ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013

Εργατική λέσχη Περιστερίου: προβληματισμοί για κοινή αντιφασιστική δράση.



Μας στάλθηκε από την  Εργατική λέσχη Περιστερίου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Εργατική λέσχη Περιστερίου ευχαριστεί τους πολίτες, τα σωματεία, τις συλλογικότητες και τους φορείς που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα για ανοιχτή σύσκεψη με σκοπό την κοινή αντιφασιστική δράση.

Στην ανοιχτή σύσκεψη που έγινε την Πέμπτη 17/10 στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου, αναπτύχθηκε ένας γόνιμος προβληματισμός για τους τρόπους και τις μορφές δράσης, απέναντι στο φασισμό και το ρατσισμό, στις γειτονιές του Περιστερίου.

Ακούστηκαν πολλές σκέψεις και ιδέες και το πιο σημαντικό συνοδεύτηκαν από προτάσεις για συγκεκριμένες δράσεις.

Προσανατολιζόμαστε σε μεγάλη αντιφασιστική διαδήλωση στο Περιστέρι το Σάββατο 9 Νοέμβρη. Καλούμε τα σωματεία και τις λαϊκές συλλογικότητες της πόλης να συνδράμουν στην κοινή μας προσπάθεια.

Για το λόγο αυτό θα συναντηθούμε και πάλι την Τετάρτη 23/10 στις 18:00 στην αίθουσα Δημοτικού Συμβουλίου για να οργανώσουμε και να προετοιμάσουμε τη διαδήλωση, για να αποφασίσουμε και άλλες δράσεις για το επόμενο διάστημα.

Εμείς σαν Εργατική Λέσχη Περιστερίου θα στηρίξουμε κάθε κοινή αντιφασιστική δράση που θα αποφασιστεί και από την σύσκεψη της Τετάρτης και θα δουλέψουμε στην κατεύθυνση αυτή η κοινή αντιφασιστική δράση να έχει και συνέχεια.

Ενωμένοι ενάντια στον φασισμό και την ιδεολογία του με συντονισμένες δράσεις σε συνεργασία με σωματεία συλλόγους, σχολεία, συλλογικότητες, πόρτα πόρτα στις γειτονιές, να τον τσακίσουμε, να ανατρέψουμε τις αιτίες και τις πολιτικές που τον γεννούν.

"H κοινωνία δε χτίζεται σε μια παλάμη που ζητιανεύει, αλλά σε αυτή που σφίγγεται σε μια γροθιά"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου