Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

" το ημερολόγιο ενός τρελού "



το ημερολόγιο ενός τρελού



Λοιπόν, φαντάσου πως υπάρχει μια κάμερα στο σπίτι σου. Στο σαλόνι σου. Μία κάμερα παρακολούθησης, σαν αυτές που βλέπεις σε κάποιον σταθμό του metro. Για την ακρίβεια, όχι μόνο στο δικό σου σπίτι (γιατί πως να το κάνουμε, δεν είσαι και τόσο σημαντικός), αλλά σε κάθε σπίτι. Φαντάσου ότι υπάρχει μία σε κάθε σαλόνι. Ανατριχιαστικό, σωστά; Τί θα έκανες; Θα την άφηνες έτσι απλά να σε κοιτά επίμονα και να σε παρακολουθεί; Κάθε κίνησή σου μέσα στο ίδιο σου το σπίτι; Κι όμως αυτό συμβαίνει και τώρα. Σοβαρά. Αυτό συμβαίνει, αλλά στον ψηφιακό κόσμο. Βλέπεις, μια απλή κάμερα είναι τόσο εύκολο να την εντοπίσεις και να εκνευριστείς. Αλλά στον ψηφιακό κόσμο, ο οποίος είναι εξίσου αληθινός με τον κανονικό, οι μηχανισμοί παρακολούθησης δεν μπορούν να εντοπιστούν τόσο εύκολα.

Λοιπόν, έστω ότι έχω μια τέτοια κάμερα στο σαλόνι μου, να παρακολουθεί κάθε μου κίνηση. Και μια μέρα η Μαρία, μια φίλη μου, έρχεται για έναν καφέ. Προέρχεται από μια άλλη χώρα, με διαφορετικές μεθόδους παρακολούθησης και ξαφνιάζεται όταν βλέπει την κάμερα. “Ξέρεις ότι έχεις μια κάμερα στο σπίτι σου; Εκεί στο ταβάνι;”. Υπάρχουν πολλοί τρόποι που θα μπορούσα να αντιδράσω σε αυτό. Ο πιο προφανής θα ήταν να κοιτάξω το δάκτυλό της και όχι στο σημείο που δείχνει, υποκρινόμενος ότι δεν υπάρχει τίποτα εκεί. Ή θα μπορούσα να αρχίσω να της φωνάζω “Σταμάτα λοιπόν. Σας ξέρω εσάς, που το μόνο που κάνετε είναι να φοβίζετε τον κόσμο. Δεν υπάρχει καμία κάμερα. Μην προσπαθείς να με τρομοκρατήσεις!”. Μια άλλη αντίδραση θα ήταν πραγματικά να φοβηθώ, να λογοκρίνω τον εαυτό μου και να αρχίσω να φέρομαι όσο πιο “κανονικά” γίνεται. Ξέρεις τώρα, να κάτσω ήσυχα στην γωνία μου και να ανοίξω την τηλεόραση. Γιατί αυτό κάνουν οι κανονικοί άνθρωποι, σωστά; Δεν θέλω να φαίνομαι ύποπτος ή να τραβήξω την προσοχή αυτών που είναι πίσω από την κάμερα. Μέχρι φυσικά να πιστέψω πραγματικά πως είμαι αυτός ο άνθρωπος που παρακολουθεί όλη μέρα τηλεόραση και δεν κάνει τίποτα πέρα από το συνηθισμένο. Ή… θα μπορούσα απλά να ευχαριστήσω την Μαρία που μου είπε το προφανές και να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε τί μπορούμε να κάνουμε γι’ αυτό.

Λίγη ώρα αργότερα ο Γιώργος, ένας άλλος φίλος, έρχεται να μας κάνει παρέα. Ο Γιώργος είναι περισσότερο εξοικειωμένος με την τεχνολογία απ’ ό,τι ο μέσος άνθρωπος. Για την ακρίβεια, πολύ περισσότερο. Ξέρεις, είναι από αυτούς τους ανθρώπους που μπορείς να τους παρακολουθείς για ώρες να μιλούν μόνο με ακρωνύμια και άγνωστες λέξεις. Κάπως έτσι η συζήτηση γυρνάει στην ενοχλητική κάμερα παρακολούθησης και ο Γιώργος λέει πως υπάρχει τρόπος να προστατέψω τον εαυτό μου. Ένας τεχνικός τρόπος να κρύψω ή να θολώσω τις κινήσεις μου μέσα στο σπίτι, ώστε να μην μπορεί κάποιος να τις δει (ή τουλάχιστον να κάνω την δουλειά του πολύ πιο δύσκολη). Λοιπόν, πάλι υπάρχουν πολλοί πιθανοί τρόποι αντίδρασης. Θα μπορούσα να αρνηθώ να πάρω οποιοδήποτε μέτρο προστασίας γιατί αυτό θα με έκανε να φανώ ύποπτος. Δεν είμαι τόσο σημαντικός. Οπότε άσ’ τους να επικεντρωθούν σε εκείνους που έχουν πραγματικά κάτι να κρύψουν. Ή θα μπορούσα να υποστηρίξω ότι είναι πολιτικό το πρόβλημα οπότε θα έπρεπε και η λύση να είναι πολιτική. Κανένα τεχνικό μέσο δεν θα βοηθήσει, οπότε και εγώ δεν θα πρέπει να ασχοληθώ με αυτά. Ή… θα μπορούσα απλά να ευχαριστήσω τον Γιώργο που έχει την υπομονή να με εκπαιδεύσει τεχνολογικά και ναι, θα έπρεπε να αναγνωρίσω πως όντως είναι πολιτικό πρόβλημα και μακροπρόθεσμα η λύση θα πρέπει να είναι πολιτική. Αλλά στο μεσοδιάστημα θα κάνω την δουλειά τους πολύ πιο δύσκολη. Θα βοηθήσω όλο τον κόσμο να μοιάζει ύποπτος.

πάρθηκε από το φανζίν chimeres 
 

" AΣΤΕΡΙ: Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ "



AΣΤΕΡΙ: Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ

"  Είμαι ένα αστέρι. Στέκομαι στο πλανητικό στερέωμα απέναντί σου, αλλά εκατομμύρια μίλια μακριά από εσένα. Είμαι εκείνο το άστρο που σαν παιδί ξέχασες να μετρήσεις ή δεν πρόλαβες διότι σε πήρε ο ύπνος. Σε παρακολουθώ σιωπηλά από το παρελθόν να ζεις την καθημερινότητά σου στο τώρα, πάνω στο μικρό μπλε πλανήτη. Σε παρακολουθώ σιωπηλά από κάθε χρονική στιγμή κι από κάθε τόπο ταυτόχρονα. Είμαι άχρονο. Είμαι δίχως ιστορία. Είμαι όλη η ιστορία του σύμπαντος.
 Δεν θα μάθεις ποτέ το όνομά μου. Ίσως να μην αποκτήσω και ποτέ. Ίσως και να έχω χίλια ονόματα. Είμαι το αστέρι που ξεχνάς το ξημέρωμα και που βλέπεις μόνο την αυγή.

 Είμαι ο μαύρος αδάμας. Ένας εβένινος μεταξοσκώληκας που μεταμορφώνεται συνεχώς αλλάζοντας μορφή. Μουγκρίζω, περιδινούμαι, δημιουργώ και καταστρέφω. Είμαι ένα καλαμάκι που ρουφάει αχόρταγα ό,τι βρεθεί στον ορίζοντά μου. Είμαι η εν δυνάμει πεταλούδα.
 Με τα φιλιά μου ανασταίνω τη Θεά του Κάλλους και μαζί γεννάμε και τίκτουμε πέντε κορυφές και πέντε κόρες. Είμαι η Διάνοια που ξεπηδά μέσα από κάθε Ένωση. Είμαι το φωτεινό σκοτάδι. Είμαι το σκοτεινό φως. Eίμαι θεός που τρεμοπαίζει και θεοποιός που εκρύγνυται.

 Ζω στη γαλαξιακή σπείρα. Ζω στη ράχη ενός σαλιγκαριού. Βαδίζω ασάλευτα στο Γαλακτώδη Δρόμο. Η λάμψη μου ταξιδεύει μέσα από το Έρεβος και τη Νύχτα για να φωτίσει εραστές που κολυμπάνε στα μαύρα νερά της Στυγός, χρυσαφένιους Τελχίνες και φτέρνες που έμειναν αβάπτιστες. Είμαι μια κρεμ-άστρα. Κάθε φορά που κοιτάς τον ουρανό φαντάζεσαι να με στηρίζουν αόρατα νήματα. Ανύπαρκτα βέβαια. Διότι εγώ πέφτω σε μια ατέρμονη λούπα μέχρι να μην υπάρχουν άλλες ευχές για να εκπληρωθούν. Είμαι το Χάος. Είμαι η Τάξη. Είμαι κάπου στο ενδιάμεσο. Είμαι το στολίδι μιας κρυστάλλινης χειμωνιάτικης νύχτας μέσα σ'ένα καυτό καζάνι που λέγεται ζωή. Είμαι το στολίδι που κοσμεί την κορφή του χριστουγεννιάτικου δέντρου. Το κοιτάς και ασυναίσθητα ονειροπολείς. Γιατί κάπου μέσα σου ξέρεις ότι είμαι πολλά περισσότερα από ένα απλό μπιχλιμπίδι. Κάποτε με είδαν και ακολούθησαν τρεις μάγοι. Κάποτε είδα και ακολούθησα εγώ τρεις Μάγους. Έχει σημασία; Μάλλον καμία , διότι εγώ είμαι ακόμα εκεί και φωτίζω λαμπρά το δρόμο όλων των πιθανών και απίθανων Μάγων. Είμαι η μαγεία που ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια σου κάθε βράδυ.

 Είμαι το κάθε αστέρι που φώτισε το ουράνιο στερέωμα. Είμαι η μνήμη όλου του κόσμου. Είμαι η λήθη της αρχής και του τέλους. Είμαι όλες οι πιθανότητες και καμία. Είμαι το άναρχο όνειρο που ακόμα δεν συνετίστηκε. Είμαι η επιθυμία που ακόμα δεν θέλησες. Είμαι το αστέρι που στροβιλίζεται μέσα σου και που περιμένει απλά να το κοιτάξεις για να πυροδοτήσει τη σπίθα της αλήθειας. Ποιας αλήθειας; Εσύ θα μου πεις..."

ΜΑΡΙ-ΣΟΦΙ ΣΓΟΥΡΟΥ

πάρθηκε από το 14ο τεύχος (Δεκεμβρίου του 2016) του περιοδικού Nimbus, το οποίο αποτελεί ένα μικρό διαμάντι για τους αναζητητές "των εικόνων πίσω από και μέσα σε εικόνες", της γνώσης μέσα από την πλημμυρίδα και τον ορυμαγδό του infojunk, της λεγόμενης αιρετικής ή "μυστικής ροής" πληροφοριών. Αυτών δηλαδή που κάνουν τη διαφορά στη διαμόρφωση της πραγματικότητας ή πραγματικοτήτων που μας περιβάλλουν, σαν νέφη πιθανοτήτων ή κυματοσυναρτήσεων που περιμένουν την κβαντική τους κατάρρευση.
  Μέσα σε αυτόν τον (πολύ, αλήθεια) παράξενο κόσμο που μας φιλοξενεί και τον μεταφέρουμε σε κάθε βήμα, επιλογή, αστοχία, λύπη, χαρά, ανακάλυψη και υπέρβασή μας.

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

...και το OSKAR ξετσιπωσιάς και δολοπλοκίας κερδίζει δικαιωματικά η Δύση, οι ΜΚΟ και τα τσιράκια τους!


Δεν μας αρέσει να επιβεβαιωνόμαστε. Όχι με τόσο ωμό, απάνθρωπο, σοκαριστικό τρόπο, που σε κάνει να σιχτιρίζεις την ώρα και τη στιγμή που γεννήθηκες σε αυτό το βασίλειο των αόρατων και ορατών διευθυντηρίων και των φονικότατων μυστικών υπηρεσιών και κατασκευασμένων ψυχάκηδων τρομοκρατών τους. Που πρέπει να διατηρήσεις αλώβητη τη λογική σου και την ψυχική υγεία σου μέσα σε αυτόν τον "πολιτισμένο" εφιάλτη της πιο σιχαμερής προπαγάνδας και θανάσιμης δολοπλοκίας-κόλαφο για το όποιο ελπιδοφόρο μέλλον του ανθρώπινου (υπο)είδους.
Τα όσα συμβαίνουν στη Συρία πραγματικά, σε αντίθεση με αυτά που τα κατεστημένα μιντιακά και πολιτικά ερπετά της Δύσης και τα νατοϊκά αφηγήματα θέλουν να παγιώσουν στον αντιληπτικό και συναισθηματικό κόσμο της "κοινής γνώμης" (με χρήσιμη στήριξη κι από καθε λογής λοβοτομημένα "αλληλέγγυα" υποκείμενα), θεωρήσαμε πρέπον να τα θίξουμε και να τα... φτύσουμε:
Ανελέητη και επικίνδυνη προβοκάτσια δίχως τέλος στη Συρία...(volume 1) (σε συναρτηση με αυτό το άρθρο από το: press-gr)
 ΣΥΡΙΑ: το μεγάλο ξεβράκωμα! volume 2
 ΣΥΡΙΑ: το μεγάλο ξεβράκωμα!!!
Για τον "αλτρουιστικό" οργανισμό των "White Helmets" (Άσπρα Κράνη), με κύρια αποστολή τη συνδρομή και διάσωση των ανθρώπων που πλήττονται από τον πόλεμο, ο οποίος και χρηματοδοτείται αδρά από Ουάσινγκτον και Λονδίνο και πρόσφατα βραβεύτηκε και με το "χρυσό παπαράκι"(βλέπε ΟΣΚΑΡ) για το καλύτερο ντοκυμανταίρ, τα'χουμε επίσης επισημάνει σε αυτή την ανάρτηση: Ένας κόσμος γεμάτος τρομαχτικούς κλόουν!
Αλλά αυτό που συνέβη πρόσφατα στη Συρία με τον "δημοκρατικό βομβαρδισμό" από τους cowboys, με πρόσχημα τα δήθεν χημικά όπλα του "δαιμονικού" Άσσαντ (το νέο μεγάλο αστέρι σε αυτή τη big εδώ και κάμποσα χρόνια λίστα της Δύσης, στην ίδια σχεδόν θέση με τη "σταθερή αξία" του βορειοκορεάτη Κιμ), ξεπερνάει κάθε "αποδεκτό" όριο αρρωστημένης φαντασίας και καθαρματοσύνης!
 Διαβάστε το παρακάτω άρθρο, δείτε και τα συνοδευτικά βίντεο και θα καταλάβετε τι θέλουμε να πούμε...

Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ

Γράφει η Σουλτάνα Χειλαδάκη

Όπως είναι γνωστό και προβλήθηκε από τα διεθνή νεοταξικά ΜΜΕ, οι αιφνίδιοι αμερικανικοί βομβαρδισμοί στη Συρία προκλήθηκαν από την μεγάλη συγκίνηση που προκάλεσε ο υποτιθέμενος βομβαρδισμός με χημικά αέρια στους αντικαθεστωτικούς με πολλά θύματα.
Κι όμως, όλη αυτή η υπόθεση δεν είναι παρά άλλη μια απάτη όπως θα δούμε παρακάτω, του αμερικανικού βαθέως κράτους.
Μια οργάνωση Σουηδών γιατρών, με την ονομασία SWEDHR, πήγε επιτόπου στο μέρος όπου έπεσαν τα χημικά αέρια και έκανε μια μεγάλη έρευνα από την οποία βγήκαν πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα ξεσκεπάζοντας την αμερικανική απάτη (όπως έγινε και στο Ιράκ με τα υποτιθέμενα χημικά όπλα του Σαντάμ Χουσεΐν).

Όπως διαπιστώθηκε, εκείνοι που πρόβαλλαν τα θύματα του χημικού βομβαρδισμού υποτίθεται του Άσαντ, με τις φρικτές εικόνες, δεν είναι άλλοι από μια οργάνωση που ονομάζονται Λευκά Κράνη, (White Helmets), που είναι μια οργάνωση της Αλ Κάιντα.
Όπως αποκαλύφτηκε, τα Λευκά Κράνη όχι μόνο δεν ενδιαφέρονταν να βοηθήσουν τα θύματα του χημικού πολέμου αλλά έχουν επανειλημμένα ενοχοποιηθεί για εν ψυχρώ δολοφονίες μικρών παιδιών και άλλων με χημικά όπλα.
 Οι Σουηδοί γιατροί που έκαναν την έρευνα εξακρίβωσαν με φρίκη ότι τα Λευκά Κράνη έπιαναν τα μικρά παιδιά τα οποία ήταν μισοπεθαμένα και τα χτυπούσαν με ενέσεις αδρεναλίνης στο στήθος, όπως θα δείτε στο παρακάτω βίντεο, για να τα σκοτώσουν και να τα προβάλλουν μετά στις κάμερες σαν τα θύματα του χημικού βομβαρδισμού του Άσαντ.

The White Helmets video and How to NOT correctly perform intracardiac injection:

 " From: "White Helmets Video: Swedish Doctors Denounce Medical Malpractice and ‘Misuse’ of Children for Propaganda Purposes." http://theindicter.com/white-helmets-.... Excerpts from Dr Lena Oske’s statement to SWEDHR: “Intracutaneous injection with adrenalin may be used if any other resuscitation measure does not succeed. Especially under precarious circumstances – such as in field emergency settings– where safer ways for the administration of medication (i.e. endotracheal, intravenous, or intraosseus) might be difficult or unavailable. But not in the way shown in the video”.
“In order to perform the injection, CPR (cardiopulmonary resuscitation) has to be interrupted, and then the CPR resumed immediately after. Which is not done in the procedures shown in the video.” "

Δηλαδή όχι μόνο δεν προσέφεραν πρώτες βοήθειες αλλά ο σκοπός τους ήταν να σκοτώσουν όσο μπορούν περισσότερα θύματα για να φανεί η καταστροφή στα διεθνή ΜΜΕ όσο γίνεται μεγαλύτερη.
Σύμφωνα με τις αναφορές των Σουηδών και των διερμηνέων τους στα αραβικά, αυτοί οι άντρες της Αλ Κάιντα σκηνοθετούσαν τις πιο φρικτές εικόνες πάνω στα πτώματα φτάνοντας στο σημείο να τραβάνε και τα άκρα των πτωμάτων για να προκαλέσουν μεγαλύτερη οργή στη διεθνή κοινή γνώμη εναντίον του Άσαντ.
Τα διάφορα φιλμ που προβλήθηκαν στα μεγάλα διεθνή κανάλια, όπως διαπίστωσαν οι Σουηδοί γιατροί που συνεργάστηκαν και με την ερυθρά ημισέληνο του Άσαντ, δεν ήταν παρά περίτεχνες σκηνοθετημένες σκηνές από τα Λευκά Κράνη που επιδίδονταν σε εν ψυχρώ δολοφονίες για να αυξήσουν τον αριθμό των θυμάτων.
 Για τη σατανική αυτή σκηνοθεσία, όπως απέδειξαν οι Σουηδοί γιατροί, έφταναν στο σημείο να χρησιμοποιούν μπογιές και να βάφουν με μελανά χρώματα τα πτώματα για να φαίνεται πιο φρικτός ο θάνατος τους από τους υποτιθέμενους χημικούς βομβαρδισμούς του Άσαντ.

το δανειστήκαμε από  ΕΔΩ

Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Το δικό μας "αναστάσιμο μήνυμα"


Δεν σκοπεύω να αναφερθώ σε μυστικά διευθυντήρια και αόρατα εργαστήρια κατασκευής αδίστακτων τρομοκρατών στην υπηρεσία των όποιων σκοτεινών σχεδίων μιας μυστικοπαθούς και μισάνθρωπης ελίτ. Τα οποία κοστίζουν πάμπολλες ζωές αθώων ανθρώπων, που σπάνε σαν εύθραυστα στάχυα στο σφύριγμα απαίσιων ανέμων.

Σκοπεύω να μιλήσω για το "ζουμί" αυτής της ζοφερής ιστορίας που τείνει να στοιχειώσει σαν μακάβρια κατάρα τον όποιο ανθρώπινο πολιτισμό και τις προοπτικές να ακμάσει και να ευδοκιμήσει. Για το αποτέλεσμα που συγχρόνως αποτελεί και αίτιο στοχευμένης εκπόρευσης κυρίαρχων μεθοδεύσεων και εκδήλωσης αγκυλώσεων με παθογενή πυρήνα κι απονεκρωτικών κυριαρχημένων συμπεριφορών.
 Η ανθρωπότητα μοιάζει να έχει άνισα διαιρεθεί σε δυο κατηγορίες.

Δευτέρα, 10 Απριλίου 2017

Ένα κολαστήριο μέσα στον παράδεισο της αστικής δημοκρατίας...


Δεν έχει σημασία τι όνομα χρειάζεται να ενδυθεί η ξεφτίλα, πώς ονοματίζουμε την εξαχρείωση ταγών και θεσμών. Δημοκρατική, σοσιαλιστική, δεξιά, συντηρητική, νεοφιλελεύθερη, αριστερή, κεντρώα ή ότι άλλο ιδεολογικά φορτισμένο σε μια εποχή που οι ιδεολογίες μοιάζουν με διαταραχές της προσωπικότητας. Σημασία έχει ότι η εικόνα των φυλακών και η μεταχείριση των κρατουμένων τους ίσως να αποτελεί ένα είδος καθρέφτη για έναν υποτιθέμενο πολιτισμό. Εξάλλου, αν δεν κυριαρχούσαν οριζόντια και κάθετα μέσα σε μια κοινωνία απόλυτα συγκεκριμένες "αξίες", αν δεν υπήρχε αυτό το άνοιγμα μιας ολοένα πιο προκλητικά αυξανόμενης ψαλίδας ανάμεσα στον αμύθητο πλούτο και τη συγκέντωση δύναμης και  στην ολοένα μεγαλύτερη εξαθλίωση και ανέχεια των συντριπτικά περισσότερων, τότε δεν θα λιγόστευαν και τα κίνητρα και η ώθηση για τη δημιουργία της λεγόμενης παραβατικότητας;
 Και σε τελική ανάλυση ποια είναι η μηχανή ή οι μηχανισμοί κατασκευής προτύπων μέσα στους κόλπους των κοινωνιών; Eίναι αυτοδημιούργητα; σαν κάποιους ας πούμε μεγιστάνες τύπου Τραμπ. Ο πατέρας του τον έστειλε να βρει το δρόμο του μέσα στη σκληρή πραγματικότητα της ζωής και να μάθει να στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις δίνοντάς του μόνο 1 εκατομμύριο δολάρια και την ευχή του, σύμφωνα με όσα ο ίδιος έχει πει αν δεν κάνω λάθος.

"Rohalas"




"Νοσοκομείο φυλακών Κορυδαλλού - Κολαστήριο. Αυτό το έγκλημα θα το σταματήσουμε.

Αυτό που έχει καταργηθεί δεν είναι η θανατική ποινή. Είναι το θάρρος της αστικής δημοκρατίας να παραδεχθεί ότι την εφαρμόζει. Σε μία αποθήκη που δεν έχει καν αναγνωριστεί ως νοσοκομείο στοιβάζονται εκατοντάδες κρατούμενοι, χωρίς ίχνος περίθαλψης, πολλοί από αυτούς περιμένοντας να πεθάνουν. Η εκδικηση του κράτους έρχεται αργά και επώδυνα. Αρνούνται να αποφυλακίσουν ανθρώπους στα τελευταία στάδια, μολυσματικές ασθένεις εξαπλώνονται, μεσαιωνικές συνθήκες υγιεινής... Η βαρβαρότητα είναι βαθιά φωλιασμένη στη φύση του κράτους. Η βαρβαρότητα είναι η ουσία της φυλακής. Το νοσοκομείο κρατουμένων είναι η ουσία της βαρβαρότητας "


{ευχαριστούμε τον φίλο "rohala" που μας έστειλε το αρχικό δικό του σχόλιο και το βίντεο-γροθιά στο στομάχι αν σου'χει απομείνει σε αυτούς τους δύσπεπτους, να το θέσουμε λίαν επιεικώς, καιρούς...
 Υπάρχει και αυτό: Φυλακές Κορυδαλλού, νοσοκομείο ή κολαστήριο - (ΕΡΤ 1 19.7.2016) }

Ο βράχος που μιλάει

Αν και βράχος αποφάσισα να μιλήσω



Θα σας πω το όνομα μου αν και είμαι στο σημείο που στέκομαι εδώ και λίγα εκατομμύρια χρόνια χωρίς να χρειαστεί να έχω όνομα. Το όνομά μου σύμφωνα με εσάς είναι Ιμια

Στέκομαι μέσα στην θάλασσα πολύ πριν δημιουργήσετε τον πολιτισμό σας. Για την ακρίβεια πριν ακόμα δημιουργηθείτε σαν είδος.
Δεν έχω κάτι ιδιαίτερο, ούτε ζωή μπορώ να υποστηρίξω, ούτε η έκταση μου είναι άξια λόγου. Για να είμαι ειλικρινής παρακολούθησα την εξέλιξή σας απο πιθηκάκια σε αυτό που είστε σήμερα απο απόσταση, μιας και δεν ήμουν ποτέ σημαντικός για εσάς, αλλά και εσείς με αφήνατε αδιάφορο.

Θανατος/ζωή



Θανατος/ζωή 

Η μουσική που ακούς σε σκοτώνει
Είναι πιο ωραία από τον θάνατο
Αυτό σε σκοτώνει
Οι στίχοι σε σκοτώνουν
Σου θυμίζουν πρόσωπ(α) που δεν θέλεις να θυμάσαι
Η θύμηση αυτών των προσώπων σε σκοτώνει
Η μνήμη σε σκοτώνει
Η μοναξιά επίσης
-γι αυτήν δεν είμαι απόλυτα σιγουρη-
Το δωμάτιο σε σκοτώνει
Οι τοίχοι σε σκοτώνουν
Βγαίνεις έξω
Και πάλι κάτι προσφέρεται ευχαρίστως να σε σκοτώσει
Ο ουρανός
Το χρώμα του -η τα χρώματα-
Τα σύννεφα
Ο ήλιος σε σκοτώνει
Η βροχή σε σκοτώνει
-Δεν αξίζει την αγαπη που της δινεις-

Φεστιβάλ ποίησης Ή Πού χέζουν οι παίχτες στο σαρβάιβορ;


Φεστιβάλ ποίησης Ή Πού χέζουν οι παίχτες στο σαρβάιβορ;
by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ



Τα φεστιβάλ ποίησης και οι αναγνώσεις ποίησης κατάντησαν η πιο χυδαία πνευματική νεκροφάνεια ποιητών εκδοτών και μικροεμπόρων.
Μέσα στον ετερότροφο παρασιτισμό τους, οι κλίκες που επιφανώς έχουν διαπρέψει ως οπισθοαβανγκάρντ καλόγεροι του καταραμένου κέντρου των Αθηνών-βλέπε κωλόμπαρα και εναλλακτικά βιβλιοπωλεία-αυτά που, πρώην κνίτες που εγίναν αντικνίτες εν μια νυκτί αναγνώσεως Δημουλά, τώρα κονσερβοποιούν το σκατούλι τους και το βάζουν στο ράφι της καθημερινής μπανιστηρτζίδικης ουτοπίας.
Ψιλικατζήδες και γερογαμιάδες, κόμισες και κομισάριοι, γυρολόγοι με άποψη και λίμπιντο, κόρες βιοτεχνών και φιλάργυροι γαστρονόμοι, πυκνοπόγονοι νεολαίοι με πρόωρο γήρας-ακαύλωτοι διαχειριστές του εαυτού τους-,πλάνητες και πλανεμένοι καρβουνιάρηδες-μαυρισμένοι απ’ το υπερφίαλο τίποτα-αεροπτεριστές της εφήμερης πλην καθεστωτικής Αυγής, χρυσόφτερνοι κλακαδόροι, χοντρόκωλοι ακαδημαϊκοί σπεσιαλίστες τού κόπυ πέιστ, φιλόλογοι που σπούδασαν γηρατειά στα δεκαοχτώ, πρώην διευθυντές εκπαιδεύσεως παιδεραστικής κοπής, περιφερειάρχες και θυμωμένοι κομμωτές, ζεσταίνουν το πλεμόνι της ποίησης στο μεγάλο τσουκάλι της μαλακίας, ξαναγυρίζοντας στη μισοντυμένη αίσθηση ενός θαυμαστού εσωτερικού αυνανισμού πασπαλισμένου με τη διάφανη αχλή του βρωμοαρώματος του καταλυτικού τους γιοταχί που θα τους πάει στην ποιητική πλατφόρμα.
Παίχτες όλοι ενός ποιητικού σαρβάιβορ έτοιμοι για τρελές πιπίλες. Για αναγνώριση και χειροκρότημα την στιγμή που η εκσπερματική μοναξιά τους πιτσιλίζει τα πλήθη.
Το έπαθλον είναι εκατό χιλιάδες δάφνινα στεφάνια πασπαλισμένα με τσουτσουνόσκονη απ’ το Λίγο Του Κώλου. Ω! σύντροφοι, που δεν έχουμε συμφάγει ποτέ μαζί, πού χέζουν τελικά οι παίχτες του σαρβάιβορ;


το διαβάσαμε στον Αδέσποτο Σκύλο

 

Ανελέητη και επικίνδυνη προβοκάτσια δίχως τέλος στη Συρία...(volume 2)

 Άρθρο, με στοιχεία και σοβαρή ανάλυση, που το παραθέτουμε συνδέοντάς το με ετούτη την ανάρτηση:  Ανελέητη και επικίνδυνη προβοκάτσια δίχως τέλος στη Συρία...(volume 1)

  • Έπεσε και το τελευταίο φύλλο συκής για τη δημοσιογραφία και τις σχέσεις της με τις μυστικές υπηρεσίες!


Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας
http://nikosklitsikas.gr/

Η "επίθεση με χημικά στη Συρία" απέδειξε πως ο βασιλιάς είναι γυμνός. Η δημοσιογραφία αυτοκτόνησε κι έχασε την...όποια "αξιοπιστία" της είχε απομείνει. Πιστοποίησε πως είναι το μακρύ χέρι των μυστικών υπηρεσιών, της "νέας τάξης", της παγκοσμιοποίησης.
Η "είδηση" στην ωμότητα της: "Περίπου 60 άτομα σκοτώθηκαν στη Συρία κι ειδικότερα στην επαρχία της Ιντλίμπ, μετά από βομβαρδισμούς με χημικά όπλα".

 Αυτή η "είδηση" μεταδίδεται από τις τρομοκρατικές οργανώσεις που δρουν ακόμη στη Συρία και από τους "αλληλέγγυους ακτιβιστές" των τρομοκρατών, που είναι ένας και μοναδικός άνθρωπος κι έχει στο σπίτι του έναν υπολογιστή και αυτοαποκαλείται διευθυντής του "Συριακού Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων", ο Rami Abdul Rahman, που χαρακτηρίζεται one man band από τους New York Times.  Τι κι αν η πρώτη αποκάλυψη έγινε από τους New York Times, τον Απρίλη του 2013, ο Rami Abdul Rahman, αυτός ο σκοτεινός τύπος, καταδικασμένος σε μικρές ποινές φυλάκισης στη Συρία, για ποινικά αδικήματα, ζει εδώ και δεκαπέντε χρόνια στο πολυτελές σπίτι του στο Coventry, την κοντέα (τσιφλίκι, για να συνεννοούμαστε) West Midlands , στο κέντρο του Ηνωμένου Βασιλείου (Αγγλία, για να συνεννοούμαστε), μπαινοβγαίνει στο υπουργείο των Εξωτερικών της Αγγλίας ως μόνιμος ένοικος του και αποτελεί το ανεξήγητο σημείο αναφοράς στρατιωτικών και πολιτικών αναλυτών της Ουάσινγκτον, αλλά και του ΟΗΕ, όπως έχουμε επισημάνει εδώ, από το Νοέμβρη του 2015.

Τώρα, όλοι γνωρίζουν -με εξαίρεση εκείνα τα ελεγχόμενα και χρηματοδοτούμενα με μαύρα δολάρια ΜΜΕ- ότι πρόκειται για μία απλή ηλεκτρονική ιστοσελίδα, με έναν και μοναδικό διαχειριστή-ιδιοκτήτη:  Rami Abdel Rahman, ένας απατεώνας του κοινού ποινικού δικαίου, που όμως χρηματοδοτείται αδρά από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την αγγλική κυβέρνηση κι αναζητούνται οι λοιποί “χρηματοδότες”.
Η διάδοση της "είδησης", των "φωτογραφιών" και του "βίντεο" δεν έγινε από κανένα δημοσιογραφικό πρακτορείο, ή ανεξάρτητο δημοσιογράφο. Αρχικά, για τον βομβαρδισμό με χημικά όπλα υπεύθυνοι ήταν οι κακοί Ρώσοι και σε δεύτερη φάση οι ένοπλες δυνάμεις του Αραβικού στρατού της Συρίας.
Αυτομάτως, όλα τα ΜΜΕ του κόσμου -και τα ελληνικά- διαδίδουν ως "μοναδική αλήθεια" το σχετικό υλικό και είδηση που διοχετεύει ο πράκτορας των δυτικών μυστικών υπηρεσιών.
Που βρίσκεται η "δημοσιογραφική δεοντολογία";
Ποιος δημοσιογράφος, ποιο δημοσιογραφικό πρακτορείο διασταύρωσε ή διαπίστωσε την "είδηση";
Απλώς, έχουμε μία ακόμη επιβεβαίωση πως σήμερα τα ΜΜΕ κι η δημοσιογραφία έχουν στρατευτεί στις μυστικές υπηρεσίες και το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα, χωρίς ΚΑΜΙΑ αμφιβολία!

 Επισημαίνει σκωπτικά με σημερινό του άρθρο ο αγαπημένος φίλος, ο Ιταλός Γερουσιαστής Fernando Rossi: Αεροπλάνα της Συριακής κυβέρνησης χρησιμοποίησαν χημικά, εναντίον τρομοκρατών που ακόμη κατέχουν περιοχές της Συρίας; (AEREI DEL GOVERNO SIRIANO HANNO USATO GAS CONTRO I TERRORISTI CHE ANCORA OCCUPANO TERRITORI SIRIANI ?)
...και μεταξύ άλλων, σημειώνει για τα ΜΜΕ και τους δημοσιογράφους, τη στράτευσή τους: "στις παιδόφιλες - πετροδολαρίων μοναρχίες του Κόλπου, που τις διαχειρίζονται οι πετρελαϊκές πολυεθνικές, ιδιοκτησίας των οικογενειών του μεγάλου χρηματοπιστωτικού συστήματος που κατέχουν τα ΜΜΕ, των μασονικών στοών, της Λέσχης Bilderberg, της Trilaterale και μύριων ιδρυμάτων και ΜΚΟ, με καθήκοντα υποστήριξης της παγκοσμιοποίησης της εξουσίας τους...".
Κανένα ΜΜΕ δεν επαλήθευσε την πηγή του τσαρλατάνου πράκτορα των μυστικών υπηρεσιών Rami Abdel Rahman. Όλα τα ΜΜΕ, σε έναν θαυμάσιο συντονισμό που χρειαζόταν ένας μαέστρος συμφωνικής ορχήστρας, μίλησαν για ομάδες αντί-Άσαντ, που δρουν στην περιοχή. Κανένα ΜΜΕ δεν ανέφερε πως αυτές οι "ομάδες" είναι η Αλ Κάιντα, το χαλιφάτο (ισλαμικό κράτος), τρομοκράτες, τζιχαντιστές...
"Ο βασιλιάς είναι γυμνός"... Η δημοσιογραφία, με αυτή την τελευταία επιχείρησή της, στην κυριολεξία αποκαλύφθηκε για τον ρόλο της. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες, δεν υπάρχουν μεμονωμένες φωνές αντίδρασης και οι παγκόσμιες δημοσιογραφικές ενώσεις -ειδικότερα η ΕΣΗΕΑ- απέδειξαν ότι εξυπηρετούν συγκεκριμένες εντολές.

Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

Ανελέητη και επικίνδυνη προβοκάτσια δίχως τέλος στη Συρία...(volume 1)


Κοίτα που οι super ξεφτίλες της "ενημέρωσης" θα μας κάνουν και θρήσκους! Θα αρχίσουμε να τους αποκαλούμε "ακατανόμαστους!"

Και βέβαια, εσύ που αποτελείς κομμάτι της λεγόμενης "κοινής γνώμης", πρέπει να'σαι ή τυφλός ή πιο σωστά τελείως θύμα της καθεστωτικής-νατοϊκής προπαγάνδας ή ίσως και "επαγγελματίας αλληλέγγυος" με "αριστερά" διαπιστευτήρια ("πολιτικά ορθό" στις strange days που έχουμε την ατυχία να μας ταλανίζουν και συνάμα να μας αποχαυνώνουν)! Ώστε να πιστεύεις το δυτικό-νατοϊκό-μιντιακό αφήγημα περί της ρίψης χημικών στη Συρία από τον "κακό" Άσσαντ, που υποστηρίχτηκε από το "επιθετικό κράτος" της Ρωσίας (η οποία προσκλήθηκε από τον Άσσαντ να βοηθήσει και δεν μπούκαρε με τον φονικό, καουμπόικο, ετσιθελικό τσαμπουκά, Αμερικανών, Άγγλων και συμμάχων) - σχετικά: Η ανθρωπότητα θα συρθεί σε άλλο ένα σφαγείο; {ενώ ο "αντιαμερικανός" Τραμπ υποτίθεται ότι έριχνει γέφυρες προς αυτήν-ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ: "Σε αναζήτηση μιας νέας Παγκόσμιας Βεστφαλίας" (διαβάστε τι επισημαίνουν οι Ρώσοι αναλυτές) , αντίθετα από τη "σταθερή" Χίλαρυ και το λόμπυ των neocons που ακόμα λύνει και δένει στον Λευκό Οίκο}.

Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

Σύγκλιση!


Εικόνα παρμένη από τους δρόμους της Πλάκας, Αθήνα. Τη βρήκαμε ΕΔΩ.


...αν είσαι το αιώνιο (ατίθασο, ονειροπόλο, ανεπίδεκτο "ενσωμάτωσης") αγόρι:

Η αγαπημένη σου Δουλτσινέα
θα ήθελες να έχει 
λίγο από τη γοητευτική μελαγχολία της σελήνης
και λίγο από την πιο δυνατή λάμψη του ήλιου.
Να σε θαμπώνει χωρίς να σε καίει.
Να κλέψετε μαζί
λίγο απ'την ορμή του ανέμου
που με πάταγο ανοίγει παράθυρα
και σφραγισμένες πόρτες.

...κι αν είσαι η παντοτινή κοπέλα (που αρνείται να "καταλαγιάσει" και να "τακτοποιηθεί"):

Ο αγαπημένος σου αντι-ήρωας
θα ήθελες να πάλλεται
απ'το πάθος των εμπρηστών της συναίνεσης
και απ'την θαλπωρή μιας ηλιαχτίδας. 
Για να πυρπολήσετε τα πνιγηρά κελιά 
που κατάπιαν τις αιώνιες χαρές
και να απελευθερώσετε την καρδιά
απ'την τυραννία του ασπρόμαυρου. 


(Αν θέλετε, διαβάστε κι αυτό στο no Gravity Zone: Eρωτικό σε ντιμινουέντο*
 

Propaganda, Fake News, and Media Lies





The Diabolical Business of Global Public Relations Firms

By Peter Phillips

The expansion of  public relations and propaganda (PRP) firms inside news systems in the world today has resulted in a deliberate form of news management. Maintenance of continuous news shows requires a constant and ever-entertaining supply of stimulating events and breaking news bites. Corporate media are increasingly dependent on various government agencies and PRP firms as sources of news.

The PRP industry has experienced phenomenal growth since 2001. In 2015, three publicly traded mega PR firms—Omnicom, WPP, and Interpublic Group—together employed 214,000 people across 170 countries, collecting $35 billion in combined revenue. Not only do these firms control massive wealth, they also possess a network of connections in powerful international institutions with direct links to national governments, multi-national corporations, global policy-making bodies, and the corporate media.

In The Practice of Public Relations, Fraser P. Seitel defined public relations as “helping an organization and its public adapt mutually to each other.” Propaganda can be defined as the dissemination of ideas and information for the purpose of inducing or intensifying specific attitudes and actions. Both PR and propaganda seek to change behaviors and ideas among the masses in support of the agendas of public and private institutions. (For an early history of state propaganda, see Jacuie L’Etang, “State Propaganda and Bureaucratic Intelligence: The Creation of the Public Relations in 20th Century Britain,” Public Relations Review 24, no. 4 (1998): 413-41.)  As Douglas Kellner and other researchers have documented, since 9/11 public relations firms have contributed to increased levels of media propaganda.

Consider the Rendon Group, one of the key PR firms supporting US propaganda efforts during recent wars. In the 1980s, it produced public relations propaganda for the ousting of Panama’s president, Manuel Noriega. The Rendon Group also shaped international support for the first Gulf War, and in the 1990s created the Iraqi National Congress. The Rendon Group provided the images that mobilized public support for a permanent war on terror, including the fake news stories of the toppling of Saddam Hussein’s statue in Baghdad, the heroic rescue of US Army private Jessica Lynch, and dramatic tales of Iraq’s weapons of mass destruction. As James Bamford reported in a 2005 article in Rolling Stone, Pentagon documents show thirty-five contracts with Rendon from 2000-2004, worth a total of  between $50-100 million dollars.

PRP firms have emerged as orchestrators of global informion and news. The world today faces a military-industrial-media empire, bolstered by PRP firms, that is so powerful and complex that truth is mostly absent or reported only in disconnected segments with little historical context. In late 1999, Ben Bagdikian, the author of Media Monopoly and former Washington Post editor, told me that he estimated that two-thirds of all news stories originated with PR firms; in 2003, an article from the Guardian conservatively estimated that 50-80% of news and business stories originated from public relations firms. The result is managed news by governments, corporations, and PRP firms—often interlocked—including both the release of specific stories intended to build public support as well as the deliberate non-coverage of news stories that may undermine capitalist elites’ goals and interests.

Δευτέρα, 3 Απριλίου 2017

Η ζωή μας...



η παραπάνω εικόνα αλιεύτηκε από ΕΔΩ

Όλα όσα έχω να πω, ό,τι κι αν έχω να σχολιάσω επί τούτου,  προτιμώ να το κάνω με στίχους:
το νου σου, άνθρωπε! 
 Διαρκής ηλεκτρική εκκένωση
  Η Φωνή που δίνει λαλιά στις φωνές μας!
  Οι εποχές μιας νέας πρωτόγνωρης αρχής..!

 και... ίσως με ένα "ανώδυνο τραγουδάκι":
 https://www.youtube.com/watch?v=GAsWvd_sj7Q

 Kαι δεν μπορώ να μη θυμηθώ και κάποιες κουβέντες του Νίκου του Καζαντζάκη:
"... Ποτέ μην αναγνωρίσεις τα σύνορα του ανθρώπου! Να σπας τα σύνορα! Ν' αρνιέσαι ό,τι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: Θάνατος δεν υπάρχει!
 ...Δεν έχουμε παρά μια μονάχα στιγμή στη διάθεσή μας. Ας κάνουμε τη στιγμή αυτή αιωνιότητα. Άλλη αθανασία δεν υπάρχει."

ανιχνευτής

Κυριακή, 2 Απριλίου 2017

Γιατί να υπάρχει κάτι και όχι το τίποτα;



Γιατί να υπάρχει κάτι και όχι το τίποτα;
του 

Όλοι έχουμε αναρωτηθεί, μάλιστα από μικρή ηλικία. Γιατί υπάρχει το σύμπαν; Ποιός είναι ο δημιουργός του; Ποιός είναι ο δημιουργός του δημιουργού; Τι είναι το “τίποτα”; Θα μπορούσε να υπάρχει μόνο αυτό; Γιατί τελικά υπάρχει κάτι, ό,τι κι αν είναι, όπως και αν προέκυψε; Ανησυχίες κι ερωτήματα του είδους προκαλούν πονοκέφαλο — και βέβαια όχι μόνο στους “κοινούς” θνητούς. Φυσικοί, μαθηματικοί, φιλόσοφοι και θεολόγοι έχουν να πουν πολλά για το όλο ζήτημα.

Όπως είναι αναμενόμενο, τελεσίδικη απάντηση σε ερωτήματα σαν τα προηγούμενα κανείς δεν είναι σε θέση να δώσει — τουλάχιστον όχι προς το παρόν. Πάντως, μια πρώτη εξήγηση για την ύπαρξη και το σκοπό ολόκληρου του σύμπαντος παίρνουμε όλοι, από τα πρώτα κιόλας μαθητικά μας χρόνια:

Το σύμπαν το έφτιαξε ο θεός.

Το γιατί το έκανε είναι καθαρά δική του υπόθεση, αλλά μια δημοφιλής αιτιολόγηση εγκαλείται συναισθήματα αγάπης. Ο θεός έφτιαξε τον κόσμο ολόκληρο λόγω της τεράστιας αγάπης που τρέφει προς τη φύση και κυρίως προς τον άνθρωπο. Όχι επειδή δεν είχε τίποτε καλύτερο να κάνει, ούτε επειδή βαριόταν. Εδώ που τα λέμε, από τη στιγμή που ο θεός είναι άχρονος, όπως επίσης μαθαίνουμε, ακόμη και την εκδοχή της βαρεμάρας θα μπορούσαμε να δεχτούμε (χωρίς ιδιαίτερη απροθυμία, ομολογουμένως). Όμως το πρόβλημα με τον θεό δεν αφορά μόνο στην αχρονικότητα αλλά και στην ίδια του την ύπαρξη ή φύση, αν προτιμάτε. Όταν ένα παιδί ακούει για πρώτη φορά ότι ο θεός έφτιαξε τον κόσμο, εύλογα αναρωτιέται: Ωραία, και τον θεό ποιος τον έφτιαξε; Η απάντηση που παίρνει είναι εξίσου ελλιπής και φυσικά αποτυγχάνει να απαλύνει την υπαρξιακή αγωνία: Κανένας. Ο θεός δεν είναι μόνο άχρονος, είναι και άκτιστος. Απλά υπάρχει. Τελεία και παύλα. Κάθε προσπάθεια περαιτέρω εξήγησης ή διερεύνησης αυτής της αλήθειας, απλά στερείται νοήματος. Ως όντα δεν έχουμε τις απαιτούμενες νοητικές ικανότητες, ώστε να συλλάβουμε το μυστήριο της ύπαρξης. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να θαυμάσουμε το μεγαλείο της.

Κάποιοι άνθρωποι σταματούν εδώ, επιλέγοντας να μην ασχοληθούν περισσότερο με ερωτήματα που δείχνουν να μην οδηγούν κάπου. Πολλοί άλλοι, όμως, είναι αρκετά ανήσυχοι για να μείνουν ικανοποιημένοι με την ιδέα ενός άκτιστου κι άχρονου δημιουργού, ο οποίος, κάποια στιγμή, για εντελώς δικούς του λόγους, αποφάσισε κι έφτιαξε όλα όσα βλέπουμε ή αντιλαμβανόμαστε γύρω μας.

Το μεγαλύτερο τζάμπα γεύμα
Στον συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας Robert Heinlein οφείλεται η γνωστή ρήση “δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως το δωρεάν γεύμα” (“there ain’t no such thing as a free lunch”), που απλά συνοψίζει την ιδέα πως όλα τα πράγματα στον κόσμο έχουν ένα κόστος, έστω κι αν αυτό είναι καλά κρυμμένο. Το κόστος αυτό ενδέχεται να είναι χρηματικό, ενεργειακό, οικολογικό, κοινωνικό, πολιτικό κ.ο.κ. Για να το θέσουμε διαφορετικά, όλα τα πράγματα κοστίζουν και ποτέ δεν είναι δυνατό να πάρεις κάτι από το τίποτε. Κι όμως, ένα σύγχρονο κοσμολογικό μοντέλο υποδεικνύει πως υπάρχει τουλάχιστον ένα δωρεάν γεύμα. Μάλιστα το γεύμα αυτό είναι το μεγαλύτερο και πλουσιότερο που μπορεί να φανταστεί κανείς: Είναι το σύμπαν ολόκληρο.

Σύμφωνα με τη λεγόμενη Θεωρία του Πληθωρισμού (Inflation Theory), η ύλη, η αντιύλη και τα φωτόνια παρήχθησαν από την ενέργεια του κενού, που κάποια στιγμή απελευθερώθηκε ως αποτέλεσμα μιας μετάβασης φάσης (phase transition).

Πρόκειται για το μετασχηματισμό ενός θερμοδυναμικού συστήματος από τη φάση στην οποία βρίσκεται σε μία άλλη. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της μετάβασης φάσης, είναι η ξαφνική και απότομη αλλαγή μιας ή περισσότερων φυσικών ιδιοτήτων του συστήματος. Παραδείγματα μεταβάσεων φάσης αποτελούν η εμφάνιση υπεραγωγιμότητας σε συγκεκριμένα μέταλλα όταν αυτά ψύχονται κάτω από μία κρίσιμη θερμοκρασία, καθώς και η εξάτμιση του νερού όταν η θερμοκρασία του ανέβει πάνω από ένα επίπεδο.

Όλα αυτά τα σωματίδια έχουν θετική ενέργεια, η οποία όμως αντισταθμίζεται από την αρνητική βαρυτική ενέργεια κάθε πράγματος, που έλκει οτιδήποτε άλλο. Έτσι, η συνολική ενέργεια του σύμπαντος είναι μηδέν. Με άλλα λόγια, το σύμπαν αποτελείται από τίποτε απολύτως, όπως είχε σημειώσει κι ο αείμνηστος Douglas Adams.

Για την ακρίβεια, στην τριλογία “The Hitchhiker’s Guide To The Galaxy” η οποία, παρεμπιπτόντως, αποτελείται από πέντε βιβλία, ο Adams είχε παρατηρήσει ότι “[…] Όπως είναι πλέον γενικά αποδεκτό, το σύμπαν αποτελείται, σχεδόν εξολοκλήρου, από τίποτε απολύτως”.

Ευτυχώς για εμάς, το “τίποτα” του σύμπαντος αποτελείται από δύο μέρη: το θετικό και το αρνητικό.
Τώρα, η μηδενική συνολική ενέργεια του σύμπαντος, συνδυασμένη με τη Θεωρία του Πληθωρισμού, υπαινίσσεται πως το μόνο που χρειάζεται για να ξεκινήσουν τα πάντα είναι ένα απειροελάχιστα μικρό ποσό ενέργειας. Το σύμπαν τότε αρχίζει και παρουσιάζει πληθωριστικές τάσεις, χωρίς όμως να παράγει πλεόνασμα ενέργειας — αυτή παραμένει συνολικά μηδέν!
Η Θεωρία του Πληθωρισμού είναι ενδιαφέρουσα κι αν μη τι άλλο διασκεδαστική, στιγματίζεται όμως από την ίδια αδυναμία που ενυπάρχει και στο κοσμολογικό μοντέλο του υπέρτατου δημιουργού, ο οποίος με μία κίνηση (ή έστω με πολλές, π.χ., σε διάστημα έξι ημερών) κατασκευάζει το σύμπαν από το απόλυτο κενό. Εν προκειμένω, λοιπόν, πώς μας προέκυψε εκείνο το αρχικό, απειροελάχιστα μικρό ποσό ενέργειας;