Το CBDC, το «προγραμματιζόμενο χρήμα», είναι ένα «εργαλείο ολοκληρωτικού ελέγχου», όχι νόμισμα.!

 

 Ο καθηγητής Richard Werner είναι ένας από τους πιο συνεπείς και σκληρούς επικριτές του CBDC (ψηφιακού νομίσματος κεντρικής τράπεζας) στον κόσμο. Δεν είναι απλώς «κατά της ψηφιοποίησης», αλλά βλέπει σε αυτήν μια θεμελιώδη απειλή για την οικονομική ελευθερία, το αποκεντρωμένο τραπεζικό σύστημα και το ίδιο το ανθρώπινο πνεύμα. Ο Werner είναι ο επινοητής του όρου ποσοτική χαλάρωση, τραπεζικός εμπειρογνώμονας, πρώην μέλος του «σκιώδους συμβουλίου» της Ε.Κ.Τ. και νυν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Winchester. Η κριτική του βασίζεται σε δεκαετίες έρευνας για το πώς δημιουργείται το χρήμα (από τις τράπεζες, όχι την ΕΚΤ) και στην κατανόηση ότι τα CBDC δεν είναι «σύγχρονο χρήμα» αλλά ένα εργαλείο πλήρους ελέγχου.

 Ένα CBDC είναι «προγραμματιζόμενο χρήμα» και ένα «εργαλείο ολοκληρωτικού ελέγχου», όχι νόμισμα. Ο Werner αποκαλεί το CBDC «προγραμματιζόμενο» και «ένα εργαλείο ολοκληρωτικού ελέγχου και όχι νόμισμα». Η κεντρική τράπεζα θα μπορεί: να θέτει κανόνες: σε τι μπορούν να δαπανηθούν (για παράδειγμα, να απαγορεύει τις αγορές κρέατος υπό «όριο άνθρακα» ή μόνο τοπικά αγαθά)· να εισάγει την ημερομηνία λήξης του χρήματος («λήγει σε ένα μήνα»)· μπλοκάρουν αυτόματα τις συναλλαγές μέσω αλγορίθμου (κοινωνική πίστωση, πρόστιμα, «ανάρμοστη συμπεριφορά»)· μικροδιαχειρίζονται τα έξοδα όλων.

Ο Βέρνερ απέδειξε στην πράξη το δίκιο του με την ποσοτική χαλάρωση στην Ιαπωνία τη δεκαετία του 1990, γνωρίζει τους μηχανισμούς δημιουργίας χρήματος από το εσωτερικό του τραπεζικού συστήματος. Δεν είναι ερασιτέχνης θεωρητικός συνωμοσίας — είναι ακαδημαϊκή ανάλυση + ιστορικές παραλληλίες (ΕΣΣΔ, Κίνα με το ψηφιακό τους γιουάν). Τελικά, ο Βέρνερ βλέπει το CBDC ως το απόλυτο εργαλείο των «κεντρικών σχεδιαστών» για τη δημιουργία δύο τάξεων, και όσοι ελέγχουν τη συμπεριφορά είναι πλήρως προγραμματισμένοι (σκλάβοι). Προτρέπει να αντισταθούμε ήδη τώρα: χρησιμοποιήστε μετρητά, υποστηρίξτε την αποκέντρωση, μιλήστε δημόσια.

 

Το δανειστήκαμε από  ΕΔΩ