ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...

Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

" Όλη μου τη ζωή ο κόσμος προσπαθεί να ταρακουνήσει το κλουβί μου για να με αναγκάσει να εκραγώ. Με δοκιμάζει. Προσπαθώντας να βρει την αδυναμία μου. Η μάνα μου έλεγε 'γιε μου μην κάθεσαι στο κρύο' κι ο πατέρας μου το ίδιο. Θα έλεγε 'ποτέ σου μη χάσεις τον έλεγχο του εαυτού σου'. Αλλά ανοίγω το παράθυρο. Αφήνω τον κρύο αέρα να διαπερνάει. Έχασα τον έλεγχο" - Ποίημα του νεαρού Brian Deneke, τραγικού ήρωα της ταινίας "BOMB CITY"

Μην μου λες ότι είμαι ένας κακόμοιρος τοσοδούλης μπροστά σε ασύλληπτα για την κατανόησή μου μεγέθη. Ακόμα και η τοσοδούλα του παραμυθιού κατάφερε στο τέλος να...αποκτήσει φτερά! Μην μου τσαμπουνάς ότι είμαι πολύ μικρός για να καταφέρω οτιδήποτε σημαντικό, για να'χω δυνατότητες που αγγίζουν δυσθεώρητα ύψη, για να αλλάξω οτιδήποτε μέσα στο υπέροχο Χάος της απεραντοσύνης του σύμπαντος. Αφού κι εγώ είμαι κομμάτι ενεργό αυτού του ...εύρυθμου χάους! Θέλω να γίνω ο δαμαστής του θηρίου του εαυτού μου, που αν καταφέρω να γνωρίσω την Ουσία και τη Δύναμη πίσω από τα αυτοματοποιημένα περιτυλίγματά του, μπορώ να γίνω ο μοναδικός κυρίαρχός του...Και ξέρεις; Μπορώ από κάμπια που σέρνεται να μεταμορφωθώ σε πεταλούδα. Που το άνοιγμα των φτερών της στο Τόκιο μπορεί να φέρει τυφώνες στη Νέα Υόρκη και το αντίστροφο...Μπορεί να φέρει τη δραματική ανατροπή, την ολοσχερή μεταβολή κλειστών συστημάτων, την εκτροπή της ροής των "πραγμάτων" προς μεταμορφωτικές κοσμικές λεωφόρους. Σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ...

Δευτέρα 5 Ιανουαρίου 2026

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ εδώ dudes? Το διασκεδάζει που τον συνέλαβαν και τον επιδεικνύουν σαν τρόπαιο?

Photo: Nicholas Maduro gives a thumbs-up, shackled and surrounded by federal agents, after arriving in New York  

Ως συνέχεια του τίτλου της ανάρτησης: Εφόσον η παραπάνω φωτογραφία προωθήθηκε (εδώ μέσω του X) ως αυθεντική κι όχι ως προϊόν  AI, τότε τα ερωτήματα προκύπτουν αβίαστα. Μα για την τόσο "χαλαρή" στάση, με συνοδεία συγκεκριμένης χειρονομίας και φορώντας σαγιονάρες με καλτσούλες (sic), του πρώην προέδρου της Βενεζουέλας, περιτριγυρισμένου από Αμερικανούς πράκτορες, που τον εκθέτουν υπό καθεστώς σύλληψης. Ηττημένο. Και παρά τις διαβεβαιώσεις του τις προηγούμενες ημέρες ότι δεν θα ήταν εύκολο για τους Αμερικανούς...

Η δική μας "ανάποδη" ερμηνεία (σαν τη "λογική" όπως αυτή αποτυπώνεται μέσα από την παραπάνω photo) είναι λοιπόν διπλή:

Α. Ο Μαδούρο δηλώνει, έστω και με τη αδιάψευστη γλώσσα του σώματος, ότι δεν το βάζει κάτω, η νίκη θα είναι τελικά δική του, καθώς διακατέχεται από τη σιγουριά ότι το δικαστήριο στο New York θα τον αθωώσει ελλείψει σοβαρών στοιχείων για όσα του προσάπτονται ως μεγα-ντήλερ και αρχιεγκληματία. Και στον επίλογο, με ταπεινωμένη την κυβέρνηση του Τραμπ, θα επιστρέψει πανηγυρικά στο Καράκας. Ή αν αυτό ακούγεται κάπως ως sci fi σενάριο, τότε έχουμε κι ενναλλακτική εδώ θεώρηση:

Ο Μαδούρο δηλώνει, έστω και με τη διάφανη γλώσσα του σώματος, ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα μετανιώσει ακριβά για τη θριαμβευτική σύλληψή του, καθώς πρόκειται να πυροδοτηθούν απρόβλεπτες και εκρηκτικές διεργασίες, που θα οδηγήσουν στην αντεπίθεση των δυνάμεων οι οποίες τον στηρίζουν (και με τη συμμετοχή ξένων συμμαχικών του μεγαλο-παραγόντων, που τα συμφέροντά τους πλήττονται σοβαρά στην ευρύτερη περιοχή της Λατινικής Αμερικής). Και θα δώσουν στις αμερικανικές δυνάμεις ένα αξέχαστο μάθημα. Έτσι, ακόμη και φυλακισμένος θα νιώθει σαν τον ισχυρό αρχιμαφιόζο πίσω από τα σίδερα που ωστόσο το "ειδικό βάρος" του επηρεάζει δυναμικά τις εξελίξεις στον έξω κόσμο...Ακόμη κι αν αυτές οδηγήσουν σε ένα Γ΄Παγκόσμιο Σφαγείο...Ή μήπως ακούγεται και πάλι σαν φαντασιακό χολυγουντιανό σενάριο, μια horror υπερπαραγωγή που θα κάνει τους...ανυποψίαστους θεατές να ουρλιάζουν από τρόμο...?

Β. (Εδώ έχουμε μια πιο "προχωρημένη" συνωμοσιολογικά θεώρηση..!) Ο Μαδούρο δηλώνει, έστω και με τη χρήση μιας πιο...cool γλώσσας του σώματος, ότι τελικά τα κατάφεραν και κατά κάποιο τρόπο εκφράζει στον πρόεδρο Τραμπ τις ευχαριστίες του! Για την ευόδωση της κινηματογραφικής ταινίας που στην ουσία στήθηκε, ασχέτως αν κόστισε κάποιες καταστροφές σε στρατιωτικές υποδομές (αυτά ξαναστήνονται, σωστά;) και κάποιες εκρήξεις λίγο πιο ισχυρές από τα πυροτεχνήματα για την έλευση του νέου χρόνου (που μπαίνει κάθε χειρότερη από την προηγούμενη φορά με τις συνηθισμένες ευχές για  "ειρήνη" και "αγάπη" και χαρούλες) και ίσως με τη συνοδεία λίγου αίματος στους δρόμους...Με άλλα λόγια, οι μυστικές διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση των ΗΠΑ πήγαν φίνα και η παράδοση και εξαγωγή του στην Αμερική έπρεπε να στηθεί έτσι ώστε να φανεί αυτός θύμα της επεμβατικότητας των gringos και η Αμερική να αποδείξει, χωρίς να μπει σε πολύ και πολυέξοδο κόπο, ότι μόνο ... "ξεδοντιασμένη αρκούδα" δεν πρέπει να θεωρείται από κάποιους, όπως περίπου συνέβαινε κάποτε με τη μετασοβιετική Ρωσία. Τώρα αν καταδικαστεί σε ισόβια φυλάκιση μάλλον θα βρεθεί κανένα χρυσό κλουβί με όλες τις ανέσεις γι' αυτόν και την κυρία του και δεν θα έχει και το φορτίο του άγχους της δύσκολης διαχείρισης σε μια χώρα που τουλάχιστον οι μισοί κάτοικοι τον θεωρούσαν καταπιεστή τύραννο. Αν πάλι οι δικαστές το παρακάνουν και τον στείλουν για εκτέλεση...ε!... όλο και κάποιο αληθοφανέστατο πρόγραμμα AI θα αναλάβει τον διδακτικό επίλογο για το "ζαλισμένο κοινό" και το real person θα απολαμβάνει τς μόνιμες διακοπές του, άγνωστος μεταξύ αγνώστων και υπό αυστηρό διακανονισμό ασφαλείας, σε κάποιο εξωτικό μυστικό μέρος...

Χμ... μάλλον το παρακάναμε με τη διεγερμένη φαντασία μας από όσα θαυμαστά και περίεργα βλέπουμε και ακούμε ....Οπότε ας μας συγχωρέσουν κάποιοι αν βάλαμε την τετράγωνη λογική τους σε δοκιμασία με αλλόκοτες ιδέες. Σε έναν κόσμο όπου γενικά τίποτε παράλογο ή εξωφρενικό δεν συμβαίνει, δεν επιβάλλεται ως κανονικότητα και δεν προωθείται ως αναγκαιότητα που αντιπαθεί σφόδρα τις αντίθετες απόψεις σε λογής κυρίαρχα αφηγήματα...

 

Ρε παιδιά, πόσα "συνολάκια" (τέσσερα?) προλάβαιναν  και φορούσαν στον ταλαίπωρο συλληφθέντα Μαδούρο, από Καράκας μέχρι Nέα Υόρκη, στις φωτογραφίες που δημοσίευαν και έχουν διαφορά μεταξύ τους περίπου 17 ώρες (!) ....? Έχει μαζί της και ειδικό ενδυματολόγο, με κατάλληλη για κάθε περίσταση γκαρνταρόμπα για VIP συληφθέντες, τόσο η Delta Force όσο και η DEA...? 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου