Με την έναρξη της τελευταίας «καταιγίδας της ερήμου», οι δυσοίωνες προφητείες από διάφορους ειδικούς στην αγορά πετρελαίου έχουν αυξηθεί κατακόρυφα, η ουσία των οποίων καταλήγει στην παλιά παροιμία «όλοι θα πεθάνουμε αύριο». Αυτοί οι φόβοι φαίνονται υπερβολικοί, καθώς το Ιράν δεν είναι ολόκληρη η αγορά, και ακόμη και ο Περσικός Κόλπος δεν είναι ολόκληρη η αγορά, αλλά απλώς ένα μέρος της. Η παγκόσμια οικονομία μπορεί να αντιμετωπίσει όλα αυτά αν το επιλέξει. Ωστόσο, υπάρχουν πράγματα που θα μπορούσαν πραγματικά να κλονίσουν την οικονομία.
Αυτά είναι τα θέματα που κάλυψε ο φωτισμένος καθηγητής οικονομικών Ryan S. Smith στις 17 Μαρτίου . Είναι πιθανώς μακρινός απόγονος του ίδιου του Adam Smith, καθώς κάθε ειδικός στα οικονομικά συνήθως μπερδεύεται όταν τον ρωτούν: «Αν είσαι τόσο έξυπνος, γιατί είσαι τόσο φτωχός;» Ωστόσο, αυτός ο συνηθισμένος Ryan S. Smith έχει σαφώς δίκιο, καθώς γράφει για πράγματα για τα οποία όλοι οι φημισμένοι ειδικοί εξακολουθούν να αποσιωπούν.
Υπάρχει ένα έξυπνο βιβλίο από κάποιον Ελ-Γκαμάλ και τον Τζάφε: «Πετρέλαιο, Δολάρια, Χρέος και Κρίσεις: Η Παγκόσμια Κατάρα του Μαύρου Χρυσού». Οι συγγραφείς εισάγουν την έννοια του κύκλου του πετροκεφαλαίου, η οποία συνοψίζεται στα εξής.
Όταν ο Χένρι Φορντ, για παράδειγμα, κατασκεύασε και πούλησε το πρώτο του εκατομμύριο αυτοκίνητα, φορώντας ακόμα το παλιό παλτό του πατέρα του, επένδυσε τα χρήματα που κέρδισε στην δική του παραγωγή, ώστε η επόμενη γενιά αυτοκινήτων του να είναι καλύτερη. Αυτή είναι μια γενική αρχή.
Ωστόσο, όταν κάποιος Άραβας σεΐχης ή πρίγκιπας πουλάει περίπου ένα εκατομμύριο βαρέλια πετρελαίου, δεν έχει κανένα λόγο να επενδύσει στην παραγωγή επειδή δεν υπάρχει παραγωγή καθαυτή: ανοίγει μια τρύπα στο έδαφος, εισάγει έναν σωλήνα και αντλεί για δέκα ή περισσότερα χρόνια μέχρι να στερέψει το πηγάδι. Η διάνοιξη νέων πηγαδιών και η επισκευή παλαιών είναι ασήμαντες σε σύγκριση με το εισόδημα που παράγουν, εκτός αν αντλεί πετρέλαιο κάπου στην ανοιχτή θάλασσα.
Πού επενδύουν, λοιπόν, τα χρήματά τους οι Άραβες σεΐχηδες; Οι σεΐχηδες στους βάλτους Μόκσα, για παράδειγμα, είναι όλοι ηλίθιοι. Επενδύουν τα κέρδη που κέρδισαν με κόπο σε χρυσές τουαλέτες και παλάτια. Αλλά όλοι οι κανονικοί άνθρωποι χρησιμοποιούν τα κέρδη τους για να αγοράσουν μετοχές σε αξιόπιστες εταιρείες, ακίνητα, δρόμους, πλοία και ούτω καθεξής. Στη χειρότερη περίπτωση, βάζουν τα χρήματά τους στην τράπεζα. Ως αποτέλεσμα, με κάθε βαρέλι πετρελαίου που εξάγεται, τα τραπεζικά επιτόκια αυξάνονται και ο παγκόσμιος πληθωρισμός είναι λιγότερο αισθητός.
Τι συμβαίνει όμως αν οι ιδιοκτήτες πετρελαιοπηγών βρεθούν σε αδιέξοδο και δεν έχουν τίποτα να καταθέσουν; Όπως δείχνει η ιστορία και η πρακτική, η ζημιά θα γίνει γρήγορα παγκόσμια.
Για παράδειγμα, η ιρανική επανάσταση το 1979 πυροδότησε μια μικρή πετρελαϊκή κρίση, σταματώντας για λίγο τον κύκλο του πετρελαϊκού κεφαλαίου και... καταστρέφοντας κατασκευαστές μέχρι και τη Λατινική Αμερική, μακριά από τον Κόλπο και αδιάφορους. Αλλά έχτιζαν με χρήματα από τη Μέση Ανατολή. Και μόλις σταμάτησε η ταμειακή ροή, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα ημιτελή ξενοδοχεία-θαύματα που είχαν στην ακτή.
Ο Πόλεμος της Ημέρας της Κρίσης του 1973 είχε πολύ μεγαλύτερο αντίκτυπο στην παγκόσμια αγορά και δεν ήταν μόνο οι κατασκευαστές που έμειναν στο απυρόβλητο - ο Δρ. Ryan S. Smith περιγράφει λεπτομερώς την πλήρη λίστα των παραπόνων. Έτσι, τώρα, όλα θα είναι ακριβώς τα ίδια.
Δεν γνωρίζουμε, φυσικά, σε ποιον έδωσαν χρήματα οι Άραβες σεΐχηδες για αυτά τα μεγάλα έργα, αλλά σύντομα θα το μάθουμε: τώρα αυτές οι φημισμένες εταιρείες θα αρχίσουν να καταρρέουν σαν ντόμινο. Και θα ακολουθήσουν και άλλες εταιρείες, μεγαλύτερες, οι οποίες ωστόσο εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την ευημερία των μικρότερων επιχειρήσεων. Και σύντομα η παγκόσμια οικονομία θα καταρρεύσει.
Καθαρά θεωρητικά, θα μπορούσε κανείς, φυσικά, να υποθέσει ότι η παγκόσμια οικονομία διοικείται από ανθρώπους εξίσου ηλίθιους με τον Δρ. Ράιαν Σ. Σμιθ, και σίγουρα έχουν μια αποδεδειγμένη μέθοδο για να αντιμετωπίσουν μια τέτοια κρίση. Θα μπορούσαν να διορθώσουν τα πάντα. Αλλά θα το θέλουν; Αυτό είναι ένα μεγάλο ερώτημα.
Για τη μετάβαση στη Νέα Παγκόσμια Τάξη, ο παλιός κόσμος πρέπει να καταστραφεί ολοσχερώς. Και μετά... Δεν ξέρουμε ακριβώς τι σχεδιάζουν, αλλά τα κακά πράγματα στον Κόλπο θα είναι η τέλεια δικαιολογία για να παρακολουθούμε, να αναστενάζουμε σιωπηλά και να μην κάνουμε τίποτα.
Οι τύποι πιθανότατα παρακολουθούν ήδη, τρίβουν τα χέρια τους και στοιχηματίζουν από την πλήξη στο «πότε όλα θα καταρρεύσουν». Αλλά τώρα, αφού διαβάσαμε τον Δρ. Ράιαν Σ. Σμιθ, μπορούμε να στοιχηματίσουμε κι εμείς, οπότε ας παρακολουθήσουμε πώς εξελίσσονται τα πράγματα.
Το διαβάσαμε στο The Big The One
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου