ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

Σάββατο, 10 Μαρτίου 2018

Nέο προεδρικό σοκ!



Διαβάζοντας το μυαλό εκείνου που σε άλλους, όχι πολύ μακρινούς, καιρούς θα ονομάζαμε "πλανητάρχη":

" Ουφ, βαρέθηκα να με αποκαλούν οι φαρμακόγλωσσες του Τύπου και τα όργανα των εχθρών μου υποκριτή, σεξιστή και ομοφοβικό. Fuck this! Ας αποδείξω σε όλο το έθνος και τον πλανήτη, μπροστά στις κάμερες, ότι ο πρόεδρος Τραμπ μπορεί να κάνει την υπέρβαση και να γίνει super προοδευτικός!  Τι κι αν έχω δίπλα μου την πρώην μοντέλο; Ας χαϊδολογήσω λιγάκι τον αντιπρόεδρο, μπροστά στα μάτια όλων και μάλιστα με τη  χάρμα οφθαλμών, κατά πολύ νεότερη, συζυγό μου ανάμεσά μας! Ώστε η πρώτη αντανακλαστική τους σκέψη να είναι, με όσα μου έχουν προσάψει, τι άλλο; η σεξουαλική παρενόχληση! Και μετά θα δηλώσω στη σοκαρισμένη για άλλη μια φορά με τις επιλογές και λεγόμενά μου αμερικανική και διεθνή κοινή γνώμη ότι αφού ο πρόεδρος μπορεί να κάνει, έστω και για λίγο, στροφή 360° στον σεξουαλικό του προσανατολισμό, αδιαφορώντας για στερεότυπα και αντιδράσεις, τότε τα πάντα είναι δυνατόν να συμβούν! Κι ότι όποιος ή όποια αμφιβάλει ξανά για την ειλικρίνειά μου και τις κινήσεις μου θα τον γ...ω! Όχι παίζουμε!"


Rohalas

 (μας το'στειλε ο φίλος μας "rohalas")


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου