Ίσως και να'γινε ένα με τη σιωπή του

Τη σιωπή του συχνά έσπαγε και μερικές ολιγαρκείς, στρωτές κουβέντες σπαταλούσε. Και έμοιαζαν με φλόγα που απότομα φούντωνε σ'ένα χλωμό κερί. Με αχτίδες έμοιαζαν που διαπερνούσαν την καταχνιά και φώτιζαν το τοπίο. Και ύστερα στρεφόταν και πάλι στη θαλπωρή της οικείας του σιωπής.
 Δεν μας ένοιαζε, το΄χαμε συνηθίσει κι αποδεχτεί και λαχταρούσαμε για την επόμενη στιγμή που θα ξετύλιγε το κουβάρι της κουβέντας. Δεν φοβότανε να πει αυτά που είχε στο μυαλό του, δεν ήταν ποτέ φωνακλάς και επίμονος στα λεγόμενά του και το κυριότερο;-κι αυτό που τόσο εκτιμούσαμε- άκουγε πάντα προσεχτικά τον άλλο πριν μιλήσει και δεν παρασυρόταν ποτέ από το θόρυβο των δικών του σκέψεων, ευτελίζοντας μια συζήτηση. "Μια καλή συζήτηση να ξέρετε πως δεν κρατάει πολύ, δεν μακρυγορεί, δεν φλυαρεί, δεν επαναλαμβάνει τα ίδια, δεν γυρεύει να καπελώσει ούτε να υποταχτεί, δεν παρεξηγιέται και δεν χαϊδεύει αυτιά, αγαπάει το γέλιο το ίδιο με τη σοβαρότητα και πάντα έχει να δώσει κάτι και να πάρει". Συνήθιζε να μας λέει.

ΠΑΝΩ ΑΠΟ700 ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΣΤΗ ΓΑΖΑ

ΠΑΝΩ ΑΠΟ700 ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΣΤΗ ΓΑΖΑ
Προκαλεί τη διεθνή κοινότητα ο Νετανιάχου




O Mohammed Masri, 9 ετών στο νεκροτομείο του νοσοκομείου Beit Hanoun 

Αγνοεί ο Νετανιάχου τις εκκλήσεις της διεθνούς κοινότητας για κατάπαυση του πυρός στη Γάζα ενώ ασκεί κριτική και κατά του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ που συνεδρίασε χθες.

"Μια σκληρή βροχή" (που'ρχεται να μας πνίξει)...

 Μπομπ Ντίλαν, καλοκαίρι του 1962. Λίγο πριν ξεσπάσει ο βρώμικος απ'όπου κι αν τον έπιανες και καταστροφικός πόλεμος του Βιετνάμ:
"Mια σκληρή βροχή πρόκειται να πέσει" (στα κεφάλια όλων μας!)
 Εμείς θα ακούσουμε το τραγούδι σε μια τριπαρισμένη εκτέλεση με πρωταγωνιστή τον πάντα "άπαιχτο" κι απολαυστικό (από τα τέλη ακόμα των '60ς) Arthur Brown
 Στίχοι επίκαιροι όσο ποτέ, ετούτους τους "σωτήριους καιρούς". Όπου η θεοποίηση του Μαμωνά και η εν λευκώ κυριαρχία της ανάλγητης αυθαιρεσίας του "ιερατείου του", η δολοφονική βρώμα της υποκρισίας, η επέλαση του πιο ύπουλου και θρασύ ολοκληρωτισμού, η λογική της παράνοιας και "το κούρδισμα των οργάνων" των πιο καταστροφικών ήχων, απειλούν να βυθίσουν την ανθρωπότητα σ'ένα αιματοβαμμένο και παρατεταμένο σκοτάδι. 
Αν και η ίδια το επιτρέψει με την παθολογική απάθεια, απραξία και εθελοτυφλία της...


"A Hard Rain's A-Gonna Fall"

Oh, where have you been, my blue-eyed son?
And where have you been my darling young one?
I've stumbled on the side of twelve misty mountains
I've walked and I've crawled on six crooked highways
I've stepped in the middle of seven sad forests
I've been out in front of a dozen dead oceans
I've been ten thousand miles in the mouth of a graveyard
And it's a hard, it's a hard, it's a hard, and it's a hard
It's a hard rain's a-gonna fall.

Oh, what did you see, my blue eyed son?
And what did you see, my darling young one?
I saw a newborn baby with wild wolves all around it
I saw a highway of diamonds with nobody on it
I saw a black branch with blood that kept drippin'
I saw a room full of men with their hammers a-bleedin'
I saw a white ladder all covered with water
I saw ten thousand talkers whose tongues were all broken
I saw guns and sharp swords in the hands of young children
And it's a hard, it's a hard, it's a hard, and it's a hard
It's a hard rain's a-gonna fall.

And what did you hear, my blue-eyed son?
And what did you hear, my darling young one?
I heard the sound of a thunder that roared out a warnin'
I heard the roar of a wave that could drown the whole world
I heard one hundred drummers whose hands were a-blazin'
I heard ten thousand whisperin' and nobody listenin'

Απανωτά χαστούκια στους σιωνιστές από την Παλαιστινιακή Αντίσταση

" Ο παλαιστινιακός λαός γνωρίζει ότι πρέπει να πληρώσει βαρύ φόρο αίματος για τη λευτεριά του και είναι προετοιμασμένος γι’ αυτό, ενώ οι σιωνιστές δεν μπορούν να αντέξουν μια παρατεταμένη πολεμική αντιπαράθεση με την Παλαιστινιακή Αντίσταση, πολίτες να τρέχουν στα καταφύγια, κουρέλιασμα του μύθου του Σιδερένιου Θόλου, χτυπήματα στο Τελ Αβίβ και παράλυση της οικονομικής ζωής του Ισραήλ. Πολύ περισσότερο δεν μπορούν να αντέξουν το βαρύ τίμημα που γνωρίζουν ότι θα πληρώσουν σε περίπτωση που επιχειρήσουν χερσαία εισβολή στη Γάζα. Γι’ αυτό, όσοι συγκρίνουν τις απώλειες των δύο πλευρών και υπερτονίζουν το στοιχείο αυτό προκειμένου να εκτιμήσουν την εξέλιξη της αναμέτρησης, συνειδητά ή ασυνείδητα, καλλιεργούν την ψευδή συνείδηση ότι κάθε αντίσταση στον πάνοπλο εχθρό είναι μάταιη. Η πραγματικότητα τους διαψεύδει.
...Υπάρχει, όμως, και μια άλλη πλευρά, η οποία αποτελεί σήμερα τον πιο καθοριστικό παράγοντα των εξελίξεων. Η ενίσχυση της Παλαιστινιακής Αντίστασης και η αναβάθμιση της επιχειρησιακής της ικανότητας, που σήμερα «βγάζει μάτια». Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σήμερα η Αντίσταση δεν μπορεί να νικήσει κατά κράτος το Ισραήλ. Δεν τρέφει τέτοιες αυταπάτες, γι’ αυτό και οι στρατιωτικές κινήσεις της είναι άκρως προσεκτικές, για να μην έχει μεγάλες απώλειες. Το σημαντικό, όμως, είναι πως το Ισραήλ δεν μπορεί να νικήσει την Αντίσταση, δεν μπορεί να «πάρει» τη Γάζα. Γι’ αυτό και οι σιωνιστές έσπευσαν να υιοθετήσουν την «αιγυπτιακή πρωτοβουλία» για εκεχειρία, ενώ η Αντίσταση την απέρριψε."

 
Τα ερείπια ανήκουν στο σπίτι του Μαχμούντ Ζαχάρ. Ο Ζαχάρ είναι ένας από τους πιο επιφανείς ηγέτες της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας, που έχασε και τα δύο του παιδιά από τις ισραηλινές επιθέσεις πριν από την πρώτη εισβολή στη Γάζα, από τις αρχές του 2008. Στρατιωτικός στόχος; Προφανώς όχι. Εκδικητική πολιτική ενός κράτους που έχει χάσει κάθε έννοια «δικαίου» και έχει μετατραπεί σε δολοφονική πολεμική μηχανή. Ομως ο Ζαχάρ δεν είναι μόνος του. Δίπλα του στέκεται όλος ο παλαιστινιακός λαός και ηγέτες της Φατάχ, όπως ο φυλακισμένος Μαρουάν Μπαργκούθι, που για μία ακόμη φορά στήριξε την αντίσταση στη Γάζα μέσα από τις φυλακές, κάνοντας έκκληση για γενικευμένη λαϊκή αντίσταση και στη Δυτική Οχθη.

Απανωτά χαστούκια στους σιωνιστές από την Παλαιστινιακή Αντίσταση 

Μπορεί οι σιωνιστές να εξαπολύουν λυσσώδεις επιθέσεις με αεροπορικούς βομβαρδισμούς, στοχεύοντας πλέον τα σπίτια των στελεχών της Παλαιστινιακής Αντίστασης, όπως του Μαχμούντ Ζαχάρ, ηγέτη της Χαμάς, και των συγγενών τους, «παραδόξως» όμως οι οργανώσεις της Παλαιστινιακής Αντίστασης όχι μόνο δεν υποχωρούν σ’αυτή τη σύγκρουση, αποδεχόμενες την εξευτελιστική ανακωχή που πρότεινε η αιγυπτιακή στρατιωτική χούντα στις δυο πλευρές, αλλά βγαίνουν ενισχυμένες, απορρίπτοντάς την και απαιτώντας όρους για την κατάπαυση του πυρός που είναι πιο προωθημένοι από τη συμφωνία του 2012.

Πώς έχει καταφέρει η Παλαιστινιακή Αντίσταση να βρίσκεται σε θέση ισχύος σε σχέση με τους σιωνιστές, παρά το γεγονός ότι η υπεροπλία των τελευταίων είναι συντριπτική;

Το οριστικό τέλος της ισραηλινής «αθωότητας»

(ή σκανάροντας τον φασισμό made in Middle East) 

 Οσο για το... αθώο αίμα των ισραηλινών κληρωτών, ας θυμηθούμε τα λόγια ενός από τους λίγους αρνητές στράτευσης στο Ισραήλ, το 2006, του 19χρονου τότε Ομρί Εβρόν, που με θάρρος δήλωνε: «Πολλοί ισραηλινοί νιώθουν ενοχή και θλίψη όταν ακούνε στις ειδήσεις ότι σκοτώθηκε ένα αγόρι από την Παλαιστίνη από πυρά πυροβολικού στη Γάζα. Ομως λίγοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ότι οι δολοφόνοι αυτού του αγοριού είναι 18χρονοι ισραηλινοί στρατιώτες, όπως οι γιοι τους και οι γιοι των συγγενών και των γειτόνων τους. Ο κόσμος δε σκέφτεται το γεγονός ότι "οι αγαπημένοι μας γιοι και κόρες", όπως πολλοί ισραηλινοί αποκαλούν τους στρατιώτες, είναι υπεύθυνοι για τις δολοφονίες γυναικών και παιδιών» 



Το οριστικό τέλος της ισραηλινής «αθωότητας»

«Οι νεολαίοι του εβραϊκού κράτους επιτίθενται στους Παλαιστίνιους στους δρόμους της Ιερουσαλήμ ακριβώς όπως οι αλλόφυλοι νέοι επιτίθονταν στους Εβραίους στους δρόμους της Ευρώπης. Οι Ισραηλινοί του εβραϊκού κράτους βιαιοπραγούν στα κοινωνικά δίκτυα, επιδεικνύοντας το μίσος τους και μια άνευ προηγουμένου, ως προς το διαβολικό σκοπό της, δίψα για εκδίκηση. Ορισμένοι άγνωστοι άνθρωποι του εβραϊκού κράτους βασίζονται καθαρά στον εθνικισμό του. Είναι τα παιδιά μιας εθνικιστικής και ρατσιστικής γενιάς - οι απόγονοι του Νετανιάχου. Πέντε χρόνια τώρα, δεν έχουν ακούσει τίποτε άλλο απ’ αυτόν τον πραγματικό δάσκαλο αυτής της γενιάς, τον πρωθυπουργό Βενιαμίν Νετανιάχου, εκτός από την υποκίνηση στο μίσος, την καταστροφολογία και την υπεροχή πάνω στους Αραβες. Ούτε μια ανθρώπινη λέξη ούτε έκφραση συμπάθειας και λύπης ή ίσης μεταχείρισης. Μεγάλωσαν με την προκλητική απαίτηση να αναγνωριστεί το Ισραήλ ως ένα "εβραϊκό κράτος" και έβγαλαν τα αναπόφευκτα συμπεράσματα...

Ο όχλος ήταν ο πρώτος που εσωτερίκευσε την πραγματική του σημασία: ένα εβραϊκό κράτος είναι αυτό στο οποίο υπάρχει χώρος μόνο για Εβραίους. Η τύχη των Αφρικανών είναι να σταλούν στο κέντρο κράτησης Holot στην έρημο Νεγκέφ, ενώ των Παλαιστίνιων να υποφέρουν από τα πογκρόμ».

Τα λόγια ενός από τους πιο μισητούς στο σιωνιστικό Ισραήλ δημοσιογράφους, του Γιδεόν Λεβί (βλ. http://stopwar.org.uk/news/israel-our-wretched-jewish-state-is-racist-nationalistic-and-meant-for-jews-only#.U86rQLF7S2E) μας ήρθαν στο μυαλό διαβάζοντας την «παράκληση»-απαγόρευση του Indymedia στις ειδήσεις που αναπαράγουν «μία στρατιωτικού τύπου σύγκρουση μεταξύ δύο κρατών», γιατί ο θάνατος των ισραηλινών αμάχων ή και των «απλών κληρωτών ισραηλινών στρατιωτών» (sic!) έχει ανάλογο βάρος με το έγκλημα εις βάρος του Παλαιστινιακού λαού (https://athens.indymedia.org/post/1528847/)!

Οπως ακριβώς ο θάνατος των γερμανών κληρωτών που αναγκάζονταν να πολεμήσουν στη Βέρμαχτ θα είχε... ανάλογο βάρος με τα εκατομμύρια των αμάχων, αλλά και των ανταρτών, που δολοφονήθηκαν από το ναζιστικό στρατό κατοχής, θα προσθέταμε. Το δόγμα «οι λαοί δε φταίνε ποτέ» στην περίπτωση του Ισραήλ φτάνει στο αποκορύφωμα της παραδοξολογίας του.

γραμμές συρματοπλέγματα...

Στίχοι που γκρεμίζουν τα εσωτερικά τείχη, τα οποία περικλείουν τον ύπνο της πιο ίσως αγνοημένης, αυθεντικής κι ευγενούς συνάμα χορδής μας. Εντός μας. Που πνίγεται και κλωτσάει μπροστά σε όλη την ασχήμια του κόσμου. Κι άρα μεταφέρει το σπόρο της ρήξης και της κυοφορίας κάτι διαφορετικού κι ελπιδοφόρου...
 Στίχοι παρμένοι από ένα ιστολόγιο που έχει να πει τόσα πολλά με το δικό του ιδιαίτερο τρόπο.

ανιχνευτής

γραμμές συρματοπλέγματα... 


Στις χούφτες μου, γραμμές συρματοπλέγματα δυο μου ανάσες,
τρώνε τις σάρκες μου με μυρωδιά καμμένης γης
στο κάδρο του κόσμου βάλτε καρφιά
συγκρούομαι άπραγη, ανέκφραστος ο ουρανός
πετάει μονάχα φωτιές
μορφές θανάτου με θόρυβο σιωπής
-έχεις ακούσει το πάγωμα της φωνής μες στον χαμό;
γονάτισαν όλες οι στιγμές στο κλάμα ενός παιδιού
δυο βήματα γης και δυο χνάρια ωκεανού
σε μια στιγμή μονάχα ματαιότητας
-έχεις δει βλέμματα να αιμορραγούν;
ψυχές με τραύματα αιώνια σώματα
που γίνονται σημαίες απομόνωσης
μες στην βοή του κόσμου...
συνάφεια ματαιοδοξίας κενοδοξίας
στο πτυελοδοχείο μιας πόρνης εποχής
απάτητη δεν έμεινε καμία κόλαση
δίχως αντάλλαγμα τριάντα αργύρια 

Το διαβάσαμε στη συννεφιά. Η εικόνα της ανάρτησης είναι από εμάς. 

Πόρνες στη Γαλλία

LaureAdler, Η καθημερινή ζωή στους οίκους ανοχής της Γαλλίας (1830-1930), μετάφραση: Αναστασία Μεθενίτη, Παπαδήμα, Αθήνα 2000, 247 σελ.

Προς αυτό το κόκκινο φανάρι κι αυτόν τον αδιάκριτο αριθμό 

Μέσα στη νύχτα των κάτω συνοικιών 

Όπου οι νεαροί σοσιαλιστές 

Μιλούν με ευχέρεια για έναν ζαλισμένο τύπο
Σ’ ένα βρομερό ρινγκ, ανάμεσα σε τερπνά σκουπίδια
Είναι απαραίτητο, αν η μοίρα μας πρέπει να πραγματοποιηθεί
Σύμφωνα με τον έξυπνο ρυθμό που τα βιβλία μας της επιβάλλουν,
Να αναζητήσουμε άλλα φώτα από εκείνα του Ηλίου και της Σελήνης
Βόρεια φώτα για διαμέρισμα καλά περιορισμένο.
Εκεί, ανάμεσα στα κορίτσια ενός ευχάριστου διανοητικού εμπορίου
Με το παντελόνι γυρισμένο πάνω στις μεταξωτές κάλτσες,
Θ’ ακούσουμε, με ευχαρίστηση που ανανεώνεται,
Το μπάντζο που περνάει
Και το βιολί του συντρόφου του να γεμίζουν την κόκκινη αίθουσα
Ενός «Οίκου» που δεν υπάρχει:
Ένας οίκος ευχαρίστησης τελείως φανταστικός,
Αυτός που καθένας από εμάς έχει στο εύθραυστο κεφάλι του.
Και που μια ημέρα θα διαπιστώσουμε πλήρως τα τρομακτικά του αποτελέσματα.

Pierre Mac Orlan, L’ Inflation sentimentale

Δεν είναι η πρώτη φορά που το φεμινιστικό κίνημα ως φορέας κοινωνικής, ηθικής και πολιτικής αλλαγής ταράζει τα νερά. Στη μακρόχρονη ιστορία του δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου κινήθηκε σε ολισθηρά εδάφη, χωρίς να κατορθώσει να αλώσει διαφιλονικούμενες περιοχές και να ολοκληρώσει τις επιθυμητές μεταβάσεις. Τώρα, μέσω μιας εκπροσώπου του και βουλευτή του κυβερνώντος Σοσιαλιστικού Κόμματος στη Γαλλία, της Μοντ Ολιβιέ, θέτει στο στόχαστρο την πορνεία με ένα αμφιλεγόμενο νομοσχέδιο που ξεσηκώνει αντιδράσεις και προκαλεί ποικίλες συζητήσεις, εντάσεις και ενστάσεις, κυρίως με το επίμαχο 16ο άρθρο του, που προβλέπει ποινικές ευθύνες για τους πελάτες εκδιδόμενων γυναικών, που επισύρουν πρόστιμο 1.500 ευρώ. Το νομοσχέδιο προβλέπει διπλασιασμό του προστίμου εφ’ όσον ο παραβάτης υποπέσει στο αδίκημα για δεύτερη φορά, ενώ υποχρεούται και στην παρακολούθηση σεμιναρίων «ευαισθητοποίησης», στο πρότυπο εκείνων που διενεργούνται για τους κινδύνους της οδήγησης υπό την επήρεια αλκοόλ και παρακολουθούν όσοι συλλαμβάνονται να οδηγούν μεθυσμένοι. Θεωρητικά τουλάχιστον, το νομοσχέδιο σκοπεύει στην καταπολέμηση του δικτύου σεξουαλικής εκμετάλλευσης γυναικών, αλλά και στη διάρθρωση υποστηρικτικών συστημάτων και δικτύων ένταξης για όσες επαγγελματίες πόρνες προσβλέπουν σε αλλαγή απασχόλησης.

Ένας φανταστικός διάλογος πολιτικής ορθότητας

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης για τη γενοκτονία των Παλαιστινίων, δηλ. μια λέξη την οποία ο κάθε πολιτικός που σέβεται τον εαυτό του και την καριέρα του αποφεύγει επιμελώς να αρθρώσει, ο επίδοξος χειριστής της νεοελληνικής κρίσης, δήλωσε το εξής:
 " Η Παλαιστίνη είναι σε διαρκή πόλεμο. Αυτός ο πόλεμος, κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσει"! Και μεταξύ άλλων: "Η θηριωδία αυτή δεν μπορεί να είναι ανεκτή, όταν σκοτώνονται άμαχοι, παιδιά, σε παραλίες που τις βρέχει η ίδια θάλασσα που βρέχει την ευρωπαϊκή ήπειρο".

Λίγο μετά, μπροστά στα γραφεία της Ε.Ε., τον πλησίασε ένας συνειδητοποιημένος ψηφοφόρος του και με ύφος σοβαρό, το οποίο έκρυβε κι ένα φιμωμένο παράπονο, ακούστηκε να λέει στον πολιτικό καπετάνιο:
" Πρόεδρε, δεν θα'πρεπε να τονίσεις λίγο παραπάνω την αιμοσταγή θηριωδία του ισραηλινού στρατού σε βάρος αθώων αμάχων; Και κυρίως μικρών παιδιών! Δεν θα'πρεπε να επιμείνουμε και να εμβαθύνουμε περισσότερο, και με λιγότερο συγκαταβατικό ύφος, στις ευθύνες και το δολοφονικό ιμπεριαλισμό των επιτιθέμενων; Αλλά και στο διαρκή ρόλο των ΗΠΑ μια και μίλησες για διαρκή πόλεμο στην Παλαιστίνη; Και τι πάει να πει για θηριωδίες που γίνονται σε παραλίες που βρέχονται από ευρωπαϊκές θάλασσες; Δηλαδή οι ευρωπαϊκές κι αμερικανικές θηριωδίες σε άλλες θάλασσες δεν σημαίνουν κι αυτές κάτι;"

Ο πολιτικός αρχηγός ξερόβηξε κι απευθύνθηκε ψιθυριστά στον ενοχλητικό πολίτη και ψηφοφόρο του:

Η εκμετάλλευση του ανθρώπου από "άνθρωπο" αρέσκεται να παρουσιάζεται ως "εργασία"

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ (26/7/2014): επειδή σ'ένα θέμα είναι απαραίτητο κι ενδεδειγμένο να ακούγονται και οι απόψεις της άλλης πλευράς, το "Πλαίσιο" μας έστειλε τη δική του απάντηση, επί του καθόλου ευχάριστου ζητήματος αυτού που έχει προκύψει, εδώ: http://www.plaisio.gr/Campaign/Anakoinwsi.htm

Η εκμετάλλευση του ανθρώπου από "άνθρωπο" αρέσκεται να παρουσιάζεται ως "εργασία". Πατάει πάνω στην ανάγκη, γίνεται σαδιστικά κυνική και ωμή κι από πάνω απαιτεί "επαγγελματισμό", "απόδοση" και ευγνωμοσύνη για την προσφορά του εξευτελισμού και της απανθρωπιάς στα θύματά της. Και στοχεύει στο κέρδος με...πελάτες κυρίως τα ίδια τα θύματα. Ακόμα κι αυτούς που δεν το έχουν συνειδητοποιήσει, που δεν έχουν χωθεί και με τα δυο πόδια μέσα στις δουλεμπορικές γαλέρες της. Οι οποίες βρίσκονται μέσα σε χώρους εστίασης, φαστφουντάδικα, ζαχαροπλαστεία, πολυκαταστήματα και γνωστές αλυσίδες εμπορίας παιχνιδιών (όταν το χειρότερο παιχνίδι παίζεται στις σκυφτές πλάτες των γονιών των παιδιών) μέχρι ηλεκτρονικών ειδών κτλ.
Μην επιτρέψουμε στις γαλέρες να ευδοκιμήσουν και να γίνουν καθεστώς. Ας τις καταδείξουμε κι ας  τις απομονώσουμε, εφόσον συνεχίζουν να επιμένουν σε αυτή την αισχρή τακτική...

ανιχνευτής

Ο εργασιακός μεσαίωνας της Πλαίσιο Computers 

Είναι πλέον πρόδηλο ότι η εταιρεία Πλαίσιο έχει κυρήξει τον πόλεμο στους εργαζομένους της. Μοναδικός της σύμβουλος είναι η υπεροψία. Μια εταιρεία που έχτισε το όνομα της στα πτώματα των απολυμένων και εξοθούμενων σε παραίτηση υπαλλήλων της, οι οποίοι αριθμούν πάνω από 500 τα τελευταία 3 χρόνια. Διακηρύσει ότι δίνει εργασία σε 1100 άτομα αλλά αποκρύπτει το γεγονός ότι είναι μια εταιρεία πλυντήριο εργαζομένων....

Η ίδια εταιρεία δηλώνει περήφανη κέρδη πάνω από 75% και την ίδια ώρα αντί να κάνει αυξήσεις (στο όπως είναι πλέον γνωστό) εντελώς πιεσμένο προσωπικό της, στρώνει το χαλί ενός εργασιακού μεσαίωνα.

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ ΤΗ ΣΚΙΑ

 ΕΞΕΓΕΡΣΗ= ΘΑΡΡΟΣ, ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ, ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ, ΔΙΑΥΓΕΣ ΟΡΑΜΑ, ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΟΧΑΣΜΟΣ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ..ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗΣ ΜΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ.

Ο Ένοικος...

Δες κι αυτό το βιντεάκι: The Word And The Silence - Subcomandante Marcos (GR subs)

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ ΤΗ ΣΚΙΑ

(ο δολοφονημένος από παραστρατιωτικούς δάσκαλος Γκαλεάνο, του Μικρού Ζαπατιστικού Σχολείου, στην κοινότητα Ρεαλιντάντ -ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΕΣ ΖΑΠΑΤΙΣΤΙΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΝ EZLN)

Στη Ρεαλιδάδ, Πλανήτης Γη.

Μάιος 2014

Συντρόφισσα, συντροφόισσα [1] , σύντροφε:

Καλό σας βράδυ, καλησπέρα, καλημέρα όποια κι αν είναι η γεωγραφία, ο χρόνος ή ο τρόπος σας.

Καλό ξημέρωμα.

Θα ήθελα να ζητήσω από τις συντρόφισσες, τους συντρόφους και τους συντροφόισσες της Έκτης που έρχονται από άλλα μέρη, και κυρίως από τα ελεύθερα μέσα, την υπομονή, την ανοχή και την κατανόησή σας για όσα πρόκειται να πω, γιατί αυτά θα είναι τα τελευταία λόγια που θα πω δημοσίως προτού πάψω να υπάρχω.

Απευθύνομαι σε σας και σε όσους μέσω εσάς μας ακούν και μας κοιτούν.

Ίσως στην αρχή ή κατά τη διάρκεια αυτού του λόγου, θα μεγαλώνει στην καρδιά σας η αίσθηση ότι κάτι είναι εκτός θέματος, ότι κάτι δεν κολλάει, σαν να σας λείπουν ένα ή περισσότερα κομμάτια του παζλ που βρίσκεται μπροστά σας. Σαν να λείπει ό,τι λείπει, έτσι κι αλλιώς.

Ίσως μετά από μέρες, βδομάδες, μήνες, χρόνια, δεκαετίες να καταλάβετε ό,τι σας λέμε τώρα.

Δεν με ανησυχούν οι συντρόφισσες και οι σύντροφοί μου απ’ όλες τις βαθμίδες του EZLN, γιατί αυτός είναι ο δικός μας τρόπος εδώ: βαδίζουμε, αγωνιζόμαστε, ξέροντας πάντα ότι πάντα λείπει ό,τι λείπει.

Εκτός αυτού, κι ελπίζω να μην προσβληθεί κανείς, ο βαθμός εξυπνάδας των συντρόφων ζαπατίστας είναι πολύ υψηλότερα του μέσου όρου.

Όσον αφορά τα υπόλοιπα, είμαστε πάρα πολύ ευχαριστημένοι και περήφανοι που θα ανακοινώσουμε μπροστά στους συντρόφους, τις συντρόφισσες και τους συντροφόισσες της Έκτης τη συλλογική αυτή απόφασή μας.

Και είναι πολύ ωραίο, που αυτό το αρχιπέλαγος από πόνους, οργές και αξιοπρεπείς αγώνες που ονομάζουμε « Έκτη», όπου κι αν βρίσκεστε, θα ενημερωθεί γι’ αυτά που πρόκειται να σας πω, από τα ελεύθερα, εναλλακτικά, ανεξάρτητα μέσα.

Αν ενδιαφέρεται και κάποιος άλλος να μάθει τι συνέβη σήμερα, θα πρέπει να προσφύγει στα ελεύθερα μέσα για να ενημερωθεί.

Ξεκινάμε λοιπόν. Καλωσορίσατε στην ζαπατιστική πραγματικότητα.


1.- Μια δύσκολη απόφαση.

Οι στρατευμένοι και οι εξεγερμένοι..

Οι στρατευμένοι κάλλιστα μπορούν να δημιουργήσουν τις εξεγερσιακές εκείνες δομές και διαδικασίες -βλέπε τη δημιουργία των Σοβιέτ στην τσαρική Ρωσία που αργότερα υποβάθμισαν και στην ουσία απενεργοποίησαν οι μετέπειτα θεοποιημένοι ηγέτες της Οκτωβριανής Επανάστασης- οι οποίες πατώντας σε ένα ανάλογο της ιδεολογικής τους στράτευσης υπόβαθρο περνούν και στην πράξη. Με στόχο την ανατροπή καθιερωμένων δομών και την επιβολή των νέων. Σαφώς κι αυστηρά προκαθορισμένες από τα ιδεολογικά στοιχεία που προσδιορίζουν το είδος της στράτευσης.

 Τα οποία άλλοτε τηρούνται απαρέγκλιτα, συχνότατα αγνοώντας όμως τις βαθιά ριζωμένες παραδόσεις, τα ιδιαίτερα πολιτισμικά χαρακτηριστικά και τα δομικά στοιχεία της ψυχοσύνθεσης των πληθυσμών και των περιοχών όπου η στράτευση μέσω επαναστατικών -αιματηρών ως κανόνα-διαδικασιών μετουσιώνεται τελικά σε παγιωμένη κατάσταση. Προκαλώντας έτσι περισσότερα προβλήματα και παρανοήσεις καταστροφικές σε σχέση με εκείνα που υποσχόταν τη λύση και κατάργησή τους.

Κι άλλοτε, μετά την εδραίωσή της που διαδέχεται την αναπόφευκτη σύγκρουση, ξεφεύγοντας τελείως από τις αρχές που υπεράσπιζε και ευαγγελιζόταν και μετατρεπόμενη σε κάτι τελείως διαφορετικό κι ενίοτε χειρότερο από εκείνο που κατέλυσε. Όπως συνέβη με τη Γαλλική Επανάσταση και το σύνθημα "Ελευθερια, Ισότητα, Αδελφότητα", που η τρισάθλια συμμορία των Ιακωβίνων το μετέτρεψε σε πρωτόγνωρο σχεδόν ιστορικά τρόμο τη φοβερή εποχή της "τρομοκρατίας" που ακολούθησε. Όταν στην εξεγερμένη πχ επαρχία της Βανδέας, όπου από τις 800.000 περίπου κατοίκους πάνω από το 1/3 των κατοίκων εξοντώθηκε, ο στρατός της "επανάστασης" ξέσκιζε με τις λόγχες εγκύους και πέταγε μέσα σε φούρνους γυναίκες και παιδιά με τη δικαιολογία ότι "έτσι ψήνει το ψωμί της η δημοκρατία". Κι όταν τα βυρσοδεψεία ανθρώπινου δέρματος στο Κλισόν προμήθευαν τους "δημοκράτες" στρατιωτικούς και βουλευτές με παντελόνια από ανθρώπινο δέρμα από τις μυριάδες των αθώων κι ενόχων θυμάτων της "δημοκρατίας" που εγκαθιδρυόταν. Η αστική δημοκρατία που στήθηκε πάνω σε δημόσιους πνιγμούς ακόμα και γυναικόπαιδων στο Σηκουάνα - ο Γράκχος Μπαμπέφ γράφει πως μόνο σε μία από αυτές τις "επιχειρήσεις" έπνιξαν αποκλειστικά παιδιά: 600 το νούμερο!-, στο "Νόμο περί υπόπτων" που οδήγησε σε φυλακίσεις και βασανιστήρια περίπου ένα εκατομμύριο άνδρες γυναίκες και παιδιά και σε αποκεφαλισμό σχεδόν σαράντα χιλιάδες και σε άλλα φριχτά και ασύλληπτα νοσηρά. Ώστε ο Γράκχος Μπαμπέφ, από τους πρωτεργάτες της Επανάστασης μα όχι Ιακωβίνος, να μιλήσει το 1794 στο βιβλίο του"περί του συστήματος του αποπληθυσμού" για "λαοκτονία" του γαλλικου λαού, όρου που σήμερα θα μεταφράζαμε ως γενοκτονία!

Αντίθετα με το στρατευμένο και δεσμευμένο από επαναστατικά καταστατικά, ο εξεγερμένος δεν δεσμεύεται από το γράμμα των επαναστατικών διακηρύξεων και την ιδεολογική μονολιθικότητα, άκαμπτη και ασύμβατη συχνά με τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις και τις ιδιαίτερες ανάγκες των εκάστοτε εποχών. Ο εξεγερμένος αφουγκράζεται το σφυγμό των καιρών, τις απαιτήσεις τους, τις αγωνίες που ακόμα και οι ίδιοι οι καταπιεσμένοι αδυνατούν να εκφράσουν και να αναγνωρίσουν. Με την εξέγερσή του πασχίζει να θεμελιώσει την ανθρώπινη φύση του, να εκδηλώσει και να προεκτείνει τα δικαιώματά του. Όχι όμως και να δεχτεί να τα θυσιάσει, περιχαρακώνοντάς τα μέσα σε αυστηρά πλαίσια και την προπαγάνδα της ιδεολογικής στράτευσης. Που όχι σπάνια αποτελεί έναν άλλοτε οφθαλμοφανή κι άλλοτε συγκαλυμμένο σεχταρισμό με επαναστατικό περιτύλιγμα. Και αυστηρή ιεραρχία που φυσικά δεν δύναται να απεμπολήσει το "δικαίωμά της" στην εξουσία και τη διανομή της, την οποία και καταλαμβάνει μέσα από αστικού τύπου αγώνες. Ξεπέφτοντας σε ολοκληρωτικές μεθόδους για να "προστατεύσει" τις "επαναστατικές ιδέες". Και επανεκινώντας το φαύλο κύκλο της "επαναστατικής ανατροπής"!

Ο εξεγερμένος όμως αγαπάει τη ζωή, δεν την τιμωρεί ή αλυσοδένει για χάρη της εξέγερσης.
Στοχάζεται κι αναστοχάζεται πάνω στις διαδικασίες αντιμετώπισης και τις πρακτικές επίλυσης προβληματικών καταστάσεων, μαθαίνοντας από τα σφάλματα και τις αστοχίες.Ο εξεγερμένος είναι μαχητής, μα ανοιχτός σε προτάσεις και διορθωτικές κινήσεις, συνθέτης ιδεών που λατρεύει να τις δοκιμάζει στην πράξη κι όχι να τις αποθηκεύει σε ατελέσφορη θεωρητική στασιμότητα. Ενίοτε είναι και ποιητής. Όταν εξεγείρεται δεν παύει να φοβάται άρα και να μαθαίνει από το φόβο του και να τον μετατρέπει σε εργαλείο.
Ο στρατευμένος "θυσιάζει την δημιουργική χαρά της ζωής για την προπαγανδιστική εργασία", όπως έχει γράψει καιο Ραούλ Βανεγκέμ. Αντίθετα, "ο εξεγερμένος δημιουργεί μια ζώνη αναταράξεων κι αντηχήσεων που ταράζουν το λήθαργο, αφυπνίζουν τη συνείδηση...", σύμφωνα με το Βέλγο στοχαστή. Και όπως προσθέτει, "η ίδια η έννοια της χειραφέτησης παύει να υπάρχει όταν γίνεται καθήκον και ηθική υποχρέωση". Μια υποχρέωση που βαριανασαίνει και συντρίβεται από το ιδεολογικό φορτίο που τη βαραίνει και δεν την αφήνει να ανασάνει. Και να εκφραστεί ελεύθερα, να αναλάβει πρωτοβουλίες, να υπερβεί τον εαυτό της για χάρη του ίδιου του εαυτού της και των άλλων.

Ο εξεγερμένος και ο στρατευμένος μπορούν να συνεργαστούν κατά τη διάρκεια των εξεγερσιακών διαδικασιών και καταστάσεων. Και για ένα διάστημα και να συνυπάρξουν. Μέχρι που το είδος αυτού του φορτίου, το οποίο και αναφέραμε πριν, να αρχίσει ψυχαναγκαστικά να απαιτεί τη στράτευση κάθε "ώμου" γύρω του, ώστε να αυξήσει την ισχύ του βάρους του. Ακόμα και σε..βάρος των διαδικασιών απελευθέρωσης των κοινωνιών από τα.. βάρη τους! H στράτευση, καθόλου σπάνια, επιθυμεί να καναλιζάρει την εξέγερση, να ευνουχίσει την ορμή της, να τη χειραγωγήσει και χρησιμοποιήσει για ίδιον συμφέρον.

Στην Ελλάδα των κομβικών σημερινών καιρών έχω την εντύπωση ότι υπάρχουν πολλοί στρατευμένοι, ακόμα περισσότεροι καιροσκόποι και λίγοι -αν κι όχι αμελητέοι σαν δυναμική που διαμορφώνεται- εξεγερμένοι. Και μην ξεχνάμε ότι η εξέγερση εδραιώνεται πρώτιστα στην καρδιά, μεστώνει στο μυαλό κι ανδρώνεται στην πράξη.

Θα δούμε..

Ο Ένοικος...

Αυστηρώς απαγορευμένο (για ευσεβείς, ασεβείς και στρατευμένους)

To υπέροχο εξώφυλλο από ένα εξίσου υπέροχο άλμπουμ του 1970, από τα κορυφαία της αμερικανικής ψυχεδελικής σκηνής της εποχής. Θεωρήστε τη φωτογραφία σχετική με το κείμενο από εμάς.


"Το δίπολο οδύνη = τιμωρία και οδύνη = λύτρο αποτελεί για το Nietzsche εκείνο το μηχανισμό που εσωτερικεύει τον πόνο, που τον στρέφει κατά του εαυτού,που δημιουργεί την κακή, την αμαρτωλή, την ένοχη συνείδηση. Το μηχανισμό μέσω του οποίου ο χριστιανός δρα μηδενιστικά, αρνούμενος τη ζωή: από τη μία ηκατασκευή της ενοχής και της αμαρτίας, από την άλλη ο πολλαπλασιασμός τηςοδύνης ως λύτρο που θα ξεπληρώσει τον πόνο αυτής της έκπτωτης ζωής.
Ακόμα και όταν ο χριστιανισμός υμνεί τη ζωή και την αγάπη, μέσα στους ύμνους αυτούς κατοικεί το μίσος και η άρνηση, αφού η «αγάπη» αναφέρεται σε μια ζωή ευνουχισμένη, ακρωτηριασμένη, θνήσκουσα, με ηθικούς κανόνες και «πρέπει», μεκαταπίεση και άρνηση των ενστίκτων, μια ζωή που δεν είναι παρά μια θολή σκιά της μεταθανάτιας «πραγματικής» ζωής. Ο Διόνυσος, ο θεός της χαράς και του κρασιού, του χορού και του γέλιου είναι ο ίδιος Διόνυσος που τεμαχίστηκε από τους Τιτάνες, προσφέρθηκε σαν δείπνο στους Ολύμπιους θεούς και αναγεννήθηκε – αναστήθηκε μέσω της Δήμητρας. Είναι ο θεός που με τη ζωή του δικαιολογεί την οδύνη και όχι με την οδύνη τη ζωή του. Έτσι δεν εσωτερικεύει τον πόνο, η ζωή είναι καθεαυτή δίκαιη «καταφάσκοντας ακόμα και προς τον σκληρότερο πόνο».
Για το Nietzsche ο άνθρωπος άρχισε να χάνει την αθωότητά του όταν αρνήθηκε αυτό που είναι, όταν καταπίεσε τα ένστικτά του εν ονόματι μιας εξ αποκαλύψεως ηθικής, όταν δαιμονοποίησε την οδύνη ταυτίζοντάς την με την τιμωρία και ζήτησε να την προβάλει πάνω σε θεούς που θα την αναλάμβαναν (την οδύνη) γιαλογαριασμό του "
Aπό το άρθρο "Ο Nietzsche απέναντι στο χριστιανισμό"

Εμείς να συνεχίσουμε συμπληρωματικά, λοιπόν. 
 "Εγώ ειμί η άμπελος"! Ο Διόνυσος καλεί τον άνθρωπο να πιει και να ξεδιψάσει από το κρασί της ζωής, "των αιώνιων χαρών της ζωής" που έλεγε και ο αγαπημένος μας Γουίλλιαμ Μπλέηκ. Να πιει από τους χυμούς της έκστασης, να γίνει κοινωνός στο Δέος, να υψωθεί από την οδύνη που προέρχεται απ'τα επίγεια δεινά, να απενοχοποιηθεί από την ηθικολογία και την αρρωστημένη καθήλωση σε εσφαλμένες αντιλήψεις, αφύσικες συλλήψεις και αποδομητικές για την ψυχική του ακεραιότητα φοβίες. Να αντικρίσει σαν ίσος προς ίσο τους ίδιους τους θεούς -ή θεό- δυνάστες του. Να γευτεί την αυθεντική ηδονή της ζωής, που δεν έχει σχέση με ακολασίες και ασωτία ως τρόπο ζωής και ως βολική χριστιανική ερμηνεία. Αυτού του είδους την απελευθερωτική ηδονή, την αυθεντική ηδονή που αναζητούσαν οι Επικούρειοι, την ενάντια σε κάθε φοβία ή αγκύλωση που εξαχρειώνει την ανθρώπινη φύση και υποδουλώνει το ανθρώπινο πλάσμα σε επίγεια και υπέργεια αφεντικά. Και το αποκόπτει από τον ίδιο τον εαυτό του, εμποδίζοντας την αποκατάσταση της ενότητας μαζί του.
 Το παρακάτω κείμενο λοιπόν, με στοιχεία και σατυρικής διάθεσης, είχε προκύψει μετά από μία συζήτηση μεταξύ εμένα και του ανιχνευτή πάνω σε αυτά -είναι δηλαδή "πνευματικό παιδί" και των δυο μας- και το αναδημοσιεύουμε εμπλουτισμένο με τους παραπάνω στοχασμούς ως εισαγωγή:

AΠΑΓΟΡEYMENO

-Στηριγμένο, μέσα από σχετικές συζητήσεις, σε μια αρχική ιδέα του ανιχνευτή. Αυτοεξόριστου, όπως κι εγώ, όπως και κάποιοι ίσως από εσάς, από κολάσεις και παραδείσους, σημαίες και οικόσημα, φατρίες και συναγωγές, ιδρύματα, ρεύματα, σχολές και παραρτήματα-


Αρχαίες μαινάδες σκίζουν τα ρούχα τους με ουρλιαχτά, κατασπαράσσοντας στα δάση τους παρείσαχτους καταπατητές.

Ο τράγος μέσα από τα σκανδαλιστικά μάτια της ομορφιάς και της χαράς, στον ιεραπόστολο χαμογελάει περιπαιχτικά.

Πολύχρωμες εικόνες από τρικυμίες πάθους παίρνουν σάρκα και οστά μέσα σε απόκρυφες ανεξερεύνητες θάλασσες του νου.

Η υπέργηρη δεσποινίς συναινετική ορθότητα κοκκινίζει σαν ξελογιασμένη παπαρούνα που αρπάει φωτιά, σπαρμένη σε απερίφραχτους αγρούς. Με τις επικυρηγμένες παραινέσεις του Μαρκήσιου Ντε Σαντ, τους βελουδένιους πόθους της γλυκόλαλης Σαπφούς και του Επίκουρου τη σοφή ηδονή.

Καθώς ο ήλιος εισβάλλει με ανοιξιάτικες υποσχέσεις στα πνιγηρά κελιά, ο Aσμοδαίος ψιθυρίζει βλάσφημα στο αυτί του θεοφοβούμενου μοναχού.

Αναμνήσεις θολές από οργιαστικής λάμψης τοπία, που θεσπέσια κοσμούνται από ξέγνοιαστα γυμνά κορμιά.

Αλλοτινές, μήπως και μελλοντικές εποχές, δίχως της αγκύλωσης το μεμψίμοιρο και τη μιζέρια. Δίχως τις σημαδεμένες τράπουλες των ιδεολογιών του λωποδύτη, του δημαγωγού, του νομοθέτη, του ζηλωτή.

Αγαπημένη συμβίωση δίχως της θεόσταλτης ή έννομης φοβέρας το μαστίγιο. Συντροφιές αρμονικές δίχως τη θηλειά του καταναγκασμού. Αποφάσεις κοινές με μέντορα τη λαγνεία της ελευθερίας και της Γνώσης.

Σκάλα δέους κι έκστασης προς τα άφταστα δίχως τον παντεπόπτη οφθαλμό του τιμωρού.
Ουράνιου, επίγειου και υποχθόνιου.



Ο Ένοικος...

ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

             (Θυμηθείτε κι αυτό: Αυτή η αβάσταχτη δυσοσμία της μεγαλύτερης κατοχικής δύναμης που λυμαίνεται τη χώρα...)                                        

ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

Ελληνικό: επένδυση ή κάτι άλλο;

To παλιό αεροδρόμιο της περιοχής του Ελληνικού, ένας χώρος 6,200,000 τ.μ. πρόκειται να πουληθεί 915 εκ. ευρώ, δηλαδή 148 ευρώ το τετραγωνικό, στον επενδυτικό όμιλο “Lamda”, εταιρεία συμφερόντων του Λάτση. Το ΤΑΙΠΕΔ, η ύπαρξη του οποίου και μόνο, αποτελεί σκάνδαλο, έμεινε με μόνο μια πρόταση στα χέρια της, που συμπτωματικά ανήκει σε έναν από τους ντόπιους ολιγάρχες.

Ακόμα κι αν πρόκειται να αξιοποιηθεί ο χώρος ή να ανοίξουν θέσεις εργασίας, αυτό που αγνοεί ο πολύς κόσμος είναι πως οι απαιτούμενες εργασίες που πρέπει να γίνουν ώστε να να καταστεί αξιοποιήσιμο από τον οποιονδήποτε επενδυτή, θα γίνουν με έξοδα του δημοσίου, εν ολίγοις των φορολογουμένων. Το κόστος αυτών των εργασιών κοστολογείται στα 614 εκ. ευρώ.

Τι περιλαμβάνουν αυτές οι εργασίες; Μετεγκατάσταση των φορέων που βρίσκονται μέσα στον ευρύτερο χώρο. Συγκεκριμένα: Του Μητροπολιτικού Κοινωνικού Ιατρείου, υπηρεσιών του Δήμου, πολιτιστικών συλλόγων, αθλητικών ομοσπονδιών και ολυμπιακών ομάδων, της αστυνομίας, της τροχαίας και της πυροσβεστικής και πολλών άλλων υπηρεσιών και φορέων. Μεταξύ των οποίων βρίσκονται το Θεραπευτήριο Χρόνιων Παθήσεων Ανατολικής Αττικής, το Κέντρο Πρόληψης, το σωματείο γονέων & φίλων ατόμων με αναπηρία “ΕΡΜΗΣ”, ο αντίστοιχος πανελλήνιος σύλλογος “ΑΜΥΜΩΝΗ” και άλλα πολλά.

Επιπλέον έργα όπως η κατεδάφιση των κτιρίων, η σύνδεση με το αεροδρόμιο των Σπάτων, η υπογειοποίηση του τμήματος της Ποσειδώνος που περνάει από το συγκεκριμένο σημείο, η επέκταση της γραμμής του τραμ στοιχίζουν πάνω από 1,5 δισ. ευρώ ενώ τα ολυμπιακά ακίνητα που περιλαμβάνονται εντός του χώρου ουσιαστικά χαρίζονται.

ΣΦΑΓΗ ΠΑΙΔΙΩΝ

ΑΝΤΟΝ ΣΑΜΜΑΣ: Εβραίος λογοτέχνης Το παρακάτω ποίημα, μάλλον, το απευθύνει στους στρατοκράτες πειρατές του Ισραήλ…


(α)

Μικρά παιδιά κοιτάχτηκαν,
Είπαν το ένα στ’ άλλο
στη γλώσσα του θανάτου, τη σιωπηλή και βουερή.
Δεν μπόρεσα να καταλάβω τίποτα
-παιδιά τρυφερά στη ζωή
και ακόμα πιο τρυφερά στο θάνατο.
Έτσι είπε ο ποιητής
όχι στην εβραϊκή, όχι στην αραβική ή σε άλλη γλώσσα,

παιδιά σφαγιασμένα δεν έχουν χείλη,
το λένε κι οι ουρανοί ,
και νομίζω ότι το είπαν
και δεν μπόρεσα να καταλάβω,
παιδιά τρυφερά στη ζωή
κι ακόμα πιο τρυφερά στο θάνατο.
Έτσι είπε ο ποιητής,
Θεέ μου, ο εν τοις ουρανοίς,
που καταλαβαίνεις πιο πολλά,
τα πάντα με σοφία εποίησες,
θαυμαστή η σοφία σου,
δεν σε επικρίνω.
(β)

Και προς στιγμήν ξεχνιούνται τα αξέχαστα πράγματα,
ο άνθρωπος έχει μυαλό,
το ζώο έχει εγκέφαλο
και δεν ξέρω ποιανού ο πόνος θα απαλύνει
όταν ο ποιητής φανερώσει
το σκληρό μυστικό του θανάτου.
Θάνατος εδώ, θάνατος εκεί,
παιδί εδώ, παιδί εκεί,
κόρη εδώ, κόρη εκεί,
σπαράζουν στη ζωή και στο θάνατο:
είναι το κλάμα που ακόμα δεν άρχισε,
είναι το κλάμα που ακόμα δεν τέλειωσε.

To διαβάσαμε ΕΔΩ

ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΑΝΩ Σ'ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ: Δημιουργώντας τη νέα "νεοσυντηρητική" πραγματικότητα, "NeoCon ‘reality-creating’ "

 "We’re an empire now, and when we act, we create our own reality. And while you’re  studying that reality — judiciously, as you will — we’ll act again, creating other new  realities, which you can study too, and that’s how things will sort out. We’re history’s  actors . . . and you, all of you, will be left to just study what we do."  Bush White House aide explaining the New Reality

μτφ από εμάς: " Είμαστε μια αυτοκρατορία τώρα, κι όταν αναλαμβάνουμε δράση, δημιουργούμε τη δική μας πραγματικότητα. Κι ενώ εσείς αναλύετε (μελετάτε) αυτή την πραγματικότητα - όπως με σύνεση θα κάνετε- αναλαμβάνουμε και πάλι δράση, δημιουργώντας άλλες "νέες πραγματικότητες", τις οποίες μπορείτε επίσης να μελετήσετε κι έτσι τα πράγματα θα σχεδιάζονται κάθε φορά. Είμαστε οι ηθοποιοί της Ιστορίας κι όλοι εσείς απλά θα (προσπαθείτε να) μελετάτε κι αναλύετε αυτά που κάνουμε"(!!!) - Πρόεδρος Μπους περί "νέας πραγματικότητας"

Η "νέα γλώσσα" της αυτοκρατορίας λοιπόν! Μυστήριαι αι βουλαί του "Κυρίου" και κινήσεις του "παντοκράτορα", επενδυμένες και με αινιγματικές δόσεις "μεταφυσικού χαρακτήρα", θα μπορούσαμε να πούμε "με δέος" εμείς "όλοι" (σύμφωνα και με τα λόγια του πρώην προέδρου των ΗΠΑ), οι κοινοί θνητοί!
Μη μας φαίνονται λοιπόν εξωφρενικές ή παράλογες κι ανεξήγητες σύμφωνα με την "κοινή λογική", καταστάσεις όπως η εξαφάνιση του μαλαισιανού boeing και μετά από καιρό "παγκόσμιας αγωνίας" να ανακαλύπτεται έχοντας καταρριφθεί στην περιοχή του πλανήτη όπου στοχεύουν οι σχεδιασμοί της "αυτοκρατορίας" για παγκόσμια ηγεμονία και κυριαρχία στην ευρασιατική ζώνη, ως τα νερά του ινδικού ωκεανού και της ιαπωνικής θάλασσας.  Με καθήλωση κι αποκλεισμό της Ρωσίας και στρατιωτικής άμεσης πια πίεσης στην ανερχόμενη στρατιωτικά (και σε διαστημικό επίπεδο) Κίνας. Κι όλα αυτά ΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟ, ακόμα και με την πρόκληση ενός παγκόσμιου θερμοπυρηνικού σοκ! Κι αυτά συνδέονται και με τις αιμοσταγείς θεοκρατικές ορδές των τζιχαντιστών, εκπαιδευμένες κι ελεγχόμενες από δυτικές-αμερικανικές στρατιωτικές υπηρεσίες(" U.S. trained ISIS at secret Jordan base "), που αλλάζουν τα σύνορα στην "καυτή πατάτα" της Μέσης Ανατολής, χωρίς την εμπλοκή και σπατάλη αμερικανικών στρατευμάτων...
Διαβάστε και το παρακάτω άρθρο για να δείτε πώς εδώ και δεκαετίες έχουν αναπτυχθεί τα νέα δόγματα περί "νέας πραγματικότητας" από ισραηλινά χείλη, αυτών που, έως ετούτες τις στιγμές που γράφονται αυτά, συμπεριφέρονται ανεξέλεγκτα και πολύ επικίνδυνα σε μια περιοχή-πυριδιταποθήκη. Η οποία διαμορφώνεται όπως από τότε "οραματίζονταν" οι εγκέφαλοι της "αυτοκρατορίας" και των συνεταίρων της: "Τhe dissolution of Syria and Iraq later on into ethnically or religiously unique areas such as in Lebanon is Israel’s primary target in the long run", δηλαδή "η ευρύτερη πρωταρχική στόχευση του Ισραήλ είναι η δημιουργία (ελεχόμενων βέβαια από τη Δύση) αυτόνομων περιοχών, όπως στο Λίβανο, στηριγμένων στον εθνικό ή θρησκευτικό παράγοντα" Κι αυτά ειπώθηκαν 32 χρόνια πριν, κάτι που εξηγεί απόλυτα την προσπάθεια των αιμοσταγών κι αποδεδειγμένα εξοπλισμένων από τη Δύση ασκεριών που προσπάθησαν να επιβάλλουν ένα σκληρό, θεοκρατικό σουνιτικό καθεστώς στη Συρία, κατασφάζοντας εκεί χριστιανούς(ορθόδοξοι οι περισσότεροι), αλαουίτες και σιίτες μουσουλμάνους. Ενώ τα mainstream ΜΜΕ μιλούσαν για "επαναστάτες μαχητές "...

NeoCon ‘reality-creating’

 by Linda S. Heard

Paper published in 1982 by Israeli journalist describes exactly what’s going on in Iraq, Syria and across the Middle East. The other day I was handed the translation of a paper written by Israeli journalist Oded Yinon as far back as 1982. Ah! Old news, I thought. I’ll get around to browsing through it one of these days. When later, the person who proffered the document, asked me about my conclusions, I grabbed my spectacles and sat down for what I thought would be a dull read. How wrong I was!
Yinon, who was attached to Israel’s Foreign Ministry, published his paper, titled «A Strategy for Israel in the 1980s,» in Kivunim (Directions) a «journal for Judaism and Zionism,» and if the Association of Arab-American University graduates hadn’t widely distributed the article, it might have disappeared down the memory hole.

Unfortunately, as the document is 11 pages long, I can only give you the gist but it can be found in its entirety on the Internet.

The basic premises of the plan are these: In order to survive Israel must become an imperial regional power and must also ensure the break-up of all Arab countries so that the region may be carved up into small ineffectual states unequipped to stand up to Israeli military might.

Yinon described the Arab-Muslim world as «a temporary house of cards put together by foreigners and arbitrarily divided into states, all made up of combinations of minorities and ethnic groups which are hostile to one another.»

Και τι πα να πει έτσι είναι η ζωή άνθρωπε των σπηλαίων;

(Σχόλιο: Ετούτα όλα...)

Και τι πα να πει έτσι είναι η ζωή άνθρωπε των σπηλαίων

Δεν είναι ατυχία:

Λέγεται ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ.

Αλλά ας αρχίσουμε από κάπου.

Όποιος είχε την σπάνια τύχη να συναντήσει το blog από την αρχή της λειτουργίας του, ίσως και να μπορεί να θυμηθεί ότι η πρώτη δημοσίευση του ήταν για την ηρωίδα Αμαλία Καλυβινού που κατήγγειλε τους γιατρούς που την πετσόκοβαν λες και ήταν οι πρωταγωνιστές του SAW.


Η Αμαλία πέθανε μα οι φονιάδες δε χορτάσανε εκδίκηση,

Πρόσφατα, 67χρονος καρδιοπαθής κατήγγειλε τον χειρουργό που απείλησε τη ζωή του αναβάλλοντας το χειρουργείο για να αποσπάσει από τον ασθενή φακελάκι.

Ακόμη πιο πρόσφατα, ο ασθενής πέθανε. Ο εκβιασμός κόστισε 18 μέρες καθυστέρησης του χειρουργείου. Στον Ευαγγελισμό όλα αυτά. Ο ασθενής τώρα μπορεί να καταγγείλει το χασάπη και τη διοίκηση της νοσοκομειακής μαφίας στον Άγιο Πέτρο και στο Χρηστό που έκανε τη μαλακία να πάρει πάνω του τις αμαρτίες μας για να έχουμε φρέσκια όρεξη για καινούρια εγκλήματα, σαν πουτάνες που ξαναβρήκαν την παρθενία τους και ανυπομονούν να την ξαναχάσουν.

Δε χωρά συζήτηση. Πρόκειται περί δολοφονίας. Όχι φυσικά άμεση αλλά παρά ταύτα εκ προμελέτης δολοφονία του 67χρονου.

Και δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό: Κάθε χρόνο εκατοντάδες μη προνομιούχοι δολοφονούνται από την Ιατρική Μαφία της χώρας.

Κάποτε έγραφα βιβλία για το παρασκήνιο της δημόσιας υγείας με την ελπίδα ότι μπορούσε κάτι να αλλάξει.

Αλλά η Ελλάδα είναι μια χώρα αθεράπευτη. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει μόνο μια βιομηχανία ασθένειας όπως σε όλες τις προηγμένες χώρες του Δυτικού Κόσμου: στην Ελλάδα ανάμεσα σε όλες τις άλλες εγκληματικές παράγκες υπάρχει και μια παράγκα θανάτου: Η ιατρική συντεχνία.

Από που να ξεκινήσει κανείς;

Ένας απελπιστικά μεγάλος αριθμός γιατρών στην Ελλάδα σήμερα, αγόρασαν τα πτυχία τους με μερικά μπουκάλια ουίσκι την εποχή της διάλυσης του ανατολικού μπλοκ ενώ υπάρχουν και κάποιοι με πτυχία μαϊμού, όπως ο περιβόητος κακοποιός Γιάννης Καστάνης, ο διευθυντής του περιφερειακού Ιατρείου της Σκύρου με το τζετ, τη Φερράρι και τη βιομηχανία πλαστογραφίας που παραμένει ασύλληπτος και που ακόμη και αν εντοπιστεί μάλλον θα πέσει στα μαλακά.

Κάποιοι άλλοι μπήκαν με το καθεστώς των μεταγραφών, γόνοι φτασμένων οικογενειών όπως ο Υπουργός Κικίλιας και οι καθηγητές Τούτουζες.

Και δεν είναι μόνο η ποιότητα των πτυχίων τους και των σπουδών τους. Η ατιμωρησία των ελιτίστικων συντεχνιών-συμμοριών όπως οι πολιτικοί που περνούν ζωή και κότα παρά τις
δημόσιες παραδοχές τους για οικονομικά εγκλήματα, ή όπως οι κολλητοί τους οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες που κάνουν πάρτι στη Μύκονο παρά την πρόδηλη εγκληματική τους δράση, ισχύει και για τους γιατρούς:

Με εξαίρεση ένα μικρό ποσοστό αφοσιωμένων γιατρών που σώζουν την παρτίδα, οι περισσότεροι “γιατροί” τα παίρναν από παντού. Τα παίρναν σαν τρελοί μέσω της κατευθυνόμενης συνταγογράφησης από τις φαρμακευτικές, τα παίρναν και από τους ασθενείς.Και από το Ικα και από το γραφείο και από το πανεπιστήμιο και από από παντού: Οι γιατροί σε αυτόν τον τόπο ήταν χρηματομηχανές.

Τώρα που η πίτα μίκρυνε λόγω της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης και των δολοφονικών περικοπών στη δημόσια υγεία, το φονικό κοκτέιλ γίνεται ακόμη φονικότερο καθώς πολλοί από τους επαγγελματίες εκμεταλλευτές του ανθρώπινου πόνου χιμάν σαν λυσσασμένα σκυλιά πάνω στους ασθενείς και το βιος τους για να αναπληρώσουν κάποια από τη χαμένη αίγλη της παλιάς τους ντόλτσε βίτας, σκοτώνοντας έτσι ακόμη περισσότερους αθώους που βρίσκονται σε ανάγκη.

Δύο διαπλεκόμενα είδη εξουσίας, η πολιτική και η ιατρική, στέλνουν στον τάφο τη Δημόσια Υγεία. Και μαζί της έτσι για την παρέα, μερικούς χιλιάδες ασθενείς.

Μην την ψάχνετε. Εμείς το φτιάξαμε αυτό το σύστημα. Το σύστημα της ατιμωρησίας και της απόλυτης ασυδοσίας των ελίτ.

Και μην γελιέστε. Αν δεν ανήκετε στο κορυφαίο 5% της ελληνικής πυραμίδας τότε είτε κάνετε ότι δεν το ξέρετε είτε όχι, εσείς και η οικογένεια σας κάθεστε σε μια παρτίδα ρωσικής ρουλέτας που δεν τελειώνει ποτέ καθώς μετά την πρώτη εκπυρσοκρότηση καινούρια σφαίρα μπαίνει στη θαλάμη. Και πάμε πάλι από την αρχή.

Έτσι είναι η ζωή λένε, κυρίως τις σκληρές εποχές. Γιορτή απανθρωπιάς: Να εξοικειώνεσαι με το θάνατο των άλλων και να περνιέσαι πολύ καλός για να πεθάνεις. Να χαίρεσαι που ψόφησε ο διπλανός σου και σου υπενθύμισε πόσο κωλόφαρδος είσαι που ζεις.

Μας κυβερνάν οι κλέφτες μας. Μας εγχειρίζουν οι φονιάδες μας.

" Σαν σπασμένες κούκλες στην άμμο..."

ΚΑΝΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΣΕ ΚΕΛΙ

ΚΑΝΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΣΕ ΚΕΛΙ



(αναδημοσίευση από την εφημερίδα Athens Voice)

Αυτή η φωτογραφία είναι από το «Πρότυπο Κέντρο Φιλοξενίας Ανηλίκων Αλλοδαπών Αμυγδαλέζας». Αυτή η φυλακή με το ωραίο όνομα αποτελείται από 4 θαλάμους, χωρητικότητας 10 ατόμων ο καθένας, με τσιμεντένια, χτιστά κρεβάτια, και μπάνια με 8 βρύσες από τις οποίες λειτουργεί η μία. Σήμερα κρατούνται εκεί 24 παιδιά, διαφόρων εθνικοτήτων, από 12 έως 18 ετών, μέχρις ότου απελαθούν καθώς δεν έχουν νομιμοποιητικά έγγραφα.

Στους κρατούμενους δεν επιτρέπονται προσωπικά αντικείμενα, δεν τους παρέχονται μαξιλάρια και σεντόνια, παρά μόνο ό,τι τους δίνουν διάφορες ΜΚΟ, ενώ τους έχουν αφαιρέσει τα κορδόνια από τα παπούτσια για να μην αυτοκτονήσουν. Πριν από ένα μήνα 7 κρατούμενοι έβαλαν φωτιά στα στρώματά τους (η φωτογραφία είναι από τον συγκεκριμένο θάλαμο), διεκδικώντας την ελευθερία τους. Και με εντολή εισαγγελέα αφέθηκαν ελεύθεροι. Παρεμπιπτόντως, οι κρατούμενοι παραλίγο να καούν ζωντανοί. Αυτόματο σύστημα πυρόσβεσης δεν υπάρχει, ούτε οι πόρτες ανοίγουν αυτόματα σε περίπτωση πυρκαγιάς, καθώς κλειδώνουν με λουκέτο. Και την ώρα της φωτιάς χρειάστηκε τροχός για να σπάσει.

Την Αμυγδαλέζα επισκέφθηκαν στις 30 Νοεμβρίου μέλη της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων και του Δικτύου Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών και σε ερώτησή τους προς τους υπεύθυνους του «Πρότυπου Κέντρου Φιλοξενίας» εάν οι κρατούμενοι πρέπει να βάλουν φωτιά για να αποκτήσουν την ελευθερία τους, πήραν την απάντηση «και αυτή είναι μια ερμηνεία».

* Η εκστρατεία «Κανένα παιδί σε κελί» ξεκίνησε το 2008 από την Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων. Μπορείτε να συνυπογράψετε στέλνοντας email στο kratoumenoi@yahoo.gr. Περισσότερες πληροφορίες στο www.keli.gr

ΥΓ.: Με την ευκαιρία της 60ής Επετείου της Σύμβασης για τους Πρόσφυγες του 1951, και της συνάντησης των αρμοδίων υπουργών των κρατών-μελών των Ηνωμένων Εθνών στη Γενεύη στις 7 και 8/12, η Διεθνής Αμνηστία, η «Διεθνής Συμμαχία για τη Κράτηση» (IDC) και το «Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες και τους Εξόριστους» (ECRE) συνυπέγραψαν έκκληση προς τα κράτη-μέλη να δεσμευθούν για τον τερματισμό της κράτησης των προσφύγων και των αιτούντων άσυλο παιδιών.


To διαβάσαμε στο ΚΕΛΙ (ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ)

Iσραηλινοί στρατιώτες συλλαμβάνουν (ή και απαγάγουν, αν θέλετε) ανήλικα Παλαιστινόπουλα στην κατειλημμένη Χεβρώνα

Μεταφρασμένα αποσπάσματα του άρθρου που ακολουθεί:

" Βίντεο δίλεπτο που δείχνει ένα δεκατριάχρονο Παλαιστίνιο, με δεμένα τα μάτια, να έχει συλληφθεί από δυο πάνοπλους Ισραηλινούς στρατιώτες στην κατειλημμένη πόλη της Χεβρώνας, στη Δυτική Όχθη. Εθελοντές υπέρ της υπεράσπισης των ανθρώπινων δικαιωμάτων είπαν ότι το αγόρι συνελήφθη μέσα στο σπίτι του.
...Χριστιανικές ομάδες υπέρ της ειρήνης ανάρτησαν ένα ρεπορτάζ με τίτλο (απ'όπου και η παραπάνω εικόνα) "Κατειλημμένη παιδική ηλικία: ο αντίκτυπος των πράξεων των Ισραηλινών στρατιωτών σε βάρος των παιδιών της Παλαιστίνης στην κατειλημμένη Χεβρώνα, κατά τη διάρκεια του Φεβρουαρίου, του Μαρτίου και του Απριλίου του 2013, εστιάζοντας στις παραβιάσεις των δικαιωμάτων των παιδιών στη Χεβρώνα.
 Eθελοντές στον αγώνα της υπεράσπισης των ανθρώπινων δικαιωμάτων, ανέφεραν ότι στον τομέα της Χεβρώνας κάτω απ'τον έλεγχο των Ισραηλινών έγιναν μάρτυρες σε 47 (!) περιπτώσεις κράτησης ή σύλληψης παιδιών, ηλικίας 15 ετών και κάτω από τον στρατό, απ'το ξεκίνημα του Φεβρουαρίου.
 Άλλες παραβιάσεις που παρουσιάζονται ως ντοκουμέντα στο παραπάνω ρεπορτάζ, περιλαμβάνουν διεξαγωγή πολεμικών ασκήσεων από τους στρατιώτες με τα παιδιά παρόντα, καθυστερήσεις των παιδιών και των δασκάλων τους όταν έφθαναν στα σημεία ελέγχου για να πάνε στα σχολεία τους, κρατήσεις παιδιών σε εγκαταστάσεις για ενήλικες, ανακρίσεις παιδιών χωρίς την παρουσία ενηλίκων, παιδιά με δεμένα μάτια να έχουν συλληφθεί και να οδηγούνται από στρατιώτες.
Ισραηλινές δυνάμεις συνέλαβαν 27 παιδιά (!!) έξω από ένα δημοτικό σχολείο, σε ένα και μόνο περιστατικό το Μάρτιο του'13"

Σχόλιο δικό μας στα παραπάνω: Ποιος είπε ότι ο ναζισμός πέθανε; 
Κι ακόμη: Κανένας στρατός και στρατιώτης με τιμή, ασχέτως πόσο ισχυρός ή αξιόμαχος είναι, δεν τα βάζει με παιδάκια. Κακομεταχειρίζοντάς τα, τρομοκρατώντας τα και φυσικά σκοτώνοντάς τα. Όπως συμβαίνει αυτές τις ημέρες, κι όπως έχει συμβεί τόσες φορές στο παρελθόν, στη μαρτυρική Λωρίδα της Γάζα. Όπου ήδη έχει ξεκινήσει και η χερσαία επίθεση, μετά τους ανελέητους τυφλούς βομβαρδισμούς...

Video: Israeli soldiers blindfold and arrest young boy in Hebron

 http://youtu.be/0OEMcM-ewEI


A two-minute video uploaded to YouTube yesterday by the International Solidarity Movement shows a blindfolded Palestinian boy being led away by two heavily-armed Israeli soldiers in the occupied West Bank city of Hebron that same day.

Israeli soldiers demand to see the passports of internationals observing the arrest of the child. The soldiers tear the passports from the internationals’ hands and soon they are flanked by persons who appear to be Jewish settlers.

Human rights volunteers say the boy, 14, was arrested by Israeli soldiers at his home. (Source)

“Go today!” a soldier repeatedly shouts at the woman holding the video camera.

Jose Saramago : "...ιδιωτικοποιήστε στο φινάλε και την πουτάνα την μάνα που σας γέννησε...". Και η δική μας άποψη επί τούτου...

“…ιδιωτικοποιήστε στο φινάλε και την πουτάνα την μάνα που σας γέννησε…”

Aς ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα,
ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός,
ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό και ο αέρας,
ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος,
ας ιδιωτικοποιηθεί και το περαστικό σύννεφο,
ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο,
ειδικά στην περίπτωση που γίνεται την ημέρα και με τα μάτια ανοιχτά.
Και σαν κορωνίδα όλων των ιδιωτικοποιήσεων,
ιδιωτικοποιήστε τα Κράτη,
παραδώστε επιτέλους την εκμετάλλευση υμών των ιδίων
σε εταιρίες του ιδιωτικού τομέα με διεθνή διαγωνισμό.
Διότι εκεί ακριβώς βρίσκεται η σωτηρία του κόσμου…

Και μια και μπήκατε στον κόπο, ιδιωτικοποιήστε στο φινάλε και την πουτάνα την μάνα που σας γέννησε.

Ζοζέ Σαραμάγκου (Νόμπελ Λογοτεχνίας 1998)
Jose Saramago

To είδαμε στην Υπόγεια Τάξη

Διευκρίνηση από το διαχειριστικό team του μπλογκ αυτού: Το ότι δημοσιεύουμε την παραπάνω αναρτηση που περιέχει έναν υβριστικό χαρακτηρισμό από τα χείλη ενός πολύ μεγάλου συγγραφέα και στοχαστή, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι...δεν συμφωνούμε και δεν τον υιοθετούμε κι εμείς. Το αντίθετο μάλιστα! Κι ας εμπλέκει μια από τις ιερότερες έννοιες(εφόσον υπάρχουν κάποια ιερά σημεία αναφοράς για τον άνθρωπο), όπως αυτή της μητρότητας. Μια έννοια για την προστασία της οποίας εκείνοι, στους οποίους κι απευθύνεται ο σπουδαίος Σαραμάγκου, αποδεικνύουν κάθε στιγμή με τις πολιτικές τους και τις μεθοδεύσεις τους ότι δεν δίνουν δεκάρα ή ευρώ  ή γιεν ή πετροδόλαρο ή ομόλογο τσακιστό. Αντίθετα την έχουν γραμμένη στα μεταξωτά και δαντελωτά βρακιά και κιλότες τους, στις μαλακίες με τις οποίες παραμυθιάζουν την "κοινή γνώμη" που όπως πάει καταντάει πόρνη, στην κόκα μπροστά στα ρουθούνια τους, στα δωράκια που τσεπώνουν από τους "μπίζνεσμεν" που διευκολύνουν ή στις πολυτελείς θαλαμηγούς και ιδωτικά νησάκια τους, στα άγουρα ακόμη αγοράκια και κοριτσάκια πάνω στα οποία ικανοποιούν τα ανομολόγητα βίτσια τους, στα κέρδη από τη διακίνηση ουσιών και προστασία διακινητών τοξικών ουσιών, στις φιλανθρωπίες και τα γκαλά που συμμετέχουν για να ρίξουν στάχτη στα μάτια όλων εκείνων που ακόμα και την ίδια τη ζωή τους θεωρούν ως δικό τους περιουσιακό στοιχείο...
Αν κάποιοι λοιπόν πρέπει να ντρέπονται (σιγά μην ντρέπονται τα παχύδερμα, οι σαύρες και τα γουρούνια!) δεν είναι ο συγγραφέας ή εμείς που συμφωνούμε με τα λεγόμενά του. Αλλά όλοι αυτοί/ές, οι..."εκδιδομένων γυναικών" υιοί και θυγατέρες!

Όλη η Ελλάδα μια Μανωλάδα

"Η κοροϊδία των επιταγών εισόδου (vouchers) έχει επιτείνει τη δουλοκτητική νοοτροπία των εργοδοτών, καθώς η ανακυκλούμενη παραχώρηση σε αυτούς δωρεάν εργατικών χεριών, τους κάνει να αμφισβητούν την αναγκαιότητα της αμοιβής στους επαγγελματίες."

Όλη η Ελλάδα μια Μανωλάδα
τάδε έφη SFY


Επιστροφή με ραγδαίους ρυθμούς σε εργασιακές συνθήκες του 19ου αιώνα παρατηρείται χρόνο με το χρόνο στο πειραματόζωο που ονομάζεται "Ελλάδα". Όπως όλα δείχνουν, κανείς δεν είναι διατεθειμένος, πλην ελαχίστων λαμπρών εξαιρέσεων, να αντιπαρατεθεί δυναμικά με την εφιαλτική πραγματικότητα που διαμόρφωσε το καθεστώς "έκτακτης ανάγκης", χρησιμοποιώντας στρατηγική σοκ και δέους. Μια κοινωνία μουδιασμένη, αποπροσανατολισμένη και τρομοκρατημένη, είναι παντελώς ανίκανη να ανακόψει την πτώση της, να ορθώσει το ανάστημά της και να διεκδικήσει το απαράγραπτο δικαίωμά της σε μια αξιοπρεπή διαβίωση.

Ένα καταφανέστατο δείγμα ότι η περιβόητη "ανάπτυξη" και η τουριστική άνθηση δεν συμβαδίζουν απαραίτητα με την αποκατάσταση των εργασιακών σχέσεων, είναι και οι συνθήκες που βιώνουν χιλιάδες εργαζόμενοι και εργαζόμενες σε κερδοφόρους τουριστικούς προορισμούς.

Σύμφωνα με επιτόπιους ελέγχους εκπροσώπων της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργατών Επισιτισμού και Υπαλλήλων Τουριστικών Επαγγελμάτων και ελεγκτών του ΣΕΠΕ και του ΙΚΑ,όλη η χώρα είναι κατάσπαρτη από μικρές "Μανωλάδες". Οι "Μανωλάδες" αυτές δεν εντοπίζονται σε επαρχιακά φραουλοχώραφα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά σε προορισμούς που σφύζουν από τουριστική κίνηση. Ανάμεσα σε αυτούς τους προορισμούς περιλαμβάνονται οι Κυκλάδες, η Εύβοια, η Αχαΐα, η Ήπειρος και η Θεσσαλονίκη.

Ειδικότερα για τις Κυκλάδες (με την κορυφή της εργασιακής ζούγκλας να καταλαμβάνουν η Μύκονος και η Σαντορίνη) υπάρχουν εκατοντάδες καταγγελίες για αδήλωτη εργασία, απολύσεις με συνεχή αντικατάσταση του προσωπικού, αλλά και άθλιες συνθήκες διαβίωσης των εργαζομένων σε υπόγεια που παραχωρούν οι εργοδότες.

Παρότι η Κρήτη βουλιάζει από τουρισμό, στην Ιεράπετρα κανένας ξενοδόχος δεν εφαρμόζει την εθνική κλαδική σύμβαση ή την τοπική κλαδική Λασιθίου. Στη δε Εύβοια η ανασφάλιστη εργασία σπάει όλα τα κοντέρ και μάλιστα σε ξενοδοχεία που ανήκουν ακόμη και σε ηγετικά στελέχη της Ένωσης Ξενοδόχων.

"We don't like Samba" (greek subs), ένα εξαιρετικό βίντεο!

 

http://www.veoh.com/watch/v75042238TDf7XEN5

ή: η συσσωρευμένη οργή ενάντια στη χρηματοπιστωτική-εταιρική τυραννία
ή: όσα η μουντιαλική TV δεν μας έδειξε και δεν μας διηγήθηκε

 Aπό το εξαιρετικό αυτό βίντεο, που αξίζει να το δείτε και να το διαδώσετε:

"...ένας πρακτικός διάλογος, μια σύμπραξη, μια σειρά από κοινωνικές ομάδες στα οδοφράγματα του Ιουνίου! Μια θαυμάσια γιορτή που λειτούργησε ως πρακτική καταγγελία της υποταγής μας στη λογική του κεφαλαίου..."



 " "Έι! Μικρέ! (πάντα σου την έσπαγε αυτή η προσφώνηση του ξαδέρφου σου κι αυτός είχε υποσχεθεί να μη την ξαναξεστομίσει!). Μη φοβάσαι, είμαστε και μένουμε όλοι μαζί! Ετοιμάσου να την κάνουμε γιατί είναι πολλοί!"
Η φωνή του ξαδέρφου σου σε ξυπνάει και συνάμα σε τρυπά σαν μαζεμένες πολλές καρφίτσες στην καρδιά! Και ξαφνικά, λες και κάποια αόρατα χέρια σε σπρώχνουν (πάντως όχι αυτά του θεού, "ίσως κι αυτός εξαγοράστηκε από κάποια πολυεθνική των εκδόσεων που πουλάει και βίβλους" όπως συνήθιζε να λέει μια κοπελιά της παρέας), τινάζεσαι σαν ελατήριο μπροστά. Και βγαίνεις μπροστά από τα φλεγόμενα οδοφράγματα προς τις εφιαλτικές ορδές που είναι πια μια ανάσα σχεδόν.

Δυο αναρτήσεις - δυο διαφορετικοί κόσμοι

Διαβάζουμε και βλέπουμε ΕΔΩ τα εξής:

" ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΙ ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΒΟΜΒΡΔΙΣΜΟΥΣ ΣΤΗΝ ΓΑΖΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΑΜΑΧΩΝ
Καθώς οι εκρήξεις αποτυπώνονται στον ουρανό της Γάζας, Ισραηλινοί μαζεύονται και παρακολουθούν πυραύλους να χτυπούν την Λωρίδα της Γάζας κατά την ισραηλινή επίθεση της Πέμπτης, όπως μεταδόθηκε από το CNN
Η ανταποκρίτρια του CNN Ντιάνα Μάγκνεϋ, είχε βγει στον αέρα ζωντανά από την κορυφή ενός λόφου στα σύνορα Γάζας-Ισραήλ, όπου το συγκεντρωμένο πλήθος επευφημούσε και χειροκροτούσε κάθε φορά που κάπιος πύραυλος έπεφτε στην Γάζα.

http://youtu.be/pqbOSqx84Mk

"Όπως βλέπετε, βρίσκονται τριγύρω πολλοί Ισραηλινοί που πανηγυρίζουν όποτε βλέπουν τέτοιου είδους επιθέσεις", μετέδοσε η Μάγκνεϋ.
Μερικά λεπτά αργότερα, η δημοσιογράφος έγραψε στο τουίτερ: "Ισραηλινοί στον λόφο πάνω από το Σντεροτ πανηγυρίζουν καθώς βόμβες πέφτουν στη Γάζα, απειλή πως θα "με καταστρέψουν άμα πω έστω μια λέξη λάθος" Κάθαρματα". Ωστόσο, το τουίτ της 20 λεπτά αργότερα κατέβηκε. "

Αρχικά μας φαίνεται θαρραλέα η ανάρτηση της αμερικανίδας δημοσιογράφου στο τουίτερ, εργαζόμενης σε ένα από τα μέσα-πυλώνες της νεοταξικής προπαγάνδας και χειραγώγησης του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού και χρηματοπιστωτικού ολοκληρωτισμού (άραγε παραμένει στη δουλειά της με μια αυστηρή επίπληξη ή μπορεί και ν'απολύθηκε;) Η αμηχανία που νιώθουμε, για όσα αναφέρει σχετικά με τις αντιδράσεις του πλήθους (που'ταν στημένο λες και χάζευε από ψηλά τίποτα εορταστικά πυροτεχνήματα) και το σφίξιμο στα χείλη σε συγχρονισμό με αυτό στο στομάχι δεν μας αφήνει να κάνουμε κάποιο σχόλιο. Από αυτή τη θέση έρχεται να μας βγάλει αυτό που βλέπουμε στη διπλανή καρτέλα μιας άλλης ανάρτησης. Και θεωρούμε πως αποτελεί την καλύτερη απάντηση σε τέτοιας "ποιότητας" αλλαλάζοντα πλήθη:

Και λέμε καληνύχτα με την αρχική εικόνα αυτής εδώ της ανάρτησης. Η Ιστορία πρέπει να προχωρήσει κι αυτή αμήχανη, αιματοβαμμένη και παραπαίουσα. Μέχρι να μας πει και η ίδια..."Αντίο"!

Bίος και πολιτεία των πολυεθνικών εταιρειών που διαχειρίζονται το...ιδιωτικοποιημένο αγαθό του νερού!

 Σχόλιο δικό μας: Ελλάς τα ήξερες αυτά; Γιατί οι πολιτικοί φωστήρες σου και αναπτυξιακοί οδοστρωτήρες σου τα γνωρίζουν και με το παραπάνω! Και φυσικά δεν τους καίγεται καρφί!

" Εταιρείες διαρκώς βρίσκονται αναμεμειγμένες σε δωροδοκίες πολιτικών και χρηματοδοτήσεις πολιτικών κομμάτων. Στην προσπάθειά τους να διασφαλίσουν τα συμφέροντά τους προσπαθούν να αλλοιώσουν τις δημοκρατικές διαδικασίες ή να μην υπόκεινται στον έλεγχο που επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον. Είναι φορείς διαφθοράς, εφόσον η δημοκρατική λειτουργία αποτελεί «εμπόδιο». Δεν είναι κάτι καινούργιο. Τέτοιο είναι το παράδειγμα των γαλλικών Suez και Vivendi που έχουν καταδικαστεί σε Λατινή Αμερική και Κεντρική Ασία. Στην περίπτωση τώρα που κυβερνήσεις θέλησαν να ακυρώσουν τα συμβόλαια με τις πολυεθνικές εταιρείες, επειδή δεν τήρησαν τους όρους των συμβολαίων, ήρθαν αντιμέτωπες με τις κυβερνήσεις των χωρών όπου έχουν την έδρα τους οι πολυεθνικές (ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία μεταξύ άλλων) καθώς και τις πιέσεις από το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα. Η Τανζανία, λ.χ. που θέλησε να διακόψει τη συνεργασία της με την βρετανικών συμφερόντων Biwater καθώς η εταιρεία απέτυχε παταγωδώς να βελτιώσει την κατάσταση με τη διανομή του νερού, αναγκάστηκε να πληρώσει 140.000.000 δολλάρια στην εταιρεία.

Παρόμοιες περιπτώσεις υπάρχουν πολλές σε διάφορες χώρες της Ασίας, της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής. Στο Μεξικό η Coca-Cola είναι μεγάλη, πολύ μεγάλη. Μάλιστα, ο πρόεδρος της χώρας Vicente Fox μεταξύ 2000 και 2006 ήταν πρόεδρος της εταιρείας στο Μεξικό και επιβλέπων όλων των εργοστασίων της στη Λατινική Αμερική. Δεν είναι λοιπόν περίεργο που αυτή η χώρα είναι το νούμερο ένα κράτος στον κόσμο σε κατανάλωση προϊόντων της. Κι ενώ τα αποτελέσματα της δράσης της εταιρείας στη διαχείριση του νερού είναι καταστροφικά, η εταιρεία ξοδεύει περισσότερα από 500 εκατομμύρια δολλάρια ετησίως στο να διαφημίζει τα προϊόντα της. Παντού, σε κάθε μαγαζάκι στο Μεξικό βλέπεις τραπεζάκια και ψυγεία της εταιρείας. Την ίδια στιγμή, η πραγματικότητα όπως αποτυπώνεται είναι εφιαλτική. 12 εκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση στο νερό της βρύσης και 32 εκατομμύρια ζουν δίχως υπονόμους. Η εταιρεία έχει ουσιαστικά το μονοπώλιο στη χώρα. Και δεν είναι περίεργο που το Μεξικό είναι η δεύτερη χώρα στον κόσμο στην κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού. Σε αντάλλαγμα, το 2003, το Μεξικό εισέπραξε από την εταιρεία το εξωφρενικό ποσό των 29.000 δολλαρίων για τη χρήση του νερού της χώρας, όταν το 2004 μονάχα, τα κέρδη ενός εργοστασίου της στην περιοχή San Cristobal de las Casas έφθασαν τα 40.000.000 δολλάρια. Στο Ιράκ, ένα μόλις μήνα μετά την εισβολή των ΗΠΑ, η εταιρεία Bechtel η οποία είχε εκδιωχθεί από τη Βολιβία για τις καταστροφικές πρακτικές της σε σχέση με το νερό, ανέλαβε να «ξανακτίσει» τις υποδομές της χώρας λαμβάνοντας ένα παχυλό συμβόλαιο αξίας 680.000.000 δολλαρίων. Όπως χαρακτηριστικά είπε η φιλόσοφος Vardana Shiva σε άρθρο της, «Οι ΗΠΑ βομβάρδισαν νοσοκομεία, γέφυρες, υποδομές για το νερό και τώρα πολυεθνικές με έδρα τις ΗΠΑ «θερίζουν» τα κέρδη της «ανοικοδόμησης» μίας κοινωνίας μετά την ηθελημένη καταστροφή της. Το αίμα χύθηκε όχι μόνο για το πετρέλαιο, αλλά και για τον έλεγχο του νερού και άλλων ζωτικών υπηρεσιών». Τα παραδείγματα που μπορούμε να δίνουμε δεν έχουν τέλος… Ένα όμως είναι σίγουρο. Εδώ έχει δημιουργηθεί η ανάγκη για ένα νέο λεξικό, όπου, η καταστροφή θα σημαίνει δημιουργία, η διαφθορά σε αναγκαία συνθήκη συνεργασίας, η σπανιότητα θα μεταφράζεται σε πλούτο, η εξαθλίωση σε ασφαλές κλίμα για επενδύσεις. Δες κι εδώ συγκεκριμένα για την Coca – Cola"

Τα παραπάνω αποτελούσαν μία από τις παραπομπές του εξαίρετου άρθρου με τίτλο "Coca – Cola: Ένας Λεβιάθαν της βιομηχανίας του νερού στα σχολεία της Κρήτης μαζί με την WWF Hellas"

Coca – Cola: Ένας Λεβιάθαν της βιομηχανίας του νερού στα σχολεία της Κρήτης μαζί με την WWF Hellas

ΕΝΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΙ  ΜΕ ΠΛΗΘΩΡΑ ΧΡΗΣΙΜΩΝ ΣΥΝΔΕΣΜΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΟΜΠΩΝ!

Τίτλοι των "κεφαλαίων του":

To “Πάντα Coca-Cola” ως εφιάλτης / Όλοι γνωρίζουν πως «τίποτα δεν ξεδιψά σα το νερό» / Η «διψά» της Goldman Sachs για κέρδη και η “Aqueduct Alliance” / Τι θέλει μια πολυεθνική παραγωγής όπλων σε μία συμμαχία για την εκμετάλλευση του νερού; / Τα χρέη των χωρών, η Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ, και η ιδιωτικοποίηση του νερού / Το νερό δεν είναι βασικό ανθρώπινο δικαίωμα αλλά… αγαθό! / Η προώθηση των νεοφιλελεύθερων «μεταρρυθμίσεων και η Global Water Partnership / Ένα «σταθερό και προβλέψιμο κλίμα για επενδύσεις» / Η Global Water Partnership και στην Κρήτη σε συνεργασία με την Coca-Cola και την WWF Hellas / Ιδιωτικοποίηση του νερού από… αλτρουισμό με χορηγό τον ΟΗΕ! / Η Water Resources Group, η «ορθή διαχείριση» του νερού και η υπό όρους δανειοδότηση των κρατών / Πέρα από τη διαχείριση: το πέρασμα προς τη διακυβέρνηση / Η νέα μα τόσο παλιά χρεοκρατία / Όρος για την παροχή δανείων η ιδιωτικοποίηση νερού και από την Ε.Ε. / Όταν η Ε.Ε. παραβιάζει τους ίδιους τους κανόνες που αυτή έχει θέσει / Η κίνηση προς μια νεοφιλελεύθερη ουτοπία / Κάποιες συγκεκριμένες απαντήσειςαναφορικά με τη δράση της Coca-Cola Hellas στην Κρήτη / Συμμαχίες σε παγκόσμιο, περιφερειακό, εθνικό, τοπικό επίπεδο…

Coca – Cola: Ένας Λεβιάθαν της βιομηχανίας του νερού στα σχολεία της Κρήτης μαζί με την WWF Hellas

Όταν το νερό από ανθρώπινο δικαίωμα γίνεται οικονομικό αγαθό… | Πολυεθνικοί οργανισμοί και εταιρείες, Μ.Κ.Ο. και όμιλοι συμφερόντων συμμαχούν για τα κέρδη από τη «διαχείριση της σπανιότητας» του νερού | «Ας κάνουμε μια υπόθεση. Ότι η τιμή του νερού θα εκτοξευθεί στο επόμενο διάστημα εξαιτίας μίας έλλειψής του και της αύξησης του παγκόσμιου πληθυσμού. Νομίζετε πως ένας «Λεβιάθαν» όπως η Coca-Cola δε θα έκανε τίποτα γι’ αυτό; Εάν πιστεύετε πως στο άμεσο μέλλον το νερό θα ιδιωτικοποιηθεί, οι μετοχές της Coca-Cola είναι η επιλογή σας». [1]. Αυτό μας ενημερώνει η γνωστή ιστοσελίδα παροχής επενδυτικών συμβουλών «wealthartisan.com» και δε λέει ψέμματα. Το νερό είναι η νέα μεγάλη μπίζνα.

Το νερό ενώνει. Οδηγεί στη δημιουργία παγκόσμιων ομίλων συμφερόντων, γύρω απ’ αυτό στήνονται απρόσμενες συμμαχίες. Τέτοιες που δε θα περίμενες πως είναι εφικτές. Όπως αυτή, λόγου χάρη, μεταξύ της WWF Hellas [2] και της Coca – Cola Hellas. Μια συνεργασία που αποσκοπεί στην «επιμόρφωση» καθηγητών και μαθητών της Κρήτης για την αξία των υγροβιότοπων. Ή, άλλες συνεργασίες, παγκόσμιες. Μεταξύ εταιρειών παραγωγής όπλων, μιντιακών κολοσσών, και κατασκευαστικών εταιρειών.

Εταιρείες που έχουν τη βάση τους στις ισχυρές χώρες του βορρά. Αλλά και μη κυβερνητικών οργανώσεων, οργανισμών της τοπικής αυτοδιοίκησης , πολυεθνικών οργανισμών και εταιρειών παραγωγής χημικών: όλοι δουλεύουν μαζί προς τον ίδιο σκοπό. Σε παγκόσμιο, εθνικό, τοπικό επίπεδο. Για όσους αναρωτιέστε, πώς γίνεται αυτή η περίεργη συνύπαρξη, η σύνδεση τέτοιων ανόμοιων στοιχείων, η απάντηση είναι απλή: το μέλλον που ετοιμάζουν τους ενώνει! Επενδύουν στην έλευσή του! Και όλοι τους, ο καθένας στον τομέα του, είναι αναγκαίοι..

Συνεχίζουμε την έρευνά μας και θέτουμε συγκεκριμένα ερωτήματα, όπως: γιατί μία εταιρεία με ιστορικό στην κακοδιαχείριση και στη μόλυνση των υδάτινων πόρων, αλλά και στη στήριξη απολυταρχικών καθεστώτων και με συμφέροντα στην ιδιωτικοποίηση του νερού, δίνει μαθήματα σε καθηγητές και μαθητές της Κρήτης για την αξία του νερού και την αναγκαιότητα ορθής διαχείρισής του; [3]

Γιατί σε άλλες περιοχές της Ελλάδος δια του προγράμματός «Αποστολή Νερό» η ίδια εταιρεία έχει προχωρήσει ακόμα και σε κατασκευή έργων διαχείρισής και εξορθολογισμού της χρήσης του; Ποια είναι η Global Partnership Mediterranean με τη συνεργασία της οποίας πραγματοποιείται το συγκεκριμένο πρόγραμμα και τι εκπροσωπεί; Τι είναι πραγματικά η δια του ΟΗΕ παγκόσμια σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (δηλαδή πολυεθνικών) CEO Water Mandate την οποία η Coca-Cola στηρίζει «ενεργά»;

Γιατί μία γνωστή και σεβαστή μη κερδοσκοπική εταιρεία όπως η WWF Hellas επιλέγει τη συνεργασία με τη συγκεκριμένη εταιρεία και δρα «εξαγνιστικά» ως προς τη δημόσια εικόνα της;