Φαταλισμός και Βούληση

 

Αν όντως ένα αίτιο -μια αιτία- είναι δεδομένο, τότε αναπόφευκτα δεν προκύπτει ένα αποτέλεσμα; Όπως το έμβρυο εκκολάπτεται μέσα στη μήτρα της μητέρας, έτσι και το αποτέλεσμα εκκολάπτεται εντός του αιτίου. Όταν πραγματωθεί το αποτέλεσμα δεν γίνεται με τη σειρά του ένα αίτιο; Που εντός του εκκολάπτει, κυοφορεί ένα νέο αποτέλεσμα. Και πάει λέγοντας..Αλλά και τα υπάρχοντα αίτια και ακαταμέτρητες αιτίες αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, αλληλοσυνδυάζονται, συμπλέκονται και αναμειγνύονται έτσι ώστε από κοινού ή ξεχωριστά  να παράγουν άπειρες ακολουθίες ποικίλων αποτελεσμάτων..Μια σειριακή ποικιλία και διαδικασίες που ολοκληρώνονται βήμα-βήμα, η μία μετά την άλλη. Οπότε και η πιο "σκληρή", η πιο αυστηρή αιτιοκρατία αδυνατεί να υπολογίσει τα προκύπτοντα αποτελέσματα! Και γιατί; Διότι η πολυπλοκότητα των συνδυασμών είναι τρομερή..

Κι εδώ, ας μου επιτρέψει ο αναγνώστης, ειδικά εκείνος που δεν επιθυμεί να έχει σχέση με τον όρο μοιρολατρία ή μοιροκρατία -που..μοιραία μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο στην παραίτηση-, "να κλείσω πονηρά το μάτι": Άραγε πώς και σε ποιον βαθμό υπεισέρχεται στα γινόμενα η Βούληση, η Δύναμη της Βούλησης; Η πραγματική και στοχευμένη βούληση που να μην ξεχνάμε: είναι αδιανόητη χωρίς τη Φαντασία, τον "σχεδιαστή" επιθυμητών αποτελεσμάτων προτού αυτά υλοποιηθούν! Κατά πόσο λοιπόν μπορεί να κυοφορήσει, να υφάνει και να διαμορφώσει το παρόν άρα και το μέλλον; Η βούληση, η εστιασμένη Θέληση, ατομική και συλλογική, το "καθαρόαιμο τέκνο" της διάνοιας και η κινητήριος δύναμη της ανθρώπινης ελευθερίας, μπορεί να γίνει ο κυβερνήτης και τεχνίτης του γίγνεσθαι; Αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες και προχωρώντας σε ενσυνείδητες κινήσεις και επιλογές, αποφεύγοντας αποφασιστικά τους σκοπέλους του "πεπρωμένου"..

Η απάντηση, μην παύοντας να είμαι σκεπτικιστής ως προς το απόλυτο ή "αδιαπραγμάτευτο" αρχών και θέσεων, δεν είναι ωστόσο μια υπόθεση απλή, μονόπλευρη ή ασύνδετη με φανερές αλλά και κρυφές παραμέτρους, που εδράζονται τόσο στον πνευματικό όσο και στον υλικό κόσμο.

Ο Ένοικος...