ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2018

Για τα έξι χρονάκια μας!



Κλείσαμε έξι χρόνια λειτουργίας αυτού του ιστοχώρου.
Δεν επιθυμούμε να παρασυρθούμε σε κανενός είδους αναπόληση με το συνήθη απολογισμό, όπως συμβαίνει συχνά σε τέτοιες ή παρεμφερείς περιπτώσεις και σε οποιεσδήποτε υποσχέσεις για το μέλλον. Πάμε όπως μας πάνε οι διαθέσεις και προσπαθώντας να μη γίνουμε έρμαιο των διαρκώς εξελισσόμενων καταστάσεων, με το συναισθηματικό φορτίο που μεταφέρουν μαζί τους (πράγμα δύσκολο, είναι η αλήθεια!)

Αποφασίσαμε λοιπόν να...το ρίξουμε μέσα (όπως λέμε "να το ρίξουμε έξω").
Ένα τραγούδι που πάντα μας συγκινεί και μας εξιτάρει όποτε τ'ακούμε. Εξάλλου, ένα αγαπημένο μας μότο είναι ότι "η μουσική είναι σημαντική στο βαθμό που μπορεί να επιφέρει (και) αλλαγές στη συνείδησή σου".
Με τη συνοδεία των λόγων κάποιων άλλων που αν κι έχουν προ πολλού φύγει, εντούτοις είναι ακόμα ζωντανοί. Διότι, για εμάς, ανήκουν σε εκείνους τους τύπους ανθρώπων που συγκατοικούν στο μυαλό σου και περπατάς μαζί τους.

" Η δειλία ρωτάει: είναι ασφαλές;
Η σκοπιμότητα ρωτάει: είναι συμφέρον;
Η ματαιοδοξία ρωτάει: είναι δημοφιλές;
Η συνείδηση όμως ρωτάει: είναι σωστό;
Κι έρχεται μια στιγμή στη ζωή που πρέπει να κάνουμε κάτι που δεν είναι ούτε ασφαλές, ούτε συμφέρον, ούτε δημοφιλές, αλλά είναι το σωστό! " ΜΑΡΤΙΝ ΛΟΥΘΕΡ ΚΙΝΓΚ

" Ν’ αγαπάς την ευθύνη, να λες εγώ, εγώ μονάχος μου θα σώσω τον κόσμο.
Αν χαθεί, εγώ θα φταίω" ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

"Αν θέλει ο άνθρωπος να φτάσει στην Αλήθεια, τότε πρέπει, σε κάποια στιγμή της ζωής του, να εγκαταλείψει όλες τις ιδέες που δέχτηκε και να ανασκευάσει, εκ νέου κι εκ θεμελίων, όλο το σύστημα των γνώσεων και των αξιών του" ΝΤΕΚΑΡΤ

" Ένα δημοφιλές λάθος που κάνουμε: λέμε ότι είναι σημαντικό να έχεις το θάρρος της γνώμης σου. Μα το σημαντικό είναι να έχεις το θάρρος να επιτεθείς στις γνώμες σου!" ΝΙΤΣΕ

" Από τα έξω θα επιβάλλει κανείς πάντοτε θριαμβευτικά στον κόσμο θεωρίες και μετά θα πέφτει κατευθείαν μέσα στο λάκκο που έσκαψε, όμως μόνο από τα έσω θα κρατάει τον εαυτό του και τον κόσμο ήρεμο κι αληθινό " ΦΡΑΝΤΣ ΚΑΦΚΑ

" Δεν έχω καμία εξουσία πάνω σου που δεν μου δίνεις εσύ και δεν έχεις καμία εξουσία πάνω μου που δεν σου δίνω εγώ" ΛΕΟΝ ΤΟΛΣΤΟΪ

" Ο υπέρτατος τρόπος ζωής είναι η ελευθερία" ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο ΚΥΝΙΚΟΣ

ΒΙΝΤΕΟ: Johnny Cash - Rusty Cage

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ για την παρέα, όλο αυτόν τον καιρό! (πότε πέρασε ο κερατάς;)


ΥΓ. ρίξτε μια ματιά, αν θέλετε, κι εδώ: " αφού η ανθρωπότητα δεν μπορεί πλέον να απορρίψει το διαδίκτυο, δεν θα πρέπει και να το παραδώσει "

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου