ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

Κυριακή, 20 Οκτωβρίου 2013

Walk Free: 30.000.000 σκλάβοι ανά την υφήλιο


Κληρονομική σκλαβιά, αναγκαστική εργασία, σεξουαλική εκμετάλλευση: είναι κάποιες από τις εκφάνσεις σύγχρονης δουλείας υπό την οποία ζουν παγκοσμίως 30 εκατομμύρια άνθρωποι, σύμφωνα με υπολογισμούς της αυστραλιανής οργάνωσης Walk Free.

«Η σύγχρονη δουλεία είναι μια κατάσταση όπου οι άνθρωποι είναι στο έλεος της βίας. Αναγκάζονται να δεχτούν εργασίες ή καταστάσεις όπου γίνονται αντικείμενα οικονομικής εκμετάλλευσης. Δεν αμείβονται αλλά απλώς λαμβάνουν το ελάχιστο για να επιβιώσουν και δεν είναι ελεύθεροι να φύγουν», σύμφωνα με τον Νικ Γκρόνο, επικεφαλής της οργάνωσης.

«Ακόμη και σήμερα άνθρωποι γεννιούνται σε καθεστώς κληρονομικής σκλαβιάς. Υπάρχουν θύματα που έχουν απαχθεί ή κρατούνται πριν πωληθούν ή παραμείνουν κρατούμενοι για εκμετάλλευση, είτε δήθεν μέσω "γάμου", απλήρωτης και αναγκαστικής εργασίας, ή ακόμη και παιδιών που εξαναγκάζονται να πολεμήσουν», αναφέρεται στην έκθεση της Walk Free που δημοσιεύθηκε στο Λονδίνο.


Στην κορυφή της λίστας της έκθεσης βρίσκονται χώρες της νότιας Ασίας και της Δυτικής Αφρικής. Συγκεκριμένα, στην Ινδία ζουν 14 εκατομμύρια άνθρωποι υπό καθεστώς σκλάβου, στην Κίνα 2,9 εκατομμύρια και στο Πακιστάν πάνω από 2 εκατομμύρια.

Ακολουθούν η Νιγηρία, η Αιθιοπία, η Ρωσία, η Ταϊλάνδη, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, η Βιρμανία και το Μπαγκλαντές. Στις δέκα αυτές χώρες ζουν ως δούλοι τα 22 από τα 29,8 εκατομμύρια.

Αν μελετήσει κανείς τα στοιχεία βάσει του ποσοστού του πληθυσμού μιας χώρας που τελεί υπό καθεστώς σκλαβιάς, τότε πρώτη στην λίστα είναι η Μαυριτανία – 4% του πληθυσμού είναι υπόδουλοι. Ακολουθούν οι Μπενίν, Ακτή Ελεφαντοστού, Γκάμπια, Γκαμπόν και Σενεγάλη.

«Εξακολουθούν να υπάρχουν κληρονομικοί σκλάβοι στη Μαυριτανία, τα παιδιά γεννιούνται σκλάβοι και αναγκάζονται να εκτελούν οικιακές εργασίες ή να εργάζονται στα χωράφια», είπε ο Γκρόνο μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο.

«Στην Ινδία, ολόκληρες κοινότητες στα βόρεια χωριά υποδουλώθηκαν, και αναγκάζονται να δουλεύουν για την κατασκευή τούβλων ή να εργάζονται στα λατομεία. Τα παιδιά αναγκάζονται να δουλεύουν σε αργαλειούς για να φτιάχνουν τις κουβέρτες που πωλούνται στα καταστήματά μας», δήλωσε.

Στις τελευταίες θέσεις της κατάταξης, βρίσκονται οι πιο δυτικές χώρες όπως η Ισλανδία, η Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου ο αριθμός των δούλων είναι γύρω στους 4.400.

Ετησίως, η δουλεία αποφέρει έσοδα 32 δις δολάρια - ποσό που είναι μεγαλύτερο από το ετήσιο ΑΕΠ της Ισλανδίας, της Ρουάντα, της Νικαράγουα και της Μογγολίας αθροιστικά. Τα μισά από αυτά παράγονται σε ανεπτυγμένες βιομηχανικές χώρες. Οι σύγχρονοι δούλοι είναι περισσότεροι από όσοι ήταν τον 17ο και 19ο αιώνα την περίοδο του δουλεμπορίου, ενώ μπορεί να βρει κανείς σκλάβους ηλικίας 6 ετών. Τουλάχιστον, 122 προϊόντα παγκοσμίως παράγονται από ανθρώπους υπό καθεστώς σκλαβιάς. Τέτοια είναι διαμάντια από την Αφρική, γαρίδες από την Νοτιοανατολική Ασία και τούβλα από την Βραζιλία.

Το διαβάσαμε στο tvxs

Δείτε επίσης: Όταν οι αριθμοί γίνονται αδιάψευστοι μάρτυρες της ωμής πραγματικότητας!
και  Σε όλα τα μήκη και τα πλάτη, ένα είναι ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου