Η απελευθερωτική ανάσα του "χάους"...

Το χάος είναι όμορφο ~ Feral Faun

 

  Το χάος έχει κακολογηθεί και συκοφαντηθεί πολύ. Ακόμα και πολλοί αναρχικοί αρνούνται να έχουν σχέσεις με το χάος. Έχει εξισωθεί με το φόνο και την καταστροφή. Και όμως θα έπρεπε να είναι προφανές, πως αυτή είναι η ψευδής προπαγάνδα των δυνάμεων της τάξης. Γιατί η ιστορία της επιβολής της τάξης είναι η ιστορία των πολέμων, των φόνων, των βιασμών, της καταστροφής και της καταπίεσης. Η τάξη και όχι το χάος καταστρέφει επιπόλαια, γιατί το μόνο που θέλει είναι να επιβάλλει τη μορφή της σε όλα τα όντα. Μόνο αυτοί που τολμούν να είναι ενσαρκώσεις του χάους μπορούν να αντισταθούν στη δολοφονική κυριαρχία της τάξης.

 Άλλα αν το χάος δεν είναι ο φόνος και η καταστροφή όπως μας έχουν μάθει, τότε τί ακριβώς είναι;
Είναι η αταξία; Όχι, γιατί για να υπάρξει αταξία προαπαιτείται η ύπαρξη της τάξης και το χάος είναι πέρα από κάθε τάξη. Η αταξία έρχεται όταν τα σκατώνει η τάξη. Το σύμπαν είναι εκ φύσεως χαοτικό. Όταν κάποιος προσπαθεί να επιβάλλει την τάξη σε κάποιο μικρό μέρος του, η τάξη θα έρθει αναπόφευκτα σε σύγκρουση με το χαοτικό σύμπαν και θα αρχίσει να διαλύεται. Η διάλυση της επιβαλλόμενης τάξης είναι η αταξία.

 Όταν δεν ενοχλείται από την τάξη, το χάος φέρνει την ισορροπία. Δεν πρόκειται για την τεχνητή ισορροπία από κλίμακες και βάρη, αλλά για τη ζωντανή, που αλλάζει συνεχώς, ισορροπία ενός άγριου και όμορφου χορού. Είναι θαυμάσιο, είναι μαγικό. Είναι πέρα από κάθε ορισμό και κάθε προσπάθεια να περιγραφεί μπορεί να είναι μόνο μια μεταφορά που ποτέ δεν πλησιάζει την αληθινή του ομορφιά και ερωτική ενέργεια.

 Η ελευθερία μας βασίζεται στο να μάθουμε να είμαστε μέρος του ερωτικού χορού του χάους. Για να το κάνουμε αυτό, πρέπει να έρθουμε σε επαφή με τα ζωικά μας ένστικτα, με τις βαθύτερες επιθυμίες μας. Πρέπει να απορρίψουμε κάθε μορφή εξουσίας, εσωτερική και εξωτερική, γιατί καταπιέζει τα ένστικτά μας. Δεν πρέπει να προσπαθούμε να γίνουμε κύριοι των ζωών μας, αλλά να ζήσουμε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ*, να τερματίσουμε κάθε διαχωρισμό μέσα μας ώστε να ΕΙΜΑΣΤΕ οι ζωές μας.

 Με το να απελευθερώνουμε και να απολαμβάνουμε τον εαυτό μας στο τώρα, γινόμαστε μέρος του πανέμορφου χορού του χάους. Συμμετέχουμε στη μαγική περιπέτεια του να δημιουργήσουμε τον παράδεισο επί γης στο τώρα. Η αιματηρή ιστορία της τάξης σταματάει να είναι η μόνη πραγματικότητα που γνωρίζουμε και αρχίζει να φαίνεται η ομορφιά του χάους. Γιατί το χάος είναι πανέμορφο, είναι η έκσταση του ανδρόγυνου Έρωτα που λάμπει στο σύμπαν.

Από τη μπροσούρα, “Παραληρήματα, Δοκίμια και Πολεμικές του Feral Faun” (Chaotic Endeavors, 1987)

Το διαβάσαμε στους Σκοπευτές Ονείρων

Κaι κάτι από εμένα:

Το Χρηματοδικείο των Βρυξελλών αποφάσισε: η Ελλάδα στην αγχόνη

Σχόλιο δικό μας: η "άφθαρτη" αριστερά ως νέα ελπιδοφόρα πολιτική δύναμη αποτελεί ήδη χονδροκομμένο παρελθόν. Η έντιμη, δίχως κρυφές ατζέντες στήριξης του υπάρχοντος συστήματος και ασυμβίβαστη (μη σταλινική, δεινοσαυρική) αριστερά, κοινοβουλευτική και μη, οφείλει να διαχωρίσει άμεσα τη θέση της από την ύπουλα αντιλαϊκή συμπαιγνία "αριστερών" και άλλων πολύ μικρών και βλαβερών για τον τόπο πολιτικών σχημάτων και ξοφλημένων ιδεολογικών προσήμων, για να περισώσει ό,τι μπορεί από την αξιοπιστία της! Και ο προδομένος κατά συρροή κόσμος να ακυρώσει με τη δυναμική του ανυπακοή τα συμβόλαια θανάτου σε βάρος και των επόμενων γενεών. Αλλιώς "κάλλιο να πάμε όλοι μετανάστες"...

Χρηματοδικείο των Βρυξελλών αποφάσισε: η Ελλάδα στην αγχόνη

Και μάλιστα ο μελλοθάνατος θα πρέπει να περάσει μόνος του τη θηλιά στο λαιμό του.

Οι ευρωπαίοι ηγέτες συμφώνησαν για τρίτο Μνημόνιο (πρόγραμμα βοήθειας προς την Ελλάδα) το οποίο θα αξιολογήοουμε αναλυτικά όταν μάθουμε τι ακριβώς περιλαμβάνει αλλά όλα τα δεδομένα συγκλίνουν ότι τα μέτρα που περιλαμβάνει (κατάλογος με φρικαλεότητες σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό Spiegel) είναι σαρωτικά Από τα ελάχιστα που πέτυχε η κυβέρνηση είναι να μην μεταφερθούν στο Λουξεμβούργο περιουσιακά στοιχεία του δημοσίου ύψους 50 δις για ξεπούλημα αλλά η έδρα του ταμείου αποκρατικοποιήσεων να παραμείνει στην Ελλάδα.

Τα μέτρα που συμφωνήθηκαν όπως ειπώθηκε ξεπερνούν και την πιο αρωστημένη φαντασία.

Η Γκάρντιαν περιγράφει την συνάντηση Τσίπρα-Μέρκελ-Ολάντ ως «άσκηση διανοητικού βασανιστήριου».

Ο Α. Τσίπρας άκουσε κατά τη συνάντηση από την καγκελάριο της Γερμανίας, τον πρόεδρο της Γαλλίας και τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου να λένε ότι η Ελλάδα είτε θα καταστεί ο ειδικού τύπου «ασθενής» της Ευρωζώνης, συμφωνώντας να περάσει άμεσα από τη Βουλή σαρωτικές μεταρρυθμίσεις είτε θα εγκαταλείψει την Ευρωζώνη και θα δει τις τράπεζές της να καταρρέουν. Ο εν λόγω Ευρωπαίος αξιωματούχος έκανε λόγο για «εκτεταμένο εικονικό πνιγμό», σε μια προσπάθεια να πειστεί ο Έλληνας πρωθυπουργός να συμφωνήσει.

1. Η Μέρκελ μίλησε για «ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία» που θα ψηφίσει τα φαστ-τρακ μέτρα στη Βουλή. Αυτό σημαίνει ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι) είναι ήδη μιλημένα κι έχουν πει το Ο.Κ.


2. Το κουστούμι του μελλοθάνατου είναι ήδη έτοιμο, όπως ανακοίνωσε η Μέρκελ. Οι νόμοι που πρέπει να περαστούν είναι ήδη καθαρογραμμένοι! Ο μελλοθάνατος θα το φορέσει οικειοθελώς ή θα του το φορέσουν με το ζόρι;

3. Έτοιμη είναι και η άτυπη τετρακομματική κυβέρνηση, με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, η οποία θα ψηφίζει εδώ κι εμπρός τα φονικά μέτρα.

4. Ακόμα κι ο Τσίπρας, στις δηλώσεις του μετά τη σύνοδο, παραδέχτηκε ότι τα μέτρα είναι «υφεσιακά», όμως έχει εναποθέσει τις ελπίδες του στις επενδύσεις που ΘΑ έρθουν.

5. Ποιος είπε πως ό,τι γράφει δεν ξεγράφει; Η Μέρκελ μίλησε καθαρά για ΑΝΑΚΛΗΣΗ των νόμων που έχουν ψηφιστεί από την τωρινή κυβέρνηση! Ο Αλέξης Τσίπρας έσπειρε ανέμους, τώρα θα θερίσει θύελλες. Η αριστερή παρένθεση έκλεισε οριστικά

Χρηματοπιστωτικό ίδρυμα καλεί δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση να παραιτηθεί. Το είδαμε και αυτό

6. Κρίμα για το παγκόσμιο κύμα συμπαράστασης μέσω social media που με τα hashtag #ThisIsACoup και #TsiprasLeaveEuSummit  καλούσε τον Αλέξη Τσίπρα να αποχωρήσει εδώ και τώρα από αυτή την άνευ όρων και ορίων διαδικασία εξευτελισμού και ταπείνωσης στις Βρυξέλλες. Διαβάστε την έκκληση δημοσιογράφων στον πρωθυπουργό ώστε να μην επιτραπεί ο εξευτελισμός του ελληνικού λαού.


Το διαβάσαμε ΕΔΩ

Μία μόνο λέξη για το τέλος της παράστασης.

H ΑΠΟΛΥΤΗ ΞΕΦΤΙΛΑ! ΜΙΑ ΑΙΣΧΡΗ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ, ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΜΕΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΔΕΙΓΜΑΤΑ ΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΣΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ-ΠΑΡΩΔΙΑ ΣΤΑ ΑΠΑΤΕΩΝΙΣΤΙΚΑ "ΑΡΙΣΤΕΡΑ" ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΩΝ ΝΕΝΕΚΩΝ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥΣ!

Χειρότερων γιατί οργάνωσαν ένα δημοψήφισμα, καλλιεργώντας ψεύτικες ελπίδες στον κόσμο για ενεργό συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων για το παρόν και μέλλον του. Και μετά τη γενναία και αποφασιστική στάση του κόσμου (σε αντίθεση με τη δικιά τους όπως αποδείχτηκε) σε αυτό το δημοψήφισμα, εκείνοι όχι μόνο δεν το σεβάστηκαν ούτε στο ελάχιστο, αλλά το ξέσκισαν, αφόδευσαν πάνω του και το έστειλαν εκεί που σούταραν και τις πύρινες υποσχέσεις τους: στον πάτο του μνημονιακού κάδου με τα αζήτητα!

Χειρότερων, γιατί δικαίωσαν τους υπέρμαχους του "ΝΑΙ" και των αμαρτωλών πολιτικών δυνάμεων. Που τώρα θα βγαίνουν δικαίως να λένε ότι η προηγούμενη πρόταση των δανειστών ήταν καλύτερη από το σημερινό αίσχος που αποδέχτηκε η εγκληματικά επιπόλαια (ή βάσει σχεδίου;) συγκυβέρνηση, των λεονταρισμών και των "αντιστάσεων". Και κατάφεραν να μετατρέψουν το δημοψήφισμα σ'ένα χρήσιμο εργαλείο όχι στα χέρια τα δικά τους αλλά σ'εκείνα των δανειστών-τοκογλύφων-δολοφόνων και εκβιαστών των λαών, που μιλούσαν ενορχηστρωμένα για αναξιόπιστη κυβέρνηση και έλλειψη εμπιστοσύνης. Και πέτυχαν εκτός από τις κοινωνικά γενοκτονικές "μεταρρυθμίσεις", με κάμποσες "σκληρές" ώρες παραπάνω διαπραγμάτευσης για τα μάτια των θυμάτων τους, την οριστική δήμευση και ξεπούλημα (σε ύψος δεκάδων δισ.) δημόσιας περιουσίας, που θα συμβεί εντός συνόρων αντί να μεταφερθεί εκτός! Για να ανακεφαλαιοποιηθούν οι έχουσες εισπράξει εδώ και χρόνια πακτωλούς δισ. ευρώ από το ελληνικό δημόσιο τράπεζες και να αποπληρωθούν τα επαχθή τοκοχρεολύσια του κατά ειλικρινή παραδοχή ΔΝΤ και ΗΠΑ "μη βιώσιμου"χρέους!

Και τι απομένει από το μεταμνημονιακό απολογισμό των πεπραγμένων και ειπωμένων της κυβέρνησης με τα κατεβασμένα μέχρι το χώμα των Βρυξελλών βρακιά;

Θεατρινίστικες παραστάσεις με φλογερούς διαλόγους από τη μια και εγκληματική απάτη ανάμεικτη με εγκληματική επιπολαιότητα από την άλλη.

Κι όπως έγραψε και ο Ένοικος εδώ: Πιστεύω λοιπόν -ή έστω έχω μια ισχυρή εντύπωση κι ας είναι και απαισιόδοξη ή λανθασμένη- ότι ο αντικαπιταλιστής "συμπαθής Αλέξης", κατά τα λεγόμενα του Ομπάμα, κι έχων τις καλύτερες σχέσεις με τον ΣΕΒ, επελέγη κι αποτέλεσε πολύ καιρό πριν τις εκλογές του Γενάρη τη διάδοχη λύση του "πολιτικού αδιεξόδου" του προτεκτοράτου. Καθώς εταίροι και ντόπιοι συνεταίροι τους θεωρούσαν πλέον "καμμένο χαρτί" τη συγκυβέρνηση δεξιών και σοσιαληστών, για την ομαλή συνέχιση του "προγράμματος διάσωσης".

Μια μόνη λέξη μου έρχεται στο μυαλό , μετά την "ξεφτίλα", όσον αφορά αυτό που μένει σαν πικρή κι ενοχλητική αίσθηση στη γεύση και μούδιασμα στο στομάχι του κάθε ανθρώπου που πίστεψε έστω και ως ένα βαθμό το σλόγκαν περί "ελπίδας": ΠΡΟΔΟΣΙΑ!

Η αυλαία της παράστασης έπεσε, μαζί με τις μάσκες των ηθοποιών της...
Για άλλη μια φορά θεατή μου σε εξαπάτησαν, ή αφέθηκες να εξαπατηθείς όντας λιγότερο φιλύποπτος απ'όσο οι περιστάσεις απαιτούσαν. Γιατί τα σημάδια της κακοστημένης παράστασης-"αριστερής φάρσας" υπήρχαν και με το παραπάνω:
Ποιος κάνει τον ΣΥΡΙΖΑ «Αριστερή Παρένθεση»; Ο ΣΥΡΙΖΑ!

 

ανιχνευτής

ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ: ΟΧΙ σε παλιά και νέα μνημόνια!

ΟΧΙ σε παλιά και νέα μνημόνια!

Την Κυριακή 5 Ιούλη, ο ελληνικός λαός είπε ένα βροντερό και περήφανο ΟΧΙ σε όλα αυτά που πνίγουν τη ζωή του. Διατράνωσε τη θέλησή του να μπει τέρμα στη λιτότητα, την ανεργία, την ελαστική εργασία, τη φορομπηξία, τις αντεργατικές «μεταρρυθμίσεις», τις ιδιωτικοποιήσεις. Έβαλε σε προτεραιότητα τις ανάγκες του και όχι την εξυπηρέτηση του χρέους και το ζουρλομανδύα του ευρώ. Απάντησε στους εκβιασμούς και τις πιέσεις των οικονομικών δολοφόνων του ΔΝΤ και της ΕΕ, των αγορών και των τραπεζιτών, και όλου του εγχώριου και διεθνούς κατεστημένου, που στήριζε μανιασμένα το ΝΑΙ. Έστειλε στα σκουπίδια την οικονομική τρομοκρατία, τη μαύρη προπαγάνδα των ΜΜΕ αλλά και την προδοτική στάση πολλών κατ’ όνομα εργατικών συνδικάτων. Απαίτησε μια καλύτερη ζωή κι όχι μια νέα μνημονιακή συμφωνία, ένα δρόμο ρήξης κι όχι μια πορεία υποταγής.

Λίγες μόνο μέρες μετά, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ προχωρά σε ένα κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, σε ένα βαθιά αντιλαϊκό και αντεργατικό τρίτο μνημόνιο, παραχαράσσοντας κατάφωρα τη θέληση του ελληνικού λαού.

Η ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝΤΟΛΗΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ! 
ΤΟ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΘΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ

ΤΟ ΟΧΙ ΤΟΥ ΦΤΩΧΟΥ ΛΑΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΥΣ και τους ευρωτυρράνους, δεν μπορεί κανείς να το σταματήσει. Δεν μπορεί κανένας να το μεταφράσει σε νέα αντιλαϊκή συμφωνία και νέο μνημόνιο.

Δεν θα μείνουμε στη μέση του δρόμου και στο ΟΧΙ της κάλπης. Ήρθε η ώρα να μιλήσει το ΟΧΙ της μαζικής δράσης και της ρήξης, το ΟΧΙ μέχρι τέλος.

Όχι στο νέο μνημόνιο. Όλοι στους δρόμους!

• Να ξηλωθεί όλο το μνημονιακό πλαίσιο και να μην υπογραφεί η νέα αντιλαϊκή μνημονιακή συμφωνία από την κυβέρνηση.
• Να σπάσει η φυλακή του χρέους, με την πλήρη διαγραφή του, και η μέγγενη του ευρώ και της ΕΕ.
• Να περάσουν οι τράπεζες στο δημόσιο και να λειτουργούν σε όφελος του λαού και όχι του κέρδους.

ΤΡΙΤΗ 14.07 || 19:00 || πλ. Δημαρχείου [ ΜΕΤΡΟ Περιστέρι ]

Mας στάλθηκε από την Αριστερή Κίνηση Περιστερίου

Γεμίσαμε "κλαίουσες ιτιές"- Μια ανάγνωση των τελευταίων εξελίξεων

 Γέμισε τις τελευταίες ημέρες ο τόπος "κλαίουσες ιτιές" που αγωνιούν και οδύρονται για την τύχη του: αριστερόστροφες και δεξιόστροφες, σοσιαληστ(ρ)ικές και ποταμίσιες, μιντιακές και διανοουμενίστικες, νοικοκυραίων του διπλανού...κελιού που φοβούνται να σκεφτούν τι υπάρχει έξω από τη φυλακή, βαρώνων και μεγιστάνων που φοβούνται μήπως κι από σπόντα τους ζητηθούν ευθύνες για τη διαπλοκή.

Σημερινή δήλωση του Μάρτιν Σουλτς από τις Βρυξέλλες εξέφραζε την απορία του για το "πρόγραμμα" των δανειστών, που αποτέλεσε υποτίθεται την αιτία να επιλέξει η κυβέρνηση τη λύση του δημοψηφίσματος, δίνοντας το λόγο (και πάλι υποτίθεται) στο λαό. Ο Σουλτς συγκρίνοντας την τότε δική τους πρόταση με αυτήν που έφερε πρόσφατα η (ενισχυμένη μετά το δημοψήφισμα, υποτίθεται για άλλη μια φορά) ελληνική κυβέρνηση, δεν διαπιστώνει ουσιαστικές διαφορές!

Σημερινή δήλωση του προσωρινού προέδρου της ΝΔ επίσης από τις Βρυξέλλες, το "ιερό" διευθυντήριο για τους ευρωπαϊκούς λαούς και τις τύχες τους, προέτρεπε τον πρωθυπουργό να συμφωνήσει ώστε "οι Έλληνες να ζήσουν μέσα στην Ευρώπη". Ωστόσο παρέλειψε να εξηγήσει το πώς θα ζήσουν και μέσα σε ποιας ποιότητας Ευρώπη. Με συντάξεις και μισθούς ασιτίας, "ελαστικές συνθήκες εργασίας" δηλαδή εργασιακής ομηρίας και στυγνής δουλοκτητικής εκμετάλλευσης, αιμοσταγείς παράλογους φόρους με κατασχέσεις σπιτιών και ραγδαία αύξηση των αυτόχειρων, ξεπουλήματος έναντι πινακίου φακής των υποδομών και πλουτοπαραγωγικών πόρων του τόπου, λες και είναι ιδιοκτησία της εκάστοτε κυβέρνησης και των κρατικοδίαιτων λαμόγιων και όχι του λαού της; Και μέσα σε μια Ευρώπη που έχει αλωθεί προ πολλού από τα πολυεθνικά νεοαποικιοκρατικά μαφιόζικα καρτέλ, τη "Διεθνή των τοκογλύφων", τους μη εκλεγμένους γραφειοκράτες και τεχνοκράτες της Κομισιόν που σε συνθήκες μυστικοπάθειας νομοθετούν και επιβάλλουν τετελεσμένα σε λαούς και κυβερνήσεις;

Συμπέρασμα: Καυλώνω άρα υπάρχω!

Μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση η ατάκα από μια ξεχωριστή ταινία που είχα την τύχη να βρω σ'ένα βιντεοκλάμπ ψάχνοντας για κάτι άλλο, όπως συμβαίνει συνήθως με τα πιο ωραία και με ιδιαίτερο νόημα πράγματα. Σύμφωνα λοιπόν με αυτήν "υπάρχουν δυο ειδών άρρωστοι: αυτοί που υποφέρουν από έλλειψη ζωής και αυτοί που υποφέρουν από υπεραφθονία ζωής"..!

Όπως και να'χει, και στις δυο περιπτώσεις, έχεις να κάνεις με μια νοσηρή κατάσταση. Και θα μπορούσα να σκεφτώ και άλλες "παθολογικές" κατηγορίες. Για παράδειγμα, υπάρχουν και αυτοί που πάσχουν (και τις περισσότερες φορές δεν το γνωρίζουν ή αρνούνται να το αναγνωρίσουν) από έλλειψη ειλικρίνειας, αξιοπρέπειας, φαντασίας και έμπνευσης που γεννιέται από αυτήν, δημιουργικής χαράς της ζωής, ισορροπημένης ερωτικής ζωής...Ή από υπεραφθονία εγωισμού, απληστίας, αμετροέπειας, βλακείας που εναλάσσεται με κακία...

Συμφωνώ με όσους έχουν επισημάνει ότι οι σύγχρονες κοινωνίες μας υποφέρουν στην πλειονότητά τους από έλλειψη αισθητικής και είναι βαθιά αντιερωτικές και παγιδευμένες στις απόλυτες ερμηνείες τους. Και ας πασχίζουν να αποδείξουν μέσα από σπασμωδικές εκδηλώσεις και μεθοδεύσεις ότι ισχύει το αντίθετο, ότι έχουν απελευθερωθεί τάχα μου από τα δεσμά του συντηρητισμού και του παρωχημένου. Πέφτοντας στον λάκκο που οι ίδιες, ή έστω οι "ιθύνοντες νόες" τους, σκάβουν για να καταχωνιάσουν το παλιό και "αρτηριοσκληρωτικό", το μη λειτουργικό, το ασύμβατο με τις νέες αντιλήψεις. Σημαντική εδώ είναι πιστεύω η αναζήτηση και (επαν)ανακάλυψη αυτής της αυθεντικής ηδονής που αναζητούσαν οι Επικούρειοι, αυτής της ηδονής που πραγματικά απελευθερώνει τον άνθρωπο απ'όλες τις αγκυλώσεις, τις φοβίες, τα τραύματα, τις ενεργειακές εμπλοκές, τις στρεβλές και νοσηρές συνήθειες. Κι αυτά δεν έχουν βέβαια να κάνουν μόνο με τη σεξουαλική ζωή του ανθρώπου.
 Αυτά ισχύουν σαφώς και σε πολιτικό επίπεδο, καθώς τα πάντα (ή σχεδόν τα περισσότερα) είναι θέματα που διευθετούνται και οργανώνονται μέσα από πολιτικές θεωρήσεις, επιλογές, πράξεις. Τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο.

Για να μεταφέρουμε λοιπόν αυτό το είδος της αφυπνιστικής και απελευθερωτικής ηδονής στη δημιουργία μιας πνευματικής κατάστασης και πολιτικοκοινωνικής συνθήκης ριζικά και κατηγορηματικά ανθρωποκεντρικής, θα την αποκαλέσουμε  "καύλα"!
 Ναι! Η καύλα τού να παίρνεις με θάρρος, υπευθυνότητα και σεβασμό (για τη δική σου και του Άλλου) τη ζωή σου στα χέρια σου! Η καύλα τού να φτιάχνεις μαζί με τους συνανθρώπους σου τους νόμους σου, κι ας είναι και άγραφοι κι άρα πολύ πιο σεβαστοί μεταξύ ελεύθερων υπάρξεων, εσωτερικά και εξωτερικά. Η καύλα τού να επιλέγεις ετούτο ή εκείνο ανάλογα με το αν τα κριτήρια "μιλάνε" στην καρδιά σου. Η καύλα τού να οργανώνεις τη ζωή σου όπως εσύ επιθυμείς, μαθαίνοντας από τα λάθη σου, με το να συμφιλιωθείς με τις αναποδιές και τα "στραβά" της ζωής σου, ώστε να τα αφήσεις οριστικά πίσω σου σαν ξορκισμένα φαντάσματα. Η καύλα τού να έχεις τις μπογιές και τα πινέλα σαν καλλιτέχνης που ζωγραφίζει τον κόσμο στα δικά του αγαπημένα χρώματα, για να εισχωρήσει μέσα του. Η καύλα τού να αυτοκυβερνάσαι, να αυτοδιαχειρίζεσαι, να αυτοοργανώνεσαι, να αυτοεξυπηρετείσαι. Η καύλα τού να μη φοβάσαι τίποτα, να μην περιμένεις τίποτα, να μην ελπίζεις τίποτα που προέρχεται μέσα από τα τραγούδια των Σειρήνων, διακηρύξεις σωτήρων, υποσχέσεις κυφήνων. Η καύλα τού να πετυχαίνεις το σκοπό σου γιατί συνεχίζεις την προσπάθεια και μετά την αποτυχία. Η καύλα τού να μην εξαρτάσαι από προκαταλήψεις και θέσφατες, παντός τύπου και -ισμού, βεβαιότητες. Και η καύλα τού να μη φοβάσαι να διασχίσεις ερήμους για να βγεις κάποια στιγμή από μέσα τους.

Οπότε, ας μου επιταπεί να "πειράξω" μια διάσημη ρήση, πάνω στην οποία έχουν ιδρυθεί και σχολές και χτιστεί και καριέρες και να το θέσω κάπως έτσι, με τον (αδιάφορό μου) κίνδυνο να χαρακτηριστώ αθυρόστομος ή ασεβής:
 Καυλώνω άρα υπάρχω!

ανιχνευτής

ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ: "ΠΑΡΑ ΦΥΣΗ - ΠΩΣ Η ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΚΑΙ Η ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΕΓΙΝΑΝ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ"

Η μεγαλύτερη ύβρις είναι τα πλαίσια με τα οποία έχει στηθεί και λειτουργεί το σύγχρονο μοντέλο ζωής του όλο και πιο ανίσχυρου να τη διαχειριστεί αστού με έναν σύμφωνο με τη φύση και την ορθή λογική τρόπο. Το αφύσικο έγινε φυσιολογικό και το φυσιολογικό όλο και πιο ποινικοποιημένο και απαγορευμένο.

Aς αφήσουμε λοιπόν για λίγο τις καταιγιστικές πολιτικές εξελίξεις που αφορούν την Ελλάδα και όχι μόνο κι ας επιστρέψουμε και σε άλλα πολύ σημαντικά ζητήματα, σε βαθμό επιβίωσης του παγιδευμένου ανθρώπου σε μια χημική, επικίνδυνα τοξική, μεταλλαγμένη πραγματικότητα. Ζητήματα-κλειδιά για την ομαλή συνέχεια του ίδιου του ανθρώπινου είδους σε (δυσ)αρμονία με μια όλο και περισσότερο δυστυχώς διαταραγμένη φύση και τροφική αλυσίδα που καθορίζεται άμεσα τόσο από την ισορροπία της φύσης και των οικοσυστημάτων όσο και την ανθρώπινη σε αυτήν παρέμβαση. Τι συμβαίνει λοιπόν όταν η διατροφή γίνεται "διαστροφή" και μια κατάσταση "παρά φύση"; Μήπως ο άνθρωπος αλλάζει δραματικά, μεταλάσσεται σε ένα εξαρτημένο από χημικά δηλητήρια κι εξασθενημένο oν; Όταν οι ψυχοπαθητικές και με μαφιόζικη νοοτροπία και πρακτικές πολυεθνικές εταιρείες αλώσουν πλήρως το νομικά πλαίσια και τις συνθήκες  που καθορίζουν τις διατροφικές συνθήκες κι άρα την υγεία και ψυχοσωματική ισορροπία των ανθρώπινων πληθυσμών, τότε η ανθρωπότητα θα έχει ολο και πιο μικρή σχέση με τον λεγόμενο "homo sapiens"! Και θα θυμίζει εκφυλισμένους και σε αποσύνθεση ζωντανούς νεκρούς ενός δυστοπικού σεναρίου αρρωστημένης φαντασίας (που τη βιώνουμε στο πετσί μας σε όλες πια τις πτυχές και διαστάσεις της ζωής μας) και εξαγορασμένης επιστήμης...
Με αυτούς τους προβληματισμούς προτείνουμε ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον και χρήσιμο για τις αποκαλυπτικές πληροφορίες του βιβλίο:
"ΠΑΡΑ ΦΥΣΗ - ΠΩΣ Η ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΚΑΙ Η ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΕΓΙΝΑΝ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ", εκδόσεις ETRA, του Πέτρου Αργυρίου, ενός αντικομφορμιστή συγγραφέα και πληθωρικού σε ενδιαφέροντα και παραγωγή πολύπτυχου συγγραφικού έργου.

" Μισώ όλον τον κόσμο "

" Eίμαι ένας αποτυχημένος ναζί που βρήκε άσυλο στο νεοφιλελεύθερο τρελάδικο. Δεν υπάρχει λόγος να ομολογήσω ότι είμαι ναζί και να πάω στο ναζιστικό κόμμα, αφού από 'δω που είμαι τώρα, μπορώ να εκτονώνω καλύτερα τον κομπλεξισμό μου και το μίσος μου για τον κόσμο και τη ζωή.
Το χρέος της Ελλάδας δεν είναι βιώσιμο, αλλά δεν θα κουρευτεί. Ακούγεται παράλογο; Όχι, δεν είναι παράλογο. Είναι διεστραμμένο. Είμαι ένας διεστραμμένος στην εξουσία και κάνω ό,τι μου καβλώσει (μεταφορικά μιλώντας, μια και δεν μου σηκώνεται). Σας μισώ όλους, σας γαμώ όλους (όχι φυσικά με το πουλί μου, που το έχω μόνο για κατούρημα, αλλά με την εξουσία). Πάντα θα βρίσκω κάποιον να τον γαμάω (με την εξουσία).
Μισώ όλον τον κόσμο. Θέλω να εκδικηθώ όλον τον κόσμο γιατί δεν αντέχω να κοιταχτώ στον καθρέφτη. Μισώ τον εαυτό μου και γι' αυτό μισώ τον κόσμο. Αν μείνω εκτός εξουσίας θα είμαι ένα μηδενικό, κι αυτό δεν θέλω ούτε να σκέφτομαι πότε θα συμβεί. Είναι ένας φόβος που δεν με αφήνει να κοιμηθώ τη νύχτα. Και τώρα βέβαια μηδενικό είμαι, αλλά μηδενικό με εξουσία. Μου είναι πιο εύκολο να κάνω τους άλλους να με φοβούνται, παρά να με εκτιμούν.
Έχω κι άλλους φόβους. Όπως ότι κάποια μέρα κάποιος μπορεί να μην ψαρώσει με την εξουσία μου και να με ξεφτιλίσει για την πλάκα του. Να με φτύσει, ή να μου ρίξει κάνα γιαούρτι. Ή κάναν κουβά με σκατά. Ή απλώς να με κοιτάξει με φανερή περιφρόνηση. Αυτό θα ήταν χειρότερο κι απ' τα σκατά. Το φοβάμαι πιο πολύ από ό,τι το να με ξαναπυροβολήσουν. Ξέρω επίσης ότι μόλις γυρίσω την πλάτη μου, όλοι κουνάνε το κεφάλι με λύπηση. Δεν θέλω να με λυπούνται, γι΄αυτό θέλω να με φοβούνται. Να με τρέμουν. Αλλά ξέρω ότι τους προκαλώ περισσότερο λύπη από φόβο. Τί να φοβηθούν μωρέ από μένα; Τα χάλια μου;
Θα ήθελα να κλάψω για τη γαμημένη ζωή μου, αλλά δεν είμαι αρκετά δυνατός για να το κάνω. Μισώ αυτούς που μπορούν και γελούν. Το γέλιο το θεωρώ κατόρθωμα, που δεν θα καταφέρω ποτέ. Μισώ αυτούς που χαίρονται. Αλλά μισώ κι αυτούς που μπορούν και κλαίνε. Και το κλάμα επίσης είναι κάτι που δεν θα κατορθώσω ποτέ. Αυτοί που γαμάω (με την εξουσία μου) κλαίνε. Και όσο κλαίνε τόσο τους μισώ, γιατί όσο κλαίνε, τόσο πιο αξιοπρεπείς και πιο δυνατοί από μένα δείχνουν ότι είναι. Άσε που μετά από λίγο μπορεί να γελάνε.
Μισώ και ξέρω ότι δεν θα αφήσω τίποτα πίσω μου εκτός από αυτό το πράγμα. Μισώ τη μάνα που με έκανε, μισώ τον εαυτό μου, μισώ τους πάντες γιατί δεν θα μπορέσω ποτέ να αποκτήσω τη δύναμη ούτε του πιό κακομοίρη απ' αυτούς. Μισώ αυτόν τον κόσμο, που όση εξουσία κι αν αποκτήσω θα με λιώνει καθημερινά σαν να ήμουν σκουλήκι. Σαν να είμαι σκουλήκι. "

απόσπασμα από το πολύ καλό (χειρουργικά εύστοχο) άρθρο του ΥΠΝΟΒΑΤΗ με τίτλο RESTART!
Όσο για εμάς περί του φανερού ναζί-υπουργού και της ανάλογης νοοτροπίας παρέας του: Η προκλητική "μοναξιά" τους..

"ΜΕΝΕΙΣ ΕΥΡΩΠΗ" (Ή ΣΤΟ ΝΕΥΡΟΚΟΠΙ); - Τίποτα δεν έχει τελειώσει...

Στροφή στον ρεαλισμό: το ευρώ (και το βόλεμα) δεν κάνει τον ευρωπαίο

 

ένα τραγούδι για "ρομποτάκια"

"Όσοι θυσιάζουν στοιχειώδεις ελευθερίες για λίγη ασφάλεια, δεν αξίζουν ούτε ελευθερία ούτε ασφάλεια." ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ

Ένα τραγουδάκι για το θαυμαστό καινούργιο κόσμο που περνάει ήδη τις πύλες των ζωών μας και εγκαθίσταται σαν κατακτητής που τα παίρνει όλα. Μια πάνκικη ομοβροντία που αφορά "βοσκούς και πρόβατα". Και που θα έκανε τον Κλάες Άντερσεν -"Να φοβάσαι όσους θέλουν να ζήσουν τη ζωή τους ήσυχα και ειρηνικά. Είναι αδίστακτοι"- να χαμογελάει σαρδόνια. Και τις παρέες των "αριστερών και δεξιών" και τεχνοκρατών "κτηνοτρόφων" να βγάζουν επιχείλιο έρπη από το άγχος..

"Αυτός που σκύβει μπροστά στο μαστίγιο.."

 Ή Ελευθερία, ή ησυχία. Πρέπει να διαλέξετε. Ή θα είσαστε ελεύθεροι, ή θα είσαστε ήσυχοι. Και τα δύο μαζί δε γίνονται.  Θουκυδίδης

Μην προσπαθείτε να ερμηνεύσετε τα παράλογα με όρους ορθής λογικής και πολιτικής ανάγνωσης ιδωμένης αυστηρά μέσα στα πλαίσια που καθοριζονται από αυτήν. Γιατί τότε το δημοψήφισμα που έφερε η κυβέρνηση, με το αποτέλεσμα που απέσπασε στη συνέχεια από αυτό, θα σήμαινε σκληρή και γεμάτη σθένος διαπραγμέτευση με τους αποκαλυπτικά ανάλγητους δανειστές, με μια συμφωνία που δεν θα δίνει τη χαριστική βολή στα εργασιακά και τη συνοχή του κοινωνικού ιστού κι αν χρειαστεί και χρήση ενός ιστορικού εκβιασμού σε βάρος τους: ή "κουρεύετε" σε μεγάλο βαθμό το μη βιώσιμο  χρέος -σύμφωνα και με την παραδοχή τόσο του ίδιου του ΔΝΤ όσο και της αμερικανικής παρεμβατικής ανακοίνωσης- ή σκεφτόμαστε ακόμα και την αποχώρηση από τη ζώνη του ευρώ, ξέροντας πως εσείς ούτε έχετε τα νομικά εργαλεία να το καταφέρετε ούτε μπορείτε να αντέξετε το δυσβάσταχτο οικονομικό κόστος της εξόδου -κάτι που αποδείχτηκε περίτρανα από τις πρόσφατες δηλώσεις τους- και των αλυσιδωτών διαλυτικών αντιδράσεων για το ήδη υπό σοβαρή αμφισβήτηση στις πραγματικές επιδιώξεις του κατασκευάσματός σας! Άλλωστε το δημοψήφισμα έγινε για να έχεις και το "back up" της αμεσοδημοκρατικά δηλωμένης στήριξης του λαού, που εσύ την επικαλέστηκες!

ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: TO "OXI" ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ "ΝΑΙ"
ΣΕ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΑ ΚΡΕΜΑΤΟΡΙΑ

Ή μήπως δεν ήθελαν τελικά αυτό; Μήπως τελικά το ζητούμενο, όπως πολύ σωστά επισήμανε και ο ανιχνευτής -Άραγε κατά πόσο νομιμοποιούσουν για αυτό;- μετά την χωρίς ουσιαστικό πρακτικό λόγο προσέγγιση των αμαρτωλών πολιτικών δυνάμεων και σε βάρος των πραγματικών έως ζωτικά μακροπρόθεσμων συμφερόντων του τόπου, ήταν να καθαγιαστούν όλοι εκείνοι που συνήργησαν με τις προδοτικά διαλυτικές, παράτυπες και καταχρηστικές πολιτικές τους στο να φτάσουμε εδώ που φτάσαμε; Να εξιλεωθούν για όσα έκαναν και προώθησαν τα τελευταία χρόνια, πριν και κατά τη διάρκεια μνημονίων, να παρουσιαστούν ως ισότιμοι συνεργάτες στη διαχείριση της κρίσιμης κατάστασης και μετά τον χαμό που ακολούθησε το "capital control" και το οποίο η κυβέρνηση γνώριζε πολύ καλά ότι πρόκειται, ή έστω υπάρχουν σοβαρότατες πιθανότητες, να συμβεί; Αφού, κ.πρωθυπουργέ και στελέχη, ο "λαός δεν φάνηκε να μάσησε", εσείς γιατί φαίνεστε να κιοτεύετε με συνοπτικές διαδικασίες ενάντια σε τελεσίγραφα και απειλές και φριχτές σε βάρος σας προσβολές από τους Ευρωπαίους "φίλους"; Και να υποδουλώνεστε σε χειρότερες καταστάσεις για την κοινωνία σε σχέση με τις προ δημοψηφίσματος, παρά τις "αντάρτικες δηλώσεις" μεγαλοστελεχών σας-Λαφαζάνης: "Δεν υπογράφουμε την θανατική καταδίκη των Ελλήνων".  Και τι γίνεται με την περίφημη επιτροπή του -υπεραναγκαίου ως νομιμοποιημένη πια άρνησή του- δημόσιου λογιστικού ελέγχου του χρέους; Που κανείς δεν λέει τίποτε πια γι'αυτήν; -σύμφωνα και με το άρθρο 7 κανονισμού που υιοθετήθηκε το Μάη του 2013 από την Ευρωπαϊκή Ένωση και αφορά τις χώρες που υποβάλλονται σε ένα σχέδιο διαρθρωτικής προσαρμογής και της συσσώρευσης υπερβολικών επιπέδων χρέους κι άρα λεπτομερούς ονομαστικής αναζήτησης και παραπομπής στη δικαιοσύνη όσων ευθύνονται για ληστρικές παρατυπίες και μαφιόζικες τοκογλυφικές μεθοδεύσεις..."

Μέσα σε αυτό το κωμικοτραγικό θέατρο παραλόγου και μηχανορραφιών σε παγκόσμιο πολιτικό επίπεδο, προσομοιάζοντας στις παράνομες και ύπουλες πρακτικές των πολυεθνικών κολοσσών σε βάρος των συμφερόντων και της καλής υγείας των πληθυσμών, και μέσα από ποτάμια εξαπάτησης που αναβλύζουν από τις "πηγές" καλά κλειδωμένων ατζέντων, οι πολίτες μοιάζουν με έρμαια στα νύχια και τα κόλπα των εξουσιαστικών ελίτ, των γύρω από αυτές πολιτικών υπηρετών και της ιστορικά πρωτοφανούς δικτατορίας του πλέον "κοντόφθαλμου" και μισάνθρωπου υπερ-κέρδους!

Τι σημαίνει τελικά "δημοκρατικές συνθήκες"; Μήπως πρέπει να προσαρμοστεί αυτή η έννοια στο πνεύμα των νέων εποχών και της "τάξης" τους και να μεταφερθεί αναθεωρημένη και στα σχολικά τους εγχειρίδια παραγωγής υπάκουων σαστισμένων σκλάβων;
Μικρές κουβέντες ενάντια σε μεγάλες αυτ-απάτες

Και τελικά αυτό το κείμενο που είχα γράψει όχι πριν από πολύ καιρό, κατά πόσο μπορεί ν'αποδειχτεί προφητικό; Η "αριστερά" ήρθε- η ελπίδα έφυγε;

"Αυτός που σκύβει μπροστά στο μαστίγιο δεν αξίζει παραπάνω απ'αυτόν που το κρατάει!"
EMILE ARMAND

Ο Ένοικος...

Ναι, mr Τουσκ, στη συγκεκριμένη περίπτωση τεράστιας απάτης και δολοφονικής κοινωνικά "μπίζνας", οι πιστωτές είναι και κακοί και ανήθικοι! Όπως όλοι οι "νονοί" και τα όργανα της μαφίας!

Ας κάνουμε λοιπόν μια "σούμα ανακεφαλαίωσης", όσον αφορά τις "ιδιάζουσες μεθοδεύσεις" περί απεχθούς ελληνικού χρέους και αλυσιδωτών αντιδράσεων που προκαλεί σε μια απαξιωμένη Ε.Ε. στη συνείδηση του "μη τοξικού κόσμου" (όπως ήταν οι έχοντες συμφέροντα και οι εξανδραποδισμένοι από τη φύση τους και εραστές της πιο προκλητικής μαζικής ταπείνωσης, από εσωτερικούς και εξωτερικούς "μεγαλοπαράγοντες", φηφοφόροι του "ΝΑΙ"), στηριζόμενοι και σε δεδομένα από παλαιότερες αναρτήσεις μας.
Έχουμε λοιπόν και λέμε:
Το ΔΝΤ ομολογεί το έγκλημα: «Λάθος» το μνημόνιο και το PSI. Αυτοκριτική για το ΔΝΤ που ομολογεί ότι «υποτίμησε τις επιπτώσεις της σκληρής λιτότητας και εκτίμησε λάθος την πορεία του χρέους» Εμπιστευτική έκθεση του ΔΝΤ που αναπαρήχθη από πλειάδα ξένων ΜΜΕ, εκθέτει την τρόικα και τους εγχώριους στυλοβάτες των μνημονίων καθώς αναγνωρίζει ότι η σκληρή λιτότητα έπνιξε την Ελλάδα εν γνώσει των ιθυνόντων ΕΕ και ΔΝΤ. Εξάλλου αξιωματούχοι του ΔΝΤ έχουν δηλώσει ότι ΑΝ ΔΕΝ ΣΥΜΒΕΙ ΜΙΑ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΤΙΚΗ ΕΛΑΦΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ τότε αυτό ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΠΟΤΕ ΒΙΩΣΙΜΟ! Κι αυτό προέρχεται από χείλη των δανειστών και όχι των οφειλετών! Μετά, λοιπόν, το PSI του 2012 το χρέος της Ελλάδας πέρασε, ή το πέρασαν πιο σωστά οι πανούργοι και παντελώς ανήθικοι σιωνιστές τοκογλύφοι, από τους ιδιωτικούς τομείς της Ευρώπης, όπως τα funds, τα ασφαλιστικά ταμεία και φυσικά οι παρασιτικές τους τράπεζες, στο δημόσιο τομέα. Αυτό σημαίνει ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος του τεχνητά διογκωμένου ελληνικού χρέους (Έκθεση-φωτιά για κυβέρνηση Παπανδρέου: Φούσκωσε το έλλειμμα κι έστειλε την Ελλάδα στο ΔΝΤ"​ και Το "Colpo Grosso" του ελληνικού χρέους, με στοιχεία αποκαλυπτικά για τον ρόλο των "πατριωτών" πρωθυπουργών και των Γερμανών αετονύχηδων) ανήκει πια σε ευρωπαϊκά κράτη! Οπότε τι; Τι αν, όπως πρότεινε και το όχι και τόσο συμπαθές στα φασισταριά της Κομισιόν αν και πυλώνας του χρηματοπιστωτικού παγκόσμιου φασισμού ΔΝΤ, επέλθει μια γενναία απομείωση ή "ανακουφιστική ελάφρυνση" του ελληνικού χρέους ως προς το ΑΕΠ; Πολύ απλά αυτό σημαίνει ότι ένα τέτοιο κούρεμα θα επηρεάσει επιβαρύνοντας δραματικά τους προϋπολογισμούς των κρατικών ευρωπαϊκών κατόχων χρέους, καθώς η Ελλάδα θα έχει επιτύχει έτσι τη διαγραφή ενός μεγάλου ποσοστού χρέους (που η υπερβολική συσσώρευση των επιπέδων του παραπέμπει και σε αδιαφανείς έως μαφιόζικες μεθοδεύσεις όπως θα εξηγήσουμε και μετά), επιμερίζοντας το κόστος του ανάμεσα στην Ελλάδα και τους Ευρωπαίους εταίρους!
Δεν είναι καθόλου τυχαία η αναφορά του Τσίπρα, πριν λίγες ώρες, σε ένα πλήρως απαξιωμένο ευρωκοινοβούλιο στο Στρασβούργο και ανήμπορο να αντιδράσει στα "νομοθετήματα" και τελεσίδικες διατάξεις μιας πρωτοφανώς ολοκληρωτικής Κομισιόν, περί δραματικής ελάφρυνσης  του συσσωρευμένου γερμανικού χρέους μετά το Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, συντελώντας στο οικονομικό θαύμα της Γερμανίας και τη μετατροπή της σε οικονομικό μπαμπούλα (ένα είδος κατάπτυστου bullying) της σημερινής υποταγμένης σε αυτήν (και τον ιδιοκτήτη της,τις ΗΠΑ) Ευρωζώνης (Η διαγραφή του γερμανικού χρέους στο Λονδίνο το 1953). Αν συγκρίνουμε την ιστορική εκείνη περίπτωση με τη σημερινή ελληνική κρίση χρέους, θα διαπιστώσουμε (αντλώντας στοιχεία από τον παραπάνω σύνδεσμο) ότι κάποιες από τις εξόφθαλμες αδικίες μιας τέτοιας σύγκρισης είναι οι εξής:

Μικρές κουβέντες ενάντια σε μεγάλες αυτ-απάτες

H δημοκρατία είναι πράττειν. Αν τα λόγια και ευχολόγια πολιτών και πολιτικών δεν ταυτίζονται με την πράξη ή δεν ενεργοποιούνται προς την επίτευξη πράξεων, τότε η δημοκρατία καταντάει μια γελοία και εκφυλιστική φαντασίωση.

Όσο για την ισχύ, αυτή δεν μετριέται από τον πόνο και το φόβο που έχεις την ικανότητα -και τα μέσα- να προκαλέσεις στον άλλο. Αλλά από τον πόνο και το φόβο που μπορείς να αντέξεις.

Όταν μια δημοκρατία στα λόγια -ή "νησίδες" μέσα σε αυτήν- εγκαθιδρύει/-ουν το φόβο στις καρδιές των πολιτών, σπέρνοντας συγχρόνως και τον πόνο στις ζωές τους, τότε πρόκειται για μια τυραννία -ή "νησίδες τυραννίας"- άξια να πολεμηθεί/-ούν μέχρι την οριστική συντριβή της/τους.

Ενεργός πολίτης σημαίνει ενεργή διαρκώς συμμετοχή στις διαδικασίες συγγραφής της αφήγησης που τον αφορά άμεσα και καθορίζει την ίδια την ύπαρξή του μέσα στην Πολιτεία. Σε κάθε άλλη περίπτωση πρόκειται για υπήκοο και έρμαιο νόμων ξένων προς αυτόν και τις ανάγκες του.

Για να μην έχουμε αυτ-απάτες.
Και να μην προσδοκούμε να εισχωρήσει έστω και υποψία φωτός μέσα στη σκοτεινιά. Αναζητώντας σανίδες σωτηρίας έξω από τους εαυτούς μας και αγκαλιές επαγγελματιών κηδεμόνων, με εκπαίδευση σε τεχνικές μαζικής ύπνωσης.
Ο διαρκής, παρατεταμένος ύπνος δεν διαφέρει και πολύ από το κώμα, δηλαδή από μια κατάσταση που φλερτάρει περισσότερο με το θάνατο παρά με τη ζωή.

Και δεν υπάρχει πιο ήσυχο πράγμα από τους νεκρούς.

Ο Ένοικος...

Άραγε κατά πόσο νομιμοποιούσουν για αυτό;

Όταν μιλούσαμε για "ενωτικό μέτωπο", ενόψει των εξελίξεων, εννοούσαμε (κάτι που δεν χρειαζόταν πιστεύουμε περισσότερες επεξηγήσεις) σαφώς περί ένωσης σε επίπεδο κόσμου και δυνάμεων από τα κάτω, ανεξαρτήτως κομματικών και ιδεολογικών πεποιθήσεων και προτιμήσεων. Ανθρώπων που  παλεύουν ενάντια σε μικρούς "θεούς" (=κερδοσκόπους-τοκογλύφους-εγχώριους καταχραστές του δημόσιου χρήματος-εργοδότες που θησαυρίζουν από τις καταστάσεις) και δαίμονες(=μια συμμορία τεχνοκρατών και γραφειοκρατών που αντιμετωπίζουν τους λαούς ως σφάγια και αναλώσιμα πιόνια στην ταμειακή μηχανή τους).

ΔΕΝ αναφερόμασταν σε αποδεδειγμένα σεσημασμένους δωσίλογους, συνεργούς σε σχεδιασμούς κοινωνικών γενοκτονιών και πρόθυμους διεκπεραιωτές επιβολής και παγίωσης μιας επονείδιστης εργασιακής δουλείας που είχαν το σαδιστικό θράσος να της προσδίδουν και "κοινωφελή χαρακτήρα"("Κοινωφελής", ενοικιαζόμενη εργασία... και  «Ωφελούμενοι» δουλοπάροικοι) και ξεχαρβάλωσης του κοινωνικού ιστού και των ζωτικών υποδομών του(«Eκατόμβες νεκρών» ετοιμάζει η κυβέρνηση- Οι πρωθυπουργοί και υπουργοί Υγείας ήταν εδώ και χρόνια ενήμεροι για τους χιλιάδες νεκρούς που θα φέρει η πολιτική λιτότητας), ξεπωλητών του δημόσιου πλούτου και των φυσικών πόρων της χώρας (βλέπε π.χ. αρχέγονο δάσος Σκουριών Χαλκιδικής και "Eldorado Gold") σε διεθνείς "επενδυτές" και  τυχοδιώκτες έναντι εξευτελιστικού κάθε φορά πινακίου φακής, μηχανορράφους σε βάρος της δημόσιας υγείας (Η εισαγωγή των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών, κοινώς μεταλλαγμένων, στην Ε.Ε. και η χώρα (ποια να είναι άραγε;) που σχεδόν πρωτοστατεί στο καλωσόρισμα και εγκατάστασή τους στα ευρωπαϊκά εδάφη...) και ταγμένους ψυχή τε και σώματι στα πολυεθνικά ψυχοπαθητικά συμφέροντα και τοκογλυφικά κέντρα αφαίμαξης των τοπικών οικονομιών και δημιουργίας χρέους από το τίποτα (ΒΙΝΤΕΟ (από τη γερμανική TV): "Στα Ίχνη της Τρόικας" (" Η ΕΕ και το ΔΝΤ θυσίασαν την Ελλάδα ") "...άλλαξε ο εσωτερικός κανονισμός του ΔΝΤ εν μια νυκτί μόνο για την Ελλάδα(;)". και Η διαπλανητική ανωμαλία του παγκόσμιου οικονομικού μοντέλου!)

Επίσης, είχαμε επισημάνει πριν το δημοψήφισμα το εξής για εμάς πολύ σημαντικό από την αμέσως επόμενη στιγμή του: "εφόσον γίνει το δημοψήφισμα και η κυβέρνηση αποσπάσει από αυτό εκείνο που θέλει, δεν θα πρέπει με άστοχες ενέργειες να το ευτελίσει, να το "κάψει" έως και διαστρεβλώσει στα χέρια της." Έχουμε λοιπόν την εντύπωση, ότι αυτό ακριβώς έπραξε η κυβέρνηση αμέσως μετά την είσπραξη ενός, κι από τη συμβολική ανάγνωσή του, σημαντικότατου "Όχι". Ως αντίδραση συνειδητή και φυσικά ως αποτέλεσμα συσσωρευμένης οργής και παρά την κολοσσιαία μιντιακή και ευρωπαϊκή εκστρατεία (εκπορευμένη από τους επίδοξους "σωτήρες" του τόπου) δυσφήμισης του δημοψηφίσματος και διάχυσης εσχατολογικής καταστροφολογίας. Μια ξεκάθαρη λαϊκή αποδοκιμασία σε όλα αυτά που αναφέραμε  σχεδόν επιγραμματικά στην ακριβώς παραπάνω παράγραφο και παρά το τεχνηέντως επιβεβλημένο κλείσιμο των παρασιτικών τραπεζών και τη χορήγηση ρευστού "με δελτίο".
Κι όταν λέμε ότι αυτό έπραξε η κυβέρνηση, αμέσως μετά το θετικό αποτέλεσμα γι'αυτήν, εννοούμε περί διαστρέβλωσης της σημασίας του. Ή να πούμε περί "λαθεμένης ανάγνωσης";

«οι Πολλοί» : ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ : Λερώνουμε τα χέρια μας

Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, μαζί με την έννοια του πολίτη επανακαθιερώθηκε και αυτή του δημοψηφίσματος. Μιας και ο πολίτης ήταν το κεντρικό στοιχείο της δημοκρατίας, οι πραγματικές εξουσίες έπρεπε να πηγάζουν από αυτόν, και ποιος καλύτερος τρόπος από την διεξαγωγή δημοψηφισμάτων. Βέβαια ο επαναστατημένος γαλλικός λαός τελικά έσκαψε τον ίδιο του το λάκκο όταν με το δημοψήφισμα του 1800 κατάργησε την εθνοσυνέλευση και με αυτό του 1804 ανακήρυξε τον Βοναπάρτη αυτοκράτορα. περιοδική αναρχική έκδοση “οι Πολλοί”, τεύχος 1ο, Μάρτιος 2015

Ένα δημοψήφισμα από μόνο του, όπως και κάθε μεμονωμένο γεγονός, δεν έχει εκ φύσεως θετικό ή αρνητικό πρόσημο. Το κάθε γεγονός κρίνεται σε σχέση με το περιβάλλον μέσα στο οποίο εξελίσσεται. Η ιστορία των 7 δημοψηφισμάτων που έχουν πραγματοποιηθεί στην ελλάδα από το 1920 ως το 1974 μας δείχνει περί του λόγου το αληθές. Όποιος έχει όρεξη μπορεί να ψάξει να βρει τις λεπτομέρειες για το κάθε ένα και να εξάγει τα συμπεράσματά του. Πάντως το σίγουρο είναι πως αν θέλει κανείς να συμμετάσχει στο σημερινό δημοψήφισμα επειδή το θεωρεί αμεσοδημοκρατικό, τότε έχει απολέσει τις βασικές του ικανότητες αντίληψης και κατανόησης. Η αμεσοδημοκρατία είναι μια διαδικασία λήψης αποφάσεων μεταξύ ίσων και ως τέτοια δε μπορεί να είναι στιγμιαία και α-λα-καρτ, και όπως κάθε διαδικασία έχει συνέχεια, δηλαδή είναι ένα σύνολο ενεργειών μέσα στο χρόνο, που αποσκοπούν σε κάποιο αποτέλεσμα και όχι μια έκλαμψη εν μέσω της παρωδίας του κοινοβουλευτισμού.

Τις τελευταίες δεκαετίες έχει αναπτυχθεί ένας ανταγωνισμός στο εσωτερικό της διεθνούς καπιταλιστικής ελίτ, αλλά και της κάθε εθνικής άρχουσας τάξης, για το ρόλο του έθνους-κράτους μέσα στο παγκόσμιο περιβάλλον του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού που αποκαλούν “ελεύθερη αγορά”. Οι νεοφιλελεύθεροι, έχοντας επενδύσει στο διεθνές κεφάλαιο, αποζητούν όλο και λιγότερο κρατικό έλεγχο, ενώ οι παραδοσιακές αστικές τάξεις έχουν ταυτίσει τα συμφέροντά τους σε μεγαλύτερο βαθμό με τις εθνικές οικονομίες και επιδιώκουν την αναβάθμισή του κράτους. Δεν πρόκειται για δύο διαφορετικά στρατόπεδα που συγκρούονται, με ελάχιστες εξαιρέσεις, αλλά για δύο διαφορετικές ιδεολογικές προσεγγίσεις για τη διαχείριση των κοινωνιών μέσω της οικονομίας του καπιταλισμού. Για αυτό και πολλοί από τους κυρίαρχους μπορεί εύκολα να αλλάζουν πλευρά, ανάλογα με την συγκυρία και τα συμφέροντά τους. Έτσι, δεν είναι τυχαίο να βλέπουμε έναν υπερπατριώτη επαγγελματία πολιτικό τη μία μέρα να μιλάει για ένα περήφανο και ισχυρό έθνος-κράτος και την επόμενη να μεταμορφώνεται σε αντικρατιστή, προκειμένου να υπερασπιστεί το τραπεζικό σύστημα. Επίσης, συναντάμε επιχειρηματίες ταγμένους στην “ελεύθερη αγορά” που μέσα σε ένα βράδυ μπορεί να μετατραπούν σε “σωτήρες” υπέρμαχους της εθνικής ανάπτυξης. Αυτά τα παράσιτα που τζογάρουν τις ζωές μας στα εθνικά και διεθνή χρηματιστήρια είναι σε θέση να αλλάζουν προβιά από τη μια στιγμή στην άλλη, ανάλογα με τον συντελεστή και την αποδοτικότητα των στοιχημάτων τους και των επενδύσεων που κάνουν. Αυτή η ιδιότυπη σύγκρουση πολλές φορές μπορεί και να ξεφύγει από τον έλεγχο, με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν κρίσεις, ταραχές και πόλεμοι.
Εδώ προκύπτει το ερώτημα: στον ανταγωνισμό μεταξύ έθνους-κράτους και παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού εμείς τι κάνουμε; Η προφανής απάντηση είναι πως δεν διαλέγουμε καμία από τις δύο πλευρές. Αλλά τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει πως είμαστε ουδέτεροι; Είμαστε δηλαδή παρατηρητές; Σε καμιά περίπτωση!

Όταν ξεσπάσει μια κρίση, είτε είναι σαν αυτή που βιώνουμε εδώ και χρόνια είτε εξελιχθεί σε γενικευμένες κοινωνικές ταραχές, είτε ακόμη και σε πολεμική σύρραξη -σαν αυτή που συμβαίνει τώρα στην Ουκρανία- οι δικές μας οι ζωές θα κινδυνεύσουν. Οι πραγματικοί υπαίτιοι θα συνεχίσουν να τζογάρουν από μακριά και δυστυχώς απέναντί μας θα έχουμε ανθρώπους σαν και εμάς -επιφανειακά τουλάχιστον. Σε ένα τέτοιο ξέσπασμα τα δικά μας τα κεφάλια είναι που θα μπουν στον τορβά, και κάποιοι από τους κατά τα άλλα “καθημερινούς ανθρώπους” θα τα παραδώσουν στις αρχές, για να εισπράξουν το μπαξίσι. Αυτό από μόνο του δεν μας αφήνει κανένα περιθώριο ούτε να είμαστε παρατηρητές, ούτε να κρατάμε αποστάσεις από τα γεγονότα.

μια άλλη φωνή μέσα σε κραυγές και οχλαγωγίες: ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΩ!

 
Mια αλλιώτικη φωνή και προσέγγιση όσων μας ταλανίζουν και αποπροσανατολίζουν από την παραγματική κατοχή μας. Αυτή του πνεύματος, με σοβαρές επιπλοκές στην καθαρότητα της σκέψης και ανεξαρτησίας της αντίληψής μας. Ζούμε σε καιρούς εχθρικούς προς την ελεύθερη ανάπτυξη της συνειδητότητας, ζούμε σε  εποχές της μονολιθικής κυριαρχίας του άσπρου που εναλάσσεται με το μαύρο, εξοβελίζοντας ΟΛΑ τα υπόλοιπα χρώματα και αποχρώσεις και συνδυασμούς, ζούμε μια ζωή χωρίς να τη ζούμε στην ουσία. Κινούμενοι και σκεπτόμενοι μέσα σε στενά συστημικά όρια, παγιδευμένοι συχνά μέσα σε μια αντιαισθητικά επελαύνουσα πόλωση. Εξαρτημένοι από τις πεποιθήσεις που ΑΛΛΟΙ μας υπαγορεύουν και μας πείθουν, μας κατευθύνουν σαν κουρδιστά ανθρωπάκια, στερώντας από τους εαυτούς μας την απεξάρτηση από τελεσίγραφα και διλήμματα και dead lines και αυτοματισμούς που μας στερούν τη μεγαλύτερη ελευθερία: αυτή του να επιλέγεις να μην επιλέξεις, επιλέγοντας να "πάρεις το πιάνο στα δικά σου χέρια"! Τι λες κι εσύ καλέ φίλε μου Ένοικε;-Οι δικές μας "μουσικές" στις ολόδικιές μας φρέσκιες "μελωδίες"!
(Αχ!θέλει βέβαια να έχεις το πάθος "της μουσικής και των ρυθμών της" μέσα σου για να καταφέρεις να δημιουργήσεις κάτι καινούργιο, κάτι αισθητικά όμορφο και πνευματικά ευγενές, κάτι που μιλάει στις ψυχές και το πνεύμα των ανθρώπων, απελευθερώνοντας τις αισθήσεις τους και ενθαρρύνοντας την έκφραση και ξεδίπλωση των δυνατοτήτων τους...)

ανιχνευτής

ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΩ
του Παντελή Γιαννουλάκη

Σε ένα περιβάλλον όπου συνεχώς συζητούνται τα κάθε λογής δικαιώματα, πέρα από το επιβαλλόμενο δικαίωμα της ομόφωνης συμφωνίας, ή το συνεχώς απαιτούμενο δικαίωμα της ομόφωνης διαφωνίας, θέλω να ασκήσω το δικαίωμά μου στην προσωπική διαφωνία.


Δεν συμφωνώ με όλους αυτούς τους λογιστές και τους δικηγόρους (ακόμη κι όταν πολιτεύονται και αποτελούν σχεδόν όλον τον πολιτικό κόσμο) που θέλουν να με πείσουν ότι πρέπει να αντιμετωπίζω την πραγματικότητα και τις αντιλήψεις μου επί αυτής με λογιστικό τρόπο και με οικονομικούς όρους ή virtual νομικούς όρους. Δεν πιστεύω ότι η ζωή μου είναι αποτέλεσμα λογιστικής, δικηγορίας ή οικονομολογίας. Δεν συμφωνώ με την εκστρατεία που επί τόσα χρόνια διεξάγεται με τρόπους παράλογους, ώστε να μετατρέψουν όλους τους πολίτες σε λογιστές και χρηματιστές, τραπεζίτες και οικονομικούς αναλυτές, βάζοντας τους να παρακολουθούν βήμα-βήμα όλες τις οικονομολογικές/λογιστικές διεργασίες, και, επειδή κανείς δεν τις καταλαβαίνει, να θέλουν μετά να τους τις ερμηνεύσουν για να δικαιολογήσουν κινήσεις και χειρισμούς που είναι ολοφάνερο ότι είναι αποτέλεσμα διαπλεκόμενων συνομωσιών, που οι αληθινές ερμηνείες τους είναι απόκρυφες και προέρχονται από τεράστια παρασκήνια στα οποία σχεδόν κανείς δεν έχει αληθινή πρόσβαση (πόσο μάλλον αντίληψη ή κατανόηση).

Δεν συμφωνώ ότι η κοινωνία πρέπει να υπηρετεί την ίδια τη λογιστική της, αλλά πιστεύω ότι η λογιστική της πρέπει να υπηρετεί την κοινωνία.

" ΟΜΟΡΦΙΕΣ! "

" Ο παππούς μπήκε ήδη στο βιβλίο Γκίνες.
Κλαίει ασταμάτητα από τις 19 Αυγούστου του 2011 μέχρι τις 30 Ιουνίου του 2015.
Ρεκόρ διεκδικεί και ο φούρναρης, μιάς και οι φρατζόλες δεν έχουν μπαγιατέψει καθόλου."

To είδαμε στο ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ
Αυτές οι μέρες, γενικώς, ξεχειλίζουν από τέτοιου είδους και ανάλογης νοοτροπίας "ομορφιές" και εκστρατείες συναισθηματικής και πνευματικής ανύψωσης του πατριωτισμού και του ενστίκτου αυτοσυντήρησης του "περήφανου" για όλους  λαού μας... 


άλλη μια γνώμη, επίσης, του ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ

Το "Colpo Grosso" του ελληνικού χρέους

 {από εμάς: ...οι μεγαλο-τοκογλύφοι (αυτοί έτσι κι αλλιώς είναι ήδη κερδισμένοι) έχουν μετακυλήσει το ελληνικό χρέος σε ευρωπαϊκά κράτη (κάτι σαν εγγυητές) και μια "συντεταγμένη έξοδος" από το ευρώ θα σήμαινε επιμερισμό του χρέους στους "εταίρους" και επιβάρυνση των ήδη προβληματικών κρατικών προϋπολογιμών τους}

[...]
Έχει πληρώσει με δημόσια χρήματα τα ιδιωτικά χρέη των τραπεζών.
Έχει πληρώσει τουλάχιστον μία φορά τα ιδιωτικά χρέη των Ελλήνων, ρίχνοντας στην πραγματικότητα χρήματα σε ένα άπατο «πηγάδι», εφόσον τώρα ξαναγυρίσαμε εκεί απ’ όπου ξεκινήσαμε. Οι τράπεζες συνεχίζουν να «διψάνε» για χρήμα. Γιατί ανάγκασαν την Ελλάδα να το κάνει; Για να την βάλουν σε Μνημόνιο. Για να την μετατρέψουν σε έναν «πυροκροτητή» τον οποίο θα τον έλεγχαν απόλυτα.
Το Μνημόνιο, δηλαδή, ήταν για κάποιους το επιτυχές «ζητούμενο» και όχι ένα ατυχές αποτέλεσμα.
Άρα, το ζητούμενο είναι να δούμε πώς μπήκαμε στο Μνημόνιο, το οποίο δημιουργεί την επικίνδυνη για ολόκληρη την Ευρώπη ελληνική «γόμωση». Στο Μνημόνιο μπήκαμε, όταν περάσαμε τον «πήχη» εκείνον, τον οποίο μόνοι τους όρισαν αυτοί που μας έσπρωχναν σ’ αυτό. Όρισαν, για παράδειγμα, τον «πήχη» στο αυθαίρετο 110% του ΑΕΠ και εκεί μας έφτασαν με τον τρόπο που τους βόλευε. Πόσα χρήματα έλλειπαν, για να φτάσουμε περίπου εκεί; .30 δις ευρώ; .Κανένα πρόβλημα.
Χρησιμοποίησαν το πάντα υπάρχον «χάσμα» τού τραπεζικού κενού και έβαλαν όσα τους έλειπαν.
Έβαλαν τον προδότη Καραμανλή να προσθέσει αυθαίρετα στο χρέος 23 δις, «βοηθώντας» την οικονομία και χρηματοδοτώντας τους εγκληματίες τραπεζίτες. Έβαλαν και τον Σιωνιστή Γιωργάκη να βάλει άλλα 15 δις ευρώ και το ξεπέρασαν πολύ εύκολα.
Μετά ήρθαν τα Μνημόνια και βέβαια η Τρόικα.
Μόνον η κυβέρνηση Παπανδρέου έδωσε στις ιδιωτικές τράπεζες 140 δις.
Άλλα 70 δις έδωσαν οι κυβερνήσεις που ακολούθησαν.
Έτσι, συνολικά έχουμε: 23 + 140 + 70 δις = 233 δις. διαπιστωμένα μέχρι τώρα.
Όλα αυτά χρεώθηκαν στο Ελληνικό Δημόσιο και πήγαν στις ιδιωτικές ελληνικές τράπεζες.
Είναι χρήματα, τα οποία χρεώθηκαν σε όλους τους πολίτες, για λεφτά που δεν πήραν !!!
Χρήματα, που νομίζουν οι Ευρωπαίοι ότι τα πήραν οι Έλληνες και «έζησαν» πλούσια και άρα παραπάνω από τις δυνατότητές τους, όπως λέει ο Σόιμπλε.
[...]
Η Ελλάδα πάντα είχε «ανάγκη» ό,τι κατά «σύμπτωση» παρήγαγε η Γερμανία. Αξέχαστες θα μείνουν οι «ενθουσιώδεις» δηλώσεις τού Σόιμπλε ότι η Ελλάδα θα «εξάγει» ενέργεια στη Γερμανία. Δηλώσεις, οι οποίες, τώρα που κατέρρευσε το «παραμύθι» με τα «σκουπίδια» τής «καθαρής» ενέργειας, φαίνονται ακόμα πιο υποκριτικές.
Πόσο κόστισε και ποιος πλήρωσε τα «μπακίρια» που εισάγαμε από τη Γερμανία, για να παράγουμε «καθαρή» ενέργεια; Ξέρει κανένας; .Ξέρουν οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες, οι οποίες μοίρασαν τις προμήθειες μεταξύ των διεφθαρμένων. Τα ίδια γίνονταν παντού. Η Ελλάδα τού διεφθαρμένου και ναζιστικού πλέον ΟΤΕ αναγκάστηκε να χρηματοδοτήσει έναν τρομερό τεχνολογικό εκσυγχρονισμό, τη στιγμή που η Γερμανία τής τεχνολογίας δεν επένδυε ούτε ένα ευρώ στον δικό της εκσυγχρονισμό.
Δισεκατομμύρια έχουν πάρει τον «δρόμο» για το Βερολίνο εις βάρος τού ελληνικού κράτους και της κοινωνίας. Δισεκατομμύρια σε «σαβούρα», εφόσον οι προμήθειες της διαφθοράς έπρεπε με κάποιον τρόπο να «αποσβεστούν» και αυτό γινόταν πάντα εις βάρος τού προϊόντος που «φόρτωναν» στον ελληνικό λαό. Πουλούσαν στους Έλληνες άρματα χωρίς βλήματα, «βουβούς» ασυρμάτους ή «στραβά» υποβρύχια, γιατί από κάπου έπρεπε να βγουν τα «σπασμένα» της διαφθοράς.
Μιλάμε για καταστάσεις πρωτοφανείς, οι οποίες δεν έχουν προηγούμενο. Η Ελλάδα, ακόμα και όταν το χρέος της έδειχνε έτοιμο να την «πνίξει», δεν σταματούσε τις σπατάλες .Σπατάλες με «άνωθεν» υπόδειξη . Σπατάλες, οι οποίες πάντα απέδιδαν μυθικά κέρδη στους Γερμανούς. Η υπερχρεωμένη Ελλάδα, η οποία δεν διέθετε αυτοκινητοβιομηχανία, επιδοτούσε «αποσύρσεις» αυτοκινήτων, γνωρίζοντας ότι θα δημιουργηθούν ακόμα μεγαλύτερα χρέη από την ανανέωση του στόλου των αυτοκινήτων με τραπεζικές χρηματοδοτήσεις.
Η υπερχρεωμένη Ελλάδα, η οποία δεν διέθετε βιομηχανία κλιματιστικών, επιδοτούσε αγορές τέτοιων. Η υπερχρεωμένη Ελλάδα, η οποία δεν διέθετε βιομηχανία μονωτικών υλικών, επιδοτούσε «πράσινες» γερμανικές μονώσεις σπιτιών με γερμανικά κουφώματα. Η Ελλάδα «αυτοκτονούσε», αλλά με στυλ και με «αγάπη» για το περιβάλλον. Όλα αυτά είναι προφανές πως ήταν εντολές τής γερμανικής πρεσβείας, η οποία ακολουθούσε κατά «γράμμα» τον αμερικανικό σχεδιασμό.
Την ίδια στιγμή λοιπόν που οι Γερμανοί των «Χριστοφοράκων» έκαναν τις «γενναιόδωρες» παραγγελίες, ελέγχοντας την ελληνική «ατζέντα» των «αναγκών» τής χώρας, οι συνένοχοί τους τοκογλύφοι έλεγχαν το ελληνικό «βιβλιάριο» καταθέσεων. Την ώρα που οι κολλητοί τού Χριστοφοράκου υπουργοί ανακοίνωναν τις «αγορές του αιώνα» για την «ισχυρή» Ελλάδα τού Σημίτη, στα υπόγεια της Τράπεζας της Ελλάδας και του Ρότσιλντ έκαναν τα Swaps, για να μπορεί το κράτος να εκδίδει ομόλογα πέρα από τις δυνατότητές του. Έδιναν χρήματα οι τοκογλύφοι στις ιδιωτικές τράπεζες να αγοράζουν αυτά τα ομόλογα και με αυτόν τον τρόπο η ελεύθερη «αγορά» επιβεβαίωνε τον μύθο τής «ισχυρής» Ελλάδα. Πάντα έβρισκαν χρήματα για τις «επενδύσεις», όσο ακριβές κι αν ήταν αυτές.
Ξεκίνησαν από το ολυμπιακό «πάρτι» τής Γιάννας και του πατέρα τού Βαρουφάκη και κατέληξαν στα στραβά υποβρύχια ή τα σούπερ Πούμα, τα οποία «τάισαν» τους γνωστούς χοντρούς τής πολιτικής μας .Γιάννης κερνούσε και Γιάννης έπινε, εφόσον αυτοί, οι οποίοι έλεγχαν την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας, ήταν εκείνοι που την «επιβράβευαν» όταν τα ξεπερνούσε. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο η Ελλάδα ξεπέρασε τα πιστωτικά της όρια. Κανένα πρόβλημα. Γιατί; Γιατί αυτοί, οι οποίοι είχαν στα χέρια τους το ελληνικό «βιβλιάριο», ήξεραν «κόλπα».
Αυτό κατάφερναν με τα περίφημα «swaps» Όλα κόλπα, τα οποία βόλευαν τους Γερμανούς – οι οποίοι στη συνέχεια παρίσταναν τους εξαπατημένους – για να επεκταθεί ψευδώς η πιστοληπτική ικανότητα της χώρας .Κόλπα, για να κρύβονται τα πραγματικά χρέη και να μην χτυπάνε οι «συναγερμοί» Κόλπα, για να μπει η Ελλάδα στο ευρώ, χωρίς να πληρεί τις απαιτούμενες προδιαγραφές. Γιατί τους βόλευε αυτό; Γιατί κατασκεύαζαν «πυροκροτητή» χρέους. Γιατί ήθελαν την Ελλάδα χωρίς τις προδιαγραφές της ενοποίησης και άρα πάντα έτοιμη να της τραβήξουν το «χαλί» κάτω από τα «πόδια» Γιατί ήθελαν την Ελλάδα «εύφλεκτη» και πάντα στη διάθεσή τους να την «ενεργοποιήσουν».
Αυτό ήταν το κόλπο
 Μόνοι τους έκαναν τις απάτες, οι οποίες στην επόμενη φάση θα τους επέτρεπαν να αποκαλούν τους Έλληνες απατεώνες. Μόνοι τους «μαγείρευαν» τα στατιστικά στοιχεία, τα οποία θα τους επέτρεπαν να αποκαλούν τους Έλληνες απατεώνες. Μόνοι τους έκαναν αυτό, το οποίο ο Πάγκαλος ήθελε να το χρεώσει στον ελληνικό λαό με το περίφημο «μαζί τα φάγαμε» Δεν τα φάγαμε «Μαζί» Οι Ναζί τής Γερμανίας και οι πράκτορές τους, όπως ο Σημίτης, τα «έφαγαν». Έχει σημασία το ένα διαφορετικό γράμμα. Αυτοί έβαλαν με «πειραγμένα» στοιχεία την Ελλάδα στην Ευρωζώνη για να την λεηλατήσουν και όχι για να τη βοηθήσουν.
Αυτοί καλλιέργησαν τον μύθο τής «ισχυρής» Ελλάδας, για να βάλουν τον κόσμο να «ξοδεύει» τις οικονομίες του και να «φουσκώνει» τις «φούσκες». Η κυβέρνηση του Σημίτη – και άρα και του Πάγκαλου και του Γιωργάκη – ήταν εκείνη που ξεκίνησε τις απάτες αυτές, οι οποίες «ανάγκασαν» μετά τον Γιωργάκη, ως Πρωθυπουργό, να δηλώσει στο παγκόσμιο ακροατήριο ότι ηγείται ενός διεφθαρμένου λαού.
Όμως, όπως συμβαίνει με όλα τα «πάρτι» κάποτε τελειώνουν. Το «πάρτι» τής ελληνικής διαφθοράς – γερμανικής εμπνεύσεως και σιωνιστικής χρηματοδότησης – πλησίαζε προς το όριό του. Η ελληνική «φούσκα» πλησίαζε στα απώτατα όρια και ήταν έτοιμη πλέον να «σκάσει» Για να μην «σκάσει» λοιπόν στα «μούτρα» αυτών που την δημιούργησαν, έκαναν το κόλπο με τον Καραμανλή: Την «ξεφούσκωσαν» εις βάρος τού ελληνικού λαού. Τη «φούσκα» τού ιδιωτικού χρέους την «ξεφούσκωσαν» μεταφέροντας τα μεγέθη της στο δημόσιο χρέος, το οποίο πλέον «φούσκωνε» επικίνδυνα. Μετά τα συγκοινωνούντα δοχεία τής φυσικής είδαμε και τις συγκοινωνούσες «φούσκες» τής ελληνικής οικονομίας.
Πώς έγινε η μεθόδευση. Η οποία οδήγησε στο καταστροφικό Μνημόνιο;
Κατ’ αρχήν να πούμε ότι η Ελλάδα «παγιδεύτηκε». Η Ελλάδα δεν ήταν σε καμία περίπτωση αυτό, το οποίο κατά καιρούς έχουν περιγράψει οι συκοφάντες τοκογλύφοι και τα «παπαγαλάκια» τους. Οι Έλληνες ποτέ δεν έζησαν με τα χρήματα των άλλων, όπως αρέσκονται να λένε κυρίως οι Γερμανοί. Οι Γερμανοί, γι’ αυτούς που γνωρίζουν οικονομική ιστορία, έχουν ζήσει πολλές φορές με χρήματα των άλλων, ενώ οι Έλληνες ποτέ. Οι Γερμανοί έχουν «φεσώσει» πολλές φορές τους δανειστές τους, όταν δεν μπορούσαν βεβαίως να τους σκοτώσουν. Αυτά, προς αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας. Σ’ ό,τι αφορά τη σημερινή κατάσταση, αυτό το οποίο συμβαίνει είναι το εξής: Ολόκληρη η Ευρώπη – και όχι μόνον η Ελλάδα – μπήκε από τους τοκογλύφους σε έναν σχεδιασμό, ο οποίος «παράγει» χρέος.
Αυτό βόλευε τους τοκογλύφους και αυτό τους πρόσφεραν με το αζημίωτο οι διεφθαρμένοι ηγέτες. Οι ηγέτες, οι οποίοι «οδηγούσαν» τους λαούς στην υπερκατανάλωση και τα κράτη στη σπατάλη, γιατί έπαιρναν «προμήθειες». Η έννοια της αποταμίευσης πετάχτηκε στο πυρ το εξώτερον και οι λαοί δεν ήταν δύσκολο να «κακομάθουν», όπως κακομαθαίνει ένα παιδί, το οποίο το ωθεί ένας ανεύθυνος γονιός στο να τρώει το «εύκολο» junk food.
Η νέα οικονομία, δηλαδή, της Νέας Τάξης ήταν ένα δελεαστικό junk food για τις κοινωνίες. Όπως το junk food τού κέτσαπ και της μαγιονέζας καταστρέφει μέσα σε λίγο καιρό την υγεία τού ανθρώπου, έτσι και η «junk economy» των δανείων και των πιστωτικών καρτών καταστρέφει τις κοινωνίες και αυτό το γνώριζαν οι τοκογλύφοι, εφόσον επένδυαν στην κοινωνική «αρρώστια». Αυτό, το οποίο στο επίπεδο του γονέα ονομάζεται «ανευθυνότητα», στο επίπεδο των ηγετών ονομάζεται «έγκλημα».

Ήταν θέμα χρόνου λοιπόν να φτάσουν οι κοινωνίες – και να ξεπεράσουν – τα όρια τής υγιούς οικονομίας. Έφτασαν στο σημείο να συνδέουν την ανάπτυξη με την έννοια της σπατάλης και αυτό ήταν θέμα χρόνου να φέρει όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς μπροστά στο πρόβλημα της «χοληστερίνης» τού χρέους. Ανάμεσα σε όλους αυτούς ήταν και οι Έλληνες. Οι Έλληνες δεν έκαναν τίποτε ξεχωριστό, που δεν έκαναν και όλοι οι υπόλοιποι λαοί. Ίσα-ίσα που ο ιδιωτικός τους δανεισμός ήταν – και εξακολουθεί να είναι – από τους χαμηλότερους στην ευρωζώνη. Μιλάνε όλοι για το τεράστιο χρέος τής Ελλάδας. Κανένας όμως δεν λέει την πραγματική αλήθεια που το αφορά και βέβαια την αλήθεια που αφορά και τους υπόλοιπους Ευρωπαίους.

Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα, η οποία αναγκάστηκε δια της βίας να «φορτώσει» στο δημόσιο χρέος το σύνολο σχεδόν του ιδιωτικού της χρέους. Η Ελλάδα είχε ένα από τα μικρότερα ιδιωτικά χρέη, γιατί απλούστατα οι Έλληνες δεν είχαν τη συνήθεια του δανεισμού και άρα τη συνήθεια να ζουν με τα χρήματα των άλλων. Άλλοι λαοί – και μάλιστα οι περισσότεροι απ’ αυτούς, που κουνάνε στην Ελλάδα το «δάκτυλο» – έχουν τεράστιο ιδιωτικό χρέος. Κράτη, όπως η Γερμανία ή η Ολλανδία κλπ. Κράτη, που, για να συντηρήσουν την δήθεν «καλή» εικόνα τους, διαρκώς παρανομούν με την άδεια των τοκογλύφων. Κράτη, που, για να διατηρήσουν τον «σχεδιασμό» των τοκογλύφων, αφήνονται να εξωραΐζουν τα νούμερά τους, περνώντας στη δήθεν σφαίρα τού «ιδιωτικού» και μεγάλο μέρος τού δημοσίου χρέους.
Χρέη νοσοκομείων, τα οποία στην περίπτωση της Ελλάδας πέρασαν στον κρατικό προϋπολογισμό, στη Γερμανία για παράδειγμα «βαπτίστηκαν» χρέη ανωνύμων εταιρειών και «μετακινήθηκαν» στο ιδιωτικό χρέος. Το ίδιο έγινε και με τα χρέη τής τοπικής αυτοδιοίκησης κλπ.. Γι’ αυτόν τον λόγο παρατηρείται το φαινόμενο στη Γερμανία, η οποία «ακμάζει» οικονομικά, να είναι χρεοκοπημένη απολύτως η τοπική αυτοδιοίκηση.
Αν τολμά η Γερμανία ή η Ολλανδία ας κάνει μια «προσομοίωση» των χρεών της στο ελληνικό μοντέλο. Η Ελλάδα με αυτό το μικτό χρέος μπήκε σε Μνημόνιο, επειδή δήθεν ξεπέρασε το 110% του ΑΕΠ της . Το τρομακτικό 110% του ελληνικού ΑΕΠ, το οποίο, όπως μας διαβεβαίωσε ο Ομπάμα, είναι πολύ «σημαντικό» για τη Γη ολόκληρη και πιθανόν και για μερικούς άλλους Πλανήτες. Η Ολλανδία, για παράδειγμα, του τενεκέ Ντάισελμπλουμ είναι δημοσιονομικά «νομοταγής», γιατί εμφανίζει σαν δημόσιο χρέος το 87 % του ΑΕΠ .Σχεδόν «παρθένος» – από «μπροστά» – θα έλεγε η Τρόικα .Τι γίνεται όμως από «πίσω»; Όλοι οι άλλοι δείκτες της είναι τραγικοί. Τα ιδιωτικά της χρέη είναι μόνα τους το 115% του ΑΕΠ της. Τα χρέη των επιχειρήσεών της, εκτός των τραπεζών, είναι μόνα τους το 127% του ΑΕΠ της. Τα χρέη των τραπεζών της είναι μόνα τους το 362% του ΑΕΠ της. Συνολικά, δηλαδή, αυτό το οποίο λέμε «ΟΛΛΑΝΔΙΑ» στον κόσμο, χρωστάει το 678% του ΑΕΠ της.

Αυτό το λένε τα στοιχεία τού έγκριτου Mc Kinsey Global Institute, που τα έχει πάρει από το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα. Αυτή η Ολλανδία μάς στέλνει τον Ντάισελμπλουμ να μας «μαλώνει» και να μας «κουνάει» το δάκτυλο. Ας κάνει δηλαδή η Γερμανία αυτά, τα οποία έβαλε μέσω του υπόδικου Γεωργίου και της ΕΛΣΤΑΤ την Ελλάδα να κάνει, για να δούμε σε τι κατάσταση θα βρεθεί η οικονομία της. Ας «ανακατέψει» ιδιωτικά και κρατικά χρέη μαζί, για να δούμε τι θα βγάλει. Να περάσει, μέσω κρατικών χρηματοδοτήσεων, μερικές από τις «τρύπες» των χρεών των ιδιωτικών τραπεζών στο κρατικό χρέος. Να περάσει τα χρέη τού συστήματος υγείας, των ασφαλιστικών ταμείων ή της τοπικής αυτοδιοίκησης στο δημόσιο χρέος.
Ας μην κάνει η Γερμανία το γνωστό «λίφτινγκ» και ας δείξει το πραγματικό «πρόσωπο» της οικονομίας της στον κόσμο.
Σε μια τέτοια περίπτωση θα τιναχθεί στον αέρα ο προϋπολογισμός της, εφόσον θα αγγίξει αστρονομικά ποσά.
Το ίδιο ισχύει και για την Ολλανδία του Ντάισελμπλουμ, που εσχάτως μάθαμε πως είναι ένας κοινός αγράμματος με μεταπτυχιακό στο μοίρασμα σανού σε δύο γαϊδούρια .με μια ολλανδική «οπτική». Ας το κάνει αυτό η Ολλανδία με τα ιδιωτικά χρέη των πολιτών να είναι πολλαπλάσια των ελληνικών νοικοκυριών. Τη «φούσκα» των ολλανδικών ακινήτων πότε θα την περάσουν στο δημόσιο χρέος, όπως έγινε με την ελληνική περίπτωση, όπου το κύριο μέρος των ιδιωτικών δανείων των τραπεζών αφορούσαν στεγαστικά δάνεια και έχουν ήδη πληρωθεί από το κράτος στις τράπεζες;
Όμως αυτό, το οποίο δεν τολμά κανένας Ευρωπαίος να το κάνει – γιατί, εκτός των άλλων, είναι και λάθος – ανάγκασαν την Ελλάδα να το κάνει.


τα παραπάνω ήταν επιλεγμένα αποσπάσματα με οξυδερκή ανάλυση και παράθεση πολύ ενδιαφέροντων στοιχείων από τα άρθρα του Παναγιώτη Τραϊανού  Ο πιο διάσημος "πυροκροτητής" για την πιο μεγάλη παγκόσμια "έκρηξη" της ιστορίας. και  Πώς έγινε η μεθόδευση, η οποία οδήγησε στο καταστροφικό Μνημόνιο;

έχουν επίσης τη σημασία τους:

•  " Γερμανία, μια χώρα υπό Αμερικανική κατοχή ": απίστευτα στοιχεία για τον "μπαμπούλα" της Ευρώπης με τους υψηλούς ιδιοκτήτες!

• ΒΙΝΤΕΟ (από τη γερμανική TV): "Στα Ίχνη της Τρόικας" (" Η ΕΕ και το ΔΝΤ θυσίασαν την Ελλάδα ") "...άλλαξε ο εσωτερικός κανονισμός του ΔΝΤ εν μια νυκτί μόνο για την Ελλάδα(;)". 

• Πολύ ενδιαφέρουσες αποκαλύψεις για την "εντιμότητα" και τη "νοικοκυροσύνη" του γερμανικού μοντέλου...

• Η προκλητική "μοναξιά" τους..

Το συμβόλαιο: μια ξαφνική συνάντηση με τον κερασφόρο "βασιλιά"!

Εμφανίστηκε από το πουθενά ξαφνικά μπροστά μου σ'εκείνο το απομονωμένο μικρό σταυροδρόμι, σ'εκείνη την απόμερη επαρχιακή τοποθεσία που είχα καταφύγει για να μην βλέπω και ακούω πια τα  θολά βλέμματα και τα ξηλωμένα λόγια των ενοίκων της πόλης.

Φορούσε υποδειγματικά ατσαλάκωτο κοστούμι, κρατούσε το δερμάτινο χαρτοφύλακα σαν υπόδειγμα γιάπη, αλλά το κατακόκκινο των ματιών του και τα πλούσια κέρατα στο κεφάλι του πρόδιδαν την ταυτότητά του.

Δεν έχασα την ψυχραιμία μου. Όταν έχεις να κάνεις με τα ανθρώπινα θεριά, τις μηχανορραφίες και τα κόλπα τους, δεν σε θορυβούν και πολύ -μόνο να σε ταράξουν ίσως λιγάκι στην αρχή- οι ξαφνικές συναντήσεις με τα μη-ανθρώπινα, κι ας πρόκειται και για τον "βασιλιά"!

-Τι έχουμε εδώ; προσποιήθηκα τον αδιάφορο. Δεν θυμάμαι να σε κάλεσα, ούτε εσένα ούτε κάποο τσιράκι σου κι ας βρίσκομαι καταμεσής σε σταυροδρόμι.

-Μάλλον φίλε μου δεν τα λες όλα. Απάντησε αυτός γελώντας και τα κατακόκκινα μάτια του άστραψαν με μια τρομαχτικά απόκοσμη λάμψη. Ξέχασες ότι μόλις πριν λίγο σισοτραγουδούσες το "Sympathy for the Devil" των καλών παλιών μου συνεργατών Rolling Stones , όπως επισημαίνουν και οι χριστιανικοί έντυποι οδηγοί για νέους που επιθυμούν να αναγνωρίζουν τα σημάδια μου παντού, ακόμη και στο χώρο τηςμουσικής και να μην λοξοδρομούν από τον ανιαρό και αμετανόητα εγωπαθή δρόμο του Θεού. Γιατί εγώ είμαι στην πραγματικότητα ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου! Και υπόδειγμα επαγγελματία, αν και τελευταία έχω κι εγώ τις επαγγελματικές μου δυσκολίες..
- Βρε τι έπαθα με το τραγούδι που ανέσυρα από το εγκεφαλικό μου τζουκ-μποξ για να με συντροφέψει σε αυτή τη βόλτα! Απ'ότι φαίνεται εσύ εκμεταλλεύτηκες την χωρίς σκοτεινό σκοπό μουσική μου επιλογή, όπως κάνουν και οι χριστιανικοί οδηγοί αποχαυνώνοντας και προσυλητίζοντας τα μυαλά των νέων και έψαχνες ευκαιρία να με προσεγγίσεις. Ίσως και να με τιμά που μπήκες σε τέτοιο κόπο για την αφεντιά μου. Αλλά τι εννοείς λέγοντας για επαγγελματικές δυσκολίες;

-Yes! έκανε εκείνος σφίγγοντας την ελεύθερη γροθιά του θριαμβευτικά. Το'ξερα ότι θα'χε ενδιαφέρον η σημερινή μου συνδιαλλαγή. Όσο για την ερώτησή σου, θα αρκεστώ να σου απαντήσω ότι δυσκολεύομαι εγώ και οι πιστοί μου δαίμονες να κλείσουμε τα συμβόλαια που είχαμε συνηθίσει να κλείνουμε, μέχρι τους τελευταίους εξωφρενικούς καιρούς σας.

"...από τη Γερμανία με αγάπη..."

 δες τι λέγεται στην γερμανική βουλή...

" Αυτή η κατάσταση (η κερδοσκοπία σε βάρος των εκεί κρατικών ομολόγων και η αύξηση του χρέους της Γερμανίας ως αποτέλεσμα της διάσωσης των τραπεζών-σκέψου τι "πάρτυ έγινε εδώ, με τη συνέργεια και των εγχώριων λαμόγιων και έμμισθων μάνατζέρ τους) είναι σα να έχει ένας διαρρήκτης αδειάσει το σπίτι μου κι εγώ πηγαίνω ύστερα σε αυτόν και του λέω: δώσε μου σε παρακαλώ ένα δάνειο, για να μπορέσω να αποκαταστήσω τον εαυτό μου! Κι από πάνω πρέπει μετά εγώ να βλέπω αυτόν το διαρρήκτη να ανεβάζει τους τόκους στο δάνειό μου όλο και πιο πολύ και στο τέλος πιθανώς τόσο πολύ, με αποτέλεσμα να γίνω αφερέγγυος. Μετά μου στέλνει ένα δικαστικό κλητήρα, ο οποίος αδειάζει το σπίτι μου για δεύτερη φορά και αρπάζει ό,τι δεν έκλεψε ο διαρρήκτης την πρώτη φορά. Αυτή είναι η στάση σας (της γερμανικής κυβέρνησης) απέναντι στς τράπεζες..."

Aπό τον akis koustoulidis στην Υπόγεια Τάξη

Εμείς απλά να επισημάνουμε για άλλη μια φορά κάποια πράγματα, αφιερωμένα στους "φίλους" της χώρας που η θέση της είναι μέσα στα ευρω-κάτεργα της ταπείνωσης, της αναξιοπρέπειας, του εξανδραποδισμού, της απάτης, της μαφίας του χρήματος, των εγκάθετων και βαρώνων της διαπλοκής καναλαρχών και δημοσιοκάφρων τους, των "κλαιόμενων" πατριωτών με τα ιδιοτελή κίνητρα και τη διατεταγμένη αποστολή, των ανίκανων ακόμη να καταλάβουν τι έχει συμβεί και τι πρόκειται να συμβεί φοβισμένων ραγιάδων, λες και θα χάσουν τα ψιχουλάκια και τα κοκκαλάκια της ντροπής...Αυτών δηλαδή κυρίως που είναι να απορείς αν έχουν τελικά κάτι να χάσουν πραγματικά, εκτός από τη ρετσινιά του υπόδουλου και την ανάλωση του απρόσωπου νούμερου στις ατζέντες των "μπίζνεσμεν". Εκείνων δηλαδή που σαρώνουν λαούς (σε πρώτη φάση επιρρεπείς σε όλα τα παραπάνω "καλά";) και αποστεώνουν τη συλλογική τους αντίληψη και ψυχή:

 " Το 2ο μέρος της εκπομπής του γερμανικού καναλιού ΖDF που συνεχίζει να λέει αλήθειες!"
Δείτε επίσης: http://www.e-eidhseis.com/2015/04/zdf..."

Επίσης, θυμηθείτε κι ετούτα:
 ΒΙΝΤΕΟ (από τη γερμανική TV): "Στα Ίχνη της Τρόικας" (" Η ΕΕ και το ΔΝΤ θυσίασαν την Ελλάδα ") "...άλλαξε ο εσωτερικός κανονισμός του ΔΝΤ εν μια νυκτί μόνο για την Ελλάδα(;)". 

Πολύ ενδιαφέρουσες αποκαλύψεις για την "εντιμότητα" και τη "νοικοκυροσύνη" του γερμανικού μοντέλου...

Η προκλητική "μοναξιά" τους..