ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

" Όλη μου τη ζωή ο κόσμος προσπαθεί να ταρακουνήσει το κλουβί μου για να με αναγκάσει να εκραγώ. Με δοκιμάζει. Προσπαθώντας να βρει την αδυναμία μου. Η μάνα μου έλεγε 'γιε μου μην κάθεσαι στο κρύο' κι ο πατέρας μου το ίδιο. Θα έλεγε 'ποτέ σου μη χάσεις τον έλεγχο του εαυτού σου'. Αλλά ανοίγω το παράθυρο. Αφήνω τον κρύο αέρα να διαπερνάει. Έχασα τον έλεγχο" - Ποίημα του νεαρού Brian Deneke, τραγικού ήρωα της ταινίας "BOMB CITY"

Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2013

" ΟΔΟΔΕΙΚΤΕΣ" ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ



 Συχνά, μια ιδέα ή κάποια λόγια που μεταφέρουν μια σημαντική ή κρίσιμη αλήθεια, έχουν τη δύναμη να σε βοηθήσουν ν'αντικρίσεις τον κόσμο με "άλλα μάτια". Που ίσως κι εσύ, πιο πριν, να μη φανταζόσουν ότι θα μπορούσες ν'αποκτήσεις. Ή ότι τα είχες πάντα...

Κάνοντας έτσι τις επιλογές σου βαθμιαία πιο συνειδητές κι ανεξάρτητες, την κατανόησή σου πιο πλατιά, την αυτοεπίγνωσή σου αυξημένη και τη στάση ζωής σου πιο πνευματική. Και πνευματικός άνθρωπος δεν σημαίνει σώνει και καλά, όπως θα ήθελαν κάποιοι να πιστεύουμε, άνθρωπος της οκνηρίας ή της θεωρίας που απεχθάνεται την πράξη.

Με αυτές τις σκέψεις, πιστεύω ότι λόγια σαν τα παρακάτω λόγια μπορεί ν'αποτελέσουν πραγματικούς οδοδείκτες σε αυτούς τους χαλεπούς  καιρούς.

Ο Ένοικος...

" Όταν γεμίζει το στομάχι αδειάζει η ψυχή ".  ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΓΙΩΣΑΦΑΤ

" Δεν έχω καμιά εξουσία πάνω σου που εσύ δεν μου δίνεις, όπως κι εσύ δεν έχεις καμιά εξουσία πάνω μου που εγώ δεν σου δίνω".  ΛΕΟΝ ΤΟΛΣΤΟΪ

" Δεν μπορείς να ελέγξεις αυτό που σου συμβαίνει, αλλά μπορείς να ελέγξεις την αντίδρασή σου, τη στάση σου απέναντί του. Έτσι δεν κυριαρχεί το γεγονός πάνω σου αλλά εσύ σε αυτό ".  ΣΡΙ ΡΑΜ

 " Η βλακεία των ανθρώπων δεν οφείλεται στην έλλειψη ευφυίας, αλλά στην έλλειψη θάρρους ". ΜΑΙΚΛ ΧΕΡ

"Πριν από την τηλεόραση, η όραση ήταν γνώση. Τότε όμως ο άνθρωπος έβλεπε με τα δικά του μάτια".  ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΤΕΡ

" Όταν μια χώρα κυβερνάται καλά, η φτώχεια είναι κάτι για το οποίο πρέπει να ντρέπεται. Όταν κυβερνάται άσχημα ο πλούτος είναι κάτι για το οποίο πρέπει να ντρέπεται".   ΚΟΜΦΟΥΚΙΟΣ

" Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό εξαιτίας του ότι το διδάχτηκαν από την παιδική ηλικία, κι αυτός είναι ο κύριος λόγος. Μετά σκέφτομαι ότι ο επόμενος πιο δυνατός λόγος είναι η επιθυμία για ασφάλεια, ένα είδος συναισθήματος όπου ένας μεγάλος αδελφός υπάρχει για να σε φροντίζει. Αυτό παίζει ένα βαθύ μέρος επηρεάζοντας τους ανθρώπους να πιστέψουν στον Θεό.
 Αν καθετί πρέπει να έχει μιαν αιτία, τότε κι ο Θεός πρέπει να έχει μιαν αιτία".   ΜΠΕΡΤΡΑΝΤ ΡΑΣΣΕΛ

" Μην αφήνετε τη ζωή να σκληραίνει τις καρδιές σας ".  ΑΝΩΝΥΜΟΣ


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου