ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

" Όλη μου τη ζωή ο κόσμος προσπαθεί να ταρακουνήσει το κλουβί μου για να με αναγκάσει να εκραγώ. Με δοκιμάζει. Προσπαθώντας να βρει την αδυναμία μου. Η μάνα μου έλεγε 'γιε μου μην κάθεσαι στο κρύο' κι ο πατέρας μου το ίδιο. Θα έλεγε 'ποτέ σου μη χάσεις τον έλεγχο του εαυτού σου'. Αλλά ανοίγω το παράθυρο. Αφήνω τον κρύο αέρα να διαπερνάει. Έχασα τον έλεγχο" - Ποίημα του νεαρού Brian Deneke, τραγικού ήρωα της ταινίας "BOMB CITY"

Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2018

" νέα γραμματική "



νέα γραμματική
[μιράντα παπαδοπούλου] 

 Πρέπει να φτιάξουμε
τη Νέα Διεθνή Γραμματική.
Ένα άρθρο για τη γυναίκα, τον άντρα, το παιδί,
το σύννεφο, το δέντρο, το λιοντάρι.
Να επινοήσουμε νέους συνδέσμους,
ισχυρότερους μεταξύ μας.
Να παραβλέψουμε όπου χρειάζεται τους αντιθετικούς.
Και στις αντωνυμίες να υπάρξει καταμερισμός
απόλαυσης και ευθύνης·
να δοθεί έμφαση στο εμείς.
Το τρίτο πληθυντικό πρόσωπο
να υποστεί τη δικαιοσύνη των υπολοίπων.
Να αναδείξουμε, επίσης, τη δυναμική των μετοχών·
τη διαχρονική τους διάσταση·
για παράδειγμα, ο εξεγερμένος.
Τα ουσιαστικά να απαλλαγούν από κάθε μεταπρατική αξία,
ορισμένα να καταργηθούν.
Τα επίθετα να τεθούν στην υπηρεσία της ποίησης
ανάμεσά μας.
Να ξεκαθαρίσουμε τις προθέσεις μας.
Να δούμε τι μέρος του λόγου είναι ο καθένας.
Τέλος, τα ρήματα και τα επιρρήματα
να γράφονται με κόκκινο.
Οι πράξεις να ξεπηδούν ανάμεσα απ' τις λέξεις.

το δανειστήκαμε από το φανζίν chimeres

Γνωρίζουμε την τοξικότητα των λέξεων. Γνωρίζουμε το διόλου σπάνιο αδιέξοδο και την περιοριστικότητα των ορισμών. Αλλά και των λεγόμενων αναγκαιοτήτων και ανησυχιών του σύγχρονου "Homo Securitus"...

"Mία λέξη μπορεί να αλλάξει και τον κόσμο. Μία μόνο λέξη μπορεί να σπείρει ευτυχία ή να ψεκάσει οδύνη. Να φωτίσει το μαύρο ή να σβήσει το φως. Να χαρίσει φτερά ή να στήσει ικριώματα. Μία λέξη μπορεί να οικοδομήσει το γεγονός ή ένα συγκρότημα γεγονότων. Είσαι έτοιμος να την προφέρεις και προπαντός να την ακολουθήσεις;" του Ένοικου : Μία λέξη

και κάτι ακόμα από τον Ένοικο: Η σημασία της αφύπνισης της ποιητικής δύναμης της ζωής!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου