Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

" το ημερολόγιο ενός τρελού "



το ημερολόγιο ενός τρελού



Λοιπόν, φαντάσου πως υπάρχει μια κάμερα στο σπίτι σου. Στο σαλόνι σου. Μία κάμερα παρακολούθησης, σαν αυτές που βλέπεις σε κάποιον σταθμό του metro. Για την ακρίβεια, όχι μόνο στο δικό σου σπίτι (γιατί πως να το κάνουμε, δεν είσαι και τόσο σημαντικός), αλλά σε κάθε σπίτι. Φαντάσου ότι υπάρχει μία σε κάθε σαλόνι. Ανατριχιαστικό, σωστά; Τί θα έκανες; Θα την άφηνες έτσι απλά να σε κοιτά επίμονα και να σε παρακολουθεί; Κάθε κίνησή σου μέσα στο ίδιο σου το σπίτι; Κι όμως αυτό συμβαίνει και τώρα. Σοβαρά. Αυτό συμβαίνει, αλλά στον ψηφιακό κόσμο. Βλέπεις, μια απλή κάμερα είναι τόσο εύκολο να την εντοπίσεις και να εκνευριστείς. Αλλά στον ψηφιακό κόσμο, ο οποίος είναι εξίσου αληθινός με τον κανονικό, οι μηχανισμοί παρακολούθησης δεν μπορούν να εντοπιστούν τόσο εύκολα.

Λοιπόν, έστω ότι έχω μια τέτοια κάμερα στο σαλόνι μου, να παρακολουθεί κάθε μου κίνηση. Και μια μέρα η Μαρία, μια φίλη μου, έρχεται για έναν καφέ. Προέρχεται από μια άλλη χώρα, με διαφορετικές μεθόδους παρακολούθησης και ξαφνιάζεται όταν βλέπει την κάμερα. “Ξέρεις ότι έχεις μια κάμερα στο σπίτι σου; Εκεί στο ταβάνι;”. Υπάρχουν πολλοί τρόποι που θα μπορούσα να αντιδράσω σε αυτό. Ο πιο προφανής θα ήταν να κοιτάξω το δάκτυλό της και όχι στο σημείο που δείχνει, υποκρινόμενος ότι δεν υπάρχει τίποτα εκεί. Ή θα μπορούσα να αρχίσω να της φωνάζω “Σταμάτα λοιπόν. Σας ξέρω εσάς, που το μόνο που κάνετε είναι να φοβίζετε τον κόσμο. Δεν υπάρχει καμία κάμερα. Μην προσπαθείς να με τρομοκρατήσεις!”. Μια άλλη αντίδραση θα ήταν πραγματικά να φοβηθώ, να λογοκρίνω τον εαυτό μου και να αρχίσω να φέρομαι όσο πιο “κανονικά” γίνεται. Ξέρεις τώρα, να κάτσω ήσυχα στην γωνία μου και να ανοίξω την τηλεόραση. Γιατί αυτό κάνουν οι κανονικοί άνθρωποι, σωστά; Δεν θέλω να φαίνομαι ύποπτος ή να τραβήξω την προσοχή αυτών που είναι πίσω από την κάμερα. Μέχρι φυσικά να πιστέψω πραγματικά πως είμαι αυτός ο άνθρωπος που παρακολουθεί όλη μέρα τηλεόραση και δεν κάνει τίποτα πέρα από το συνηθισμένο. Ή… θα μπορούσα απλά να ευχαριστήσω την Μαρία που μου είπε το προφανές και να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε τί μπορούμε να κάνουμε γι’ αυτό.

Λίγη ώρα αργότερα ο Γιώργος, ένας άλλος φίλος, έρχεται να μας κάνει παρέα. Ο Γιώργος είναι περισσότερο εξοικειωμένος με την τεχνολογία απ’ ό,τι ο μέσος άνθρωπος. Για την ακρίβεια, πολύ περισσότερο. Ξέρεις, είναι από αυτούς τους ανθρώπους που μπορείς να τους παρακολουθείς για ώρες να μιλούν μόνο με ακρωνύμια και άγνωστες λέξεις. Κάπως έτσι η συζήτηση γυρνάει στην ενοχλητική κάμερα παρακολούθησης και ο Γιώργος λέει πως υπάρχει τρόπος να προστατέψω τον εαυτό μου. Ένας τεχνικός τρόπος να κρύψω ή να θολώσω τις κινήσεις μου μέσα στο σπίτι, ώστε να μην μπορεί κάποιος να τις δει (ή τουλάχιστον να κάνω την δουλειά του πολύ πιο δύσκολη). Λοιπόν, πάλι υπάρχουν πολλοί πιθανοί τρόποι αντίδρασης. Θα μπορούσα να αρνηθώ να πάρω οποιοδήποτε μέτρο προστασίας γιατί αυτό θα με έκανε να φανώ ύποπτος. Δεν είμαι τόσο σημαντικός. Οπότε άσ’ τους να επικεντρωθούν σε εκείνους που έχουν πραγματικά κάτι να κρύψουν. Ή θα μπορούσα να υποστηρίξω ότι είναι πολιτικό το πρόβλημα οπότε θα έπρεπε και η λύση να είναι πολιτική. Κανένα τεχνικό μέσο δεν θα βοηθήσει, οπότε και εγώ δεν θα πρέπει να ασχοληθώ με αυτά. Ή… θα μπορούσα απλά να ευχαριστήσω τον Γιώργο που έχει την υπομονή να με εκπαιδεύσει τεχνολογικά και ναι, θα έπρεπε να αναγνωρίσω πως όντως είναι πολιτικό πρόβλημα και μακροπρόθεσμα η λύση θα πρέπει να είναι πολιτική. Αλλά στο μεσοδιάστημα θα κάνω την δουλειά τους πολύ πιο δύσκολη. Θα βοηθήσω όλο τον κόσμο να μοιάζει ύποπτος.

πάρθηκε από το φανζίν chimeres 
 

" AΣΤΕΡΙ: Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ "



AΣΤΕΡΙ: Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ

"  Είμαι ένα αστέρι. Στέκομαι στο πλανητικό στερέωμα απέναντί σου, αλλά εκατομμύρια μίλια μακριά από εσένα. Είμαι εκείνο το άστρο που σαν παιδί ξέχασες να μετρήσεις ή δεν πρόλαβες διότι σε πήρε ο ύπνος. Σε παρακολουθώ σιωπηλά από το παρελθόν να ζεις την καθημερινότητά σου στο τώρα, πάνω στο μικρό μπλε πλανήτη. Σε παρακολουθώ σιωπηλά από κάθε χρονική στιγμή κι από κάθε τόπο ταυτόχρονα. Είμαι άχρονο. Είμαι δίχως ιστορία. Είμαι όλη η ιστορία του σύμπαντος.
 Δεν θα μάθεις ποτέ το όνομά μου. Ίσως να μην αποκτήσω και ποτέ. Ίσως και να έχω χίλια ονόματα. Είμαι το αστέρι που ξεχνάς το ξημέρωμα και που βλέπεις μόνο την αυγή.

 Είμαι ο μαύρος αδάμας. Ένας εβένινος μεταξοσκώληκας που μεταμορφώνεται συνεχώς αλλάζοντας μορφή. Μουγκρίζω, περιδινούμαι, δημιουργώ και καταστρέφω. Είμαι ένα καλαμάκι που ρουφάει αχόρταγα ό,τι βρεθεί στον ορίζοντά μου. Είμαι η εν δυνάμει πεταλούδα.
 Με τα φιλιά μου ανασταίνω τη Θεά του Κάλλους και μαζί γεννάμε και τίκτουμε πέντε κορυφές και πέντε κόρες. Είμαι η Διάνοια που ξεπηδά μέσα από κάθε Ένωση. Είμαι το φωτεινό σκοτάδι. Είμαι το σκοτεινό φως. Eίμαι θεός που τρεμοπαίζει και θεοποιός που εκρύγνυται.

 Ζω στη γαλαξιακή σπείρα. Ζω στη ράχη ενός σαλιγκαριού. Βαδίζω ασάλευτα στο Γαλακτώδη Δρόμο. Η λάμψη μου ταξιδεύει μέσα από το Έρεβος και τη Νύχτα για να φωτίσει εραστές που κολυμπάνε στα μαύρα νερά της Στυγός, χρυσαφένιους Τελχίνες και φτέρνες που έμειναν αβάπτιστες. Είμαι μια κρεμ-άστρα. Κάθε φορά που κοιτάς τον ουρανό φαντάζεσαι να με στηρίζουν αόρατα νήματα. Ανύπαρκτα βέβαια. Διότι εγώ πέφτω σε μια ατέρμονη λούπα μέχρι να μην υπάρχουν άλλες ευχές για να εκπληρωθούν. Είμαι το Χάος. Είμαι η Τάξη. Είμαι κάπου στο ενδιάμεσο. Είμαι το στολίδι μιας κρυστάλλινης χειμωνιάτικης νύχτας μέσα σ'ένα καυτό καζάνι που λέγεται ζωή. Είμαι το στολίδι που κοσμεί την κορφή του χριστουγεννιάτικου δέντρου. Το κοιτάς και ασυναίσθητα ονειροπολείς. Γιατί κάπου μέσα σου ξέρεις ότι είμαι πολλά περισσότερα από ένα απλό μπιχλιμπίδι. Κάποτε με είδαν και ακολούθησαν τρεις μάγοι. Κάποτε είδα και ακολούθησα εγώ τρεις Μάγους. Έχει σημασία; Μάλλον καμία , διότι εγώ είμαι ακόμα εκεί και φωτίζω λαμπρά το δρόμο όλων των πιθανών και απίθανων Μάγων. Είμαι η μαγεία που ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια σου κάθε βράδυ.

 Είμαι το κάθε αστέρι που φώτισε το ουράνιο στερέωμα. Είμαι η μνήμη όλου του κόσμου. Είμαι η λήθη της αρχής και του τέλους. Είμαι όλες οι πιθανότητες και καμία. Είμαι το άναρχο όνειρο που ακόμα δεν συνετίστηκε. Είμαι η επιθυμία που ακόμα δεν θέλησες. Είμαι το αστέρι που στροβιλίζεται μέσα σου και που περιμένει απλά να το κοιτάξεις για να πυροδοτήσει τη σπίθα της αλήθειας. Ποιας αλήθειας; Εσύ θα μου πεις..."

ΜΑΡΙ-ΣΟΦΙ ΣΓΟΥΡΟΥ

πάρθηκε από το 14ο τεύχος (Δεκεμβρίου του 2016) του περιοδικού Nimbus, το οποίο αποτελεί ένα μικρό διαμάντι για τους αναζητητές "των εικόνων πίσω από και μέσα σε εικόνες", της γνώσης μέσα από την πλημμυρίδα και τον ορυμαγδό του infojunk, της λεγόμενης αιρετικής ή "μυστικής ροής" πληροφοριών. Αυτών δηλαδή που κάνουν τη διαφορά στη διαμόρφωση της πραγματικότητας ή πραγματικοτήτων που μας περιβάλλουν, σαν νέφη πιθανοτήτων ή κυματοσυναρτήσεων που περιμένουν την κβαντική τους κατάρρευση.
  Μέσα σε αυτόν τον (πολύ, αλήθεια) παράξενο κόσμο που μας φιλοξενεί και τον μεταφέρουμε σε κάθε βήμα, επιλογή, αστοχία, λύπη, χαρά, ανακάλυψη και υπέρβασή μας.

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

...και το OSKAR ξετσιπωσιάς και δολοπλοκίας κερδίζει δικαιωματικά η Δύση, οι ΜΚΟ και τα τσιράκια τους!


Δεν μας αρέσει να επιβεβαιωνόμαστε. Όχι με τόσο ωμό, απάνθρωπο, σοκαριστικό τρόπο, που σε κάνει να σιχτιρίζεις την ώρα και τη στιγμή που γεννήθηκες σε αυτό το βασίλειο των αόρατων και ορατών διευθυντηρίων και των φονικότατων μυστικών υπηρεσιών και κατασκευασμένων ψυχάκηδων τρομοκρατών τους. Που πρέπει να διατηρήσεις αλώβητη τη λογική σου και την ψυχική υγεία σου μέσα σε αυτόν τον "πολιτισμένο" εφιάλτη της πιο σιχαμερής προπαγάνδας και θανάσιμης δολοπλοκίας-κόλαφο για το όποιο ελπιδοφόρο μέλλον του ανθρώπινου (υπο)είδους.
Τα όσα συμβαίνουν στη Συρία πραγματικά, σε αντίθεση με αυτά που τα κατεστημένα μιντιακά και πολιτικά ερπετά της Δύσης και τα νατοϊκά αφηγήματα θέλουν να παγιώσουν στον αντιληπτικό και συναισθηματικό κόσμο της "κοινής γνώμης" (με χρήσιμη στήριξη κι από καθε λογής λοβοτομημένα "αλληλέγγυα" υποκείμενα), θεωρήσαμε πρέπον να τα θίξουμε και να τα... φτύσουμε:
Ανελέητη και επικίνδυνη προβοκάτσια δίχως τέλος στη Συρία...(volume 1) (σε συναρτηση με αυτό το άρθρο από το: press-gr)
 ΣΥΡΙΑ: το μεγάλο ξεβράκωμα! volume 2
 ΣΥΡΙΑ: το μεγάλο ξεβράκωμα!!!
Για τον "αλτρουιστικό" οργανισμό των "White Helmets" (Άσπρα Κράνη), με κύρια αποστολή τη συνδρομή και διάσωση των ανθρώπων που πλήττονται από τον πόλεμο, ο οποίος και χρηματοδοτείται αδρά από Ουάσινγκτον και Λονδίνο και πρόσφατα βραβεύτηκε και με το "χρυσό παπαράκι"(βλέπε ΟΣΚΑΡ) για το καλύτερο ντοκυμανταίρ, τα'χουμε επίσης επισημάνει σε αυτή την ανάρτηση: Ένας κόσμος γεμάτος τρομαχτικούς κλόουν!
Αλλά αυτό που συνέβη πρόσφατα στη Συρία με τον "δημοκρατικό βομβαρδισμό" από τους cowboys, με πρόσχημα τα δήθεν χημικά όπλα του "δαιμονικού" Άσσαντ (το νέο μεγάλο αστέρι σε αυτή τη big εδώ και κάμποσα χρόνια λίστα της Δύσης, στην ίδια σχεδόν θέση με τη "σταθερή αξία" του βορειοκορεάτη Κιμ), ξεπερνάει κάθε "αποδεκτό" όριο αρρωστημένης φαντασίας και καθαρματοσύνης!
 Διαβάστε το παρακάτω άρθρο, δείτε και τα συνοδευτικά βίντεο και θα καταλάβετε τι θέλουμε να πούμε...

Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ

Γράφει η Σουλτάνα Χειλαδάκη

Όπως είναι γνωστό και προβλήθηκε από τα διεθνή νεοταξικά ΜΜΕ, οι αιφνίδιοι αμερικανικοί βομβαρδισμοί στη Συρία προκλήθηκαν από την μεγάλη συγκίνηση που προκάλεσε ο υποτιθέμενος βομβαρδισμός με χημικά αέρια στους αντικαθεστωτικούς με πολλά θύματα.
Κι όμως, όλη αυτή η υπόθεση δεν είναι παρά άλλη μια απάτη όπως θα δούμε παρακάτω, του αμερικανικού βαθέως κράτους.
Μια οργάνωση Σουηδών γιατρών, με την ονομασία SWEDHR, πήγε επιτόπου στο μέρος όπου έπεσαν τα χημικά αέρια και έκανε μια μεγάλη έρευνα από την οποία βγήκαν πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα ξεσκεπάζοντας την αμερικανική απάτη (όπως έγινε και στο Ιράκ με τα υποτιθέμενα χημικά όπλα του Σαντάμ Χουσεΐν).

Όπως διαπιστώθηκε, εκείνοι που πρόβαλλαν τα θύματα του χημικού βομβαρδισμού υποτίθεται του Άσαντ, με τις φρικτές εικόνες, δεν είναι άλλοι από μια οργάνωση που ονομάζονται Λευκά Κράνη, (White Helmets), που είναι μια οργάνωση της Αλ Κάιντα.
Όπως αποκαλύφτηκε, τα Λευκά Κράνη όχι μόνο δεν ενδιαφέρονταν να βοηθήσουν τα θύματα του χημικού πολέμου αλλά έχουν επανειλημμένα ενοχοποιηθεί για εν ψυχρώ δολοφονίες μικρών παιδιών και άλλων με χημικά όπλα.
 Οι Σουηδοί γιατροί που έκαναν την έρευνα εξακρίβωσαν με φρίκη ότι τα Λευκά Κράνη έπιαναν τα μικρά παιδιά τα οποία ήταν μισοπεθαμένα και τα χτυπούσαν με ενέσεις αδρεναλίνης στο στήθος, όπως θα δείτε στο παρακάτω βίντεο, για να τα σκοτώσουν και να τα προβάλλουν μετά στις κάμερες σαν τα θύματα του χημικού βομβαρδισμού του Άσαντ.

The White Helmets video and How to NOT correctly perform intracardiac injection:

 " From: "White Helmets Video: Swedish Doctors Denounce Medical Malpractice and ‘Misuse’ of Children for Propaganda Purposes." http://theindicter.com/white-helmets-.... Excerpts from Dr Lena Oske’s statement to SWEDHR: “Intracutaneous injection with adrenalin may be used if any other resuscitation measure does not succeed. Especially under precarious circumstances – such as in field emergency settings– where safer ways for the administration of medication (i.e. endotracheal, intravenous, or intraosseus) might be difficult or unavailable. But not in the way shown in the video”.
“In order to perform the injection, CPR (cardiopulmonary resuscitation) has to be interrupted, and then the CPR resumed immediately after. Which is not done in the procedures shown in the video.” "

Δηλαδή όχι μόνο δεν προσέφεραν πρώτες βοήθειες αλλά ο σκοπός τους ήταν να σκοτώσουν όσο μπορούν περισσότερα θύματα για να φανεί η καταστροφή στα διεθνή ΜΜΕ όσο γίνεται μεγαλύτερη.
Σύμφωνα με τις αναφορές των Σουηδών και των διερμηνέων τους στα αραβικά, αυτοί οι άντρες της Αλ Κάιντα σκηνοθετούσαν τις πιο φρικτές εικόνες πάνω στα πτώματα φτάνοντας στο σημείο να τραβάνε και τα άκρα των πτωμάτων για να προκαλέσουν μεγαλύτερη οργή στη διεθνή κοινή γνώμη εναντίον του Άσαντ.
Τα διάφορα φιλμ που προβλήθηκαν στα μεγάλα διεθνή κανάλια, όπως διαπίστωσαν οι Σουηδοί γιατροί που συνεργάστηκαν και με την ερυθρά ημισέληνο του Άσαντ, δεν ήταν παρά περίτεχνες σκηνοθετημένες σκηνές από τα Λευκά Κράνη που επιδίδονταν σε εν ψυχρώ δολοφονίες για να αυξήσουν τον αριθμό των θυμάτων.
 Για τη σατανική αυτή σκηνοθεσία, όπως απέδειξαν οι Σουηδοί γιατροί, έφταναν στο σημείο να χρησιμοποιούν μπογιές και να βάφουν με μελανά χρώματα τα πτώματα για να φαίνεται πιο φρικτός ο θάνατος τους από τους υποτιθέμενους χημικούς βομβαρδισμούς του Άσαντ.

το δανειστήκαμε από  ΕΔΩ

Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Το δικό μας "αναστάσιμο μήνυμα"


Δεν σκοπεύω να αναφερθώ σε μυστικά διευθυντήρια και αόρατα εργαστήρια κατασκευής αδίστακτων τρομοκρατών στην υπηρεσία των όποιων σκοτεινών σχεδίων μιας μυστικοπαθούς και μισάνθρωπης ελίτ. Τα οποία κοστίζουν πάμπολλες ζωές αθώων ανθρώπων, που σπάνε σαν εύθραυστα στάχυα στο σφύριγμα απαίσιων ανέμων.

Σκοπεύω να μιλήσω για το "ζουμί" αυτής της ζοφερής ιστορίας που τείνει να στοιχειώσει σαν μακάβρια κατάρα τον όποιο ανθρώπινο πολιτισμό και τις προοπτικές να ακμάσει και να ευδοκιμήσει. Για το αποτέλεσμα που συγχρόνως αποτελεί και αίτιο στοχευμένης εκπόρευσης κυρίαρχων μεθοδεύσεων και εκδήλωσης αγκυλώσεων με παθογενή πυρήνα κι απονεκρωτικών κυριαρχημένων συμπεριφορών.
 Η ανθρωπότητα μοιάζει να έχει άνισα διαιρεθεί σε δυο κατηγορίες.

Δευτέρα, 10 Απριλίου 2017

Ένα κολαστήριο μέσα στον παράδεισο της αστικής δημοκρατίας...


Δεν έχει σημασία τι όνομα χρειάζεται να ενδυθεί η ξεφτίλα, πώς ονοματίζουμε την εξαχρείωση ταγών και θεσμών. Δημοκρατική, σοσιαλιστική, δεξιά, συντηρητική, νεοφιλελεύθερη, αριστερή, κεντρώα ή ότι άλλο ιδεολογικά φορτισμένο σε μια εποχή που οι ιδεολογίες μοιάζουν με διαταραχές της προσωπικότητας. Σημασία έχει ότι η εικόνα των φυλακών και η μεταχείριση των κρατουμένων τους ίσως να αποτελεί ένα είδος καθρέφτη για έναν υποτιθέμενο πολιτισμό. Εξάλλου, αν δεν κυριαρχούσαν οριζόντια και κάθετα μέσα σε μια κοινωνία απόλυτα συγκεκριμένες "αξίες", αν δεν υπήρχε αυτό το άνοιγμα μιας ολοένα πιο προκλητικά αυξανόμενης ψαλίδας ανάμεσα στον αμύθητο πλούτο και τη συγκέντωση δύναμης και  στην ολοένα μεγαλύτερη εξαθλίωση και ανέχεια των συντριπτικά περισσότερων, τότε δεν θα λιγόστευαν και τα κίνητρα και η ώθηση για τη δημιουργία της λεγόμενης παραβατικότητας;
 Και σε τελική ανάλυση ποια είναι η μηχανή ή οι μηχανισμοί κατασκευής προτύπων μέσα στους κόλπους των κοινωνιών; Eίναι αυτοδημιούργητα; σαν κάποιους ας πούμε μεγιστάνες τύπου Τραμπ. Ο πατέρας του τον έστειλε να βρει το δρόμο του μέσα στη σκληρή πραγματικότητα της ζωής και να μάθει να στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις δίνοντάς του μόνο 1 εκατομμύριο δολάρια και την ευχή του, σύμφωνα με όσα ο ίδιος έχει πει αν δεν κάνω λάθος.

"Rohalas"




"Νοσοκομείο φυλακών Κορυδαλλού - Κολαστήριο. Αυτό το έγκλημα θα το σταματήσουμε.

Αυτό που έχει καταργηθεί δεν είναι η θανατική ποινή. Είναι το θάρρος της αστικής δημοκρατίας να παραδεχθεί ότι την εφαρμόζει. Σε μία αποθήκη που δεν έχει καν αναγνωριστεί ως νοσοκομείο στοιβάζονται εκατοντάδες κρατούμενοι, χωρίς ίχνος περίθαλψης, πολλοί από αυτούς περιμένοντας να πεθάνουν. Η εκδικηση του κράτους έρχεται αργά και επώδυνα. Αρνούνται να αποφυλακίσουν ανθρώπους στα τελευταία στάδια, μολυσματικές ασθένεις εξαπλώνονται, μεσαιωνικές συνθήκες υγιεινής... Η βαρβαρότητα είναι βαθιά φωλιασμένη στη φύση του κράτους. Η βαρβαρότητα είναι η ουσία της φυλακής. Το νοσοκομείο κρατουμένων είναι η ουσία της βαρβαρότητας "


{ευχαριστούμε τον φίλο "rohala" που μας έστειλε το αρχικό δικό του σχόλιο και το βίντεο-γροθιά στο στομάχι αν σου'χει απομείνει σε αυτούς τους δύσπεπτους, να το θέσουμε λίαν επιεικώς, καιρούς...
 Υπάρχει και αυτό: Φυλακές Κορυδαλλού, νοσοκομείο ή κολαστήριο - (ΕΡΤ 1 19.7.2016) }

Ο βράχος που μιλάει

Αν και βράχος αποφάσισα να μιλήσω



Θα σας πω το όνομα μου αν και είμαι στο σημείο που στέκομαι εδώ και λίγα εκατομμύρια χρόνια χωρίς να χρειαστεί να έχω όνομα. Το όνομά μου σύμφωνα με εσάς είναι Ιμια

Στέκομαι μέσα στην θάλασσα πολύ πριν δημιουργήσετε τον πολιτισμό σας. Για την ακρίβεια πριν ακόμα δημιουργηθείτε σαν είδος.
Δεν έχω κάτι ιδιαίτερο, ούτε ζωή μπορώ να υποστηρίξω, ούτε η έκταση μου είναι άξια λόγου. Για να είμαι ειλικρινής παρακολούθησα την εξέλιξή σας απο πιθηκάκια σε αυτό που είστε σήμερα απο απόσταση, μιας και δεν ήμουν ποτέ σημαντικός για εσάς, αλλά και εσείς με αφήνατε αδιάφορο.

Θανατος/ζωή



Θανατος/ζωή 

Η μουσική που ακούς σε σκοτώνει
Είναι πιο ωραία από τον θάνατο
Αυτό σε σκοτώνει
Οι στίχοι σε σκοτώνουν
Σου θυμίζουν πρόσωπ(α) που δεν θέλεις να θυμάσαι
Η θύμηση αυτών των προσώπων σε σκοτώνει
Η μνήμη σε σκοτώνει
Η μοναξιά επίσης
-γι αυτήν δεν είμαι απόλυτα σιγουρη-
Το δωμάτιο σε σκοτώνει
Οι τοίχοι σε σκοτώνουν
Βγαίνεις έξω
Και πάλι κάτι προσφέρεται ευχαρίστως να σε σκοτώσει
Ο ουρανός
Το χρώμα του -η τα χρώματα-
Τα σύννεφα
Ο ήλιος σε σκοτώνει
Η βροχή σε σκοτώνει
-Δεν αξίζει την αγαπη που της δινεις-

Φεστιβάλ ποίησης Ή Πού χέζουν οι παίχτες στο σαρβάιβορ;


Φεστιβάλ ποίησης Ή Πού χέζουν οι παίχτες στο σαρβάιβορ;
by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ



Τα φεστιβάλ ποίησης και οι αναγνώσεις ποίησης κατάντησαν η πιο χυδαία πνευματική νεκροφάνεια ποιητών εκδοτών και μικροεμπόρων.
Μέσα στον ετερότροφο παρασιτισμό τους, οι κλίκες που επιφανώς έχουν διαπρέψει ως οπισθοαβανγκάρντ καλόγεροι του καταραμένου κέντρου των Αθηνών-βλέπε κωλόμπαρα και εναλλακτικά βιβλιοπωλεία-αυτά που, πρώην κνίτες που εγίναν αντικνίτες εν μια νυκτί αναγνώσεως Δημουλά, τώρα κονσερβοποιούν το σκατούλι τους και το βάζουν στο ράφι της καθημερινής μπανιστηρτζίδικης ουτοπίας.
Ψιλικατζήδες και γερογαμιάδες, κόμισες και κομισάριοι, γυρολόγοι με άποψη και λίμπιντο, κόρες βιοτεχνών και φιλάργυροι γαστρονόμοι, πυκνοπόγονοι νεολαίοι με πρόωρο γήρας-ακαύλωτοι διαχειριστές του εαυτού τους-,πλάνητες και πλανεμένοι καρβουνιάρηδες-μαυρισμένοι απ’ το υπερφίαλο τίποτα-αεροπτεριστές της εφήμερης πλην καθεστωτικής Αυγής, χρυσόφτερνοι κλακαδόροι, χοντρόκωλοι ακαδημαϊκοί σπεσιαλίστες τού κόπυ πέιστ, φιλόλογοι που σπούδασαν γηρατειά στα δεκαοχτώ, πρώην διευθυντές εκπαιδεύσεως παιδεραστικής κοπής, περιφερειάρχες και θυμωμένοι κομμωτές, ζεσταίνουν το πλεμόνι της ποίησης στο μεγάλο τσουκάλι της μαλακίας, ξαναγυρίζοντας στη μισοντυμένη αίσθηση ενός θαυμαστού εσωτερικού αυνανισμού πασπαλισμένου με τη διάφανη αχλή του βρωμοαρώματος του καταλυτικού τους γιοταχί που θα τους πάει στην ποιητική πλατφόρμα.
Παίχτες όλοι ενός ποιητικού σαρβάιβορ έτοιμοι για τρελές πιπίλες. Για αναγνώριση και χειροκρότημα την στιγμή που η εκσπερματική μοναξιά τους πιτσιλίζει τα πλήθη.
Το έπαθλον είναι εκατό χιλιάδες δάφνινα στεφάνια πασπαλισμένα με τσουτσουνόσκονη απ’ το Λίγο Του Κώλου. Ω! σύντροφοι, που δεν έχουμε συμφάγει ποτέ μαζί, πού χέζουν τελικά οι παίχτες του σαρβάιβορ;


το διαβάσαμε στον Αδέσποτο Σκύλο

 

Ανελέητη και επικίνδυνη προβοκάτσια δίχως τέλος στη Συρία...(volume 2)

 Άρθρο, με στοιχεία και σοβαρή ανάλυση, που το παραθέτουμε συνδέοντάς το με ετούτη την ανάρτηση:  Ανελέητη και επικίνδυνη προβοκάτσια δίχως τέλος στη Συρία...(volume 1)

  • Έπεσε και το τελευταίο φύλλο συκής για τη δημοσιογραφία και τις σχέσεις της με τις μυστικές υπηρεσίες!


Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας
http://nikosklitsikas.gr/

Η "επίθεση με χημικά στη Συρία" απέδειξε πως ο βασιλιάς είναι γυμνός. Η δημοσιογραφία αυτοκτόνησε κι έχασε την...όποια "αξιοπιστία" της είχε απομείνει. Πιστοποίησε πως είναι το μακρύ χέρι των μυστικών υπηρεσιών, της "νέας τάξης", της παγκοσμιοποίησης.
Η "είδηση" στην ωμότητα της: "Περίπου 60 άτομα σκοτώθηκαν στη Συρία κι ειδικότερα στην επαρχία της Ιντλίμπ, μετά από βομβαρδισμούς με χημικά όπλα".

 Αυτή η "είδηση" μεταδίδεται από τις τρομοκρατικές οργανώσεις που δρουν ακόμη στη Συρία και από τους "αλληλέγγυους ακτιβιστές" των τρομοκρατών, που είναι ένας και μοναδικός άνθρωπος κι έχει στο σπίτι του έναν υπολογιστή και αυτοαποκαλείται διευθυντής του "Συριακού Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων", ο Rami Abdul Rahman, που χαρακτηρίζεται one man band από τους New York Times.  Τι κι αν η πρώτη αποκάλυψη έγινε από τους New York Times, τον Απρίλη του 2013, ο Rami Abdul Rahman, αυτός ο σκοτεινός τύπος, καταδικασμένος σε μικρές ποινές φυλάκισης στη Συρία, για ποινικά αδικήματα, ζει εδώ και δεκαπέντε χρόνια στο πολυτελές σπίτι του στο Coventry, την κοντέα (τσιφλίκι, για να συνεννοούμαστε) West Midlands , στο κέντρο του Ηνωμένου Βασιλείου (Αγγλία, για να συνεννοούμαστε), μπαινοβγαίνει στο υπουργείο των Εξωτερικών της Αγγλίας ως μόνιμος ένοικος του και αποτελεί το ανεξήγητο σημείο αναφοράς στρατιωτικών και πολιτικών αναλυτών της Ουάσινγκτον, αλλά και του ΟΗΕ, όπως έχουμε επισημάνει εδώ, από το Νοέμβρη του 2015.

Τώρα, όλοι γνωρίζουν -με εξαίρεση εκείνα τα ελεγχόμενα και χρηματοδοτούμενα με μαύρα δολάρια ΜΜΕ- ότι πρόκειται για μία απλή ηλεκτρονική ιστοσελίδα, με έναν και μοναδικό διαχειριστή-ιδιοκτήτη:  Rami Abdel Rahman, ένας απατεώνας του κοινού ποινικού δικαίου, που όμως χρηματοδοτείται αδρά από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την αγγλική κυβέρνηση κι αναζητούνται οι λοιποί “χρηματοδότες”.
Η διάδοση της "είδησης", των "φωτογραφιών" και του "βίντεο" δεν έγινε από κανένα δημοσιογραφικό πρακτορείο, ή ανεξάρτητο δημοσιογράφο. Αρχικά, για τον βομβαρδισμό με χημικά όπλα υπεύθυνοι ήταν οι κακοί Ρώσοι και σε δεύτερη φάση οι ένοπλες δυνάμεις του Αραβικού στρατού της Συρίας.
Αυτομάτως, όλα τα ΜΜΕ του κόσμου -και τα ελληνικά- διαδίδουν ως "μοναδική αλήθεια" το σχετικό υλικό και είδηση που διοχετεύει ο πράκτορας των δυτικών μυστικών υπηρεσιών.
Που βρίσκεται η "δημοσιογραφική δεοντολογία";
Ποιος δημοσιογράφος, ποιο δημοσιογραφικό πρακτορείο διασταύρωσε ή διαπίστωσε την "είδηση";
Απλώς, έχουμε μία ακόμη επιβεβαίωση πως σήμερα τα ΜΜΕ κι η δημοσιογραφία έχουν στρατευτεί στις μυστικές υπηρεσίες και το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα, χωρίς ΚΑΜΙΑ αμφιβολία!

 Επισημαίνει σκωπτικά με σημερινό του άρθρο ο αγαπημένος φίλος, ο Ιταλός Γερουσιαστής Fernando Rossi: Αεροπλάνα της Συριακής κυβέρνησης χρησιμοποίησαν χημικά, εναντίον τρομοκρατών που ακόμη κατέχουν περιοχές της Συρίας; (AEREI DEL GOVERNO SIRIANO HANNO USATO GAS CONTRO I TERRORISTI CHE ANCORA OCCUPANO TERRITORI SIRIANI ?)
...και μεταξύ άλλων, σημειώνει για τα ΜΜΕ και τους δημοσιογράφους, τη στράτευσή τους: "στις παιδόφιλες - πετροδολαρίων μοναρχίες του Κόλπου, που τις διαχειρίζονται οι πετρελαϊκές πολυεθνικές, ιδιοκτησίας των οικογενειών του μεγάλου χρηματοπιστωτικού συστήματος που κατέχουν τα ΜΜΕ, των μασονικών στοών, της Λέσχης Bilderberg, της Trilaterale και μύριων ιδρυμάτων και ΜΚΟ, με καθήκοντα υποστήριξης της παγκοσμιοποίησης της εξουσίας τους...".
Κανένα ΜΜΕ δεν επαλήθευσε την πηγή του τσαρλατάνου πράκτορα των μυστικών υπηρεσιών Rami Abdel Rahman. Όλα τα ΜΜΕ, σε έναν θαυμάσιο συντονισμό που χρειαζόταν ένας μαέστρος συμφωνικής ορχήστρας, μίλησαν για ομάδες αντί-Άσαντ, που δρουν στην περιοχή. Κανένα ΜΜΕ δεν ανέφερε πως αυτές οι "ομάδες" είναι η Αλ Κάιντα, το χαλιφάτο (ισλαμικό κράτος), τρομοκράτες, τζιχαντιστές...
"Ο βασιλιάς είναι γυμνός"... Η δημοσιογραφία, με αυτή την τελευταία επιχείρησή της, στην κυριολεξία αποκαλύφθηκε για τον ρόλο της. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες, δεν υπάρχουν μεμονωμένες φωνές αντίδρασης και οι παγκόσμιες δημοσιογραφικές ενώσεις -ειδικότερα η ΕΣΗΕΑ- απέδειξαν ότι εξυπηρετούν συγκεκριμένες εντολές.

Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

Ανελέητη και επικίνδυνη προβοκάτσια δίχως τέλος στη Συρία...(volume 1)


Κοίτα που οι super ξεφτίλες της "ενημέρωσης" θα μας κάνουν και θρήσκους! Θα αρχίσουμε να τους αποκαλούμε "ακατανόμαστους!"

Και βέβαια, εσύ που αποτελείς κομμάτι της λεγόμενης "κοινής γνώμης", πρέπει να'σαι ή τυφλός ή πιο σωστά τελείως θύμα της καθεστωτικής-νατοϊκής προπαγάνδας ή ίσως και "επαγγελματίας αλληλέγγυος" με "αριστερά" διαπιστευτήρια ("πολιτικά ορθό" στις strange days που έχουμε την ατυχία να μας ταλανίζουν και συνάμα να μας αποχαυνώνουν)! Ώστε να πιστεύεις το δυτικό-νατοϊκό-μιντιακό αφήγημα περί της ρίψης χημικών στη Συρία από τον "κακό" Άσσαντ, που υποστηρίχτηκε από το "επιθετικό κράτος" της Ρωσίας (η οποία προσκλήθηκε από τον Άσσαντ να βοηθήσει και δεν μπούκαρε με τον φονικό, καουμπόικο, ετσιθελικό τσαμπουκά, Αμερικανών, Άγγλων και συμμάχων) - σχετικά: Η ανθρωπότητα θα συρθεί σε άλλο ένα σφαγείο; {ενώ ο "αντιαμερικανός" Τραμπ υποτίθεται ότι έριχνει γέφυρες προς αυτήν-ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ: "Σε αναζήτηση μιας νέας Παγκόσμιας Βεστφαλίας" (διαβάστε τι επισημαίνουν οι Ρώσοι αναλυτές) , αντίθετα από τη "σταθερή" Χίλαρυ και το λόμπυ των neocons που ακόμα λύνει και δένει στον Λευκό Οίκο}.

Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

Σύγκλιση!


Εικόνα παρμένη από τους δρόμους της Πλάκας, Αθήνα. Τη βρήκαμε ΕΔΩ.


...αν είσαι το αιώνιο (ατίθασο, ονειροπόλο, ανεπίδεκτο "ενσωμάτωσης") αγόρι:

Η αγαπημένη σου Δουλτσινέα
θα ήθελες να έχει 
λίγο από τη γοητευτική μελαγχολία της σελήνης
και λίγο από την πιο δυνατή λάμψη του ήλιου.
Να σε θαμπώνει χωρίς να σε καίει.
Να κλέψετε μαζί
λίγο απ'την ορμή του ανέμου
που με πάταγο ανοίγει παράθυρα
και σφραγισμένες πόρτες.

...κι αν είσαι η παντοτινή κοπέλα (που αρνείται να "καταλαγιάσει" και να "τακτοποιηθεί"):

Ο αγαπημένος σου αντι-ήρωας
θα ήθελες να πάλλεται
απ'το πάθος των εμπρηστών της συναίνεσης
και απ'την θαλπωρή μιας ηλιαχτίδας. 
Για να πυρπολήσετε τα πνιγηρά κελιά 
που κατάπιαν τις αιώνιες χαρές
και να απελευθερώσετε την καρδιά
απ'την τυραννία του ασπρόμαυρου. 


(Αν θέλετε, διαβάστε κι αυτό στο no Gravity Zone: Eρωτικό σε ντιμινουέντο*
 

Propaganda, Fake News, and Media Lies





The Diabolical Business of Global Public Relations Firms

By Peter Phillips

The expansion of  public relations and propaganda (PRP) firms inside news systems in the world today has resulted in a deliberate form of news management. Maintenance of continuous news shows requires a constant and ever-entertaining supply of stimulating events and breaking news bites. Corporate media are increasingly dependent on various government agencies and PRP firms as sources of news.

The PRP industry has experienced phenomenal growth since 2001. In 2015, three publicly traded mega PR firms—Omnicom, WPP, and Interpublic Group—together employed 214,000 people across 170 countries, collecting $35 billion in combined revenue. Not only do these firms control massive wealth, they also possess a network of connections in powerful international institutions with direct links to national governments, multi-national corporations, global policy-making bodies, and the corporate media.

In The Practice of Public Relations, Fraser P. Seitel defined public relations as “helping an organization and its public adapt mutually to each other.” Propaganda can be defined as the dissemination of ideas and information for the purpose of inducing or intensifying specific attitudes and actions. Both PR and propaganda seek to change behaviors and ideas among the masses in support of the agendas of public and private institutions. (For an early history of state propaganda, see Jacuie L’Etang, “State Propaganda and Bureaucratic Intelligence: The Creation of the Public Relations in 20th Century Britain,” Public Relations Review 24, no. 4 (1998): 413-41.)  As Douglas Kellner and other researchers have documented, since 9/11 public relations firms have contributed to increased levels of media propaganda.

Consider the Rendon Group, one of the key PR firms supporting US propaganda efforts during recent wars. In the 1980s, it produced public relations propaganda for the ousting of Panama’s president, Manuel Noriega. The Rendon Group also shaped international support for the first Gulf War, and in the 1990s created the Iraqi National Congress. The Rendon Group provided the images that mobilized public support for a permanent war on terror, including the fake news stories of the toppling of Saddam Hussein’s statue in Baghdad, the heroic rescue of US Army private Jessica Lynch, and dramatic tales of Iraq’s weapons of mass destruction. As James Bamford reported in a 2005 article in Rolling Stone, Pentagon documents show thirty-five contracts with Rendon from 2000-2004, worth a total of  between $50-100 million dollars.

PRP firms have emerged as orchestrators of global informion and news. The world today faces a military-industrial-media empire, bolstered by PRP firms, that is so powerful and complex that truth is mostly absent or reported only in disconnected segments with little historical context. In late 1999, Ben Bagdikian, the author of Media Monopoly and former Washington Post editor, told me that he estimated that two-thirds of all news stories originated with PR firms; in 2003, an article from the Guardian conservatively estimated that 50-80% of news and business stories originated from public relations firms. The result is managed news by governments, corporations, and PRP firms—often interlocked—including both the release of specific stories intended to build public support as well as the deliberate non-coverage of news stories that may undermine capitalist elites’ goals and interests.

Δευτέρα, 3 Απριλίου 2017

Η ζωή μας...



η παραπάνω εικόνα αλιεύτηκε από ΕΔΩ

Όλα όσα έχω να πω, ό,τι κι αν έχω να σχολιάσω επί τούτου,  προτιμώ να το κάνω με στίχους:
το νου σου, άνθρωπε! 
 Διαρκής ηλεκτρική εκκένωση
  Η Φωνή που δίνει λαλιά στις φωνές μας!
  Οι εποχές μιας νέας πρωτόγνωρης αρχής..!

 και... ίσως με ένα "ανώδυνο τραγουδάκι":
 https://www.youtube.com/watch?v=GAsWvd_sj7Q

 Kαι δεν μπορώ να μη θυμηθώ και κάποιες κουβέντες του Νίκου του Καζαντζάκη:
"... Ποτέ μην αναγνωρίσεις τα σύνορα του ανθρώπου! Να σπας τα σύνορα! Ν' αρνιέσαι ό,τι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: Θάνατος δεν υπάρχει!
 ...Δεν έχουμε παρά μια μονάχα στιγμή στη διάθεσή μας. Ας κάνουμε τη στιγμή αυτή αιωνιότητα. Άλλη αθανασία δεν υπάρχει."

ανιχνευτής

Κυριακή, 2 Απριλίου 2017

Γιατί να υπάρχει κάτι και όχι το τίποτα;



Γιατί να υπάρχει κάτι και όχι το τίποτα;
του 

Όλοι έχουμε αναρωτηθεί, μάλιστα από μικρή ηλικία. Γιατί υπάρχει το σύμπαν; Ποιός είναι ο δημιουργός του; Ποιός είναι ο δημιουργός του δημιουργού; Τι είναι το “τίποτα”; Θα μπορούσε να υπάρχει μόνο αυτό; Γιατί τελικά υπάρχει κάτι, ό,τι κι αν είναι, όπως και αν προέκυψε; Ανησυχίες κι ερωτήματα του είδους προκαλούν πονοκέφαλο — και βέβαια όχι μόνο στους “κοινούς” θνητούς. Φυσικοί, μαθηματικοί, φιλόσοφοι και θεολόγοι έχουν να πουν πολλά για το όλο ζήτημα.

Όπως είναι αναμενόμενο, τελεσίδικη απάντηση σε ερωτήματα σαν τα προηγούμενα κανείς δεν είναι σε θέση να δώσει — τουλάχιστον όχι προς το παρόν. Πάντως, μια πρώτη εξήγηση για την ύπαρξη και το σκοπό ολόκληρου του σύμπαντος παίρνουμε όλοι, από τα πρώτα κιόλας μαθητικά μας χρόνια:

Το σύμπαν το έφτιαξε ο θεός.

Το γιατί το έκανε είναι καθαρά δική του υπόθεση, αλλά μια δημοφιλής αιτιολόγηση εγκαλείται συναισθήματα αγάπης. Ο θεός έφτιαξε τον κόσμο ολόκληρο λόγω της τεράστιας αγάπης που τρέφει προς τη φύση και κυρίως προς τον άνθρωπο. Όχι επειδή δεν είχε τίποτε καλύτερο να κάνει, ούτε επειδή βαριόταν. Εδώ που τα λέμε, από τη στιγμή που ο θεός είναι άχρονος, όπως επίσης μαθαίνουμε, ακόμη και την εκδοχή της βαρεμάρας θα μπορούσαμε να δεχτούμε (χωρίς ιδιαίτερη απροθυμία, ομολογουμένως). Όμως το πρόβλημα με τον θεό δεν αφορά μόνο στην αχρονικότητα αλλά και στην ίδια του την ύπαρξη ή φύση, αν προτιμάτε. Όταν ένα παιδί ακούει για πρώτη φορά ότι ο θεός έφτιαξε τον κόσμο, εύλογα αναρωτιέται: Ωραία, και τον θεό ποιος τον έφτιαξε; Η απάντηση που παίρνει είναι εξίσου ελλιπής και φυσικά αποτυγχάνει να απαλύνει την υπαρξιακή αγωνία: Κανένας. Ο θεός δεν είναι μόνο άχρονος, είναι και άκτιστος. Απλά υπάρχει. Τελεία και παύλα. Κάθε προσπάθεια περαιτέρω εξήγησης ή διερεύνησης αυτής της αλήθειας, απλά στερείται νοήματος. Ως όντα δεν έχουμε τις απαιτούμενες νοητικές ικανότητες, ώστε να συλλάβουμε το μυστήριο της ύπαρξης. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να θαυμάσουμε το μεγαλείο της.

Κάποιοι άνθρωποι σταματούν εδώ, επιλέγοντας να μην ασχοληθούν περισσότερο με ερωτήματα που δείχνουν να μην οδηγούν κάπου. Πολλοί άλλοι, όμως, είναι αρκετά ανήσυχοι για να μείνουν ικανοποιημένοι με την ιδέα ενός άκτιστου κι άχρονου δημιουργού, ο οποίος, κάποια στιγμή, για εντελώς δικούς του λόγους, αποφάσισε κι έφτιαξε όλα όσα βλέπουμε ή αντιλαμβανόμαστε γύρω μας.

Το μεγαλύτερο τζάμπα γεύμα
Στον συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας Robert Heinlein οφείλεται η γνωστή ρήση “δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως το δωρεάν γεύμα” (“there ain’t no such thing as a free lunch”), που απλά συνοψίζει την ιδέα πως όλα τα πράγματα στον κόσμο έχουν ένα κόστος, έστω κι αν αυτό είναι καλά κρυμμένο. Το κόστος αυτό ενδέχεται να είναι χρηματικό, ενεργειακό, οικολογικό, κοινωνικό, πολιτικό κ.ο.κ. Για να το θέσουμε διαφορετικά, όλα τα πράγματα κοστίζουν και ποτέ δεν είναι δυνατό να πάρεις κάτι από το τίποτε. Κι όμως, ένα σύγχρονο κοσμολογικό μοντέλο υποδεικνύει πως υπάρχει τουλάχιστον ένα δωρεάν γεύμα. Μάλιστα το γεύμα αυτό είναι το μεγαλύτερο και πλουσιότερο που μπορεί να φανταστεί κανείς: Είναι το σύμπαν ολόκληρο.

Σύμφωνα με τη λεγόμενη Θεωρία του Πληθωρισμού (Inflation Theory), η ύλη, η αντιύλη και τα φωτόνια παρήχθησαν από την ενέργεια του κενού, που κάποια στιγμή απελευθερώθηκε ως αποτέλεσμα μιας μετάβασης φάσης (phase transition).

Πρόκειται για το μετασχηματισμό ενός θερμοδυναμικού συστήματος από τη φάση στην οποία βρίσκεται σε μία άλλη. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της μετάβασης φάσης, είναι η ξαφνική και απότομη αλλαγή μιας ή περισσότερων φυσικών ιδιοτήτων του συστήματος. Παραδείγματα μεταβάσεων φάσης αποτελούν η εμφάνιση υπεραγωγιμότητας σε συγκεκριμένα μέταλλα όταν αυτά ψύχονται κάτω από μία κρίσιμη θερμοκρασία, καθώς και η εξάτμιση του νερού όταν η θερμοκρασία του ανέβει πάνω από ένα επίπεδο.

Όλα αυτά τα σωματίδια έχουν θετική ενέργεια, η οποία όμως αντισταθμίζεται από την αρνητική βαρυτική ενέργεια κάθε πράγματος, που έλκει οτιδήποτε άλλο. Έτσι, η συνολική ενέργεια του σύμπαντος είναι μηδέν. Με άλλα λόγια, το σύμπαν αποτελείται από τίποτε απολύτως, όπως είχε σημειώσει κι ο αείμνηστος Douglas Adams.

Για την ακρίβεια, στην τριλογία “The Hitchhiker’s Guide To The Galaxy” η οποία, παρεμπιπτόντως, αποτελείται από πέντε βιβλία, ο Adams είχε παρατηρήσει ότι “[…] Όπως είναι πλέον γενικά αποδεκτό, το σύμπαν αποτελείται, σχεδόν εξολοκλήρου, από τίποτε απολύτως”.

Ευτυχώς για εμάς, το “τίποτα” του σύμπαντος αποτελείται από δύο μέρη: το θετικό και το αρνητικό.
Τώρα, η μηδενική συνολική ενέργεια του σύμπαντος, συνδυασμένη με τη Θεωρία του Πληθωρισμού, υπαινίσσεται πως το μόνο που χρειάζεται για να ξεκινήσουν τα πάντα είναι ένα απειροελάχιστα μικρό ποσό ενέργειας. Το σύμπαν τότε αρχίζει και παρουσιάζει πληθωριστικές τάσεις, χωρίς όμως να παράγει πλεόνασμα ενέργειας — αυτή παραμένει συνολικά μηδέν!
Η Θεωρία του Πληθωρισμού είναι ενδιαφέρουσα κι αν μη τι άλλο διασκεδαστική, στιγματίζεται όμως από την ίδια αδυναμία που ενυπάρχει και στο κοσμολογικό μοντέλο του υπέρτατου δημιουργού, ο οποίος με μία κίνηση (ή έστω με πολλές, π.χ., σε διάστημα έξι ημερών) κατασκευάζει το σύμπαν από το απόλυτο κενό. Εν προκειμένω, λοιπόν, πώς μας προέκυψε εκείνο το αρχικό, απειροελάχιστα μικρό ποσό ενέργειας;

Παρασκευή, 31 Μαρτίου 2017

Εκτροπή...


Mετάφραση: Μεγαλώνεις θέλοντας να γίνεις ο Luke Skywalker και μετά διαπιστώνεις ότι έχεις γίνει στρατιώτης ("stormtrooper") της "Αυτοκρατορίας".
Ότι έχεις μετατραπεί σε συνειδητό ή ασυνείδητο χρήσιμο γρανάζι (ή σε χρήσιμο ηλίθιο), αναλώσιμο κομμάτι, στρατευμένο τμήμα της με τον ένα ή άλλο τρόπο, υποτελή της αιώνιας και δίχως τέλος "Αυτοκρατορίας". Αυτής που μπορεί να αλλάζει μορφή, μέσα στη ροή του χρόνου, αλλά με την ουσία της να παραμένει αναλλοίωτη. Και, όπως έγραφε ο ευφυής Φίλιπ Ντικ, "η Αυτοκρατορία ποτέ δεν τελείωσε".
 Κι αν οι "Jedi" είναι (φαινομενικά;) από ελάχιστοι έως ανύπαρκτοι, αυτό δεν συμβαίνει γιατί  η "Σκοτεινή Πλευρά" είναι πιο ελκυστική. Αλλά διότι για να επιβληθεί μέσω των χειριστών της στο μυαλό των αέναων στρατιών κι αγέλων, είτε των επιστατών είτε των θυμάτων, χρησιμοποιεί δύο πανίσχυρα όπλα: τον αυτοματισμό της συνήθειας και την  κυριαρχία του μύθου και των συμβόλων (πρώτιστα στο πεδίο του υποσυνείδητου)...

(Η εικόνα αλιεύτηκε από ΕΔΩ και η λεζάντα της αποτελούσε τον τίτλο αυτού του άρθρου


Lost in the world - "survivor"...




Είμαι "survivor".
Kάθε μέρα σκέφτομαι (πού σθένος να αφιερώσω μία σκέψη και για τους ΤΟΣΟΥΣ άλλους που είναι σαν εμένα..!) πώς θα βγάλω την επόμενη κι αν θα υποφέρουν τα παιδιά μου ή "οι δικοί μου" άνθρωποι περισσότερο απ'όσο ήδη κακοπερνάνε.
Κάθε μέρα σκέφτομαι αν και για πόσο θα'χω μια "δουλίτσα", έστω ό,τι λάχει κι ας μην είναι αυτό που σπούδασα ή έστω ονειρεύτηκα, έστω κι αν πληρώνομαι με υποσχέσεις ή με δείγμα μισθού που με κάνει να νιώθω ότι είμαι χρονοταξιδιώτης. Που γύρισε πίσω στις "εργασιακές σχέσεις" αίματος και αθλιότητας της μεσαιωνικής φεουδαρχίας.
 Κάθε μέρα βρίσκω μια δικαιολογία για την απραξία μου, τη σιωπή μου, την παράδοσή μου στο "θαυμαστό νέο κόσμο" που εμπνέεται από αριστουργήματα της λογοτεχνίας ή ποίησης:

Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017

Ευχαριστήρια επιστολή ταπεινού εξουσιαζομένου

Αγαπητοί εξουσιαστές κάθε είδους

Με την παρούσα επιστολή θέλω να σας εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες.

Απο μικρός ζούσα μέσα στον φόβο. Η ζωή μου όσο μεγάλωνα γινόταν αφόρητη μέρα με την ημέρα. Κάθε φορά που αισθανόμουν οτι είχα αποκτήσει κάτι ένας νέος φόβος γεννιόταν στην άρρωστη και φοβική ψυχή μου. 

Έτσι έφτασα στην ηλικία που η δημιουργική εποχή μου αρχίζει να είναι περισσότερο  πίσω μου παρά μπροστά μου. Η ηλικία στην οποία ταιριάζει καλύτερα αυτό που λένε οι "φίλοι" μας οι Βρετανοί "To have and to hold"

Το πρώτο κομμάτι το είχα καταφέρει κάπως. Το δεύτερο; Πως να κρατήσω αυτά που έχω; Οι φόβοι μου έφτασαν στο ζενίθ . Άρχισα να κλείνομαι στον εαυτό μου και να βλέπω με καχυποψία τον κάθε συνάνθρωπο . Όλοι ήταν ζηλόφθονοι και ήθελαν με κάθε τρόπο να μου κλέψουν ό,τι κέρδισα με κόπο ή μου δόθηκε σε κάποια φάση της ζωής μου δικαιωματικά. 

Τώρα θα σκεφτείτε "Τι λέει ο παράφρονας; Πώς τον ευεργετήσαμε εμείς;" Θα φτάσω σύντομα σε αυτό.

Πραγματικά έφτασα στην παραφροσύνη. Έψαχνα τις απαντήσεις σε βιβλία και θεωρίες συνωμοσίας αλλά δεν έβρισκα πειστικές απαντήσεις. Υπήρχε όμως πάντα κάτι κοινό. Η άσβεστη και αέναη δίψα για δύναμη του ανθρώπου . Σας είδα. Σας είδα παντού. Στην πολιτική, στον στρατό, στην εργασία, στο σχολείο κλπ κλπ. ΠΑΝΤΟΥ. Και τότε καθε φόβος έσβησε και για αυτό σας ευχαριστώ.


Γιατί συνειδητοποίησα ότι έκανα λάθος τόσα χρόνια. Δεν είχα ποτέ τίποτα. 

Στο σχολείο νόμιζα οτι είχα μόρφωση αλλά έκανα λάθος. Ήταν απλά η δική σας εκπαίδευση να γίνω χρήσιμο πιόνι που δεν θα μου την στερούσατε ποτέ.

Μου κλέψατε δυο χρόνια απο την ζωή μου στον στρατό προσπαθώντας εκτός απο πιόνι που με κάνατε στο σχολείο να με κάνετε και δολοφόνο.

Με βάλατε στην παραγωγική διαδικασία και μου δίνετε ένα για κάθε χίλια που σας παράγω.

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

αφροδισιακά νοσήματα


αφροδισιακά νοσήματα


Φαντάσου να ήσουν αόρατος. Θα γινόμουν κι εγώ τυφλή. Όχι, δε θα έβγαζα τα μάτια μου με τις πόρπες της ρόμπας του μπαμπά ή τίποτα τέτοιο αιματηρό ούτε θα στεκόμουν στη μέση του δρόμου να με χτυπήσει αυτοκίνητο για να τυφλωθώ όπως γίνεται στις ελληνικές ταινίες. Απλώς θα τυφλωνόμουν, απλώς θα το’ παιρνα απόφαση και θα συνέβαινε, περίπου όπως αποφασίζει κανείς να κόψει τα νύχια του ή τα μαλλιά του. Ως κάτι περιττό, κάτι που εμποδίζει. Φαντάσου τώρα να δίναμε ραντεβού σ’ ένα μπαρ. Ή σε μια πλατεία. Χωρίς να ξέρουμε πώς μοιάζει ο καθένας. Άγνωστοι μεταξύ αγνώστων. Η μόνη διαφορά μας από τους υπόλοιπους αγνώστους θα ήταν ότι εμείς θα είχαμε ραντεβού. Ανάμεσα σε αγνώστους τόσο γνώριμους που δυσκολεύομαι ακόμα και να τους φανταστώ.

" Να περιφέρεσαι στην τρέλα...και παραπέρα! "



Οι άσχημες μέρες κι οι άσχημες νύχτες
εναλλάσσονται τώρα
υπερβολικά συχνά.
Το παλιό όνειρο των λιγοστών
εύκολων χρόνων
πριν από το θάνατο
έσβησε κι αυτό όπως τ' άλλα.
κρίμα, κρίμα, κρίμα.

θέλαμε περισσότερα απ' όσα
θα μπορούσαμε να έχουμε πότε:
γυναίκες όλο έρωτα
και γέλια,
νύχτες αρκούντως άγριες
για την τίγρη,
θέλαμε μέρες
που θα τριγύρναγαν μες στην ζωή
με κάποια χάρη, λίγο νόημα,
όχι κάτι
για τα σκουπίδια,
άλλα κάτι
που ν' αξίζει να το θυμάσαι,
κάτι που θα το 'χωνες σαν λάμα
κατευθείαν στου θανάτου την κοιλιά.

Κρίμα, κρίμα...
Φυσικά στο τέλος
η ασήμαντη οδύνη μας
είναι αστεία και μάταιη...
Υπάρχουν κι άλλοι που αισθάνονται την ίδια
αταξία να τους καίει.

Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

Όταν η κοπελιά με τη μαντίλα ύψωσε τη σημαία στο "λίκνο της Ορθοδοξίας"...



Και ω! Τόλμησε Αφγανή μαθήτρια με μαντίλα να κρατήσει ως σημαιοφόρος το έμβλημα του τρίπτυχου "πατρίς-θρησκεία-οικογένεια"! ΑΙΣΧΟΣ χριστιανοί και φαρισαίοι ρασοφόροι τσελιγκάδες μου! Ω! Ω! τι βλασφημία για τα "όσια και ιερά" της χώρας! Εδώ όπου αλώθηκε και δαιμονοποιήθηκε απ'τους ναζωραίους ένας ολόκληρος φιλοσοφικός στοχασμός και κατεδαφίστηκαν, κάηκαν και συλλήθηκαν τα έργα τέχνης του (κάποιοι γραφικοί απολογητές γράφουν ότι οι χριστιανοί του Βυζαντίου προτιμουσαν τα μάρμαρα και υλικά των αρχαιοελληνικών ναών για να χτίζουν τις εκκλησίες τους επειδή...εκτιμούσαν την αρχιτεκτονική και ανθεκτικότητά τους...άρα τους αγαπούσαν κατά βάθος!). Και επί αιώνες στο άκρως ανθελληνικό, θεοκρατικό και δεσποτικό-κάτι που πήρε από τους Πέρσες Βυζάντιο (Κάτι που δεν θα το βρείτε σε σχολικά βιβλία: " Το Βυζάντιο αποδεκάτισε τους Ελληνες" και Το Βυζάντιο δεν υπήρξε ποτέ ελληνικό ούτε φιλελληνικό. και ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ ) απαγορευόταν με ποινή θανάτου ο προσδιορισμός "Έλληνας".
Η mainstream ονομασία ήταν "Ρωμιός" (απ'όπου μας προέκυψε και η περίφημη χιλιοτραγουδισμένη "ρωμιοσύνη"), το Βυζάντιο ονομαζόταν Ανατολικη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και ο όρος ¨"Βυζάντιο" είναι επινόηση των ιστορικών του 17ου περίπου αιώνα.
Ιδού κι ένα μικρό και χρήσιμο μάθημα Ιστορίας για τους ναζωραίους θεματοφύλακες της "πίστης" του έθνους:ΣΚΥΘΟΠΟΛΗ - ΝΑ ΠΩΣ ΕΠΙΒΛΗΘΗΚΕ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ( «Εἰς τὴν Σκυθόπολιν ὅπου εἶχε στηθὴ τὸ χριστιανικὸ κρεουργίον….Ἐκεῖ συνεδρίαζαν εὐσεβεῖς δικασταὶ (χριστιανοὶ εὐσεβεῖς) ἀμιλλώμενοι τὶς πλοίονας εἰδωλολάτρας (Ἕλληνες Ἐθνικοὺς) νὰ ὀπτήση ἐπὶ σχάρας , νὰ βράση ἐντὸς ζέοντος ἐλαίου , ἢ νὰ κατακόψη μεληδόν».)

> " Είμαι χριστιανός, ως εκ τούτου δεν δύναμαι να είμαι Έλλην!" Γεννάδιος Σχολάριος, το πρώτο πατριαρχικό κουμάσι μετά την άλωση του 1453 και με την αβάντα του Μωάμεθ του Β΄
>"Αδελφοί μου, έμαθα πως με την χάριν του Θεού, δεν είσθε Έλληνες, δεν είσθε ασεβείς, αιρετικοί, άθεοι, αλλ'είσθε ορθόδοξοι χριστιανοί"..."Άγιος" Κοσμάς ο Αιτωλός στους αμόρφωτους ραγιάδες επί τουρκοκρατίας...

Το νόημα...

 Αν γυρεύεις το νόημα της κάθε στιγμής σαν το πιο σημαντικό όλων...

Αν θες να είσαι παρών στην κάθε μοναδική στιγμή και δεν ξέρεις πώς να το καταφέρεις
και μία πλημμύρα από "συνηθισμένες έγνοιες" σου στερούν τη δυνατότητα της γαλήνης...

Αν δεν μπορείς να βρεις έστω και κάποια λίγα λεπτά εσωτερικής ησυχίας...

Τότε ρώτα κάποιον που φαίνεται να γνωρίζει καλύτερα από σένα:


 (βρήκαμε την εικόνα ΕΔΩ )

Σοκ από κρυφή κάμερα μέσα στο Eurogroup!



Αποκλειστικές εικόνες από ανεξάρτητο ρεπόρτερ που με προσωπικό ρίσκο κατάφερε να τρυπώσει μέσα στο άδυτο, για το ανήξερο κοινό, των Eurogroup! Μεταμφιεσμένος σε διπλωματικό ακόλουθο και με κρυφή κάμερα κατέγραψε όσα πραγματικά συμβαίνουν στις δήθεν διαπραγματεύσεις με τους "χαβαλεδιάρηδες" εκπροσώπους των θεσμών και το γενικότερο σκυλολόι και κρίνουν τις τύχες των ευρωπαϊκών κοινών θνητών! Το σημαντικότερο και τρομακτικότερο όλων είναι ότι αποκάλυψε τόσο την πραγματική φύση όσο και τις προκλητικές συνήθειες εκείνων που έχουν στα χέρια τους..μάλλον στα γαμψά νύχια τους τις τύχες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και τη συνέχεια του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Εικόνες που σοκάρουν!
https://www.youtube.com/watch?v=DYvr4k06Wkg

(ευχαριστούμε τον φίλο μας "rohala" που μας έστειλε τα παραπάνω αποκαλυπτικά στοιχεία!)

Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

Σύνδρομο Facebook Blues


Σχόλιο: Έχουμε τη γνώμη, ότι μια από τις μεγαλύτερες αιτίες για να στενοχωρεθεί πραγματικά κάποιος, είναι το χάσιμο ή άκριτο ξόδεμα του πιο πολύτιμου πόρου που έχει ο άνθρωπος σήμερα: του ελεύθερου χρόνου και της προσοχής του, αυτής που καλείται να διαχειριστεί μέσα σε αυτόν, όσο γίνεται πιο σοφά και εποικοδομητικά.  Κάτι που προσπαθούν να του αποσπάσουν και να αλώσουν (προς ίδιον όφελος) οι κάθε λογής "έμποροι" ή δυνάστες ή τυραννίσκοι, κυφήνες και "σειρήνες" της καθημερινότητας...
 Όχι, η ζωή δεν έχει να κάνει με "like" σε ψηφιακές πλατφόρμες! Αυτό είναι καθήλωση σοβαρή, ένα είδος αναπηρίας. Ο χρόνος αξιοποιείται και ο εαυτός οδηγείται στον πλουτισμό και την πραγμάτωσή του μέσω της Κίνησης, Αυτό δεν είναι μόνο η αίσθηση ελευθερίας και περιπέτειας που προκύπτει από τη "γύρα" έξω στον πραγματικό κόσμο, δεν είναι απλά η πραγματική επαφή με τον Άλλο και η αλληλεπίδραση που προκύπτει. Είναι και το να  βρίσκεσαι σπίτι μόνος/η και να ξεφυλλίζεις τις σελίδες ενός συναρπαστικού βιβλίου ή να ανοίγεις μια ενδιαφέρουσα "σπιτική συζήτηση" με το συντροφό σου ή τους φίλους σου (πιθανώς και με αφορμή πάλι ένα βιβλίο ή μια ταινία ή κάποιες ενδιαφέρουσες μουσικές ή μια ιδέα ή την τρέχουσα επικαιρότητα).
Kι άσε το clicktivism για τους click-minded....
Άλλωστε, όπως είχε πει και ο Σαρτρ: " Αν νιώθεις μοναξιά όταν είσαι μόνος, δεν έχεις καλή παρέα..."

Σύνδρομο Facebook Blues



της Δήμητρας Νικολαϊδου

Το έχετε πάθει όλοι: μπαίνεις πέντε λεπτά στο facebook για να δεις αν έχεις κάποιο μήνυμα, και όταν σηκώσεις τα μάτια σου από την οθόνη ανακαλύπτεις πως έχουν περάσει δυο ώρες. Η μια σελίδα οδηγούσε στην άλλη, μια ενδιαφέρουσα συζήτηση ικέτευε τη συμμετοχή σας, ένα καινούριο link άνοιγε σε ένα πολύ ενδιαφέρον μαγκαζίνο... Για πολλούς από εμάς, το facebook μοιάζει ιδανικός τρόπος να αποφορτιστείς μετά τη δουλειά ή να κάνεις διάλειμμα εν μέσω μιας δύσκολης ημέρας. Είναι άλλωστε πολύ καλύτερο από την τηλεόραση που εν πολλοίς έχει αντικαταστήσει: εδώ επικοινωνείς με φίλους και γνωστούς, μοιράζεσαι μαζί τους μου ενδιαφέροντες ανθρώπους από όλο τον κόσμο, έχεις στείλει ευχές, έχεις μάθει τα νέα τους. Γιατί λοιπόν ολοένα και περισσότερος κόσμος σηκώνεται από την καρέκλα του θλιμμένος μετά από μερικά κλικ στο facebook;

FACEBOK BLUES

Το σύνδρομο είναι καινούριο και οι επιστήμονες το ονομάζουν -όχι επίσημα φυσικά- TheFacebook Blues. Έρευνες στα πανεπιστήμια τόσο του Stanford όσο και του Michigan, αλλά και στατιστικά στοιχεία της εταιρείας ερευνών Expion, απέδειξαν πως όντως, ένα νέο είδος θλίψης καραδοκεί στις οθόνες μας:

Αν και "πολιτισμένος", έχασα το μέτρημα: Ποιο καρτέλ με απαύτωσε σήμερα;


Αυτό δεν είναι ανθρώπινος πολιτισμός! Είναι ανθρώπινος εγκλεισμός σ'ένα τεράστιο κλουβί, όπου οι κρατούμενοι είναι αλυσοδεμένοι από την κορφή μέχρι τα νύχια και συγχρόνως εμβολιασμένοι με τον ιό της μόνιμης ύπνωσης. Ενώ κοιμούνται σε αυτή την τραγική και καθηλωτική κατάσταση, την ίδια στιγνή ονειρεύονται ότι είναι ελεύθεροι κι απολαμβάνουν τα οφέλη μιας εξελιγμένης τεχνολογίας που κάνει τη διαφορά στην (σε καταστολή) μίζερη και εξαπατημένη κατά συρροή ζωή τους. Και οι δεσμοφύλακες να έχουν δημιουργήσει ολόκληρες κατηγορίες και υποκατηγορίες καρτέλ, που εκμεταλλεύονται, ξεζουμίζουν τα θύματά τους και αντλούν υπερκέρδη από αυτή τη συνθήκη τεράστιας απάτης και αρρωστημένης εξάρτησης θυτών και θυμάτων.

Τι να πρωτοθίξεις; Ας πιάσουμε τα "καραμπινάτα":
(για το χρηματοπιστωτικό καρτέλ παραπέμπουμε σε αυτά τα δυο λινκ: Η μεγάλη "ομοσπονδιακή απάτη" εναντίον της ίδιας της ζωής και  Ποιος και πώς; - " Είναι πολύ καλό που ο λαός δεν καταλαβαίνει πώς λειτουργεί το τραπεζικό και το νομισματικό μας σύστημα, γιατί αν το καταλάβαινε, θα γινόταν επανάσταση αύριο το πρωί ")
> Ιατροφαρμακευτικό καρτέλ, δημιουργία ιών και επιδημιών σε εργαστήρια μετά "σωτήριων" εμβολίων και θεραπείες που σκοτώνουν ή απλώς επιβαρύνουν τους ασθενείς αντί να τους θεραπεύουν, με δαιμονοποίηση των φυσικών μεθόδων θεραπείας κι ανελέητη εξόντωση ή περιθωριοποίηση των πρωτοπόρων επιστημόνων που κατανοούν και θεραπεύουν με εντυπωσιακή επιτυχία "μη αναστρέψιμες παθήσεις" ή λεγόμενα "ανίατα" νοσήματα.  "Ο σιδηρούς κανόνας του καρκίνου" (και η επιβαλλόμενη "ομερτά" από αυτούς που δεν επιθυμούν την εξάλειψή του!) - βίντεο και  πόσο βολικό για τους "νεκροθάφτες": οι "τυχαίοι" πρόσφατοι περίεργοι θάνατοι ολιστικών γιατρών...
> Το μέγα καρτέλ της παγκόσμιας διατροφής, από κάποιες ψυχοπαθητικές εταιρικές οντότητες (πρόσφατα το τέρας της αμερικανικής Μonsanto αγοράστηκε από τον Μεγάλο Ευρωπαίο φρανκενστάιν με το ναζιστικό παρελθόν που λέγεται Βαyer), που επιβάλλουν τα γενετικά τροποποιημένα δηλητήρια ως "λύση" στο επισιτιστικό πρόβλημα, κάνοντας ακόμα πιο ικανοποιημένες τις φαρμακευτικές εταιρείες και τη "βιομηχανία του ανίατου πόνου", με την ακόμα μεγαλύτερη αύξηση των πελατών που εκδηλώνουν καρκινογενέσεις ή πρόκειται να εκδηλώσουν μαζί και με όποια άλλα "καλούδια":Καλή μας όρεξη! - Καταβροχθίζοντας τις "μπουκιές" που μας σερβίρουν...
> Καρτέλ των "Επτά Αδελφών Εταιρειών του Πετρελαίου", που ελέγχουν πολιτικές και πολιτευτές και κρατούν αιχμάλωτη την ανθρωότητα στην καταστροφική για το περιβάλλον και απαρχαιωμένη "λύση" των ορυκτών καυσίμων, ελέω υπερκερδών και άσκησης παγκόσμιου ελέγχου. Εμποδίζοντας τη διάχυση σε  όλο τον πλανήτη και εφαρμογή τεχνολογιών που εκμεταλλεύονται την δωρεάν Ελεύθερη Ενέργεια μέσα στην οποία κολυμπάνε όλοι και όλα , καθώς και άλλες πραγματικά επαναστατικές εναλλακτικές τεχνολογίες Ενέργειας. Ο "δαμαστής των κεραυνών" και "προφήτης" Νίκολα Τέσλα (19ος-20ος αιώνας) πλήρωσε ακριβά την θέλησή του να απελευθερώσει ενεργειακά την ανθρωπότητα μια για πάντα!  Ένα ακόμη πισώπλατο χτύπημα κατά της ανθρωπότητας: "ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΛΟΜΠΙ" και Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ! Για έναν κόσμο δίχως καλωδίωση, λογαριασμούς ρεύματος, "αδελφές του πετρελαίου" και θανατηφόρες ακτινοβολίες...

 Και μία από τις πολλές υποκατηγορίες "καρτέλ" , η οποία υπάγεται στην Ενέργεια, είναι και αυτή των... λαμπτήρων! Που συνδέεται και με τα νέα "εξωτικά κόλπα"(που με τη σειρά τους καθόλου απίθανο να σχετίζονται και με τη λέξη-κλειδί: ΕΛΕΓΧΟΣ!) : It's a "Li-Fi world" !
Και ξεκίνησε με την παγκόσμια απόσυρση και κατάργηση των παλιών και με πολύ καλή απόδοση λαμπών πυρακτώσεως (οι ενισχυμένες μάλιστα ήταν ίσως και καλύτερες από τις σημερινές παπαριές),για να αντικατασταθούν με κάτι τέτοια σκουπίδια που κυριαρχούν σήμερα στην αγορά κι αποδεκνύονται επικίνδυνα:  "Το ύποπτο ξύπνημα τού Ισραήλ για την τοξικότητα των λαμπτήρων “οικονομίας” - Συλλογή στοιχείων: οι "οικολογικές" λάμπες οικονομίας, όπως και οι LED, αποτελούν ΣΟΒΑΡΟ ΚΙΝΔΥΝΟ για την υγεία του ανθρώπου!! 

Αλλά διαβάζοντας το παρακάτω άρθρο, καταλαβαίνει(;) εύκολα κάποιος (εκτός αν το μυαλό του φτάνει μόνο μέχρι τις ίντριγκες στα τηλεριάλιτυ, στην εφαρμογή που καίγεται να κατεβάσει στο smart phone* και στην πορεία της ομαδάρας στο πρωτάθλημα) ότι η πραγματική τεχνολογία, οι δυνατότητες και οι εφαρμογές της ΔΕΝ έχουν καμία σχέση με ό,τι διοχετεύεται στην "πλέμπα" ή τα "δίποδα πειραματόζωα", ως "πρωτοποριακό" και "βελτιωμένο"! Και ότι αν το ήθελαν πραγματικά οι ιθύνοντες νόες ίσως να είχαν λύσει ΟΛΑ, ή έστω τα σημαντικότερα, θέματα της ανθρωπότητας (που σχετίζονται με τις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων και τους πιο γενναίους οραματισμούς για μια τελείως διαφoρετική κατάσταση και ποιότητα ύπαρξης), εδώ και πολλά-μα πολλά χρόνια.

Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ: "Σε αναζήτηση μιας νέας Παγκόσμιας Βεστφαλίας"

- Όλα όσα γράφονται παρακάτω καλό είναι να συσχετιστούν με τα στοιχεία και αυτής της ανάρτησης Η ανθρωπότητα θα συρθεί σε άλλο ένα σφαγείο; -


Σε αναζήτηση μιας νέας “Παγκόσμιας Βεστφαλίας”

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη

Προς τα πού οδεύει ο κόσμος; Η παρακμιακή πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η άνοδος του Ευρωσκεπτικισμού σε όλη την ήπειρο, το Brexit και η νίκη του Ντόναλντ Τραμπ, που έθεσε υπό αμφισβήτηση τις βασικές αρχές της αμερικανοκρατούμενης παγκόσμιας τάξης, είναι απτές αποδείξεις ότι η ιστορία είναι στην καμπή μιας μεγάλης στροφής. Πολλοί είναι οι αναλυτές και συγγραφείς -συστημικοί και μη- που εκτιμούν ότι ο κόσμος μας βρίσκεται σε προπολεμική κατάσταση, στο κατώφλι ενός παγκόσμιου, αυτή την φορά, “Τριακονταετούς Πολέμου”, σαν αυτόν που κατέστρεψε ολοκληρωτικά την κεντρική Ευρώπη από το 1618 έως το 1648.

Σε μια ανάλογη, ταραγμένη εποχή, τον 16ο και 17ο αιώνα η κατεστημένη ρωμαιοκαθολική τάξη και η παποσύνη κλονίστηκαν συθέμελα και η Ευρώπη βυθίστηκε στην καχυποψία και τις αντιπαραθέσεις. Η ατμόσφαιρα ήταν τόσο εκρηκτική ώστε μια σπίθα και μόνο αρκούσε για να τιναχτούν όλα στον αέρα. Και αυτή τελικά ήρθε, βυθίζοντας την Ευρώπη σε μια ανελέητη σύγκρουση και μια ατελείωτη κτηνωδία. Μια ολόκληρη γενιά μεγάλωσε μη γνωρίζοντας τίποτα άλλο εκτός από πόλεμο, λεηλασίες, σφαγές και ασθένειες.

Ο αλληλοσκοτωμός, που ξεκίνησε για θρησκευτικές αιτίες, μετατράπηκε γρήγορα σε έναν αγώνα ζωής και θανάτου για την πολιτική υπεροχή στην Ευρώπη. Μέχρι που οι διάφοροι πόλοι ισχύος κατάλαβαν ότι δεν μπορούν να υπερισχύσουν ολοκληρωτικά, οι άνθρωποι κουράστηκαν από το θανατικό και η λαχτάρα για την Ειρήνη μεγάλωσε, επιβάλλοντας στις εμπόλεμες πλευρές να έρθουν σε συνεννόηση και να θέσουν τέρμα στον πόλεμο. Κι αν σκεφθούμε ότι η Ευρώπη σώθηκε στο παρά πέντε από έναν πόλεμο που διεξαγόταν με πιστόλια, μουσκέτα και κανόνια, αντιλαμβάνεται κανείς τι θα συμβεί σήμερα με τα όπλα μαζικής καταστροφής που υπάρχουν κατά χιλιάδες.

Η Συνθήκη της Βεστφαλίας που ακολούθησε μετά από μια σειρά διαπραγματεύσεων, οι οποίες έλαβαν χώρα το 1648 στην γερμανική επαρχία της Βεστφαλίας, έθεσε τέρμα στις εχθροπραξίες και έγινε το εφαλτήριο μιας νέας δυναμικής στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή με κεντρικό πυλώνα την ιδέα του κυρίαρχου κράτους και την συνύπαρξη των κυρίαρχων κρατών στα πλαίσια ενός διεθνούς δικαίου.*

Το ζητούμενο τώρα είναι αν οι Δυτικές δυνάμεις, που είναι υπεύθυνες για τα σημερινά αδιέξοδα και τις ανισορροπίες ισχύος, θα θυμηθούν εγκαίρως τα βεστφαλιανά ιδεώδη προκειμένου να αποφευχθεί ένας νέος τριακονταετής πόλεμος. 

Θα μπορέσουν οι ΗΠΑ να αποδεχθούν την ήττα τους ως ηγέτιδας δύναμης τής “φιλελεύθερης” παγκοσμιοποίησης και η Γερμανία την αποτυχία τής κατά συρροήν εγκληματικής τάσης της να ηγεμονεύσει στην Ευρώπη και να συμβιβαστούν με τους άλλους βασικούς παίκτες που συνθέτουν το σημερινό ιστορικό ψηφιδωτό;

Αυτό είναι που θεωρείται αναγκαίο και η λύση που προτείνεται, όπως φαίνεται, από τον Ρώσσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν και σημαντικά ρωσσικά θινκ-τανκς, στα πλαίσια ενός νέου πολυ-πολικού κόσμου.

Τι ειπώθηκε στην Σύνοδο της Λέσχης Valdai; 

Ζούμε όλοι μας μέσα σε μια προσομείωση;


" Ο αστρονόμος Τζέιμς Τζινς (James Jeans), ακολουθώντας το παράδειγμα του Παράκελσου, υποστήριζε ότι το σύμπαν είναι μία μεγάλη σκέψη μάλλον, παρά μία μεγάλη μηχανή και ο συνάδελφός του Άρθουρ Έντιγτον (Arthur Eddigton) τον συμπλήρωσε λέγοντας πως το «υλικό του σύμπαντος είναι νοητικό υλικό», κάτι που οι βουδιστές υποστήριζαν εδώ και αιώνες.
Η ολογραφική θεώρηση της πραγματικότητας υποστηρίζει ότι οι εγκέφαλοί μας οικοδομούν μαθηματικά τη «συμπαγή» πραγματικότητα ερμηνεύοντας τη συχνότητα μιας διάστασης που υπερβαίνει το χωρόχρονο. Ο εγκέφαλος είναι ένα ολόγραμμα που ερμηνεύει ένα ολογραφικό σύμπαν. Σ’ ένα ολογραφικό σύμπαν όλα υπάρχουν μέσα σ’ όλα.
Το 17ο αιώνα ο μαθηματικός και φιλόσοφος Λάιμπνιτς (Leibniz) διατύπωσε κάτι παρόμοιο στο φιλοσοφικό του σύστημα, τη μοναδολογία. Σ’ αυτό υποστήριζε ότι στο σύμπαν υπάρχουν οι μονάδες και η καθεμία ενσωματώνει τις πληροφορίες του συνόλου.
Δεν είναι καθόλου περίεργο, βέβαια, ότι ο Λάιμπνιτς ήταν αυτός που ανακάλυψε και τον απειροστικό λογισμό, δηλαδή το θεμέλιο του ολογράμματος."
από το εξαιρετικό άρθρο ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΜΑΣ


Απίστευτη έκθεση της Bank of America αναφέρει, πλέον, ότι υπάρχουν 50% πιθανότητες να ζούμε μέσα σε μια προσομείωση της πραγματικότητας! Κάτι σαν "ρεαλιστικοί χαρακτήρες"-ήρωες ενός πολύ εξελιγμένου video game, και επιστήμονες από τους χώρους της Φυσικής και Κοσμολογίας, αλλά και φιλόσοφοι σπεύδουν να συμφωνήσουν!
-"ένα νέο μοντέλο απόλυτα σύμφωνο και με τα δεδομένα της σύγχρονης προωθημένης έρευνας αλλά και της πολύ ισχυρής..λογικής που προκύπτει από αυτήν! Σχετικά με την "ολογραφική φύση" της πραγματικότητας που ζούμε, το ίδιο το σύμπαν που αποτελεί ένα ολόγραμμα!! και το αμέσως επόμενο ερώτημα είναι τι είδους υπερπολιτισμός ή ποιες υπερεξελιγμένες οντότητες το έχουν κατασκευάσει(!!)" - από την παλιότερη ανάρτησή μας  Η νέα πραγματικότητα που καταρρίπτει όλα τα παλιά μηχανιστικά παρωχημένα μοντέλα: ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΟΛΟΓΡΑΜΜΑ!! -1ο μέρος-)
Μάλιστα, ο γενικός διευθυντής της εταιρείας Τesla Motors, πάνω σε τεχνολογία του πολύ πιο μπροστά από την εποχή του μεγάλου Σερβο-αμερικανού επιστήμονα Νίκολα Τέσλα και υπερφιλόδοξος πολυεκατομμυριούχος "μπίζνεσμαν" και εφευρέτης Έλον Μασκ, ο οποίος στοχεύει να προσφέρει και τη δυνατότητα για "προσιτά" διαστημικά ταξίδια στον "κόκκινο πλανήτη" μέσω των ιδιωτικών spacecrafts της εταιρείας του Space X, δήλωσε σε συνέντευξη ότι θεωρεί διόλου απίθανο ένας μελλοντικός πολιτισμός των απογόνων μας να μπορεί να διαχειρίζεται με ευκολία ζητήματα "ταμπού" για τη σημερινή επιστήμη. Όπως η τηλεμεταφορά και τα ταξίδια στο χρόνο αλλά και η δημιουργία τεχνητών συμπάντων. Μην αποκλείοντας την επίσης διόλου απίθανη περίπτωση να ζούμε ήδη μέσα σε μια τέτοια "virtual reality"..
- Να θυμηθούμε εδώ και τα λόγια του Τσαρλς Φορτ: "Η επιστήμη του μέλλοντος είναι η δεισιδαιμονία του παρόντος και η επιστήμη του παρόντος είναι η δεισιδαιμονία του μέλλοντος"-
Τελικά με όλα αυτά επιβεβαιώνεται τόσο η σύλληψη της ιδέας και η κινηματογραφική εφαρμογή της με τον περίφημο πια τίτλο "Matrix", αλλά και το σενάριο της ταινίας "13o Πάτωμα". Που αναφέρεται σε μια πραγματικότητα όπου ένας ευφυής επιστήμονας κατασκευάζει ένα ολόκληρο τεχνητό σύμπαν το οποίο και επισκέπτεται, αγνοώντας ότι και ο δικός του κόσμος αποτελεί προσομείωση ενός ακόμα πιο τεχνολογικά εξελιγμένου πολιτισμού!

Για να δούμε και τα σχετικά σχόλια του BBC, μέσω του αρθογράφου του Philip Ball, αλλά και τα περί της αναπάντεχης έκθεσης της Merril Lynch για λογαριασμό της Bank of America, όπως τα παραθέτει και το παρακάτω άρθρο.

" Mετά την την απίστευτη έκθεση της Merril Lynch με βάση την οποία υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να ζούμε σε Matrix έρχεται το BBC με μια δημοσίευση στηριγμένη σε δηλώσεις φυσικών να επαναφέρει ξανά το θέμα στην επικαιρότητα με τίτλο «μπορεί να ζούμε μέσα σε ένα κομπιούτερ» δηλαδή είμαστε «ηθοποιοί» σε μια προσομοιωτική παράσταση εν αγνοία μας και όπου δεν έχουμε επιλέξει ούτε καν τους ρόλους.
Όσο κι αν αυτό ακούγεται προβληματικο για τον εγκεφαλό μας έχει πλέον βάσιμες επιστημονικές βάσεις και όλα οφείλονται στην ρημάδα την Κβανική Φυσική η οποία «γκρέμισε» την Νευτώνεια και ουσιαστικά άνοιξε τον δρόμο για να εισχωρήσει στην Ζωή αυτό που οι αρχαίοι αποκαλούσαν «Μαγεία». *

Η σφαίρα...


" Ο καλύτερος καιρός να κάνεις λεφτά, είναι όταν το αίμα τρέχει στους δρόμους"


Σφυρίζοντας άγρια και θριαμβευτικά
τρύπωσε ανάμεσα στους μισοπεθαμένους φαντάρους
τα σωθικά για να γευτεί του μικροκαμωμένου οπλίτη
που σήμερα γινόταν άντρας: ολόκληρα δεκαοχτώ.
Και το κρανίο για να διαλύσει του σημαιοφόρου
και  της πατρίδας το ένδοξο πανί άδοξα να σωριάσει
κάτω στην ποτισμένη από σάρκες κι αίμα γη.
Μα κανείς απ΄τους εναπομείναντες συντρόφους του
δεν γύρεψε να το υψώσει πάλι.


Κι έφυγε κι από κει φουριόζα
για να χυθεί σε άλλα μέρη βολικά.

Πέρασε πάνω από λουλουδιασμένους κάμπους
κι από χιονοσκέπαστα  δάση πυκνά,
καθώς όμως ανθρώπινη τροφή δεν απαντούσε πουθενά
αρκέστηκε να ξαπλώσει χάμω το ελαφάκι μαζί με τη μάνα.

Ώσπου συνάντησε μεγάλες πολιτείες με δίκαια ξεχειλωμένα
που δονούνταν από ιαχές, μπουμπουνητά, κλαγγές:
ο Αίολος είχε ανοίξει τους ασκούς της επανάστασης.
 Και τότε ήξερε πως έκανε στο στόχο της διάνα!
 Κι εδώ λοιπόν θα πέρναγε καλά!

Κι αφού στη σκόνη με μανία σώριασε
πλήθος από πιότερο νεανικά κορμιά
(ήταν πάντα η αγαπημένη της προτίμηση)
αφού έκαψε στήθη, τρύπησε κεφάλια,
έκοψε χέρια και πόδια, χάραξε σημάδια,
αφού ξέσκισε πανό, σημάδεψε συνθήματα
και στο έδαφος έριξε μέχρι και γυναίκες με παιδιά..

πέταξε πάντα πεινασμένη στον ορίζοντα ψηλά.


Πού τραβάει τώρα; για πού το'βαλε;
Οι πιθανότητες μονίμως αφθονες.
Όσο υπάρχουνε διαταγές πίσω από διαταγές,
που απ'το φως του ήλιου τρέμουνε μην αποτεφρωθούν.
Μα και τα όπλα δεν είναι  άδεια ποτέ.
Για να φυλάνε όπως λένε την ειρήνη...



ανιχνευτής