...υφαίνοντας την ου-τοπία μας: "Όργανο" της κεντρικής ονειρικής γεννήτριας παραγωγής ιδεών της αμετανόητα μη κομματικής, και με δικούς της όρους πραγματικής, "συμμορίας" αιθεροβάμονων,ουτοπιστών και πιστών κάθε ιερά μοναδικής ανθρώπινης στιγμής. Χωρίς αφεντάδες και δούλους, αυτόκλητους σωτήρες, μεσσίες και ποιμένες, εθνοσωτήριους ψαλμούς, σπόνσορες, δόγματα και ιδεολογικές αλυσίδες...
ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)
Ξέσκισμα!
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί. Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...
" Όλη μου τη ζωή ο κόσμος προσπαθεί να ταρακουνήσει το κλουβί μου για να με αναγκάσει να εκραγώ. Με δοκιμάζει. Προσπαθώντας να βρει την αδυναμία μου. Η μάνα μου έλεγε 'γιε μου μην κάθεσαι στο κρύο' κι ο πατέρας μου το ίδιο. Θα έλεγε 'ποτέ σου μη χάσεις τον έλεγχο του εαυτού σου'. Αλλά ανοίγω το παράθυρο. Αφήνω τον κρύο αέρα να διαπερνάει. Έχασα τον έλεγχο" - Ποίημα του νεαρού Brian Deneke, τραγικού ήρωα της ταινίας "BOMB CITY"
Μην μου λες ότι είμαι ένας κακόμοιρος τοσοδούλης μπροστά σε ασύλληπτα για την κατανόησή μου μεγέθη. Ακόμα και η τοσοδούλα του παραμυθιού κατάφερε στο τέλος να...αποκτήσει φτερά! Μην μου τσαμπουνάς ότι είμαι πολύ μικρός για να καταφέρω οτιδήποτε σημαντικό, για να'χω δυνατότητες που αγγίζουν δυσθεώρητα ύψη, για να αλλάξω οτιδήποτε μέσα στο υπέροχο Χάος της απεραντοσύνης του σύμπαντος. Αφού κι εγώ είμαι κομμάτι ενεργό αυτού του ...εύρυθμου χάους! Θέλω να γίνω ο δαμαστής του θηρίου του εαυτού μου, που αν καταφέρω να γνωρίσω την Ουσία και τη Δύναμη πίσω από τα αυτοματοποιημένα περιτυλίγματά του, μπορώ να γίνω ο μοναδικός κυρίαρχός του...Και ξέρεις; Μπορώ από κάμπια που σέρνεται να μεταμορφωθώ σε πεταλούδα. Που το άνοιγμα των φτερών της στο Τόκιο μπορεί να φέρει τυφώνες στη Νέα Υόρκη και το αντίστροφο...Μπορεί να φέρει τη δραματική ανατροπή, την ολοσχερή μεταβολή κλειστών συστημάτων, την εκτροπή της ροής των "πραγμάτων" προς μεταμορφωτικές κοσμικές λεωφόρους. Σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ...Τετάρτη 9 Ιανουαρίου 2013
Κυριακή 6 Ιανουαρίου 2013
Γράμμα στον Παράδεισο (ή την Κόλαση)
ένα ξεχωριστό κείμενο που το παραθέτουμε ακριβώς όπως το βρήκαμε:
" Γράμμα στον Παράδεισο (ή την Κόλαση)
Γεια σου, φίλε Νίκο.
Το ξέρω ότι έχω καιρό να σου γράψω. Δε σε ξέχασα, μην
ανησυχείς.
Απλά είναι λίγο κουραστικό να σου στέλνω γράμματα κι εσύ να μην
απαντάς ποτέ. Ξέρω ότι εκεί που βρίσκεσαι δεν έχετε ίντερνετ ούτε
ταχυδρομείο.
Αλλά θα μπορούσες να με επισκεφτείς στον ύπνο μου. Έτσι δε
συνηθίζετε να κάνετε;
Ομορφιά = Ελευθερία!
" Ο λύκος του βελούδινου πεπρωμένου"
-
Και μέσα σε όλη την ασχήμια και τη βασιλεία του παράλογου που κάποιοι επιθυμούν να διαφεντεύει την καθημερινότητά μας (όσο το επιτρέπουμε κι εμείς με την απάθεια και ...ακινησία μας), ας βιώσουμε κάτι απλά υπέροχο, κάτι που μας έρχεται απ'το παρελθόν: ένα από τα ψυχεδελικά "διαμάντια" της εκπληκτικής μουσικά (και όχι μόνο) δεκαετίας του'60! Γιατί η τόση πολλή ομορφιά κάνει την ψυχή ν'ανατριχιάζει και να δονείται σε πολύ υψηλές συχνότητες! Κι αυτό είναι μια πολλή σημαντική πτυχή της Ελευθερίας!
- Η ομορφιά είναι πάνω απ'όλα χαρά! Και το τελευταίο που θέλουν οι "διαμορφωτές" της προκληκτικά μουντής πραγματικότητας που μας σερβίρουν, είναι να είμαστε χαρούμενοι. Και άρα υγιείς..!
Σάββατο 5 Ιανουαρίου 2013
Τραπεζίτες και ξένος ιδιωτικός στρατός χέρι χέρι στην Ελλάδα του 2013...
(Δείτε και το: "Ξένος μισθοφορικός στρατός θα αλωνίζει τη χώρα από το 2013;")
υπενθύμιση ανιχνευτή: θυμάστε την είδηση που έβγαλαν πριν όχι και πολύ καιρό τα ΜΜΧ (μέσα μαζικής χειραγώγησης) για εκείνο τον "τόσο επιδέξιο" Έλληνα χάκερ που είχε υποκλέψει από τα κρατικά οικονομικά αρχεία τα προσωπικά δεδομένα 9εκ. πολιτών, δηλ.σχεδόν του συνόλου του πληθυσμού; Και στη συνέχεια μια τέτοιου βεληνεκούς και προεκτάσεων είδηση σχεδόν θάφτηκε ή, αλλιώς, αφέθηκε να περάσει στα ψιλά...Και πώς ένα τέτοιου μεγέθους κοινωνικό φακέλωμα μπορεί να συνδέεται με την ιδιωτικού τύπου (και βαριού οπλισμού) αστυνόμευση μεγάλων αστικών κέντρων
από ιδιωτικές δυνάμεις μισθοφορικών καθαρμάτων;που εξυπηρετούν σκοπούς και συμφέροντα πολυεθνικών και χρηματοπιστωτικών καθαρμάτων...
" Στα χέρια των τραπεζιτών έχουν περάσει με παράνομο τρόπο ΟΛΑ τα προσωπικά δεδομένα και τα περιουσιακά στοιχεία που περιέχονται στα Ε9 του συνόλου των Ελλήνων πολιτών!
υπενθύμιση ανιχνευτή: θυμάστε την είδηση που έβγαλαν πριν όχι και πολύ καιρό τα ΜΜΧ (μέσα μαζικής χειραγώγησης) για εκείνο τον "τόσο επιδέξιο" Έλληνα χάκερ που είχε υποκλέψει από τα κρατικά οικονομικά αρχεία τα προσωπικά δεδομένα 9εκ. πολιτών, δηλ.σχεδόν του συνόλου του πληθυσμού; Και στη συνέχεια μια τέτοιου βεληνεκούς και προεκτάσεων είδηση σχεδόν θάφτηκε ή, αλλιώς, αφέθηκε να περάσει στα ψιλά...Και πώς ένα τέτοιου μεγέθους κοινωνικό φακέλωμα μπορεί να συνδέεται με την ιδιωτικού τύπου (και βαριού οπλισμού) αστυνόμευση μεγάλων αστικών κέντρων
από ιδιωτικές δυνάμεις μισθοφορικών καθαρμάτων;που εξυπηρετούν σκοπούς και συμφέροντα πολυεθνικών και χρηματοπιστωτικών καθαρμάτων...
" Στα χέρια των τραπεζιτών έχουν περάσει με παράνομο τρόπο ΟΛΑ τα προσωπικά δεδομένα και τα περιουσιακά στοιχεία που περιέχονται στα Ε9 του συνόλου των Ελλήνων πολιτών!
Παρασκευή 4 Ιανουαρίου 2013
Mind control και το σαμποτάζ του απρόβλεπτου
Aς δούμε κάποιες ενδιαφέρουσες νύξεις από τη Μαρία Σταματιάδου και στη συνέχεια θα βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα:
"...πιστεύω πως δυο είναι οι παράμετροι που πρέπει να προσέξουμε πάνω σ'αυτό το ζήτημα(εννοεί του ελέγχου της συνείδησης): η μία συνίσταται στον καταιγισμό μηνυμάτων και πληροφοριών που αποκλείει αυτόματα την ηρεμία και γονιμότητα στη σκέψη, ενώ η άλλη συνίσταται στο κατευθυνόμενο έλειμμα παιδείας που διευκολύνει την κάθε είδους προπαγάνδα, μετατρέποντας τη συνείδηση του απαίδευτου ανθρώπου σε σφουγγάρι, που μπορεί να απορροφήσει κάθε είδους "ρύπο".
...Η σχετική μετάλλαξη μάλιστα φτάνει πολλές φορές σε τέτοιο βαθμό ώστε να έχουμε ξεχάσει (ή μπερδέψει) ποια στοιχεία είναι πραγματικά δικά μας και ποια είναι αυτά που μας επιβλήθηκαν! Και το ερώτημα είναι: γιατί μας επιβλήθηκαν και από ποια "αόρατη Αρχή;"
Το έθνος ως θρησκευτικό δόγμα
Από το isotita
Θελεις να τους πεισεις να δουλευουν για
σενα, να σου δινουν πλουτο, ψηφους, υπακοη; Θελεις να τους αρμεγεις
κανονικα και να ειναι υποταγμενοι οικειοθελως; Δωσε τους υποκαταστατα
αυτου που τους λειπει πραγματικα: η αυτοεκτιμηση. Δωσε τροφη στη
μυθομανια τους. Πες τους οτι ειναι αξιοι συνεχιστες μεγαλου πολιτισμου
χιλιετιων, οτι καταγονται απο μεγαλους προγονους, οτι ‘‘εμεις χτιζαμε
παρθενωνες οταν οι αλλοι ετρωγαν βελανιδια’’. Η ‘‘εθνικη υπερηφανεια’’
δεν ειναι βεβαια αυτοεκτιμηση, ειναι ομως καλο υποκαταστατο, και θα σε
προσκυνουν γι’αυτο. Αν μπορεις να τους δωσεις και τη δυνατοτητα να
καταναλωνουν, θα γινουν κανονικα ρομποτ στη διαθεση σου.

Πέμπτη 3 Ιανουαρίου 2013
HAARP!
Εδώ και κάποιες δεκαετίες ο άνθρωπος δίνει την εντύπωση παιδιού που παίζει με δυνάμεις που αδυνατεί να κατανοήσει και να ελέγξει. Πίσω όμως από κάθε μεγάλη ανακάλυψη εγκυμονούν συχνά κίνδυνοι, που απειλούν ακόμη και την ίδια τη ζωή στον πλανήτη μας. Η σχάση του ατόμου, που θεωρήθηκε ως η μεγαλύτερη ανακάλυψη του 20ου αιώνα, απελευθέρωσε τρομακτικές δυνάμεις που αποδείχτηκαν ασύμφορες και καταστροφικές. Παρομοίως και το περιβόητο πρόγραμμα HAARP (High Frequency Active Auroral Research Program) θεωρείται από πολλούς ως το σύγχρονο «κουτί της Πανδώρας», από το οποίο προβλέπουν ότι σύντομα θα βγουν πολλές συμφορές για τον πλανήτη Γη και την ανθρωπότητα.
Σύμφωνα με τους πολέμιους του HAARP, που είναι ταυτόχρονα κι επικριτές της Νέας Παγκόσμιας Τάξης, όσοι επιστήμονες εμπλέκονται σ' αυτό το αμφιλεγόμενο πρόγραμμα: «Είναι σαν μικρά παιδιά που παίζοντας με μια μυτερή βέργα, βρίσκουν μια αρκούδα σε χειμερία νάρκη και τη τσιγκλούν στον πισινό για να δουν τι θα συμβεί»...
Σύλβια Πλαθ: το θάρρος να κρατάς το στόμα σου κλειστό
...ένα συγκλονιστικό ποίημα και πάντα επίκαιρο. Τόσο όσο τα βάσανα και οι κατάρες που στοιχειώνουν διαχρονικά τους ανθρώπους...
Ποια ήταν η Σύλβια Πλαθ:
http://tvxs.gr/news/πρόσωπα/μια-γυναίκα-που-την-έλεγαν-σύλβια-πλαθ
http://el.wikipedia.org/wiki/Σύλβια_Πλαθ
Τετάρτη 2 Ιανουαρίου 2013
" Free spirit warrior " - Eλεύθερος στο πνεύμα πολεμιστής
Όπως με τον εξανδραποδισμό των ιθαγενών της Αφρικής, έτσι και με τους Ινδιάνους της Βόρειας Αμερικής (αλλά και Νότιας Αμερικής από τους Ισπανους & Πορτογάλους κατακτητές), οι Αμερικανοί, άξιοι συνεχιστές του βάρβαρου βρετανικού αποικιοκρατικού ιμπεριαλισμού, είναι υπόλογοι για τη γενοκτονία ενός ολόκληρου περήφανου λαού!
Που αφού διέφθειραν με τα πολιτιστικά τους δηλητήρια τις ινδιάνικες φυλές, (πχ το αλκοόλ και τα νοσηρά κουσούρια του χριστιανισμού), στη συνεχεια τις εξόντωσαν με πρωτοφανή αγριότητα, μαζί με τους βίσωνες που ήταν αλληλένδυτοι με τη ζωή και τον πολιτισμό των διάφορων φυλών.
Κι αφού άρπαξαν την προγονική γη των αυτόχθονων, όσους επέζησαν τους πέταξαν σαν απόβλητους σε άγονες και περιορισμένες εκτάσεις, κάτω απο άθλιες συνθήκες ζωής.
Oι "γιοι και κόρες του ανέμου", "τα παιδιά του Μανιτού (μεγάλο πνεύμα)" ήξεραν να πεθαίνουν όρθιοι, όταν οι λευκοί βάρβαροι από την Ανατολή ήταν μαθημένοι στη δειλία, το δόλο, την εξαπάτηση και την προδοσία και κήρυτταν το ευαγγέλιο ενός "φιλεύσπλαχνου" θεϊκού τιμωρού...
Στίχοι από το παρακάτω βίντεο μπορούν ν'αποτελέσουν έμπνευση για όλους, ετούτους τους χαλεπούς καιρούς, που οι νεοφιλελεύθεροι σεσημασμένοι εγκληματίες-λήσταρχοι & οικονομικοί δολοφόνοι πετάνε τους ανθρώπους στην κόλαση της απόλυτης εξαθλίωσης, στην ντροπή της αναξιοπρέπειας και στη φρίκη της μεθοδικά σχεδιασμένης κοινωνικής γενοκτονίας!
Ήρθε η ώρα για τους λαούς να ενωθούν, αφήνοντας πίσω όλα τα ψευτοδιλήμματα και τις διανοητικές παγίδες και "ξεθάβοντας το τόμαχοκ του πολέμου" ν'αφήσουν μια τρομαχτική κραυγή ελευθερίας:
Hey!
Hoka Hey!
I'm a free spirit warrior! (είμαι ένας ελεύθερος στο πνεύμα πολεμιστής)
A warrior!
You're a free spirit warrior!
They're taking your homes (σας παίρνουν τα σπίτια)
They're taking your speech (σας αφαιρούν το δικαίωμα στο λόγο)
They're taking your land (σας παίρνουν τη γη)
Υou're no longer a man! (δεν είσαι πια άνθρωπος)
so...
Raise your bow (ύψωσε το τόξο σου)
Into the air (ψηλά στον αέρα)
With fire your arrow (με φλεγόμενο βέλος)
Without a care...(χωρίς άλλη έγνοια)
( οι παρακάτω φωτογραφίες είναι από τη "μάχη της Κερατέας", όπου κάτοικοι και αλληλέγγυοι μία σφιχτή γροθιά λύγισαν τους ένστολους εισβολείς των καταπατητών-μεγαλοεργολάβων των ΧΥΤΑ & πολιτικών υπηρετών τους:
| Οπλίτης Κερατέας |
| " Εδώ είμαι ρε!" |
![]() |
| " πίσω φασίστες!" |
![]() |
| Ενωμένοι για τον κοινό σκοπό |
| "Όταν μπαίνει η άνοιξη, οι μολότοφ ανθίζουν και θυμίζουν" |
( και μια σύντομη ανασκόπηση των γεγονότων σχετικά με τις τύχες των Ινδιάνων της Β.Αμερικής:
...σαν παραμύθι...
"ΠΗΤΣΑΜ: Λαμβάνω την τιμή να συστηθώ: Ιερεμίας Ιωνάθαν Πήτσαμ, της Α. Ε. Πήτσαμ Κόμπανυ. Δουλειά της εταιρείας είναι να ξυπνά στους ανθρώπους τη λύπηση για τον άνθρωπο. Και το δηλώνω ξεκάθαρα… Η επιχείρηση πάει κατά διαόλου. Και σας το λέω εγώ, ο Ιερεμίας Πήτσαμ, που ελέγχω τα δύο τρίτα των ζητιάνων του Λονδίνου και κάτι ξέρω από ανθρώπινο οίκτο. Τι συγκινεί λοιπόν σήμερα τον άνθρωπο; Τίποτα. Γιατί και το πιο μαύρο χάλι, άντε και το συνηθίσει ο άλλος, δεν του λέει τίποτε. Κανένας δεν λυπάται κανέναν. Γίναμε αναίσθητοι και, μη σας κακοφανεί, γίναμε και γουρούνια.Βλέπεις στη γωνία έναν ωραίο γερό άνδρα με στρατιωτικό αμπέχονο και κομμένο το δεξί του χέρι, τρομάζεις, σαστίζεις, βγάζεις και του δίνεις τρία σελίνια. Τη δεύτερη φορά να σου πάλι ο κουλός στη γωνία του δρόμου, βγάζεις και του ακουμπάς δύο σελίνια. Άντε και βρεθεί ο κουλός μπροστά σου για τρίτη φορά, σου τη δίνει και τον καρφώνεις στον μπασκίνα της γειτονιάς. Το ίδιο συμβαίνει και με τις ταμπέλες(πιάνει από το ράφι μια ταμπέλα και τη δείχνει στο κοινό). ΕΣΥ ΕΧΕΙΣ, ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΧΩ. Ωραία κουβέντα, ωραία ταμπέλα, τι να την κάνεις που ξέφτισε σε δύο βδομάδες. Άλλη ταμπέλα: ΑΓΑΠΑ ΜΕ, ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΕΣΥ. Καλό, ε; Δύσκολο να το πιάσεις, αλλά όμορφο. Δούλεψε πάνω από δύο μήνες, αλλά πάει κι αυτό, ξέφτισε…Τελειώνουνε κι οι όμορφες κουβέντες, τι νομίζεις; Ο κόσμος άλλαξε, θέλει καινούργια πράγματα".
Ναι φίλε! Ο κόσμος θέλει καινούρια πράγματα όχι γιατί άλλαξε ποτέ στην ουσία του (στις μορφές μόνο φαίνεται να'χει αλλάξει μέχρι τώρα κι ο "πυρήνας" των πραγμάτων να παραμένει ο ίδιος), αλλά γιατί έχουμε πάντα την ευκαιρία να γίνουμε "οι μάγοι με το μαγικό ραβδί" που:
Τρίτη 1 Ιανουαρίου 2013
O κυρίαρχος και το κίνημα αποκατάστασης της ζωής και της αξιοπρέπειας
"O κυρίαρχος και το κίνημα αποκατάστασης της ζωής και της αξιοπρέπειας": δυο λόγια για την αστυνομική εισβολή στη Villa Amalias
Κατεβάστε το συνημμένο αρχείο: dio_logia_gia_tin_astinomiki_eisvoli_sti_villa_amalias.pdf
(application/pdf)
το τελικό κείμενο σε pdf
Πηγή: Indymedia Athens
Διαβάστε κι αυτό το εξαιρετικό άρθρο:
" Βοήθεια! Εστίες "ανομίας!"
![]() |
| O άγιος Βασίλης κατά την άποψη των Αρχών του τόπου. |
Κυριακή 30 Δεκεμβρίου 2012
Ο νεοπλατωνικός Πορφύριος κατά των Χριστιανών (και της α-νοησίας τους)
ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ Νεοπλατωνικός Κατά Χριστιανών
Όλα όσα
έγραφε, παρασυρμένος από την τρέλα του, ο Πορφύριος
κατά της ευσεβούς θρησκείας των Χριστιανών,
σε
οποιουδήποτε τα χέρια και αν βρίσκονται, να δοθούν στην πυρά.
Δεν επιθυμούμε
να φθάνουν στα αυτιά των ανθρώπων συγγράμματα
που προκαλούν την οργή του Θεού
και εγκληματούν σε βάρος των ψυχών.
[Θεσπίζομεν πάντα,
όσα Πορφύριος υπό της εαυτού μανίας έλαυνόμένος
κατά της ευσεβούς
των Χριστιανών θρησκείας συνέγραψε,
παρ 'οίωδήποτε ευρισκόμενα πυρί
παραδίδοσθαι.
πάντα γαρ τα κινούντα τον Θεόν εις όργήν
συγγράμματα
και τάς ψυχάς άδικούντα ουδέ εις άκοάς ανθρώπων έλθείν
βουλόμεθα.]
ΤΟ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΕΚΔΟΘΗΚΕ το 448′ η εφαρμογή του ξεπέρασε το γράμμα αν όχι και το πνεύμα του, ρίχτηκαν στην πυρά όχι μόνο όλα τα αντίγραφα του περιβόητου δεκαπεντάτομου έργου Κατά Χριστιανών, μα και όλα τα έργα των ίδιων των χριστιανών απολογητών που παρέθεταν αποσπάσματα του ώστε να το αντικρούσουν..
Χάθηκαν όλα πλην ενός: το 1867, βρέθηκε στην Αθήνα το -γνωστό από το Μεσαίωνα ακόμα και κατόπιν εξαφανισμένο- έργο ‘Άποκριτικός προς ‘Έλληνας’ του χριστιανού κατηχητή -ίσως και επισκόπου Μαγνησίας- Μακαρίου Μάγνητος.
Ο Άποκριτικός, γραμμένος σε διαλογική μορφή, παρέθετε την αντιχριστιανική επιχειρηματολογία ενός Έλληνα εθνικού φιλοσόφου που σήμερα θεωρείται επιστημονικά βεβαιωμένο ότι είναι ο νεοπλατωνικός Πορφύριος (βλ. εισαγωγή J. Hoffmann και αναλυτικότερα στον Επίλογο). Ο Αποκριτικός χάθηκε στην Βενετία, στα μέσα του 16ου αι. προτού ξαναβρεθεί στην Αθήνα, 3 αιώνες αργότερα.
Μέσα στο πλήθος των μελετών και την διεθνή βιβλιογραφία αναφορικά με το χαμένο έργο του Πορφύριου, ξεχωρίζει το βιβλίο του καθηγητή Joseph Hoffmann (Westminster College, Oxford) Porphyry’ s Against the Christians; the Literary Remains όχι μόνο είναι το πιο πρόσφατο, αλλά προέρχεται από ένα νηφάλιο ερευνητή, ειδικευμένο στις βιβλικές μελέτες. Θεωρήσαμε τα κείμενά του που συνοδεύουν την αγγλική του μετάφραση, (εισαγωγικό σημείωμα και επίλογος) ως τα πλέον κατάλληλα για την παρούσα έκδοση.
Εδώ και 16 αιώνες, το έργο του Πορφύριου «Κατά Χριστιανών» είναι εξαφανισμένο.
Μύθοι και εβραϊκό κράτος
Ο Miko Peled είναι γιος παρασημοφορημένου Ισραηλινού στρατηγού, ο οποίος μετά από επίθεση αυτοκτονίας στο Ισραήλ που στοίχισε την ζωή της ανιψιάς του, τάχθηκε στον αγώνα υπέρ της Παλαιστίνης έγινε ακτιβιστής ειρήνης και έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο "Ο γιός του στρατηγού, το ταξίδι ενός Ισραηλινού στην Παλαιστίνη".
Η επιστροφή των Ζαπατίστας!
Καθώς το ημερολόγιο των Μάγια τελειώνει, ένας νέος κύκλος αγώνων αρχίζει με χιλιάδες Ζαπατίστας να διαδηλώνουν ειρηνικά και σιωπηλά καταλαμβάνοντας τις πλατείες της πόλης κατα μήκος της Τσιάπας.
Οι Ζαπατίστας επιστρέφουν! Ρέουν σαν το νερό του ποταμού που χτυπάει το σπαθί. Και ενώ ορισμένοι προσδοκούν τις γιορτές των Χριστουγέννων, και κάποιοι άλλοι το τέλος του ημερολογίου των Μάγιας, και άλλοι ακόμα το νέο ανακοινωθέν από το Γενικό Comandancia του EZLN που είχε ανακοινωθεί τον περασμένο Νοέμβριο, οι κύριες πόλεις της Τσιάπας ξύπνησαν πριν μερικές μέρες με τις αναμνήσεις του 1994 .
Οπαδοί της Νέας Εποχής σε όλο τον κόσμο μπορεί να μιλούν και να μεταδίδουν το ενδεχόμενο ότι ετοιμάζεται το τέλος του κόσμου, αλλά φαίνεται ότι κάποιοι Μάγιας είχαν μια πολύ διαφορετική άποψη επί του θέματος. Προτίμησαν να μας στείλουν ένα άλλο μήνυμα: αυτό που ετοιμάζουν και οικοδομούν μέσα στη σιωπή για δύο δεκαετίες τώρα.
Από τις πρώτες πρωινές ώρες της 21ης του Δεκέμβρη του 2012, χιλιάδες Ζαπατίστας από τις Βάσεις Στήριξης του EZLN - με τα πρόσωπά τους καλυμμένα με το θρυλικό pasamontañas των Ζαπατίστας και τα μαντίλια paliacates γύρω από το λαιμό τους - άρχισαν να προελαύνουν σιωπηλά , σε τέλειο σχηματισμό, μπαίνοντας στις πόλεις San Cristóbal de las Casas, Ocosingo, Las Margaritas, Comitan, και Altamirano, καταλαμβάνοντας τις κεντρικές πλατείες τους.
Αυτές ήταν οι ίδιες πλατείες, στις ίδιες πόλεις, τις οποίες είχαν καταλάβει κατά τη διάρκεια της εξέγερσης των Ζαπατίστας την 1η Ιανουαρίου 1994.
Σάββατο 29 Δεκεμβρίου 2012
Πυροβολήστε τον χρόνο
(Επενδυτής, 28/12/2012)
Τη μυρωδιά της χειμωνιάτικης
επαρχίας τη θυμάμαι παιδιόθεν διακριτική. Τούτη τη φορά μού φάνηκε υπερβολική,
αποπνικτική. Σχεδόν προσβλητική. Ποια είναι αυτή η μυρωδιά, θα αναρωτηθείτε.
Μια αναλογία ξύλου που καίγεται στο τζάκι ή στην ξυλόσομπα «καπνίζει»
διακριτικά τον παγωμένο αέρα και μπερδεύεται γλυκά με τα αρώματα του νοτισμένου
χώματος, του βρεγμένου ξύλου και της υγρής χειμωνιάτικης χλόης. Τούτη τη φορά
μού φάνηκε να εισβάλει στα ρουθούνια μου η βαριά μυρωδιά ενός μικρού δάσους που
καίγεται κάπου κοντά. Πάνω από τα χωριά και τις κωμοπόλεις μπορείς να διακρίνεις
ένα ροζ-μοβ νέφος καπνού κι αιθάλης, όπου εξαφανίζονται οι τολύπες καπνού, τα
λεπτά, λευκά ίχνη που αφήνει στον αέρα η φωτιά όταν ξαναενώνει τις οικογένειες
γύρω από την εστία.
Το παρατήρησα και στην Αθήνα
– και τη μυρωδιά και το νέφος. Το τζάκι, που ξαναεισέβαλε στα μικροαστικά
όνειρα του διαμερίσματος «πολυτελούς κατασκευής» με πρόθεση κυρίως διακοσμητική
και με διάθεση υπογράμμισης ενός νέου κοινωνικού status, ξαφνικά απέκτησε αξία χρήσης,
υποκαθιστώντας το καλοριφέρ. Στην επαρχία, αντιστρόφως, το πρόσφορο
υποκατάστατο της ακριβής κεντρικής θέρμανσης στη μνημονιακή εποχή φαίνεται να
έχει γίνει η ξυλόσομπα. Αυτή διορθώνει τώρα τη βιασύνη πολλών να εξαφανίσουν
από τις παραφορτωμένες ανακαινίσεις των πατρικών σπιτιών το τζάκι, που θύμιζε
εποχές στέρησης, μιζέριας και βρομιάς για τις νοικοκυρές. Παρασκευή 28 Δεκεμβρίου 2012
Αιθαλομίχλη στην Αθήνα
Καθώς η ανάσα δυσκολεύει και η έφοδος του βλέματος μας στον ουρανό θολώνει. Η μυρωδιά του καμένου φέρνει στον καθένα μας την απορία: "τι ειναι αυτο ρε;" Η απαντηση απλή.Η αιθαλομίχλη πνιγει τον ουρανό, μαζί και εμάς.
Αιτία η απότομη μετάβαση από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο σε ανεξέλεγκτης προέλευσης καύσιμα υλικά για τα τζάκια και τις ξυλόσομπες. Από την στιγμή που το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο κατέστη απρόσιτο λογω αυξημένης τιμής(φορολόγησης), όπως και η θέρμανση μέσω ηλεκτρικού όλα γίνονται καταλληλα καύσιμα για την θερμανση ενός σπιτιού. Οποιοδήποτε καύσιμο υλικό που μπορεί κάποιος να βρει σαρώνοτας τους δρόμους, ακόμα και αν αυτα περιέχουν επικίνδυνες τοξικές ουσίες όπως χρώματα, πλαστικά που όταν καίγονται παράγουν επικίνδυνους ρύπους, μικροσωματίδια, διοξίνες και άλλες άμεσα καρκινογόνες ενώσεις, καίγεται στις εστίες.
Αποτέλεσμα; η δημιουργία αιθαλομίχλης η οποία πια είναι εύκολα ορατή. Ενώ για παράδειγμα τα επίπεδα του μονοξειδίου του άνθρακα και τα αιωρούμενα σωματίδια, τουλάχιστον διπλασιάστηκαν και σε ορισμένες περιοχές τριπλασιάστηκαν.
Γενικότερα στον Ελλαδικο χώρο το φαινόμενο βαίνει επιδεινούμενο, όποτε υπάρχει άπνοια και οι μετεωρολογικές συνθήκες ευνοούν τη συσσώρευση των ρύπων. Πιο συγκεκριμένα για την Αθήνα των 5 εκατομυρίων εγκλωβισμένη από τέσσερα βουνά αποτελεί δολοφονικό χτύπημα.
Από τα αιωρούμενα σωματίδια, σύμφωνα με έρευνες, χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο περίπου 300.000 άνθρωποι ενώ στην χώρα μας ευθύνονται για τον θάνατο 1.300 ανθρώπων κάθε χρόνο, αλλά και για τη δημιουργία χρόνιων προβλημάτων υγείας σε άλλους 7.000 πολίτες.
Συμπερασματικά, αυτοί που άφησαν ως μόνη διέξοδο την θέρμανση μέσω καύσης υλικών σε τζάκια και ξυλόσομπες ευθύνονται για την δημιουργία ενός δολοφονικού νέφους που πνίγει την πόλη. Η κατάσταση στην Αθήνα δεν είναι βιώσιμη...ή αυτοί ή εμείς.
*Το φαινόμενο δεν αφορά φυσικά κατοίκους Εκάλης κτλ κτλ
**Η θέρμανση μέσω ξύλου θα έχει φυσικά και άλλα θύματα ...(π.χ. Λόγω εξάπλωσης φωτιάς )
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΣΦΑΛΗΣ ΤΡΟΠΟΣ ΘΕΡΜΑΝΣΗΣ!!!
Πηγή: Indymedia Athens
Διαβάστε κι αυτό:
To φθηνό τζάκι επιβαρύνει το νέφος
Τρίτη 25 Δεκεμβρίου 2012
" Χιονισμένα" χριστούγεννα!
To χιούμορ είναι διέξοδος και συχνά βάλσαμο στη ζωή των ανθρώπων..
Ακόμη κι αν συχνά φαντάζει ιδιόρυθμο, "παραληρηματικά ασεβές" ή "βλάσφημο" στα μάτια κάποιων εγκλωβισμένων σε θρησκευτικούς ή κοινωνικο-πολιτικούς ολοκληρωτισμούς, εντούτοις η ρήση του Νίτσε έρχεται ως εύστοχη απάντηση (και με πολλές προεκτάσεις): " δεν υπάρχουν ηθικά φαινόμενα, αλλά μόνο ηθική ερμηνεία των φαινομένων". Κι από θεοσεβούμενους ηθικούς και ηθικοπλάστες έχει γεμίσει ο ντουνιάς και γι'αυτό οι κοινωνίες ευημερούν..!
ΥΓ: και για να μη μου προσάψει κανείς αστυνόμος Μπέκας ή δικηγόρος "Αδέκαστος Μπάρας", μετά το βίντεο που ακολουθεί, κατηγορίες για προτροπή των μνημονιόπληκτων χριστιανών προς μαζική εορταστική κατανάλωση τοξικών ουσιών (ακόμα και αν είναι να βιώσουν θρησκευτικού τύπου έκσταση), να δηλώσω (χωρίς να χρειάζομαι καμιά βίβλο για όρκο επικύρωσης) ότι είμαι τελείως αντίθετος προς όλα τα εξαρτησιογόνα ναρκωτικά: τοξικές ουσίες, θρησκείες, -ισμούς, δόγματα παντός καιρού κτλ. (Εντάξει! Ομολογώ ότι έχω μια-ελεγχόμενη θέλω να πιστεύω-αδυναμία στην κρητική ρακή. Στην υγεία σας λοιπόν και καλές γιορτές, όπως τις εννοεί και αξιοποιεί ο καθένας..!)
Ακόμη κι αν συχνά φαντάζει ιδιόρυθμο, "παραληρηματικά ασεβές" ή "βλάσφημο" στα μάτια κάποιων εγκλωβισμένων σε θρησκευτικούς ή κοινωνικο-πολιτικούς ολοκληρωτισμούς, εντούτοις η ρήση του Νίτσε έρχεται ως εύστοχη απάντηση (και με πολλές προεκτάσεις): " δεν υπάρχουν ηθικά φαινόμενα, αλλά μόνο ηθική ερμηνεία των φαινομένων". Κι από θεοσεβούμενους ηθικούς και ηθικοπλάστες έχει γεμίσει ο ντουνιάς και γι'αυτό οι κοινωνίες ευημερούν..!
ΥΓ: και για να μη μου προσάψει κανείς αστυνόμος Μπέκας ή δικηγόρος "Αδέκαστος Μπάρας", μετά το βίντεο που ακολουθεί, κατηγορίες για προτροπή των μνημονιόπληκτων χριστιανών προς μαζική εορταστική κατανάλωση τοξικών ουσιών (ακόμα και αν είναι να βιώσουν θρησκευτικού τύπου έκσταση), να δηλώσω (χωρίς να χρειάζομαι καμιά βίβλο για όρκο επικύρωσης) ότι είμαι τελείως αντίθετος προς όλα τα εξαρτησιογόνα ναρκωτικά: τοξικές ουσίες, θρησκείες, -ισμούς, δόγματα παντός καιρού κτλ. (Εντάξει! Ομολογώ ότι έχω μια-ελεγχόμενη θέλω να πιστεύω-αδυναμία στην κρητική ρακή. Στην υγεία σας λοιπόν και καλές γιορτές, όπως τις εννοεί και αξιοποιεί ο καθένας..!)
Το μεγάλο ξεπούλημα.- Der Grosse Ausverkauf (2007)
Υπόθεση: Ένας οδηγός τρένου στη Βρετανία, μια μητέρα στις Φιλιππίνες, ένας ακτιβιστής στη Νότιο Αφρική και οι κάτοικοι μιας μικρής πόλης στη Βολιβία, έρχονται αντιμέτωποι με το φαινόμενο της ιδιωτικοποίησης στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης.
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ είναι μια πολιτική ταινία. Ο σκηνοθέτης Florian Opitz ταξιδεύει στη Νότια Αμερική, την Ασία, την Αφρική, την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, παρακολουθεί και καταγράφει ιστορίες ανθρώπων που η ζωή τους άλλαξε δραματικά με την επιβολή ιδιωτικοποιήσεων. Μέσα από τις δικές τους ιστορίες, το αφηρημένο φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης γίνεται συγκεκριμένο. Γίνεται σαφής η εικόνα της κατάστασης μετά την ιδιωτικοποίηση βασικών αγαθών, όπως η παροχή νερού, η ηλεκτρική ενέργεια, οι δημόσιες μεταφορές, και η δημόσια υγειονομική περίθαλψη.
Τα γεγονότα που παρακολουθούμε άλλοτε παίρνουν τραγικές διαστάσεις, άλλοτε προκαλούν γέλιο, αλλά πάντα λειτουργούν ενθαρρυντικά για όσους έχουν να αντιμετωπίσουν καθημερινά τις αρνητικές επιπτώσεις των ιδιωτικοποιήσεων. Επιπτώσεις των αποφάσεων που υπαγορεύονται από τους απρόσωπους διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς, όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), η Παγκόσμια Τράπεζα και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΕ), για τους οποίους οι άνθρωποι δεν αντιπροσωπεύουν τίποτα περισσότερο από αριθμούς...
Σημείωμα του σκηνοθέτη Φλόριαν Όπιτζ:
"Στις μέρες μας γίνεται μεγάλη συζήτηση γύρω από την παγκοσμιοποίηση και τις ιδιωτικοποιήσεις. Έχουμε όμως καταλάβει πραγματικά ποιες αλλαγές θα συμβούν στη ζωή μας, τις κοινωνίες που ζούμε και μεγαλώνουν τα παιδιά μας;
Οι περισσότεροι που προσπάθησαν να εξηγήσουν αυτές τις αλλαγές, το έκαναν με αφηρημένο τρόπο: από τη προοπτική της ισχυρής Δύσης ή από την προοπτική των εμπειρογνωμόνων και των αναλυτών της παγκοσμιοποίησης".
Κυριακή 23 Δεκεμβρίου 2012
" Αφήστε το χρήμα στην τσέπη του κοσμάκη "
του Γιώργου Καισάριου
Πηγή: Capital
" Αφήστε το χρήμα στην τσέπη του κοσμάκη: Ένας από τους τρόπους να μπει ρευστότητα στα χέρια της αγοράς και του μέσου πολίτη, είναι να μην του αφαιρεθεί η όποια ρευστότητα έχει σήμερα στα χέρια του εξαρχής. Είναι καλύτερα να αφεθεί αυτή η ρευστότητα στη θέση της (στην αγορά ή στους πολίτες), παρά να την πάρει η κυβέρνηση και μετά να αποφασίσει που θα την δώσει ή τι θα την κάνει.
Πέραν του ότι η αγορά ξέρει πολύ καλύτερα πως να διαχειριστεί αυτή τη ρευστότητα, ελάχιστοι πλέον έχουν εμπιστοσύνη στην όποια ελληνική κυβέρνηση να αποφασίσει πως θα την διαχειριστεί.
Ίσως ο καλύτερος τρόπος για να δοθεί μια τονωτική ένεση ρευστότητας στην οικονομία, είναι να μειωθούν κατακόρυφα οι φόροι των καυσίμων. Επειδή το κόστος των καυσίμων επηρεάζει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, μειώνοντας το συνολικό κόστος των καυσίμων, αυτομάτως θα αυξήσει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας.
Υπέρογκοι φόροι που δεν μπορεί να εισπραχτούν δεν έχει νόημα να επιβληθούν. Δεν θέλω να σας υπενθυμίσω πόσες φορές σας έχω πει ότι καθώς αυξάνονται οι φόροι, η φορολογία που θα εισπραχθεί εκ μέρους του κράτους θα είναι φθίνουσα.
Πηγή: Capital
" Αφήστε το χρήμα στην τσέπη του κοσμάκη: Ένας από τους τρόπους να μπει ρευστότητα στα χέρια της αγοράς και του μέσου πολίτη, είναι να μην του αφαιρεθεί η όποια ρευστότητα έχει σήμερα στα χέρια του εξαρχής. Είναι καλύτερα να αφεθεί αυτή η ρευστότητα στη θέση της (στην αγορά ή στους πολίτες), παρά να την πάρει η κυβέρνηση και μετά να αποφασίσει που θα την δώσει ή τι θα την κάνει.
Πέραν του ότι η αγορά ξέρει πολύ καλύτερα πως να διαχειριστεί αυτή τη ρευστότητα, ελάχιστοι πλέον έχουν εμπιστοσύνη στην όποια ελληνική κυβέρνηση να αποφασίσει πως θα την διαχειριστεί.
Ίσως ο καλύτερος τρόπος για να δοθεί μια τονωτική ένεση ρευστότητας στην οικονομία, είναι να μειωθούν κατακόρυφα οι φόροι των καυσίμων. Επειδή το κόστος των καυσίμων επηρεάζει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, μειώνοντας το συνολικό κόστος των καυσίμων, αυτομάτως θα αυξήσει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας.
Υπέρογκοι φόροι που δεν μπορεί να εισπραχτούν δεν έχει νόημα να επιβληθούν. Δεν θέλω να σας υπενθυμίσω πόσες φορές σας έχω πει ότι καθώς αυξάνονται οι φόροι, η φορολογία που θα εισπραχθεί εκ μέρους του κράτους θα είναι φθίνουσα.
Τα δώρα του αϊ-Βασίλη και η ανάγκη για μια νέα προοπτική...
Σ'έναν κόσμο καθόλου αγγελικά πλασμένο, όπου οι τόσο λίγοι απομυζούν με απίστευτο κυνισμό τους τόσους πολλούς και αρπάζουν απροκάλυπτα πλέον τον πλούτο των λαών (καθώς τα ψίχουλα των δικαιωμάτων που είχαν κερδίσει με μεγάλους αγώνες οι εργαζόμενοι-και μόνο στις χώρες της "πολιτισμένης" Δύσης- παίρνονται με βιαιότατο τρόπο πίσω) και η ανισότητα φαντάζει πια εξωπραγματική, τότε: το περίφημο πνεύμα των χριστουγέννων μοιάζει με σαδιστικό αστείο, με κακοστημένη παρηγοριά στον ασθενή την ώρα του επιθανάτιου ρόγχου, λίγο πριν καταστεί κλινικά νεκρός...
Και ο ευτραφής "άγιος" με το look κρασοκανάτα ταβερνιάρη και γενειάδα που θυμίζει μαλλί της γριάς για βουλιμικά παιδάκια, αυτός που αποτελεί κατασκεύασμα της Coca Cola για εμπορικούς-κερδοσκοπικούς σκοπούς, μεταφέρει ένα σάκο με τρομαχτικά δώρα για μικρούς και μεγάλους: πείνα, ανεργία, δολοφονική φτώχια, πολέμους και ένα σωρό καινούριες ασθένειες που θερίζουν "αναπτυγμένες" και μη χώρες, απειλές για μαζική παγκόσμια σύρραξη, δείκτες χρηματιστηρίων που θυμίζουν το τρενάκι του τρόμου, λαοκτόνα μνημόνια που σώζουν χώρες χωρίς όμως τους κατοίκους τους και άλλα θαυμαστά στο πνεύμα πάντα της...αγάπης και της συναδέλφωσης!
Ναι! Η λογική και η ευθυκρισία φαίνεται να'χει εξοριστεί από τις ανθρώπινες κοινωνίες. Και στη θέση τους να έχουν εγκατασταθεί η μισαλλοδοξία, ο θρησκευτικός φανατισμός, το δίκαιο των θηρευτών της ζούγκλας, η παράνοια και η απόλυτη έλλειψη συμπόνοιας.
Υπάρχει ελπίδα, λοιπόν; Και ναι και όχι!
Όχι αν συνεχιστεί αυτή η εξαμβλωτική κατάσταση, που αποτελεί όνειδος για το ανθρώπινο είδος!
Ναι, αν οι άνθρωποι (τουλάχιστον μια κρίσιμη μάζα τους που θα επηρεάσει με διαδικασίες ντόμινο και τους υπόλοιπους, διαμορφώνοντας ένα νέο συλλογικό ασυνείδητο) αναλάβουν Δράση! Κι αφού ο καθένας, πρώτα απ'όλα, απαλλαγεί από την τυραννία του Φόβου, τη μιζέρια της στενοκεφαλιάς και την κατάρα της μικροψυχίας και αποφασίσει να πάρει τη ζωή στα χέρια του, χαράσσοντας μια νέα προοπτική με οδηγό ένα καινούριο καθάριο νόημα. Και στην πορεία αυτή θα ανακαλύψει (μια από τις μεγαλύτερες χαρές για τα ανθρώπινα όντα) πολλούς συνοδοιπόρους-συνδιαμορφωτές μιας πραγματικότητας άξιας για ΕΛΕΥΘΕΡΑ ανθρώπινα πλάσματα!
ανιχνευτής
Κατά τα άλλα, ανταποκρίσεις σαν την παρακάτω απ'την Αργεντινή θα γίνονται όλο και πιο συνηθισμένες ως "φυσική ροή πραγμάτων" (εκεί δηλ. που εξωθεί για δικούς της ολοκληρωτικούς στόχους η Νέα Παγκόσμια Τάξη):
(Πηγή: Ιndymedia Athens)Ταραχές στην Αργεντινή-Επεισόδια και νεκροί σε λεηλασίες σουπερμάρκετ
Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2012
Εκτροχιάστε τις ιδιωτικοποιήσεις
Ένα ντοκιμαντέρ απο την ομοσπονδία σιδηροδρομικών για το ξεπούλημα του ΟΣΕ. Οι ιδιωτικοποιήσεις όχι μόνο δεν επιφέρουν κέρδος στο κράτος και δεν ''ελαφρύνουν'' οικονομικά τους πολίτες του,όπως διατείνονται οι ιθύνοντες, αλλά δημιουργουν επιπλέον βάρη και προβλήματα. Κι αυτό γιατί τους ιδιώτες ( και αυτό ισχύει σε όλους τους τομείς) το μόνο που τους απασχολεί είναι το εύκολο (και ευκαιριακό) κέρδος με τις λιγότερες απώλειες. Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ιδιότυπη ''συνεργασία'' του κράτους με τους ιδιώτες, που φανερώνει με τον πιο ανάγλυφο τρόπο το λόγο για τον οποίο γίνονται οι ιδιωτικοποιήσεις. Όλα αυτά συμπυκνώνονται σε μία φράση απο το ντοκιμαντέρ:
Ιδιωτικοποιούμε τα οφέλη και κοινωνικοποιούμε τις ζημίες.
(Ντοκιμαντέρ της Ομοσπονδίας Σιδηροδρομικών. Παραγωγή Infowar)
Ιδιωτικοποιούμε τα οφέλη και κοινωνικοποιούμε τις ζημίες.
(Ντοκιμαντέρ της Ομοσπονδίας Σιδηροδρομικών. Παραγωγή Infowar)
http://vimeo.com/55974241#
Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου 2012
21/12/2012: μια συντέλεια, μια σύντομη ανασκόπηση και μια προσδοκία-ευχή
Τι έγινε βρε νοματαίοι;
έφτασε λένε κάποια συντέλεια;
Μα αυτή έχει, κατά κάποιο τρόπο, αλώσει τον κόσμο
τόσες φορές!
Με πολλές μορφές
λεηλατώντας τα άτομα και τους λαούς διαμέσου των αιώνων...
(Αμήν!)
Ξεχνιούνται έτσι αβασάνιστα, ας πούμε,
1000 χρόνια θεοφοβούμενου σκοταδιούμε τρελαμένα κυνήγια μαγισσών και λυσσαλέα κυνήγια στοχασμών,
ανείπωτα βασανιστήρια, σάρκες να ψήνονται στην πυρά της αγάπης,
αλάθητα δόγματα που ξέρναγαν την υποταγή στο φόβο,
η χολή της δεισιδαιμονίας, η ψυχασθένεια των σωτήρων
που αρέσκονταν σε γενοκτονίες με σταυρούς στα χέρια.
Που ό,τι προσδιόριζε τη φιλοσοφική και φυσική έννοια "άνθρωπος"
είχε κατακρημνιστεί σε μια άβυσσο μαζικής παράκρουσης!
Κι αυτό είχαν το θράσος να αποκαλείται ευσεβής ζωή..!
Και μετά ήρθαν οι αστοί και οι φιλόσοφοι και επιστήμονές τους
που ύψωσαν τα δικά τους σκληρά αξιώματα και δόγματα
απέναντι στο μαγαζί των ρασοφόρων θηρίων.
Αφού πρώτα οι γκιλοτίνες, για δίκαιους και άδικους, διέπρεψαν
και τα πεδία των μαχών βάφονταν κόκκινα.
Για να επικρατήσει η μαμά βιομηχανική "επανάσταση"
του υδροκέφαλου μωρού που θα βαφτιζόταν σύντομα πρόοδος!
Με τη Φύση να αποκόπτεται από τους ανθρώπους
που συνωστίζονταν σαν έμμισθοι δούλοι σε δύσοσμα εργοστάσια
και σαν έγκλειστοι τρόφιμοι σε μολυσματικές τερατουπόλεις.
Με πολέμους-κολαστήρια λαών
για να θησαυρίζουν οι νέοι μεγαλοφεουδάρχες και οικονομικοί ολιγάρχες
που σπονσάρανε το ίδιο νικητές και ηττημένους.
Με τις μηχανές όλο και πιο πολύπλοκες να εξοβελίζουν τους εργάτες,
με τροχοπέδη απαρχαιωμένες και ασύμφορες πηγές ενέργειας
κι όλες τις θαυμαστές εναλλακτικές λύσεις να μένουν θαμμένες και κρυφές.
Με θεραπείες θαυματουργές, γνωστές από χιλιάδες χρόνια σοφίας κι επαφής με τη Φύση
να εξοβελίζονται στο όνομα του κέρδους από τον ανθρώπινο πόνο,
προς όφελος ενός ολόκληρου ιατροφαρμακευτικού εξαμβλώματος.
Με πελάτες ανθρώπους άρρωστους, χημειόπληκτους κι ανασφαλείς.
Με πλαστικά,μεταλλαγμένα εκτρώματα, τοξικά, θανάσιμα δηλητήρια
προς βρώση και πόση για ακόμα πιο αποδομημένες μάζες.
Που μαρκάρονται σαν σφαχτάρια από ακόμα πιο φρικαλέους νεοτσελιγκάδες.
Που τα παραμάγαζά τους ονομάζονται πια κράτη
και το πλανητικό τους λούνα παρκ "Νέα Τάξη Πραγμάτων".
Με δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω στα ρημαγμένα πλήθη.
Κι αν η λογική κατάντησε η τρέλα των πολλών
και με το Φόβο- πρωτομάστορα να κατέχει τα ανθρώπινα όντα,
η βούληση να καταρρέει ατροφική και η μνήμη χάρτινο κουρέλι
θέλετε τώρα να σκιαχτούμε κι απ΄τη νέα απειλούμενη συντέλεια
που βομβαρδίζετε μ'αυτή ένα ολάκερο συλλογικό ασυνείδητο;
Και να τα κονομάνε μια χαρά ως τώρα
οι εκδότες σας, οι παραγωγοί, τα μέντιουμ και οι αστρολόγοι σας και οι τηλεπερσόνες,
του φόβου οι προγραμματιστές και οι χειριστές της μαζικής βλακείας...
Ε! Όχι δα!
Παρ'όλο το σεβασμό προς τους σπουδαίους παλιούς πολιτισμούς
που μίλησαν για τέλος χρόνου ή μιας μεγάλης περιόδου χρονικής
και για επιστροφή των όποιων εκπολιτιστών ουράνιων θεών τους
κι ΟΧΙ για τέλη κόσμων και πλανήτες ανατιναγμένους ή φλαμπέ
και παρά τις ηλιακές προβλέψεις της δικής σας N.A.S.A. (Nener A Straight Answer)
σας φωνάζω με όλο μου το μπουχτισμένο Είναι
από τα πολιτιστικά σας επιτεύγματα
" Καλώς μας ήρθες κυρά Συντέλεια,
αλλά συγγνώμη! Δεν θα πάρουμε!
Αντίθετα, ας ετοιμάζουν βαλίτσες
για άλλους πλανήτες-θύματα ή διαστάσεις βολικές
οι δημιουργοί της μέχρι τώρα πραγματικότητάς μας.
Γιατί, επιτέλους, αυτή ανήκει μόνο σ'εμάς
για να την πλάσουμε όπως μας ταιριάζει.
Και η συντέλεια μόνο σ'αυτούς! "
(Υ.Γ. : αλλά ακόμα κι αν ήταν να χαθούμε, ας το κάναμε με το κεφάλι ψηλά, χορεύοντας και τραγουδώντας ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΣΚΟΠΟΥΣ! Κι όχι μυξοκλαίγοντας, θρηνώντας και παρακαλώντας θεούς και δαιμόνους, σερνάμενοι στο χώμα σαν χαμερπή σκουλίκια που γυρεύουν μια κολότρυπα να χωθούν, μπας και σώσουν τη μιζέρια τους κι ας χαθούν τα υπόλοιπα σκουλίκια, μήπως και ξαναρχίσει μετά μια νέα σκουλικοκατάσταση απ'την αρχή...)
ανιχνευτής
έφτασε λένε κάποια συντέλεια;
Μα αυτή έχει, κατά κάποιο τρόπο, αλώσει τον κόσμο
τόσες φορές!
Με πολλές μορφές
λεηλατώντας τα άτομα και τους λαούς διαμέσου των αιώνων...
(Αμήν!)
Ξεχνιούνται έτσι αβασάνιστα, ας πούμε,
1000 χρόνια θεοφοβούμενου σκοταδιούμε τρελαμένα κυνήγια μαγισσών και λυσσαλέα κυνήγια στοχασμών,
ανείπωτα βασανιστήρια, σάρκες να ψήνονται στην πυρά της αγάπης,
αλάθητα δόγματα που ξέρναγαν την υποταγή στο φόβο,
η χολή της δεισιδαιμονίας, η ψυχασθένεια των σωτήρων
που αρέσκονταν σε γενοκτονίες με σταυρούς στα χέρια.
Που ό,τι προσδιόριζε τη φιλοσοφική και φυσική έννοια "άνθρωπος"
είχε κατακρημνιστεί σε μια άβυσσο μαζικής παράκρουσης!
Κι αυτό είχαν το θράσος να αποκαλείται ευσεβής ζωή..!
Και μετά ήρθαν οι αστοί και οι φιλόσοφοι και επιστήμονές τους
που ύψωσαν τα δικά τους σκληρά αξιώματα και δόγματα
απέναντι στο μαγαζί των ρασοφόρων θηρίων.
Αφού πρώτα οι γκιλοτίνες, για δίκαιους και άδικους, διέπρεψαν
και τα πεδία των μαχών βάφονταν κόκκινα.
Για να επικρατήσει η μαμά βιομηχανική "επανάσταση"
του υδροκέφαλου μωρού που θα βαφτιζόταν σύντομα πρόοδος!
Με τη Φύση να αποκόπτεται από τους ανθρώπους
που συνωστίζονταν σαν έμμισθοι δούλοι σε δύσοσμα εργοστάσια
και σαν έγκλειστοι τρόφιμοι σε μολυσματικές τερατουπόλεις.
Με πολέμους-κολαστήρια λαών
για να θησαυρίζουν οι νέοι μεγαλοφεουδάρχες και οικονομικοί ολιγάρχες
που σπονσάρανε το ίδιο νικητές και ηττημένους.
Με τις μηχανές όλο και πιο πολύπλοκες να εξοβελίζουν τους εργάτες,
με τροχοπέδη απαρχαιωμένες και ασύμφορες πηγές ενέργειας
κι όλες τις θαυμαστές εναλλακτικές λύσεις να μένουν θαμμένες και κρυφές.
Με θεραπείες θαυματουργές, γνωστές από χιλιάδες χρόνια σοφίας κι επαφής με τη Φύση
να εξοβελίζονται στο όνομα του κέρδους από τον ανθρώπινο πόνο,
προς όφελος ενός ολόκληρου ιατροφαρμακευτικού εξαμβλώματος.
Με πελάτες ανθρώπους άρρωστους, χημειόπληκτους κι ανασφαλείς.
Με πλαστικά,μεταλλαγμένα εκτρώματα, τοξικά, θανάσιμα δηλητήρια
προς βρώση και πόση για ακόμα πιο αποδομημένες μάζες.
Που μαρκάρονται σαν σφαχτάρια από ακόμα πιο φρικαλέους νεοτσελιγκάδες.
Που τα παραμάγαζά τους ονομάζονται πια κράτη
και το πλανητικό τους λούνα παρκ "Νέα Τάξη Πραγμάτων".
Με δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω στα ρημαγμένα πλήθη.
Κι αν η λογική κατάντησε η τρέλα των πολλών
και με το Φόβο- πρωτομάστορα να κατέχει τα ανθρώπινα όντα,
η βούληση να καταρρέει ατροφική και η μνήμη χάρτινο κουρέλι
θέλετε τώρα να σκιαχτούμε κι απ΄τη νέα απειλούμενη συντέλεια
που βομβαρδίζετε μ'αυτή ένα ολάκερο συλλογικό ασυνείδητο;
Και να τα κονομάνε μια χαρά ως τώρα
οι εκδότες σας, οι παραγωγοί, τα μέντιουμ και οι αστρολόγοι σας και οι τηλεπερσόνες,
του φόβου οι προγραμματιστές και οι χειριστές της μαζικής βλακείας...
Ε! Όχι δα!
Παρ'όλο το σεβασμό προς τους σπουδαίους παλιούς πολιτισμούς
που μίλησαν για τέλος χρόνου ή μιας μεγάλης περιόδου χρονικής
και για επιστροφή των όποιων εκπολιτιστών ουράνιων θεών τους
κι ΟΧΙ για τέλη κόσμων και πλανήτες ανατιναγμένους ή φλαμπέ
και παρά τις ηλιακές προβλέψεις της δικής σας N.A.S.A. (Nener A Straight Answer)
σας φωνάζω με όλο μου το μπουχτισμένο Είναι
από τα πολιτιστικά σας επιτεύγματα
" Καλώς μας ήρθες κυρά Συντέλεια,
αλλά συγγνώμη! Δεν θα πάρουμε!
Αντίθετα, ας ετοιμάζουν βαλίτσες
για άλλους πλανήτες-θύματα ή διαστάσεις βολικές
οι δημιουργοί της μέχρι τώρα πραγματικότητάς μας.
Γιατί, επιτέλους, αυτή ανήκει μόνο σ'εμάς
για να την πλάσουμε όπως μας ταιριάζει.
Και η συντέλεια μόνο σ'αυτούς! "
ανιχνευτής
Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου 2012
Οι μεταμορφώσεις του Μωυσή
του Κωνσταντίνου Τσουκαλά
O τεχνοκρατικός νεοφιλελεύθερος λόγος δεν είναι μόνο αντιδραστικός και ανιστορικός, αλλά και θεολογικός. Στο εξής άλλοι Θεοί, κυρίως δε νέοι, «άγνωστοι Θεοί», δεν συγχωρείται πλέον ούτε να υπάρχουν ούτε να κάνουν την εμφάνισή τους. Οι αυτόκλητοι Μωυσήδες αρκούνται λοιπόν στο να κηρύσσουν τον ήδη γνωστό και ιδεολογικά αποστεωμένο λόγο του Κυρίου, επικαλούμενοι απλώς ένα προκωδικοποιημένο θέλημα που κανείς δεν δικαιούται να συζητήσει, να αμφισβητήσει ή ακόμα και να ερμηνεύσει. Στο όνομα του μοναδικού Θεού, οι προφήτες δεν έχουν παρά να αποκαλύπτουν και να εντέλλονται. «Ξεχάστε εκείνα που ξέρατε, ανασκουμπωθείτε, εργαστείτε σκληρά, μη διεκδικείτε τίποτε, σοβαρευτείτε, πειθαρχήστε, υποταχθείτε, αποκηρύξτε εκείνα στα οποία είχατε πιστέψει και, κυρίως, μετανοήστε για αυτό που έχετε κάποτε υπάρξει». Όπως θα μπορούσε να έχει πει ο Πιραντέλλο, είστε και πρέπει να είστε εκείνοι που σας λέμε πως είστε, επειδή έτσι μας αρέσει. Ακόμα και ως αόρατος, ίσως μάλιστα επειδή ακριβώς είναι αόρατος, ο Θεός ομιλεί τη μόνη «α-λήθεια».
Η οικουμενική διαταραχή της θρησκείας και οι επιπτώσεις της στον ανθρώπινο ψυχισμό
Aποσπάσματα από το άρθρο του Κλεάνθη Γρίβα: "Θρησκεία – Σύμπτωμα Οικουμενικής Διανοητικής Διαταραχής;"
(το πλήρες άρθρο ΕΔΩ , περιοδικό ΖΕΝΙΘ)
Η Ψυχοπαθολογία της Φανατικής Πίστης: Ο άνθρωπος είναι το μοναδικό ον που μπορεί να πει «εγώ» (δηλαδή είναι το μοναδική όν που έχει επίγνωση του εαυτού του και συνείδηση του γεγονότος ότι αποτελεί μια μοναδική και ανεπανάληπτη οντότητα). Παράλληλα είναι και το μοναδικό ζώο που ξέρει ότι θα πεθάνει.
Όντας λοιπόν σε υπαρξιακή αδυναμία να αποδεχθεί την αναπότρεπτη βιολογική αναγκαιότητα του θανάτου της μοναδικής και ανεπανάληπτης οντότητάς του, είναι επιρρεπής στην αποδοχή οποιονδήποτε ιδεολογικών κατασκευασμάτων που προσφέρουν τη δυνατότητα της επέκτασης της ύπαρξής του σε κάποιο ασαφές «επέκεινα».
Κι εδώ παρεμβαίνει η μεταφυσική και η θρησκεία, εν είδει ανακουφιστικού ψυχοφάρμακου, που όπως όλα τα ψυχοφάρμακα έχουν άπειρες παρενέργειες και, κατά κανόνα, αποδεικνύονται χειρότερα από την αρρώστια.
Η θρησκεία είναι ένα συλλογικό ψυχοφάρμακο που εφευρέθηκε για να υποβαθμιστεί η αγωνία του θανάτου που ταλανίζει τον άνθρωπο, ο οποίος, λόγω της νευροφυσιολογικής του δομής, είναι καταδικασμένος να υφίσταται τις συνέπειες της αντίφασης ανάμεσα στο ότι είναι το μόνο ον που έχει συνείδηση του θανάτου του και την ασυνείδητη αδυναμία του να αποδεχτεί το πεπερασμένο της ύπαρξής του.
Σ’ αυτό το πλαίσιο διαμορφώνεται τόσο η πίστη όσο και ο ρόλος που επιφυλάσσει κάθε εκκλησία στους πιστούς της που έχει ως βάση του την τυφλή υποταγή στο «αλάνθαστο» της ηγετικής ομάδας που κατέχει κάθε φορά τη θρησκευτική εξουσία: Η εκκλησία διαχειρίζεται την πίστη και προσφέρει τη θρησκεία ως ψυχοφάρμακο με αντάλλαγμα την τυφλή υπακοή του πιστού.
(το πλήρες άρθρο ΕΔΩ , περιοδικό ΖΕΝΙΘ)
Η Ψυχοπαθολογία της Φανατικής Πίστης: Ο άνθρωπος είναι το μοναδικό ον που μπορεί να πει «εγώ» (δηλαδή είναι το μοναδική όν που έχει επίγνωση του εαυτού του και συνείδηση του γεγονότος ότι αποτελεί μια μοναδική και ανεπανάληπτη οντότητα). Παράλληλα είναι και το μοναδικό ζώο που ξέρει ότι θα πεθάνει.
Όντας λοιπόν σε υπαρξιακή αδυναμία να αποδεχθεί την αναπότρεπτη βιολογική αναγκαιότητα του θανάτου της μοναδικής και ανεπανάληπτης οντότητάς του, είναι επιρρεπής στην αποδοχή οποιονδήποτε ιδεολογικών κατασκευασμάτων που προσφέρουν τη δυνατότητα της επέκτασης της ύπαρξής του σε κάποιο ασαφές «επέκεινα».
Κι εδώ παρεμβαίνει η μεταφυσική και η θρησκεία, εν είδει ανακουφιστικού ψυχοφάρμακου, που όπως όλα τα ψυχοφάρμακα έχουν άπειρες παρενέργειες και, κατά κανόνα, αποδεικνύονται χειρότερα από την αρρώστια.
Η θρησκεία είναι ένα συλλογικό ψυχοφάρμακο που εφευρέθηκε για να υποβαθμιστεί η αγωνία του θανάτου που ταλανίζει τον άνθρωπο, ο οποίος, λόγω της νευροφυσιολογικής του δομής, είναι καταδικασμένος να υφίσταται τις συνέπειες της αντίφασης ανάμεσα στο ότι είναι το μόνο ον που έχει συνείδηση του θανάτου του και την ασυνείδητη αδυναμία του να αποδεχτεί το πεπερασμένο της ύπαρξής του.
Σ’ αυτό το πλαίσιο διαμορφώνεται τόσο η πίστη όσο και ο ρόλος που επιφυλάσσει κάθε εκκλησία στους πιστούς της που έχει ως βάση του την τυφλή υποταγή στο «αλάνθαστο» της ηγετικής ομάδας που κατέχει κάθε φορά τη θρησκευτική εξουσία: Η εκκλησία διαχειρίζεται την πίστη και προσφέρει τη θρησκεία ως ψυχοφάρμακο με αντάλλαγμα την τυφλή υπακοή του πιστού.
Τρίτη 18 Δεκεμβρίου 2012
Από τον έρωτα στην Αγάπη
Κάποιος γνωστός, που εκτιμούσα πολύ, μου είχε αναφέρει κάποτε - κρίνοντας προφανώς κι απ'την προσωπική του εμπειρία- πως πάρα πολλές φορές όταν ερωτευόμαστε κάποιον/α, ερωτευόμαστε αυτό που θα θέλαμε εμείς να είναι, σύμφωνα με τα ιδανικά που μας συγκινούν και τους πόθους που μας εμπνέουν κι όχι αυτό που είναι ο άλλος πραγματικά.
Χμ! Δεν είχε και άδικο...
Όμως σε αυτή τη συλλογή εμπειριών που ονομάζουμε ζωή και η οποία ακολουθεί συχνότατα περίεργους δρόμους μέσα στους οποίους νομίζουμε ότι ξεβραστήκαμε τυχαία και πελαγοδρομούμε, εντούτοις, ΠΑΝΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ (ή το αντίθετο) ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ. Είτε λέγεται " άλλος άνθρωπος", είτε οπτική και τρόπος ζωής, αναλαμβάνοντας και το ανάλογο τίμημα. Ωστόσο, αν θέλουμε να είμαστε έντιμοι και ειλικρινείς απέναντι στον εαυτό μας, πάνω απ'όλα (εφόσον βέβαια έχουμε μια σαφή ιδέα για το ποιος είναι αυτός ο εαυτός μας), οφείλουμε να αναγνωρίσουμε τη σημασία και βαρύτητα των παρακάτω λόγων:
" Όλοι οι άνθρωποι, ακόμα κι όταν ακολουθούμε λάθος δρόμους, ξέρουμε βαθιά μέσα μας, κάθε στιγμή, ποιο είναι το σωστό". NICK CAVE
" Έχεις τη μπογιά, έχεις και τα πινέλα. Ζωγράφισε λοιπόν τον παράδεισο και μπες μέσα. Αν επιλέξεις την κόλαση, δεν μπορείς να κατηγορήσεις κανέναν άλλο εκτός από τον εαυτό σου". ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ
" Το τρομακτικό με τον έρωτα είναι ότι δεν σου ανήκει. Αλλά του ανήκεις ολοκληρωτικά!"
Δεν θυμάμαι πού το διάβασα ή άκουσα το τελευταίο, αλλά νιώθω την ανάγκη να φωνάξω (με όλη μου την πίστη στην ακεραιότητα και το σθένος που διακρίνει τους ευθυτενείς και ξεχωριστούς ανθρώπους που υπήρξαν ή υπάρχουν σε τούτο τον κόσμο) ότι ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ! Οι άνθρωποι δεν είναι ιδιοκτησία κανενός αφέντη, είτε κράτους, είτε κοτζαμπάση, είτε δουλέμπορα, είτε εραστή, είτε συζύγου, είτε γονέα, είτε φόβου, είτε εμμονής, είτε ιδεολογίας...
Οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι να ερωτευτούν και να φάνε τα μούτρα τους, να κάνουν τα λάθη τους και να διδαχτούν απ'αυτά αν έχουν στοιχειώδη έστω ευφυία, να πέσουν κάτω για να μάθουν να σηκώνονται, να συνεχίζουν τις προσπάθειες και μετά την αποτυχία (αυτός είναι ο ορισμός του επιτυχημένου), να παρατηρούν τι συμβαίνει γύρω τους και μέσα στους ίδιους και να αποφεύγουν τις ταυτίσεις που τους παγιδεύουν σε εξωπραγματικά είδωλα τα οποία δεν έχουν σχέση με τον εσωτερικό τους κόσμο. Κι όλα αυτά χρειάζονται γιατί είναι απαραίτητα στην πορεία του ανθρώπου προς την εξέλιξή του κι όχι το αντίθετο. Η στασιμότητα και η οπισθοδρόμηση σημαίνουν ΘΑΝΑΤΟ πνευματικό (και φυσικό, πολλές φορές) κι ο έρωτας μπορεί, δυστυχώς, να συμβάλλει κι αυτός προς αυτή την κατεύθυνση.
Αντίθετα με την Αγάπη που αποτελεί την κινητήρια δύναμη των πραγμάτων, το χαρακτηριστικό που ξεχωρίζει τους πραγματικούς ανθρώπους από τους ευπρόβλεπτους μηχανικούς σκλάβους λογής αφεντάδων. Η Αγάπη που δεν συμβιβάζεται με εκπτώσεις και υπολογισμούς και αποτελεί θανάσιμη απειλή για κάθε μισάνθρωπο σύστημα και τις στρατιές των υποταχτικών του (και κάποιος μπορεί να υπηρετεί το σύστημα είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα, λόγω της διανοητικής και ψυχικής διάβρωσης που έχει υποστεί).
Όλα αυτά, βέβαια, δεν σημαίνουν ότι οι άνθρωποι πρέπει να φοβούνται και να αποφεύγουν τον έρωτα, για να μην πέσουν (χα!) στις...δαγκάνες του συστήματος...ή για να μη πληγωθούν και πονέσουν. Ο πόνος είναι απαραίτητος στη ζωή του ανθρώπου γιατί είναι μάθηση και λύτρωση! Και χωρίς αυτόν η ζωή του, ίσως, δεν θα είχε κανένα νόημα! Άλλωστε πώς θα υπήρχε η ελπίδα αν δεν υπήρχε και η απελπισία, η χαρά αν δεν υπήρχε η λύπη και ο...πραγματικός έρωτας που ακόμα και όταν ξεθυμαίνει με το χρόνο διατηρεί άσβεστη τη γλυκιά και ζωογόνο θαλπωρή της αγάπης, αν δεν υπήρχαν και οι αποτυχημένες ερωτικές σχέσεις;
Αρκεί να δέχεται κάποιος ότι αυτό που του συνέβη δεν προήλθε από κάποιους εξωτερικούς παράγοντες (σαν, ας πούμε, τη χείρα βοηθείας ή καταστροφής των Ολύμπιων εξωγήινων θεών που θα σώσουν την Ελλάδα και θα καταστρέψουν τους εχθρούς της!), αλλά ήταν προϊόν συγκεκριμένων δράσεων που έλκυσαν ανάλογες αντιδράσεις. Και του δίδαξαν κάποια πράγματα που οφείλει να λάβει σοβαρά αν θέλει να συνεχίσει τη ζωή του μακριά από τη μιζέρια, τη μετριότητα ή την...κατάθλιψη.
Κι επειδή δεν θέλω να κλείσω το άρθρο αυτό και το μάτι στους ερωτικά παθόντες με κλισέ που έχουν να κάνουν με ζουμερά καινούρια πορτοκάλια και πορτοκαλιές, θα το κάνω με το δικό μου ποιητικό-ας πούμε-τρόπο:
Χμ! Δεν είχε και άδικο...
Όμως σε αυτή τη συλλογή εμπειριών που ονομάζουμε ζωή και η οποία ακολουθεί συχνότατα περίεργους δρόμους μέσα στους οποίους νομίζουμε ότι ξεβραστήκαμε τυχαία και πελαγοδρομούμε, εντούτοις, ΠΑΝΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ (ή το αντίθετο) ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ. Είτε λέγεται " άλλος άνθρωπος", είτε οπτική και τρόπος ζωής, αναλαμβάνοντας και το ανάλογο τίμημα. Ωστόσο, αν θέλουμε να είμαστε έντιμοι και ειλικρινείς απέναντι στον εαυτό μας, πάνω απ'όλα (εφόσον βέβαια έχουμε μια σαφή ιδέα για το ποιος είναι αυτός ο εαυτός μας), οφείλουμε να αναγνωρίσουμε τη σημασία και βαρύτητα των παρακάτω λόγων:
" Όλοι οι άνθρωποι, ακόμα κι όταν ακολουθούμε λάθος δρόμους, ξέρουμε βαθιά μέσα μας, κάθε στιγμή, ποιο είναι το σωστό". NICK CAVE
" Έχεις τη μπογιά, έχεις και τα πινέλα. Ζωγράφισε λοιπόν τον παράδεισο και μπες μέσα. Αν επιλέξεις την κόλαση, δεν μπορείς να κατηγορήσεις κανέναν άλλο εκτός από τον εαυτό σου". ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ
" Το τρομακτικό με τον έρωτα είναι ότι δεν σου ανήκει. Αλλά του ανήκεις ολοκληρωτικά!"
Δεν θυμάμαι πού το διάβασα ή άκουσα το τελευταίο, αλλά νιώθω την ανάγκη να φωνάξω (με όλη μου την πίστη στην ακεραιότητα και το σθένος που διακρίνει τους ευθυτενείς και ξεχωριστούς ανθρώπους που υπήρξαν ή υπάρχουν σε τούτο τον κόσμο) ότι ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ! Οι άνθρωποι δεν είναι ιδιοκτησία κανενός αφέντη, είτε κράτους, είτε κοτζαμπάση, είτε δουλέμπορα, είτε εραστή, είτε συζύγου, είτε γονέα, είτε φόβου, είτε εμμονής, είτε ιδεολογίας...
Οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι να ερωτευτούν και να φάνε τα μούτρα τους, να κάνουν τα λάθη τους και να διδαχτούν απ'αυτά αν έχουν στοιχειώδη έστω ευφυία, να πέσουν κάτω για να μάθουν να σηκώνονται, να συνεχίζουν τις προσπάθειες και μετά την αποτυχία (αυτός είναι ο ορισμός του επιτυχημένου), να παρατηρούν τι συμβαίνει γύρω τους και μέσα στους ίδιους και να αποφεύγουν τις ταυτίσεις που τους παγιδεύουν σε εξωπραγματικά είδωλα τα οποία δεν έχουν σχέση με τον εσωτερικό τους κόσμο. Κι όλα αυτά χρειάζονται γιατί είναι απαραίτητα στην πορεία του ανθρώπου προς την εξέλιξή του κι όχι το αντίθετο. Η στασιμότητα και η οπισθοδρόμηση σημαίνουν ΘΑΝΑΤΟ πνευματικό (και φυσικό, πολλές φορές) κι ο έρωτας μπορεί, δυστυχώς, να συμβάλλει κι αυτός προς αυτή την κατεύθυνση.
Αντίθετα με την Αγάπη που αποτελεί την κινητήρια δύναμη των πραγμάτων, το χαρακτηριστικό που ξεχωρίζει τους πραγματικούς ανθρώπους από τους ευπρόβλεπτους μηχανικούς σκλάβους λογής αφεντάδων. Η Αγάπη που δεν συμβιβάζεται με εκπτώσεις και υπολογισμούς και αποτελεί θανάσιμη απειλή για κάθε μισάνθρωπο σύστημα και τις στρατιές των υποταχτικών του (και κάποιος μπορεί να υπηρετεί το σύστημα είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα, λόγω της διανοητικής και ψυχικής διάβρωσης που έχει υποστεί).
Όλα αυτά, βέβαια, δεν σημαίνουν ότι οι άνθρωποι πρέπει να φοβούνται και να αποφεύγουν τον έρωτα, για να μην πέσουν (χα!) στις...δαγκάνες του συστήματος...ή για να μη πληγωθούν και πονέσουν. Ο πόνος είναι απαραίτητος στη ζωή του ανθρώπου γιατί είναι μάθηση και λύτρωση! Και χωρίς αυτόν η ζωή του, ίσως, δεν θα είχε κανένα νόημα! Άλλωστε πώς θα υπήρχε η ελπίδα αν δεν υπήρχε και η απελπισία, η χαρά αν δεν υπήρχε η λύπη και ο...πραγματικός έρωτας που ακόμα και όταν ξεθυμαίνει με το χρόνο διατηρεί άσβεστη τη γλυκιά και ζωογόνο θαλπωρή της αγάπης, αν δεν υπήρχαν και οι αποτυχημένες ερωτικές σχέσεις;
Αρκεί να δέχεται κάποιος ότι αυτό που του συνέβη δεν προήλθε από κάποιους εξωτερικούς παράγοντες (σαν, ας πούμε, τη χείρα βοηθείας ή καταστροφής των Ολύμπιων εξωγήινων θεών που θα σώσουν την Ελλάδα και θα καταστρέψουν τους εχθρούς της!), αλλά ήταν προϊόν συγκεκριμένων δράσεων που έλκυσαν ανάλογες αντιδράσεις. Και του δίδαξαν κάποια πράγματα που οφείλει να λάβει σοβαρά αν θέλει να συνεχίσει τη ζωή του μακριά από τη μιζέρια, τη μετριότητα ή την...κατάθλιψη.Κι επειδή δεν θέλω να κλείσω το άρθρο αυτό και το μάτι στους ερωτικά παθόντες με κλισέ που έχουν να κάνουν με ζουμερά καινούρια πορτοκάλια και πορτοκαλιές, θα το κάνω με το δικό μου ποιητικό-ας πούμε-τρόπο:
Από τον έρωτα στην Αγάπη
Πρέπει να πιαστείς απ’τις θηλιές
του έρωτα
Να προβάλλεις το είδωλό σου
σε παράταιρα πρόσωπα
Να σπαταληθείς σε αταίριαστα
καμώματα
Να μπουχτίσεις απ’του εγωισμού
τα μπουκώματα
Να συντριβείς από τα σκάγια της
απελπισίας
Να γιάνεις τις πληγές με βάλσαμο
σοφίας
Να μη μπερδεύεις ανθρώπους μ’επενδύσεις
κι ομόλογα
Να διαλέγεις τα λόγια αντί
για μισόλογα
Την ελευθερία παντοτινά να τιμάς
Ακόμα κι αν σε οδηγεί σε
μονοπάτια μοναξιάς
για να μετεμψυχωθείς σε βέλος
Αγάπης!
του ανιχνευτή
Αγάπη και Έρωτας, Εξέγερση κι Επανάσταση
ένα εξαιρετικό δοκίμιο...
Ζ. Δ. Αϊναλής
Αγάπη και Έρωτας, Εξέγερση κι Επανάσταση [1]
O gentlemen, the time of life is short!
To spend that shortness basely were too long,
If life did ride upon a dial’s point,
Still ending at th’ arrival of an hour.
An if we live, we live to tread on kings;
If die, brave death, when princes die with us!
Now, for our consciences, the arms are fair,
When the intent of bearing them is just.
Shakespeare, Henry IV, Act V, Scene II
Συχνά πυκνά μαρξιστές και μαρξίζοντες στοχαστές γκρινιάζουν για την διχοτομία «αγάπη – έρωτας» στην ελληνική γλώσσα (καθόσον στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές γλώσσες δεν υπάρχει παρά μόνο ένας όρος για να δηλώσει και τα δύο σημαινόμενα love, amour, amore, liebe), θεωρώντας την ένα οχληρό κατάλοιπο ενός ελληνοκεντρικού χριστιανογενούς ιδεαλισμού. Εντούτοις, τους ίδιους ακριβώς ανθρώπους ουδέποτε τους άκουσα να παραπονιούνται ή να εξίστανται για την χαρακτηριστικά ελληνική ταυτολογία «εξέγερση – επανάσταση» (που επιτρέπει την μετάφραση ενός θεμελιώδους βιβλίου της ελευθεριακής σκέψης του 20ου αι. όπως το L’homme révolté ως Ο επαναστατημένος άνθρωπος). Δεν θέλω να πω φυσικά πως οι δύο όροι είναι ταυτόσημοι ή συνώνυμοι, το κάθε άλλο, αλλά πως η χρήση τους από την ελληνική αριστερά τους κατάντησε σχεδόν συνώνυμους, ευνουχίζοντας τον όρο εξέγερση για να τον ταυτίσει, καιροσκοπικά, με τον όρο επανάσταση. Διότι, βέβαια, σε όλες τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές γλώσσες οι όροι «εξέγερση – επανάσταση» εξακολουθούν πάντα να χρησιμοποιούνται με ένα σαφώς διακριτό περιεχόμενο (révolte – révolution, revolt [αλλά και riot και rebellion] – revolution, aufstand – revolution, rivolta [αλλά και rissa] – rivoluzione). Σας φαντάζει μήπως παράλογος, ή ακόμα και άσχετος, ο παραπάνω παραλληλισμός; Αν ναι, επιτρέψτε μου ορισμένα σχόλια.
Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου 2012
CATASTROIKA για τη ΔΕΗ
Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 2012
" WAKE UP CALL! "
τις απόψεις τους για την πολιτικοοικονομικοκοινωνική κατάσταση και τις τεχνικές που χρησιμoποποιούν.
http://vimeo.com/55286729
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)






του 













.jpg)














