ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

Παρασκευή, 16 Φεβρουαρίου 2018

Slavery in the USA - "Δουλεία στις ΗΠΑ"

Γεγονός: από τη δεκαετία του'80 ο αριθμός των φυλακισμένων στις ΗΠΑ έχει σημειώσει δραματική αύξηση, κατά 800%!! Και περίπου 2,8 εκατομμύρια παιδιά έχουν έναν γονιό behind bars!



" Did you know that the cup that holds your Starbucks latte or the meat patty in your Big Mac was probably produced by a prisoner? Yep many corporations take advantage of the legal slave labor pool in the USA, with prison slave being paid pennies an hour to make everything from furniture to missile parts. "  -  Γνωρίζετε ότι η κούπα του καφέ με τον "latte" από τα Starbucks ή το μπιφτέκι στα "Big Mac" έχει πιθανότατα παραχθεί από έναν φυλακισμένο; Πολλές εταιρείες εκμεταλλεύονται τη νόμιμη δεξαμενή "δουλεμπορικής εργασίας" στις ΗΠΑ, με τους φυλακισμένους σκλάβους να πληρώνονται ψίχουλα για κάθε ώρα που φτιάχνουν τα πάντα: από έπιπλα έως τμήματα πυραύλων.

Συνδέστε το και με αυτές τις πτυχές του "αμερικανικού ονείρου":
 
  •  Με κουπόνια σίτισης ζουν εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης στις ΗΠΑ ( «Οι φτωχοί δεν έχουν καμιά πιθανότητα να ακουστούν οι φωνές τους, καμιά πιθανότητα να επηρεάσουν την πολιτική που χαράσσεται. Οι φτωχότεροι Αμερικανοί συχνά βρίσκονται στη φυλακή, στερούνται το δικαίωμα ψήφου επειδή έχουν ποινικό μητρώο...Οι τρέχουσες τάσεις στις ΗΠΑ στην πραγματικότητα υπονομεύουν τη δημοκρατία» είναι βάσιμο. Κι αυτό γιατί η φτώχεια αυτή καθ’ αυτή ξεπετά τους σύγχρονους κολασμένους έξω και από τα στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα. Η φτώχεια στην ουσία εθίζει, επωάζει τον ολοκληρωτισμό σε σύγχρονη μορφή. Πολύ περισσότερο μάλιστα αφού δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος η φτώχεια, όχι σπάνια, ποινικοποιείται. Οι απόψεις που προωθούνται από πολιτικούς εντός των φτωχών αλλά και γενικότερα είναι πως «οι πλούσιοι είναι τολμηροί, αλτρουιστές, σκληρά εργαζόμενοι, αφοσιωμένοι», ενώ οι φτωχοί «χαμένοι, μικροαπατεώνες, άνθρωποι που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν το σύστημα».)
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου