Δευτέρα, 23 Οκτωβρίου 2017

Περί βλασφημίας του γέλιου




" Γουίλιαμ του Μπάσκερβιλ: Αγαπητέ μου αδελφέ, υπάρχουν πολλά βιβλία που μιλάνε για την κωμωδία. Γιατί σε τρομάζει τόσο το συγκεκριμένο;

Χόρχε του Μπούργκος: Γιατί αυτό είναι γραμμένο από τον Αριστοτέλη.

Γουίλιαμ του Μπάσκερβιλ: [κυνηγώντας τον Χόρχε που τρέχει με το Δεύτερο Βιβλίο των Ποιητικών του Αριστοτέλη θέλοντας να το καταστρέψει] Μα τι είναι αυτό που σε τρομάζει τόσο στο γέλιο;

Χόρχε του Μπούργκος: Το γέλιο σκοτώνει τον φόβο, και χωρίς φόβο δεν μπορεί να υπάρξει πίστη. Χωρίς τον φόβο του Διαβόλου, δεν υπάρχει η ανάγκη για τον Θεό.

Γουίλιαμ του Μπάσκερβιλ: Αλλά δεν πρόκειται να εξαφανίσεις το γέλιο εξαφανίζοντας αυτό το βιβλίο.

Χόρχε του Μπούργκος:  Σίγουρα όχι, το γέλιο θα παραμείνει ως η κύρια μορφή διασκέδασης των απλών ανθρώπων. Αλλά τι θα συμβεί αν, με αφορμή αυτό το βιβλίο, οι μορφωμένοι άνθρωποι κατανοήσουν ότι επιτρέπεται να γελάς με τα ΠΑΝΤΑ; Μπορούμε να γελάσουμε με το Θεό; Ο κόσμος τότε θα κατέρρεε στο Χάος! Για τον λόγο αυτό, σφραγίζω αυτό που δεν πρέπει να ειπωθεί.

[Τρώει τις δηλητηριασμένες σελίδες του βιβλίου]

Το παραπάνω απόσπασμα είναι από την κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου "Το όνομα του Ρόδου" από τον Ουμπέρτο Έκο και σκιαγραφεί με μία μόνο πρόταση τον λόγο για τον οποίο οι βλοσυρές "σοβαρές" θρησκείες φοβούνται τόσο πολύ το χιούμορ και το γέλιο. "


τα παραπάνω, περί της "βλασφημίας του γέλου" πάρθηκαν από ΕΔΩ 

Φυσικά κι ένας χαρούμενος από τη φύση του άνθρωπος είναι ένας υγιής, ψυχικά και σωματικά, άνθρωπος (κάτι που έχει αποδειχτεί πάμπολλες φορές κι επιστημονικά).
Φυσικά και το γέλιο είναι ζωή. Να γελάς, να γελάς με όλους και με όλα και πρωτίστως με τον ίδιο σου τον εαυτό όποτε τον πιάνεις να παίρνει τον εαυτό του πάρα πολύ στα σοβαρά. Να γελάς κι όταν νιώθεις να ελκύεσαι έστω και για λίγο από κάτι βλοσυρά, κατηφή, σοβαροφανή και πομπώδη σε βαθμό γελοιότητας πορτρέτα, πίνακες, αγιογραφίες "μεγάλων προσωπικοτήτων",  ιστορικών ή κατασκευασμένων, που "άλλαξαν τον κόσμο", οδηγώντας τον σε σωτηριολογικές φαντασιώσεις, μονοπωλιακές και μονολιθικές ερμηνείες, σε μαζικά σφαγεία, εκφυλιστικές ψευδαισθήσεις,  σε αυτοματοποιημένα αντανακλαστικά και αντιεπιβιωτικές συνθήκες.

 Ένας χαμογελαστός άνθρωπος, προικισμένος και με υψηλή αίσθηση του χιούμορ, είναι ένας δυνατός άνθρωπος, ανεξάρτητος, δύσκολα ελέγξιμος, ανθεκτικός στα πλήγματα κι επινοητικός απέναντι στα εμπόδια, τα ναρκοπέδια και την κινούμενη άμμο της ζωής. 
  Γυρεύει, όπως είναι φυσικό, τους ομοίους του, που αργά ή γρήγορα θα βρεθούν μεταξύ τους. Διαχέοντας και στους γύρω τους την ελκυστική, κι απελευθερωτική από φοβίες και ιδεοληψίες, δυναμική τους αντίληψη απέναντι στην μίζερη, εθελόδουλη και νοσηρή (κυρίαρχη σύμφωνα με τα συμφέροντα κάθε λογής εξουσιαστικών δακτύλων) αντίληψη περί ύπαρξης. Γιατί ένας τέτοιος άνθρωπος μπορεί να χειριστεί με μια χαμογελαστή σοβαρότητα και μια λειτουργική ανατρεπτικότητα τα ζητήματα που αφορούν τη ζωή και να αποφύγει το βάλτωμα στα λιμνάζοντα ύδατά της. Και να ξεγλιστρήσει από "τα παλάτια και τις εκκλησίες, που είναι παγίδες, δίχτυα και θηλιές για να πιάνουν τις αιώνιες χαρές", κατά τα λόγια του σπουδαίου Γουίλλιαμ Μπλέηκ.

Και ίσως τελικά oλόκληρη η ζωή (και ο θάνατος ως συνέχεια της) να μην είναι... παρά ένα παράξενο κοσμικό αστείο.

ανιχνευτής

"There are many here among us
Who feel that life is but a joke"
 All Along the Watchtower



Kαι ως επίλογο κάτι από κάποιους που γνώριζαν πολύ καλά τι εστί χιούμορ:

Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

It's a Trump's world...


Πηγή: berniesrevolution

"Scouts Honor" (προσκοπική τιμή)

"Trump on Tour" (O Τραμπ σε περιοδεία)
Πηγή: Τhe nib

(O τίτλος της ανάρτησης είναι από εμάς)

Περί των συζητήσεων για αλλαγή φύλου από τα 15 (ως συνέχεια)


Οι άνθρωποι έχουμε την πολύ συχνή τάση να βιαζόμαστε. Είτε όταν περπατάμε στους δρόμους με χαμηλωμένα κεφάλια, έρμαια των σκέψεων και αυτοματισμών μας, και δεν βλέπουμε τι συμβαίνει δίπλα μας ή γύρω μας. Είτε όταν περνάμε πάνω από ένα κείμενο όχι με την αυτοσυγκέντρωση και εστιασμένη προσοχή του αναγνώστη, αλλά με ταχύτητα πιλότων F16 και μας διαφεύγει τελικά είτε η ουσία του είτε σημεία με ιδιαίτερη σημασία. Που όμως βρίσκονται εκεί. Όπως ένα σχόλιο με ιδιαίτερες επισημάνσεις, που μπορεί να λειτουργήσει συμπληρωματικά στους προβληματισμούς και τις θέσεις ενός διαδικτυακού άρθρου.

Με αυτή τη λογική, θεωρούμε χρήσιμο να δημοσιεύσουμε, ως αυτόνομη ανάρτηση, το σχόλιο του Θοδωρή Λαμπρόπουλου ή ΥΠΝΟΒΑΤΗ (κατά το διαδικτυακό του nickname) στην ανάρτηση του Ένοικου με τίτλο Κάποιες χρήσιμες ιδέες πάνω στη νομοθέτηση της αλλαγής φύλου από τα 15. Ένα θέμα που λόγω της ζωτικής σημασίας του για τα προβλήματα και την πορεία του τόπου, ετούτους τους χαλεπούς καιρούς, έχει σχεδόν μονοπωλήσει το ενδιαφέρον στην λεκάνη ξεπλύματος της μαλακίας, της πουτανιάς (την οποία δεν την αναφέρουμε τόσο σε σχέση με το επάγγελμα της πορνείας όσο με την υφή της ψυχικής ουσίας) και της μηχανορραφίας, αυτή την ξετσίπωτη δεξαμενή την αναγνωρίσιμη με τον όρο media.
 Ευχαριστούμε τον Θοδωρή για την πολύτιμη συνδρομή του. Ιδού όσα είχε επισημάνει στο σχόλιο που είχε αφήσει:

" Κατά τη γνώμη μου το πρόβλημα αυτών των ανθρώπων είναι πρόβλημα ταυτότητας και πηγάζει από δύο αιτίες.

Η πρώτη έχει να κάνει με το ταυτοτικό πρόβλημα που αναπόφευκτα αντιμετωπίζουν όσοι το φύλο τους δεν συμβαδίζει με τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό (δηλ οι μή ετεροφυλόφιλοι).
Το πρόβλημα γίνεται καταρχήν εμφανές από το γεγονός ότι προσπαθούν να πιθηκίσουν τον τρόπο ζωής των ετεροφυλόφιλων ζητώντας "ίσα" αντίστοιχα δικαιώματα (π.χ. έγγαμος βίος, υιοθεσία παιδιών από ομοφυλόφιλα έγγαμα ζευγάρια κλπ.).
Γίνεται επίσης εμφανές από την επινόηση νεολογισμών όπως "κοινωνικό φύλο" ή gender (= "αυτοπροσδιορίζομαι" σαν άρρεν ή θήλυ, όπως εγώ νομίζω), που σκαρώθηκαν για να αντιπαραβληθούν με το γεγονός των μόνων επιστημονικώς αποδεδειγμένων βιολογικών φύλων ή sexes (για τη Βιολογία, τα φύλα στη Φύση είναι μόνο δύο, το Άρρεν και το Θήλυ, ανεξάρτητα από τον σεξουαλικό προσανατολισμό που μπορεί να συμβαδίζει ή όχι με αυτά - με αυτή την έννοια, ακόμα και ένας αρσενικός που εγχειρίστηκε νομίζοντας ότι έτσι θα γίνει γυναίκα, σύμφωνα με τη Βιολογία ορθώς παραμένει αρσενικός).
Τέλος γίνεται εμφανές απ' το ότι προσπαθούν να αντικαταστήσουν την έννοια του sex (=αντικειμενικώς προσδιορισμένου βιολογικού φύλου) με εκείνη του gender ("κοινωνικού φύλου"), υποστηρίζοντας ότι τα φύλα είναι κοινωνικο-ιστορικές και όχι βιολογικο-φυσικές κατασκευές (φτάνοντας έτσι σε συλλογιστικούς παραλογισμούς όπως ότι τα φύλα είναι "πολλά", ακόμα και δεκάδες ή εκατοντάδες, ή ακόμα κι ότι δεν υπάρχουν καν). Εδώ φυσικά μπερδεύουν σκόπιμα τα φύλα (που είναι τα δύο άπαξ και αμετάκλητα δοσμένα από τη φύση) με τους εκάστοτε αποδιδόμενους σε αυτά ρόλους τους (π.χ. ρόλους τους άντρα και της γυναίκας) οι οποίοι είναι πράγματι κοινωνικο-ιστορικά προσδιορισμένοι, και έχουν τροποποιηθεί αποδεδειγμένα κάμποσες φορές ανά τόπους, κουλτούρες και περιόδους.
Τέλος, γίνεται κραυγαλέο από το ότι προσπαθούν να πείσουν ειδικά τους ετεροφυλόφιλους ότι θα πρέπει να αμφιβάλλουν για τον εαυτό τους.
Επειδή το πρόβλημά τους ταυτότητας είναι καταρχήν γενετικό, θα εξακολουθήσουν να το κουβαλάνε ακόμα και στην πιο φιλελεύθερη και ανεκτική (όπως την εννοούν αυτοί) κοινωνία.

Η δεύτερη αιτία έχει να κάνει με τον παντελώς αναίτιο διωγμό που έχουν υποστεί κατά καιρούς και κατά τόπους αυτοί οι άνθρωποι. Αντιθέτως η κοινωνία οφείλει να τους αποδεχτεί, βοηθώντας τους να αποδεχτούν πρωτίστως οι ίδιοι αυτό που είναι. Όταν επιτευχθεί αυτή η αποδοχή δεν θα υπάρχει κανένας λόγος για νομικίστικους στρουθοκαμηλισμούς σαν το εν λόγω νομοσχέδιο, οι οποίοι μάλιστα ενδέχεται να έχουν ακόμα μεγαλύτερο (από το μέχρι σήμερα) κόστος για τα παιδιά και τους εφήβους με την εν λόγω γενετική ιδιομορφία. "

ΜΠΟΥΜ!

(μετάφραση του παραπάνω ρητορικού ερωτήματιος: "δεν μπορούμε να θρέψουμε τους φτωχούς και μπορούμε να χρηματοδοτούμε έναν πόλεμο;")

Τα μίσθαρνα ρομποτοειδή όργανα των banksters και παρασιτικών ιδρυμάτων τους, οι προστάτες των κερδοσκόπων, οικονομικών δολοφόνων κι επαγγελματιών απατεώνων γνωστών κι ως πολιτικών καριέρας, τα playmobil στην υπηρεσία των στρατόκαυλων σχιζοφρενών και των πολυεθνικών ολοκληρωτικών θεσμών γνωστών και ως εταιρειών, τα τσοπανόσκυλα για τη φύλαξη των μακάριων μες στα νομοταγή μαντριά αμνών.


Αφρίζουν και ηδονίζονται σαν μας κακοποιούν, μας ματώνουν, μας σέρνουν στα τσιμέντα, στα τμήματα και στα κελιά τους, σαν μας φοβερίζουν, μας προσβάλλουν, κοιτώντας μας με δύσκολο να καλυφθεί μίσος πίσω από τα απαίσια προσωπεία του νόμου υπέρ ισχυρών και αδίστακτων.


Όμως ως πότε θα ψάχνεις νερό να σβήσεις μέσα σου τη φωτιά που σε καίει; θα επιδεικνύεις πολιτισμένο επίπεδο πνίγοντας τον βρυχηθμό που υψώνεται από τα φυλλοκάρδια προς τα έξω;


Δες τους:

Νιώθουν την πολλαπλασιασμένη οργή, που ξεχύνεται από κατασχεμένα σπίτια με ηλεκτρονικές ανεμπόδιστες μεθόδους, από άσυλα, ψυχιατρεία, κρατητήρια, από ουρές μπροστά σε συσσίτια, σε αγροτικά οχήματα που μοιράζουν δωρεάν τα προϊόντα τους χάριν διαμαρτυρίας, σε ιατρεία του ΙΚΑ, σε καταστήματα της ΔΕΗ για διακονονισμούς, σε διαδρόμους του ΟΑΕΔ για ξεγέλασμα της ανεργίας, σε interview για μια ισχνά, εξευτελιστικά αμειβόμενη θεσούλα όπου λάχει, στην "αγορά" εξαθλίωσης της εργασίας, σε συγκεντρώσεις σε πλατείες που πέφτουν θύματα παρακρατικής προβοκάτσιας και κρατικής βίας. Νιώθουν, βλέπουν, ακούνε και τα νέα από τα άλλα-όχι και τόσο μακρινά τελικά μέρη και φοβούνται.



Σιχαίνονται και συνάμα φοβούνται όταν τολμά να τους καρφώνει το ασθενές γι'αυτούς φύλο με αναίδεια μέσα στα μούτρα, που στεγάζονται με το υπόλοιπο τομάρι τους μεσα σε θωρακισμένα συνολάκια.


Φοβούνται μήπως έρθει η μέρα εκείνη που δεν θα ξέρουν πού να πρωτοτρέξουν, στοιχημένοι πάντα, πού να πρωτοεπέμβουν και φάνε και τα μούτρα τους στο δρόμο.

Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2017

Άλλη μια μέρα ζωντανός...κι εξελισσόμενος



Ίσως η πιο σημαντική γιορτή για τον άνθρωπο, η σημαντικότερη όλων, είναι αυτή που θα'πρεπε να τιμάται κάθε ξεχωριστή, κάθε μοναδική, κάθε φωτενή ή σκοτεινή ημέρα. Και ο λόγος; ότι άλλη μια μέρα ξημέρωσε και τον βρήκε ζωντανό! Σ'έναν κόσμο αφιλόξενο, όπου ο άνθρωπος έρχεται εύθραυστος, απροστάτευτος από τις εξωτερικές συνθήκες μέσα στην πλήρη γύμνια του, δημιουργώντας νησίδες ασφαλείας που αποκαλεί πολιτισμό μέσα σε μια αφιλόξενη κοσμική άβυσσο. Στροβιλιζόμενος και παρασυρόμενος από δίνες καταστάσεων και πιθανοτήτων που είναι όλες πιθανές να πραγματωθούν (ακόμα και οι πιο "απίθανες"), ρέοντας σε μια χαώδη σειρά γεγονότων, συγκυριών και συνθηκών, που λίγες φορές μπορεί να ελέγξει ή έστω να κοντρολάρει, κι αυτό μόνο προσωρινά. Επομένως το "άλλη μια μέρα ζωντανός" αποκτά ιδιαίτερη σημασία και αξίζει να τιμάται ανάλογα. Πώς;

  Με το να αποφεύγει, το πολύπλοκο έμβιο σύστημα που ονομάζεται ανθρώπινο ον, να επαναπαύεται και να τελματώνει στις όψιμες κατακτήσεις, παγιώσεις, "βεβαιότητες", ερμηνείες, μονολιθικές αποδοχές και μονοδρομήσεις πορείας. Και να γυρεύει διαρκώς εκείνες τις αναζητήσεις και ανακαλύψεις που κάνουν τη ζωή σε αυτόν τον παράξενο κόσμο πιο υποφερτή και στα καλύτερά τους έως και πιο μαγική και θαυμαστή. Ακόμα κι εκεί όπου φαίνεται ότι το στατικό, το γκρίζο, το παγωμένο, το ζοφερό, κυριαρχεί επί της κίνησης κι ευκινησίας, της ροής, της πλημμυρίδας χρωμάτων, της σπίθας που ανάβει τη φωτιά αυτή που η λάμψη της ίσως να γίνεται αντιληπτή μέχρι και στα πιο σκοτεινά πέρατα του κόσμου.  Περιορίζοντας όσο το δυνατόν περισσότερο τον παράγοντα "τυχαιότητα" και γινόμενος όχι το ευπρόβλεπτο και κατευθυνόμενο αποτέλεσμα, αλλά η αιτία που παράγει αποτελέσματα σε όσα αφορούν τη ζωή του και περνούν από το χέρι του (δεν είναι και λίγα αυτά!). Με οδηγό την επινοητικότητα, τη δημιουργική πνοή και τη μεταμορφωτική φαντασία του που δίνει σάρκα και οστά στο άυλο και το "εξωπραγματικό", στις ιδέες και τα οράματα.

Αλλά, επιπλέον,  ο άνθρωπος καλό είναι να είναι ευγνώμων. Και να μην περιμένει να πληγεί από εκείνα τα δεινά (πόσο μάλλον αν αυτό συμβεί και φαίνεται να τον καθηλώνει στα πιο τρυφερά του χρόνια, ακόμα και με τον ερχομό του στην ύπαρξη), που σύμφωνα με την "κοινή λογική" τον αδρανοποιούν πλήρως. Ή αποτελούν, στις λίγες και οπωσδήποτε άξιες θαυμασμού περιπτώσεις, την αιτία να κατανοήσει τι σημαίνει ψυχική δύναμη, προσαρμοστικότητα χέρι χέρι με σθένος και αποθέματα κουράγιου για να μάθει να ατενίζει τον κόσμο με φωτεινή και συνάμα μαχητική ματιά. Κι άρα να εξακολουθήσει να προχωρά, να κινείται, να μη σταματά να βρίσκεται on the road. Ό,τι ουσιαστικό και σημαίνον συνεπάγεται αυτό...


ανιχνευτής


Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

Τσίπρας τώρα και στην Καταλονία


Στο παρακάτω άρθρο εν είδει σχολίου παραπέμπουμε σε αυτή την ανάρτηση:
  Μαθήματα δημοκρατίας εις τας πολιτισμένας Ευρώπας!


Τσίπρας τώρα και στην Καταλονία

 Στο αμέσως προηγούμενο άρθρο μας προτρέψαμε τον Πρωθυπουργό της Ισπανίας Μαριάνο Ραχόι να βάλει μυαλό και να κάνει με το Καταλανικό δημοψήφισμα ότι έκανε κι ο Τσίπρας με το ελληνικό: όμορφα και πολιτισμένα να το γράψει στα αρχίδια του.

Που να το βρει το μυαλό ο Μαριάνος που με την πολιτική του έχει ρίξει λάδι στη αποσχιστική φωτιά της Καταλονίας με την καταστολή πολιτικών δικαιωμάτων που επέλεξε για τους Καταλανούς;

Την προτροπή μας δυστυχώς άκουσε ο πρόεδρος της καταλανικής βουλής Carles Puigdemont ο οποίος χθες έβγαλε μια ανακοίνωση ήξεις αφήξεις καθώς αναγνώρισε μεν το δημοψήφισμα και δήλωσε ότι θα προχωρήσει στην ανεξαρτησία αλλά επίσης ζήτησε διάλογο, ευρωπαϊκή διαμεσολάβηση και πάγωσε τις "συνέπειες του δημοψηφίσματος".

Η ανακοίνωση του Puidgemont άφησε και τις δύο πλευρές δυσαρεστημένες καθώς οι Καταλανοί νιώθουν προδωμένοι ενώ η ισπανική κυβέρνηση δεν πήρε την πλήρη υποταγή που επεδίωκε.

Τι είναι αυτό που ανάγκασε τον πρόεδρο της Καταλονίας να τελειώσει ουσιαστικά την πολιτική του καριέρα;

Από τη μία είναι ο πραγματισμός σε σχέση με το πόσο εφικτή είναι η ανεξαρτησία: Η Καταλονία δεν έχει διαμορφώσει τους μηχανισμούς που θα της επέτρεπαν να σταθεί σύντομα στα πόδια της ως κράτος.

Πολύ περισσότερο βάρυνε ένας πολύ πιο αρχαίος μα πάντα σύγχρονος πραγματισμός: αυτός του τομαριού:

Στην δημοκρατική Ισπανία της δημοκρατικής Ισπανίας, ο Puigdemont δέχτηκε από το κυβερνών κόμμα απειλές ... ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ του!

Σε βαρέθηκες;




Σε βαρέθηκες.
Σε βαρέθηκες να πνίγεσαι σε σκέψεις που αρνούνται να πράξουν;
Σε βαρέθηκες να περιμένεις, και μάλιστα ανυπόμονα, ότι όλα θ αλλάξουν από κάποιον άλλον;
Σε βαρέθηκες να χαζεύεις τα συντρίμια των άλλων μέχρι και τη δική σου κατεδάφιση;
Σε βαρέθηκες να το παίζεις αρτιμελής, ενώ η καρδιά σου μοιάζει ανάπηρη;
Σε βαρέθηκες να πιάνεσαι απ' το φόβο του μέλλοντος για να αντέξεις το ναρκωμένο παρόν;
Σε βαρέθηκες να φλυαρείς σε ατέρμονες συνελεύσεις για εξόδους απ'τα λόγια;
Σε βαρέθηκες να δουλεύεις σαν τον είλωτα για να χεις τόσα όσα για να ξορκίσεις την εξαθλίωση;
Σε βαρέθηκες να συγχρωτίζεσαι με ανθρώπους που ξεπουλάνε τόσα φτηνά το τομάρι τους;
Σε βαρέθηκες ν ακούς και να μαθαίνεις για υπανθρώπους που χουν στο απυρόβλητο το δικό τους τομάρι;
Σε βαρέθηκες να δικαιολογείς στα παιδιά σου το ανθρωπάκι που αποκαλούν πατέρα ή μητέρα;
Σε βαρέθηκες να γίνεσαι όλο και πιο βαρετός, προσπαθώντας  τον εαυτό σου να πείσεις για το αντίθετο;

Θέλεις να κάψεις όλη αυτή την ανία; Θέλεις να πάψεις να υπάρχεις απλά για να υπάρχεις;
Μήπως να ουρλιάξεις. Και να σωπάσεις. Και να θυμηθείς.
Τι είναι αυτό, που αν ποτέ πραγματικά το είχες, το έχασες μετά στο δρόμο.

ανιχνευτής


Επίσης: 
"ΔΕ ΓΑΜΙΕΤΑΙ!"
 H ωραία κοιμωμένη που δεν είναι καθόλου ωραία...
 Πληγωμένο θηρίο - Έρχεται μια στιγμή στη ζωή...

 

Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017

How can you ever forgive them? - Πώς μπορείς ποτέ να τους συγχωρέσεις;






" September 30th, 15 years ago (σημείωση: το άρθρο αυτό ανέβηκε 2 χρόνια πριν, άρα μετράμε 17 χρόνια από εκείνο το αποτρόπαιο έγκλημα μιας δίχως τέλος κτηνωδίας στην κλεμμένη γη των Παλαιστινίων(Τα παιδιά στη Γάζα περισσεύουν  και Το οριστικό τέλος της ισραηλινής «αθωότητας») - the article was writen 2 years ago, so it has been 17 years sinse this murder took place. A neverending atrocity in Palestine's stolen land), 12-year-old Palestinian boy Muhammad al-Durrah was shot to death in his father’s arms by Israeli troops.
It was the second day of the Second Intifada, the father and son were caught in a cross fire and hid behind a concrete cylinder. For 45 minutes Jamal al-Durrah shielded his son from Israeli fire as several bullets narrowly missed them. He desperately waved and shouted: “Don’t shoot!” but to no avail.
Muhammad al-Durrah was shot four times and eventually slumped across his father’s legs, who was also shot and lost consciousness.
An ambulance driver tried to rescue the boy and his father but the driver was also killed, along with a jeep driver, and a second ambulance driver was wounded. Muhammad and his father laid bleeding for at least 17 minutes before an ambulance was able to pick them up.
We will never forget."

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ!

Πηγή
  (Ο τίτλος της ανάρτησης είναι από εμάς)

Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΕΣ ( LIBERTARIAS ) - ένα κινηματογραφικό έπος!


Αναδημοσιεύουμε την αξιέπαινη προσπάθεια του Θοδωρή Λαμπρόπουλου, γνωστού και ως ΥΠΝΟΒΑΤΗ, σχετικά με τον υποτιτλισμό της εκπληκτικής ταινίας "Οι Ελευθεριακές" ("Libertarias") - Οι γυναίκες στον ισπανικό εμφύλιο, μαζί με την εμβριθή και ευφυή ανάλυσή του. Η ταινία εκτός από τη μεγάλη αξία της, όσον αφορά τη σκηνοθεσία και τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών της, αποτελεί και ιστορικό ντοκουμέντο για έναν από τους πιο σκληρούς (ίσως τον σκληρότερο) εμφυλίους πολέμους της σύγχρονης ιστορίας. Αυτόν όπου η παρέμβαση των ακόμα τότε συμμάχων Ναζί του Χίτλερ και Μπολσεβίκων του Στάλιν συνέβαλε στην τελική επικράτηση των στρατιωτικών, των μεγαλοαστών και του παπαδαριού, με επικεφαλής τον στρατηγό Φράνκο, που επέβαλε μια από τις μακροβιότερες δικτατορίες. Είχαμε κι εμείς αναρτήσει κάτι μικρό ως αφιέρωμα σε αυτό το κινηματογραφικό έπος: Το ξέσπασμα της Πολεμίστριας: "γιατί θέλουμε να πολεμήσουμε"


ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΕΣ
LIBERTARIAS


Έτος: 1996
Σκηνοθεσία: Βιθέντε Αράντα
Ελληνικός τίτλος: Ελευθεριακές
Αγγλικός τίτλος: Freedom Fighters
Ελεύθερο κατέβασμα ολόκληρης της ταινίας με ελληνικούς υπότιτλους από εδώ: https://dfiles.eu/files/nbgz5tht6

"Θα έρθει μια μέρα όπου αυτός ο πλανήτης δεν θα ονομάζεται πια Γη, αλλά Ελευθερία" (από τις τελευταίες φράσεις της ταινίας)

Πρόκειται για τη μία από τις δύο αξιολογότερες ταινίες που έχουν γυριστεί ποτέ, σχετικά με την (ενστικτωδώς αναρχικής έμπνευσης και κατεύθυνσης) κοινωνική επανάσταση στην Ισπανία τα έτη 1936 - 1937. Η άλλη είναι φυσικά το Γη και Ελευθερία (Land and Freedom) του Κεν Λόουτς, που είχε προβληθεί το 1995, μόλις έναν χρόνο πριν τις Ελευθεριακές.

Ωστόσο, αν και οι δύο ταινίες γυρίστηκαν και βγήκαν στις αίθουσες περίπου την ίδια περίοδο, αν και διαπραγματεύονται το -κοινό- θέμα τους με τρόπο τόσο ακριβή ιστορικώς και τόσο ουσιώδη που δύσκολα μπορεί να ξαναεπιτευχθεί, θίγουν διαφορετικές πλευρές του και λειτουργούν συμπληρωματικά.
Το Γη και Ελευθερία καταπιάνεται με το γενικότερο ζήτημα τής σταλινο-λενινιστικής αντεπανάστασης και καταστολής. Οι Ελευθεριακές αναδεικνύουν το φεμινιστικό "κεφάλαιο" της επανάστασης, αλλά όχι με την γνωστή ανέραστη, συμπλεγματική, προβληματικής ταυτότητας, και, σε τελική ανάλυση, αντιαισθητική έννοια του σημερινού μεταμοντέρνου "φεμινισμού": μέχρι το 1939 ο φεμινισμός αγωνιζόταν για την ποιοτική δικαίωση της θηλυκότητας και όχι για την ποσοτική "ισότητα" των γυναικών υπό ένα καθεστώς εξίσου καταπιεστικό και για τους άντρες (="εξίσωση" των γυναικών στην καταπίεση). Όπως τίθεται κατηγορηματικά στην ταινία, στην κοινωνία του οικονομίστικου ψευδο-ορθολογισμού ούτε οι άντρες είναι προνομιούχοι. Αντιθέτως άντρες και γυναίκες υφίστανται την ίδια καταπίεση και την ίδια ευνουχιστική αποδόμηση των φύλων τους (και γενικότερα τον εξευτελισμό τους ως ανθρώπινων όντων μέσω των δοσμένων διαστρεβλοποιητικών ρόλων των φύλων τους), κάτι που καθιστά αδύνατη την απελευθέρωση του ενός άνευ της απελευθέρωσης του άλλου.

 Οι Ελευθεριακές διηγούνται τη (μυθ)ιστορία μιας κοινωνικά ετερόκλητης ομάδας γυναικών, αποτελούμενης από βιομηχανικές εργάτριες, πρώην ιερόδουλες, χωρικές, ανεξάρτητες επαγγελματίες, ακόμα και ... μια καλόγρια σε κρίση ταυτότητας. Οι ζωές τους συναντιούνται και συμπορεύονται μέσα από την περίφημη φεμινιστική ελευθεριακή (=αναρχική) οργάνωση Mujeres Libres (Ελεύθερες Γυναίκες).
Η ταινία είναι μια σπουδή επάνω στο πώς μια επανάσταση (ενν. αυθεντική και όχι πραξικόπημα κομματοστρατιωτικού τύπου) μεταμορφώνει / αναβαθμίζει τους ανθρώπους (ενν. και τις σχέσεις τους), ακόμα κι αν τελικά δεν μεταβάλλει τις -σχεδόν πάντα επιφανειακές- ιδεολογικές ή άλλες πεποιθήσεις τους. Άλλωστε όλες ανεξαιρέτως οι γνήσιες επαναστάσεις (αρχαίες ελληνικές δημοκρατίες, Γαλλική Επανάσταση, Κομμούνα του Παρισιού, Παγκόσμιο '68 κλπ.) "δούλεψαν" στο πρωταρχικό επίπεδο της -συχνά εκστατικής- απελευθερωτικής ψυχολογικής εμπειρίας και όχι στο επιδερμικό εκείνο τής ιδεολογίας. Τα κλασικά (και -γιατί όχι;- αθάνατα) κείμενα όλων των εμπνευσμένων κοινωνικών "πειραμάτων" από τον Επιτάφιο του Θουκυδίδη μέχρι το Κοινωνικό Συμβόλαιο του Ρουσσώ ("ο άνθρωπος γεννιέται ελεύθερος κι όμως είναι παντού αλυσσοδεμένος"), το Δικαίωμα στην Τεμπελιά του Λαφάργκ, την Κατάκτηση του Ψωμιού του Κροπότκιν και το Imagine του Τζων Λέννον, φανερώνουν ακριβώς έναν άλλον τύπο ανθρώπου, ο οποίος διατελεί υπό την επήρεια μιας σχεδόν εκστατικής ατομικής και συλλογικής αυτεπίγνωσης, κι ο οποίος είναι υπεύθυνος για ό,τι ευγενέστερο και αυθεντικότερο έχει επιτευχθεί μέχρι στιγμής για λογαριασμό ολόκληρου του ανθρώπινου είδους.
Ο ανθρωπότυπος αυτός ως γνήσιο παιδί της Ανάγκης, δεν θα μπορούσε να έχει προέλθει από μια στείρα, αμιγώς ιδεολογική επεξεργασία: οι κομμουνάροι του Παρισιού το 1871 εξοντώθηκαν φωνάζοντας "ζήτω η Ανθρωπότητα" κι όχι η τάδε ή η δείνα ιδεοληψία (το "έθνος", η "πατρίδα", η αστική "δημοκρατία", οι διάφορες θρησκευτικές ή κομματικές ιδεολογίες κλπ.). Ο ανθρωπότυπος αυτός δεν μπορεί να προέρχεται και να αναδύεται στην Ιστορία παρά μόνο από μια βαθιά μεταμορφωτική διαδικασία, όταν κάποιοι άνθρωποι (κατα)πιέζονται σε τέτοια ψυχολογικά όρια ώστε να αναγκαστούν να συνειδητοποιήσουν στις πλήρεις διαστάσεις του τό τί σημαίνει να είσαι άνθρωπος και άρα τί δικαιούσαι κοινωνικά εξαιτίας αυτής της ιδιότητας (βλ. "θέλουμε τον κόσμο και τον θέλουμε τώρα!"). Ο Αλμπέρ Καμύ στον Επαναστατημένο Άνθρωπο το διατυπώνει με τον πληρέστερο έως σήμερα φιλοσοφικά τρόπο, όταν σκιαγραφεί την εξέγερση όχι μόνο σαν ατομική ή συλλογική εκδήλωση του ενστίκτου της αυτοσυντήρησης (συχνά αυτό είναι απλώς η επιφάνειά της) αλλά κυρίως σαν μια κοσμογονική έκρηξη της αξιοπρέπειας.

  Κάποιοι ίσως συγκρίνουν αυτές τις φωτογραφίες με ανάλογες "ανταρτών / ανταρτισσών" τής "εθνικής αντίστασης" ή του "Δ"ΣΕ λίγα χρόνια αργότερα στην Ελλάδα. Ωστόσο, η ομοιότητα είναι μόνο επιφανειακή: σκηνές γιορτής και μαζικής ψυχικής απελευθέρωσης σαν των εξεγερμένων ισπανικών πόλεων του 1936-1937 δεν εκτυλίχθηκαν ποτέ στα κέντρα των ελληνικών. Αυτό να το σκεφτούν όσοι βρίσκουν αναλογίες στην Ελλάδα του "εμφυλίου" συμμοριτοπολέμου (=δεξιών κι αριστερών κομματικών συμμοριών), υποστηρίζοντας ότι το "Κ"ΚΕ έκανε ... κοινωνική επανάσταση. Άλλη μια περίπτωση όπου οι συγκρίσεις μεταξύ γνήσιας επανάστασης και "επανάστασης" / μαϊμούς είναι αποκαλυπτικές. Επιπλέον, ο έρωτας στις σταλινικές "ανταρτικές" συμμορίες του "εμφυλίου" ήταν απαγορευμένος δια -κομματικού- ροπάλου (βλ. Πέτρου Ανταίου, Ν. Ζαχαριάδης Θύτης Και Θύμα, Αθήνα 1991). {Επισήμανση από εμάς: και μόνο από αυτό το γεγονός αποδεικνύεται πόσο ανέραστο, αντιερωτικό, αρτηριοσκληρωτικό, μικρόψυχο, μισάνθρωπο ήταν (και είναι) το "κόμμα (ή... κώμα) του λαού". Δηλαδή τι φοβόντουσαν οι αρχικαπεταναίοι του; Μήπως αν οι ένοπλοι άντρες και γυναίκες του στα βουνά θα γίνονταν προδότες; Διότι εάν ερωτεύονταν (πράγμα...αφύσικο!) και συνουσιάζονταν μεταξύ τους, πριν τη μάχη και τον πιθανό θάνατο, μπορεί να ανακάλυπταν μία από τις αιώνιες και (απαγορευμένες) χαρές της ζωής; και μπορεί να εγκατέλειπαν την "επανάσταση" που απαιτούσε από αυτούς να την κάνουν φετίχ και να θυσιαστούν για χάρη της; }
Πέραν αυτού, οι αναρχικές πολιτοφυλακές συγκρούστηκαν εκ παρατάξεως (και όχι δια του ανταρτοπολέμου) με τον τακτικό στρατό του Φράνκο και πάντοτε νικηφόρα, τουλάχιστον μέχρι τη στιγμή που άρχισαν να βάλλονται πισώπλατα από τον τακτικό στρατό της αστικής "δημοκρατίας" (και από τα τανκς που έστελνε ο Στάλιν στους "δημοκρατικούς"). Μετά τη "δημοκρατική" καταστολή της κοινωνικής επανάστασης ο ... οργανωμένος τακτικός στρατός της "δημοκρατίας" κατατροπώθηκε απ' τον φασιστικό.


Η Ιδεολογία σε όλες τις μορφές της (ακόμα και ο αναρχισμός) διακωμωδείται αλύπητα στην ταινία: καμμία γνήσια κοινωνική αλλαγή δεν μπορεί να γίνει με ένα οποιοδήποτε "ιερό" βιβλίο στο χέρι. Γι' αυτό, κάθε σκηνή κορυφαίων στιγμών της κοινωνικής / επαναστατικής διαδικασίας ακολουθείται / αποδομείται αμέσως από μια σκηνή ανελέητου επαναστατικού αυτοσαρκασμού. Αυτό συνιστά και τη μόνη γνησίως εμπνευσμένη από μια επανάσταση τέχνη που μπορεί να υπάρξει, είτε στον κινηματογράφο είτε στη λογοτεχνία. Χωρίς αυτό το "δίδυμο" τραγικότητας και αυτοσαρκασμού (που συναντάται σε πιο "συγκρατημένο" βαθμό και στο Γη και Ελευθερία), οι απόπειρες να εξαχθεί "τέχνη" από μια επανάσταση καταντούν αναπόφευκτα σαν τις γνωστές σοβαροφανείς αριστερές γραφικότητες.

Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Ρομποτοποίησης κινδύνων ανάγνωσμα...

Παραφράζοντας τη γνωστή λαϊκή ρήση "όλα τα 'χει η Μαριορή ο φερετζές της έλειπε", θα μπορούσαμε να πούμε ότι: "όλα τα'χει η Μαριορή, ο terminator της έλειπε". Θεωρώντας ως "Μαριορή" τον κόσμο που ζούμε, με όλα τα συσσωρευμένα προβλήματα που πηγάζουν από την πρωτοφανή άνιση κατανομή του πλούτου και την όλο και πιο ανησυχητική κατάχρηση εξουσίας από τους πολυεθνικούς κολοσσούς σε βάρος των λαών και τις μονοπωλιακές πρακτικές τους, την υποπρολεταριοποίηση των πληθυσμών, την ολοένα και μεγαλύτερη παγκόσμια αστυνόμευση ελέω "τρομοκρατίας" made by the western secret services κτλ. Και ως "φερετζέ" την ολοένα μεγαλύτερη πρόοδο της τεχνοεπιστήμης που μοιάζει να φλερτάρει επικίνδυνα με τα όρια της μη αναστρεψιμότητας όσον αφορά την μη συνετή διαχείριση και διαφαινόμενη αδυναμία ελέγχου των δημιουργημάτων της. Οπότε ίσως και να μη φαντάζει και τόσο ευφάνταστο το σενάριο των γνωστών ταινιών "επιστημονικής φαντασίας" με ήρωα τον "Εξολοθρευτή" (Terminator), σ'ένα δυστοπικό και όχι τόσο μακρινό μέλλον, όπου οι Μηχανές αποτελούν το νέο τύπο πανίσχυρου δυνάστη του ανθρώπινου είδους. Και αυτές οι σκέψεις μας έρχονται αβίαστα όταν μαθαίνουμε για  κάποιες όχι και τόσο πολυακουσμένες πτυχές της επικαιρότητας: 

Τα ρομπότ επινόησαν δική τους γλώσσα σε πείραμα Τεχνητής Νοημοσύνης

Επιστήμονες του Facebook αναγκάστηκαν να τερματίσουν ένα πείραμα τεχνητής νοημοσύνης που διενεργούσαν, καθώς τα δύο ρομπότ που συμμετείχαν άρχισαν να επικοινωνούν σε μια γλώσσα που δεν καταλάβαινε κανείς άλλος εκτός από αυτά.
Τα chatbots ονόματι Alice και Bob άρχισαν να συνομιλούν με έναν τρόπο που έδειχναν να καταλαβαίνουν μόνο οι δυο τους, με τους ειδικούς να τα παρατηρούν αποσβολωμένοι πριν αναγκαστούν να τερματίσουν το πείραμα.
Τα δυο ρομπότ είχαν προγραμματιστεί ώστε να μιλούν αγγλικά και να διαπραγματευτούν την ανταλλαγή καπέλων, βιβλίων και μπαλών.
Αλλά πολύ γρήγορα τα ρομπότ τροποποίησαν την αγγλική γλώσσα και χρησιμοποιούσαν μόνο κάποιες από τις λέξεις, τις οποίες επαναλάμβαναν, δείχνοντας έτσι να μπορούν να επικοινωνήσουν πιο εύκολα.
Ο καθηγητής ρομποτικής Κέβιν Γοργουίκ (Kevin Warwick) δήλωσε σχετικά με το πείραμα:
«Αυτό είναι ένα απίστευτα σημαντικό επίτευγμα, αλλά όποιος πιστεύει ότι δεν είναι επικίνδυνο, εθελοτυφλεί. Δεν γνωρίζουμε τι λένε αυτά τα ρομπότ. Όταν έχεις ένα ρομπότ που έχει την ικανότητα να κάνει κάτι σε πραγματικό επίπεδο, όπως τα στρατιωτικά ρομπότ, τότε θα μπορούσε να αποδειχθεί μοιραίο. Αν το ένα από τα δύο πει “Γιατί να μην κάνουμε αυτό” και το άλλο πει “Ναι” και πρόκειται για στρατιωτικά ρομπότ, τότε έχουμε μια σοβαρή κατάσταση».

Ο ίδιος συμπλήρωσε πως: «Αυτή είναι η πρώτη καταγεγραμμένη επικοινωνία αλλά θα υπάρχουν και άλλες που δεν θα έχουν καταγραφεί.

Το παραπάνω πείραμα φαίνεται πως επιβεβαιώνει και τις φοβίες του δισεκατομμυριούχου Έλον Μασκ (σύνδεσμος:  Επανάσταση των Ρομπότ: 1000 Ειδικοί, μαζί τους και ο Στίβεν Χόκινγκ Προειδοποιούν για τους κινδύνους της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΒΙΝΤΕΟ), ), ο οποίος πριν λίγο καιρό βρέθηκε σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τον Mr Facebook, Μαρκ Ζούκερμπεργκ σχετικά με τους κινδύνους που κρύβει η τεχνητή νοημοσύνη.

το διαβάσαμε ΕΔΩ

Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

Κάποιες χρήσιμες ιδέες πάνω στη νομοθέτηση της αλλαγής φύλου από τα 15

Ας ξεκινήσω με κάποια αποσπάσματα από την ανάρτησή μου με τίτλο Τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια και η "φάμπρικα" που στήθηκε γύρω από αυτά και τα "δικαιώματά" τους:

  "...διαβάζω εδώ: The little boy who started a sex change aged eight because he (and his lesbian parents) knew he always wanted to be a girl
Δηλαδή: η ιστορία του αγοριού στην Καλιφόρνια, που άρχισε μια ορμονική "θεραπεία" στα πλαίσια της διαδικασίας αλλαγής φύλου, από τα 8 του-!!!- επειδή γνώριζε ήδη, όπως και οι λεσβίες "μητέρες" ή γονείς του, ότι ήθελε πάντοτε-!!!- να κάνει..
Συγκεκριμένα:
"The lesbian parents of an 11-year-old boy who is undergoing the process of becoming a girl last night defended the decision, claiming it was better for a child to have a sex change when young. Thomas Lobel, who now calls himself Tammy, is undergoing controversial hormone blocking treatment in Berkeley, California to stop him going through puberty as a boy. But Pauline Moreno and Debra Lobel warn that children with gender identity disorder forced to postpone transitioning could face a higher risk of suicide."
Αλλά ακόμη και αν ο 11χρονος τώρα Τόμμυ, ή πλέον Τάμμυ, δεν πιέστηκε καθόλου από τους ομόφυλους γονείς του να πάρει αυτή την απόφαση που πήρε, όπως και οι ίδιοι-ες δήλωσαν, ακόμη κι αν ένιωθε "παγιδευμένο κοριτσάκι σε αγορίστικο σώμα", αναρωτιέται κανείς εύλογα: είναι δυνατόν ένα 8χρονο παιδί που μεγαλώνει σε ένα απόλυτα συγκεκριμένο περιβάλλον, το οποίο όσο κι αν τηρεί κάποια "προσχήματα" δεν παύει να αποτελεί πρότυπο για μια παιδική προσωπικότητα υπό διαμόρφωση, να πάρει μια τέτοια απόφαση; Που ακόμη και ενήλικες, οι οποίοι έχουν απόλυτα συνειδητοποιήσει και αποδεχτεί την σεξουαλική τους ταυτότητα, δυσκολεύονται να πάρουν ή τελοσπάντων έχουν σοβαρούς ενδοιασμούς; Από την ηλικία των 8 ετών, που είναι ακόμη -ή θα'πρεπε να είναι- ένα  παιδί στην παιδική του ηλικία, που παίζει είτε με αυτοκινητάκια είτε με κουκλίτσες, να έχει την ωριμότητα και τη συνειδητότητα που χρειάζεται για μια τέτοια απόφαση; Και βρέθηκε και "θεράπων ιατρός" για να το βοηθήσει να "θεραπευτεί";
Και να επιστρέψουμε στον αρχικό προβληματισμό αυτής της ανάρτησης.
Διαβάζω λοιπόν κι εδώ: Gay couples’ children oppose same-sex marriage, tell of unpleasant upbringings
Δηλαδή: παιδιά που ανατράφηκαν από οικογένειες ομοφυλόφιλων -στις ΗΠΑ- εναντιώνονται σήμερα ως ενήλικες στο γάμο ατόμων του ίδιου φύλου και καταθέτουν τις δυσάρεστες προσωπικές τους εμπειρίες.
Ένα μεγάλο μέρος του άρθρου το βρήκα μεταφρασμένο εδώ, απ'όπου και παραθέτω αυτό το απόσπασμα:
"Η Stefanowicz είπε ότι «αγάπησε απόλυτα τον πατέρα της, ο οποίος πέθανε από AIDS το 1991, αλλά ο ίδιος ήταν ένας προβληματικός άνθρωπος που κακοποιούσε σεξουαλικά τόσο την ίδια όσο και τον δίδυμο αδελφό της και έφερνε αμέτρητους άνδρες στο σπίτι τους. «Εκτέθηκα σε απροκάλυπτη σεξουαλική δραστηριότητα, όπως σοδομισμός, γυμνότητα, πορνογραφία, ομαδικό σεξ, σαδομαζοχισμό και παρόμοια», έγραψε η Stefanowicz, προσθέτοντας ότι ο πατέρας της την πήρε μερικές φορές στις "τσάρκες" του σε γκέι γκαλερί τέχνης, παραλίες γυμνιστών και δημόσια πάρκα. Όπως και άλλες κόρες ομοφυλοφίλων με τις οποίες έχει μιλήσει, η Stefanowicz είπε ότι ένιωθε αυτή - και η θηλυκότητα της – να μην εκτιμώνται ή να επιβεβαιώνονται. «Τελικά, αναζητούσα την αγάπη και την αποδοχή του, αλλά δεν μου επετράπη να τον εξετάσω ελεύθερα για τον τρόπο ζωής του, να του θέσω τα ηθικά επιχειρήματα ή να βλάψω τα συναισθήματά του, αλλιώς θα είχα να αντιμετωπίσω μακροπρόθεσμες επιπτώσεις», γράφει η Stefanowicz. «Αν και δεν πιστεύω ότι όλοι οι ομοφυλόφιλοι θα είναι ντε φάκτο κακοί γονείς, γνωρίζω ότι η γκέι κοινότητα όπως την γνώρισα από κοντά, ποτέ δεν θεώρησε τα παιδιά τίποτα άλλο εκτός από ένα κομμάτι ιδιοκτησίας, ένα λάθος από το παρελθόν ή ένα πολιτικό εργαλείο», έγραψε η Klein, προσθέτοντας ότι η μητέρα της και η σύντροφός της επί 25 έτη είχαν και οι δύο πεθάνει και έτσι "δεν μπορούν να μου κάνουν κακό ξανά ".
Προσωπική μου άποψη είναι ότι εμπειρίες σαν την παραπάνω μπορεί να τις βιώσει δυστυχώς ένα παιδί -και σε χειρότερο ίσως βαθμό- και μέσα σε μια "φυσιολογική" ετερόφυλη οικογένεια. Aλλά αυτό είναι μια άλλη μεγάλη ιστορία και συγχρόνως φοβερή κοινωνική "πληγή", που διαιωνίζεται και λόγω των ερμητικά κλειστών στομάτων του κοινωνικού περίγυρου. Ούτε και θεωρώ ως κάτι το παράλογο τον γάμο μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου που αγαπιούνται και θέλουν να μοιραστούν τις ζωές τους ως το τέλος. Αυτό που θεωρώ όμως λάθος είναι η υιοθεσία παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια, για ζημιογόνους έως καταστροφικούς λόγους όσον αφορά την παιδική ψυχολογία και εύθραυστη προσωπικότητα, κάτι που μπορεί να μη γίνει και άμεσα ορατό αλλά να λειτουργεί "υπόγεια", υποσυνείδητα και με μακροπρόθεσμες συνέπειες στον ψυχισμό και την εκδήλωση συμπεριφοράς. Όσο πραγματικά καλές κι έντιμες προθέσεις κι όσο λογικό και ισορροπημένο μυαλό διαθέτουν και προσεχτικούς χειρισμούς επιστρατεύσουν αυτοί οι γονείς."

 
Για το τι φύσης κωμικο-τραγικά νομοθετήματα και άφυλου προσανατολισμού μαγειρέματα με θεσμικό κύρος προωθούνται παγκοσμίως γύρω από τη "νομιμοποίηση" -ο νομος πάντα ήταν λαστιχάκι στα χέρια των μεγάλων "σεφ" αυτού του κόσμου- ας ρίξει κάποιος και μια ματιά σε αυτό: Gay ναι! Αλλά με ποιο τρόπο "proud"?

Μαθαίνω τώρα ότι στην απελευθερωμένη πνευματικά -αλλά καθόλου υλικά και κοινωνικά- Ελλάδα των "αριστερών διανοούμενων" συμβαίνει το εξής:  ψηφίστηκε το ν/σ που επιτρέπει σε 15χρονα να αλλάζουν φύλο και οδεύει πλέον προς την Ολομέλεια με την σύμφωνη γνώμη της κυβερνητικής πλειοψηφίας. [...]Ο υπουργός Δικαιοσύνης είπε πως  η αλλαγή φύλου για παιδιά 15 και 16 ετών θα γίνεται με σύμφωνη γνώμη των γονέων και μετά από ιατρική γνωμοδότηση συμβουλίου που θα λειτουργεί στο νοσοκομείο Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού». Πηγή

Very nice, boys who want to be girls και αντίστροφα!
Όμως έχω μια πρόταση για να πλουτίσω και άλλο τα oφέλη αυτής της "ελευθεριακής" συλλογιστικής από τα πάνω. Αυτών που με τις τροπολογίες και τα νομοθετήματα της διαπλοκής και εθελοδουλίας σπρώχνουν στα παζάρια του ξεπουλήματος, σε τιμές ασυναγώνιστες για "επενδυτικά' -ή αρπαχτικά- χαρτοφυλάκια,  όλες τις κοινωνικές υποδομές και αποτεφρώνουν τον κοινωνικό ιστό, υποδουλώνοντας σε μια επονείδιστη και παράλογη οικονομική -και διανοητική- δουλεία και τις επερχόμενες γενεές. Αφού, λοιπόν, τα 15χρονα κρίνονται απαλλαγμένα από κάθε είδους σύγχυση -όπως ας πούμε ταυτότητας, κάτι φυσιολογικό σε αυτή την εύθραυστη ηλικία- και συναισθηματικά ώριμα και ψυχικά δυνατά να πάρουν μια τέτοια μη αναστρέψιμη και απόλυτα σημαδιακή απόφαση για το υπόλοιπο της ζωής τους, τότε γιατί να μη θεσπιστεί και η μείωση του δικαιώματος ψήφου στα 15; Δεν θεωρούνται υπεύθυνα για τέτοιου είδους επιλογές που υποτίθεται ότι επηρεάζουν τη συλλογική ζωή ενός τόπου; Κι ακόμη: γιατί να θεωρείται ασέλγεια πλέον και ποινικό αδίκημα σε βάρος ανηλίκου η σεξουαλική κακοποίηση σε βάρος 15χρονων; Αφού πλέον θεωρούνται ώριμα, τόσο από βιολογικής όσο και από ψυχολογικής πλευράς να επαναπρογραμματίσουν το ίδιο τους το φύλο με όποιες ριζικές και εκ θεμελίων αλλαγές συνεπάγεται αυτό για τη ζωή τους.  Άρα και κάτι σαν άτομα πρώιμης ενηλικίωσης, ας πούμε και με απόκτηση συνείδησης της "πραγματικότητας". Δεν είναι έτσι;

Και μια τελευταία απορία. Αφού αυτή η επέμβαση θα γίνεται και με τη σύμφωνη γνώμη των γονέων, που θα κάνουν την καρδιά τους πέτρα και το μυαλό τους ανοιχτό σαν πισίνα των Βόρειων προαστίων της Αθήνας, για το καλό της ψυχικής υγείας και ευτυχίας του παιδιού τους, μήπως το κράτος θα προβλέψει για αυτές τις περιπτώσεις και ειδικό επίδομα "αλλαγής φύλου τέκνου"; Ώστε η οικογένεια στη χώρα της μνημονιακής μέγγενης και της απελπιστικά αυξανόμενης εργασιακής εξαθλίωσης να μπορέσει να ανταπαξέλθει στις διαδικασίες και με τα κάθε άλλο παρά αμελητέα έξοδα μιας τέτοιας επέμβασης, συμπεριλαμβανομένης και της μετέπειτα ψυχολογικής υποστήριξης; Ή μήπως οι "στο πλευρό του πολίτη" τράπεζες, μετά τα διακοποδάνεια, τα εορτοδάνεια, τα επιχειρηματικά δάνεια και τα ναρκοδάνεια θα ανακαλύψουν τα "αλλαγής φύλου ανηλίκων" δάνεια; 
Και ως επίλογο. Άραγε ο πχ 15χρονος Γιάννης, που νιώθει να ελκύεται από τους συμμαθητές του -και ευτυχώς γι΄αυτόν δεν έχει πέσει θύμα σεξουαλικής εκμετάλλευσης εντός ή εκτός οικογένειας- θα προτιμήσει να το κρύψει μέχρι να ενηλικιωθεί και νομικά αλλά και συναισθηματικά, οπότε και να πάρει πολύ σημαντικές αποφάσεις ή να λείψει για ένα διάστημα από το σχολείο του και να επιστρέψει αργότερα ως Ιωάννα, χωρις να φοβάται; Ή μήπως ως διά "αριστερής και νεοταξικής πολυπολιτισμένης μαγείας" οι, απελευθερωμένοι από στερεότυπα παρωχημένα, συνομήλικοι, μεγαλύτεροι και μικρότεροι μαθητές της μικρογραφίας της κοινωνικής ζούγκλας που ονομάζεται "σχολείο" θα τον/την υποδεχτούν με χειροκροτήματα και ανοιχτές αγκαλιές; -θυμήσου και αυτό: Ώστε "γονέας 1" και "γονέας 2" και "μητέρα"=σεξιστικό στερεότυπο; Είμαστε τότε σεξιστές και το απολαμβάνουμε! , όπου και η μικρή φανταστική ιστορία εκεί αφιερώνεται σε όλο το "προοδευτικό"συνάφι -
Και η έξοδος από αυτή την πολυεπίπεδη ζούγκλα δεν περνάει μέσα από τέτοιου τύπου νομοσχέδια και ψηφοθηρικά τερτίπια, αλλά είναι μια διαρκής διαδικασία που προάγει την ανεξαρτησία αντίληψης από κάθε είδους δημαγωγούς και ποπαγανδιστές, το χτίσιμο ανθρώπων και κοινωνιών με υψηλή αίσθηση ευθύνης και απόκτηση σοφίας και αυτοεπίγνωσης και προπαντός την απελευθέρωση από κάθε είδους υλικά και μη δεσμά και πρόστυχους δεσμώτες που κάνουν την μαζική χειραγώγηση και εξαπάτηση ύψιστη τέχνη τους.

Τελικά η ελευθερία δεν έχει πολλές φορές σχέση με την ελευθεριότητα. Όταν η τελευταία βρωμοκοπάει συγκαλυμμένη εξουσιαστική εκμετάλλευση και ευφυή αποπροσανατολισμό από τις αιτίες που προκαλούν αποτελέσματα και μία έρπουσα, από τα πάνω να διαχέεται προς τα κάτω, σοβαροφανή αποβλάκωση με φανταχτερά, βελούδινα, πολύχρωμα ενδύματα.

Ο Ένοικος...

Cowboys & Power junkies: ο Γιαχβέ να μας φυλάει!


Ω! μεγάλοι φωστήρες και "ποιμένες" των δίποδων αγέλων, ξέρετε καλά πως μόνο με ένα πόλεμο, με μια  νέα και όσο το δυνατόν πιο μαζικά πολύνεκρη και ισοπεδωτικά καταστροφική σύρραξη, ανορθώνεται και πάλι η ξετιναγμένη και υπονομευμένη από την απληστία, την ληστεία και εσκεμμένη βουλιμική διαχείριση των μεγαλολήσταρχων σας και neocons πολιτικών συνεργατών οικονομία.
(Παραπομπές: α:Η μεγάλη "ομοσπονδιακή απάτη" εναντίον της ίδιας της ζωής
β:Το γενικότερο τοπίο πίσω από τη βορειοκορεατική κρίση
γ:" Το Δίκτυο: Η Ζωντανή Οντότητα των 50 Πολυεθνικών που Κυβερνάει τον Κόσμο "  )
 Με προβοκατόρικες ενέργειες σε κάθε μέρος του πλανήτη που θίγονται τα επιχειρηματικά πολυεθνικά συμφέροντα των ισχυρών κυβερνητικών φίλων και μέσω των υπόγειων διεργασιών (να΄ναι καλά τα τσακαλια της CIA) και βίαιων ανατροπών εκλεγμένων προέδρων και των μυστικών κονδυλίων σε βάρος κρατικών προϋπολογισμών, χάριν της πώς τη λέτε αιμοχαρείς χαρτογιακάδες; - "εθνικής ασφάλειας". Όλη η ναζιστική αφρόκρεμα των πρακτόρων και επιστημόνων αιχμής του Β Παγκοσμίου Σφαγείου μεταφέρθηκε με το paperclip (συνδετήρας) project στις απρόσιτες από νόμους και δικαιώματα γιάφκες των μυστικών υπηρεσιών σας και στα μυστικά εργαστήριά σας, ξεπλυμένοι από τα τερατουργήματά τους και με νέες αποστολές χάριν του μεγαλείου της νέας παγκόσμιας φοβέρας. Για να μεταλαμπαδεύσουν τις γνώσεις και την αιματοβαμμένη εμπειρία στα γρανάζια των συνωμοτικών και υπεράνω πολιτευμάτων και εύηχων διακηρύξεων μηχανισμών σας.
{ Παραπομπή: " ΠΩΣ ΟΙ ΝΑΖΙ ΚΕΡΔΙΣΑΝ ΤΟΝ 3o ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ "  Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΩΝ Η.Π.Α. - ΡΑΪΝΧΑΡΝΤ ΓΚΕΛΕΝ:Ο ΝΑΖΙ «ΥΠΕΡΚΑΤΑΣΚΟΠΟΣ» (ή: πώς ξεκίνησε η κατάληψη των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών από τους πρώην Ναζί εγκληματίες πολέμου…) - ΝΑΖΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΗΣ CIA - ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΤΗΣ CIA - CIA: CONSPIRACIES IN AMERICA; - ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ:ΕΝΑ ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ «ΔΩΡΟ» ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ - ΤΑ ΠΛΟΚΑΜΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ}
Και πειραματιστήκατε με super προγράμματα σαν αυτό που έγινε επιδερμικά γνωστό ως MK ULTRA (δύο κατατοπιστικές, όσο το δυνατόν βέβαια, παραπομπές: α.Από τα "ευγενή πειράματα" του MK ULTRA έχει περάσει πολύς καιρός... β.Ψυχεδελική συνομωσία JFK, LSD Mind Control και CIA)... Μια, χαμένη μέσα στη φριχτή πραγματικότητα και ομιχλώδεις φήμες και σκόπιμη παραπληροφόρηση, απίστευτη (και σχεδόν σίγουρα ακομα ενεργή και πολύ πιο "σοφιστικέ" κι εξελιγμένη) σειρά διεστραμμένων πειραματισμών ελέγχου του νου, τροποποίησης συμπεριφοράς, μέσω και χορήγησης ψυχοτρόπων ουσιών σε αθώους πολίτες σας (αν και ποιος είναι τελικά αθώος, στην ουσία;), ακόμα και με ανύποπτους στρατιώτες σας ως πειραματόζωα και μέσω ασύλληπτων βασανιστηρίων σε συγκεκριμένες ομάδες αθρώπων β΄διαλογής για εσάς, εκτός από τα "δωρεάν πειραματικά κεράσματα" με LSD στους ανυποψίαστους κατοίκους ολόκληρων αστικών περιοχών! Στοχεύοντας, με τα επιστημονικά φυντάνια σας, και στη δημιουργία των  "μαντζουριανών υποψηφίων"-δολοφόνων μιάς χρήσης, με κατακερματισμένες "προσωπικότητες-συρτάρια" και με τους πυροκροτητές (μες στα προγραμματισμένα κεφάλια) για ενεργοποίηση στην κατάλληλη συγκυρία και στο proper time.
Σαν αυτούς! Που τα τελευταία χρόνια και με το θρησκευτικό φονταμενταλισμό (κατασκευασμένο και υποδαυλισμένο και πάλι από εσάς:  Φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί σε εξισώσεις που απαιτούν...τη συμφωνία!-- Στο έλεος των φιδιών: "Η ιδέα ότι η Δύση πολεμάει το ISIS ξεπερνάει το γελοίο..!"--  Τρομοκρατία: Το υπερόπλο της Δύσης ) ή την "κουλτούρα της βίας" (που είναι το πιο γνήσιο και εξαρτημένο από τις παραστάσεις από τη γέννηση και υπάκουο στις πατρώες νόρμες τέκνο σας) σαν πειστικό προκάλυμμα της αχανούς "επιχειρησιακής αβύσσου" από πίσω. Αυτούς που, χωρίς συχνά οφθαλμοφανή λόγο ή προμηνύματα αναγνώσιμα, αιματοκυλούν τα σχολεία, τους δρόμους, τα δημόσια μέρη σας, την ασφάλεια των πολιτών σας.

 Καθόλου τυχαίο που στα λεξικά σας "φασισμός" ήταν ο ορισμός της συγχώνευσης κυβέρνησης και εταιρικής ισχύος. (Όπου φυσικά η δεύτερη αναλαμβάνει αναπόφευκτα τον πλήρη έλεγχο της πρώτης...)

 Και τώρα που η παγκοσμιοποιημένη οικονομία σας, τεχνολογικά πατενταρισμένη, ελεγχόμενη και εχθρικά διακείμενη προς κάθε νέα ιδέα, πρόταση για υποδομές χαμηλού κόστους και απεριόριστης ωφέλειας και προς τις ευκίνητες τεχνολογικές καινοτομίες, οι οποίες και ενισχύουν την τοπική βάση και προάγουν την ατομική ελευθερία και πρωτοβουλία σαν απάντηση στον εταιρικό ολοκληρωτισμό και την αποκλειστική διανομή τεχνολογιών και αγαθών, τώρα που το αντι-ανθρώπινο κι ενάντια στην επινοητική δημιουργικότητα οικοδόμημά σας τρίζει συθέμελα...Έχετε ήδη έτοιμη τη λύση και τους εχθρούς, που αποτελούν εμπόδια στη διαπλανητική διάχυση των "δημοκρατικών αξιών σας". Γιατί ξέρετε! Ξέρουν καλά τα προπαγανδιστικά στρατηγεία σας και οι γαμιάδες της κοινής γνώμης τι είναι αυτό που θέλουν και έχουν ανάγκη οι υπήκοοι:



από εμάς
 

Τρίτη, 3 Οκτωβρίου 2017

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ


Συνδέστε όσα ακολουθούν και με ετούτα εδώ:

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ



Οι όροι που χαρακτηρίζουν τις διαφορετικές προσεγγίσεις στην θεραπεία του ανθρώπου είναι κυρίως τρεις: Η Εναλλακτική Ιατρική, η Εναλλακτική – Αφάρμακη Θεραπευτική και η Εσωτερική Θεραπευτική ή Χειροπλαστική Ασκληπιακή Θεραπευτική.
Εάν μάλιστα επιχειρούσαμε μια πρόχειρη (πρώτη) ταξινόμηση θα λέγαμε ότι σ’ ένα ποσοστό υπάρχει μία αλληλοδιείσδυση των θεραπειών που κατατάσσονται στους παραπάνω γενικούς τίτλους.
Αλλά ας δούμε τι περίπου θεραπευτικά συστήματα περιλαμβάνουν οι παραπάνω όροι:

Δευτέρα, 2 Οκτωβρίου 2017

Παίζοντας με τις Πιθανότητες - Τα Εμβόλια Σκοτώνουν τα Αντισώματα

Συνδέστε τα όσα ακολουθούν και με αυτά: 

> Εμβολιασμοί της συμφοράς (κυριολεκτικά) και ανθρώπινα πειραματόζωα σε σκοτεινές ατζέντες...
Εμβόλια, Το ιατρικό Ερώτημα και η Ανθρωπιστική Διάσταση
Εμβόλια “Ωφελέειν ή μη βλάπτειν”
> Ασύλληπτα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας (μια ανάρτηση ως βασικό σημείο αναφοράς μας, όπως και η τελευταία σε αυτή τη μκρή λίστα...)
> ΕΝΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ -Ένα πολυπλόκαμο λόμπι ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ και ΘΑΝΑΤΟΥ που αγκαλιάζει ασφυχτικά την ανθρωπότητα
> Καλή μας όρεξη! - Καταβροχθίζοντας τις "μπουκιές" που μας σερβίρουν...
Αφού είμαστε αυτό που τρώμε (ή τελικά μας τρώει!) ας μάθουμε επιτέλους τι έχουν "μαγειρέψει" για εμάς και τα παιδιά μας...
 > Η παγκόσμια διατροφική Χιροσίμα είναι ήδη εδώ!

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα από αυτό το σημαντικότατο άρθρο, που πρέπει να διαβαστεί με τη δέουσα προσοχή:
"...στις ΗΠΑ «δεν μπορείς να μηνύσεις έναν κατασκευαστή για θάνατο ή τραυματισμό από εμβόλιο, καθώς η βιομηχανία απολαύει ομοσπονδιακής ασυλίας». Γιατί άραγε;

> Η νόσηση προκαλείται από τα εμβόλια, όχι από τους ιούς.
> Οι ιοί ενεργοποιούν θεραπευτικές διεργασίες στον ανθρώπινο οργανισμό.
Δεν είναι εχθροί, αλλά φίλοι μας.

> Η γρίπη των χοίρων που ξέσπασε το 2009 οφειλόταν σε γενετικά τροποποιημένο, τεχνητό ιό.
> To AIDS εισήχθη σκόπιμα στην Αφρική, με στόχο τη λεηλασία των άφθονων πλουτοπαραγωγικών πόρων της από ορισμένες δυτικές χώρες.
> Πολλά εμβόλια είναι γενετικά τροποποιημένα, και ο στόχος τους είναι η πρόκληση της νόσησης, ώστε μετέπειτα να επινοηθούν «προληπτικές μέθοδοι» για τη διάσωση του πληθυσμού από τα «θανατηφόρα νοσήματα».
> Το «επιστημονικό γεγονός» ότι τα μικρόβια προκαλούν τη νόσηση, στο οποίο βασίζεται η σύγχρονη πολιτική φροντίδας της υγείας, είναι μύθος.
> Τα εμβόλια προκαλούν σοβαρές παρενέργειες, στις οποίες συγκαταλέγονται τα αυτοάνοσα νοσήματα, το σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου και ο αυτισμός.
Οι πραγματικές επιστημονικές αλήθειες δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα των φαρμακοβιομηχανιών και των διαμορφωτών της πολιτικής, που είναι ευφυέστατα άτομα. Και αυτό δεν είναι μύθος! Μοναδικό μέλημα των φαρμακοβιομηχανιών-κολοσσών είναι η κερδοσκοπία, η οποία εξασφαλίζεται με τη διαιώνιση μύθων. Με άλλα λόγια, οι εταιρείες που κατασκευάζουν τα εμβόλια και οι κυβερνήσεις με τις οποίες συνεργάζονται, αποκομίζουν πακτωλό κερδών όταν οι πληθυσμοί νοσούν ή κυριεύονται από το φόβο της νόσησης. Κατά συνέπεια, μία από τις πολυάριθμες λανθασμένες απόψεις που έχουν εμφυσηθεί μαζικά, είναι ότι ο εμβολιασμός είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την καλή υγεία. Και εντέλει, οι φαρμακοβιομηχανίες τα κατάφεραν: η μία γενιά μετά την άλλη πιστεύει ότι τα εμβόλια σώζουν ζωές και χαρίζουν μακροζωία. "

Τα Εμβόλια Σκοτώνουν τα Αντισώματα

 Εμβόλια: Παίζοντας με τις Πιθανότητες

​«Σε σχέση με την ιλαρά και με όλα τα παιδικά και λοιμώδη νοσήματα και συγκεκριμένα με την ιλαρά, είναι μια πανάρχαια μέθοδος με την οποία ο οργανισμός οργανώνει την άμυνά του. Από την ηλικία των 9 μέχρι 15 ετών με τα άλλα παιδικά νοσήματα (ερυθρά – παρωτίτιδα), αποτελούν μια πράξη από τη μεριά του ανοσοποιητικού συστήματος, το οποίο χτίζεται στην παιδική ηλικία, για την οργάνωση του ανοσοποιητικού.

Η ιλαρά, αυτό που την διαχωρίζει από την ερυθρά, είναι ότι υπάρχει μια έντονη αντίδραση αρχικά με τους βλεννογόνους του στόματος και του υπόλοιπου γαστρεντερικού συστήματος, δημιουργεί μια κατάσταση έντονης φλεγμονής των ματιών, οιδήματος και μετά υπάρχει μια έξαρση στο θέμα της εμφάνισης κηλίδων στο σώμα, κυρίως στον κορμό και μετά στα άκρα. Όπως εμφανίζεται, έτσι και εξαφανίζεται. Με τη σειρά εμφάνισης γίνεται και η απορρόφηση των στοιχείων που έχουν παραχθεί. Εγώ θα τα ενέτασσα αυτά όχι σε κάποιον ιό που μολύνει το σύστημα, αλλά σε μια προσπάθεια του οργανισμού να οργανώσει άμυνες στο σώμα του. Να οργανώσει αντισώματα τα οποία όταν εκτεθούν σε κάποιους λοιμογόνους ή μη διατροφικούς παράγοντες, κάνει ένα είδος καθαρίσματος που θα οδηγήσουν τον εχθρό από μέσα προς τα έξω», τόνισε η ίδια.

Με την παρέμβαση της εξαφάνισης αυτών των 5 λοιμωδών νοσημάτων, έχουμε αντί για νοσήματα που έχουν μια μικρή και οξεία εμφάνιση, έχουμε εμφάνιση συστηματικών εσωτερικών παθήσεων όπως ο παιδικός διαβήτης, ο εσωτερικός διαβήτης, παθήσεις του αίματος (λευχαιμία), ρευματοειδής αρθρίτιδα κ.α. Αυτή η νίκη που λένε, ότι με την εξαφάνιση των 5 παιδικών λοιμωδών νοσημάτων, επετεύχθη μια νίκη για το ανθρώπινο είδος, βλέπουμε ότι διαψεύδεται με την εμφάνιση σταθερών τραγικών χρόνιων νοσημάτων. Δεν είναι τυχαίο ότι έχουμε  τμήματα που νοσηλεύονται χρόνια παιδάκια, με απειλητικές καταστάσεις.

H λυσσαλέα προσπάθεια και η κτηνώδης ωμότητα των απογόνων του δικτάτορα Φράνκο να εμποδίσουν, πάση θυσία, το δημοψήφισμα για ανεξαρτησία και αυτοδιάθεση της Καταλονίας - " Protests against Catalan clampdown plunge Spanish state into crisis "

A great movement is on the streets

The Spanish government is facing a deep political crisis as people in Catalonia defy attempts to crush a referendum on independence. A great movement is on the streets contesting the repression—and its demands are radicalising.
An opinion poll released this week found that only 28 percent of Catalans support the Spanish state constitution.
The paramilitary Civil Guard has seized 10 million ballot papers, around 1.5 million pro-referendum leaflets, posters and printing materials. The government has launched an investigation into more than 700 local mayors who have backed the referendum and has ordered them to appear in court.
The Spanish ministry of finance blocked all bank accounts held by the Catalan government yesterday, Thursday.
Police have also tried to raid the offices of the anti-capitalist, pro-independence Popular Unity Candidacy (CUP) party.
But the response has been huge.
Hundreds of thousands of people have taken to the streets of Barcelona chanting against the state crackdown and for the right to vote.

Παρασκευή, 29 Σεπτεμβρίου 2017

Ρόλοι...


Aπό πολύ μικρός ο άνθρωπος μαθαίνει να υποδύεται ρόλους στη ζωή του. Παραδίδοντας έτσι τον εαυτό του στην κυριαρχία των στερεότυπων και στην αυτοματοποιημένη αποδοχή της αποκαλούμενης "φυσικής τάξης των πραγμάτων". Που στόχος της είναι η διαφύλαξη και αναπαραγωγή της καταπιεστικής βίας της εξουσίας. Αλλά και με το να αντλεί το ανθρώπινο ον ικανοποίηση από την εκπλήρωση ρόλων, τους οποίους ενσωματώνει έστω και ασυνείδητα σε μοντέλα στερεότυπων, στην ουσία επιλέγει την άρνηση του εαυτού και την απώλειά του.

Η παρακάτω φωτογραφία είναι του Steven Rubin και αλιεύτηκε από εδώ


Δύο οι δρόμοι


H ζωή μας καθορίζεται είτε από το σύστημα, την ενσωμάτωση και υποταγή μας σε αυτό και την χώνεψή μας απ'τον αδηφάγο οργανισμό του, είτε από τους τρόπους και τις μεθόδους που αψηφάμε το σύστημα.


τα ακριβώς παραπάνω (λόγια και εικόνα) μας τα'στειλε αναγνώστρια

Πέμπτη, 28 Σεπτεμβρίου 2017

βεργούλες

 

βεργούλες*

 

by nullapoenasinelege

 

κάθομαι στο ίδιο παγκάκι. περιμένω το ίδιο βαγόνι με τότε. κάθομαι όπως και πριν από εφτά εννιά δεκατρία χρόνια. βαρύτερη. καθόλου αγόγγυστα κουβαλάω οφειλές, χαρές ανεπίδοτες, επιτυχίες αδιέξοδες, αποτυχίες περισπούδαστες. είκοσι χρόνια οι ίδιες μουσικές στα αυτιά μου. είκοσι χρόνια μια φυγή. να φύγω. να μπω στον ηλεκτρικό να φτάσω μέχρι την κηφισιά κι ύστερα γραμμή για πειραιά. να μυρίσω τη δυσωδία της θαλάσσιας μόλυνσης. να καπνίσω ένα τσιγάρο αργόσυρτο. να μου ξεφύγει ένα δάκρυ ίσα να ξαλαφρώσω από βάρη ανεξήγητα και μετά να επιστρέψω. πάνε αυτά.

"ΠΑΙΔΙΑ"- μια ταινία μικρού μήκους


Μία ταινία μικρού μήκους από την Ιαπωνία.

Μία ριπή ερεθισμάτων προς επεξεργασία.

Σ'έναν κόσμο που γνωρίζει πολύ καλά. Να τρώει τις ίδιες του τις σάρκες. Και να ασελγεί σε βάρος της φαντασίας και πιο αυθεντικής πνοής του, σε βάρος των πιο αδύνατων, των ανυπεράσπιστων, των μικρών θαυμάτων και των μεγάλων ελπίδων του, του ίδιου του παρόντος και μέλλοντός του..


Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

Η πετρελαιοκηλίδα είναι οφθαλμαπάτη…

Κατά την άποψή μας είναι τo πιο οξυδερκές κείμενο, κι ανταποκρινόμενο τόσο στην αθέατη όσο και στη φανερή πραγματικότητα (αυτή δηλαδή που απέχει έτη φωτός από τη virtual reality των media και του πολιτικού συστήματος και των κάθε λογής καθεστωτικών "μαγείρων" και "τελάληδων"), που έχουμε ως τώρα διαβάσει. Για την πολύ μεγάλη οικολογική καταστροφή στον Σαρωνικό. Το παραθέτουμε χωρίς άλλα σχόλια:

Η πετρελαιοκηλίδα είναι οφθαλμαπάτη…

Μέσα στην ημέρα θα αρχίσει η απάντληση των καυσίμων από το βυθισμένο δεξαμενόπλοιο «Αγία Ζώνη ΙΙ» στον Σαρωνικό, δήλωνε σε συνέντευξή του στον Real FM, ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Παναγιώτης Κουρουμπλής, διαβεβαιώνοντας ότι από το δεξαμενόπλοιο, που θα έχει πλήρως στεγανοποιηθεί, δεν υπάρχει κίνδυνος περαιτέρω διαρροής. Λίγες ώρες αργότερα, η πετρελαιοκηλίδα φθάνει στη Γλυφάδα! Ο Κουρουμπλής, όμως, έχει πολλούς άσσους στο μανίκι του… 
Απαντώντας σε ερώτηση της Σίας Κοσιώνη, στον Σκάι, για το αν ο κόσμος θα πρέπει το επόμενο διάστημα να μην κάνει μπάνιο ή να μην ψαρεύει στις περιοχές που μολύνθηκαν από την πετρελαιοκηλίδα απάντησε: «Γιατί να μην κάνει μπάνιο ο κόσμος;» προσθέτοντας: «Άμα πάτε τώρα και δείτε στη Σαλαμίνα, δεν υπάρχει πρόβλημα».

Λίγες ημέρες μετά και συγκεκριμένα στις 15 Σεπτεμβρίου, ο Κουρουμπλής μιλώντας και πάλι στον ραδιοσταθμό Real ισχυρίζεται ότι: «εγώ είπα ότι έχουμε καλέσει το ΕΛΚΕΘΕ, το αρμόδιο Ινστιτούτο ελέγχου, ήδη με έγγραφο έχω ζητήσει να αρχίσει να κάνει μετρήσεις. Εμείς είπαμε ότι σε έναν μήνα θα έχουμε το αποτέλεσμα και πιστεύω ότι θα μπορεί ο κόσμος να κολυμπήσει. Αλλά, ας περιμένουμε να γίνουν οι μετρήσεις. Χωρίς μετρήσεις δεν μπορεί να πει κανείς αν μπορεί ή δεν μπορεί να κολυμπήσει κανείς»Μ’ άλλα λόγια ο Κουρουμπλής είναι βέβαιος ότι όλοι έχουμε ξαφνικά παραισθήσεις, ή ακούμε φωνές ανύπαρκτες στην πραγματικότητα, μάλλον λόγω των αναθυμιάσεων.

Την ίδια στιγμή ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Ξανθός, εμφανίζεται κατηγορηματικά αντίθετος στην προτροπή του Κουρουμπλή, όποιος θέλει να κολυμπά και να ψαρεύει, δηλώνοντας ότι δεν πρέπει ούτε να κολυμπάει ο κόσμος, ούτε να ψαρεύει στις περιοχές που υπάρχει μαζούτ. Και όχι μόνο αυτό, αλλά ανακοινώνει ότι «είμαστε σε επικοινωνία με τις υπηρεσίες δημόσιας υγείας και εντός της ημέρας θα βγει οδηγία σε σχέση με τους κινδύνους της ρύπανσης για τους πολίτες», συμπληρώνοντας ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος η ρύπανση να περάσει αργότερα στη διατροφική αλυσίδα και ως εκ τούτου θα πρέπει να εντοπιστεί ο βαθμός επηρεασμού της περιβαλλοντικής μόλυνσης.

Όσο για τον Τσιρώνη, τον οικολόγο υπουργό του Συριζα, «Την ευθύνη την έχει μια κοινωνία ολόκληρη και μια παγκόσμια οικονομία εξαρτημένη από το πετρέλαιο και ένα σκληρό λόμπι διεθνές που δεν επιτρέπει να έχουμε επενδύσεις τέτοιες που να προστατεύουμε τις ακτές μας»Φτου σου άτιμη κοινωνία, πουλημένη στους πετρελαιάδες, που τώρα θέλεις και τα ρέστα από το καθεστώς Τσίπρα για την περιβαλλοντική καταστροφή.

οι δούλες


οι δούλες 

[ζαν ζενέ]

 Νομίζατε πως όλα σας επιτρέπονται, ε;
Πως θα κάνατε πάντα ό,τι σας κάνει κέφι.
Ταμπουρωθήκατε πίσω από τα πλούτη σας, με την ιδέα ότι μια μοίρα θεόσταλτη, μια μεγάλη θυσία, ένα φαντασμαγορικό θέαμα θα σας σώσει.
Νομίζατε ότι θα θυσιάσουμε όλη μας τη ζωή για να σας σώσουμε.

" Οι Αρειανοί πάτησαν στο Βερολίνο. "


του Ιορδάνη Πουλκούρα

 Όταν τελείωσε ο Β παγκόσμιος πόλεμος η Ευρώπη ήταν διαλυμένη. Συντρίμμια βρέθηκαν και όλες οι ανθρωπιστικές αξίες με τις ηθικές φιλοσοφίες να έχουν γίνει στάχτη στα κρεματόρια του βορρά. Ο κόσμος όμως έπρεπε να συνεχίσει να υπάρχει. Και η Γερμανία επίσης.

Οπότε οι ηγέτες του Δυτικού κόσμου επινόησαν τη διαφοροποίηση μεταξύ των κακών Ναζί που υπήρξαν και των αξιολύπητων Γερμανών που πάλευαν να συνέλθουν στην ισοπεδωμένη Δυτική Γερμανία και την μακρινή για τους “αποδώ του τοίχου” Ανατολικογερμανούς.

Και τι ήταν οι Ναζί; Κάποια άλλη φυλή, πιθανόν Αρειανοί που επέστρεψαν με τον Χίτλερ στον πλανήτη τους και δεν θα τους ξαναβλέπαμε ποτέ.

Έτσι έγινε η ΕΟΚ, η Ευρωπαϊκή Ένωση, έτσι έβαλαν όλοι οι ευρωπαϊκοί λαοί “πλάτη” για να βρεθούν οι πόροι και να επανενωθεί η Γερμανία. Όλα μια χαρά και καλώς καμωμένα. Μόνο που κρυμμένοι πίσω από το δάχτυλο μας και αθώοι, παρακολουθούσαμε την ενωμένη Γερμανία να χρησιμοπεί όλη την ανοχή και την υποστήριξη των υπολοίπων και να κυριαρχεί απόλυτα στην Δημοκρατική μας  * Ευρωπαϊκή Ένωση. Παρακάμπτω τα γνωστά αποτελέσματα που όλοι βιώνουμε.

Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017

Aς μη στοιχειωνόμαστε από την τελειότητα


 Όταν κάποιος ισχυρίζεται ότι είναι τελειομανής, στην πραγματικότητα με την προβαλλομενη τάση για "τελειομανία"  καμουφλάρονται διάφορες εμμονές, ομιχλώδεις στόχοι και ανεδαφικές επιδιώξεις, που στοιχειώνουν το άτομο τόσο στις διαπροσωπικές-κοινωνικές όσο και στις επαγγελματικές σχέσεις.  Πρόκειται για ένα επικίνδυνο φλερτ με μια διαταραχή ψυχαναγκαστικού τύπου, ίσως από τις πιο βασανιστικές όχι μόνο για τον πάσχοντα αλλά και για τον περίγυρό του που εισπράττει τις συνέπειες.
 Άλλωστε, η τελειότητα δεν υπάρχει πουθενά στη φύση, σ'έναν "κόσμο" όπου η σοβαρότητα στην ύπαρξη ίσως να είναι τελικά ένα μέγιστο κοσμικό αστείο και το σταθερό εμπεριέχει το κενό και κάθε στιγμή ρευστό και η βεβαιότητα προδίδεται συνέχεια από το αβέβαιο, το όμορφο υφαίνει μια αναπόφευκτη σχέση αλληλεπίδρασης με το άσχημο, το γαλήνιο εναλάσσεται με το άγριο και ανεξέλεγκτο, η τάξη διαλύεται εις τα εξ ων συνετέθη και επανακαθορίζεται μέσα από την αναγέννηση που φέρνει η ανατροπή του χάους..

 Άλλωστε η ανταμοιβή έρχεται με την ολοκλήρωση αυτού που στοχεύει και θέλει κάποιος να επιτύχει, εστιάζοντας στο στόχο και λαμβάνοντας υπόψιν όλες τις εμπλεκόμενες παραμέτρους και τέλος καταβάλλοντας κάθε δυνατή προσπάθεια. Ακόμα κι αν αυτό φαντάζει συχνά ως υπέρβαση στα μάτια των άλλων αλλά όχι στον ίδιο, έχοντας θεμελιώσει μέσα του τη γνώση ότι υπάρχουν νέοι ορίζοντες ορίων που είναι εφικτοί ή προσβάσιμοι,  μετά από τα όρια που φαντάζουν ή αναγνωρίζονται από τον "κοινό νου" ως αξεπέραστα ή "τερματικά". Αυτό όμως δεν έχει να κάνει με τελειομανία αλλά με ενεργό οραματισμό και έμπνευση, με αυτοεπίγνωση και εσωτερική Δύναμη, δηλαδή τη μαγική εκείνη "συνταγή" που μπορεί να αναδιαμορφώσει την εικόνα και τη "γεύση" της πραγματικότητας, έτσι κι αλλιώς ρευστής και εύπλαστης. Κάτι που ίσως και να είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστικά που "προστατεύονται από τη δημόσια δυσπιστία" - αν "μόνο τα μικρά μυστικά χρειάζονται προστασία".
 Αλλά καλό είναι να θυμόμαστε και αυτό που λέγεται ότι ανήκει στα λόγια του αρχαίου στωικού δασκάλου Επίκτητου: " Άνθρωπε, πρώτα σκέψου τι πράγμα είναι αυτό που θέλεις κι έπειτα εξέτασε αν και η δική σου φύση μπορεί να το βαστάξει ".
Ακολουθεί ένα πολύ καλό σκίτσο σχετικά με το "τέλειο" και το κυνήγι του, μια χιμαιρική με άλλα λόγια σύλληψη που οδηγεί σε ανάλογες καταστάσεις.

Ο Ένοικος.,