ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...

Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

" Όλη μου τη ζωή ο κόσμος προσπαθεί να ταρακουνήσει το κλουβί μου για να με αναγκάσει να εκραγώ. Με δοκιμάζει. Προσπαθώντας να βρει την αδυναμία μου. Η μάνα μου έλεγε 'γιε μου μην κάθεσαι στο κρύο' κι ο πατέρας μου το ίδιο. Θα έλεγε 'ποτέ σου μη χάσεις τον έλεγχο του εαυτού σου'. Αλλά ανοίγω το παράθυρο. Αφήνω τον κρύο αέρα να διαπερνάει. Έχασα τον έλεγχο" - Ποίημα του νεαρού Brian Deneke, τραγικού ήρωα της ταινίας "BOMB CITY"

Μην μου λες ότι είμαι ένας κακόμοιρος τοσοδούλης μπροστά σε ασύλληπτα για την κατανόησή μου μεγέθη. Ακόμα και η τοσοδούλα του παραμυθιού κατάφερε στο τέλος να...αποκτήσει φτερά! Μην μου τσαμπουνάς ότι είμαι πολύ μικρός για να καταφέρω οτιδήποτε σημαντικό, για να'χω δυνατότητες που αγγίζουν δυσθεώρητα ύψη, για να αλλάξω οτιδήποτε μέσα στο υπέροχο Χάος της απεραντοσύνης του σύμπαντος. Αφού κι εγώ είμαι κομμάτι ενεργό αυτού του ...εύρυθμου χάους! Θέλω να γίνω ο δαμαστής του θηρίου του εαυτού μου, που αν καταφέρω να γνωρίσω την Ουσία και τη Δύναμη πίσω από τα αυτοματοποιημένα περιτυλίγματά του, μπορώ να γίνω ο μοναδικός κυρίαρχός του...Και ξέρεις; Μπορώ από κάμπια που σέρνεται να μεταμορφωθώ σε πεταλούδα. Που το άνοιγμα των φτερών της στο Τόκιο μπορεί να φέρει τυφώνες στη Νέα Υόρκη και το αντίστροφο...Μπορεί να φέρει τη δραματική ανατροπή, την ολοσχερή μεταβολή κλειστών συστημάτων, την εκτροπή της ροής των "πραγμάτων" προς μεταμορφωτικές κοσμικές λεωφόρους. Σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ...

Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2026

Γενετική βλάβη - volume 1


από τον Robert F. Kennedy Jr., προς τα τέλη του 2020, πριν γίνει ο νέος υπερ-υπουργός υγείας των Η.Π.Α. με την επανεκλογή του Τραμ στην προεδρία το 2026:
 
 "Θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας, επειγόντως..."

Για πρώτη φορά στην ιστορία του εμβολιασμού, τα λεγόμενα εμβόλια mRNA τελευταίας γενιάς παρεμβαίνουν άμεσα στο γενετικό υλικό του ασθενούς και ως εκ τούτου αλλάζουν το ατομικό γενετικό υλικό, διαδικασία που συνιστά γενετική παρέμβαση, κάτι που ήταν ήδη απαγορευμένο και μέχρι σήμερα θεωρείται εγκληματικό.

Αυτή η παρέμβαση μπορεί να συγκριθεί με τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα, ένα θέμα το οποίο είναι επίσης εξαιρετικά αμφιλεγόμενο.

Ακόμη και εάν σήμερα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι πολιτικοί αποπειρώνται να αποδομήσουν το πρόβλημα και, ανόητα, απαιτούν έναν νέο τύπο εμβολίου ώστε να επιστρέψουμε στη κανονικότητα, αυτός ο εμβολιασμός είναι προβληματικός από την άποψη της υγείας, της ηθικής και της δεοντολογίας, καθώς και από την άποψη της γενετικής βλάβης που, σε αντίθεση με τη βλάβη που προκαλείται από προηγούμενα εμβόλια, θα είναι μη αναστρέψιμη και ανεπανόρθωτη.

Αγαπητοί ασθενείς, μετά από ένα πρωτοφανές και άνευ προηγουμένου εμβόλιο mRNA, δεν θα μπορείτε πλέον να αντιμετωπίζετε τα συμπτώματα του εμβολίου με συμπληρωματικό τρόπο.

Θα πρέπει να ζήσουν με τις συνέπειες, διότι δεν θα μπορούν πλέον να θεραπευτούν απλώς αφαιρώντας τις τοξίνες από το ανθρώπινο σώμα, όπως και ένα άτομο με γενετικό ελάττωμα όπως το σύνδρομο Down, το σύνδρομο Klinefelter, το σύνδρομο Turner, η γενετική καρδιακή ανακοπή, η αιμοφιλία, η κυστική ίνωση, σύνδρομο Rett, κ.λπ.), επειδή το γενετικό ελάττωμα είναι για πάντα!

Αυτό σημαίνει ξεκάθαρα: εάν εμφανιστεί ένα σύμπτωμα εξαιτίας του εμβολίου μετά τον εμβολιασμό με mRNA, ούτε εγώ ούτε κάποιος άλλος θεραπευτής θα μπορέσει να σας βοηθήσει, επειδή η ζημιά που προκαλείται από τον εμβολιασμό θα είναι γενετικά μη αναστρέψιμη.

Κατά τη γνώμη μου...αυτά τα νέα εμβόλια αντιπροσωπεύουν ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας που δεν έχει διαπραχθεί ποτέ σε τέτοια έκταση στην Ιστορία.

Όπως είπε ο Δρ Wolfgang Wodarg, ένας έμπειρος γιατρός: «Στην πραγματικότητα, αυτό το «πολλά υποσχόμενο εμβόλιο» για τη συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων θα πρέπει να ΑΠΑΓΟΡΕΥΘΕΙ, επειδή πρόκειται για γενετική χειραγώγηση!»

 

Τα παραπάνω αποτελούν αποσπάσματα από παλιότερη ανάρτησή μας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου