Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

Ωχ! έρχονται πάλι οι ημέρες της "αγάπης"!


 Γιορτινές μέρες που πλησιάζουν απειλητικά.

Για να θυμίσουν στους άρχοντες και τους χορτάτους ότι πρέπει να επιδείξουν ένα φιλάνθρωπο προσωπείο -στοιχειωδώς, στοιχειωδέστατα-  και να αραδιάσουν ένα χιλιοειπωμένο κάθε τέτοιες ημέρες ευχολόγιο, για να τηρούνται έστω κάποια, στοιχειωδέστατα επίσης, προσχήματα απέναντι στις στρατιές της αλληλοσπαρασσόμενης κι αυταπατώμενης φτωχολογιάς και της εξαθλίωσης.
Για να χλευάσουν, να φτύσουν κατάμουτρα -αν και το πρόσωπο είναι μονίμως σκυφτό- τον πένητα. Με συμμάχους ακαταμάχητους όλα τα αστραφτερά στολίδια και τα λαμπιόνια και τ'ακριβοθώρητα δώρα σε εντυπωσιακές βιτρίνες και τα "γιορτινά χωριά" σε πλατείες, τα γεμάτα τσουχτερές προκλήσεις για την τσέπη και τα θέλω των μικρών παιδιών, που δεν καταλαβαίνουν γιατί οι γονείς τους αδυνατούν να ανταποκριθούν στο υπερκαταναλωτικό παζάρι των ημερών, οι οποίοι και τους σφίγγουν το χέρι για να απομακρυνθούν από τα σημεία της εκβιαστικής χαράς.

 Τι κι αν ο φοβερός σαδιστής Γιαχβέ, από το γεμάτο δίψα για αίμα και γενοκτονία βιβλικό τέρας με πωρωμένα όργανά του τον "εκλεκτό λαό" του, στη συνέχεια "γλύκανε" και αποφάσισε να στείλει το cοpy του εαυτού του για να σώσει τον κόσμο από το μίσος και τον αρρωστημένο φθόνο που ο ίδιος επέδειξε κι έσπειρε; Τι κι αν ο baby Jesus γεννήθηκε σχεδόν γυμνός και ταπεινός μέσα σε μια σπηλίτσα, με αστέρια να δείχνουν το δρόμο σε μάγους; Και φονιάδες να σφάζουν με εντολές του Ηρώδη τα αθώα μωρά που επέτρεψε ο ουράνιος πατέρας να θανατωθούν για να σωθεί ο γιόκας του και "να σώσει" με τη σειρά του τον γεμάτο αμαρτία και αμετροέπεια κόσμο; Όπως μας λέει, ανάμεσα σε άλλα, το χριστιανικό story, γεμάτο δανεικά και αγύριστα στοιχεία από προϋπάρχουσες παρόμοιες αφηγήσεις: αιγυπτιακές, μιθραϊκές, διονυσιακές και δεν συμμαζεύεται..

Να σωθεί αυτός ο κόσμος, να εξαγνιστεί και να αναβαπτισθεί στο όνομα του ελεήμονα "μεγάλου" αλλά όχι μεγαλοχέρη σε αυτή τη ζωή! όχι! στην επόμενη βεβαίως και μετά την επίδειξη επίγειας παθητικότητας και υποταγής. Να σωθεί από την αμαρτία της έρευνας και μη τυφλής πίστης, της αμφιβολίας για κάθε θέσφατο δόγμα και επίσημη ερμηνεία από τους από πάνω, από την βλασφημία της ισότητας των φύλων και της απόλαυσης κάθε πραγματικά ανεπανάληπτα μοναδικής στιγμής και πρόκλησης της ζωής, από το γέλιο ως αντίδοτο στην πενθολαγνεία και την γλοιώδη σοβαροφάνεια και πομπώδη μεγαλοσύνη. Να σωθεί οπωσδήποτε από την πορεία προς ανεξαρτησία του στοχασμού, από το θανάσιμο αμάρτημα της ανάπτυξης ελεύθερης σκέψης και περιφρόνησης κάθε είδους βασιλέων,  ουράνιων ή επίγειων ελέω ουράνιων και του επικαλούμενου από τους ίδιους δικαιώματος εξουσίας πάνω στα.."ποίμνια".
Αυτού του δικαιώματος που κόστισε πάμπολλα εκατομμύρια θυμάτων και εφιαλτικών ποταμών αίματος, σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη:
 Από την Ευρώπη και τους παγανιστικούς λαούς της, τις "μάγισσες" και τους "αιρετικούς" ή απλώς διαφωνούντες και τολμώντες έστω και να παρεκλίνουν από το μισάνθρωπο δόγμα της "όποιος δεν είναι μαζί της είναι εναντίον της"-αγάπης. Φτάνοντας σαρωτικά μέχρι την ήπειρο των μαύρων "υπανθρώπων" κι ως το Βορρά και Νότο της Αμερικής των "απολίτιστων αγρίων".

 Αυτής της ύπουλης πανούκλας και του πρωτοφανούς αποδοχής χιλιομπαλωμένου και διάτρητου σε στοιχειώδη έρευνα, με συνοδεία ακόμα πιο στοιχειώδους λογικής, ψέματος -το ίδιο ισχύει και για την αδελφική στην ουσία θρησκεία του Ισλάμ-. Αυτού του θεόπνευστου "success story" που τώρα διαμαρτύρεται για την -όντως- βαρβαρότητα και τον κτηνώδη φανατισμό των αλλόθρησκων τρομοκρατών -παρόμοιο με το δικό της ιστορικά διαχρονικό σκοταδισμό και φονικότατο φανατισμό- που στοχοποιούν τυφλά και ματώνουν..ποιους; ποιους όμως; Όχι τους άμεσα υπεύθυνους και τις οικογένειές τους: πολιτικάντηδες, τραπεζίτες και επιχειρηματίες που θησαυρίζουν με τις ευκαιρίες που ανοίγονται πάνω στην καταλήστευση και τα ερείπια, απάνθρωπους γραφειοκράτες, στρατηγούς και επιτελεία που δίνουν διαταγές για βομβαρδισμούς αμάχων, ιδιοκτήτες μέσων μαζικής ύπνωσης. Αλλά φονεύουν και ασχημονούν, με την ωμότητα των φονιάδων που υπηρετούν το θέλημα του θεού μέσω της "θεόπνευστης" ερμηνείας ιμάμηδων και μουλάδων, στοχεύοντας τον πάντοτε πιο εύκολο και βολικό στόχο: τον άμαχο πληθυσμό και τους "τελευταίους τροχούς της άμαξας", τους διαχρονικά αναλώσιμους. Προς μεγάλη χαρά των αφεντικών της υλικής σκλαβιάς και του μεταφυσικού παραμυθιάσματος, που τους προσφέρεται μια "θεϊκή ευκαιρία" -ούτε...συνεννοημένοι να'τανε με τους αιμοσταγείς τρομοκράτες!- να σφίξουν και άλλο τα λουριά του ελέγχου μέσω του ακατανίκητου υπνωτικού που λέγεται ΦΟΒΟΣ. Ανθρώπων, θεών, υποθετικών δαιμόνων και κάθε λογής επίγειων ή ουράνιων συνεπειών.

Η "γέννηση" του κατασκευασμένου θεού φέρνει ελπίδα σωτηρίας του χειραγωγήσιμου και μονίμως αλυσοδεμένου ανθρώπου; Ναι. Μόνο σε ταινία σαν αυτές που παίζονται παραδοσιακά στις οθόνες κάθε τέτοιες μέρες. Τις μέρες αυτές που περιμένουν με αγωνία οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, τα μαγαζάκια με είδη δώρων, τα λουλουδάδικα, τα παιχνιδάδικα, τα ξενυχτάδικα και οι κάβες ποτών μήπως και ρεφάρουν κάπως τη χασούρα των εποχών. Της ανθρώπινης απληστίας, καταστροφικής βουλιμίας για κέρδη, αλληλοεξαπάτησης και αυταπάτης.

Αυτός ο κόσμος δεν σώθηκε ποτέ. Aπό όλους αυτούς που θέλουν να τον "σώσουν". Από τη στιγμή που όλοι οι μεσσίες και οι σωτήρες βρίσκονταν, άλλοι πιο φανερά κι άλλοι πολύ συγκαλυμμένα και χυδαία, στη δούλεψη των εκμεταλλευτών και των ιερατείων τους. Οι οποίοι όλοι τους χρειάζονται τη θεϊκή νομιμοποίηση για τη διαιώνιση της υλικής και διανοητικής φύσης εξουσίας τους, της προκαλούμενης από αυτούς κοινωνικής αταξίας και αποκτήνωσης και βεβαίως της εθελοδουλίας, υποταγής και έλλειψης ψυχής που τη συνοδεύει. Όταν ο άνθρωπος συμβιβάζεται νοσηρά και παθητικά με την αθλιότητα των επίγειων συνθηκών αναμένοντας την ανταμοιβή των ουράνιων. Και πού και πού ή ενίοτε ας γκρινιάζει ή ας ξεσηκώνεται, αλλά πάντα ελέγξιμος στην ορμή και στην τιθάσευση της ενέργειάς του και πάντα καπελωμένος. Από θεούς, διαβόλους και ανθρώπινους εκπροσώπους με συχνότατα έντονα σωτηριολογικού περιεχομένου λόγο και υφάκι.

Για εμάς και αυτές οι ημέρες, με την επερχόμενη αλλαγή του χρόνου, μόνο ένα πράγμα μπορούν να φέρουν, τόσο εδώ όσο και αλλού, παντού: Ακόμη περισσότερο ψέμα κι εκμετάλλευση.
 Όσο ο άνθρωπος περπατάει σκυφτός, καθίσταται υπάκουος ή "θεοφοβούμενος", γίνεται φανατισμένος και μισητός εχθρός διαφορετικών ή και αντίπαλων αντιλήψεων και κοσμο-θεωριών. Ακόμη κι εξαρτημένος από οποιαδήποτε σέκτα με θρησκευτικής φύσης νοοτροπία, απαιτήσεις κι εμμονές, κι ας διαρρηγνύει τα ιμάτια και καταστατικά της ότι έχει προοδευτικές ή συντροφικές προς  τη βάση της πυραμίδας διαθέσεις και απελευθερωτικές βλέψεις..
 

Ο Ένοικος...


Κι επειδή μας αρέσει να γινόμαστε κουραστικοί:
Στις κοινωνίες της κανονικότητας και τις επερχόμενες εορτές της αγάπης δεν υπάρχει τίποτε το κανονικό!

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ:
" Αλλά για πείτε μου... Ο Άγιος Βασίλης θα φέρει δώρα σε όλα τα παιδιά;
Οπως καθε χρόνο (κάνοντας το νοητό απολογισμό του) και βάση των νέων οικονομικών συνθηκών , κάποια παιδιά θα πάρουν λιγότερα δώρα και κάποια καθόλου , με τα τελευταία να αυξάνονται γεωμετρικά παγκοσμίως.
Και αν αυτές είναι οι μέρες της αγάπης και κάποιοι σπεύσουν να μαζέψουν χρήματα και ρούχα και φαγητό, δε μπορώ να μην αναρωτηθώ:
Οι υπόλοιπες μέρες του χρόνου είναι του μίσους;
Κάθε χρόνο διοργανώνονται μαραθώνιοι , τηλεμαραθώνιοι, ραδιοφωνομαραθώνιοι κτλ,ζητώντας για άλλη μια φορά ( και εκμεταλλευόμενοι την ευαισθησία πολλών ανθρώπων) να δώσει ο καθένας απο το υστέρημα του «για να κάνουν Χριστούγεννα κι αυτοί». Αυτή η αφελής νοοτροπία και ταυτόχρονα ευτελής φιλανθρωπία , δεν αποτελεί αξιοπρεπή αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών των ανθρώπων, υποκαθιστά ίσως βραχυχρόνια τις ανάγκες τους, χωρίς όμως να τους στηρίζει πραγματικά και μακροχόνια.
Η λογική αυτη βασίζεται και στη ηδονή του ελεήμονα , δίνοντάς του το κύρος και την ιδέα οτι (ακόμα) βρίσκεται σε αυτή την πλεονεκτική θέση και μπορεί να ελεεί.
Η αλληλεγγύη και αλληλοβοήθεια , η υποστήριξη και αυτοοργάνωση , είναι οτι ακριβώς χρειαζόμαστε, σε μία εποχή που βαλλόμαστε όλοι και κάποιοι περισσότερο. 
Κι επειδή τα Χριστούγεννα έρχονται και παρέρχονται , αυτό που θα διατηρηθεί διαχρονικά είναι το πνεύμα.Όχι των Χριστουγέννων.."
 «Τα Χριστούγεννα του ’30, ο Άι Βασίλης προσελήφθη από την Coca-Cola. Μέχρι τότε δεν φορούσε στολή, και γενικά προτιμούσε τα μπλε ή κόκκινα ρούχα. Ο σχεδιαστής της Coca-Cola τον έντυσε με τα χρώματα της εταιρίας, κόκκινο με λευκές ρίγες, και του έδωσε τα χαρακτηριστικά που σήμερα όλοι γνωρίζουμε. Ο φίλος των παιδιών έχει λευκή γενειάδα, γελάει συνέχεια, ταξιδεύει με το έλκηθρο και είναι τόσο ευτραφής που δεν ξέρουμε πως καταφέρνει να χωθεί στις καμινάδες του κόσμου φορτωμένος με δώρα και μια κόκα κόλα σε κάθε χέρι.Ούτε ξέρουμε τι σχέση έχει με τον Χριστό» Eduardo Galeano
Αλλά ξέρουμε σίγουρα ποια είναι η σχέση του με τον καπιταλισμό, να συμπληρώσουμε εμείς…

"Ο χριστιανισμός ισχυρίστηκε, και ισχυρίζεται ακόμη, πως μοναδικό του κίνητρο ήταν η Σωτηρία. Σύμφωνοι. Αλλά τίνος; Μα της συσσώρευσης του Πλούτου και της Εξουσίας" - ΛΙΛΗ ΖΩΓΡΑΦΟΥ, "Αντιγνώση"

Παρασκευή, 8 Δεκεμβρίου 2017

Η ξεχασμένη γερμανική θηριωδία και γενοκτονία


{μικρό σχόλιο στα παρακάτω αποσπάσματα: η αφήγηση της παρακάτω κτηνωδίας α λα γερμανικά (ή πιο σωστα πρωσικά) ωχριά ασφαλώς σε εύρος και...δόξα μπροστά στις αντίστοιχες βαρβαρικές πράξεις της πολύ παλιότερης και εμπειρότερης σε αποικιοκρατικούς χειρισμούς βρετανικής αυτοκρατορίας. Ωστόσο προξενεί ασφαλώς εντύπωση για το μέγεθος της ωμότητας και του σαδισμού των "πολιτισμένων" επί των "κατώτερων αγρίων", αυτούς που ο φημισμένος "διαφωτιστής" Βολταίρος, αρθρώνοντας "επιστημονικό λόγο" για διαχρονικά σεμινάρια, θεωρούσε μη-ανθρώπους , όμοιους με τα ζώα...Αλλά και οι Βρετανοί δεν λέγονται αλλιώς Αγγλοσάξονες; Κάτι που σημαίνει ότι η σκούφια τους κρατάει από το...γερμανικό φύλο των Σαξόνων και το επίσης γερμανικό των "Άγγλων" (που προέρχονταν από μια ευρύτερη περιοχή κοντά στο Κίελο, αν δεν κάνουμε λάθος για την ακριβή τοποθεσία επί γερμανικού πατρώου εδάφους τους), οι οποίοι είχαν εγκατασταθεί στα βρετανικά νησιά από τον 5ο αιώνα και ύστερα , για να στήσουν μες στο αιματοβαμμένο πέρασμα των αιώνων την ονομαστή "αυτοκρατορία"...}

" Ο γερμανικός ιμπεριαλισμός

"Το ζήτημα αυτό της συνέχειας των ελίτ στην γερμανική ιστορία, “ενός συνεχούς φαινομένου που αναπαραγόταν ανενόχλητα κατά την μετάβαση από την βιλχελμιανή στην βαϊμαρινή κι από εκεί στην ναζιστική περίοδο”, πραγματεύεται ο φιλόσοφος Φριτς Φίσερ (Fritz Fischer) στην εξαιρετική ανάλυσή του From Kaiserreich to Third Reich, που κυκλοφορεί και στα ελληνικά. Ο Φίσερ εντοπίζει την ενιαία και αδιάρρηκτη συνέχεια της γερμανικής ιμπεριαλιστικής νοοτροπίας από το 1871 μέχρι το 1945. Το κράτος και οι κυρίαρχες ελίτ, εξηγεί ο Φίσερ, δεν εξαφανίζονται ως δια μαγείας, ούτε κι εμφανίζονται από το πουθενά. “Κανένας Χίτλερ δεν έπεσε από τον ουρανό και κανένας παγκόσμιος πόλεμος δεν ήταν αποτέλεσμα ξαφνικού και παγκόσμιου παραλογισμού” (scripta antifa, πρόλογος στο Η Συνέχεια των Ελίτ, Αθήνα, 2015).
Ο Φίσερ διατυπώνει την θέση (γνωστή ως Fischer Thesis) ότι οι στόχοι του ναζιστικού καθεστώτος, όχι μόνον δεν ήταν μια καινούργια επινόηση του Αδόλφου Χίτλερ, αλλά αποτελούσαν επιδιώξεις των κυρίαρχων ελίτ του γερμανικού κράτους στην αστική τάξη, στον στρατό και στη βιομηχανία, εξ αρχής. Πριν από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Καταρρίπτει εντελώς την εξιστόρηση των γεγονότων με την οποία γαλουχήθηκαν πολλές γενιές δυτικών πολιτών, ότι οι δύο παγκόσμιοι πόλεμοι ήταν “ένα ατύχημα” και ο φασισμός... μια δυσάρεστη παρένθεση στην γερμανική και ευρωπαϊκή ιστορία."

Τις βάρβαρες αυτές μεθόδους και διαδικασίες για την επιδίωξη του “ζωτικού τους χώρου” (lebensraum), που οι Γερμανοί εφάρμοσαν επί των “συγγενών” ευρωπαϊκών λαών, τους οποίους όμως έβλεπαν σαν “υπανθρώπους” (untermenschen), τις είχαν “δοκιμάσει” πρώτα πάνω στα ζωντανά πειραματόζωα των “κατώτερων, ιθαγενών” αφρικανικών λαών. Ο Χίτλερ και το γερμανικό πολιτικό κίνημά του δεν λειτούργησαν αυθαίρετα ως “ναζιστές”, αλλά τήρησαν με ευλάβεια την κοσμοθεωρία που είχαν επινοήσει και υπηρετούσαν οι προκάτοχοί τους Γερμανοί ηγέτες και την είχαν εφαρμόσει με περισσή μεθοδικότητα, στο άμεσο παρελθόν, πάνω στους “τεμπέληδες, ψεύτες και πλεμπάγια” της Αφρικανικής ηπείρου.
Έτσι χαρακτήριζε ο Jesko von Puttkamer, ένας από τους Γερμανούς κυβερνήτες της αποικίας του Καμερούν, τους ντόπιους πληθυσμούς που ζούσαν πάντα στην χώρα αυτή κατά την διάρκεια της κατάκτησης της γης τους το 1884. Και συνιστούσε ότι σίγουρα “θα ήταν καλύτερο να είχαν τουλάχιστον εκδιωχθεί από την χώρα, αν όχι εξοντωθεί”... Με τους ίδιους χαρακτηρισμούς αντιμετώπιζε και ο Χίτλερ τους Εβραίους, τους Σλαύους και τους λαούς της νότιας Ευρώπης, με τα ίδια λόγια σήμερα ο Σόϊμπλε και η γερμανική προπαγάνδα τους Έλληνες και τους Ευρωπαίους PIGS. Σίγουρα στο πίσω μέρος του μυαλού της τωρινής γερμανικής ηγεσίας επωάζεται κάτι ανάλογο της σύστασης του Puttkamer, από το οποίο θα προκύψει, αν και όταν εκκολαφθεί ξανά, το αυγό του φιδιού.
Όλα ξεκίνησαν όταν στα τέλη του 19ου αιώνα οι Γερμανοί είχαν επηρεαστεί από έναν αριθμό ανθρωπολογικών υποθέσεων, δύο εκ των οποίων ήταν: (1) Η υπεροχή της λευκής φυλής (στην εξελικτική κλίμακα οι Λευκοί βρίσκοντο στην κορυφή και οι Μαύροι στον πάτο), και (2) Η θεωρία Lebensraum του Ratzel, δηλ. η ιδέα ότι όσο μεταναστεύουν πληθυσμιακές ομάδες υπάρχει ένας “αγώνας για χώρο”, πράγμα που έχει σαν αποτέλεσμα την εξόντωση των κατώτερων φυλών. Ο συνδυασμός αυτός είχε καταστροφικές συνέπειες όταν η Γερμανία αποίκισε μέρη της αφρικανικής ηπείρου μετά την Συνδιάσκεψη του Βερολίνου του 1878. (βλ. German imperialism and the African Holocaust, Bill Johnson, creation.com)
Οι πρώτοι Γερμανοί ιεραπόστολοι άρχισαν να εργάζονται στην Νότιο Αφρική στα τέλη της δεκαετίας του 1820 αλλά, προς το τέλος του 19ου αιώνα, ένα νέο “ευαγγέλιο” άρχισε να εισάγεται όλο και περισσότερο στην Αφρική. Γερμανοί, πολλοί εκ των οποίων είχαν ενστερνισθεί τις δαρβινικές θεωρίες, αποίκισαν την Νοτιοδυτική Αφρική (σημερινή Ναμίμπια) στα 1880 και άρχισαν να αντιμετωπίζουν τους ιθαγενείς λαούς ως πρωτόγονους και “υπανθρώπους”.
Ειδικότερα απέναντι στην φυλή των Χερέρο, που προσπάθησαν να αντισταθούν στην αποικιοκρατική εισβολή, οι Γερμανοί φέρθηκαν απάνθρωπα: προοδευτικά άρπαξαν την γη και τα ζώα τους, σκότωσαν ανθρώπους χωρίς κανένα λόγο, κακοποίησαν σεξουαλικά και βίασαν τις γυναίκες τους και, λόγω του ενδιαφέροντός τους για την εξελικτική θεωρία και τους “χαμένους κρίκους”..., ξέθαψαν τους προγόνους των Χερέρο και έκλεψαν τα κρανία τους.
Ο Γερμανός Lothar von Trotha στάλθηκε στην Ναμίμπια για να καταστείλει την εξέγερση και να καταστρέψει πέρα για πέρα τους Χερέρο. Ο Von Throtha έκανε απολύτως σαφές ότι η απόφαση της εξόντωσής τους βασιζόταν σε μια ευγονική αντίληψη: “Καταστρέφω τις αφρικανικές φυλές με ποταμούς αίματος και πακτωλούς χρημάτων. Μόνο επιτελώντας αυτή την εθνοκάθαρση μπορεί να βγει κάτι καινούργιο, που θα παραμείνει”.
Ο Von Throtha και τα στρατεύματά του δεν εφείσθησαν ούτε της ζωής των ιθαγενών παιδιών και βρεφών. Η σατανική μέθοδος που “επινόησαν” οι Γερμανοί για να εξοντώσουν τις ντόπιες φυλές ήταν να τους διώξουν στην έρημο και να μολύνουν τα πηγάδια, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι από αυτούς να πεθάνουν από δίψα. Το αποικιοκρατικό καθεστώς των Γερμανών κατάφερε να εξοντώσει το 75% των Χερέρο και το 50% των Νάμα, μιας νότιας φυλής που ήταν σύμμαχοί τους. Όσοι Χερέρο επιβίωσαν, καθώς και οι Νάμα, στάλθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης (π.χ. στο Shark Island), όπου πολλοί περισσότεροι πέθαναν λόγω της σκληρής μεταχείρισης και της καταναγκαστικής εργασίας. Μέλη των σωμάτων των νεκρών φυλακισμένων χρησιμοποιήθηκαν για φυλετικές μελέτες που στόχο είχαν να αποδείξουν την κατωτερότητα των Μαύρων. Πριν τα κρανία σταλούν στο εξωτερικό και πουληθούν σε γερμανικά πανεπιστήμια, οι γυναίκες κρατούμενες έκαναν όλη την φρικτή προπαρασκευαστική διαδικασία:

Τρίτη, 5 Δεκεμβρίου 2017

"...Δεν κάναμε όλη αυτή τη διαδρομή...για να καταλήξουμε homo Consumus"!



" «Το να μεταμορφώσεις την αντίληψη του κόσμου και να αλλάξεις τη δομή της κοινωνίας είναι το ίδιο πράγμα. Απελευθερώνοντας τον εαυτό του κάποιος, έχει αλλάξει τους συσχετισμούς δύναμης και, συνεπώς, έχει μετασχηματίσει την κοινωνία» Πήτερ Μάρσαλ
Δεν κάναμε όλη αυτή τη διαδρομή των εκατοντάδων χιλιάδων ετών από τις Σαβάνες μέχρι τις σύγχρονες μεγαλουπόλεις για να καταλήξουμε homo Consumus. Δεν μας αξίζει μια τέτοια μοίρα. Η πολυθρύλητη ελευθερία μας είναι σχεδόν ανύπαρκτη –δοκιμάστε, για παράδειγμα, να μην πληρώσετε για κάποιους μήνες τους λογαριασμούς σας…– και οι επιλογές μας περιορισμένες. Άλλωστε δεν μπορούμε να διαλέξουμε αυτό που είμαστε (δηλαδή παγιδευμένοι στο Matrix της «πραγματικότητας»), μπορούμε μόνο να διαλέξουμε αυτό που θέλουμε να γίνουμε: να ξεφύγουμε από αυτό και να δραπετεύσουμε στην «έρημο του πραγματικού»...
Αντιστεκόμενοi ή όχι το Matrix της καθημερινότητας μας τρέφεται από τα ίδια του τα απορρίμματα, παίρνει την ενέργεια του από την ενέργεια που δαπανά σ’ ένα είδος θαύματος της υποκατάστασης. Η λάμψη του προέρχεται από τα ελαττώματα του. Ο πόνος και η μιζέρια που μας προκαλεί μας κάνουν ακόμη καλύτερες «μπαταρίες». Όσο για μας,
εμείς επιμένουμε να ζούμε μέσα από τις παγίδες που στήνουμε ο ένας για τον άλλον και το μόνο που πολλαπλασιάζει την ενέργεια μας είναι η αδράνεια του θανάτου…
Παραφράζοντας τέλος τα λόγια του ποιητή Κατσαρού σας παρακινώ, για χιλιοστή φορά (κοντεύω να βαρεθώ τον εαυτό μου), να «Αντισταθείτε. Ακόμη και σ’ έμενα που σας γράφω όλα αυτά. Αντισταθείτε!» "


Συνυπογράφουμε τα παραπάνω (που τα βρήκαμε και τα διαβάσαμε ΕΔΩ) και τα προεκτείνουμε, κατά κάποιο τρόπο, με αυτά τα δικά μας:
Μία εκστατική επιθυμία...
- "Τα πάντα ρει!" Κι εμείς μαζί τους!
- Η Μαύρη Τρύπα επί Γης
- " Σπάσε την πραγματικότητα!"
- Το "κόκκινο χάπι" είναι πάντα στη διάθεσή σου
- ΟΝΕΙΡΟΠΌΛΟΙ...
- Tο να χτυπάς τα χέρια σου σαν φτερά... 
- κραυγές και βελάσματα μέσα από κελιά μέσα σε κελιά
so you think you are free...- "Προορισμός" του ανθρώπου είναι να "τακτοποιηθεί" σε μια προβλέψιμη, "οργανωμένη" και καναλιζαρισμένη, δίχως "ακρότητες" και εντάσεις και ήσυχη σαν τη σιωπή του τάφου, "ζωούλα". Αυτή που επαινείται διότι κοιτάει πάντα τη δουλει(ί)ά της...
-Συμπέρασμα: Καυλώνω άρα υπάρχω!
 
"Δε θέλω ενημέρωση, τροφή και διασκέδαση, γουστάρω ελευθερία!" 


Τρίτη, 28 Νοεμβρίου 2017

Βραβεύσεων συνέχεια

 Δήλωση του διευθυντή της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Κώστα Ζαχαριάδη, σχετικά με το διαγραφόμενο μεγάλο σκάνδαλο πώλησης όπλων από την Ελλάδα σε ένα από τα πιο στυγνά, φασιστικά, θεοκρατικά και απάνθρωπα (τόσο εντός όσο και εκτός της επικράτειάς της) καθεστώτα στον πλανήτη, που διαπράττει αισχρά και μαζικά εγκλήματα εδώ και καιρό στη γειτονική Υεμένη.: «Αναφορικά με τη διένεξη της Σαουδικής Αραβίας με την Υεμένη δεν πιστεύω ότι το ζήτημα αυτό λύνεται με το αν θα πουλήσουμε εμείς όπλα στη Σαουδική Αραβία. Έτσι κι αλλιώς η κατάσταση αυτή υπάρχει πολύ πριν εμείς υπογράψουμε». (…)«Αν λοιπόν κάποιος μου έλεγε ότι αν δεν πουλήσουμε αυτές τις οβίδες και αυτά τα βλήματα θα υπάρξει ειρήνη στην περιοχή, θα το σκεφτόμουν κι εγώ διαφορετικά». Ιδού και βίντεο:  https://www.youtube.com/watch?time_continue=41&v=8nnE6BC8YbI
Κι αναρωτιόμαστε: Αυτός ο απροκάλυπτος, πρωτοφανής κυνισμός, πάνω σε μια από τις μεγαλύτερες ανθρωπιστικές αυτή τη στιγμή τραγωδίες του πλανήτη, καθρεφτίζει τελικά το πραγματικό πολιτικό ήθος της κυβερνώσας παράταξης; 
(Όχι ότι και τα άλλα πολιτικά "μπουμπούκια" πάνε πίσω, αλλά εδώ έχουμε να κάνουμε και με την υποτιθέμενη "αλληλεγγύη μεταξύ των λαών" και τις ανθρωπιστικές αξίες που διατείνεται η αριστερά ότι ενστερνίζεται διαχρονικά). 
Γιατί αν είναι έτσι {που είναι(;)}, τότε.........ε, τότε, πριν εκπνεύσει αυτό το σωτήριο έτος, ας δοθεί κι άλλο ένα  πανευρωπαϊκής εμβέλειας βραβείο  στην πολιτική ηγεσία της Ελλάδας. Αυτό της αναλγησίας της χρονιάς! 
Περιμένουμε και τις πολιτικές ευχές για ειρήνη, αγάπη και αδελφοσύνη, ενόψει νέου χρόνου, για να κοιμόμαστε ήσυχοι...

Ιδού και κάποια κατατοπιστικά links:

  • Το κοριτσάκι που προσπαθεί να «ανοίξει τα μάτια» της διεθνούς κοινότητας για την Υεμένη (αλλά είναι αόρατο για τα "αριστερά" μάτια της ελληνικής "φιλοευρωπαϊστικής" κυβέρνησης) (" Σύμβολο αλληλεγγύης υπέρ της, χειμαζόμενης από τον πόλεμο, Υεμένης έγινε το τραυματισμένο κοριτσάκι που προσπαθεί να ανοίξει το πρησμένο μάτι του. Η μικρή έχασε όλη της την οικογένεια σε άλλον έναν βομβαρδισμό του διεθνούς συνασπισμού υπο τη Σαουδική Αραβία στη Σαναά.")
Ακολουθεί το παρακάτω άρθρο που επιλέξαμε (από τον ημεροδρόμο) επί του διόλου αμελητέου αυτού ζητήματος .

Βοθρο-βλήματα για το «ντιλ» του θανάτου
του Γεράσιμου Χολέβα

Μια από τις πιο χυδαίες συνεδριάσεις της ελληνικής Βουλής εξελίχθηκε σήμερα, Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2017, και οι πρωταγωνιστές της είναι έτοιμοι να πανηγυρίσουν για την επικοινωνιακή τους νίκη. Όποιος είχε το κουράγιο να παρακολουθήσει τη συνεδρίαση- έστω σε αποσπάσματα – μπορεί να βγάλει ένα συμπέρασμα: Παρακμή και απανθρωπιά

  Αυτοί οι τύποι, χωρίς να έχουν κανένα ηθικό (;) πρόβλημα, μιλάνε για πώληση πολεμικού υλικού, δηλαδή για «ντιλ» μαζικών δολοφονιών με τη Σαουδική Αραβία.
  Δεν αναφερόμαστε μόνο στο ηθικό (;) πρόβλημα για την πράξη του «ντιλ», αλλά για την απουσία ακόμα και της ελάχιστης ντροπής. Καμία ντροπή, ίσα – ίσα το διατυμπανίζουν ως κέρδος για τη χώρα! Κι όταν λέμε για αυτούς τους τύπους δεν εννοούμε μόνο την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, αλλά και τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ που μια χαρά αντιμετωπίζουν το εμπόριο πολεμικού υλικού. Αυτό που τους …πειράζει είναι ο τρόπος!

Βραβεύσεων ανάγνωσμα

"Το βραβείο ανήκει στον ελληνικό λαό για τις προσπάθειες που έχει καταβάλει τα τελευταία χρόνια τόνισε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας παραλαμβάνοντας το βραβείο του στο Παρίσι. Παράλληλα ανέδειξε στους επιχειρηματίες που παρίσταντο το θετικό μομέντουμ της ελληνικής οικονομίας. Ο πρωθυπουργός βραβεύτηκε με το βραβείο Πολιτικού Σθένους από την γαλλική επιθεώρηση Politique Internationale.
«Πάντοτε πίστευα στη ευρωπαϊκή ιδέα, είμαι ευρωπαϊστής επειδή ακριβώς είμαι αριστερός. Και αυτό διότι η Ευρώπη αποτελεί το πεδίο αγώνων αλλά και των λύσεων για τα ζητήματα των πολλών και των αδύναμων» ΠΗΓΗ: Βραβεύτηκε ο Τσίπρας και αφιέρωσε το βραβείο στον ελληνικό λαό
Από τη "βράβευση" του "αριστερού" prime minister στο Παρίσι, πριν λίγες ημέρες.

-Ma den htan anagi monsieur!
-Κopse tis malakies Alexis kai hamogela opws xereis esy na kaneis. Mas pairnoun oi cameres!

Μετάφραση της παραπάνω "ευρωπαϊστικής γλώσσας", αυτής των νεοφεουδαρχικών σαλονιών, και της "περιρρέουσας ατμόσφαιρας" της, σε απλά (και ωμά) ελληνικά:

Κυριακή, 26 Νοεμβρίου 2017

Ελεύθερη και δωρεάν ενέργεια; "Ο χριστός και η παναγία" ή "ὕπαγε ὀπίσω μου, σατανᾶ"


Η Συσκευή Ελεύθερης Ενέργειας του Τέσλα

«Το σχέδιο μου καθυστέρησε από τους νόμους της Φύσης. Ο κόσμος δεν ήταν έτοιμος γι’ αυτό. Ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του, όμως οι ίδιοι νόμοι θα επικρατήσουν στο τέλος και θα το κάνουν να επιτύχει θριαμβευτικά». - Νίκολα Τέσλα, Οι Εφευρέσεις μου

Θυμάμαι, πριν κάτι χρόνια, διάβαζα σ'ένα έντυπο αντιπληροφόρησης ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο σχετικά με όλες τις πρωτοποριακές εφευρέσεις και λύσεις που αποτελούν κάτι παραπάνω από πολλά υποσχόμενη προοπτική για το ενεργειακό θέμα της ανθρωπότητας. Η οποία και βασίζεται αδικαιολόγητα ακόμα σε παρωχημένες πηγές, με όλες τις αρνητικές περιβαλλοντικές συνέπειες αλλά και τις σημαντικές απώλειες ενέργειας από τα κατεστημένα-απαρχαιωμένα δίκτυα μεταφοράς της. Μου είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση η ιστορία για ένα απομονωμένο χωριό στις Άλπεις, κάτι σαν "ενεργειακή Εδέμ" αλλά αυστηρά μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, που ηλεκτροδοτείται ολόκληρο από μια μηχανή παραγωγής ελεύθερης ενέργειας (ή "κοσμικής ενέργειας" ή "ενέργειας μηδενικού σημείου"), εντελώς δωρεάν χάρη στον οραματιστή κατασκευαστή της! (Σχετικά με αυτή την καθόλου γνωστή στο ευρύ κοινό ιστορία υπάρχει μια κατοτοπιστική αναφορά από το 8ο λεπτό του ενδιαφέροντος βίντεο που ακολουθεί).
 Για όλες τις εφαρμοσμένες με εντυπωσιακή επιτυχία λύσεις, που καλύπτουν ένα μεγάλο φάσμα του μείζονος ζητήματος περί ενέργειας (σχετικό με όλες τις πτυχές της ανθρώπινης δραστηριότητας και ύπαρξης), νομίζω ότι η μη διάχυσή τους στην καθημερινότητα του ανθρώπου δεν έχει να κάνει απλώς με αποφασιστική πολιτική βούληση. Έτσι κι αλλιώς, σε αυτό το κολοσσιαίο παγκόσμιο δίκτυο (ελέγχου, συστηματικής και αισχρής απόκρυψης της γνώσης και μόνιμης παραπληροφόρησης και στυγνής υλικής και πνευματικής εκμετάλλευσης των ανθρώπινων πληθυσμών από τους "επικυρίαρχους" και τους τοποτηρητές τους-πολιτικατζήδες), οι διάφορες κυβερνήσεις αποτελούν τους εντολοδότες-αχυρανθρώπους των πολυεθνικών ολοκληρωτικών θεσμών και των πανίσχυρων οικογενειών της ελίτ πίσω από αυτές. Οι οποίες και κατέχουν ένα τρομαχτικό ποσοστό του παγκόσμιου πλούτου, ελέγχουν ένα συντριπτικό ποσοστό της επιστημονικής έρευνας και τρέχουν ευφυή προγράμματα μαζικής κοινωνικής μηχανικής και, βεβαίως, κρατούν μακριά από την "πλέμπα" τα θαυμαστά έως συγκλονιστικά επιστημονικά επιτεύγματα και την τεχνογνωσία που μπορεί να αλλάξει κυριολεκτικά την όψη του κόσμου μας,  όπως τον ξέρoυμε. Ασφυκτικά κλεισμένο μέσα στα κυρίαρχα μοντέλα ερμηνείας και λειτουργίας του, με έναν σκοταδιστικό, αντι-ανθρώπινο, "τεχνολογικό μεσαίωνα", που πλασάρεται ως πολιτισμική άνοιξη...

Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

Περί εμβολίων (και όχι μόνο)


( Συνδέστε τα παρακάτω αποσπάσματα με αυτά:
> Εμβολιασμοί της συμφοράς (κυριολεκτικά) και ανθρώπινα πειραματόζωα σε σκοτεινές ατζέντες...
Εμβόλια, Το ιατρικό Ερώτημα και η Ανθρωπιστική Διάσταση
Εμβόλια “Ωφελέειν ή μη βλάπτειν”
> Ασύλληπτα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας (μια ανάρτηση ως βασικό σημείο σχετικών αναφορών μας, που εκτός των άλλων έχει να κάνει και με τη σύνδεση εμβολίων φρενίτιδας και κατακόρυφης αύξησης του αυτισμού, σε ΗΠΑ και όχι μόνο...)
>"Ο σιδηρούς κανόνας του καρκίνου" (και η επιβαλλόμενη "ομερτά" από αυτούς που δεν επιθυμούν την εξάλειψή του!) - βίντεο 
>πόσο βολικό για τους "παγκόσμιους νεκροθάφτες": οι "τυχαίοι" πρόσφατοι περίεργοι θάνατοι ολιστικών γιατρών... 
ΕΝΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ -Ένα πολυπλόκαμο λόμπι ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ και ΘΑΝΑΤΟΥ που αγκαλιάζει ασφυχτικά την ανθρωπότητα  
> ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ: Φαρμακοβιομηχανίες, η παγκόσμια απειλή...
>ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ    )


" Η Marcia Angell είναι Αμερικανίδα γιατρός, συγγραφέας και η πρώτη γυναίκα αρχισυντάκτης της New England Journal of Medicine
Κριτικός του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης των ΗΠΑ

«Η αλήθεια για τις εταιρείες φαρμάκων»
«Είναι αδύνατον να πιστέψουμε τα αποτελέσματα των κλινικών ερευνών που δημοσιεύονται, ή να εμπιστευτούμε την κρίση διαπρεπών γιατρών ή τις υποδείξεις των επίσημων ιατρικών φορέων. Συγκρούσεις συμφερόντων και προκαταλήψεις υπάρχουν σε κάθε τομέα της ιατρικής, ιδιαίτερα εκείνους που βασίζονται σε φάρμακα ή συσκευές. Απλώς δεν είναι πλέον δυνατόν να πιστέψετε ένα μεγάλο μέρος της κλινικής έρευνας που δημοσιεύεται ή να βασιστείτε στην κρίση αξιόπιστων ιατρών ή έγκυρων ιατρικών κατευθυντήριων γραμμών. Δεν έχω καμία ευχαρίστηση γι’ αυτό το συμπέρασμα, στο οποίο έφτασα αργά και απρόθυμα στις δύο δεκαετίες μου ως συντάκτης της New England Journal of Medicine» Marcia Angell με την ιδιότητα της συντάκτριας του περιοδικού New England Journal of Medicine επί δύο δεκαετίες.
Σχολιάζοντας το νόμο του 1992 για τις συνταγογραφούμενες συνταγές φαρμάκων που επέτρεψαν στη διοίκηση τροφίμων και φαρμάκων (FDA) να εισπράττει τέλη από τους κατασκευαστές φαρμάκων για τη χρηματοδότηση της νέας διαδικασίας έγκρισης φαρμάκων, η Angell δήλωσε «Ήρθε η ώρα να πάρουμε πίσω την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων από τις εταιρείες φαρμάκων. Στην πραγματικότητα, η πράξη τέλους χρήσης έθεσε το FDA στην μισθοδοσία της βιομηχανίας που ρυθμίζει. Πέρυσι, τα τέλη ανήλθαν σε περίπου 300 εκατομμύρια δολάρια, τα οποία οι επιχειρήσεις αποκαθιστούν πολλές φορές, παίρνοντας πιο γρήγορα τα φάρμακά τους»
Η Angell δήλωσε σε ειδικό PBS «Το αμερικανικό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης βρίσκεται σε σοβαρή κρίση, αν είχαμε σκεφτεί να σχεδιάσουμε το χειρότερο σύστημα που θα μπορούσαμε να φανταστούμε, δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε ένα τόσο κακό όπως αυτό που έχουμε» Στην συνέντευξη PBS, προτρέπει το έθνος να καταργήσει το αποτυχημένο σύστημα υγείας του και να ξεκινήσει νέο «Το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης βασίζεται στην προϋπόθεση ότι η υγειονομική περίθαλψη είναι ένα εμπόρευμα όπως τα βίντεο ή οι υπολογιστές και ότι πρέπει να κατανέμεται ανάλογα με την ικανότητα πληρωμής με τον ίδιο τρόπο που τα καταναλωτικά αγαθά είναι. Δεν είναι αυτό που πρέπει να είναι η υγειονομική περίθαλψη.
Η υγειονομική περίθαλψη είναι μια ανάγκη· δεν είναι εμπόρευμα και πρέπει να κατανέμεται ανάλογα με τις ανάγκες. Εάν είστε πολύ άρρωστος, πρέπει να έχετε πολλά. Εάν δεν είστε άρρωστος, δεν πρέπει να έχετε πολλά. Αλλά αυτό πρέπει να θεωρηθεί ως μια προσωπική, ατομική ανάγκη, όχι ως ένα εμπόρευμα που πρέπει να διανεμηθεί, όπως άλλα προϊόντα της αγοράς. Αυτό είναι ένα βασικό λάθος στον τρόπο με τον οποίο αυτή η χώρα, και μόνο αυτή η χώρα, εξετάζει την υγειονομική περίθαλψη. Και αυτή η ιδεολογία της αγοράς είναι αυτό που έχει κάνει το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης τόσο φοβερό, τόσο κακό σε αυτό που κάνει»
Κριτικός της φαρμακευτικής βιομηχανίας
Η Arnold S. Relman αναφέρει ότι «τα λίγα φάρμακα που είναι πραγματικά καινοτόμα βασίστηκαν συνήθως στην έρευνα που υποστηρίζεται από φορολογούμενους που πραγματοποιούνται σε μη κερδοσκοπικά ακαδημαϊκά ιατρικά κέντρα ή στα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας. Πράγματι, πολλά φάρμακα που πωλούνται σήμερα από φαρμακευτικές εταιρείες τους είχαν λάβει άδεια από ακαδημαϊκά ιατρικά κέντρα ή μικρές βιοτεχνολογικές εταιρείες. Η φαρμακευτική βιομηχανία εκτιμά ότι κάθε νέο φάρμακο τους κοστίζει 800 εκατομμύρια δολάρια για να αναπτυχθεί και να κυκλοφορήσει στην αγορά, αλλά οι Angell και Relman εκτιμούν ότι το κόστος τους είναι στην πραγματικότητα πιο κοντά στα 100 εκατομμύρια δολάρια».
Η Άνγκελ είναι η συγγραφέας της αλήθειας για τις εταιρείες φαρμάκων: Πώς μας παραπλανούν και τι να κάνουν γι’ αυτό. Στο άρθρο της το 2004, «Η αλήθεια για τις εταιρείες φαρμάκων» που δημοσιεύτηκε στο The New York Review of Books, η Angell έγραψε:
«Τα συνδυασμένα κέρδη για τις δέκα εταιρίες φαρμάκων της Fortune 500 (35,9 δισεκατομμύρια δολάρια) ήταν περισσότερα από τα κέρδη για όλες τις άλλες 490 επιχειρήσεις που συγκεντρώθηκαν (33,7 δισεκατομμύρια δολάρια) [το 2002]  Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, πολύ μακριά από τον αρχικό υψηλό σκοπό της ανακάλυψης και παραγωγής χρήσιμων νέων φαρμάκων. Τώρα, κυρίως μια μηχανή μάρκετινγκ που πωλεί φάρμακα με αμφίβολο όφελος, αυτός ο κλάδος χρησιμοποιεί τον πλούτο και την εξουσία του για να συνεταιριστεί κάθε ίδρυμα που μπορεί να σταθεί στο δρόμο του, συμπεριλαμβανομένου του Κογκρέσου των ΗΠΑ, του FDA, των ακαδημαϊκών ιατρικών κέντρων και του ίδιου του ιατρικού επαγγέλματος.
Οι περισσότερες από τις προσπάθειες μάρκετινγκ επικεντρώνονται στην άσκηση επιρροής στους γιατρούς, δεδομένου ότι πρέπει να γράψουν τις συνταγές. Εάν τα συνταγογραφούμενα φάρμακα ήταν σαν τα συνηθισμένα καταναλωτικά αγαθά, όλα αυτά δεν μπορεί να έχουν μεγάλη σημασία. Αλλά τα φάρμακα είναι διαφορετικά. Οι άνθρωποι εξαρτώνται από αυτούς για την υγεία τους και ακόμη και για τη ζωή τους. Σύμφωνα με τα λόγια της γερουσιαστής Debbie Stabenow (D-Mich.) «Δεν είναι σαν να αγοράζεις παπούτσια για αυτοκίνητα ή τένις ή φυστικοβούτυρο». Οι άνθρωποι πρέπει να ξέρουν ότι υπάρχουν κάποιες επιταγές και ισορροπίες σε αυτόν τον κλάδο, δεν προωθεί κάθε άλλη σκέψη. Αλλά δεν υπάρχουν τέτοιοι έλεγχοι και ισορροπίες»
Η Marcia Angell είναι επίσης κριτικός της τρέχουσας κατηγοριοποίησης της εναλλακτικής ιατρικής, σε ένα εκδοτικό δελτίο του NEJM το 1998 έγραψε με τον Jerome Kassirer: «Είναι καιρός η επιστημονική κοινότητα να σταματήσει να προσφέρει ελεύθερη εναλλακτική ιατρική. Δεν μπορούν να υπάρχουν δύο είδη φαρμάκων – συμβατικά και εναλλακτικά. Υπάρχει μόνο φάρμακο που έχει ελεγχθεί επαρκώς και φάρμακο που δεν έχει ελεγχθει, φάρμακο που λειτουργεί και φάρμακο που μπορεί ή δεν μπορεί να λειτουργήσει. Μόλις μια θεραπεία έχει ελεγχθεί με αυστηρότητα, δεν έχει σημασία αν θεωρήθηκε εναλλακτική από την αρχή. Εάν διαπιστωθεί ότι είναι λογικά ασφαλής και αποτελεσματική, να γίνει δεκτή»
Το 1997, το περιοδικό Time ονόμασε τη Marcia Angell ως μία από τις 25 πιο σημαίνουσες Αμερικανίδες

(κλίκαρε στην εικόνα για να την μεγενθύνεις)
Ο Λάρι Κουκ, ακτιβιστής κινηματογραφιστής και εμπνευστής της καμπάνιας «Stop Mandatory Vaccination» (Σταματήστε τους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς) περιγράφει ότι όλες οι ασθένειες μπορούν να προληφθούν και να αντιμετωπιστούν με Φ Υ Σ Ι Κ Ο τρόπο και παραπέμπει σε πλήθος ΛΟ Γ Ι Κ Ω Ν μελετών ενάντια στα εμβόλια.
«Τα εμβόλια δεν λειτουργούν, εάν λειτουργούσαν, δεν θα υπήρχε καμία ανησυχία για τον μη εμβολιασμένο πληθυσμό. Οι εμβολιασμένοι δεν θα νοσούσαν από τις ασθένειες για τις οποίες έχουν εμβολιαστεί. Ομως αυτό δεν συμβαίνει. Το CDC και όσοι σπρώχνουν εμβόλια λένε ότι πρέπει όλοι να εμβολιαστούν για να λειτουργήσει το προϊόν. Προσωπικά, είχα ανεμοβλογιά, είχα παρωτίτιδα, το ξεπέρασα κι έχω ανοσία για πάντα.

Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017

"Black People Being Sold As Slaves In 2017"

(Mέρες Ομπάμα...Ο "πολλά λόγια" για να κρύψουν την ανικανότητα και κοινωνικο-πολιτική του τρύπα στο νερό, ο "σόουμαν", αχυράνθρωπος των νεοσυντηρητικών και του βαθέος αμερικανικού κράτους, στην ουσία ένας από τους χειρότερους προέδρους της σύγχρονης αμερικανικής Ιστορίας..!
  Και φυσικά η δουλεία ποτέ δεν τέλειωσε. Το ξέρουν καλά αυτό ολόκληροι πληθυσμοί σε φυτείες, φάμπρικες-κολαστήρια και δουλεμπορικές συνθήκες σε Αφρική, Ασία, αλλά και στην "ανεπτυγμένη" μιλιταριστική Δύση, με την άθλια "εργασιακή" πραγματικότητα, με την υπερκερδοφόρα μπίζνα του "human trafficking και την "παροχή υπηρεσιών" για κάθε γούστο και βίτσιο στις δυτικές μητροπόλεις, με πλοκάμια σήψης και εγκληματικής συμπεριφοράς που διακλαδίζονται και στα πιο υψηλά πολιτικά κλιμάκια...)



" The Libyan War in 2011 was a BIG LIE!!! The Obama administration said it was just trying to protect civilians. Its actions reveal it was looking for regime change. Let's revisit a few key quotes from the past... From the Defense Department, Chairman of the Joint Chiefs of Staff Adm. Michael Mullen informed David Gregory of Meet the Press, “The goals of this campaign right now again are limited, and it isn’t about seeing him go.” Meanwhile, Secretary of Defense Robert Gates echoed the administration line: “Regime change is a very complicated business. It sometimes takes a long time. Sometimes it can happen very fast, but it was never part of the military mission.” (Emphasis added.) In truth, the Libyan intervention was about regime change from the very start. The threat posed by the Libyan regime’s military and paramilitary forces to civilian-populated areas was diminished by NATO airstrikes and rebel ground movements within the first 10 days. Obama's administration continued to attack Lybia led by U.S. backed rebels AKA Al Qaeda!!!! Now that they have forced a regime change Al Queda took over and installed a slave trade. You see, this was their reward for helping the U.S. The Obama Administration sold out millions of black people. Don't even get me started with the 250,000 Sudanese his administration had killed in a private war in Sudan so that they could steal the land and move in private corporations. All the while Obama made millions off of these campaigns. The sickest part of this entire story is that most black people won't even research it and will continue to support Obama just because they think he's black which is everything that's wrong with this world. Black people have been down the river with no paddle. This is the reason Obama is banned from visiting most African countries. Banned by black people #4biddenknowledge

Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

ΟΝΕΙΡΟΠΌΛΟΙ...


Ονειροπόλος είναι αυτός που μπορεί να βρει τον δρόμο του μόνο στο φως του φεγγαριού. Τιμωρία του είναι ότι βλέπει το ξημέρωμα πριν τον υπόλοιπο κόσμο. - ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ

Αυτή είναι και η κατάρα του! Η πιο γλυκιά και πικρή συνάμα, η πιο αποκηρυγμένη και γι'αυτό ανεκτίμητης αξίας, η πιο επικίνδυνη και γι'αυτό άξια μόνο για όσους αντέχουν να τη βαστάξουν, η πιο μαγική και συνάμα απαιτητική, η πιο δύσκολη να περιγραφεί με τη συνηθισμένη μορφή ανθρώπινης έκφρασης, κατάρα του κόσμου ετούτου. 
Αλλά τι θα'τανε ο κόσμος χωρίς τους "καταραμένους" του; Αν όχι καταδικασμένος, από πολύ παλιά,  σε έλλειψη οξυγόνου και σε  πλήρη μαρασμό;

 Ονειροπόλοι είναι αυτοί που, με τις (μυστηριώδεις για την κοινή λογική) ενοράσεις και τα όνειρά τους και τη διάθεσή τους να γυρέψουν την εκπλήρωσή τους, επιτρέπουν ακόμα στη γη να γυρνάει!
Oνειροπόλοι είναι αυτοί που βλέπουν όσα οι πιο πολλοί αδυνατούν ή αρνούνται να δουν, γιατί δεν μπορούν να εγκαταλείψουν τη βολή του δοσμένου, καθιερωμένου πλαισίου. Αυτοί που ανακαλύπτουν τις εικόνες πίσω από τις εικόνες ή ανοίγουν το δρόμο προς νέους κόσμους εκεί όπου οι παλιοί αργοπεθαίνουν και σβήνουν. 
Αλλά αυτό έχει πάντα τίμημα και τις περισσότερες φορές πολύ σκληρό.
Ονειροπόλοι είναι κι αυτοί που συχνά οδηγούνται στο γλυκόπικρο καταφύγιο της μοναξιάς και στην τρέλα που επίσης συχνά συνοδεύει την "ιερή μέθη" τους. Αυτοί που, διόλου σπάνια, συντρίβονται κάτω από όλη την κακότητα, τη μικροψυχία και το φθόνο που ξεχειλίζει στον κόσμο. 
Αλλά και αυτοί οι οποίοι σαν τους τρελούς αλήτες που σέρνονται από μια πλανεύτρα εσωτερική μούσα: "ποθούν τα πάντα ταυτόχρονα, αυτοί που ποτέ δε χασμουριούνται ή λένε έστω και μία κοινοτοπία, αλλά που καίγονται σαν τα μυθικά κίτρινα ρωμαϊκά κεριά, που σκάνε σαν πυροτεχνήματα ανάμεσα στα αστέρια κι από μέσα τους ξεπηδά το μπλε φως της καρδιάς τους, κι όσοι τους βλέπουν κάνουν: Αααα!!!! με θαυμασμό" (να θυμηθούμε και τον Τζακ Κέρουακ στο βιβλίο του "on the road")

Και αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ότι... " ο ταξιδιώτης παίρνει μονάχα ένα δρόμο. Ο ονειροπόλος τους παίρνει όλους. "(Julos Beaucarne)





ανιχνευτής

 

Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017

Ουγκάγκα μπουμ μπουμ

Διαβάζω στο press-gr :

" Κατηγορηματικά  διέψευσε η Περιφέρεια Αττικής τη "συστηματική αναπαραγωγή ψευδών ανακριβών ειδήσεων από ορισμένα εκδοτικά κέντρα (ιστοσελίδες, τηλεοπτικά κανάλια, ραδιοφωνικούς σταθμούς) σχετικά με δήθεν αδράνεια της Περιφέρειας για τη μελέτη σχετικά με το ρέμα της Αγίας Αικατερίνης", όπως αναφέρει ενώ προσθέτει πως "σε ό,τι δε αφορά δήθεν δήλωση της Περιφερειάρχη, το 2014, περί αντιπλημμυρικών έργων που γίνονται σε 6 μήνες, η αλήθεια είναι ότι ουδέποτε η Περιφερειάρχης είπε ή έγραψε κάτι τέτοιο. Πρόκειται για κοπτοραπτική παραπληροφόρησης από συγκεκριμένες ιστοσελίδες και κανάλια. Είναι η επιτομή της κατασκευασμένης είδησης, fake news, που στοχοποιεί συκοφαντικά πρόσωπα και θεσμούς. Δυστυχώς για τους εμπνευστές των συκοφαντικών, ψευδών δημοσιευμάτων, και ευτυχώς για τους πολίτες, η πραγματικότητα τους διαψεύδει. Γι’ αυτό και επιχειρούν να την αλλάξουν και να την προσαρμόσουν στα συμφέροντά τους".
Όμως η πραγματικότητα δεν είναι αυτή. Η Ρένα Δούρου αυτοδιαψεύδεται καθώς τον Απρίλιο του 2014, λίγο πριν από τις αυτοδιοικητικές εκλογές τις οποίες κέρδισε, δήλωνε επί λέξει τα εξής: «Όλα τα αντιπλημμυρικά και τα έργα διευθέτησης των ρεμάτων, ο σχεδιασμός των λεκανών απορροής, η οριοθέτηση και αποτύπωση των ρεμάτων, θα πρέπει να εντάσσονται σε ένα γενικό αντιπλημμυρικό σχεδιασμό, σε επίπεδο τουλάχιστον λεκάνης απορροής. Ένα τέτοιο σχέδιο θα μπορούσε να εκπονηθεί μέσα σε έξι μήνες. Αυτός ο αποσπασματικός σχεδιασμός που ακολουθεί και η Παράταξη του απερχόμενου Περιφερειάρχη, είναι που οδήγησε σε καταστροφές στις αρχές του 2013, και τον Νοέμβρη του ίδιου έτους στο Καματερό. Όταν χάθηκε μία ζωή, καταστράφηκαν περιουσίες, προκλήθηκαν μεγάλες υλικές ζημιές».
Η δήλωση αυτή βρίσκεται ακόμα και σήμερα αναρτημένη στην ιστοσελίδα της, renadourou.gr, όπως μπορείτε να δείτε και στην εικόνα! (υπάρχει στο σύνδεσμο εδώ) "

Μάλιστα!



Και συνοψίζω εγώ:
Μια υπόσχεση σημαντική για όλη την περιφέρεια Αττικής, ήταν η μελέτη και η σε εύλογο χρονικό διάστημα εκπόνηση αναγκαίων αντιπλημμυρικών έργων, που συνέβαλε ενδεχομένως και στο  εκλογικό αποτέλεσμα. Πριν 3,5 έτη!  Στη συνεχεια, όπως συμβαίνει πάντα στο Ελλάντα(βιντεάκι πιο πάνω), τα ζωτικά αυτά σχέδια έμειναν καταχωνιασμένα στα συρτάρια κάποιων γραφείων. Και πριν λίγες ημέρες οι όχι και τόσο αφύσικες για την εποχή καταιγίδες και οι χείμαρροι που δεν έβρισκαν διέξοδο  λόγω μπαζωμένων ρεμάτων, έπνιξαν ανθρώπους και ισοπέδωσαν ιδιοκτησίες. Και βέβαια μόνο για γέλια δεν είναι αυτή η διαχρονική, κι όχι μόνο σημερινή για να'μαστε σωστοί,  κατάσταση πολιτικών λιμνάζοντων υδάτων και αναπόφευκτων κοινωνικών συνεπειών. Πάντως εδώ ταιριαζει αυτό το παλιό χιτάκι, πάντοτε επίκαιρο τελικά. Για τη γενικότερη νοοτροπία όλων ανεξαιρέτως των πολιτικών, τη σαφήνεια των λεγόμενών τους, τα ξεκάθαρα λόγια και τη συνεννόηση μεταξύ τους και με τους πολίτες (πάντα για το συμφέρον των τελευταίων ε;) και τις δίχως τέλος συνέπειες σε ανθρώπους, που είτε ψηφίζουν είτε όχι:

Rohalas

(μας το έστειλε ο φίλος μας "rohalas")

Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Το τρομαχτικό του έρωτα

Ρενέ Μαγκρίτ: οι ερωτευμένοι

"Ο Ρενέ Μαγκρίτ ήταν ένας αριστοτεχνικός ζωγράφος και υπήρξε μία από τις πιο ιδιότυπες και χαρακτηριστικές φυσιογνωμίες του ευρωπαϊκού σουρεαλισμού.
Πίστευε απόλυτα ότι το “μη πραγματικό είναι το κέλυφος του πραγματικού” και πάνω σε αυτή την πεποίθηση ύφανε τη ζωή και την τέχνη του. Αναζητούσε πάντα το παράξενο και το ασύνηθες, συνδυάζοντας απίθανα μεταξύ τους πράγματα τα οποία απέδιδε με ρεαλιστικό τρόπο.
Στους πίνακές του επιδίωκε να αποκαλύψει τις πολλαπλές όψεις της πραγματικότητας δημιουργώντας εξωπραγματική ατμόσφαιρα με την χρήση ονειρικών και υπερλογικών στοιχείων"
από την παρουσίαση της Λίλιαν Σίμου 

Ο Λουίς Αραγκόν είχε πει ότι  "Υπάρχει ένα σουρεαλιστικό φως, το φως που λάμπει στα θύματα των δολοφονιών και στην αγάπη".
Βλέποντας τον παραπάνω αινιγματικό πίνακα του Μαγκρίτ, δεν μπορώ να μη σκεφτώ αυτά τα λόγια του Αραγκόν.
Γιατί, ίσως ο έρωτας είναι ένα είδος τύφλωσης του εαυτού του ερωτευμένου. Που προβάλλει συχνά στο πρόσωπο που τον γεμίζει με αυτό το μούδιασμα σε όλες τις αισθήσεις και τον εμπνέει με διαθέσεις υπερβατικές και συγχρόνως βασανιστικές για τη λογική του, όλα εκείνα τα στοιχεία που επιθυμεί ο ίδιος ή ίδια να έχει ο άλλος. Χωρίς απαραίτητα να συμβαίνει στην πραγματικότητα αυτό και όταν η διαπίστωση αυτή έρθει αναπόφευκτα και γίνει τελικά αποδεκτή ως πραγματικότητα, τα αποτελέσματα είναι οδυνηρά. Όπως ισχύει για έναν τυφλό τις πρώτες στιγμές που ξαναβρίσκει το φως του και οφείλει -στον εαυτό του- να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα, καθόλου εύκολη στις αρχές, αφήνοντας πίσω την οικειότητα της ανυπαρξίας όρασης. Όποια σημασία μπορεί να υιοθετήσει αυτός ο τελευταίος όρος.
 Αλλά ο έρωτας είναι κι ένα είδος δολοφονίας, συχνότατα, του εαυτού, με βάση και τις προηγούμενες σκέψεις. Ένας φόνος, με θύτη και θύμα. Με αφέντη που δολοφονεί σιγά σιγά τον υπηρέτη του. Μια παράξενη ιδιότυπη τυραννία, περιορισμένη στον μικρόκοσμο δύο ανθρώπων. Μια σχέση απώλειας του εαυτού ενός εκ των δύο ή και των δύο. Όταν η αρχική τρέλα του έρωτα μοιάζει με τρένο με πειραγμένα φρένα που πορεύεται προς ένα απειλητικό αδιέξοδο κι ένα χάσμα στο οποίο παραμονεύει  η επώδυνη πτώση στο πιο σκοτεινό κενό της ύπαρξης.

Αυτό το υπερρεαλιστικό φως πάντα συνόδευε τα βλέμματα εκείνων που οδηγούνται στην απώλεια του εαυτού τους ή που ακροβατούν ανάμεσα στους κόσμους. Και γιατί όχι να εξακολουθεί να συνοδεύει και στο δίχως επιστροφή πέρασμα σε έναν από αυτούς. Πραγματικό ή όχι δεν έχει σημασία. Άλλωστε ίσως και ο θάνατος να μην είναι αυτή η μη-πραγματικότητα που νομίζουμε ότι είναι. Όπως κι ο έρωτας δεν είναι αυτό που νομίζουμε ότι είναι. Δεν είναι δικός μας, δεν μας ανήκει, εμείς του ανήκουμε ολοκληρωτικά! Κι αυτό ίσως να είναι και κάπως τρομαχτικό, δεν συμφωνείτε;

Ο Ένοικος... 

ΥΓ: Όσο για την αγάπη; Αυτή δεν συνδέεται σώνει και καλά με τον έρωτα, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία..

" Άστεγοι είναι 860.000 άνθρωποι στη Γερμανία!"

{Ποιος είπε ότι τα πράγματα είναι ρόδινα, εύρυθμα και ανθηρά στη "χώρα-πρότυπο" (και φόβητρο); της φανατικά αντιλαϊκής, παραπαίουσας και ξοφλημένης Ε.Ε..}
 
" Άστεγοι είναι 860.000 άνθρωποι στη Γερμανία!"

Κατά 150% έχει αυξηθεί ο αριθμός των αστέγων στην Γερμανία από το 2014, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία έκθεσης.  Το 2016 στην Γερμανία ήταν άστεγοι περίπου 860.000 άνθρωποι. Αυτά τα δραματικά νούμερα κατέγραψε και παρουσίασε, η Ομοσπονδιακή Ομάδα Εργασίας για την Βοήθεια προς τους Άστεγους (BAG W).

Περισσότεροι από τους μισούς, αστέγους ήταν πρόσφυγες, ενώ το 8% ανήλικοι και ανάμεσα τους, πολλά μικρά παιδιά. Τα στοιχεία αφορούν το 2016, ενώ η κατάσταση έχει γίνει ακόμα χειρότερη μέσα στο 2017 και όπως εκτιμά η  ομάδα «BAG W»,  ο αριθμός των αστέγων, θα αυξηθεί κατά ακόμη 40%, με τους ανθρώπους χωρίς στέγη να φθάνουν τα 1,2 εκατομμύρια μέχρι το 2018!

«Παρά το γεγονός ότι η μετανάστευση έχει επιδεινώσει δραματικά την όλη κατάσταση, δεν είναι σε καμία περίπτωση η μοναδική αιτία για την έλλειψη στέγης. Η σημαντικότερη αιτία είναι η λανθασμένη στεγαστική πολιτική της κυβέρνησης», τόνισε ο διευθύνων σύμβουλος της BAG W, Τόμας Σπρεχτ.

Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

Εξαιρετικό: " αρχή, προστασία, μοίρα: οι ποιμενικές ρίζες της δυτικής Κυριαρχίας "


Xαρακτηριστικά αποσπάσματα:

" Εάν θέλουμε να μελετήσουμε την Κυριαρχία, θα μελετήσουμε το νταβατζλιλίκι: της πουτάνας και της ιδιοκτησίας. Ο Κύριος καπιταλιστής είναι ένας νταβατζής, ενώ ο νταβατζής και ο μαφιόζος προστάτης είναι η πιο αγνή, η πιο καθαρή μορφή Κυρίου.
ΟΙ προστάτες των ζώων και των ανθρώπων λέγονταν ταγοί. Ο ταγός είναι αυτός που τάσσει, που βάζει σε τάξη (τάγ-σις>τάξις) τα ζώα και τους ανθρώπους, άρα που προστάσσει, προστάζει. Δεν νοείται προστασία χωρίς τάξη. Αυτός που προστατεύει, προστάζει κιόλας, επιβάλλει τάξη. Η τάξη είναι καταστολή στο παρόν αλλά και αποίκιση του μέλλοντος. Ο Κύριος διατάζει επειδή προστατεύει επιβάλλοντας τάξη. Το αποτέλεσμα της δράσης του Κυρίου λέγεται τάγμα ή σύνταγμα! Όταν μιλάμε και γράφουμε βάζουμε σε τάξη τις λέξεις: σύνταξη, Συντακτικό –  έτσι τα είδαν οι αλεξανδρινοί γραμματικοί! Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η αστική τάξη είναι τάξη, αλλά η εργατική τάξη δεν είναι τάξη, είναι τάγμα, αποτέλεσμα της τάξης. Αστική τάξη και εργατικό τάγμα! 
 [,,,]ΤΟ μέλλον του προστατευόμενου ζώου ή ανθρώπου (Υποτελούς) το γνωρίζει μόνο ο αρχός, ο ταγός, ο Κύριος. Το πώς και το πότε θα πεθάνει το γνωρίζει μόνο ο Κύριος. Ο Κύριος, αυτός που προστατεύει και επιβάλλει την τάξιν είναι ο Κύριος της ζωής των ζώων και των ανθρώπων Υποτελών, άρα και του χρόνου. Είναι Κύριος του πλούτου, είναι ισχυρός, είναι ένδοξος, κάποιος τον οποίο δοξάζουμε και υμνούμε. Η ζωή του ζώου και του ανθρώπου Υποτελούς βρίσκεται στα χέρια του Κυρίου. 
 [,,,]Το πόσο θα ζήσει ένας άνθρωπος Υποτελής  εξαρτάται από τον Κύριο. Ο ήρωας είναι καταδικασμένος να πεθάνει νέος και ο Κύριος το γνωρίζει. Και το γνωρίζει γιατί αυτός θα κηρύξει τον πόλεμο, θα κάνει την αρχή. Αυτό σημαίνει ότι από τον συνολικό χρόνο που κατέχει ο Κύριος, ο ήρωας θα πάρει ένα μερίδιο. Αυτό το μερίδιο λέγεται μοίρα. Η μοίρα είναι ένα μικρό μέρος, ένα κομμάτι από τον πλούτο ή τη λεία που κατέχει ο Κύριος.
ΔΕΝ ξέρουμε ποια είναι η μοίρα μας γιατί δεν είμαστε Κύριοι· ή, καλύτερα, δεν ξέρουμε ποια είναι η μοίρα μας γιατί την ξέρει ο Κύριός μας. Και δεν επιτρέπει να την ξέρουμε. Είναι ένα από τα πολλά που δεν ξέρουμε και ίσως να μην μάθουμε ποτέ. Μόνο εκ των υστέρων και εκ του αποτελέσματος. ΕΑΝ ο Κύριος έχει αποφασίσει την εξόντωση των άχρηστων και περιττών πληθυσμών, θα αντιλαμβάνεστε ότι η μοίρα είναι απόφαση του Κυρίου – η μοίρα είναι μια άλλη λέξη για την καταστροφή, τον όλεθρο, την εξόντωση. Πώς λέγονται αυτοί οι Κύριοι που αποφασίζουν; Ποιοι είναι; Πώς αποφασίζουν; Με ποιο γνώμονα, με ποιο κριτήριο αποφασίζουν; ΘΑ είναι κάποια ομάδα. Ποτέ δεν θα μάθουμε τα μέλη αυτής της ομάδας. Θα είναι σίγουρα οι ισχυρότεροι Κύριοι της Οικουμένης. Το ότι δεν τους γνωρίζουμε ενισχύει την ύπαρξη συνωμοτικών αντιλήψεων και θεωριών. Οι Κύριοι δεν μπορούν, δεν γίνεται να μην είναι συνωμότες. Εάν συγκρίνουμε ένα ποιμενικό συμβούλιο, μια ομάδα καπιταλιστών Κυρίων και μια μαφιόζικη συμμορία, θα παρατηρήσουμε πάρα πολλά κοινά στοιχεία.
[,,,] Η καπιταλιστική Κυριαρχία δεν είναι η τελευταία μορφή της δυτικής Κυριαρχίας. Μπορεί όμως και να είναι. Εάν είναι η τελευταία, η διάρκεια της τελικής της φάσης θα είναι πολύ μεγάλη, θα είναι μια διαρκής αναστάτωση."




αρχή, προστασία, μοίρα: οι ποιμενικές ρίζες της δυτικής Κυριαρχίας

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΕΝΩ ο Κύριος βλέπει και γνωρίζει τους Υποτελείς, οι Υποτελείς ούτε βλέπουν ούτε γνωρίζουν τον Κύριο και την Κυριαρχία. Και είναι τόσο πολλά αυτά που δεν βλέπουν και δεν γνωρίζουν που θα τα εκθέσουμε ένα άλλο πρωινό. Και θα εξετάσουμε βέβαια και τα ερωτήματα: γιατί δεν τα βλέπουν και δεν τα γνωρίζουν; Τι βλέπουν και τι γνωρίζουν; Τι επιδεικνύει, και γιατί, τι κρύβει, και γιατί, ο Κύριος; Νομίζω ότι όλα αυτά τα ζητήματα θα είναι πολύ σημαντικά για όσους και όσες θέλουν να καταλύσουν την Κυριαρχία. Και είναι επίσης πολύ σημαντικά γιατί δεν μας επιτρέπεται να αποφύγουμε το ερώτημα: μπορούν οι Υποτελείς να καταλύσουν την Κυριαρχία;

ΑΓΝΟΟΥΜΕ ότι η δυτική Κυριαρχία έχει ποιμενικές ρίζες. Το αγνοεί ο μαρξισμός, το αγνοεί ο αναρχισμός, το αγνοεί η Σχολής της Φραγκφούρτης, το αγνοεί συνολικά ο λεγόμενος δυτικός μαρξισμός. Εάν η δυτική Κυριαρχία έχει ποιμενικές ρίζες, τότε θα υπάρχουν ποιμενικά χαρακτηριστικά, σε όλες τις μορφές της (δουλοκτητική, φεουδαρχική, καπιταλιστική). Υπάρχουν. Δεν υπάρχουν απλώς και μόνο χαρακτηριστικά, υπάρχει το ιδιάζον χαρακτηριστικό, το οποίο είναι ποιμενικής προέλευσης: η απέχθεια προς τη μείωση της ισχύος και του πλούτου, άλλως, η επιθυμία, η εμμονή της αύξησης της διαθέσιμης ισχύος.

"O λαός έχει το λόγο"




 Και κάτι από εμάς, ωσάν σχόλιο στα παραπάνω:

"O λαός έχει το λόγο", κουφάλες!

Αυτό δηλαδή που οι αστικές σας δημοκρατίες και θεοκρατικές και στρατιωτικές χούντες σας απεχθάνονται, όπως ο καπιταλιστικός νεοφιλελεύθερος διάβολος το λιβάνι της αυτοδιάθεσης, αυτοδιαχείρισης με οριζόντιες δομές και αυτοοργάνωσης, αυτό που σκορπάει την κοινωνικοπολιτική δυσοσμία εις τα εξ ων συνετέθη.
Αυτό δηλαδή που οι τεχνοκράτες και γραφειοκράτες ευρωφασίστες σας, με τα Eurogroup χωρίς διατήρηση πρακτικών και κεκλεισμένων των θυρών, απεύχονται και δαιμονοποιούν. Και μόνο στο άκουσμα του όρου "δημοψήφισμα", για να εκφραστεί έστω και με αυτό τον τρόπο άμεσα ο λαός, αυτοί φρίττουν και εξαπολύουν ευρωκατάρες και μπαμπούλες οικονομικών και πολιτικών κυρώσεων.

αιώρηση τέταρτης διάστασης



το δανειστήκαμε από το φανζίν chimeres

Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

άνθρωποι vs "ανάπτυξης"


Η Meri, μια γυναίκα της φυλής Waiapi, αγκαλιά με τα παιδιά της, στο χωριό της φυλής στην πολιτεία Amapa της Βραζιλίας, στις 14 Οκτωβρίου 2017. Η μικρή φυλή Waiapi αντιστέκεται στις κινήσεις της κυβέρνησης της Βραζιλίας  να παραχωρήσει μια περιοχή παρθένου τροπικού δάσους σε διεθνείς μεταλλευτικές εταιρείες.

η φωτογραφία, με τις πληροφορίες από κάτω, πάρθηκε από το  fotojournalismus

" Μισό αιώνα πριν η φυλή Waiapi κατοικούσε στον Αμαζόνιο κοντά στην Βραζιλία και κρατούσε ακέραιες τις παραδόσεις της. 
Σήμερα οι Waiapi απειλούνται προς εξαφάνιση αφού οι επιδημίες αλλά και τα «σύγχρονα σπορ» των Δυτικών τους έχουν αποδεκατίσει.Οι ίδιοι αποκαλύπτουν πως έρχονται ομάδες χρυσωρύχων οπλισμένες και σκοτώνουν για χόμπι ανθρώπους της φυλής, κυνηγώντας τους μέσα στο δάσος. Εκείνοι όπως λένε δεν θα κάνουν πίσω μέχρι να πεθάνει και ο τελευταίος άνθρωπος της φυλής τους.
Η βραζιλιάνικη κυβέρνηση δεν κάνει απολύτως τίποτα, αντιθέτως έχει έρθει σε συμφωνία με εταιρίες εξόρυξης χρυσού και τους έχει δώσει εν λευκώ την διαχείριση των περιοχών.
Εκτός της ανθρώπινης απειλής υποφέρουν και με επιδημίες που σε λίγα χρόνια φαίνεται πως δεν θα υπάρχει πλέον κανένας Waiapi στην περιοχή του Αμαζονίου"


το κείμενο και οι φωτογραφίες, πάνω, πάρθηκαν από ΕΔΩ. Απ'όπου επίσης και οι παρακάτω υπέροχες φωτογραφίες μιας φυλής ελεύθερων, όμορφων (και όχι μόνο στην όψη) ανθρώπων, που δίνει το δικό της άνισο αγώνα με τα "καλούδια" και τα σκυλιά του σύγχρονου, α-φύσικου, κανιβαλιστικού "πολιτισμού"...


Η χούντα κι αν ετέλειωσε...


" Επί χούντας στα κολαστήρια της ΕΑΤ/ΕΣΑ τα βασανιστήρια συλληφθέντων φοιτητών, αγωνιστών, αντιφρονούντων περιελάμβαναν μια μεγάλη γκάμα: εκπαραθυρώσεις, βιασμούς, τράβηγμα των νυχιών με τανάλιες, φάλαγγα στα πόδια, δέσιμο στον πάγκο και χτυπήματα με βαριά ξύλα, χοροπήδημα πάνω στους πνεύμονες μέχρι ασφυξίας, κρέμασμα σε σιδερένιους γάντζους και τράβηγμα με σύρμα των γεννητικών οργάνων και πιο "λάιτ" όπως ξερίζωμα μαλλιών από το τράβηγμα και χτύπημα κεφαλιών στους τοίχους... Όταν όμως έπεσε η χούντα, οι δίκες των βασανιστών έγιναν μετά από έγκληση των θυμάτων και όχι αυταπάγγελτα, ώστε να ασκηθούν ποινικές διώξεις εναντίον των βασανιστών της Ασφάλειας και της ΕΣΑ. Στις φοιτητικές σχολές είχαν συγκροτηθεί επιτροπές για να συγκεντρωθούν στοιχεία και καταγγελίες βασανισθέντων φοιτητών (από τις κινητοποιήσεις και μεγάλες φοιτητικες διαδηλώσεις και αντιδικτατορικής δράσης πολλών απ'αυτούς) για την άσκηση δικαστικών διώξεων. Στις "δίκες" που αργότερα έγιναν στη Χαλκίδα, τον Κορυδαλλό και το Ρουφ, με δεκάδες κατηγορούμενους βασανιστές, τα κακουργήματα μετατράπηκαν σε πλημμελήματα, που "δεν έγιναν εκ προθέσεως" κι ότι "οι παθόντες αυτοτραυματίσθησαν για να συκοφαντήσουν την υπηρεσίαν" (η προκλητική κοροϊδία "πήγαινε σύννεφο" από τότε!). Και κανένας δεν αποτάχθηκε, ούτε μπήκε φυλακή!!! Αποδοση δικαιοσύνης στη μεταχουντική Ελλάδα..."
από  την ανάρτησή μας "Υπάρχει κάτι σάπιο στο βασίλειο της Δανιμαρκίας"

"Είμαστε σαν τον Ρομπέν των δασών. Θα παίρνουμε από τους φτωχούς και θα δίνουμε στους πλούσιους"! - ΜΑΡΚ ΤΟΥΡΝΕΪΓ, ο χρηματιστής κεντρικός ήρωας της ταινίας του Κώστα Γαβρά "Le Capital"- "Το Κεφάλαιο" .


H χούντα των καιρών μας είναι "βελούδινη". Λιγότερο brutal και περισσότερο "πολιτισμένη".

Δεν βγάζει (τουλάχιστον ακόμη) τανκς στους δρόμους για να τρομοκρατήσει, δεν χτυπάει με ριπές αυτόματων όπλων για να ματώσει και να σκοτώσει.

Τρομοκρατεί με εκτόξευση μικρών καθημερινών πυρών καταστροφολογίας και τρομολαγνείας μέσα από τις οθόνες στην υπηρεσία της και με σωρεία απειλών για κατασχέσεις (Σπίτι μου σπιτάκι τους...) και ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς (γιατί φοβάται τους "αλήτες" που ως τώρα εμπόδιζαν αυτό το "προαπαιτούμενο" των "στρατηγών-αγορών" να ολοκληρωθεί μέσα σε αιθουσες). Χτυπάει και ματώνει με καταιγιστικές ριπές υπερφορολόγησης και σκοτώνει ύπουλα και βασανιστικά με μαζικές απολύσεις και αποδομητική αγωνία για το ξημέρωμα της επόμενης ημέρας.

Έχει τους εγκεφάλους της, τους βαρώνους και τους επιστάτες τους.

Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017

" Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ MATRIX "


Συνδέστε το παρακάτω πολύ ενδιαφέρον άρθρο και με αυτά από εμάς:  
- " Σπάσε την πραγματικότητα!"
- Το "κόκκινο χάπι" είναι πάντα στη διάθεσή σου
- Παραμιλητό μέσα σ'ένα "κενό" του συνηθισμένου χρόνου...
- έγκλειστοι στη "μαύρη σιδερένια φυλακή"
Μία εκστατική επιθυμία...
- "Τα πάντα ρει!" Κι εμείς μαζί τους!

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ MATRIX «ο άνθρωπος ορίζει την πραγματικότητα του μέσα από τον πόνο και τη μιζέρια».

( Eνότητες:  ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΩΝΤΑΣ ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ MATRIX - ΕΞΟΡΙΣΤΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΗ ΖΩΗ - Ο ΑΚΥΡΗΚΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ MEMES: ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΟΨΗ ΤΟΥ MATRIX - ΣΤΑ ΔΙΧΤΥΑ TOΥ MATRIX ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ-
Ο «ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ»: ΜΙΑ ΥΠΟΥΛΗ «ΜΑΤΡΙΞΟΠΟΙΗΣΗ» )


«Το να μεταμορφώσεις την αντίληψη του κόσμου και να αλλάξεις τη δομή της κοινωνίας είναι το ίδιο πράγμα. Απελευθερώνοντας τον εαυτό του κάποιος, έχει αλλάξει τους συσχετισμούς δύναμης και, συνεπώς, έχει μετασχηματίσει την κοινωνία» Πήτερ Μάρσαλ

ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΩΝΤΑΣ ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ MATRIX

Μετά τον θρίαμβο της «ήπιας σκέψης» των δεκαετιών του 1980 και 1990, πιστεύω πως είναι ο καιρός για ένα ισχυρό ταρακούνημα στους υπνωτισμένους εγκεφάλους μας. Δεν έχουμε πλέον την πολυτέλεια να ρεμβάζουμε μέσα στις ψευδαισθήσεις μας και να πίνουμε «χαλαροί» το φραπέ μας. Αυτός είναι κι ένας από τους λόγους που άρχισα τελευταία να γράφω κείμενα σαν κι αυτό. Ένα καλό κείμενο επενδύει μια μεγάλη ποσότητα διανοητικών πόρων μέσα σε λίγες σελίδες, συμβάλλοντας στην κατανόηση του κόσμου που ζούμε. Όταν τελειώνεις την ανάγνωση του μπορείς να δεις τον κόσμο με διαφορετικά μάτια. Αυτό ενδιαφέρει κι εμένα: να συμβάλλω στην ανακάλυψη νέων τρόπων ερμηνείας του κόσμου και της πραγματικότητάς μας.

Γράφοντας αυτό το κείμενο, σαν να ήθελε το ίδιο να γραφτεί, νιώθω πως σε τελική ανάλυση το The Matrix λειτουργεί ως πυροκροτητής, που πυροδοτεί στον καθένα μας μια αλυσιδωτή αντίδραση ερωτημάτων σχετικά με τη φύση της πραγματικότητας και όχι μόνον. Τα ερωτήματα αυτά ώθησαν κι εμένα στο ρηξικέλευθο συμπέρασμα πως ζούμε μέσα στο φαντασιακό ενός καθρέπτη, μιας οθόνης, μιας «μήτρας»(Matrix) που αποκαλούμε «πραγματικότητα» και μάλιστα βρισκόμαστε σε κωματώδη κατάσταση, εφόσον οι κινήσεις μας είναι υποτυπώδεις. Η πολυθρύλητη ελευθερία μας είναι σχεδόν ανύπαρκτη –δοκιμάστε, για παράδειγμα, να μην πληρώσετε για κάποιους μήνες τους λογαριασμούς σας…– και οι επιλογές μας περιορισμένες. Άλλωστε δεν μπορούμε να διαλέξουμε αυτό που είμαστε (δηλαδή παγιδευμένοι στο Matrix της «πραγματικότητας»), μπορούμε μόνο να διαλέξουμε αυτό που θέλουμε να γίνουμε: να ξεφύγουμε από αυτό και να δραπετεύσουμε στην «έρημο του πραγματικού».

Προσωπικά προτιμώ να μην θεωρώ ως «Matrix» απλά τον σημερινό προσομοιωμένο, κωδικοποιημένο και συμβολικοποιημένο κόσμο μας, αλλά να γίνω πιο συγκεκριμένος. Δεν θέλω να στοχεύω σε αφηρημένα πράγματα. Δεν μου αρκεί να αναλίσκομαι σε γενικόλογες φιλοσοφικές τοποθετήσεις κατά ενός αφηρημένου «Matrix» και στο τέλος τίποτε. Θέλω να οριοθετήσω τον εχθρό μου για να μπορώ να τον πολεμήσω καλύτερα. Θέλω να χαρτογραφήσω το δικό μου «Matrix» για να καταστρώσω στη συνέχεια «σχέδιο μάχης» εναντίον του. Έτσι λοιπόν μπήκα στη διαδικασία να κατασκευάσω έναν κατάλογο από τις εκφάνσεις του σύγχρονου Matrix και να σας τις παρουσιάσω, προκειμένου να πάρετε μια εικόνα για την κοσμοθέασή μου.

Να τι αποφάσισα να θεωρώ ως εκφάνσεις του «Matrix»

*Τη μίζερη κι επαναλαμβανόμενη καθημερινότητα που σκοτώνει τα όνειρά μας.

Πέμπτη, 9 Νοεμβρίου 2017

Hμιύπαρξη


Ένας φίλος μου έκανε πάσα με mail αυτό το πανέξυπνο σκίτσο (δυστυχώς δεν γνωρίζω το όνομα του δημιουργού του και δεν έχω και τις γνώσεις για να το αναγνωρίσω από την τεχνοτροπία).

Κάνοντας τις αναπόφευκτες σκέψεις πάνω στο μήνυμα που θέλει να περάσει, νιώθω ότι είναι για γέλια και για κλάματα.
Διότι ζούμε στις εποχές του "ημι".  Των "ημι-εννοιών". Και των "ημι-παραδοχών", καθώς η αλήθεια αποδεικνύεται πολύ οδυνηρή για να την κάνουμε μάθηση και να αποτελέσει εφαλτήριο σημαντικών, πολύ σημαντικών, γενναίων και ασυμβίβαστων συλλογικών αποφάσεων. Όταν φαίνεται ότι ο εξευτελιστικός συμβιβασμός αναδεικνύεται (ή κάποιοι προσπαθούν με κάθε προπαγανδιστικό, αδιαφανές και αδίστακτο μέσο να τον επιβάλλουν) σε κυρίαρχη ψυχολογική και κατά συνέπεια κοινωνική κατάσταση. Ή κοινωνική αταξία για να είμαστε ακριβείς, χωρίς το καπέλο του "ημι".

Διότι βρισκόμαστε υπό καθεστώς "ημι-δημοκρατίας". Που κατασκευάζεται στο χωνευτήρι της γραφειοκρατίας των Βρυξελών και βέβαια όχι μόνο εκεί, στα σχέδια και την πλήρη ανομία του παγκοσμιοποιημένου τραπεζικού και πολυεθνικού οργανωμένου εγκλήματος. Και στο έλεος των διαθέσεων των κάθε λογής μεγαλέμπορων αυταπάτης μαζικής, όπλων που αξιοποιούνται στα παγκόσμια πεδία μικρών και μεγάλων συρράξεων και κάθε είδους ναρκωτικών δηλητηρίων για το πνεύμα και το κορμί.
 Και όλα αυτά ενώ τα κελεύσματα του νεοφιλελευθερισμού και της καταστροφικής ασυδοσίας ή ελευθερίας των αγορών, αποτυχημένα από τη σύλληψή τους ακόμα, έχουν χρεωκοπήσει οφθαλμοφανέστατα και παταγωδώς στην παγκοσμιοποιημένη πράξη.
 Αλλά εκεί! η ταινία αυτή συνεχίζει να παίζεται ως μόνη αποδεκτή "κουλτούρα" και "αγωγή". Με παθητικούς θεατές και ζαλισμένους δέκτες τους λαούς.

 Κι έτσι έχουμε την επιθυμητή, για τo "ξεχωριστό είδος" των ελίτ, κατασκευή λαών. Ημι-απασχολούμενων, ημι-υποπρολεταριοποιημένων, ημι-διαμαρτυρόμενων, ημι-σκεπτόμενων, ημι-πληροφορημένων, ημιμαθών, σχεδόν ημιθανών. Κάτι, να πούμε, σαν.."ημι-λαών"; Σε μια πραγματικότητα ημι-ύπαρξης!
Με ηγέτες τους ημιηλίθιους που, από τους πίσω, κρίνονται κάθε φορά χρήσιμοι.

Rohalas

( Mας το έστειλε ο φίλος μας  "rohalas" )


Δευτέρα, 6 Νοεμβρίου 2017

Το “Αραβικό ΝΑΤΟ” φέρνει πόλεμο ή ειρήνη;

 Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο, κι από ιστορική και από σύγχρονη γεωπολιτική οπτική, για όσα "τρέχουν" στην πυριτιδαποθήκη της Μέσης Ανατολής. Mε απρόβλεπτες συνέπειες ακόμη και για ολόκληρο τον πλανήτη...


Το “Αραβικό ΝΑΤΟ” φέρνει πόλεμο ή ειρήνη;




του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη* 

Η μουσουλμανική παράδοση λέει ότι, μόλις ο Μωάμεθ έγινε δύο μηνών, η μητέρα του, σύμφωνα με τα έθιμα των Βεδουΐνων των πόλεων, τον παρέδωσε σε κάποια παραμάνα Χαλίμα για να τον αναθρέψει στην έρημο. Ο Προφήτης δεν ξέχασε ποτέ όσο ζούσε εκείνα τα αμέριμνα χρόνια που πέρασε στην υγιεινή ζωή σαν παιδί κι αναφερόταν πάντα με νοσταλγία στις περιποιήσεις της παραμάνας του.

Η Χαλίμα δεν είναι η μόνη γυναίκα που σφράγισε καταλυτικά με την παρουσία της την ζωή του ιδρυτή της μουσουλμανικής θρησκείας. Η γυναίκα του, Χαδίγα, μια πλούσια χήρα από την Μέκκα, ήταν αυτή που ώθησε τον Μωάμεθ να αφιερωθεί στην προφητική του αποστολή, εξασφαλίζοντάς του παράλληλα την οικονομική του ανεξαρτησία.

Έτσι, μπορούμε να πούμε ότι ξεκίνησε μια μακρόχρονη παράδοση οι γυναίκες να έχουν μια ιδιαίτερη θέση στα παρασκήνια, πάντα, της ιστορίας του Ισλάμ.
Σήμερα, ο 37χρονος σεΐχης του Κατάρ Ταμίμ αλ-Θάνι είναι ο έβδομος πιο πλούσιος άνθρωπος στον κόσμο, με περιουσία πάνω από 7 δισεκατομ. δολλάρια.

Πίσω, όμως, από τον “αιρετικό” σεΐχη, που ξαφνικά στοχοποιήθηκε από τον Οίκο των Σαούντ επικεφαλής μιας ετερόκλητης μουσουλμανικής συμμαχίας, φαίνεται ότι κρύβεται ...μια σεΐχα, η φανταχτερή και παντοδύναμη στον ισλαμικό και διεθνή χώρο Μόζα μπιντ Νάσερ, που δεν είναι άλλη από την μητέρα του.

Δεύτερη γυναίκα του πρώην εμίρη του Κατάρ, Χαμάντ αλ-Θάνι, από τότε που ήταν η καλλονή πρώτη κυρία του μικροσκοπικού αυτού εμιράτου, η Μόζα φρόντιζε να εντυπωσιάζει με το κομψό και πανάκριβο γούστο της, την πάντα προσεγμένη εμφάνιση δίπλα στην διεθνή πολιτική και οικονομική ελίτ και το ταλέντο της στην οσμή του χρήματος. Οι κακές γλώσσες λένε ότι στην ηγεσία του εμιράτου -παρ' όλο που δεν ήταν ο πρώτος στην σειρά διαδοχής- αλλά και στην λίστα των πιο πλούσιων ανθρώπων του Forbes, ο “χαϊδεμένος” της μαμάς του Ταλίμ βρέθηκε χάρη στις δικές της διασυνδέσεις και φιλοδοξίες.

Σήμερα το Κατάρ, με τα τρίτα σε μέγεθος αποθέματα φυσικού αερίου στον κόσμο, με τους πλουσιότερους γηγενείς κατοίκους στον πλανήτη και με ένα από τα ισχυρότερα διεθνή τηλεοπτικά κανάλια, το Al-Jazeera, στα χέρια του, κινδυνεύει να βρεθεί σε διπλωματική απομόνωση και εμπάργκο από τους Άραβες γείτονές του ή ακόμα να οδηγηθεί σε μία σύρραξη από την οποία... ούτε ο Αλλάχ δεν ξέρει τι μπορεί να προκύψει.

Ο λόγος γι' αυτό είναι ότι εμπλέκονται ισχυρά συμφέροντα, τοπικά και διεθνή, αλλά και τρία κράτη με ιστορικό τυχοδιωκτικών επεμβάσεων στην Μέση Ανατολή. Τα τρία αυτά κράτη χάνουν καταφανώς και ανησυχητικά την επιρροή τους στην περιοχή και γι' αυτό γίνονται πιο επικίνδυνα: οι ΗΠΑ χάνουν στο Ιράκ και στην Συρία, το Ισραήλ στον Λίβανο, και η Σαουδική Αραβία στην Υεμένη.

Ακόμα χειρότερο είναι το γεγονός ότι οι Σαουδάραβες αντιμετωπίζουν σοβαρή οικονομική κρίση χωρίς ορατό τέλος, ενώ το Κατάρ έχει γίνει η πλουσιότερη χώρα στον πλανήτη, κυρίως χάρη σε ένα τεράστιο κοίτασμα φυσικού αερίου που το μοιράζεται με το Ιράν!