ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2018

Ο πρώτος φορητός 3D εκτυπωτής δέρματος για βαθιά τραύματα


Ερευνητές στον Καναδά δημιούργησαν τον πρώτο φορητό τρισδιάστατο βιοεκτυπωτή, ο οποίος εκτυπώνει και εναποθέτει διαδοχικά στρώματα δέρματος ώστε να καλύψει επιτόπου ακόμη και βαθιές πληγές. Η συσκευή επιτρέπει στον γιατρό να παράγει ιστό δέρματος και να τον τοποθετεί πάνω στο τραύμα μέσα σε δύο λεπτά το πολύ.

Οι ερευνητές των σχολών Ιατρικής και Εφαρμοσμένης Επιστήμης & Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου του Τορόντο, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Άξελ Γκίντερ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιοϊατρικής τεχνολογίας «Lab on a Chip».


Στους ασθενείς με βαθιά τραύματα και τα τρία στρώματα του δέρματος (επιδερμίδα, δερμίδα, υποδερμίδα) μπορεί να έχουν υποστεί σοβαρές βλάβες. Η προτιμώμενη θεραπεία σήμερα είναι η μεταμόσχευση δέρματος από υγιή δωρητή, που όμως συχνά αφήνει ακάλυπτο ένα μέρος του τραύματος.

Από την άλλη, οι περισσότεροι σημερινοί 3D-βιοεκτυπωτές είναι ογκώδεις, αργοί, ακριβοί και ασύμβατοι με τις αναγκαίες κλινικές εφαρμογές. Ο νέος φορητός εκτυπωτής δέρματος, με μέγεθος ενός μικρού κουτιού παπουτσιών και βάρος λιγότερο από ένα κιλό, λύνει αυτά τα προβλήματα, γι' αυτό θεωρείται σημαντικό βήμα προόδου.

 Το βιομελάνι του αποτελείται από πρωτεϊνικά βιοϋλικά, μεταξύ άλλων κολλαγόνο και φιμπρίνη, που βοηθούν στην αποκατάσταση της ακεραιότητας του δέρματος. Η συσκευή, που είναι εύκολη στη χρήση, θα πρέπει να δοκιμαστεί σε ανθρώπους προτού αξιοποιηθεί κλινικά.


το διαβάσαμε στα Αόρατα Γεγονότα
Σύνδεση και με αυτό:3D εκτυπωτής έχτισε σπίτι σε λιγότερο από 24 ώρες

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου