Ίσως η κορυφαία ταινία επιστημονικής φαντασίας όλων των εποχών: "Βlade Runner" (1982)Οι κριτικές του cine.gr δεν αποδίδουν τίποτα περισσότερο ή λιγότερο πέρα από αυτό που εισπράττει κανείς αφήνοντας τον εαυτό του να παρασυρθεί σε αυτή τη μοναδική κινηματογραφική εμπειρία:
"Εκπληκτική ταινία που περιγράφει πειστικά μια έκφραση του κόσμου της λογοτεχνίας του cyberpank.Το μέλλον δεν είναι ρόδινο και η τεχνολογία χρησιμοποιείται για όλα χωρίς ηθικούς ενδοιασμούς. Οι σκοτεινές σκηνές δημιουργούν μια κλειστοφοβική ατμόσφαιρα που όμοια της μπορεί κανείς να συναντήσει στις ταινιες The Crow : Το Κορακι και Dark City : Σκοτεινή Πόλη, οι οποίες αγγίζουν το χώρο του gothic.
Ανάμεσα σε cult και αναμφισβήτητο classic, το Blade Runner σημαδεύει πιθανότατα την καλύτερη ώρα ενός visual σκηνοθέτη όπως o Ridley Scott, μια από τις πιο ώριμες ερμηνείες του Harrison Ford και σίγουρα το ζενίθ της καριέρας του Rutger Hauer, που μπορεί να συνοψιστεί σε ένα πλάνο και σε έναν καταπληκτικό (όσο και σπαρακτικό, για όσους μέσα στην επανάληψη το ξέχασαν) μονόλογο."
Αυτόν λοιπόν τον καθηλωτικό μονόλογο -για κάποιους ο κορυφαίος σχεδόν στην ιστορία του σελιλόιντ- ας τον απολαύσουμε στο βίντεο του τέλους της ανάρτησης. Το ανδροειδές -o μακαρίτης Rutger Hauer σε ρεσιτάλ ερμηνείας- που είναι ένας ανελέητος πολεμιστής για λογαριασμό των ανθρώπινων κατασκευαστών του και το οποίο είχε ξεφύγει από τον ανθρώπινο έλεγχο, λίγες στιγμές πριν "σβήσουν οι μπαταρίες του", σώζει τον ανθρώπινο φθαρτό εχθρό του. Αποκαλύπτοντας εκείνες τις τελευταίες στιγμές του το σάλεμα μιας ψυχής -είναι δυνατόν ένα μηχάνημα να διαθέτει ψυχή ή υπό κάποιες συνθήκες να αποκτάει "ίχνη ψυχής";- γεμάτης σκιές αλλά και πληγές που παραπέμπουν σε ανθρώπινο ον. Ο άνθρωπος, που τον υποδύεται εξαιρετικά ο Harrison Ford, στο φινάλε της ταινίας αναρωτιέται:
Και ίσως τελικά όλα τα ανθρώπινα επιτεύγματα-θαύματα-κακουργήματα-δυστοπίες και τα συναισθήματα που εκλύονται από αυτά και απελευθερώνονται διάχυτα στο χωροχρόνο, να μην είναι τίποτα περισσότερο από "δάκρυα στη βροχή" ή χαμόγελα υπό το ζεστό φως του ήλιου. Που παρασύρονται μέσα στις δίνες του χρόνου και μετατρέπονται σε σκόνη και σφυρίγματα των συμπαντικών ανέμων. Οι δονήσεις των οποίων, είτε έρχονται από το παρελθόν είτε από το...μέλλον -καθώς ο χρόνος μόνο γραμμικός δεν είναι- φτάνουν και σ' εμάς, έστω σαν αντηχήσεις των γεγονότων που τα εμπεριείχαν. Για να επηρεάσουν με χαοτικούς τρόπους τη διαμόρφωση και τις κατευθύνσεις που ακολουθεί η εύπλαστη και ανοιχτή σε όλες τις πιθανότητες πραγματικότητα.
Ο Ένοικος...
"I've seen things, you people wouldn't believe. Attack ships on fire off
the shoulder of Orion. I watched c-beams glitter in the dark near
Tannhäuser Gate. All those moments will be lost in time, like tears in
rain. Time to die."
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου