ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

" Όλη μου τη ζωή ο κόσμος προσπαθεί να ταρακουνήσει το κλουβί μου για να με αναγκάσει να εκραγώ. Με δοκιμάζει. Προσπαθώντας να βρει την αδυναμία μου. Η μάνα μου έλεγε 'γιε μου μην κάθεσαι στο κρύο' κι ο πατέρας μου το ίδιο. Θα έλεγε 'ποτέ σου μη χάσεις τον έλεγχο του εαυτού σου'. Αλλά ανοίγω το παράθυρο. Αφήνω τον κρύο αέρα να διαπερνάει. Έχασα τον έλεγχο" - Ποίημα του νεαρού Brian Deneke, τραγικού ήρωα της ταινίας "BOMB CITY"

Πέμπτη, 28 Δεκεμβρίου 2017

" Oι ευχές των Αρχών"

Η Αστυνομία σας, και κυρίως οι πιο μαχητικές μονάδες της, σάς εύχεται  ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!
Πάνω απ'όλα με υγεία! Για να συνεχίσετε να βγαίνετε με αγωνιστική διάθεση στους δρόμους και να διαμαρτύρεστε, να απαιτείτε, να διαδηλώνετε. Και μετά να έχουμε την άγρια χαρά να σας περιλάβουμε εμείς ώστε να εκπαιδεύονται οι νεότεροι ανάμεσά μας και να μη σκουριάζουν οι παλιότεροι.

  Σας συμβουλεύουμε και σε αυτές τις γιορτές να κάνετε δώρο στα βλαστάρια σας εκείνα τα δημιουργικά παιχνίδια που προωθούν το πνεύμα των εποχών.
Αυτό που πρέπει να ρέει στα μυαλά και τις καρδιές όλων των πολιτών του παγκοσμιοποιημένου παραδείσου μας. Και για να μαθαίνουν από μικρά να εκτελούν με εμπιστοσύνη τις εντολές των ηγετών μας και μην παρασύρονται από κακές παρέες άπλυτων ταραχοποιών κι έτσι απολέσουν το ήθος και τις αξίες από τις οποίες οφείλει να διαπνέεται μια πολιτισμένη κοινωνία.


Δεν ξεχνάμε το πιο σημαντικό μας καθήκον. Κι αυτό είναι υπόσχεση και για τη νέα χρονιά.
Να είμαστε πάνω απ'όλα στο πλευρό των χορτάτων για την προστασία τους από τις ορδές των πεινασμένων. Που είναι και άξιοι της τύχης τους γιατί δεν δουλεύουν τόσο σκληρά όσο χρειάζεται για να πλουτίσουν και αυτοί.

Αλλά ακόμα και για αυτούς έχει ο καλός θεός!


Η Αστυνομία σας!


(μας το στειλε αναγνώστης που αυτοπροσδιορίζεται ως "Loukanikos is back".  
Για τον, πλέον μακαρίτη, τετράποδο αγωνιστή "Λουκάνικο" παραπέμπουμε σε αυτό το βίντεο.
Όλες οι φωτογραφίες έχουν αλιευθεί από το humans of late capitalism, το οποίο μας αρέσει κι εμάς...)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου