ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013

"Εξουσία και Ομορφιά (Ιδέες, Τέχνη) είναι έννοιες ασυμβίβαστες"


ΚΙΤΣ: Η φαιά «αισθητική» της αγοράς».
(ή αλλιώς) ΚΙΤΣ, το «φαιόμετρο»: το μέτρο που καταγράφει τις διακυμάνσεις και το βαθμό του φασισμού της καθεστωτικής πολιτικής και των πολιτικών της. Σήμερα το «φαιόμετρο» του ΚΙΤΣ έχει σπάσει όλα «θερμόμετρα» και πάρει παρανοϊκές διαστάσεις ΟΛΩΝ των διαστροφών: Από πολιτικές και δημοσιογραφικές μέχρι ψυχολογικές… "


 

 

"Εξουσία και Ομορφιά (Ιδέες, Τέχνη) είναι έννοιες ασυμβίβαστες.
Η πολιτική εξουσία δεν μπορεί να συμβιβαστεί με την Ομορφιά γιατί απειλείται θανάσιμα, νιώθει τρόμο μπροστά στην Ομορφιά.
Εδώ βρίσκεται η ρίζα της κακογουστιάς κάθε εξουσίας: Οικονομικής, πολιτικής, δημοσιογραφικής κλπ…
Σήμερα που αυτές οι εξουσίες είναι βαθιά μολυσμένες από τη σήψη και παρακμή του συστήματος και ολοκληρωτικά υποταγμένες στις διεθνείς μαφίες του χρήματος, η κακογουστιά παίρνει και τις ανάλογες αποκρουστικές και θηριώδεις διαστάσεις. Τις διαστάσεις του υπερθεάματος της Νέας Εποχής, της πλανητικής βαρβαρότητας.
Γι’ αυτό και οι δωσίλογοι και γενίτσαροι αυτής της Νέας Εποχής παράγουν τόσο πηχτά κύματα κακογουστιάς και ανοησίας."

{ Πιο αναλυτικά: οι  διαστροφικές διαστάσεις του ΚΙΤΣ σε όλες τις πτυχές της πολιτικής, οικονομικής, πνευματικής και "πολιτιστικής" ζωής αυτής της χώρας, που θέλουν να την ευτελίσουν παντελώς και να την μετατρέψουν σε μια απίστευτα αντιαισθητική κι αποπνιχτική μπανανία, αναλύονται με εξαιρετικό τρόπο σε αυτή την άκρως ενδιαφέρουσα θεματική ενότητα του περιοδικού ΡΕΣΑΛΤΟ εδώ!
Διαβάστε κι από εμάς κάτι μικρό αλλά χαρακτηριστικό: Αποτρόπαιο κι αποτροπή 
Κι αυτό: Όλα τα'χε η Μαριωρή, ο φερετζές της γιουροβίζιον της έλειπε! 
Τα οποία μπορείτε να συνδέσετε και μ'αυτό: "Μας κλέβουνε τη σκηνή!"}

Επίσης από το περιοδικό ΡΕΣΑΛΤΟ, σε πρόσφατο άρθρο με τίτλο Και η «αισθητική» τους είναι επιθανάτιος ρόγχος: Η φαιά των δωσίλογων μαϊμούδων…, ένα μικρό απόσπασμα:

Περίοπτη θέση στην εξέδρα των γλοιωδέστατων νεόπλουτων και πολιτικών σαλτιμπάγκων κατέχει ο Άδωνις Γεωργιάδης: Από τις πιο αηδιαστικές, γραφικές και φρενοβλαβείς φιγούρες που αποτυπώνουν το ΟΝΕΙΔΟΣ, τη ΦΡΙΚΗ και το ΚΙΤΣ του κατοχικού καθεστώτος…
Γι αυτόν τον τύπο που τσιρίζει από τα κανάλια των «νταβάδων» σχεδόν καθημερινά, έχουμε γράψει πολλά…
Εδώ απλώς θα παραθέσουμε το παρακάτω βίντεο που έβαλε στο σημερινό του σημείωμα ο Νίκος Μπογιόπουλος.
http://www.enikos.gr/mpogiopoulos/184369,E_oxi_fysika__.html

Σ’ αυτό αποτυπώνονται όλα τα παραπάνω, τα πάντα…
http://www.youtube.com/watch?v=qyxpKmguxwE

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου