ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων κύναιδων.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2015

ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ: ΟΧΙ σε παλιά και νέα μνημόνια!




ΟΧΙ σε παλιά και νέα μνημόνια!

Την Κυριακή 5 Ιούλη, ο ελληνικός λαός είπε ένα βροντερό και περήφανο ΟΧΙ σε όλα αυτά που πνίγουν τη ζωή του. Διατράνωσε τη θέλησή του να μπει τέρμα στη λιτότητα, την ανεργία, την ελαστική εργασία, τη φορομπηξία, τις αντεργατικές «μεταρρυθμίσεις», τις ιδιωτικοποιήσεις. Έβαλε σε προτεραιότητα τις ανάγκες του και όχι την εξυπηρέτηση του χρέους και το ζουρλομανδύα του ευρώ. Απάντησε στους εκβιασμούς και τις πιέσεις των οικονομικών δολοφόνων του ΔΝΤ και της ΕΕ, των αγορών και των τραπεζιτών, και όλου του εγχώριου και διεθνούς κατεστημένου, που στήριζε μανιασμένα το ΝΑΙ. Έστειλε στα σκουπίδια την οικονομική τρομοκρατία, τη μαύρη προπαγάνδα των ΜΜΕ αλλά και την προδοτική στάση πολλών κατ’ όνομα εργατικών συνδικάτων. Απαίτησε μια καλύτερη ζωή κι όχι μια νέα μνημονιακή συμφωνία, ένα δρόμο ρήξης κι όχι μια πορεία υποταγής.

Λίγες μόνο μέρες μετά, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ προχωρά σε ένα κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, σε ένα βαθιά αντιλαϊκό και αντεργατικό τρίτο μνημόνιο, παραχαράσσοντας κατάφωρα τη θέληση του ελληνικού λαού.

Η ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝΤΟΛΗΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ! 
ΤΟ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΘΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ

ΤΟ ΟΧΙ ΤΟΥ ΦΤΩΧΟΥ ΛΑΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΥΣ και τους ευρωτυρράνους, δεν μπορεί κανείς να το σταματήσει. Δεν μπορεί κανένας να το μεταφράσει σε νέα αντιλαϊκή συμφωνία και νέο μνημόνιο.

Δεν θα μείνουμε στη μέση του δρόμου και στο ΟΧΙ της κάλπης. Ήρθε η ώρα να μιλήσει το ΟΧΙ της μαζικής δράσης και της ρήξης, το ΟΧΙ μέχρι τέλος.

Όχι στο νέο μνημόνιο. Όλοι στους δρόμους!

  • Να ξηλωθεί όλο το μνημονιακό πλαίσιο και να μην υπογραφεί η νέα αντιλαϊκή μνημονιακή συμφωνία από την κυβέρνηση.
  • Να σπάσει η φυλακή του χρέους, με την πλήρη διαγραφή του, και η μέγγενη του ευρώ και της ΕΕ.
  • Να περάσουν οι τράπεζες στο δημόσιο και να λειτουργούν σε όφελος του λαού και όχι του κέρδους.
ΤΡΙΤΗ 14.07 || 19:00 || πλ. Δημαρχείου [ ΜΕΤΡΟ Περιστέρι ]


Mας στάλθηκε από την Αριστερή Κίνηση Περιστερίου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου