληνες, δεν είσθε ασεβείς, αιρετικοί, άθεοι, αλλ'είσθε ορθόδοξοι χριστιανοί"..."Άγιος" Κοσμάς ο Αιτωλός στους αμόρφωτους ραγιάδες επί τουρκοκρατίας...

Και η "Εταιρεία" αυτή αναγνωρίζεται ακόμη ως ένας από τους πυλώνες του "έθνους".

Της ίδιας της Ιστορίας του "λαού" (πόσοι άραγε γνωρίζουν τον κατασταλτικό της ρόλο στην όποια προοπτική παραγωγής πολιτισμού και επίτευξης προόδου και τον προδοτικό της ρόλο σε αυτή την Ιστορία;). Και δεν διαθέτει (έστω μόνο σε αυτές τις υποτίθεται κρίσιμες ημέρες) ούτε ένα ελάχιστο καν ποσό από τα δεκάδες δισ. ευρώ των καταθέσεών της για να συνδράμει, έστω και για τα προσχήματα, τους μισθούς και συντάξεις του ποίμνίου της στους δύσκολους αυτούς καιρούς. Αυτούς των "θεσμών", των παράλογων και τελείως άδικων φορολογικών επιδρομών, των "μεταρρυθμίσεων"-βλέπε δολοφονική ανεργία και εργασιακό μεσαίωνα και νέα αύξηση του δημόσιου χρέους ως προς το ΑΕΠ, κι αυτό το ονομάζουν κάποιοι άλλοι ευρω-σωτήρες "σωστό δρόμο"!
Να δώσει λοιπόν η "Εταιρεία Σωτηρίας" κατιτίς από το "υστέρημά της"! Να βοηθήσει διαθέτοντας ένα κομμάτι της υλικής της περιουσίας, έστω και για τη σωτηρία των  ψυχών των "μεγαλομετόχων" της και του γηραιού προέδρου της. Αλλά τι λέμε; "Όποιος απλώσει τα χέρια του πάνω σε αυτή την περιουσία θα του ξεραθούν"!

Και  από πάνω δεν σταματάει η "Εταιρεία" να προκαλεί! Απαιτώντας ακόμη μεγαλύτερη έκκριση εγκεφαλικής πτωμαΐνης και ισοπεδωτικής δεισιδαιμονίας από πιστούς και άπιστους! Και μετά την υποδοχή του "ιερού σκηνώματος" της "αγίας βαρβάρας" με τιμές αρχηγού κράτους-βοήθεια! μας κυβερνούν οι...νεκροί, ζωντανοί και μη!..Και μετά το "ταπεινό πτωματοπροσκύνημα" από τους ζωντανούς οστεολάγνους... Σκόπευαν λέει (αδιάφορο αν τελικά έγινε όπως το ήθελαν ή όχι) και με τις θεοσεβούμενες άδειες ανώτερων κρατικών αξιωματούχων, να περιφέρουν τα θαυματουργά οστά μιας νεκρής "αγίας" μέσα σε ένα σύγχρονο νοσοκομείο που περιθάλπει συνανθρώπους μας. Οι οποίοι υποφέρουν από την ασθένεια-μάστιγα των καιρών. Ακυρώνοντας πλήρως τον όποιο επιστημονικό ρόλο του ιατρικού προσωπικού και νομιμοποιώντας μια σκοταδιστική μορφή εδωλολατρείας που σε αφήνει αμήχανο ή εμβρόντητο, όσο κι αν νόμιζες ότι έχεις συνηθίσει αυτές τις συλλογικές παρακρούσεις ως "κοινωνική κανονικότητα"!

Τετάρτη 13 Μαΐου 2015

Ας απαλλαχτούμε από την τυραννία της τυχαιότητας και ν'αγκαλιάσουμε τη Δράση και την υπευθυνότητα που αυτή συνεπάγεται

-αναδημοσίευση παλιότερου κειμένου -

Λέξεις και εκφράσεις όπως "καλότυχος" και αντίθετα, "ήταν γραφτό να συμβεί", "τον καταράστηκε η μοίρα" ή "γαμω την τυχη μου", μου μοιάζουν τόσο κενές ουσίας όσο και άδεια κελύφη κοχυλιών. Που τα παρασύρουν τα ρεύματα αφηρημένων εννοιών και συλλήψεων -όπως έχει καταντήσει η ελευθερία στις σύγχρονες "πολιτισμένες" αντιλήψεις- και τα ξεβράζουν σε αχανείς παραλίες αυταπάτης. Και ατέρμονης μοιρολατρίας. Που ζέχνει παθητικότητα και νοσηρή στωικότητα, για ν'αναπαράγεται η εμπορευματική εξουσία της οικονομίας πάνω στη φύση και τον άνθρωπο. Σύμφωνα και με το Νίτσε, η τυχαιότητα δεν υπάρχει και το τυχαίο είσαι εσύ ο ίδιος που συμβαίνεις σε σένα τον ίδιο!

Μιλώντας για επιτυχία και αποτυχία...




"Τα σχέδια που κάνουμε είναι ένα πράγμα και η μοίρα ένα άλλο. Οταν αυτά τα δυο συμπίπτουν, η επιτυχία έρχεται ως αποτέλεσμα. Ωστόσο, η επιτυχία δεν θα πρέπει να θεωρείται ως κάτι το απόλυτο. Είναι αμφίβολο αν η επιτυχία είναι επαρκής απάντηση στη ζωή. Η επιτυχία μπορεί να εξαλείψει πολλές επιλογές, όπως και η αποτυχία." 
ΤΟΜ ΡΟΜΠΙΝΣ - "Ακόμα και οι καουμπόισσες μελαγχολούν"



Επιτυχία; Χμ...

Τρίτη 12 Μαΐου 2015

ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΑΝΩ Σ'ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ: Γιατί το ΚΚΕ είναι μέρος του βαθέος συστήματος

Σε πρόσφατη ανακοίνωσή του ο Ιατρικός Σύλλογος Αρτας θεωρεί ότι η λειτουργία του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου Αρτας είναι παράνομη, τονίζοντας ανάμεσα σε άλλα ότι «θα πρέπει ιδιαίτερα να προσεχθούν τα έννομα συμφέροντα των γιατρών μελών του Ιατρικού Συλλόγου από τον αθέμιτο ανταγωνισμό τέτοιων πολυϊατρείων». Αθέμιτος λοιπόν ανταγωνισμός είναι η κοινωνική αλληλεγγύη γιατί αποσπά τους ανασφάλιστους και άπορους πελάτες από τα ιδιωτικά ιατρεία. Αθέμιτο ανταγωνισμό στα γαλήνια θεμέλια της αγοράς και στην αρπακτικότητα των ιδιωτικών συμφερόντων συνιστούν οι χιλιάδες συνεργατικές, αλληλέγγυες και αμεσοδημοκρατικές κοινωνικές δομές που έχουν δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια στη μνημονιακή Ελλάδα.

Δευτέρα 11 Μαΐου 2015

Το ξέσπασμα της Πολεμίστριας: "γιατί θέλουμε να πολεμήσουμε"



...ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα (από τις αγαπημένες μας να εξομολογηθώ σκηνές) από την εξαιρετική ταινία του 1996 "Libertarias" (oι "ελευθεριακές") του Vicente Aranda. Ένα εντυπωσιακό και συγκινητικό έπος με θέμα τον ενεργό και γενναίο ρόλο των γυναικών του ισπανικού αναρχικού κινήματος στο φοβερό Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο.

 Παραθέτουμε μεταφρασμένο το σημείο προς το τέλος, με το ξέσπασμα μιας εκ των ηρωίδων της ταινίας:

"Tι συμβαίνει; Φαίνεται ότι δίνουμε την εντύπωση πως είμαστε τρελές (εννοεί τις γυναίκες που είναι αποφασισμένες να συμμετάσχουν ισότιμα με τους άνδρες στον ένοπλο αγώνα ενάντια στο φασισμό και όχι να συνδράμουν απλώς ως βοηθητικό προσωπικό στα μετόπισθεν). Θα σας εξηγήσω λοιπόν, γι'αυτό ακούστε με καλά! Δεν βλέπουμε το λόγο που η επανάσταση βρίσκεται στα χέρια του μισού μόνο πληθυσμού. Είμαστε αναρχικές αλλά είμαστε επίσης και γυναίκες και θέλουμε να κάνουμε και τη δική μας επανάσταση κι όχι απλά ν'αφήσουμε τους άνδρες να το κάνουν για εμάς. Δεν θέλουμε έναν αγώνα σχεδιασμένο να ταιριάζει στα αρσενικά μόνο, γιατί στο τέλος θα μας πηδήξουν όπως συνέβαινε πάντα. Θέλουμε να πολεμήσουμε ώστε να είμαστε σε θέση να διεκδικήσουμε το μέρος που μας αναλογεί στον καταμερισμό (και τελικό απολογισμό) του αγώνα. Και θέλουμε να το ξεκαθαρίσουμε: είμαστε τώρα γεμάτες αγωνιστικό ενθουσιασμό και θα ήταν λάθος να μας κρατήσετε πίσω στα σπίτια μας να ασχοληθούμε με το πλέξιμο. Θέλουμε να πεθάνουμε! Αλλά θέλουμε να πεθάνουμε σαν άνδρες κι όχι σαν δούλοι!"

Λόγια που ξερνούν φωτιά και σφύζουν από μια δύναμη ψυχής που πολύ λίγοι άνθρωποι διαθέτουν όταν οι αγωνιώδεις ανάγκες και οι προκλήσεις των καιρών, και της ίδιας της ζωής γενικότερα, το απαιτούν...

 Και οι γυναίκες του Ισπανικού Εμφύλιου, όπως απέδειξαν στα πεδία των μαχών, ήξεραν πολύ καλά να πολεμούν για τις πιο υψηλές ανθρώπινες αξίες και να προτιμούν να πεθαίνουν ελεύθερες και όχι εξευτελισμένες και υποταγμένες στην επέλαση του ολοκληρωτισμού και της κυριαρχίας της υποδούλωσης των ανθρώπινων όντων σε ελεεινούς αφεντάδες (τόσο επίγειους όσο και ουράνιους μέσω αντιπροσώπων-ο ρόλος της καθολικής εκκλησίας σε αυτό τον πόλεμο είναι άλλωστε γνωστός).

 

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ

  • ΤΟ ΥΣΤΕΡΗΜΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ, ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΟ ΔΝΤ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΚΟΛΝΤΜΑΝ ΣΑΚΣ. 
  • Επισχέσεις ειδικευόμενων και ειδικευμένων παντού. Κανείς απλήρωτος γιατρός να μην εφημερεύει. Συμμετοχή των αγωνιζόμενων γιατρών και στις συνελεύσεις των Σωματείων Εργαζομένων των νοσοκομείων για να παίρνουν κι αυτές αγωνιστικές αποφάσεις.
  • Προχωράμε δυναμικά σε μαζικοποίηση και συντονισμό του αγώνα για αποπληρωμή όλων των δεδουλευμένων καθώς και για άμεσα, πρακτικά μέτρα ενίσχυσης των δημόσιων νοσοκομείων με προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και χρηματοδότηση, για ανάσχεση του ξεριζωμού των νέων γιατρών προς το εξωτερικό
  •  Αποφασιστική και περήφανη αγωνιστική στάση ενάντια σε κάθε είδους και απόχρωσης ΛΑΜΟΓΙΟ που έχει το θράσος να απειλεί αγωνιζόμενους υγειονομικούς.

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ

Από Α.Ρ.Σ.Ι. - Αριστερή Ριζοσπαστική Συνεργασία Ιατρών, 2/5/15

Μια ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΗ και ΚΑΘΟΔΗΓΗΜΕΝΗ αισχρή επίθεση αυταρχισμού και τρομοκράτησης εκτυλίσσεται αυτές τις μέρες ενάντια στους αγωνιζόμενους νοσοκομειακούς γιατρούς – ιδιαίτερα ενάντια στους ειδικευόμενους – που παλεύουν για την αποπληρωμή των δεδουλευμένων εφημεριών τους και για την αποτροπή της κατάρρευσης των δημόσιων νοσοκομείων.
Έχουμε και λέμε :
  • Σισμανόγλειο. Η πρόεδρος του Συλλόγου Ειδικευομένων δέχεται ΑΝΩΝΥΜΑ ΤΗΛΕΦΩΝΗΜΑΤΑ που με ύφος μπράβων της νύχτας την απειλούν “σταμάτα αυτό που κάνεις γιατί θα το πληρώσεις”.
  • Παίδων Πεντέλης. Ο υποδιοικητής και η νομική σύμβουλος του νοσοκομείου κοινοποίησαν έγγραφο με το οποίο απειλούσαν τους ειδικευόμενους πως ο χρόνος της επίσχεσης δεν θα λαμβάνεται υπόψη ως χρόνος ειδικότητας και τους ειδικευμένους πως ο χρόνος επίσχεσης δεν θα λαμβάνεται υπόψη για την ... εξέλιξη (!). H νομική σύμβουλος του νοσοκομείου κάλεσε ειδικευόμενους στο γραφείο της για να τους κάνει όπως αποδείχτηκε ... face & fashion control (!!) και να τους πει ούτε λίγο ούτε πολύ “εσύ με τόσο ακριβά ρούχα που φοράς γιατί διαμαρτύρεσαι ?” (!!!).
  • Φλέμιγκ. Η διοικήτρια απειλούσε πως θα φέρει εισαγγελέα για να ελέγξει (ο εισαγγελέας) “αν τα χρήματα των εφημεριών για τα οποία κάνουν επίσχεση οι ειδικευόμενοι τα έχουν όντως ανάγκη” (!).

Η επιβίωση μετά την ολοκληρωτική "ολοκλήρωση"




Aφού λοιπόν

με ή χωρίς αριστερές κυβερνήσεις ή μάλλον, πιο "πολιτικώς ορθά", με την ουσιαστική απουσία κυβερνήσεων

η "ευρωπαϊκή ολοκλήρωση" προχωρά αμετανόητη για τις "παράπλευρες απώλειες" και ακάθεκτη προς την υλοποίηση της νέας πολυεθνικης-φεουδαρχικής "ουτοπίας" του homo-sta tessera

ίσως αποδειχτεί ωφέλιμο μέχρι σωτήριο να προετοιμαζόμαστε κατάλληλα για τις μέρες "μετά την ολοκληρωτική ολοκλήρωση"

μελετώντας προσεχτικά και τα κινηματογραφικά εγχειρίδια επιβίωσης τύπου "Mad Max"!

Iδού κάποια ίσως απαραίτητα εργαλεία για την "ασφάλεια" -η ψυχαναγκαστική απαίτηση των πολιτισμένων φιλήσυχων κοινωνιών γι'αυτήν αποτέλεσε την έναρξη των μεγάλων δεινών που υπέστησαν οι ατομικές, πολιτικές και κοινωνικές ελευθερίες. Την ασφαλή επιβίωση των ασυμβίβαστων φύσεων  και ανεξάρτητων πνευμάτων στις κοινωνικές ζούγκλες έξω από τις Ε.Ο.Ζ. του μέλλοντος και τις περιφραγμένες σιδηρόφραχτες -φυσικά υπό ιδιωτικό έλεγχο- "νησίδες δημοκρατίας" και "πολιτισμού":

Σάββατο 9 Μαΐου 2015

ΠΟΙΟΙ "ΚΑΝΟΝΕΣ" ΠΟΙΑΣ Ε.Ε. ΒΡΕ ΛΑΜΟΓΙΑ; " Άκυρα τα δάνεια αν παραβιάζονται ανθρώπινα δικαιώματα "

Άκυρα τα δάνεια αν παραβιάζονται ανθρώπινα δικαιώματα 


Με μια παρατήρηση την οποία ξεχνούν οι δανειστές και αποσιωπούν τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης επανέρχεται η Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους στο δεύτερο μίνι ντοκιμαντέρ που παρουσιάζει.
Δυο κορυφαίοι επιστήμονες σε παγκόσμιο επίπεδο, ο Σεφάς Λουμίνα, ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας του ΟΗΕ για το εξωτερικό δημόσιο χρέος και ο Ολιβιέ ντε Σούτερ, πρώην ειδικός εισηγητής του ΟΗΕ για το δικαίωμα στην τροφή υποστηρίζουν ότι βάσει του διεθνούς δικαίου μια δανειακή σύμβαση μπορεί να θεωρηθεί άκυρη σε τουλάχιστον δυο περιπτώσεις: Όταν η συμφωνία υπογράφηκε σε καθεστώς εξαναγκασμού και όταν η αποπληρωμή των δανείων υπονομεύει την ικανότητα του κράτους να εκπληρώνει τις πρωταρχικές του υποχρεώσεις απέναντι στον πληθυσμό.


To δανειστήκαμε από το ΔΉΘΕΝ
Θυμηθείτε κι ετούτα από άλλες παλιότερες αναρτήσεις μας:

> Reuters: Η Μεγάλη Απάτη Με Το Ελληνικό Χρέος – Έδωσαν Δάνεια Για Να Εισπράττουν Τόκους! - ας το ξαναπούμε: οι δανειστές χρηματοδοτούν επί της ουσίας τους εαυτούς τους! Και όχι την (αγ)Ελλάδα!
>  "Αργεντινός Οικονομολόγος Καθηγητής Πανεπιστημίου: Απαλλαγείτε από τους τοκογλύφους!"
Ο Κατς ήρθε στην Αθήνα της μιζέριας, της οικονομικής ασφυξίας και της ..αυτομαστίγωσης για να μας θυμίσει ότι όσα ζούμε, τα έζησαν κι άλλοι. Και επιβίωσαν.
Ότι μπορούμε να βγούμε από το τέλμα πιο γρήγορα από όσο νομίζουμε. Οτι η οικονομία της Αργεντινής είδε άσπρη μέρα μόνον όταν σταμάτησε να κάνει ό,τι της ζητούσαν οι πιστωτές
> Έκθεση-φωτιά για κυβέρνηση Παπανδρέου: Φούσκωσε το έλλειμμα κι έστειλε την Ελλάδα στο ΔΝΤ"​ Το έλλειμμα του 2009, το οποίο οδήγησε τη χώρα στο μνημόνιο και τα δίχτυα της τρόικας, ήταν αποτέλεσμα μεθοδευμένης διόγκωσης των στοιχείων, που είχαν ως συνέπεια την επιβάρυνση του Προϋπολογισμού κατά περίπου 14,7 δισεκατομμύρια ευρώ." Και το μόνο που καταφέρνει αποδεδειγμένα ένα "πρόγραμμα διάσωσης"-γέννημα αντικοινωνικών νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων και με μετρήσιμα στοιχεία είναι η κοινωνική εξαθλίωση στα όρια της γενοκτονίας ενός μεγάλου μέρους του πληθυσμού. Υγειονομική καταστροφική βόμβα, λουκέτο στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τρομαχτική αύξηση της ανεργίας, μαζική μετανάστευση πτυχιούχων κι όχι μόνο, δουλεμπορικές συνθήκες "εργασίας"...
>"... περίπτωση απαίτησης λογιστικού ελέγχου του χρέους (Θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ λογιστικό έλεγχο του χρέους; σύμφωνα και με το άρθρο 7 κανονισμού που υιοθετήθηκε το Μάη του 2013 από την Ευρωπαϊκή Ένωση και αφορά τις χώρες που υποβάλλονται σε ένα σχέδιο διαρθρωτικής προσαρμογής)και της συσσώρευσης υπερβολικών επιπέδων του κι άρα αναζήτησης και τιμωρίας όσων ευθύνονται για ληστρικές παρατυπίες και μαφιόζικες τοκογλυφικές μεθοδεύσεις..." 
> ...κατάντησαν τη χώρα χώρο (αποθήκευσης ανθρώπων και απαλλοτρίωσης-διακίνησης αγαθών και πόρων) που λυμαίνονται οι τοκογλύφοι-κερδοσκόποι, με το "colpo grosso" του υπερδανεισμού των διεφθαρμένων κυβερνήσεών της και της υιοθέτησης της υπερκατανάλωσης με τα δικά τους βαλάντια, μέσω της διαρκούς έκδοσης από το προτεκτοράτο τους υποτιθέμενων ομολόγων υψηλού ρίσκου (όχι όμως γι'αυτούς και τα άρτια σχέδιά τους) και της αγοράς τους από τους ίδιους, τα οποία στη συνέχεια μετέτρεψαν σε δάνεια ενυπόθηκα και σε συσσώρευση τεράστιων επιπέδων χρέους, αποτεφρώνοντας τον κοινωνικό ιστό. Αυτό που οι εγχώριοι αλητήριοι, που πρωταγωνιστούσαν ως κόμματα εξουσίας και διαχειριστές (για την ακρίβεια υπερκαταχραστές) του δημόσιου πλούτου και οι μεγαλοεργολάβοι και "μπίζνεσμεν" φίλοι τους, γνώριζαν με μαθηματική ακρίβεια ότι θα συμβεί. 
> ...αποδεικνύεται ότι τα περιοριστικά μέτρα που συρρικνώνουν την τοπική οικονομία και οδηγούν σε εξωπραγματική ανεργία είναι ΚΕΝΑ ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΟΥΣΙΑΣ. Καθώς ΔΕΝ αποκαθιστούν τη ρευστότητα στην οικονομία και δεν επιλύουν ούτε στο ελάχιστο τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας, μια και η δημοσιονομική πολιτική προσανατολισμένη σε αυξανόμενες διαρκώς  περιοριστικές μεθοδεύσεις και η ολοένα μεγαλύτερη μείωση του κόστους εργασίας, ΔΕΝ ευνοούν με τίποτε την αποκατάσταση της ρευστότητας! Και οι επιπλέον φορολογικές αυξήσεις μειώνουν τα φορολογικά έξοδα και ΔΕΝ τα αυξάνουν! Διότι λειτουργούν επιβαρυντικά  στη ζήτηση της αγοράς και, τελικά, μειώνουν τους φόρους οι οποίοι αποδίδονται στα δημόσια ταμεία...
 Συρρικνωμένα εισοδήματα = περιορισμένη αισθητά ζήτηση = προβληματική παραγωγικότητα στον επιχειρησιακό τομέα = ΕΛΛΕΙΨΗ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑΣ και ουσιαστική απαγόρευση της αποκατάστασής της που, σε συνδυασμό με το όλο και πιο μειωμένο κόστος εργασίας, μόνο στην  αύξηση της ανταγωνιστικότητας δεν καταλήγουμε με αυτή η "εξίσωση"... Της αύξησης της ανταγωνιστικότητας, τόσο μαζοχιστικά ευαγγελιζόμενης από τα διεθνή κι εγχώρια χρηματοοικονομικά "σαΐνια", με το παραπάνω τίμημα (κι όσο ΔΕΝ υπάρχει αποκατάσταση της οικονομικής σταθερότητας) που ακυρώνει κάθε ιδέα περί αυτής στην πράξη.


Ποιοι λοιπόν εντός και εκτός συνόρων φοβούνται έναν σοβαρό και λεπτομερή λογιστικό έλεγχο του δημόσιου χρέους; Kι όχι μια βιαστική λογιστική "ξεπέτα" για νέα ρίψη στάχτης στα μάτια του ψηφοφόρου...
Τι μπορεί να αποδειχτεί και ποιες θα είναι οι συνέπειες; Που το ωστικό τους κύμα μπορεί υπό προϋποθέσεις να πλήξει ακόμη και την ίδια την (έτσι και αλλιώς παραπαίουσα) αξιοπιστία της γερμανοκρατούμενης Ε.Ε. Αλλά και να καταδείξει τον τρισάθλιο ρόλο της Διεθνούς των τοκογλύφων και των εγχώριων υπηρετών τους.

 (και βέβαια μην ξεχνάμε τα "πρότυπα" ζωής των "μοντέρνων καιρών": Η διαπλανητική ανωμαλία του παγκόσμιου οικονομικού μοντέλου!)

Johnny Cash στο «San Quentin» (καμιά φυλακή δεν μπορεί να κρατήσει στ’ αλήθεια φυλακισμένο το πνεύμα μας)


ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
 
Ο Βάρδος της Ελευθερίας Johnny Cash στο «San Quentin»
Μια συναυλία στη φυλακή, για τους φυλακισμένους

Ήταν 24 Φεβρουαρίου του 1969, όταν ο Johnny Cash, ο “man in black” που μετά ορκίστηκε να φοράει πάντα μαύρα ως πένθος για την κατάντια του ανθρώπου και του κόσμου, ο σημαντικότερος βάρδος της γενιάς του στην αμερικανική μουσική, κατάφερε να κάνει κάτι που δεν είχε ξαναγίνει ποτέ πριν. Να δώσει μια συναυλία στη φυλακή, για τους φυλακισμένους. H κίνηση αυτή ήταν πολύ συμβολική, αλλά σχεδόν κανείς από τους παραγωγούς ή τους ιθύνοντες δεν μπορούσε να το διακρίνει αυτό, οι εποχές ήταν πολύ διαφορετικές τότε, όλοι το θεώρησαν άκρως παράξενο και απαράδεκτο, αλλά ο Johnny επέμενε ώσπου το κατάφερε.

Μία από τις πιο κακόφημες φυλακές των Η.Π.Α. τότε ήταν το San Quentin State Prison, κι εκεί ήταν που θα γινόταν η –θρυλική πλέον– αυτή συναυλία, όπου θα γινόταν και live ηχογράφηση για να βγει δίσκος (Live at San Quentin), αλλά και θα κινηματογραφούταν.

Οι περιορισμοί που είχαν τεθεί από τις αρχές για τη συναυλία, φυσικά, ήταν πάρα πολλοί. Ο Johnny θα έπρεπε να στέκεται σε συγκεκριμένο σημείο, η μπάντα του και το συνεργείο επίσης, θα έπρεπε να μην πει κάποια συγκεκριμένα πράγματα και κάποια συγκεκριμένα τραγούδια, ο διευθυντής της φυλακής δεν ήθελε π.χ. να τραγουδήσει ο Johnny το θρυλικό Folsom Prison Blues του, οι κρατούμενοι θα έπρεπε να μην φωνάζουν, να μην στέκονται όρθιοι, κ.ά. και ο Johnny έκανε μεγάλο αγώνα για να μην είναι περικυκλωμένη η σκηνή από δεσμοφύλακες.

Επίσης, ήθελε ο ίδιος να ελέγξει κάποιες από τις συνθήκες διαβίωσης στις φυλακές, κάτι που το κατάφερε κι αμέσως ανακάλυψε ότι το τρεχούμενο νερό της φυλακής σχεδόν δεν πινόταν και του μύριζε θειάφι και, χωρίς να προειδοποιήσει τους κρατούντες, τελικά ζήτησε ένα ποτήρι νερό πάνω στη σκηνή και αμέσως το έχυσε, για να το καταγγείλει στην κινηματογράφηση.

 Η συναυλία του Johnny Cash «San Quentin» έγινε και έμεινε στην ιστορία.

Ενώ ο Johnny Cash μετά έπαιξε σε όλες τις μεγάλες φυλακές και υπάρχουν οι αντίστοιχες ηχογραφήσεις.

Φυσικά τίποτε δεν ήταν όπως προγραμματίστηκε εκείνη τη βραδιά, ενώ στο τέλος της συναυλίας έγιναν και ταραχές από τους ενθουσιασμένους ξεσηκωμένους κρατούμενους. Αυτός ο βάρδος της ελευθερίας και της περιπέτειας, είχε καταφέρει να τρυπώσει στη φυλακή και να μεταδώσει το μήνυμα: «γκρεμίστε κάθε φυλακή», χωρίς κανείς καλά –καλά να καταλάβει τι συνέβαινε.

Για εκείνη τη συναυλία στο San Quentin, μάλιστα, έγραψε ειδικά ένα τραγούδι, το “San Quentin”, οι ανατρεπτικότατοι στίχοι του οποίου ξεσήκωσαν τους πάντες όταν ακούστηκαν.

Ο διευθυντής της φυλακής και οι δεσμοφύλακες δεν πίστευαν στ’ αυτιά τους, δεν ήταν μέσα στη λίστα που τους είχε δώσει, ενώ έπαιξε και ένα άλλο αληθινά συγκινητικό κομμάτι που το είχε γράψει ένας κρατούμενος.

«San Quentin μισώ κάθε ίντσα σου… San Quentin μακάρι να σαπίσεις και να καείς στην κόλαση, να γκρεμιστούν οι τοίχοι σου κι εγώ να ζήσω για να πω την ιστορία…»

Ακούστηκε μέσα στη φυλακή, από έναν μεγάλο «μάγκα»…

To San Quentin του Johnny Cash, λοιπόν, είναι το τραγούδι για τη φυλακή μας, τη φυλακή που βρισκόμαστε όλοι μας, εδώ, σ’ αυτόν τον κόσμο, διότι κι εμείς ζούμε μέσα σε ένα μεγάλο San Quentin, έναν κόσμο-φυλακή, μέσα σ’ ένα σώμα-φυλακή, με αόρατους δεσμοφύλακες.
Αλλά και «βάρδους» ανάμεσά μας, που ακόμη τραγουδούν για την ελευθερία. Κι έτσι, το παλιό τραγούδι αυτό για το San Quentin, είναι ένας μυστικός ύμνος για την ελευθερία.

Γιατί καμιά φυλακή δεν μπορεί να κρατήσει στ’ αλήθεια φυλακισμένο το πνεύμα μας.

Λευτεριά στους φυλακισμένους, σε όλους μας!


OI ΠΕΡΙΦΗΜΟΙ ΣΤΙΧΟΙ:

Παρασκευή 8 Μαΐου 2015

ξεθωριάζοντας την επιπεδούπολη



Ήμασταν ο Αδάμ. Ήμασταν η Εύα. Γίναμε και το φίδι.
Ήμασταν οι καταστροφείς. Ήμασταν και οι διατηρητές. Ήμασταν οι δημαγωγοί, ήμασταν και οι αναχωρητές.
Ήμασταν δεξαμενές άντλησης ιδεών κι οι φορείς της αποδόμησής τους. Ήμασταν η μήτρα των γεγονότων και τα θύματά τους. Η βία της Ιστορίας. Οι στυλοβάτες των καινοτομιών. Και συνάμα η τρικλοποδιά τους. Γίναμε το όραμα των μοιραίων.

Ήμασταν πολλά ονόματα και ρόλοι. Μία πληθώρα ερμηνειών.
Η συλλογή ήμασταν των δεδομένων για επεξεργασία στον κεντρικό υπολογιστή.

Και είμαστε το επόμενο βήμα της Εξέλιξης!

Οι αρνητές των Σειρήνων και των αθυρμάτων. Οι περιφρονητές κλειστών λεσχών. Οι εξολοθρευτές των εγκεφαλοσκώληκων. Τα μη προβλέψιμα κι ελεγχόμενα δεδομένα που κουρελιάζουν τεφτέρια καταχωρήσεων.

Κι ερχόμαστε με τη φόρα πολλών χαμένων αιώνων!
 
από τον  Ένοικο...



Έχεις στ'άλήθεια ψυχή;
Για να σε συντρίψει της μηδαμινότητάς σου η γνώση
ώστε ν'αφουγκραστείς της παρουσίας σου το μεγαλείο.
Για να σε συγκινήσει η απλότητα της ομορφιάς.
Για να σε μεθύσει το κρασί της γαλήνης.
Που στη γεύση ωριμάζει του σθένους
παρασύροντας σε δύσβατες διαδρομές ελευθερίας.
Για να σε ηλεκτρίσει η ενέργεια που μέσα της κολυμπάς.
Για να σε λιγώσει η λαχτάρα της μεταμόρφωσης.

Γιατί κάθε πραγματική αλλαγή
απαιτεί ένα θάνατο και μια ανάσταση...
Εν ζωή!



..."τα άστρα είναι στη σωστή θέση"...Οι προσωπικοί μας ιπτάμενοι δίσκοι είναι τα κορμιά μας, η κινητήριος δύναμη είναι οι κβαντικές διεργασίες και ηλεκτρικές εκκενώσεις μέσα στα κεφάλια μας, σε αρμονική συνεργασία με το "σχέδιο πτήσης" των αισθήσεων του εγκεφάλου της καρδιάς μας...
Τα ιερατεία των αρουραίων διαμόρφωσης αυτού του λαγουμιού ως μόνη πραγματικότητα για τους τρόφιμους δεν μπορούν να μας κρατήσουν άλλο στα ανήλιαγα κουτιά που έχουν κατακερματίσει και εγκλωβίσει μέσα τους τη γνώση...Τα ψέματά τους δεν μας πείθουν ούτε στο ελάχιστο...Τα δηλητήριά τους και τα καταστατικά τους δεν είναι ούτε για το σώμα ούτε για το πνεύμα μας-χάρισμά τους!
Τα  ιδανικά και οι θέσφατες αλήθειες της ισοπέδωσης της φύσης και της εσώτερης σπίθας, οι ιδεολογίες που μπαζώνουν τα ρέματα της ψυχής μας για να τσιμεντοποιήσουν και να περιφράξουν το τοπίο της επιπεδούπολης (τους), αποτελούνε την υπογραφή της δικής μας εξαχρείωσης και πτώσης-τούς τα πετάμε πίσω στη μούρη!

Η πραγματική και μόνη μας περιουσία που θέλουμε να κουβαλάμε μαζί μας: Το δέος για κάθε μοναδική στιγμή που μας αναλογεί, η περιέργεια να δούμε τι υπάρχει πίσω από την "πράσινη πόρτα", η ελευθερία στα σώψυχά μας, η ανάγκη μας να απαλλαγούμε από όλους τους απονεκρωτικούς περιοριστικούς ορισμούς. Ώστε να επαναπροσδιορίσουμε τη συμβολική ανάγνωση του κόσμου, να επαναξιολογήσουμε κάθε μικρή και μεγάλη ερμηνεία, να αδράξουμε την ουσία πίσω από κάθε φαινόμενο,να φωταγωγήσουμε τη μοναδική φύση κάθε καθημερινού γεγονότος και να αντιληφθούμε την πραγματική μας θέση μέσα σε αυτό. Έτσι όπως την καθορίζουμε εμείς και όχι οι "μηχανικές απολήξεις" και οι υπνωτικές μονότονες διδαχές και προσταγές της..."επιπεδούπολης"!

ανιχνευτής


ΜΙΑ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΠΟΥ ΣΥΝΔΕΕΙ ΤΗ ΔΑΙΜΟΝΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ (ή "ΜΑΓΙΣΣΩΝ"), ΑΠΟ ΤΗΝ-ποιον άλλο;-ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΧΟΥΣΑ ΤΑΞΗ, ΜΕ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ!


δυο λόγια ως σχόλια από εμάς: το ανελέητο κυνήγι των γυναικών -"μαγισσών" στην Ευρώπη, αλλά και στο "Νέο Κόσμο"(Αμερική)! Οι γυναίκες μέχρι την εκκλησιαστική δαιμονοποίησή τους, κατείχαν σημαντική και σεβαστή θέση στην οικογένεια και στην κοινότητα και συνέδραμαν αποφασιστικά τους άντρες στις εργασίες τους. Ένας γενικευμένος διωγμός, ένα ιστορικό φαινόμενο που πρέπει να συνδεθεί με την παράλληλη τότε ισοπέδωση της όποιας επιτρεπόμενης αγροτικής πρωτογενούς οικοδίαιτης παραγωγής μέσα στα φέουδα και την επιβολή του καπιταλισμού σε πρώιμα στάδια και την απόλυτη δουλοποίηση των χωρικών-καλλιεργητών γης υπέρ των αναδυόμενων "επιχειρηματιών".  Με τους λεγόμενους "ματωμένους νόμους" απαγορεύτηκε με ποινή θανάτου η μετακίνηση των καλλιεργητών της γης από περιοχή σε περιοχή για την αναζήτηση της καλύτερης (πιο υποφερτής) δυνατής εργασίας.
Ο καπιταλισμός έκανε τα πρώτα του ήδη οργανωμένα σταθερά βήματα στον "εξημερωμένο" κόσμο...

Ακολουθεί η παρακάτω εξαιρετική και συναρπαστική στη ροή της μελέτη για τη σύνδεση του "κυνηγιού μαγισσών" με τη γέννηση του καπιταλισμού.

ανιχνευτής


  • Γυναίκες στην Πυρά: Το κυνήγι μαγισσών στην ευρώπη, οι περιφράξεις και η ανάδυση του καπιταλισμού

" Η παρούσα μετάφραση του αγγλικού κειμένου έγινε από τη συνέλευση του Μωβ Καφενείου και τυπώθηκε στη Θεσσαλονίκη το Νοέμβριο του 2010 σε 1500 αντίτυπα. Διατίθεται χωρίς αντίτιμο από χέρι σε χέρι, σε στέκια και καταλήψεις.
 Η συνέλευση που λειτουργεί το Μωβ Καφενείο, ξεκίνησε πριν δύο χρόνια (σημείωση: το 2005) ως ομάδα αυτομόρφωσης για το φεμινισμό και πλέον υφίσταται ως ομάδα που ασχολείται με ζητήματα καταπίεσης και εξουσίας που προκύπτουν από τις έμφυλες σχέσεις μέσα στην πατριαρχική συνθήκη. Αναζητούμε αναλυτικά εργαλεία για την κατανόηση της ιστορίας και του παρόντος ώστε να προκαλέσουμε πλήγματα στην πατριαρχία, στον καπιταλισμό, στο γερασμένο αυτό κόσμο.
Για επικοινωνία: autofemini@lists.espiv.net "

(από Lady Sturdust)

Γυναίκες στην Πυρά: Το κυνήγι μαγισσών στην ευρώπη, οι περιφράξεις και η ανάδυση του καπιταλισμού

«Η ανώτερη γνώση των μαγισσών εντοπιζόταν στην ικανότητά τους να κάνουν θαύματα, όπως η κρατούσα αντίληψη τις ήθελε. Ωστόσο η μάγισσα ήταν η πιο προηγμένη επιστήμονας, το πιο βαθυστόχαστο πνεύμα εκείνης της εποχής... Καθώς η γνώση ήταν πάντοτε δύναμη, η Εκκλησία φοβόταν τη χρήση της από τις γυναίκες και έστρεψε εναντίον τους τα πλέον θανατηφόρα της όπλα» Matilda Joslyn Gage, 1893[1]

Κατά τη διάρκεια του 16ου και 17ου σε όλη την Ευρώπη και σε κάθε πόλη και χωριό, εκτελούνταν μαζικά γυναίκες ως μάγισσες. Σε κάποιες περιοχές εκτελούνταν σε εβδομαδιαία βάση ένας μικρός αριθμός γυναικών, ενώ σε κάποιες άλλες εκτελούνταν εκατοντάδες σε μια μέρα. Οι εκτελέσεις συνεχίστηκαν για δύο αιώνες και επηρέασαν τη ζωή όλων. Έσπειραν το φόβο, κατέστρεψαν κοινωνικά δίκτυα, κατέστειλαν αντιστάσεις και δεν σταμάτησαν παρά μόνο όταν ο πληθυσμός ήταν επαρκώς υποτελής και το αναδυόμενο Κράτος, οι καπιταλιστικές κοινωνικές σχέσεις και η Εκκλησία είχαν χώσει τα νύχια τους στις ζωές και στις ψυχές των ανθρώπων. Η βαθιά σημασία των δικών των μαγισσών αποσιωπήθηκε τόσο στην κυρίαρχη εκδοχή της ιστορίας όσο και στη μαρξιστική και αναρχική ιστοριογραφία και σε καμία από τις σχετικές συζητήσεις δεν έρχονται στο προσκήνιο οι επιπτώσεις των δικών αυτών στις έμφυλες σχέσεις.

Η προσέγγιση που παρουσιάζεται σ’ αυτή την έκδοση είναι ένα μικρό βήμα για την αποκατάσταση της ισορροπίας. Περιέχει μια σύντομη ιστορική αναδρομή και μια περιγραφή των δικών, ακολουθούμενη από μια συζήτηση πάνω σε μερικά από τα αίτια και τις επιπτώσεις τους.

Εισαγωγή

«Ο αριθμός των μαγισσών και των μάγων έχει αυξηθεί υπερβολικά. Αυτού του είδους οι άνθρωποι έχουν πληθύνει εκπληκτικά τα τελευταία χρόνια», έγραφε ο Επίσκοπος Jewel τo 1559. «Ο κόσμος είναι γεμάτος μάγισσες. Έχουν κατακλύσει κάθε τόπο και σύντομα θα κυριεύσουν ολόκληρη τη γη», ισχυριζόταν ο Αρχιδικαστής Anderson το 1602.[2]

Είναι δύσκολο να βρεθούν στατιστικά στοιχεία για το πόσες ακριβώς γυναίκες θανατώθηκαν στην Ευρώπη, αλλά ενδεχομένως να αριθμούσαν εκατοντάδες χιλιάδες, τον καιρό που ο πληθυσμός της Ευρώπης ήταν μικρότερος από το σημερινό[3]. Στην Αγγλία, από τις αρχές του 16ου μέχρι τα τέλη του 17ου αιώνα, περίπου το ένα τέταρτο των δικών που αφορούσαν ποινικά αδικήματα ήταν δίκες μαγισσών κατά τις οποίες οι περισσότερες κατηγορούμενες θανατώθηκαν. Ούτε οι δίκες των μαγισσών ούτε η ιδέα ότι οι μάγισσες είναι σατανικές προϋπήρχαν αυτής της περιόδου.

Πέμπτη 7 Μαΐου 2015

Η απώλεια της όρασης ως συνέπεια της χρήσης “λιγότερο φονικών” όπλων


 
Nεαρός Παλαιστίνιος επιδεικνύει μία μαύρου χρώματος σφαίρα με σπογγώδη απόληξη που χρησιμοποιήθηκε από ισραηλινούς αστυνομικούς κοντά στον προσφυγικό καταυλισμό Σουαφάτ στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, 07/11/2014 (Oren Ziv/Activestills.org)

Ένας αριθμός ανήλικων Παλαιστινίων υπέστησαν ολική ή μερική απώλεια της όρασης τον τελευταίο χρόνο λόγω των ισραηλινών μέτρων καταστολής πλήθους. Μία οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων προσφεύγει στον γενικό εισαγγελέα

της Νατάσα Ροθ

Μετά από μια σειρά πυροβολισμών από τις ισραηλινές δυνάμεις κατοχής που προκάλεσαν ολική ή μερική απώλεια της όρασης σε ανήλικους Παλαιστίνιους, ο 13χρονος Ζακαρίγια Τζουλάνι, από τον προσφυγικό καταυλισμό Σουαφάτ, έχασε το αριστερό του μάτι αφού δέχτηκε σφαίρα στο κεφάλι από έναν συνοριακό αστυνομικό την Τρίτη 7 Απριλίου 2015. Όπως συνέβη και με τα περισσότερα παιδιά πριν από αυτόν, ο Τζουλάνι χτυπήθηκε με μαύρου χρώματος σφαίρα 40 χλστ. με σπογγώδη απόληξη, σχεδιασμένη ως ένα μη θανατηφόρο όπλο καταστολής πλήθους που έχει ωστόσο προκαλέσει δραστική αύξηση των τραυματισμών – και τουλάχιστον έναν θάνατο – από την έναρξη της χρήσης της τον Ιούλιο του 2014. Αυτές οι σφαίρες αντικατέστησαν άλλες μπλε χρώματος με σπογγώδη απόληξη, ελαφρύτερες και επομένως λιγότερο επιβλαβείς.

Ο Τζουλάνι είναι ο πέμπτος, τουλάχιστον, ανήλικος που υπέστη σοβαρό τραυματισμό στο μάτι με αυτόν τον τρόπο από το περασμένο καλοκαίρι.

" Οι μάζες φοβούνται τη λευτεριά. "


«Οι μάζες φοβούνται τη λευτεριά. Απεγνωσμένα ψάχνουν, όταν όλα έχουν καταρρεύσει, για έναν καινούργιο θεό ή τον εκπρόσωπό του που θα τους την στερήσει, αλλά που στην πραγματικότητα θα τις απαλλάξει από την ευθύνη του εαυτού τους. Πόσες φορές βρέθηκε ο άνθρωπος κοντά στην υποψία ότι δεν είναι οι θεοί που πρέπει ν αλλάξουν αλλά το σύστημα;
Μία κοινή πίστη σώζει πάντα τις μάζες από την ανυπόφορη μοναξιά του ατόμου. Αλλά όσο δύσκολο είναι να τις ενώσεις κάτω από μια καινούργια προοδευτική ιδέα, τόσο εύκολο είναι να τις συνδέσεις μ ένα κοινό μίσος. Εναντίον ποιανού; Μα η μετριότητα βλέπει γύρω της τόσους εχθρούς! Γι αυτό η μάζα είναι πρόθυμη να υποστηρίξει μια θεότητα ή μια εξουσία που υπόσχεται το διωγμό της αδικίας και την αποκατάσταση της ισότητας. Το κακό είναι πως δεν ελέγχει ποιος της τα υπόσχεται όλα τούτα. Της αρκεί η πλάνη πως οι πάντες θα ισοπεδωθούν στο ανάστημα της δικής της μετριότητας. Και πως και οι άλλοι θα στερηθούν εκείνο που η ίδια φοβάται: την ελευθερία να ψηλώσουν.
Οι μάζες εκπαιδευμένες να είναι άτολμες και δορυφορικές, καθηλώνονται ανίκανες και ν’ αντικρίσουν ακόμα το κενό. Ειδικά διαμορφωμένες έτσι, περιμένουν, προσφέροντας με την ανημποριά τους, το πρόσχημα. Αυτή είναι η στιγμή του καπάτσου ή αλλιώς του ηγέτη. Όταν οι παλιοί θεοί αποσύρονται, οι θρόνοι αναζητούν διάδοχο. Και μ ένα καλό χειρισμό ή δίχως καν χειρισμό, σχεδόν κάθε άχρηστο σακί κόκαλα μπορεί ν αναρριχηθεί στην άδεια θέση» 
Λιλή Ζωγράφου
Κι από εμάς: Η διαχρονική πτώση του μαζάνθρωπου...
 

Τετάρτη 6 Μαΐου 2015

Με λίγα απλώς λόγια...




Πραγματική δημοκρατία δεν έχει να κάνει μόνο με την αυξημένη κοινωνικοπολιτική συνειδητότητα και εγρήγορση του "κυρίαρχου λαού" και την ενεργό συμμετοχή του στις διαδικασίες διακυβέρνησής του, με διάφορους τρόπους. Έχει να κάνει και με την ανακλητότητα των δημόσιων αρχόντων, κάθε στιγμή! Όταν αυτοί αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων έως επικίνδυνοι στη διαχείριση των κοινών εννός τόπου. Όταν αυτοί παρεκκλίνουν εντυπωσιακά (και ακόμη χειρότερα από τις αρχές σχεδόν) από αυτό το οποίο έλαβαν λαϊκή εντολή να διαχειριστούν και να πράξουν. Όταν αυτοί, μετά από ένα λογικό χρονικό διάστημα, δεν τηρούν τις δεσμεύσεις που επικαλέστηκαν για να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του λαού. Και αυτές αποδεικνύονται μια τρύπα στο νερό και στην προκειμένη περίπτωση, αυτής της σημερινής συγκυβέρνησης, στα άπατα μαύρα ύδατα της πρωτοφανώς φασιστικής αντι-"Ένωσης" κι απροκάλυπτα εχθρικής για τα δικαιώματα και τις πραγματικές ανάγκες των ευρωπαϊκών λαών.
Κι εφόσον το εργαλείο της ανακλητότητας δεν προβλέπεται από τη "δημοκρατία" μας, τότε η επόμενη λύση είναι η λαϊκή προσφυγή...στους δρόμους ή της ασφυχτικής πίεσης των κυβερνώντων όσον αφορά τα παραπάνω ή της ανατροπής τους. Και πάλι στους δρόμους.
Και αυτό δεν σημαίνει επαναφορά παλιότερων "δοκιμασμένων" και...θεαματικά και επώδυνα για τον πολύ κόσμο αποτυχημένων "λύσεων". Αλλά σημαίνει αποβολή του κάθε φόβου που φυλάει τα έρμα από τη συλλογική ψυχοσύνθεση. Κάτι που καλώς ή κακώς συνεπάγεται μια συναισθηματική διεύρυνση και διανοητική υπέρβαση. Και μια και λέγαμε για υπέρβαση: αμεσοδημοκρατικές δομές και ενεργοποίηση των δαιμονοποιημένων και απαγορευμένων εννοιών της αυτοοργάνωσης και αυτοδιαχείρισης των κοινών, που κατά τον Καστοριάδη είναι η πολιτική συνθήκη που οδηγεί στην αυτονομία κι άρα στην ελευθερία!

Μη βιάζεσαι να χαχανίσεις ή να αναστενάξεις. Τα'χω ήδη ακούσει και σε προσωπικές επαφές: "Αυτά είναι ουτοπίες, εδώ είναι Ελλάδα!"
Για εμένα δεν υπάρχει μεγαλύτερη παραίτηση από αυτές τις κουβέντες και αυτοκαταστροφικός κυνισμός και εθελούσια καθήλωση σε κάθε είδους τέλματα και κάτι σαν δήλωση υποτέλειας σε λογής αφεντάδες. Γιατί, το'χουμε ξαναπεί, ου-τοπία είναι ο μη-τόπος που απλώς δεν έχει ακόμη υπάρξει. Και γιατί η άμεση δημοκρατία δεν εμπνεύστηκε και λειτούργησε (με τα όποια ελαττώματά της αλλά λειτούργησε!) για κάποιες δεκαετίες  στο γεωγραφικό χώρο της σημερινής πρωτεύουσας της χώρας και ίσως σε κάποιες αρχαιοελληνικές αποικίες με παρεμφερείς πολιτικές αντιλήψεις;
Και σε τελική ανάλυση αν η ζωή αποφεύγει τον πειραματισμό και την καινοτομία, το τόλμημα με το ρίσκο που πάντα το συνοδεύει, την ανάληψη ευθυνών κι άρα την ανάγκη ανάληψης πρωτοβουλιών και την κίνηση προς τα εμπρός, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει μερικές φορές την ματιά προς τα πίσω και την αξιοποίηση και μετεξέλιξη των χρήσιμων για τις σημερινές ανάγκες εμπειριών του παρελθόντος, τότε...
Τότε η νοσηρή παραλυσία και ο καταποντισμός στην κινούμενη άμμο της Ιστορίας έρχεται με φυσικό τρόπο σαν το επισφράγισμα του χρονικού μιας προδιαγεγραμένης κατάληξης. Κι όχι άδικα...


ανιχνευτής
αναρτήθηκε αρχικά στο no Gravity Zone

Ντίλι Ντίλι το καντήλι...

"Η Παναγιά μαζί μας..."


Το είδαμε στο Πάρε-Δώσε (ο τίτλος της ανάρτησης είναι μια προσθήκη από εμάς)

κουρκούμι το χρυσό μπαχαρικό που "σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα"



είναι από τα πιο γνωστά μπαχαρικά της Γης
είναι ένα από τα πιο ευεργετικά και θεραπευτικά βότανα-μπαχαρικά
το ονομάζουν και "ινδικό σαφράν"
τurmeric -όνομα που προέρχεται από το λατινικό terra merita " meritorious earth "άξια γη" αναφερόμενο στο γήινο χρώμα που έχει το κουρκούμι που μοιάζει με ορυκτή χρωστική ουσία-
ή κουρκουμίνη ή κουρκουμάς ή κουρκούμι ή κιτρινόριζα- "yellow root"
η επιστημονική ονομασία του είναι Curcuma longa και έχει μια ζεστή πικρή πικάντικη γεύση γήινη που μοιάζει με του συγγενή του -του τζίντζερ
όπως το τζίντζερ έτσι και το κουρκούμι είναι ρίζα και χρησιμοποιείται ως μπαχαρικό συνήθως σε ξηρή μορφή

στην ινδική ιατρική και επιστήμη της Ayurveda έχει πολλές χρήσεις λόγω των θεραπευτικών ιδιοτήτων του και χρησιμοποιείται ακόμη και στα καλλυντικά
το turmeric στον ινδικό πολιτισμό έχει θρησκευτική σημασία και πιστεύεται ότι μεταδίδει τρεις από τις 6 βασικές γεύσεις στο φαγητό:
πικρή
πικάντικη
στυπτική -οι άλλοι τρεις είναι η αλμυρή,η ξινή και η γλυκιά-
και ισορροπεί όλες τις doshas-Vata, Pitta και Kapha η δε Ινδία που το κουρκούμι είναι βασικό συστατικό της κουζίνας της έχει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά Αλτσχάιμερ στον κόσμο
~~~~~~~~~~~~~~
το κουρκούμι
μπορεί να υπερηφανεύεται για το εντυπωσιακότερο φάσμα ιδιοτήτων που του χάρισε η φύση και το καθιστούν -μπορούμε να πούμε-απαραίτητο
άλλωστε
αυτό το όμορφο κίτρινο μπαχαρικό έχει
την ικανότητα χάρη στις σπουδαίες του θεραπευτικές ιδιότητες να βοηθά στη θεραπεία και στην καταπολέμηση ενός μεγάλου φάσματος παθήσεων που εκτείνεται από την απλή δυσπεψία φτάνει στην αρθρίτιδα και καταλήγει στον καρκίνο
το μαγικό συστατικό στο κουρκούμι είναι η κουρκουμίνη
η κουρκουμίνη -με τα αμέτρητα θεραπευτικά πλεονεκτήματα-είναι μιά ουσία με ισχυρές
αντιφλεγμονώδεις
αντιοξειδωτικές
αναλγητικές
αντιβιοτικές
αντιβακτηριακές
αντισηπτικές και
επουλωτικές ιδιότητες
οι δυό αυτές τελευταίες ιδιότητες της είναι που καθιστούν το κουρκούμι ιδανικό για την επούλωση πληγών και εγκαυμάτων και δοκιμάζεται ήδη ως θεραπεία στην άνοια και στην αρθρίτιδα
έτσι παρατηρούμε το κουρκούμι να χρησιμοποιείται θεραπευτικά και να αποτρέπει:
 1) τα προβλήματα πέψης-καούρα και δυσπεψία
το κουρκούμι βοηθά την πέψη συμβάλλοντας στη διάσπαση των λιπών κατά τη διαδικασία της πέψης

2) τον πόνο του στομάχου-το κουρκούμι έχει αποδειχθεί χρήσιμο για στομαχικά προβλήματα που κυμαίνονται από γαστρίτιδα μέχρι προβλήματα που έχουν προκληθεί από το άγχος ή το αλκοόλ
3) το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου
4) τη διάρροια
5) τα εντερικά αέρια
6) την απώλεια της όρεξης
7) τα ηπατικά προβλήματα
8) τις διαταραχές της χοληδόχου κύστης
9) τη χοληστερίνη
χάρη στις στυπτικές του ιδιότητες είναι επίσης χρήσιμο σε περιπτώσεις
10) βήχα
11) γρίπης
12) φυματίωσης
13) βρογχίτιδας
14) κρυολογήματος
15) προβλημάτων του δέρματος-
16) πόνων της περιόδου
επίσης
η πάστα από turmeric
# βοηθά στην ανάπλαση του κατεστραμμένου δέρματος
# βοηθά στη θεραπεία της ψωρίασης και άλλων φλεγμονωδών καταστάσεων του δέρματος
# βοηθά στην επούλωση των τραυμάτων και του εκζέματος
# χρησιμοποιείται επίσης στα σημεία αποχρωματισμού του δέρματος και στις κηλίδες
# προσθέτει φωτεινότητα και λάμψη στο δέρμα

16) πόνων της περιόδου
επίσης
17) βοηθάει στο μεταβολισμό των λιπών και κατ'επέκταση στη διαχείριση του βάρους
18) βοηθάει στην καταπολέμηση της αρθρίτιδας-οστεοαρθρίτιδας και ρευματοειδούς αρθρίτιδας- χάρη στις αναλγητικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητές του το κουρκούμι βοηθάει αποτελεσματικά στη μείωση των φλεγμονών των αρθρώσεων και
συνιστάται για την ανακούφιση των συμπτωμάτων της αρθρίτιδας

σε μελέτες έχει αποδειχθεί ότι
19) αποτρέπει και επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου Αλτσχάιμερ
για την προστασία από το Αλτσχάιμερ-ο καθηγητής Murali Doraiswamy από το Duke University στη North Carolina έχει αναφέρει ότι υπάρχουν στοιχεία που αποδεικνύουν ότι οι άνθρωποι που τρώνε ένα γεύμα με κουρκούμι δύο ή τρεις φορές την εβδομάδα έχουν πολύ χαμηλότερο κίνδυνο άνοιας
το βασικότερο όμως όλων είναι ότι
20) το κουρκούμι σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα
σε μελέτες και tests που διενεργήθηκαν από μια ομάδα στο Cork Cancer Research Centre παρατηρήθηκε ότι το κουρκούμι κατέστρεψε καρκινικά κύτταρα του οισοφάγου στο εργαστήριο μέσα σε 24 ώρες
ο Dr Sharon McKenna δήλωσε:
"οι επιστήμονες γνωρίζουν εδώ και πολύ καιρό ότι οι φυσικές ενώσεις έχουν τη δυνατότητα να αντιμετωπίζουν τα ελαττωματικά κύτταρα που έχουν μετατραπεί σε καρκινικά και υποπτευόμαστε ότι η κουρκουμίνη μπορεί να έχει θεραπευτική αξία."
ενώ ένας άλλος γιατρός-ερευνητής ο Bharat Aggarwal of the Department of Experimental Therapeutics at the University of Texas Anderson Cancer Center in Houston
αναφέρει:
"οι μελέτες δείχνουν ότι οι άνθρωποι που ακολουθούν δίαιτες που είναι πλούσιες σε κουρκούμι έχουν χαμηλότερα ποσοστά
καρκίνου του μαστού
καρκίνο του προστάτη
καρκίνο του πνεύμονα και
του παχέος εντέρου
¨
επίσης επισημαίνουν οι ερευνητές ότι η κουρκουμίνη
προλαμβάνει το μελάνωμα καθώς αναγκάζει τα κύτταρα του μελανώματος να πεθάνουν
μπορεί να σταματήσει την εξάπλωση
του πολλαπλού μυελώματος
του καρκίνου του τραχήλου
τον καρκίνο του πνεύμονα
του παγκρέατος
του προστάτη
του καρκίνου του μαστού

Land of oportunity - Η "γη των ευκαιριών"



“And when I speak, I don’t speak as a Democrat. Or a Republican. Nor an American. I speak as a victim of America’s so-called democracy. You and I have never seen democracy - all we’ve seen is hypocrisy. When we open our eyes today and look around America, we see America not through the eyes of someone who has enjoyed the fruits of Americanism. We see America through the eyes of someone who has been the victim of Americanism. We don’t see any American dream. We’ve experienced only the American nightmare.“ .. (Malcolm X)

" Kαι όταν μιλώ, δεν μιλώ ως Δημοκράτης. Ούτε ως Ρεπουμπλικανός. Ούτε ως Αμερικανός. Μιλώ ως θύμα της λεγόμενης αμερικανικής "δημοκρατίας". Εσύ κι εγώ δεν έχουμε ποτέ δει τη δημοκρατία- όλα όσα έχουμε δει είναι η υποκρισία. Όταν ανοίξουμε τα μάτια μας σήμερα και κοιτάξουμε γύρω μας την Αμερική, βλέπουμε μια Αμερική όχι μέσα από τα μάτια κάποιου που έχει απολαύσει τα "φρούτα" (ή δώρα) του Αμερικανισμού. Δεν βλέπουμε κανένα αμερικάνικο όνειρο. Έχουμε μόνο βιώσει τον αμερικάνικο εφιάλτη " ΜΑΛΚΟΛΜ Χ 

το είδαμε στο cartoonpolitics

( Kι εμείς σήμερα βιώνουμε τον "ευρωπαϊκό εφιάλτη". Των Σειρήνων της πολλά υποσχόμενης κάποτε "ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης". Που δεν άργησε να μετατραπεί σε ολοκληρωτισμό υπό την εποπτεία της καγκελαρίας και των Δυτικών τοκογλύφων. Και των εγχώριων για κάθε χώρα συνεταίρων τους )


Μια εξέγερση...





“.. a riot is the language of the unheard“ .. (Martin Luther King, Jr.)

"μια εξέγερση είναι η γλώσσα του ανήκουστου" ΜΑΡΤΙΝ ΛΟΥΘΕΡ ΚΙΝΓΚ 


ΚΑΠΟΙΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ ΔΙΧΩΣ ΙΧΝΟΣ "ΑΣΑΦΕΙΑΣ": "Διαπραγμάτευση": Ρευστότητα εσείς, αντεργατικά μέτρα εμείς

ένα άρθρο που μας άρεσε για τη σοβαρότητα των προβληματισμών και αμεσότητα και οξυδέρκεια των γραφόμενών του...
Όπως για τους ίδιους λόγους μας άρεσε και αυτό: Η ώρα της έντιμης ρήξης 
(και κάποιες δικιές μας πινελιές: Με λίγα απλώς λόγια...και "Get the Hell out of here!", γιουροκαθάρματα!)

«Διαπραγμάτευση»: Ρευστότητα εσείς, αντεργατικά μέτρα εμείς 


Τραγική ομολογία υποταγής μιας κυβερνητικής πολιτικής που πρέπει να ανατραπεί

Παναγιώτης Μαυροειδής

Όταν το τελευταίο επιχείρημα της ‘’διαπραγμάτευσης’’ της κυβέρνησης είναι ‘’δώστε μας εσείς ρευστότητα, ώστε να πάρουμε αντεργατικά μέτρα εμείς’’, η πλήρης υποταγή και υπαγόρευση της πολιτικής από τα αφεντικά της ευρωζώνης, ομολογείται ρητά.

Αλλιώς: ‘’Μονά κερδίζετε, ζυγά χάνουμε’’.

Όλα βαδίζουν προς την υπογραφή μιας ντροπιαστικής συμφωνίας με αρνητικές συνέπειες ιστορικών διαστάσεων, τόσο οικονομικές όσο και πολιτικές. Όχι γιατί θα είναι το πρώτο και μοναδικό πακέτο αντεργατικών μέτρων στην Ελλάδα, αλλά ακριβώς επειδή αυτή τη φορά θα έχει τη συνηγορία και τη σφραγίδα μιας ‘’αριστερής’’ κυβέρνησης.

Υποτίθεται ότι η συμφωνία στο Eurogroup της 20ης Φλεβάρη εξασφάλιζε χρόνο κινήσεων απέναντι στους κουτόφραγκους.

Εξασφάλισε ακριβώς το αντίθετο. Συμβολικά, ένας ταπεινωμένος Ντάισελμπλουμ εκείνης της πρώτης συνάντησης με τον Βαρουφάκη, έχει βγει σήμερα μάγκας. Ουσιαστικά και πολιτικά, η κυβέρνηση δεσμεύτηκε και στράγγιζε όλα τα αποθεματικά του κράτους πληρώνοντας τις δόσεις του ΔΝΤ.

Αυτός που κέρδισε όλο το χρόνο (και μάζεψε και το χρήμα…) είναι οι δανειστές, η ευρωζώνη και το ΔΝΤ. Η κυβέρνηση με την πλάτη πλέον στον τοίχο στηρίζεται στις ελάχιστες σταγόνες ρευστότητας που παρέχει η ΕΚΤ, ίσα ίσα για να προστατεύεται η τελευταία από μια ανεξέλεγκτη χρεωκοπία. Οι ‘’εταίροι’’ κατά ΣΥΡΙΖΑ, αυτοί με τους οποίους ‘’είμαστε συνιδιοκτήτες της ευρωζώνης και της ΕΕ’’, αγαλλιάζουν με την προοπτική να δουν, όχι την κυβέρνηση κυρίως, όσο το λαό, σα σκύλο πεινασμένο, που απελπισμένος θα κουνάει υποτακτικά την ουρά του και θα κοιτάζει με ικετευτικά μάτια το αφεντικό του, για ένα κομματάκι ξερό ψωμί.

Η προώθηση της αρπαγής των αποθεματικών μέσω Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ), επιβεβαιώνει ότι, τελικά, μια μνημονιακή αντιλαϊκή πολιτική, αναπόφευκτα θα είναι και αυταρχική.

Η μεγάλη ήττα για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, είναι η καταφυγή στο επιχείρημα απέναντι στους πασίχαρους για την κατρακύλα αλαλάζοντες βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή: ‘’Και εσείς τα ίδια δεν κάνατε; Δεν κυβερνούσατε με ΠΝΠ;»

Ακόμη χειρότερα, η Αριστερή Πλατφόρμα αποτέλεσε τον μαχητικότερο υπερασπιστή της υπέρ χρέους και δόσεων κλοπής, βαφτίζοντάς την πράξη αντίστασης και προετοιμασία ρήξης!

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στηρίχτηκε σε ορισμένες πολιτικές υποθέσεις.

Πρώτη υπόθεση: ‘’Πληρώνοντας τα δάνεια στο ΔΝΤ, όχι απλά αποφεύγουμε το διμέτωπο, αλλά εξασφαλίζουμε ένα σύμμαχο απέναντι στην ευρωζώνη για μια θετική ευόδωση συμφωνίας στα τέλη Ιουνίου’’.

Δεύτερη υπόθεση: ‘’Αφήνουμε που και που να εννοηθεί ότι δε μπορούμε να πληρώσουμε, άρα θα πάμε σε χρεωκοπία, η οποία θα βλάψει όλη την ευρωζώνη’’.

Τρίτη υπόθεση: ‘’Η Ρωσία άμεσα ή έμμεσα θα μας στηρίξει’’.

Τρίτη 5 Μαΐου 2015

Η κοινωνία της "φιλήσυχης σιωπής" και οι "κώδικες τιμής" της φυλακής



Διαβάζω σε άρθρα ότι όλοι σχεδόν γνώριζαν στη γειτονιά πως ο πατέρας-τέρας κακοποιούσε πριν δολοφονήσει φριχτά τη μικρούλα Άννυ, ωστόσο κανείς δεν μιλούσε και εισπράττω ως το συνήθη προβληματισμό το γνωστό ερώτημα "σε τι κοινωνία ζούμε;"
Αφού λοιπόν τίθενται κάθε φορά που συμβαίνει το ανείπωτο, το τραγικό, το ασύλληπτο, τέτοιου είδους απορίες, αν και περισσότερο μοιάζουν για μένα  με ρητορικά ερωτήματα, ας επιχειρήσω με καθόλου καλή διάθεση να δώσω κάποιες απαντήσεις.
Κι αυτές είναι ότι ζούμε στην κοινωνία της "φιλήσυχης σιωπής". Στην κοινωνία του "όλοι ήξεραν αλλά κανείς δεν μίλαγε". Στην κοινωνία του ζούμε ο ένας πάνω στον άλλο και μίλια μακριά από τον άλλο. Στην κοινωνία του φόβου για τα πάντα και τους πάντες: για τις πιθανότητες παγωμένου χειμώνα ή καυτού καλοκαιριού. Για τον κίνδυνο να πέσει ο ουρανός στα κεφάλια μας σύμφωνα με καμιά νέα καταστροφολάγνα προφητεία τύπου 2012. Για τις ειδήσεις στα ΜΜΕ που σκόπιμα -πώς αλλιώς θα ριζώσει ο φόβος στις ψυχές και θα παραλύσει τη βούληση, το καθαρό μυαλό και τις αντιστάσεις των πολιτών;- ανταγωνίζονται τα πιο αγωνιώδη κινηματογραφικά θρίλερ ή δακρύβρεχτα μελό. Για το κάθε μέρα πιθανό Grexit. Για τον ξένο που ήρθε να μας πάρει τις δουλειές. Για τις δουλειές που δεν έχουμε. Για τους όλο και πιο παράλογους και άδικους φόρους και λογαριασμούς που στο τέλος "θα βγούμε στο κλαρί"-αν κατά κάποιο τρόπο δεν μας έχουν ήδη βγάλει- για να βρούμε χρήματα να τους πληρώσουμε. Για τους γείτονες που δεν ξέρουμε από πού κρατάει η σκούφια τους και ποια είναι τα κοινωνικά τους φρονήματα. Για τις σκηνές καθημερινής τραγωδίας, τα δράματα και την καθημερινή φρίκη της διπλανής πόρτας που τα γνωρίζουμε και τα βλέπουμε και τα ακούμε αλλά "δεν μας πέφτει λόγος". Κι όταν συμβεί η μη αναστρέψιμη τραγωδία λύνονται ως διά μαγείας τα στόματά μας και εκφράζουμε σοκαρισμένοι τον αποτροπιασμό μας.
Ζούμε λοιπόν στην κοινωνία της ΣΙΩΠΗΛΗΣ ΣΥΝΕΝΟΧΗΣ!  Της αδιαφορίας για τον Άλλον και της αγκίστρωσης στον μικροαστικό, τρεμάμενο από ανασφάλειες, φοβίες, τραύματα και αυτοματισμούς θλιβερό μικρόκοσμό μας. Που ευνοεί την ύπαρξη και την εκδήλωση της φρίκης, της σαδιστικής συμπεριφοράς, της παράνοιας, της κοινωνικής εξαχρείωσης και του καθημερινού εκφυλισμού των ανθρώπινων πλασμάτων. 
Μπορεί να έχω και λάθος, αλλά έχω και τη βασανιστική εντύπωση ότι σε αυτή την μη-κοινωνία μη-ποιοτήτων κι ανελεύθερων υπάρξεων ζούμε!


Επίσης, για την ίδια φοβερή υπόθεση, διαβάζω και την χονδροκομμένη ή άστοχη -πώς αλλιώς να την χαρακτηρίσω;- επίσημη δήλωση του αναπληρωτή υπουργού "προστασίας" του "πολίτη":
"Κοιτάξτε, όταν σκοτώσεις τη μάνα σου ή το παιδί σου... και όλα αυτά, με βιασμούς ή τέτοιου είδους δολοφονίες... Υπάρχει ένας κώδικας τιμής μέσα στις φυλακές, εντός ή εκτός εισαγωγικών. Άρα γι' αυτό σας είπα ότι εγώ νομίζω ότι σε αυτές τις περιπτώσεις πολύ γρήγορα θα έχουμε το θάνατο και του ίδιου του δράστη". 
Μήπως εδώ μου διαφεύγει κάτι; Μήπως η εκτελεστική εξουσία έχει μπερδέψει τα μπούτια της με τη δικαστική εξουσία και οι πολιτικοί μας μετατράπηκαν και σε δικαστές, για να ελαφρύνουν τη δικαιοσύνη από το φόρτο υποθέσεων; Άλλωστε πρόσφατη είναι και η "περασμένη στο ντούκου" υπόθεση με το βίντεο Μπαλτάκου για το πατρονάρισμα της δικαιοσύνης από τα "θέλω" του πρώην κ.πρωθυπουργού! Γιατί εδώ έχουμε τέλεση δίκης με συνοπτικές διαδικασίες, ετυμηγορία σε "θάνατο" και επιλογή ως εκτελεστικών οργάνων της επιβληθείσας ποινής των όποιων συγκρατούμενων του "πατέρα"-μη ανθρώπινου όντος, στη φυλακή που θα καταλήξει.
Κι όσο κι αν ο κ.αναπληρωτής υπουργός ήταν "εν βρασμώ ψυχής" την ώρα που μιλούσε, όσο κι αν ταυτίζεται με το δικαιολογημένο λαϊκό αίσθημα οργής και απαίτησης απόδοσης παραδειγματικής τιμωρίας, το δημόσιο αξίωμά του τού υπαγορεύει να διατηρεί την ψυχραιμία του την ώρα που κάνει δηλώσεις. Οι οποίες και μέσω οθόνων μεταφέρονται στα σπίτια της "κοινωνίας".
Γιατί ακόμη έχουν απομείνει κάποιοι θεσμοί, όχι σαν τους μηχανισμούς καταπίεσης και αντιδημοκρατικής ασφυξίας των "εταίρων" που βαπτίστηκαν με αυτό τον όρο, οι οποίοι εξασφαλίζουν ότι υπάρχουν κάποιες διαδικασίες που διατηρούν τον υποτιθέμενο δημοκρατικό χαρακτήρα μιας ευνομούμενης πολιτείας. Που δίνει την ευκαιρία να δικαστεί και να απολογηθεί και στον πιο ειδεχθή κακούργο. Αλλιώς ας περάσουμε και με επίσημη προτροπή στη "λύση" της αυτοδικίας, των αυτόκλητων τιμωρών, για να δούμε πόσο θα ωφεληθεί και θα ανακουφισθεί αυτή η "ώριμη συναισθηματικά" και "νηφάλια" σε όλα της κοινωνία.
Όσο περί "κωδίκων τιμής" στις φυλακές, προτείνουμε στον αρμόδιο υπουργό να καινοτομήσει με τόλμη! Να προτείνει "θανατικές ποινές" και για άλλους πολύ επικίνδυνους εγκληματίες και με πολλά θύματα -νεαρής κυρίως ηλικίας- να βαραίνουν την ανύπαρκτη συνείδησή τους. Όπως τους μεγαλέμπορους ναρκωτικών, πριν εκείνοι λαδώσουν προς τις σωστές κατευθύνσεις και χρησιμοποιήσουν τις υψηλές γνωριμίες τους για να τη σκαπουλάρουν. Ή τους ηθικούς αυτουργούς χιλιάδων καθημερινών οικογενειακών δραμάτων και θανάτων από την "καλοπέραση" ή την αυτοχειρία: τους -ελάχιστους έως καθόλου παραπέμψαντες σε δίκη κι αυτή συχνά ως παρωδία δίκης- καταχραστές δημόσιου χρήματος και σεσημασμένους προδότες των λαϊκών συμφερόντων "πολιτικούς άρχοντες". Άρχοντες και διδάξαντες τους πελάτες-ψηφοφόρους τους και την κοινωνία ευρύτερα περί των "προτύπων" κακουργηματικής συμπεριφοράς και ατιμωρησίας!

Ο Ένοικος...


ART AGAINST BRUTALITY - Η τέχνη ενάντια στη θηριωδία ("Fuck your morals"!)

An exhibition by Noel Hodnett
Disasters of War

November 20, 2014 - December 24, 2014 
An interactive installation of paintings, video and sculpture with lasers, "landmines", a "drone" and Makonde tribal masks. Some of the works on show reference similar themes explored by Goya, Delacroix and Caravaggio.

(Due to the graphic content of some of the images on show this exhibition is unsuitable for children and sensitive viewers.)
 
Viewers in the gallery © 2014
    
Entrance to Exhibition © 2014

This installation references current events with similar themes depicted by Old Masters such as Goya, Delacroix and Caravaggio. 
The artist, as witness to the times, has a duty to remind people that human savagery has no bounds and that civilized society has a social responsibility to seek better ways of resolving disputes.

Man’s brutality towards his fellow man has been well documented in art throughout the ages, but with the advent of social media and the pervasive use of hand-held video cameras and smart phones, the horrors of war are now brought to our attention in real time. Unspeakable acts of violence have proliferated in the media to such an extent that we have become anaesthetized and no longer shocked by what we see or hear. We simply change the channel and allow ourselves to be transported to another reality at the touch of a button. Unfortunately for those living the nightmare changing the channel is not an option.

This exhibition does not take sides nor does it intend to pass judgment on the reasons people act the way they do. It does however question the methods employed by the perpetrators of savagery to garner the attention they think their cause deserves, and draws attention to the collateral damage caused by such actions. The exhibition also questions the roll of world leadership involvement in the affairs of others to suit their own agendas...from individuals to entire nations. 
In the Preamble to the Universal Declaration of Human Rights, it states:  
“Whereas disregard and contempt for human rights have resulted in barbarous acts which have outraged the conscience of mankind, and the advent of a world in which human beings shall enjoy freedom of speech and belief and freedom from fear and want has been proclaimed as the highest aspiration of the common people.”
 
  
Wall text with "Desaparecido" © 2014
"Desaparecido", painted in 2002, remembers those who “disappeared” under military dictatorships and oppressive regimes in numerous countries in South America and other parts of the world. This work forms part of a suite of 4 paintings that was exhibited at Britannia Community Centre Library in May 2002. This painting has not been exhibited since that time. The rest of the suite of paintings are in the Simon Fraser University collection in Vancouver, BC

 

Based on the masterpiece “Liberty Leading the People” painted by Eugene Delacroix in 1830, "Topless Jihad" references recent protests in Paris by the women’s rights group Femen regarding freedom of speech and association.

Ισλαμοφασιστική θεοκρατική κτηνωδία: "214 Nigerian girls rescued from Boko Haram pregnant: UN"


 μια γεύση από την κτηνωδία που ακούει στο όνομα "Boko Haram": Μάρτιος του 2015, 100 πτώματα, πολλά εκ των οποίων ήταν ακέφαλα, ανακαλύφθηκαν σε μαζικό τάφο!

ΜΠΟΚΟ ΧΑΡΑΜ: το ισλαμικό θεοκρατικό δολοφονικό παρακλάδι του ΙΚΙΛ ή ISIS στη Νιγηρία. Πρόσφατα ο επικεφαλής της, με τη "σύμφωνη γνώμη του Αλλάχ" βεβαίως, δήλωσε τυφλή υποταγή και αφοσίωση στον αρχηγό του ισλαμικού χαλιφάτου. Μια οργάνωση βιαστών, απαγωγέων και βασανιστών χριστιανών της χώρας και όχι μόνο, υπεύθυνη για μια μίνι γενοκτονία και ασύλληπτη παρατεινόμενη θηριωδία, με χιλιάδες θύματα, ανάμεσά τους πάρα πολλά γυναικόπαιδα...Και ο "Προφήτης", από τον παράδεισο των "ηρωικών πιστών" με τα ουρί ως μεταθανάτια ανταμοιβή τους, καμαρώνει τους "ιεραπόστολους" του "θελήματός του"...

  • 214 Nigerian girls rescued from Boko Haram pregnant: UN


A screengrab taken on May 12, 2014 from a video released by the Nigerian Takfiri terrorist group Boko Haram, showing girls abducted from the northeastern town of Chibok. (© AFP) 
 A screengrab taken on May 12, 2014 from a video released by the Nigerian Takfiri terrorist group Boko Haram, showing girls abducted from the northeastern town of Chibok. (© AFP)


The United Nations (UN) says at least 214 young women and girls recently rescued from the the camps of the Takfiri Boko Haram militants in northeastern Nigeria are pregnant.


The UN Population Fund (UNFPA)’s executive director, Babatunde Osotimehin, said Monday that many of these women are undergoing medical tests and screening for various diseases and infections, including HIV/AIDS.

"About 214 of those already screened were discovered to be at various stages of pregnancies, some visibly pregnant and some just tested pregnant; but we are supporting all of them with various levels of care to stabilize them," the UN official added.