ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

" Όλη μου τη ζωή ο κόσμος προσπαθεί να ταρακουνήσει το κλουβί μου για να με αναγκάσει να εκραγώ. Με δοκιμάζει. Προσπαθώντας να βρει την αδυναμία μου. Η μάνα μου έλεγε 'γιε μου μην κάθεσαι στο κρύο' κι ο πατέρας μου το ίδιο. Θα έλεγε 'ποτέ σου μη χάσεις τον έλεγχο του εαυτού σου'. Αλλά ανοίγω το παράθυρο. Αφήνω τον κρύο αέρα να διαπερνάει. Έχασα τον έλεγχο" - Ποίημα του νεαρού Brian Deneke, τραγικού ήρωα της ταινίας "BOMB CITY"

Παρασκευή, 31 Μαΐου 2019

The Bilderbergers in Switzerland ( Το πολύ κλειστό κλαμπ της "Λέσχης Μπίλντερμπεργκ" συνεδριάζει φέτος στην Ελβετία...)


{Κάποιες αναρτήσεις μας ως απάντηση στον Έλληνα πολιτικό σε όσα λέει, απόψεις που άλλωστε ταυτίζονται με εκείνες της τελευταίας ελληνικής κυβέρνησης, υπό το χιλιομασημένο πρόσχημα της "φοροδιαφυγής", για την αναγκαιότητα του πλαστικού

περί της εκπληκτικής, πανάρχαιας, πυραμιδικής κατασκευής στη Βοσνία ...

Από την συνέντευξη του καθηγητή Γεωφυσικής Σταύρου Παπαμαρινόπουλου στο Κρήτη TV  :



Συνδέστε το παραπάνω βίντεο με αυτά:

 Περίπου 30 χλμ. από το Σαράγεβο βρίσκεται ένα από τα πιο αινιγματικά μέρη του πλανήτη μας, του οποίου η ύπαρξη αγνοείται σε μεγάλο βαθμό από το "ευρύ κοινό". Πρόκειται ίσως για τις πιο παλιές -;- πυραμίδες στη γη, τις "μητέρες όλων των πυραμίδων" όπως τις έχουν αποκαλέσει. Οι πανάρχαιες πυραμίδες της Βοσνίας, που φαίνεται να κρύβουν εκπληκτικά μυστικά, των οποίων η

Πέμπτη, 30 Μαΐου 2019

"Ακόμη και η βροχή" - ΤΑΙΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ "ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ" ΣΤΗ ΒΟΛΙΒΙΑ!


Αφιερωμένο σε κάθε πολιτικό φωστήρα που σκόπευε ή σκοπεύει να ιδιωτικοποιήσει το νερό (σαν τον φιλόδοξο γαλάζιο πρόεδρο ενόψει των νέων εθνικών εκλογών). Μια εκπληκτική ταινία για το συγκλονιστικό παράδειγμα της Βολιβίας που μόνο μάθημα φαίνεται πως δεν έγινε στους "επαγγελματίες" της πολιτικής και στα πωρωμένα αρπαχτικά των ιδιωτικών εταιρειών...

Η βολιβιανή κυβέρνηση ιδιωτικοποίησε το 2000 την παροχή νερού, δημόσιου αγαθού ως τότε, με προτροπή της Παγκόσμιας Τράπεζας. Οι πολυεθνικές εταιρίες που προσέλαβε να το διαχειρίζονται τριπλασίασαν την τιμή του, με αποτέλεσμα ο κόσμος να μην μπορεί να πληρώσει. Τα νότια προάστια της Κοτσαμπάμπα δεν είχαν καν εγκαταστάσεις ύδρευσης και έτσι οι κάτοικοι δημιουργήσαν μόνοι τους δεξαμένες που μάζευαν το νερό της βροχής και το φίλτραραν. Το βολιβιανό κράτος απαγόρεψε την αυθαίρετη συλλογή νερού και δημιούργησε μια αστυνομία νερού που έλεγχε τα σπίτια και γκρέμιζε τις δεξαμενές – μέχρι που οι κάτοικοι ξεσηκώθηκαν και γκρέμισαν τα γραφεία της πολυεθνικής και της νομαρχίας και ακύρωσαν την ιδιωτικοποίηση του νερού. Ο πετυχημένος αυτός αγώνας ονομάζεται απο τους ντόπιους ‘la guerra del agua’ – ο πόλεμος του νερού.


Φωτογραφίες (με συνοδεία αφηγήσεων) από μια χώρα του όχι πολύ μακρινού μέλλοντος...



...που μας τις παρέδωσε προσωπικά, ερχόμενος εδώ με την αυτοσχέδια χρονομηχανή του, ο συνμαλάκας χρονοταξιδιώτης με την κωδική ονομασία Mr Valtosa...

Τρίτη, 28 Μαΐου 2019

Αχ! Πόσο τη βρίσκω με τας πολιτισμένας Ευρώπας!

Κι ένα άσμα από το παρελθόν (πρωτοχρονιάτικο σώου του 1985), από το μακαρίτη Τζίμη Πανούση. Ο οποίος είχε διαβλέψει με οξυδέρκεια το τι σήμαινε η είσοδος της Ελλάδας στην τότε Ε.Ο.Κ. Που αργότερα θα μεταλασσόταν στη γνωστή και μη εξαιρετέα Ε.Ε. Παραδοσιακά αποικιοκρατική στις αντιλήψεις* σύμφωνα και με τις διαχρονικές της αξίες, αυταρχική και ελεγχόμενη από το οργανωμένο συνδικάτο της χρηματοπιστωτικής μαφίας (Ναι, mr Τουσκ, στη συγκεκριμένη περίπτωση τεράστιας απάτης και δολοφονικής κοινωνικά "μπίζνας", οι πιστωτές είναι και κακοί και ανήθικοι! Όπως όλοι οι "νονοί" και τα όργανα της μαφίας!) κι από χαρτογιακάδες τεχνοκράτες και μη εκλεγμένους γραφειοκράτες των Βρυξελλών. Φανατικά εχθρική όσον αφορά την αυτοδιάθεση των ευρωπαϊκών λαών, εξόφθαλμα αντίθετη όσον αφορά τις ιδρυτικές διακηρύξεις του Μάαστριχτ περί ισονομίας και αλληλεγγύης μεταξύ των των ευρωπαϊκών λαών.

Δυο-τρία εκλογικά λογάκια

" Οι πολιτικοί και οι πάνες πρέπει να αλλάζονται συχνά για τον ίδιο λόγο" - ΜΑRK TWAIN


Κάποιες σημειώσεις μας από τις πρόσφατες δημοτικές και περιφερειακές εκλογές + ευρωεκλογές, που δεν ολοκληρώθηκαν ακόμη, αλλά "πυροδότησαν" τις διαδικασίες για τις επερχόμενες εθνικές εκλογικές φιέστες.
 Δυο λόγια, δεν νομίζουμε ότι χρειάζονται και περισσότερες αναλύσεις.

Πέμπτη, 23 Μαΐου 2019

Η κατάρα μας: Τα θέλουμε όλα κι ακόμα περισσότερα...


“είμαστε εμείς που χτίζουμε τις πολιτείες και δεν έχουμε σπίτι

εμείς που ζυμώνουμε και δεν έχουμε ψωμί

εμείς που βγάζουμε το κάρβουνο και κρυώνουμε

είμαστε εμείς που δεν έχουμε τίποτα

κι ερχόμαστε να πάρουμε τον κόσμο”

                    ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ


Είμαστε εμείς που γευτήκαμε την αδικία και τις αδυσώπητες, διαρκείς και πάντα με πολύ μεγάλες δόσεις ειρωνείας, παραφωνίες της Ιστορίας!

Που θρέψαμε με τον ιδρώτα, το χρόνο, τις αγνότερες των προθέσεων και το αίμα μας όλους εκείνους που γέμιζαν τα στομάχια και τις τροπαιοθήκες τους με τις σάρκες μας, τα όνειρα, τους πόθους και τους καημούς μας και έχτιζαν παλάτια πάνω στα κόκκαλά μας.

Δευτέρα, 20 Μαΐου 2019

" Κάποιες σημειώσεις γύρω από τον αντιφασισμό…"

"Ο στρατευμένος αντιφασίστας που ξεπέφτει σε αντιφασιστικό παροξυσμό, δεν θέλει μερικές φορές και πολύ να καταντήσει σαν το διαβόητο γερουσιαστή Μακάρθι. Που έβλεπε κι ανακάλυπτε παντού κομμουνιστές και κατασκόπους του κόκκινου εχθρού, δαιμονοποιώντας σχεδόν και "για ψύλου πήδημα" ανθρώπους, στην ψυχροπολεμική Αμερική του '50. Κι έθετε ως "ιερό καθήκον" του την παραδειγματική τιμωρία τους κι εξόντωσή τους." - Ο Ένοικος...

Αναδημοσιεύουμε ένα εξαιρετικό κείμενο που αλιεύσαμε από το anarchy press (ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 43, Οκτώβριος 2005), και θυμίζουμε εδώ και το κείμενο του Ένοικου : Μήπως ο αντιφασισμός στην πιο φανατισμένη και στρατευμένη μορφή του κατρακυλάει σ'ένα μερικές φορές λανθάνον είδος φασισμού; (σε συνδυασμό με αυτό:  "...όλα μπορούν να λεχθούν", γιατί τίποτα δεν είναι ιερό και η ελευθερία είναι ασύμβατη με τη λογοκρισία και την "προστασία ιδεών"!) Ακατάλληλα μάλλον για "κεφαλοκυνηγούς" κατά φαντασίαν αναρχικούς και ομάδες κρούσης "ζηλωτών" (με την έννοια του θρησκευτικού φανατισμού που τόσο τους ταιριάζει!) της "άκρας (ή απλώς εξωκοινοβουλευτικής) αριστεράς". Αυτής που ποτέ δεν έπαψε και ούτε θα πάψει ποτέ να φλερτάρει με την είσοδό της στο κοινοβούλιο μέσω της πολιτικής από τα πάνω φάρσας που ονομάζεται "εθνικές εκλογές" (να θυμίσουμε: Όταν κάποτε τα εκλογικά παζάρια θα χαρακτηρίζονται από τους ιστορικούς ως μαζική παράκρουση και γραφικότητα...). Και το πιο γλοιώδες αυτής

The Monsanto papers


The secret tactics Monsanto used to protect Roundup, its star product



" Four Corners investigates the secret tactics used by global chemical giant #Monsanto to protect its billion-dollar business and its star product — the weed killer, #Roundup. "

Χρήσιμη η σύνδεση του παραπάνω με αυτά τα παρακάτω: 

Φόβος και τρόμος μέσα σε έναν παγκοσμιοποιημένο χώρο φόβου και τρόμου



Καταρχήν, θα ξεκινήσω το κείμενο με την προσωπική μου άποψη σχετικά με τη διαβόητη "επαναστατική οργάνωση 17 Νοέμβρη". Που μόνο επαναστατική δεν υπήρξε, αλλά αντίθετα η δράση της παρέπεμπε σε συμβόλαια θανάτου, μαφιόζικου τύπου, πληρωμένα από μυστικές υπηρεσίες και σκιώδεις και γι'αυτό πολύ δύσκολα ανιχνεύσιμες πηγές εκπόρευσης εξουσίας, κατά αντίπαλων πλευρών και πολιτικών ή επιχειρηματικών κύκλων προσκείμενες σε αυτές. Πάνω στη μεγάλη σκοτεινή σκακιέρα των πολύ μεγάλων μπίζνες. Αλληλοσυνδεόμενες εντός κι εκτός Ελλάδας, όπου τα κράτη είναι οι παιδικές χαρές και οι πλουτοπαραγωγικοί πόροι οι ευκαιρίες μεγάλων κερδών για τις φατρίες των αφεντικών και οι χθεσινές συμμαχίες γίνονται οι σημερινές έχθρες όταν η σύγκρουση των συμφερόντων το επιβάλλει.
 Κανένα από τα μέλη της 17Ν και ειδικά ο υποτιθέμενος αρχηγός, δεν άρθρωσαν τόσο κατά την πολύκροτη δίκη όσο και μετά, ίχνος

Παρασκευή, 17 Μαΐου 2019

Πέμπτη, 2 Μαΐου 2019

Τι; δεν είναι αυτό τελικά;


Ένα παλιό ανέκδοτο, κάπως παραλλαγμένο για τις ανάγκες αυτής της ανάρτησης, αν και θα μπορούσε να θεωρηθεί κι ως μία μικρή αλλά δυνατή παραβολή, με ένα ιδιαίτερο μήνυμα για όσους ψάχνουν την α-λήθεια = στερητικό μόριο α + "λήθη", δηλαδή να μην ξεχνάς όλα αυτά που ξέρεις ή και πάντοτε  ήξερες. Και τη γυρεύουν, μαζί με όλες τις γνώσεις που αυτή συνεπάγεται, όσοι βέβαια έχουν τέτοιες ανησυχίες, σαν υπνωτισμένοι ή τυφλοί, οπουδήποτε και σε οποιονδήποτε έξω από τον εαυτό τους. Αγνοώντας πεισματικά τη διαίσθηση και τα ένστικτά τους και χωρίς να ασχολούνται καθόλου πραγματικά και ειλικρινά με τον εσωτερικό τους κόσμο :


Κάποτε ένας τύπος, που έψαχνε εναγωνίως σε όλο τον κόσμο να μάθει ποιο είναι το νόημα της ζωής, έφτασε ως τη μακρινή Ανατολή, όπου οι φήμες έλεγαν ότι κάπου σε ένα δύσβατο βουνό ζούσε ο πιο σοφός άνθρωπος που υπάρχει. Ρωτώντας επίμονα

Τετάρτη, 1 Μαΐου 2019

" Κέντρα αριστείας, η πειραματική νεύρωση της εκπαίδευσης και τα στρατόπεδα σχολικής εργασίας "

Κάποιοι μαθητές και μαθήτριές μου θα δώσουν εξετάσεις (αν δεν έδωσαν ήδη, δεν ξέρω) για να περάσουν στα «κέντρα αριστείας» πρότυπα σχολεία-γυμνάσια. Γεμάτα άγχος με ενημέρωσαν ότι στις εξετάσεις αυτές εξετάζονται και στη Φυσική και ότι πέρσι είχε πέσει «φως» και «ηλεκτρομαγνητισμός».

Ακολουθώντας καθ’ όλη τη χρονιά ευλαβικά τα ΔΕΠΠΣ-ΑΠΣ και τη θεωρητική παιδαγωγική στήριξη που προσφέρει το βιβλίο του δασκάλου σε συνεννόηση με τα παιδιά αποφασίσαμε από την αρχή της χρονιάς με ποια κεφάλαια θα ασχοληθούμε, μιας και είναι ανέφικτη η διδασκαλία όλης της ύλης, όπως ακριβώς ομολογούν και οι συγγραφείς του βιβλίου. Αυτό βέβαια στην περίπτωση που ακολουθήσεις το παιδαγωγικά αποδεκτό διδακτικό μοντέλο και προτιμήσεις την εμβάθυνση, την άσκηση στην περιέργεια, στην παρατήρηση, στην κριτική σκέψη, στη συνεργατικότητα, στην ανακάλυψη της γνώσης παρά την

Αυτή είναι η αστυνομία που θέλουμε!


Υπόδειξη προς την αριστερών καταβολών κυβέρνησή μας:

Επιτέλους! Αυτή είναι η αστυνομία που θέλουμε!
Πρώτα να μας ξυλοφορτώνει, να μας ποδοπατάει και μετά να μας παρηγορεί!
Έτσι η καταστολή θα μας έρχεται πιο γλυκά, ώστε να τη ζητάει και ο οργανισμός μας όταν τον πιάνουμε να παρεκτρέπεται και να αμφισβητεί εντόνως τας Αρχάς του τόπου!


Να τον χαιρόμαστε (volume 2)

"Aν αυτό είναι το αμερικανικό όνειρο, θέλω να ξυπνήσω!" - George Carlin



" Εκτος και αν εισαι η τσατσα , εκτος και αν τα παιρνεις και εσυ , εκτος αν εχεις μετοχες στον πολιτισμο της χεστρας !
Για μενα πια δεν υπαρχει καμια δικαιολογια για κανεναν σας..αυτο το μπουρδελο πρεπει να κλεισει , να καει …να αλλαξει διασταση !!
Ολοι μας ειμαστε συνυπευθυνοι αυτης της καταντιας , η αδιαφορια μας , η φυτεμενη ανημπορια μας , ο φοβος μας , το βολεμα μας ..στηριζει και συντηρει αυτη την χαβουζα του ανθρωπινου πολιτισμου !
Δεν με ενδιαφερει αν δεν εχεις χρονο , αν νομιζεις οτι εισαι λιγος , αν δεν εχεις μυαλο , αν φοβασαι ..η αν σε εμαθαν να εισαι ζωο που νομιζει οτι ειναι ανθρωπος ..ΦΤΑΙΣ !"
Σχόλια του χρήστη   που ανέβασε αυτό το απίστευτο κι όμως αδυσώπητα αληθινό βίντεο

Κι εμείς τα είχαμε επισημάνει:

 Ποινικοποιούν άστεγους και συσσίτια! (Το παρακάτω άρθρο είναι γραμμένο πριν 4 χρόνια. Η "δημοκρατική" αυτή ρύθμιση που άρχισε να εφαρμόζεται στις "Ηνωμένες Εταιρείες Αμερικής",  πρόκειται να εξαχθεί, αν δεν έχει ήδη συμβεί, και στας πολιτισμένας Ευρώπας.  Όπως άλλωστε συμβαίνει και με άλλες "δημοκρατικές εμπνεύσεις" και νόμους-φίμωτρα της ατομικής ελευθερίας και κόλαφο των δικαιωμάτων που εφαρμόζονται πρώτα στη Γη της Αν-ελευθερίας, της στρατιωτικοποιημένης αστυνομίας και της ασυδοσίας των μεγάλων εταιρειών που στην ουσία αποτελούν ολοκληρωτικούς θεσμούς. 
Σύνδεση με αυτό από εμάς: Ένας κόσμος χωρίς στέγη ανθρωπιάς )

Και παραπέμπουμε και σε μια άλλη ανάρτηση, σχετικά με τις Ηνωμένες Εταιρείες Αμερικής:

Τι θα πει "εργατική πρωτομαγιά" είπαμε;



Ποια "εργατική πρωτομαγιά" ρε;
Και πώς εξαργυρώνεται το μήνυμά της στη σημερινή ζοφερή καθημερινότητα;

Όταν πλέον ο εργάτης υπερασπίζεται, συχνά με ζήλο, το "ψωμί", στην ουσία τα ψιχουλάκια, που του δίνουν τα αφεντικούλια του; Όταν πλέον δεν πρέπει να μιλάμε για αρπαγή της υπεραξίας του παραγόμενου έργου αλλά για προκλητική εθελοδουλία των σκλάβων στα σκλαβοπάζαρα των "αγορών"...

 Ο λαός κάνει τα πάντα για το ψωμί του, τις έξυπνες συσκευές (παρακολούθησής του και καταγραφής του σε ό,τι κάνει ή λέει κάθε στιγμή), για τα γκατζετάκια του. Μετατρέπεται σε χαφιέ του υπόλοιπου εναπομείναντα "εργαζόμενου" λαού, σε θλιβερό γλείφτη των εκμεταλλευτών του: "βλέπεις αφεντικό αυτόν τον υπάλληλο; Πόσα του δίνεις; Α, 600 ευρώ; Αν τον διώξεις και πάρεις εμένα στη θέση του θα σου δουλεύω και θα κάνω ό,τι μου λες για 400 ευρώ! "   Ναι! Αυτή είναι ή γίνεται σαδιστικά και