Τετάρτη, 15 Απριλίου 2015

Και άργησε: "Επίθεση ακτιβίστριας στον Ντράγκι"



Απότομα διακόπηκε η συνέντευξη Τύπου του Μάριο Ντράγκι καθώς μια ακτιβίστρια μπήκε μέσα στην αίθουσα, ανέβηκε πάνω στο γραφείο, και φώναξε «Κάτω η δικτατορία της ΕΚΤ» πετώντας κομφετί και άλλα αντικείμενα πάνω στον επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Στη συνέχεια επενέβησαν οι άνδρες της ασφαλείας και την απομάκρυναν. Ο Μάριο Ντράγκι αποχώρησε προσωρινά από την αίθουσα. Επέστρεψε λίγο αργότερα για να συνεχίσει τη συνέντευξη Τύπου.





Δείτε το βίντεο


Το είδαμε στο ΔΉΘΕΝ

Κι από εμάς δυο λογάκια, ως "νομιμοποίηση" της παραπάνω επιεικούς χειρονομίας προς τα μούτρα ενός εκ των "στρατηγών" της μαφίας του χρήματος και της "Ενωμένης Ευρωπαϊκής Απάτης":

" Αν τα Ευρω-πέη think tanks, οι ποινές και τα ξεροκόμματα στα ολοένα πιο ασθενικά αποπαίδια σε αντίθεση με τα αναπτυγμένα και καλοταϊσμένα παιδιά. Τα κοστουμαρισμένα όρνια των Βρυξελών πάνω στις απισχνασμένες ματωμένες σάρκες των λαών και οι διευθυντάδες τραπεζικών παρασίτων. Οι αρλεκίνοι στο σουλούπι Βαν Ρομπέι, Γιούνκερ, Μπαρόζο και "η κυρά του σπιτιού" Μέρκελ που τους προσέλαβε να δώσουν παράσταση και με τα σκέρτσα και τις μπαρούφες τους να ξεγελούν την ανήλικη στην αντίληψη -όπως τη θεωρεί όλο το συνάφι τους- κοινή γνώμη. Και οι ουκρανοί ναζήδες που με τις επίσημες στολές του στρατού σφάζουν αθώους στο Ντόνετσκ και εδραιώνουν την "επανάσταση", ενώ τα Ευρωπέη κοιτούν αλλού και καταδικάζουν το ξανάνιωμα του φασισμού μέσα στα φέουδά τους.

Αν αυτές οι λάμιες και οι καρικατούρες που, με την ανοχή και νομιμοποίηση των λαών, μετατράπηκαν σε ρήτορες της τιποτολογίας και μπουκαδόρους στη ζωή και τα σπίτια των ανθρώπων, που τους κακοποιούν και τους πετούν μετά στο δρόμο και μοιράζονται μεταξύ τους λάφυρα και κλοπιμαία. Αν αυτές και τόσες άλλες ομοούσιες είναι οι επιμέρους ψηφίδες που όλες μαζί συνθέτουν το μεγάλο ψηφιδωτό της "ολοκλήρωσης".

Τότε πόση σταθερότητα και ασφάλεια αντέχεις ακόμα και πόσο  μεταρρυθμιστικό -όπως λέμε μετατραυματικό- στρες μπορείς ακόμα να διαχειριστείς, καημένε υπήκοε;
Γιατί πολίτης δεν είσαι! Αυτή η έννοια δεν παρακολουθεί -μια φορά κι έναν καιρό, από τη μακρινή χώρα της κάλπης- την ουσία και τον καθορισμό του κοινωνικού γίγνεσθαι. Αλλά συμμετέχει ενεργά και άγρυπνα σε αυτό και τις διαδικασίες θέσμισης και διαμόρφωσής του. Αυτή η έννοια δεν χαρίζεται στα λόγια και μόνο, κερδίζεται στην πράξη. Και στο ξαναμοίρασμα της τράπουλας από την αρχή, χωρίς ανακάτεμα και σημαδεμένα χαρτιά, με όσο το δυνατόν πιο δίκαιους και ίσους όρους και με ανάλογο τίμημα, όπως συμβαίνει στη ζωή και τις υπερβάσεις της.
Όταν διαπιστώνει την παγίδευσή της μέσα σε μια κοινωνία-ζούγκλα όπου ισχύει το δίκαιο των ισχυροτέρων, των κολάκων τους και των τσιρακίων τους."

Ο Ένοικος...


" Η Ενωμένη Ευρώπη μοιάζει να έχει κρίση ταυτότητας. Ίσως γιατί ποτέ δεν είχε ταυτότητα, λόγω της κρίσης των δημοκρατικών θεσμών που επέφερε η ένωσή της.
Η Ενωμένη Ευρώπη απεχθάνεται τα δημοψηφίσματα των ευρωπαϊκών λαών, γιατί αποτελούν δείγμα έκφρασης αυτοδιάθεσης, έστω κι αν χρησιμοποιούνται μερικές φορές ως απειλή και μοχλός πίεσης από θιγμένους και αμερικανοθρεμμένους κανακάρηδές της-βλέπε ΓΑΠ φθινόπωρο του 2011.
Αυτοδιάθεση! Η αποκηρυγμένη και συνάμα επικηρυγμένη έννοια μέσα στην ευρω-αγκαλιά της αυταρχικής γερμανίδας νταντάς. Η οποία τα κονόμησε με το νέο νόμισμα και την κατάρρευση των κουμπαράδων της νότιας ευρωπαϊκής γειτονιάς (και την μεταφορά των περιεχομένων τους στους δικούς της τραπεζικούς λογαριασμούς ή ελεγχόμενους κι από αυτήν). Με γενναία "χορηγία" της Διεθνούς των τοκογλύφων της και της συνέργειας των τοπικών προυχόντων-επιστατών της.

Η Ενωμένη Ευρώπη προβληματίζεται. Η γερμανίδα κηδεμόνας της "απογοητεύεται από την δύναμη ορισμένων ακροδεξιών και λαϊκιστικών κομμάτων στις εκλογές για το Ευρωκοινοβούλιο".
Και η οικονομική δυσπραγία και ομηρία όλο και μεγαλύτερων μαζών, η αποδιοργάνωση και διάλυση των τοπικών κοινωνικών και παραγωγικών υποδομών, η ανέχεια, η εξαθλίωση, οι κατασχέσεις σπιτιών, η συμπιεσμένη οργή των ανθρώπων και η πόλωση στους ενωμένους αλληλέγγυους κόλπους της αποκτούν όλο και περισσότερη δύναμη.

Η Ενωμένη Ευρώπη αρέσκεται να καταγγέλει κάθε τόσο την άνοδο του φασισμού. Δηλαδή η αχάριστη θα καταγγείλει και τους ίδιους τους πατέρες κι εμπνευστές της;
Τη δική της κάθοδο κάνει πώς δεν την αντιλαμβάνεται. Και φυσικά ούτε τον φασισμό που η ίδια κυοφορεί, εκτρέφει, τροφοδοτεί, ενθαρρύνει και ξερνοβολάει σαν μήτρα Λερναίας Ύδρας. Ή φιδιού με δάκρυα κροκοδείλου.

Όσο για τη δική μας απορία: αυτή είναι η Ενωμένη Ευρώπη που θέλουμε; 

ανιχνευτής 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου