ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

Παρασκευή, 29 Νοεμβρίου 2013

Να κερδίσουμε τις στιγμές μας!




Σε βλέπω: ο χρόνος σου δεν σου ανήκει! Έχει διαιρεθεί ανομοιόμορφα σε "εργάσιμο" κι "ελεύθερο" και οι πραγματικοί χειριστές του σε έχουν μετατρέψει σε ένα μηχανάκι που καταμετρώνται συνεχώς οι επιδόσεις του και υπερφορτώνεται όλο και πιο πολύ, ώστε στο παραμικρό βραχυκύκλωμα να πεταχτεί στα αζήτητα. Αλλά κι ο πολύτιμος "ελεύθερος χρόνος" υπόκειται σε μια ολόκληρη βιομηχανία που έχει στηθεί για την εκμετάλλευσή του, ώστε να αποτρέπεται η δημιουργική και ουσιαστική αξιοποίησή του.
 Και τώρα σου λένε ότι πρέπει να δουλεύεις 13 ώρες για να'σαι πιο "παραγωγικός" κι ότι 11 ώρες αρκούν για την "ανάπαυσή σου" (ας μην μιλάμε για τον όποιο ελεύθερο χρόνο, πια!). Άρα θα πρέπει να τους ευγνωμονείς κιόλας, γιατί θα σε μάθουν να είσαι λιτός κι ολιγαρκής, να δουλεύεις (ως μισθωτό ανδράποδο) πολύ περισσότερο και για πολύ λιγότερα, άρα να μετατραπείς σε ένα μη υλιστικό "πνευματικό ον"...

Σε ακούω: διαμαρτύρεσαι και συχνά δικαιολογείσαι πως αποτελείς το "παιδί κακών στιγμών" ή λάθος εποχών, λες και δεν έχεις καμιά συμμετοχή στην εναλλαγή τους. Μη λησμονείς όμως κάτι πολύ σημαντικό: " έχεις τις μπογιές έχεις και τα πινέλα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα!" (ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ). Αν επιλέξεις τοπία κόλασης μην κατηγορείς κανέναν παρά μόνο τον εαυτό σου!
 Και κάθε στιγμή είναι ΜΟΝΑΔΙΚΗ και ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΗ κι όλα τα θαύματα συμβαίνουν γύρω μας διαρκώς. Αρκεί να έχουμε τα μάτια! Δεν θα επιμείνω στο "να ζεις κάθε στιγμή σα να'ναι η τελευταία σου", αν και θα μπορούσα λόγω της βαθιάς σημασίας αυτής της φράσης. Όμως θα σε συμβούλευα τουλάχιστον να πασχίσεις να μην ευτελίζονται οι στιγμές σου!
Το ίδιο παλεύω να καταφέρω κι εγώ...

Δεν χρειαζόμαστε σωτήρες, σπόνσορες, σκευάσματα κι εγχειρίδια ευτυχίας, αγελαίες καταχωρήσεις, καταθέσεις ιδεολογικών διαπιστευτηρίων συνέχεια, δημοφιλείς βιοθεωρίες...
 Παρά μόνο έναν καινούργιο τρόπο συνδιαλλαγής και αλληλεπίδρασης με τον εαυτό και με τον άλλο!

ανιχνευτής


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου