ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...

Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

" Όλη μου τη ζωή ο κόσμος προσπαθεί να ταρακουνήσει το κλουβί μου για να με αναγκάσει να εκραγώ. Με δοκιμάζει. Προσπαθώντας να βρει την αδυναμία μου. Η μάνα μου έλεγε 'γιε μου μην κάθεσαι στο κρύο' κι ο πατέρας μου το ίδιο. Θα έλεγε 'ποτέ σου μη χάσεις τον έλεγχο του εαυτού σου'. Αλλά ανοίγω το παράθυρο. Αφήνω τον κρύο αέρα να διαπερνάει. Έχασα τον έλεγχο" - Ποίημα του νεαρού Brian Deneke, τραγικού ήρωα της ταινίας "BOMB CITY"

Μην μου λες ότι είμαι ένας κακόμοιρος τοσοδούλης μπροστά σε ασύλληπτα για την κατανόησή μου μεγέθη. Ακόμα και η τοσοδούλα του παραμυθιού κατάφερε στο τέλος να...αποκτήσει φτερά! Μην μου τσαμπουνάς ότι είμαι πολύ μικρός για να καταφέρω οτιδήποτε σημαντικό, για να'χω δυνατότητες που αγγίζουν δυσθεώρητα ύψη, για να αλλάξω οτιδήποτε μέσα στο υπέροχο Χάος της απεραντοσύνης του σύμπαντος. Αφού κι εγώ είμαι κομμάτι ενεργό αυτού του ...εύρυθμου χάους! Θέλω να γίνω ο δαμαστής του θηρίου του εαυτού μου, που αν καταφέρω να γνωρίσω την Ουσία και τη Δύναμη πίσω από τα αυτοματοποιημένα περιτυλίγματά του, μπορώ να γίνω ο μοναδικός κυρίαρχός του...Και ξέρεις; Μπορώ από κάμπια που σέρνεται να μεταμορφωθώ σε πεταλούδα. Που το άνοιγμα των φτερών της στο Τόκιο μπορεί να φέρει τυφώνες στη Νέα Υόρκη και το αντίστροφο...Μπορεί να φέρει τη δραματική ανατροπή, την ολοσχερή μεταβολή κλειστών συστημάτων, την εκτροπή της ροής των "πραγμάτων" προς μεταμορφωτικές κοσμικές λεωφόρους. Σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ...

Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 2019

Εννέα χρόνια μετά την διαρροή της εξέδρας άντλησης πετρελαίου Deepwater Horizon το πετρέλαιο βρίσκεται ακόμα στις ακτές του κόλπου του Μεξικό


" Όλα αυτά δυστυχώς θα είναι μια εικόνα απ’ το μέλλον στον ελλαδικό θαλάσσιο χώρο και καλό είναι να τα μαθαίνουν όσοι ακόμα είναι υπέρ των εξορύξεων υδρογονανθράκων, γιατί θα είναι συνυπεύθυνοι σε τέτοιου είδους καταστροφές. "


Περισσότερο από εννέα χρόνια μετά τη διαρροή της εξέδρας άντλησης πετρελαίου Deepwater Horizon, το πετρέλαιο μπορεί να βρεθεί ακόμα θαμμένο βαθιά στην άμμο κατά μήκος εκατοντάδων μιλίων από την ακτή του κόλπου του Μεξικό. Οι επιστήμονες έχουν ανακαλύψει ότι αυτές οι συστάδες πετρελαίου και άμμου θα μπορούσαν να πάρουν τουλάχιστον 30 χρόνια για να αποσυντεθούν, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Scientific Reports.

Η έρευνα, στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα, διενήργησε τριετή μελέτη για το πετρέλαιο που θάφτηκε στη λευκή άμμο του Pensacola
Beach στη βορειοδυτική Φλόριντα. Προηγούμενες μελέτες είχαν διαπιστώσει ότι μικρά σταγονίδια πετρελαίου στην ξηρά, αποσυντίθενται μέσα σε διάστημα ενός χρόνου. Όμως, μεγαλύτερες, μάζες πετρελαίου, χρειάζονται περίπου τρεις δεκαετίες για να αποσυντεθούν πλήρως, σύμφωνα με τη νέα μελέτη. Ενώ οι ακόμα μεγαλύτερες συστάδες θα διαρκέσουν ακόμη περισσότερο, σύμφωνα με τους επιστήμονες.

Μετά τη διαρροή του Deepwater Horizon, βρέθηκαν ιζήματα πετρελαίου στην παραλία Pensacola που ήταν στο μέγεθος ενός εκτυπωτή γραφείου και ακόμη μεγαλύτερα, δήλωσε ο Markus Huettel καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Φλόριντα. «Μετά την ταφή, αυτά θα παραμείνουν στην παραλία πολύ περισσότερο από τα συγκροτήματα μεγέθους μπάλας του γκολφ». Ο Huettel και οι συνάδελφοί του διαπίστωσαν ότι, παρόμοιο μέγεθος πετρελαιοκηλίδας εάν δεν καταλήξει σε κάποια ακτή, θα χρειαστούν περισσότερο από τρεις δεκαετίες για να αφομοιωθεί από την θάλασσα. «Η παραλία, που αναπνέει σε παλιρροϊκό ρυθμό, μπορεί να συγκριθεί με έναν μεγάλο οργανισμό που χωνεύει αερόβια την οργανική ύλη –συμπεριλαμβανομένου του πετρελαίου– εισπνέοντας οξυγόνο και διοχετεύοντας διοξείδιο του άνθρακα», δήλωσε ο Huettel. «Η εμφανής καθαριότητα της άμμου που όλοι απολαμβάνουμε όταν πηγαίνουμε στην παραλία είναι μια αντανάκλαση της αποτελεσματικής διαδικασίας βιοκαταλυτικής αποσύνθεσης στην παραλία που αφαιρεί το αποικοδομήσιμο υλικό σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα».

Όλα τα παραπάνω δυστυχώς θα είναι μια εικόνα απ’ το μέλλον στον ελλαδικό θαλάσσιο χώρο και καλό είναι να τα μαθαίνουν όσοι ακόμα είναι υπέρ των εξορύξεων υδρογονανθράκων, γιατί θα είναι συνυπεύθυνοι σε τέτοιου είδους καταστροφές.

Ε.

το δανειστήκαμε από το Anarchy press

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου