ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

Τρίτη, 3 Ιουλίου 2018

Τόσο η ακτινοβολία των κινητών τηλεφώνων όσο και η ασύρματη ακτινοβολία είναι καρκινογόνος




" Dr. Anthony Miller, senior advisor to the WHO IARC reviewed the best availible scientific evidence and now concludes that cell phone and wireless radiation is a carcinogen. This excerpt is from a July 31, 2017 lecture he gave in a scientific symposium sponsored by Environmental Health Trust "
Δηλαδή: Ο Δρ Anthony Miller, ανώτερος σύμβουλος του WHO IARC, εξέτασε τα καλύτερα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία και τώρα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τόσο η ακτινοβολία των κινητών τηλεφώνων όσο και η ασύρματη ακτινοβολία είναι καρκινογόνος. Αυτό το απόσπασμα προέρχεται από μια διάλεξη της 31ης Ιουλίου 2017 που έδωσε σε ένα επιστημονικό συμπόσιο που χρηματοδοτήθηκε από την Environmental Health Trust

Κάτι που έρχεται να "κουμπώσει" σε αυτή την παλιότερη ανάρτησή μας:
 Οι θανάσιμοι κίνδυνοι του Wi-Fi (και της τεχνολογίας των mobile phones) -"the actual mechanisms by which mobile phone technology can cause cancer and, how every single one of us is reacting to the biggest change in environment this planet has ever seen. " + Wi-Fi radiation dangers!

Και όλα αυτά, τόσο στο βίντεο όσο και στην παραπάνω ανάρτηση, μόνο τυχαία πρόσωπα και φορείς δεν είναι αυτοί που τα επισημαίνουν. Και το ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: είναι σε θέση ο εθισμένος στις "smart" προεκτάσεις των χεριών του και στις τεχνολογικές "διευκολύνσεις" homo technofreak να αποκηρύξει αυτό το τοξικό και άκρως επικίνδυνο μοντέλο ζωής και να τολμήσει να σκεφτεί τη ζωή του υπό άλλους όρους; Απαιτώντας από την τεχνο-επιστήμη της εποχής του τη δημιουργία κι εφαρμογή μιας τεχνολογίας φιλικής τόσο προς τον ανθρώπινο οργανισμό όσο και στο περιβάλλον...
Κι όσο βαρύ κι αν είναι το κλίμα της, χρήσιμη είναι και η παραπομπή σε αυτή την ανάρτηση:
 Με καρκίνο στην ηλικία των 3, η Αλέξις θέλησε να μοιραστεί την ιστορία της με τη μορφή κινουμένων σχεδίων (ένα συγκινητικό βιντεάκι)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου