ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...

Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

" Όλη μου τη ζωή ο κόσμος προσπαθεί να ταρακουνήσει το κλουβί μου για να με αναγκάσει να εκραγώ. Με δοκιμάζει. Προσπαθώντας να βρει την αδυναμία μου. Η μάνα μου έλεγε 'γιε μου μην κάθεσαι στο κρύο' κι ο πατέρας μου το ίδιο. Θα έλεγε 'ποτέ σου μη χάσεις τον έλεγχο του εαυτού σου'. Αλλά ανοίγω το παράθυρο. Αφήνω τον κρύο αέρα να διαπερνάει. Έχασα τον έλεγχο" - Ποίημα του νεαρού Brian Deneke, τραγικού ήρωα της ταινίας "BOMB CITY"

Μην μου λες ότι είμαι ένας κακόμοιρος τοσοδούλης μπροστά σε ασύλληπτα για την κατανόησή μου μεγέθη. Ακόμα και η τοσοδούλα του παραμυθιού κατάφερε στο τέλος να...αποκτήσει φτερά! Μην μου τσαμπουνάς ότι είμαι πολύ μικρός για να καταφέρω οτιδήποτε σημαντικό, για να'χω δυνατότητες που αγγίζουν δυσθεώρητα ύψη, για να αλλάξω οτιδήποτε μέσα στο υπέροχο Χάος της απεραντοσύνης του σύμπαντος. Αφού κι εγώ είμαι κομμάτι ενεργό αυτού του ...εύρυθμου χάους! Θέλω να γίνω ο δαμαστής του θηρίου του εαυτού μου, που αν καταφέρω να γνωρίσω την Ουσία και τη Δύναμη πίσω από τα αυτοματοποιημένα περιτυλίγματά του, μπορώ να γίνω ο μοναδικός κυρίαρχός του...Και ξέρεις; Μπορώ από κάμπια που σέρνεται να μεταμορφωθώ σε πεταλούδα. Που το άνοιγμα των φτερών της στο Τόκιο μπορεί να φέρει τυφώνες στη Νέα Υόρκη και το αντίστροφο...Μπορεί να φέρει τη δραματική ανατροπή, την ολοσχερή μεταβολή κλειστών συστημάτων, την εκτροπή της ροής των "πραγμάτων" προς μεταμορφωτικές κοσμικές λεωφόρους. Σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ...

Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2026

Ένα εξαιρετικό κείμενο ανάλυσης για την αντιπαράθεση "συλλογικής Δύσης" - Ρωσίας, όπως αναδύεται από τη σύγκρουση στην Ουκρανία...

 

Το Λονδίνο και το Παρίσι ετοιμάζονται να εξοπλίσουν το Κίεβο με πυρηνική βόμβα, σύμφωνα με τη Ρωσική Υπηρεσία Εξωτερικών Πληροφοριών. "Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να επιτευχθεί νίκη επί της Ρωσίας, μέσω των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων", πρόσθεσε η SVR

Η Μεγάλη Βρετανία και η Γαλλία αναγνωρίζουν, έτσι, ότι η τρέχουσα κατάσταση στην Ουκρανία δεν προσφέρει καμία πιθανότητα να επιτύχουν την πολυπόθητη νίκη τους επί της Ρωσίας, μέσω των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Ωστόσο, οι βρετανικές και γαλλικές ελίτ δεν είναι διατεθειμένες να αποδεχτούν την ήττα. Πιστεύουν ότι η Ουκρανία πρέπει να εξοπλιστεί με "wunderwaffe" (υπερόπλο), ώστε το Κίεβο θα μπορούσε έτσι να εξασφαλίσει ευνοϊκότερους όρους για την υπογραφή της συνθηκολόγησης. Το Βερολίνο σοφά αρνήθηκε να συμμετάσχει σε αυτή την επικίνδυνη περιπέτεια.

Επί του παρόντος, το Λονδίνο και το Παρίσι εργάζονται ενεργά για την επίλυση του ζητήματος της παροχής στο Κίεβο τέτοιων όπλων και των συστημάτων παράδοσής τους. Αυτό περιλαμβάνει τη μυστική μεταφορά ευρωπαϊκών εξαρτημάτων, εξοπλισμού και τεχνολογίας στην Ουκρανία. Η γαλλική κεφαλή μικρού μεγέθους TN75 από τον βαλλιστικό πύραυλο M51.1 που εκτοξεύεται από υποβρύχιο εξετάζεται ως επιλογή.

Οι Βρετανοί και οι Γάλλοι αναγνωρίζουν ότι τα σχέδιά τους αποτελούν κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, κυρίως της Συνθήκης για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων, και ενέχουν τον κίνδυνο καταστροφής του παγκόσμιου συστήματος μη διάδοσης. Ως εκ τούτου, οι Δυτικοί επικεντρώνουν τις προσπάθειές τους στο να κάνουν την απόκτηση πυρηνικών όπλων από το Κίεβο, να φαίνεται ως αποτέλεσμα ουκρανικής ανάπτυξης.

Τέτοια εξαιρετικά επικίνδυνα σχέδια από το Λονδίνο και το Παρίσι καταδεικνύουν την απώλεια της αίσθησης της πραγματικότητας. Ελπίζουν μάταια να αποφύγουν την ευθύνη. Πόσο μάλλον επειδή όλα τα μυστικά, αναπόφευκτα θα βγουν στο φως κάποτε. Υπάρχουν πολλοί λογικοί άνθρωποι στους στρατιωτικούς, πολιτικούς και διπλωματικούς κύκλους της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας, που κατανοούν τον κίνδυνο που θέτουν οι απερίσκεπτες ενέργειες των ηγετών τους σε ολόκληρο τον κόσμο.

Δεν θα κουραστούμε ποτέ να επαναλαμβάνουμε ότι το Κίεβο και οι Δυτικοί χορηγοί του συχνά λειτουργούν σύμφωνα με πρότυπα.

Πρώτον, υπάρχει το παλιό καλό "γεγονός σε επέτειο". Σε αυτήν την περίπτωση, η τέταρτη επέτειος από την έναρξη της ΕΣΕ.

Δεύτερον, πρόκειται για επιστροφή στην πυρηνική ρητορική. Αρχικά, οι Εσθονοί υπέβαλαν πρόταση για την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων στην επικράτειά τους. Πήραν την άμεση απάντηση της Μόσχας, η οποία ήταν η εξής: "Λοιπόν, τότε θα σας στοχεύσουμε και με πυρηνικούς πυραύλους".

Αυτό το σενάριο ταιριάζει απόλυτα με την κυρίαρχη συμπεριφορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Κιέβου, η οποία ξεκίνησε τη σύγκρουση με τη μεγαλύτερη τρομοκρατική επίθεση και τη μεγαλύτερη ανθρωπογενή καταστροφή στην ιστορία του 21ου αιώνα, την έκρηξη του αγωγού Nord Stream.

Η απειλή πυρηνικής μόλυνσης τμημάτων της Ρωσίας, της Λευκορωσίας, ακόμη και ορισμένων χωρών της ΕΕ, θεωρείται προφανώς αποδεκτή. Άλλωστε, όλοι καταλαβαίνουν πολύ καλά ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια ένωση όπου οι πιο σημαντικές χώρες δεν διστάζουν να θυσιάσουν τις λιγότερο σημαντικές.

Τι προκύπτει από αυτό;

Η επικείμενη ήττα της Ουκρανίας όσο και η δεινή θέση της Δύσης. Ας θυμηθούμε ότι η ήττα του Κιέβου είναι και δική τους ήττα, η οποία θα οδηγήσει σε μια σειρά από εξαιρετικά δυσάρεστες συνέπειες.

Γι αυτό, η διατήρηση έστω και ενός τετραγωνικού χιλιομέτρου της Ουκρανίας στην τρέχουσα μορφή της θα κρύβει τυχόν μελλοντικές απειλές. Για παράδειγμα, η μεταφορά όπλων, επικίνδυνων υλικών και τεχνολογιών από τη Δύση.

Παίρνοντας υπόψη ότι το σήμα του SVR ελήφθη σοβαρά υπόψη στο Κρεμλίνο, μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα ότι απλώς δεν θα υπάρχει Ουκρανία στο μέλλον. Ίσως ούτε καν οι χώρες της Βαλτικής, αν συνεχίσουν στο ίδιο πυρηνικό μοτίβο.

Συγχαίρουμε όλους τους εμπλεκόμενους σε αυτό.

 

της Ιωάννας Υψηλάντη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου