ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2013

Οι δικές μας "μουσικές" στις ολόδικιές μας φρέσκιες "μελωδίες"!



"Ο λήθαργος και η εθελούσια δουλεία των λαών εξουσιοδοτούν τις διεθνείς μαφίες να δηλητηριάζουν τα τρόφιμα, τον αέρα, το νερό, τη γη. Μην πιστεύετε ότι ένας βουλησιαρχικός και ηθικός ανθρωπισμός αρκεί για να επαναφέρει τον πλανήτη στη φυσική του κατάσταση! Αυτό που πρέπει να αντιπαλέψουμε είναι ο παγκόσμιος εκφυλισμός του ανθρώπου και του κόσμου.
 ...Όσα μας κληροδότησε η μοιρολατρία, η απάθεια, η παραίτηση των παλαιών γενεών, αυτών που σας έριξαν στον κόσμο χωρίς να ενδιαφερθούν να σας προστατεύσουν απ'αυτό τον εκφυλισμό του σώματος και της συνείδησης που προκαλούν το εμπόρευμα, η εξουσία, το χρήμα κι ένα οικονομικό σύστημα το οποίο, αφού υποβάθμισε τη ζωή σε επιβίωση, σήμερα θέτει σε κίνδυνο όλες τις μορφές ζωής του πλανήτη."
Ραούλ Βανεγκέμ, "Γράμματα στα παιδιά μου και στα παιδιά του κόσμου που έρχεται"

Οι δικές μας "μουσικές" στις ολόδικιές μας φρέσκιες "μελωδίες"!

Η μουσική! Νότες που κοινωνούν σ'ένα καθολικό μήνυμα μιας νέας ανάσας και χαράς για ζωή.
Εσύ, μόνο εσύ! Εαυτέ μου δίδαξέ μου να συνθέτω μια τέτοια μουσική! Αντηχεί στους ψιθύρους και ήχους των πιο ανείπωτων ονείρων, των πιο συναρπαστικών ιστοριών.
Έρχεται απ'τα σπλάχνα της γης, απ'τα δικά μας σπλάχνα! Στροβιλίζεται με τον αέρα, τη μεταφέρει η αστραπή. Σιγοτραγουδιέται από στόμα σε στόμα.
Ο σκοπός αυτός, ο αχαλίνωτα αφυπνιστικός ρυθμός, αυτό το τραγούδι! Το ξέρεις καλά κι ας πασχίζουν οι κλειδοκράτορες του κόσμου να το λησμονήσεις. Το ήξεραν κι άλλοι πριν από εσένα και θα το μάθουν και οι επόμενοι! Διαπερνάει τη ραχοκοκαλιά της φύσης, έτσι όπως τα μόρια των όντων πάλλονται στις γεμάτες χρώματα και φως δονήσεις.
Μία ακολουθία εσωτερικών κι εξωτερικών συχνοτήτων πολύ υψηλή.
Αναδύεται από βάθη χρόνων για να εμπνεύσει τους καλλιτέχνες-δημιουργούς των ελεύθερων καθάριων εποχών!

Κι αυτή η μουσική, αυτοί οι παλμοί, γεννήματα είναι από την καθεμιά μοναδική πηγή: Εμένα. Κι εσένα. Εμάς! Τις αψηλάφιστες ακόμα χορδές που ενώνουν σώμα και πνεύμα  σε μελωδίες ιερά προσωπικές. Και ήρθε η ώρα να τις αδράξουμε! Δεν μπορεί να μας τις στερήσει ή αρνηθεί πια καμία στρατευμένη προπαγάνδα, καμία πολιτική στράτευση, καμία χειραφέτηση κενή ουσίας, καμία ιδεολογία με ιδέες σε ασφυξία, κανένας τσιμεντένιος ηγήτορας φατριών, κανένας σεχταρισμός με ηθικές υποχρεώσεις και ξεχειλίζοντα μίσος προοδευτισμό...Δεν μας ξεγελούν πια, δεν μας πείθουν, δεν συναινούμε στην εξουσία της οικονομίας πάνω στη φύση και του εμπορεύματος πάνω στη ζωή!

Κύλησαν καιροί και ήρθανε καινούργιοι για να συντονιστούμε. Κι ένα δίκτυο να υφάνουμε, ολόδικό μας, μεταμορφωτικής συνείδησης, υψωτικής σημασίας.
Που εξαλείφει τα παράσιτα. Που καλύπτει την κακοσμία της απάτης. Που διαλύει τις παρανοήσεις. Που αποκαθιστά την ενότητα πνευματικής και υλικής συνείδησης. Που σκορπάει στους ανέμους της λήθης αλυσοδεμένες προσκολλήσεις. Που ακυρώνει τα κτηνώδη ξεσπάσματα. Που της Ιστορίας διορθώνει τις φριχτές κανονικότητες κι απαλύνει με αλληλεγγύη τον πόνο.  Που κοπάδια από σφαχτάρια και σωρούς από κρέατα τα χρίζει πάλι ανθρώπους.

Τα νέα τείχη της Ιεριχούς κλείνουν μέσα τους τον παλιό τον κόσμο.
Δεν μας μένει παρά να γενούμε οι σαλπιγγτές κατεδάφισής τους!

Ο Ένοικος...


Διαβάστε:  Σε όλα τα μήκη και τα πλάτη, ένα είναι ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ! (Δεν έχουμε βρεθεί εδώ χάμου για να επιβιώνουμε απλώς και να υπηρετούμε λογής αφεντάδες, μικρούς ή μεγάλους. Αλλά για να ζήσουμε τη ζωή μας, να εξελισσόμαστε, να δημιουργούμε και να μεγαλουργούμε!)
  Η ΟΥ-ΤΟΠΙΑ ΕΙΝ'ΕΔΩ! 
 Το γαϊτανάκι και Η σούπα 
 Eρωτήσεις που...παίρνουν στο κυνήγι τις απαντήσεις
  Κάποιες ιδέες προς επεξεργασία (ατομικότητα σε συνέργεια με τη συλλογικότητα)...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου