ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...

Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

" Όλη μου τη ζωή ο κόσμος προσπαθεί να ταρακουνήσει το κλουβί μου για να με αναγκάσει να εκραγώ. Με δοκιμάζει. Προσπαθώντας να βρει την αδυναμία μου. Η μάνα μου έλεγε 'γιε μου μην κάθεσαι στο κρύο' κι ο πατέρας μου το ίδιο. Θα έλεγε 'ποτέ σου μη χάσεις τον έλεγχο του εαυτού σου'. Αλλά ανοίγω το παράθυρο. Αφήνω τον κρύο αέρα να διαπερνάει. Έχασα τον έλεγχο" - Ποίημα του νεαρού Brian Deneke, τραγικού ήρωα της ταινίας "BOMB CITY"

Μην μου λες ότι είμαι ένας κακόμοιρος τοσοδούλης μπροστά σε ασύλληπτα για την κατανόησή μου μεγέθη. Ακόμα και η τοσοδούλα του παραμυθιού κατάφερε στο τέλος να...αποκτήσει φτερά! Μην μου τσαμπουνάς ότι είμαι πολύ μικρός για να καταφέρω οτιδήποτε σημαντικό, για να'χω δυνατότητες που αγγίζουν δυσθεώρητα ύψη, για να αλλάξω οτιδήποτε μέσα στο υπέροχο Χάος της απεραντοσύνης του σύμπαντος. Αφού κι εγώ είμαι κομμάτι ενεργό αυτού του ...εύρυθμου χάους! Θέλω να γίνω ο δαμαστής του θηρίου του εαυτού μου, που αν καταφέρω να γνωρίσω την Ουσία και τη Δύναμη πίσω από τα αυτοματοποιημένα περιτυλίγματά του, μπορώ να γίνω ο μοναδικός κυρίαρχός του...Και ξέρεις; Μπορώ από κάμπια που σέρνεται να μεταμορφωθώ σε πεταλούδα. Που το άνοιγμα των φτερών της στο Τόκιο μπορεί να φέρει τυφώνες στη Νέα Υόρκη και το αντίστροφο...Μπορεί να φέρει τη δραματική ανατροπή, την ολοσχερή μεταβολή κλειστών συστημάτων, την εκτροπή της ροής των "πραγμάτων" προς μεταμορφωτικές κοσμικές λεωφόρους. Σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ...

Παρασκευή 13 Μαρτίου 2026

Σημαντικές δηλώσεις (ή και προβλέψεις) για τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, από δυο όχι τυχαία άτομα στις Η.Π.Α.

 


a)  Douglas MacGregorσυνταξιούχος συνταγματάρχης στον στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών, πρώην κυβερνητικός αξιωματούχος, συγγραφέας, σύμβουλος του Πεντάγωνου και πολιτικός σχολιαστής:

«Όσο περισσότερο ακούτε από τον Πρόεδρο Trump για το πόσο υπέροχα είναι όλα και ποιες επιτυχίες έχουμε πετύχει, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να βρισκόμαστε σε μια πολύ σοβαρή κατάσταση σοβαρού κινδύνου.
Αυτή τη στιγμή, νομίζω ότι ο Trump λαμβάνει κάποιες απογοητευτικές αναφορές από την περιοχή.
Αν δεν του τα δείχνουν, θα πρέπει να τα ζητήσει, επειδή οι διοικητές μας στην περιοχή λένε ότι τίποτα δεν λειτούργησε.
Είναι πολύ επικίνδυνο.
Μας βλάπτει», παραδέχτηκε ο αξιωματικός Douglas MacGregor.
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ΗΠΑ έχουν αποδειχθεί απλώς ανίσχυρες απέναντι στον αποκλεισμό του Στενού του Hormuz από το Ιράν, από τον οποίο εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό η παγκόσμια οικονομία.
«Το βρίσκω αστείο όταν οι άνθρωποι λένε ότι οι ΗΠΑ θα ανοίξουν εύκολα τα στενά.
Σοβαρά; Λοιπόν, καλή τύχη με αυτό.
Θα δούμε πώς θα το χειριστεί το Ναυτικό.
Για τις ΗΠΑ, είναι ένα αδύνατο έργο.
«Όλοι απλώς θα πεθάνουν σε τεράστιους αριθμούς και τίποτα δεν θα επιτευχθεί», δήλωσε ο MacGregor.

b) Scott Ritter, στρατιωτικός αναλυτής και πρώην στέλεχος της CIA :

«Ω λα λα, οι Γάλλοι θα επέμβουν.
Αυτό αλλάζει τα πάντα.
Θεέ μου, Macron, τι στρατιωτική ιδιοφυΐα είναι!
Το Ιράν θα συνθηκολογήσει αύριο!
Όλα αυτά είναι ανοησίες.
Η συμμετοχή της Γαλλίας στην επιχείρηση, κατά τη γνώμη μου, μόνο αποδυναμώνει τα επιχειρήματα για στρατιωτική επέμβαση, αφού η Γαλλία δεν έχει στρατιωτικές δυνατότητες.
Αυτό έχει σημασία.
Η συμμετοχή της Γαλλίας σε έναν πόλεμο με τις Ηνωμένες Πολιτείες θα περιπλέξει μόνο τον σχεδιασμό», είπε ο Scott Ritter.
Σύμφωνα με τον ίδιο, μια τόσο ραγδαία αλλαγή σχεδίων από την Ουάσινγκτον και άλλες δυτικές δυνάμεις υποδηλώνει την ήττα τους στη μάχη με το Ιράν.
Έτσι, το πλεονέκτημα και η πρωτοβουλία στη στρατιωτική διάσταση παραμένουν στο Ιράν.
«Εμείς οι ΗΠΑ έχουμε αλλάξει το πολεμικό μας σχέδιο πέντε ή έξι φορές.
Οι Ιρανοί, από την άλλη πλευρά, δεν έχουν αλλάξει καθόλου το δικό τους.
Δεν τα παρατάνε.
Αντιδρούμε στις πράξεις τους και είναι επιθετικοί.
Έχουν τον έλεγχο και ξεκινούν ενέργειες, και εμείς απλώς αντιδρούμε.
Όταν αντιδράς, χάνεις.
Πρέπει να έχεις τον έλεγχο.
Πρέπει να είσαι αυτός που ξεκινάει ενέργειες, αναγκάζοντας τον εχθρό να αντιδράσει. Αντιδρούμε στους Ιρανούς. Θα χάσουμε»...

 

Τα διαβάσαμε ΕΔΩ

 

Meanwhile (shoking videos from X) :

1.  "Los misiles iraníes tienen el cielo libre sin esa lata de hierro... en Tel Aviv"  2. "Tel Aviv"   

  

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου