ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

" Όλη μου τη ζωή ο κόσμος προσπαθεί να ταρακουνήσει το κλουβί μου για να με αναγκάσει να εκραγώ. Με δοκιμάζει. Προσπαθώντας να βρει την αδυναμία μου. Η μάνα μου έλεγε 'γιε μου μην κάθεσαι στο κρύο' κι ο πατέρας μου το ίδιο. Θα έλεγε 'ποτέ σου μη χάσεις τον έλεγχο του εαυτού σου'. Αλλά ανοίγω το παράθυρο. Αφήνω τον κρύο αέρα να διαπερνάει. Έχασα τον έλεγχο" - Ποίημα του νεαρού Brian Deneke, τραγικού ήρωα της ταινίας "BOMB CITY"

Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2015

Τα "κανόνια" συνεχίζουν να βαράνε εκκωφαντικά!


Να το ματαξαναπούμε, περί "πακέτων διάσωσης"(ποιων άραγε;), μέσα στο "φυσικό χώρο" της Ελλάδας, για τους ελεεινούς καναλάρχες και τα θλιβερά ρομποτοειδή καναλαρχόπουλά τους, τους "έγκριτους αναλυτές" και τις στρατιές από έμμισθους πολιτικούς απατεώνες (Έκθεση-φωτιά για κυβέρνηση Παπανδρέου: Φούσκωσε το έλλειμμα κι έστειλε την Ελλάδα στο ΔΝΤ"​ και Το "Colpo Grosso" του ελληνικού χρέους). Το χώρο μέσα στην "καρδιά της Ευρώπης", δηλαδή της χρηματοπιστωτικής "Κόζα Νόστρα" (στην κυριολεξία) και των μαφιόζικων επιτοκίων επαχθών δανείων(ΠΟΙΟΙ "ΚΑΝΟΝΕΣ" ΠΟΙΑΣ Ε.Ε. ΒΡΕ ΛΑΜΟΓΙΑ; " Άκυρα τα δάνεια αν παραβιάζονται ανθρώπινα δικαιώματα ") και της οργουελικής, όλο και πιο εξευτελιστικής και πρωτοφανώς αντιδημοκρατικής διακυβέρνησης της ΕΕ για τα "ευρωπαϊκά αποπαίδια", προς όφελος των προτεσταντικής νοοτροπίας "μπούληδων" του Βορρά.
Να το πούμε για άλλη μια φορά λοιπόν: ΟΙ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΝ ΤΟΥΣ ΤΡΙΣΑΘΛΙΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ, με λογιστικό στην ουσία χρήμα αλλά αποσπώντας απόλυτα πραγματικά υλικά οφέλη: τον πλούτο ενός ολόκληρου λαού! Τα "κανόνια" είχαν ήδη βαρέσει από την άλλη πλευρά του Αλαντικού, από το καλοκαίρι του 2012: Σοκ από New York Times: "Ετσι λεηλατούν την Ελλάδα η τρόϊκα και οι τραπεζίτες"...
Και τώρα όλοι οι "ευρωραγιάδες" από τη μία αισθάνονται "ασφάλεια" κι από την άλλη μυξοκλαίνε για το απίστευτα επαχθές (μόνο μια χώρα νικημένη ή μάλλον έχοντας υποστεί συντριβή στο πεδίο στρατιωτικής αντιπαράθεσης θα αποδεχόταν κάτι ανάλογο) και  χειρότερο μνημόνιο όλων ! Όπου δημοσίευση του γερμανικού περιοδικού der spiegel  σχολιάζει κυνικά ότι " τα προαπαιτούμενα είναι ένας κατάλογος κτηνωδιών " και ο διάσημος νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν δηλώνει στους New York Times, στις 13/7/2015, το αυτονόητο: "είναι τρέλα αυτή η λίστα που δόθηκε στην Ελλάδα, είναι η πλήρης καταστροφή της εθνικής της κυριαρχίας". Αλλά και το ίδιο το ΔΝΤ, που τώρα στέλνει και το θεατρικό του πιόνι "κα Μπουχεσέσκου" να παίξει το σκληροπυρηνικό της ρόλο κάνοντας τους εκλεγμένους υπουργούς να τρέμουν προκαταβολικά, είχε δηλώσει το εξής(προ τελευταίας "σωτήριας διαπραγμάτευσης του πρωθυπουργού που δυστυχώς  μπέρδεψε το "ΟΧΙ" με το "ΝΑΙ"): το ΔΝΤ ομολογεί το έγκλημα: «Λάθος» το μνημόνιο και το PSI -αυτοκριτική για το ΔΝΤ που ομολογεί ότι «υποτίμησε τις επιπτώσεις της σκληρής λιτότητας και εκτίμησε λάθος την πορεία του χρέους» Εμπιστευτική έκθεση του ΔΝΤ που αναπαρήχθη από πλειάδα ξένων ΜΜΕ, εκθέτει την τρόικα και τους εγχώριους στυλοβάτες των μνημονίων καθώς αναγνωρίζει ότι η σκληρή λιτότητα έπνιξε την Ελλάδα εν γνώσει των ιθυνόντων ΕΕ και ΔΝΤ. (Επίσης, αξιωματούχοι του ΔΝΤ έχουν δηλώσει ότι ΑΝ ΔΕΝ ΣΥΜΒΕΙ ΜΙΑ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΤΙΚΗ ΕΛΑΦΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ τότε αυτό ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΠΟΤΕ ΒΙΩΣΙΜΟ!)

Και δυστυχώς για τις "καλές προθέσεις" και τη "διαφάνεια" των τοκογλύφων, σιωνιστών μεγαλοτραπεζιτών (όπου μετά το PSI του 2012 το χρέος της Ελλάδας πέρασε, ή το πέρασαν πιο σωστά οι πανούργοι  τοκογλύφοι, από τους ιδιωτικούς τομείς της Ευρώπης, όπως τα funds, τα ασφαλιστικά ταμεία και φυσικά οι παρασιτικές τους τράπεζες, στο δημόσιο τομέα. Αυτό σημαίνει ότι ένα μεγάλο μέρος του τεχνητά διογκωμένου ελληνικού χρέους  ανήκει πια σε ευρωπαϊκά κράτη!) ...τα "κανόνια" συνεχίζουν να βαράνε εκκωφαντικά. 
Οι "έντιμοι και ρεαλιστές πατριώτες" τα ακούνε; ή η ακοή τους και η γλώσσα τους λειτουργούν επιλεκτικά;

Τον παρακάτω "κανονιοβολισμό" τον ακούσαμε εδώ και οι επισημάνσεις με χρώμα είαι από εμάς:
{Ο πρώην κεντροαριστερός πρωθυπουργός της Ιταλίας Μάσιμο Ντ’ Αλέμα, σε συνέντευξή του στο RaiNews24, υπογράμμισε πως 220 δις ευρώ από τα συνολικά 250 δις ευρώ που δόθηκαν στην Ελλάδα κατέληξαν απευθείας στις γερμανικές, γαλλικές και σε μικρότερο ποσοστό στις ιταλικές τράπεζες.
«Δώσαμε στην Ελλάδα 250 δισ. ευρώ, αλλά όχι για τις συντάξεις των Ελλήνων, αλλά για να πληρωθούν οι τόκοι στις τράπεζες» τόνισε ο Ντ' Αλέμα εξηγώντας πως έχουμε ένα ενιαίο νόμισμα, αλλά με διαφορετικά επίπεδα ανταγωνιστικότητας και οικονομικής ισχύος. «Από μία φτωχή χώρα όπως η Ελλάδα, τεράστια ποσά μεταφέρονται σε μία πλούσια χώρα όπως η Γερμανία μέσω της διαφοράς των επιτοκίων. Η φτωχή χώρα γίνεται όλο και φτωχώτερη, η πλούσια χώρα πλουσιότερη», επισήμανε.
«Όταν η φτωχή χώρα δεν μπορεί πλέον να πληρώσει τα χρέη έρχονται οι ευρωπαϊκές βοήθειες. Έχουμε δώσει στην Ελλάδα 250 δισ. ευρώ, αλλά όχι για τις συντάξεις των Ελλήνων, αλλά για να πληρωθούν οι τόκοι στις γερμανικές, γαλλικές και σε μικρό ποσοστό στις ιταλικές. Διακόσια είκοσι δισ. ευρώ από τα 250 δισ. ευρώ βοήθειας πήγαν απευθείας στις γερμανικές, γαλλικές και ιταλικές τράπεζες», δήλωσε ο πρώην σοσιαλδημοκράτης πρωθυπουργός της Ιταλίας και υπογράμμισε:
«Στην πραγματικότητα, όταν λέγεται ότι εμείς πληρώνουμε τις συντάξεις των Ελλήνων -όχι, εμείς πληρώνουμε τις γερμανικές τράπεζες. Αυτή είναι αλήθεια. Είναι χρήματα κάνουν έναν κύκλο, αλλά οι Έλληνες δεν οσφραίνονται ούτε την μυρωδιά του».}

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου