ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...

Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

" Όλη μου τη ζωή ο κόσμος προσπαθεί να ταρακουνήσει το κλουβί μου για να με αναγκάσει να εκραγώ. Με δοκιμάζει. Προσπαθώντας να βρει την αδυναμία μου. Η μάνα μου έλεγε 'γιε μου μην κάθεσαι στο κρύο' κι ο πατέρας μου το ίδιο. Θα έλεγε 'ποτέ σου μη χάσεις τον έλεγχο του εαυτού σου'. Αλλά ανοίγω το παράθυρο. Αφήνω τον κρύο αέρα να διαπερνάει. Έχασα τον έλεγχο" - Ποίημα του νεαρού Brian Deneke, τραγικού ήρωα της ταινίας "BOMB CITY"

Μην μου λες ότι είμαι ένας κακόμοιρος τοσοδούλης μπροστά σε ασύλληπτα για την κατανόησή μου μεγέθη. Ακόμα και η τοσοδούλα του παραμυθιού κατάφερε στο τέλος να...αποκτήσει φτερά! Μην μου τσαμπουνάς ότι είμαι πολύ μικρός για να καταφέρω οτιδήποτε σημαντικό, για να'χω δυνατότητες που αγγίζουν δυσθεώρητα ύψη, για να αλλάξω οτιδήποτε μέσα στο υπέροχο Χάος της απεραντοσύνης του σύμπαντος. Αφού κι εγώ είμαι κομμάτι ενεργό αυτού του ...εύρυθμου χάους! Θέλω να γίνω ο δαμαστής του θηρίου του εαυτού μου, που αν καταφέρω να γνωρίσω την Ουσία και τη Δύναμη πίσω από τα αυτοματοποιημένα περιτυλίγματά του, μπορώ να γίνω ο μοναδικός κυρίαρχός του...Και ξέρεις; Μπορώ από κάμπια που σέρνεται να μεταμορφωθώ σε πεταλούδα. Που το άνοιγμα των φτερών της στο Τόκιο μπορεί να φέρει τυφώνες στη Νέα Υόρκη και το αντίστροφο...Μπορεί να φέρει τη δραματική ανατροπή, την ολοσχερή μεταβολή κλειστών συστημάτων, την εκτροπή της ροής των "πραγμάτων" προς μεταμορφωτικές κοσμικές λεωφόρους. Σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ...

Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026

Mιλώντας για "εθνικό χρέος" των Η.Π.Α.

 (ΘΥΜΗΣΟΥ και αυτό: Η μεγάλη "ομοσπονδιακή απάτη" εναντίον της ίδιας της ζωής )

video:  "The Federal Reserve CONFIRMS: The U.S. Congress has built the single greatest racket empire on the planet !" 

Σήμερα, το εθνικό χρέος των ΗΠΑ ανέρχεται σε 38,9 τρισεκατομμύρια δολάρια, περίπου το 125% του ΑΕΠ, ενώ το χρέος των πολιτειών και των τοπικών κοινωνιών είναι 3,3 τρισεκατομμύρια δολάρια, κάτω από το 11% του ΑΕΠ. Το 1900, το συνολικό χρέος των ΗΠΑ ήταν μόλις 7,8% του ΑΕΠ, το οποίο κατείχαν κυρίως οι πολιτείες και οι τοπικές κυβερνήσεις. Ακόμα και το 1981, το ομοσπονδιακό χρέος ήταν περίπου 36% του ΑΕΠ και μόλις που ξεπερνούσε το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια.

Σύμφωνα με το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ, οι ομοσπονδιακές δαπάνες ξεπερνούν πλέον τα 7 τρισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, με τα ετήσια ελλείμματα να ξεπερνούν τα 1,7 τρισεκατομμύρια δολάρια. Εν τω μεταξύ, το χρέος ανά Αμερικανό πολίτη είναι περίπου 113.000 δολάρια και το χρέος ανά φορολογούμενο υπερβαίνει τα 350.000 δολάρια.

Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ αναφέρει ότι το συνολικό χρέος των νοικοκυριών στις ΗΠΑ έφτασε τα 18,8 τρισεκατομμύρια δολάρια στα τέλη του 2025, λόγω των αυξήσεων στα στεγαστικά δάνεια, τα δάνεια αυτοκινήτου, τις πιστωτικές κάρτες και τα φοιτητικά δάνεια.

https://www.realclearwire.com/articles/2026/03/18/the_debt_can_is_getting_harder_to_kick_1171271.html

Σε τι δαπανήθηκε, λοιπόν, όλο αυτό το χρέος;
Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ επιβεβαιώνει ότι οι αμερικανικές ΜΚΟ  (Μη Κερδοσκοπικοί Οργανισμοί) έχουν συνολικά περιουσιακά στοιχεία ύψους 14,2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων από τα χρήματα των φορολογουμένων.

Τα ΑΕΠ της Ινδίας και της Ιαπωνίας είναι λίγο πάνω από 4 τρισεκατομμύρια δολάρια η καθεμία, της Γερμανίας 5 τρισεκατομμύρια δολάρια και μαζί ανέρχονται σε περίπου 13,5 τρισεκατομμύρια δολάρια. Τα συνολικά περιουσιακά στοιχεία των αμερικανικών Μ.Κ.Ο. αντιστοιχούν σε 14,2 τρισεκατομμύρια δολάρια από τα χρήματα των φορολογουμένων – και τα χρήματα των απογόνων τους μέχρι τα τρισέγγονα.

Με άλλα λόγια, η ρίζα κάθε διαφθοράς είναι η απάτη – το Κογκρέσο των ΗΠΑ έχει εκμεταλλευτεί το μισό εθνικό χρέος των ΗΠΑ στους πιο κερδοφόρους οργανισμούς του πλανήτη.

Ακολουθεί ένα παράδειγμα του πώς δουλεύουν οι φόροι που πληρώνετε (οι Αμερικανοί πολίτες):

Το Ίδρυμα Κλίντον ξεφόρτωσε τα μολυσμένα με φορμαλδεΰδη κοντέινερ της FEMA από τον τυφώνα Κατρίνα στα θύματα στην Αϊτή.
Συνολικά συγκεντρώθηκαν 12-16 δισεκατομμύρια δολάρια για τα θύματα στην Αϊτή και υποτίθεται ότι θα κατασκευάζονταν νέα καταφύγια. Αντ’ αυτού, για να «εξοικονομήσουν χρήματα» και δήθεν να «βάλουν στην τσέπη» τη διαφορά, πήραν τα κοντέινερ που είχαν μολυνθεί με φορμαλδεΰδη από την FEMA από τον τυφώνα Κατρίνα και τα έδωσαν στα σχολεία και στους κατοίκους της Αϊτής.
Ήξεραν ότι τα κοντέινερ αυτά ήταν μολυσμένα και ότι τα συγκεκριμένα καταφύγια υποτίθεται ότι ήταν νεόδμητα. Ο λαός της Αϊτής έλαβε λιγότερο από το 2,8% των 14 δισεκατομμυρίων δολαρίων που συγκεντρώθηκαν για τον σκοπό, και συνολικά χτίστηκαν μόνο 7 μικρές καλύβες από τα δισεκατομμύρια δολάρια.

https://t.me/ABridgen

 

Επιλεγμένα αποσπάσματα από  άρθρο ΕΔΩ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου