ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...

Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

" Όλη μου τη ζωή ο κόσμος προσπαθεί να ταρακουνήσει το κλουβί μου για να με αναγκάσει να εκραγώ. Με δοκιμάζει. Προσπαθώντας να βρει την αδυναμία μου. Η μάνα μου έλεγε 'γιε μου μην κάθεσαι στο κρύο' κι ο πατέρας μου το ίδιο. Θα έλεγε 'ποτέ σου μη χάσεις τον έλεγχο του εαυτού σου'. Αλλά ανοίγω το παράθυρο. Αφήνω τον κρύο αέρα να διαπερνάει. Έχασα τον έλεγχο" - Ποίημα του νεαρού Brian Deneke, τραγικού ήρωα της ταινίας "BOMB CITY"

Μην μου λες ότι είμαι ένας κακόμοιρος τοσοδούλης μπροστά σε ασύλληπτα για την κατανόησή μου μεγέθη. Ακόμα και η τοσοδούλα του παραμυθιού κατάφερε στο τέλος να...αποκτήσει φτερά! Μην μου τσαμπουνάς ότι είμαι πολύ μικρός για να καταφέρω οτιδήποτε σημαντικό, για να'χω δυνατότητες που αγγίζουν δυσθεώρητα ύψη, για να αλλάξω οτιδήποτε μέσα στο υπέροχο Χάος της απεραντοσύνης του σύμπαντος. Αφού κι εγώ είμαι κομμάτι ενεργό αυτού του ...εύρυθμου χάους! Θέλω να γίνω ο δαμαστής του θηρίου του εαυτού μου, που αν καταφέρω να γνωρίσω την Ουσία και τη Δύναμη πίσω από τα αυτοματοποιημένα περιτυλίγματά του, μπορώ να γίνω ο μοναδικός κυρίαρχός του...Και ξέρεις; Μπορώ από κάμπια που σέρνεται να μεταμορφωθώ σε πεταλούδα. Που το άνοιγμα των φτερών της στο Τόκιο μπορεί να φέρει τυφώνες στη Νέα Υόρκη και το αντίστροφο...Μπορεί να φέρει τη δραματική ανατροπή, την ολοσχερή μεταβολή κλειστών συστημάτων, την εκτροπή της ροής των "πραγμάτων" προς μεταμορφωτικές κοσμικές λεωφόρους. Σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ...

Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2026

Τελικά, μήπως ο "φυσικός δορυφόρος" δεν είναι αυτό που μας λένε ότι είναι?

 

Kάποια δεδομένα, ως τροφή για σκέψη:  Είναι γνωστό ότι ο ήλιος παράγει πολύ μεγαλύτερες ελκτικές δυνάμεις που έλκουν τη Σελήνη σε σχέση με αυτές που η Γη έλκει το "δορυφόρο" της. Για να υπάρχει λοιπόν εξισορρόπηση δεν θα έπρεπε η σελήνη να βρίσκεται σε κοντινότερη απόσταση ως προς τη Γη? Αυτό όμως δεν συμβαίνει, κάτι που αποτελεί μια διόλου αμελητέα "παραδοξότητα", καθώς θα' λεγε κανείς ότι από κάπου αντλεί η Σελήνη αντίρροπες δυνάμεις αντίστασης στην έλξη του αστεριού, λες και αξιοποιεί κάποιο ακατανόητο ακόμη σ' εμάς είδος..."καυσίμου"! Και πώς εξηγείται ότι η Σελήνη αποτελεί σε ολόκληρο το ηλιακό σύστημα τον μόνο δορυφόρο που περιστρέφεται στο επίπεδο της εκλειπτικής, με κλίση 5 μοιρών, τη στιγμή που κάθε άλλος δορυφόρος κάνει περιστροφή γύρω από τον ισημερινό του πλανήτη του? Με αποτέλεσμα να συμβαίνει το μοναδικό φαινόμενο του να βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο η Γη, η Σελήνη και ο Ήλιος! Συν άλλη μια μοναδικότητα στο ηλιακό σύστημα: Η τροχιά της Σελήνης γύρω από τη Γη είναι καθαρά κυκλική, ενώ αν "υποτασσόταν" στη γήινη έλξη θα ακολουθούσε μια ελλειψοειδή κι επιμήκη τροχιά, όπως δηλαδή οι υπόλοιποι δορυφόροι των πλανητών στην ηλιακή μας γειτονιά...Αρκετές "παραδοξότητες" (και υπάρχουν και ακόμη περισσότερες!) μαζεμένες, δεν νομίζετε?

Aλλά και..."Δεν μπορεί να ήταν όλοι ηλίθιοι, οι "φωτοδότες του σύγχρονου πολιτισμού" και πυλώνες της αρχαίας σοφίας, ο Δημόκριτος, ο Αναξαγόρας, ο Απολλώνιος ο Ρόδιος ή ο Αριστοτέλης που δίδασκαν για μια εποχή που η γη δεν διέθετε τη σελήνη, ενώ ο τελευταίος έγραφε ότι οι πανάρχαιοι Πελασγοί που ζούσαν στην Αρκαδία, πριν την εγκατάσταση των Ελλήνων, ονομάζονταν και Προέλληνες (Προ-σελήνιοι), καθώς η σελήνη ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ακόμη!" (από την ανάρτηση του  μεθεπόμενου "αιρετικού" link)

Και έχουμε και αυτά:  Δεν μας τα λέει καθόλου καλά η "μαντάμ NASA" για τη Σελήνη!

Οπότε, πόσο "αιρετική" για το "επιστημονικό ιερατείο" μπορεί τελικά να είναι μια ανάρτηση σαν αυτή? : Καλώς ορίσατε στο σκάφος σε τροχιά με τη διαδεδομένη ονομασία "Σελήνη" ! ( " Οι λεγόμενες σεληνιακές θάλασσες δεν είναι τίποτε άλλο από ενισχύσεις του εξωτερικού φλοιού, που κατασκευάσθηκαν χάρη στην άντληση της λάβας απ’ τον πυρήνα. Οι θάλασσες αυτές δεν είναι τίποτε περισσότερο από εκρήξεις των δοκών αντιστήριξης, που ενίσχυσαν τα αδύνατα σημεία του φλοιού». Mιχαήλ Βάζιν και Αλεξάντερ Στσερμπάκωφ, Ρώσοι αστροφυσικοί, οι οποίοι για να καταλήξουν σε ένα τέτοιο συμπέρασμα στηρίχτηκαν σε πολλά σοβαρότατα επιστημονικά στοιχεία σχετικά με τη γεωμορφολογία της σελήνης, τελείως "ανορθόδοξη", για τα οποία οι "ειδικοί" της ΝeverAStraightAnswer-NASA απλώς καταπίνουν τη γλώσσα τους ή αλλάζουν θέμα συζήτησης..")

(EΠΙΛΟΓΟΣ: Ο ΑΦΥΣΙΚΟΣ ΔΟΡΥΦΟΡΟΣ ΜΑΣ: " Το απόλυτο μυστήριο Φυσικής & επιστήμης"  )

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου